[Fake Mask] หน้ากากซาตาน (Yonghwa/Seohyun-YongSeo)

ตอนที่ 14 : Chapter 13 : หวงของ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 758
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    5 ธ.ค. 58



          แสงแดดบางเบาตกกระทบลงบนใบหน้าเกลี้ยงเกลาของร่างทั้งสอง นาฬิกาที่แขวนโชว์อยู่บนผนังสีนวลเสียงดังบอกเวลาประมาณเจ็ดโมงตรง เครื่องปรับอากาศยังทำคงทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ซอฮยอนขยับตัวเล็กน้อยอย่างอึดอัดจากอ้อมกอดของผู้ชายข้างๆ เธอลืมตาปรับสภาพสิ่งแวดล้อมภายในห้อง ขนตางอนกระพริบเบาๆอยู่หลายทีจนในที่สุดก็ลืมตาได้เต็มตื่น  

 

          ภาพแรกที่ปรากฏขึ้นสู่สายตาของเธอก็คือเธอกำลังถูกผู้ชายจอมฉวยโอกาสกอดหลวมๆอยู่จากทางด้านข้างโดยมีซอฮยอนนอนซบกับซอกคอของเขาอยู่ ซอฮยอนค่อยๆยกใบหน้าขึ้นเล็กน้อยอย่างจะสำรวจใบหน้าของเขายามหลับใหล เธอมองภาพตรงหน้าอยู่นานนับหลายนาที เวลาเขานอนแล้วเหมือนเด็กน้อยที่ขาดความอบอุ่น มือก็ต้องหาควานที่กอด หน้าก็ต้องหาที่วาง เธอรู้สึกหมั่นเขี้ยวเขายิ่งกว่าอะไรทั้งหมดในตอนนี้ ซอฮยอนที่ซบใบหน้าเข้ากับซอกคอของคนตัวใหญ่อีกครั้ง โน้มริมฝีปากลงไปประทับลงบนซอกคอขาวของอีกคนที่กำลังนอนอยู่อย่างไม่รู้เรื่อง เธอรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก แม้เธอและเขาจะไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่สถานการณ์ตอนนี้มันกลับตรงกันข้ามกับทุกอย่างไปเสียหมด เธอรู้สึกดีจริงๆ แม้ความสัมพันธ์จะยังไม่ชัดเจน แม้ว่าจะยังรู้สึกไม่แน่นอนกับความรู้สึก แต่เธอไม่อยากจะคิดอะไรให้มากความอีกแล้ว

 

          ยงฮวาขยับตัวเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง ซอฮยอนที่เพิ่งมอบจุมพิตให้เขาเมื่อครู่หลับตาลงอย่างรวดเร็ว เธอแกล้งนอนนิ่งคล้ายกับว่ายังสลบสะไหลอยู่ ยงฮวาคลายอ้อมกอดเธอให้หลวมกว่าเดิมก่อนจะค่อยๆกระพริบตาอย่างปรับสภาพแสง เขาหันหน้ามามองร่างบางที่ยังคงขดตัวอยู่บนไหล่เขา ยงฮวายิ้มบางๆก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปทำอะไรสักอย่างที่ซอฮยอนนึกไม่ถึง

 

          เขากดริมฝีปากนุ่มนวลลงไปบนริมฝีปากบางของอีกฝ่าย ซอฮยอนตกใจรีบลืมตาพร้อมขมวดคิ้วให้เขาเป็นของแถม แต่ก็ไม่มีท่าว่าจะผละริมฝีปากออกจากอีกฝ่าย ยงฮวาขยับมันอย่างชำนาญอยู่นานหลายนาทีก่อนจะค่อยๆไต่ตัวขึ้นค่อมซอฮยอน เธอหลับตาอย่างเคลิ้มๆก่อนจะยกฝ่ามือสวยทั้งสองข้างวางลงบนศีรษะเขา ยงฮวาเริ่มลุกล้ำเข้าไปมากขึ้น มือหนาข้างหนึ่งสอดเข้าไปยังใต้เชิ๊ตตัวบางสีขาว เขาเลื่อนมือไปยังก้นงอนของเธอ ซอฮยอนร้องครางอยู่ในลำคอ นิ้วเรียวทั้งห้าขยุ้มผมเขาอย่างช่วยไม่ได้ ขาทั้งสองยกขึ้นอัตโนมัติ

 

          ‘’อื้อ’’ ซอฮยอนร้องคราง คิ้วขมวดเข้าหากันพร้อมกับพยายามกัดริมฝีปาก

 

          ยงฮวาจูบซอฮยอนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย มือก็พยายามจะสอดเข้าไปในบราเซีย อกอิ่มตึงขึ้นอย่างธรรมชาติเมื่อเธอรู้สึกอะไรบางอย่าง ซอฮยอนหายใจหอบ เธอถอนจูบออกจากเขาทันทีเมื่อเริ่มหายใจไม่ทัน

 

          ‘’ทำไมคนเก่งของผมอ่อนจังเลยครับ แค่นี้ก็จะแย่แล้วเหรอ’’

          ยงฮวายิ้มให้ซอฮยอนอย่างล้อเลียน เธอหลับตาพลางเอียงคอสูดอากาศเข้าปอดหนักๆหลายที

          ‘’พอ ได้แล้ว’’ ซอฮยอนพูดไปหอบฮักไป

          ‘’อยากให้พอจริงเหรอ ดูหน้าเธอสิ ไม่เห็นอยากให้หยุดเลยนะ’’ ยงฮวาเกลี่ยไรผมที่ปรกหน้าเธออยู่ออกเบาๆ ‘’ผู้หญิงอะไร ขี้อ่อย’’

          ซอฮยอนไม่ตอบ เธอยังคงหลับตาแน่นอย่างเหนื่อยๆกับจุมพิตยามเช้าที่เขามอบให้เมื่อครู่ ยงฮวายังคงไม่ออกไปจากตัวเธอ เขานอนทับตัวเธอลงไปก่อนจะใช้ใบหน้าคมคายแนบลงไปบนกึ่งกลางอกสวย

          ‘’หิวข้าวยังครับ’’

          ยงฮวาพูดเบาๆ นิ้วเรียวก็พลางลากไปบนแขนเรียวของเธอ ซอฮยอนที่ปรับสภาพได้แล้วเริ่มผลักเขาออกจากตัว

          ‘’หิว ออกไปได้แล้ว’’ ซอฮยอนบอกปัด ‘’หนัก ออกไปสิ’’

          ‘’อยากกินนมก่อนกินข้าว’’ ยงฮวายกใบหน้าขึ้นสบตากับร่างเล็กอย่างเจ้าเล่ห์ เธอจิกตาใส่เขาทันที ‘’นะครับ’’

          ‘’อย่ามาบ้ากาม ลุกไป’’

          ซอฮยอนพยายามผลักร่างสูงออกจากตัว เมื่อเขาเห็นดังนั้นจึงพลิกตัวกลับไปนอนที่เดิมทันที เธอที่เห็นว่าเขาลุกออกไปแล้วดีดตัวขึ้นจากที่นอน ปล่อยให้ยงฮวาที่ยังคงไม่ขยับไปไหนนอนอยู่บนเตียง

          ‘’จะไปไหน’’ ยงฮวาถามขึ้นเมื่อซอฮยอนกำลังจะเปิดประตูห้องนอน

          ‘’แปรงฟัน แล้วเดี๋ยวจะสั่งอาหารขึ้นมากิน’’

          ‘’สั่งให้ด้วย เธอกินอะไรฉันกินอันนั้นอ่ะ’’ ยงฮวาพูดอย่างอารมณ์ดี ‘’ขอแปรงด้วยอันนึง รีบๆล่ะ หิวข้าว’’

          ‘’หน้าด้านจริงๆ ห้องตัวเองก็มี’’

          ซอฮยอนขมวดคิ้วหงุดหงิด เธอเดินตรงไปยังห้องน้ำทันที

 

          เธอทำธุระของตัวเองอยู่หลายนาทีก่อนจะควานหาแปรงที่เพิ่งซื้อมาใหม่เพื่อที่จะให้ยงฮวา เมื่อเธอยื่นให้เขาแล้วยงฮวาก็เด้งตัวขึ้นมาจุ้บที่ริมฝีปากเธอทันทีอย่างขอบคุณ ซอฮยอนหน้าแดง เขาสร้างความปั่นป่วนให้เธอมากขึ้น เธออยากจะถามเขาถึงทุกเรื่องที่เกิดขึ้น แต่แล้วก็เลือกที่จะเงียบเอาไว้ ซอฮยอนคิดคำถามไม่ออก หัวสมองตันไปเป็นที่เรียบร้อย เมื่อเห็นว่าทำอะไรไม่ได้ เธอเลือกที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นกดโทรสั่งอาหาร เพราะท้องของเธอก็เริ่มประท้วงแล้วเช่นกัน

 

          เวลาผ่านไปยี่สิบนาที

          ติ๊ง ต๊อง!

 

          เสียงกดออดหน้าประตูห้องของซอฮยอนทำให้เธอเลิกคิดทุกเรื่องก่อนจะเดินไปเปิดประตู อาหารมาส่งทันเวลา เธอจ่ายเงินให้พนักงานจัดส่งไปก่อนจะรับอาหารกลับมา ซอฮยอนเดินไปยังห้องครัวทันที

 

          ยงฮวายืนรับลมอยู่ที่ระเบียง เธอมองเขาอยู่แว้บหนึ่งก่อนจะจัดแจงหาจานชามช้อนส้อม เธอสั่งต๊อกบกกีมาสองกล่อง ซอฮยอนจัดการตักมันลงจานที่เตรียมมาพลางวางช้อนส้อมอย่างเป็นระเบียบ เมื่อทำเสร็จเธอไม่เห็นว่ายงฮวาจะเข้ามาสักที เธอคิดไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้อีกแล้ว มันคอยตามหลอกหลอนเธอไม่หยุดไม่หย่อน เธอควรจะถามเขาออกไปตรงๆเลยดีไหมนะ แต่อีกใจก็กลัวคำตอบที่จะได้รับ ที่ทำไปมันเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบ ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเธอด้วยซ้ำบางทีคำตอบที่ได้ยินอาจจะเป็นแบบนี้ ซอฮยอนกัดริมฝีปากล่างแน่น เธอควรจะหาโอกาสไหนถามเขาดีนะ เพราะไม่งั้นหัวเธอได้ระเบิดออกมาแน่ๆ

 

          ‘’ต๊อกบกกีมาแล้ว’’ ซอฮยอนเลือกจะเดินไปเรียกยงฮวา เธอพยายามพูดสียงเรียบ แม้อยากจะพูดสิ่งที่ติดอยู่ในหัวแทบขาดใจ บางทีเธออาจจะถามเขาตอนกำลังทานข้าว

         

          ยงฮวาตามซอฮยอนมายังห้องครัว เธอนั่งลงตรงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับเขาโดยมียงฮวานั่งตามลงมาด้วย

 

          ‘’เธอมีอะไรหรือเปล่า ซอฮยอน’’

          ระหว่างทานอาหารซอฮยอนนั่งนิ่งผิดปกติ เธอเหมือนพยายามจะพูดอะไรกับเขา แต่แล้วก็หยุดไปเสียดื้อๆ นั่นสร้างความอึดอัดให้กับยงฮวาเป็นอย่างมาก คล้ายกับว่าเธอจะพูดแล้วก็ไม่พูด แล้วก็อยากพูดขึ้นมาอีกแต่ก็เงียบไปอีก แต่บอกได้เลยว่าที่เขารู้สึกยังไม่เท่าที่เธอรู้สึกหรอก อกเธอน่ะจะแตกออกมาแล้ว

          ‘’ไม่ได้อย่างนู้นอย่างนี้นะ’’ ซอฮยอนเริ่มปริปากออกมา

          ‘’อืม เล่ามาดิ ฟังอยู่’’

          ‘’ที่นายทำไปเมื่อคืน อ่า ให้ตาย’’ ซอฮยอนกัดริมฝีปากล่างหนักๆอีกแล้ว เธอชอบกัดมันเวลารู้สึกเครียดหรือกังวล ‘’ฉันไม่อยากของเล่นแก้เบื่อของใครหรอกนะ’’

          เมื่อพูดจบซอฮยอนก็ดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้ทันที ยงฮวาที่เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดลุกขึ้นตามซอฮยอนไป เมื่อถึงตัว เขากอดเธอจากทางด้านหลังอย่างหนักแน่นทันทีราวกับเธอจะเดินหายไปไหนอีก ซอฮยอนตกใจ แต่ก็เลือกที่จะเงียบไว้ รอฟังคนตัวสูงพูด

          ‘’ฉันกับโชรงเราไม่ได้มีอะไรกันนะ’’ ยงฮวาใช้น้ำเสียงเหมือนกับว่าซอฮยอนเป็นเด็กโง่ ‘’ไม่เชื่อฉันเหรอ’’

          ซอฮยอนยังคงยืนนิ่ง เธอไม่พูดอะไรตอบเขาไป ใจเริ่มเต้นเร็วขึ้นทุกที

          ‘’เธอไม่ได้เป็นของเล่นของฉัน ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ’’ ได้เวลาที่ซอฮยอนจะหันไปเผชิญหน้ากับเขาแล้ว เธอหันไปมองร่างหนาช้าๆ

          ‘’ฉันเห็นนายควงผู้หญิงคนนู้นคนนี้ไปเรื่อย’’ ซอฮยอนสะกดออกมาช้าๆ ‘’แล้วฉันจะแน่ใจได้ยังไงว่าที่นายทำไปไม่ใช่เพียงเพราะเห็นฉันเป็นของง่ายๆ’’

          ยงฮวาไม่ตอบ เขาใช้สายตาจ้องลึกลงไปยังร่างเล็กที่กำลังมองเขาอยู่เหมือนกัน ทั้งคู่อยู่ใกล้กันมาก มากจนได้ยินเสียงลมหายใจและเสียงใจเต้น

          ‘’มันไม่เหมือนกัน เธอไม่ใช่ผู้หญิงพวกนั้น’’ ยงฮวาใช้น้ำเสียงนุ่ม ‘’เชื่อใจฉันสิ เธอมีค่ามากกว่านั้นอีกนะ’’

          ‘’ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมนายต้องทำแบบนั้น’’ ซอฮยอนเริ่มหน้าตึงไม่แสดงความรู้สึก ‘’หึงฉันหรือไง ตอบสิ’’

          ‘’ใช่ ฉันไม่ชอบให้เธอไปกับไอรุ่นน้องหน้าตี๋นั่น’’

          ยงฮวาเลือกที่จะปลดวงแขนออกจากตัวซอฮยอน แววตาเริ่มครุกกรุ่นไปด้วยอารมณ์ นานหลายนาทีเข้า ซอฮยอนจึงพูดออกมาคำนึง

          ‘’ชอบฉันเหรอ’’

          ซอฮยอนจ้องหน้าอีกฝ่ายนิ่งอย่างต้องการคำตอบ

          ‘’แต่รู้เอาไว้ด้วย ฉันอยากจะมองนายให้ดีกว่านี้จริงๆ แต่เพราะตัวนายเองทั้งนั้นที่ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ฉันไม่มั่นใจในตัวนายเลยแม้แต่นิดเดียว’’

          ‘’ไม่เอาน่า ฉันก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว อีกอย่างนะซอฮยอน ฉันไม่เคยรู้สึกกับใครเหมือนเธอเลย ถามไอพวกสามตัวนั่นสิ’’ ยงฮวายอมเปิดปากพูดเมื่อซอฮยอนพยายามพูดให้เขาดูร้าย

          ‘’นิสัยนาย ไม่เคยเปลี่ยนสินะ’’ ซอฮยอนแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ

          ‘’งั้นรอดูฉันพิสูจน์ตัวเองดีไหม’’

          ‘’ไม่ได้ขอนี่ แต่คนอย่างยงฮวาน่ะ จะทำได้เหรอ’’

          ‘’ไม่มีอะไรที่ฉันทำไม่ได้’’ ยงฮวาพูด ‘’อย่ามาตกหลุมรักฉันก่อนก็แล้วกัน’’

          ‘’ไม่มีทางหรอก’’ ซอฮยอนเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างกวนๆ

          ‘’ฉันเตือนเธอแล้วนะ’’ ยงฮวาพูดแฝงความนัย แต่เธอไม่เข้าใจ

          ‘’ปีศาจอย่างนาย ฉันไม่เข้าใกล้ให้เจ็บใจเล่นหรอก’’

          ‘’อย่าท้า’’ ยงฮวาพูดหน้านิ่ง ‘’ฉันทำเธอเจ็บได้จริงนะซอฮยอน’’

          ‘’พูดอะไร ฉันไม่เข้าใจ’’ ซอฮยอนมองเขาหน้านิ่งอย่างเริ่มไม่ตลก เธอยืนค้างอยู่หลายนาทีอย่างประเมิณใบหน้าของเขา แต่เธอคิดไม่ออก ยงฮวากำลังจะพูดอะไร

          ‘’ฉันล้อเล่น กินข้าวต่อสิ หิวแล้ว’’

          ยงฮวาเลือกจะยิ้มบางๆส่งกลับไปให้เธอที่มีท่าทางงุนงงกับประโยคที่เขาพยายามจะสื่อออกมา แต่แล้วทั้งคู่ก็นั่งทานข้าวกันต่อเงียบๆโดยที่ไม่พูดอะไรกันต่อเลย

 

 

          Yonghwa Special

 

          หลายคนอาจจะสงสัยว่าทำไมผมถึงพูดประโยคน่าสงสัยแบบนั้นออกไป ซึ่งถ้าใครสนิทกับผมก็จะรู้ดีว่าผมน่ะเกลียดการท้าทายมากที่สุด แล้วยิ่งเธอพูดแบบนั้นมาแล้วผมก็ยิ่งอยากจะเอาชนะ แต่อย่าลืมสิ ว่ายงฮวาคนนี้ไม่ใช่คนดี แล้วก็ชั่วมากด้วย ยอมรับก็ได้ว่าผมชอบซอฮยอน เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้ใจผมไปเต็มๆขนาดนี้ เรื่องบางเรื่องที่ไม่เคยทำให้ใครเธอก็ได้จากผมไปหมด แล้วยังไงต่อน่ะเหรอ ผมอยากครอบครองเธอ ผมหึงเธอ หวง ห่วง ผมจะคลั่งตายเมื่อรู้ว่าเธอไปกินข้าวกับไอ้เซฮุนรุ่นน้องร่วมค่าย ผมจะบ้าตายจริงๆ

 

          และไอความรู้สึกชอบแบบนี้เนี่ยแหละที่ฉุดให้ผมทำเรื่องบ้าๆลงไป รู้ตัวอีกทีก็มีแต่ซอฮยอนเต็มไปหมดแล้ว ผมชอบเธอ ผมหลงทุกๆอย่างที่เป็นเธอ ผมคลั่งไคล้ซอฮยอนมาก อะไรบางอย่างในตัวเธอฉุดผมให้หลงใหลไปกับมัน ผมอยากจะจริงจังกับเธอเหมือนกับคู่อื่นๆ แต่ก็อย่างที่บอก ผมคงทำมันไม่ได้หรอก ผมหยุดตัวเองไม่ได้ถ้าเกิดจะต้องจริงจังกับซอฮยอนคนเดียว มันไม่ใช่ผมเลยสักนิด หลายคนถามว่าผมลองแล้วเหรอ คนอย่างผมเรื่องนี้ไม่ต้องลองก็รู้ว่าทำไมได้ ผมยังอยากคั่วผู้หญิงหลายๆคนอย่างที่เคยทำ ผมนี่มันชั่วจริงๆ

 

ถ้าผมจะต้องอยู่คนเดียว มันก็สมควรแล้ว ไม่ใช่เหรอ

แต่ขอโทษ ผมก็ปล่อยซอฮยอนไปไม่ได้อยู่ดี

 

 

          [จบ Yonghwa Special]

 

 

 

 

 

 

 

 

        

 

          ‘’แล้วทำไมมันต้องมารับด้วย บอกให้มันกลับไปเดี๋ยวนี้นะซอฮยอน’’

          ใกล้เวลาสิบโมงตรงแล้ว ซอฮยอนเกือบลืมไปเลยว่าเซฮุนจะมารับเธอไปทำงาน และแน่นอนว่าเธอบอกเรื่องนี้กับยงฮวา เพราะเขาเสนอว่าจะเป็นคนไปส่งเธอที่บริษัทเอง ซึ่งมันเลี่ยงไม่ได้ที่เธอจะไม่บอกเขา

          ‘’อย่างี่เง่าสิ’’ ซอฮยอนเริ่มปั้นสีหน้าอวดดีใส่เขาอย่างหงุดหงิด

          ‘’พอมันมาเธอก็ด่าฉันว่างี่เง่าเลยเหรอซอฮยอน’’

          ‘’มันไม่ใช่แบบนั้น อะไรของนายกันนะ ฉันเหนื่อยที่อธิบายแล้ว’’ 

          ซอฮยอนเลือกที่จะเดินหนีเขาไปยังห้องนอนทันที ยงฮวาเดินตามมาอย่างรวดเร็วเหมือนความร้อนที่กำลังเพิ่มขึ้นในอก

          ‘’จะไปกับมันใช่ไหม’’ ยงฮวามีน้ำเสียง

          ‘’ใช่!’’ ซอฮยอนพูดเสียงดัง เธอไม่เข้าใจว่ายงฮวาจะเป็นอะไรนักหนากับอีแค่เซฮุนมารับเธอไปทำงาน อีกอย่างทั้งคู่ก็ยังไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย

          ‘’งั้นข้อตกลงของเรา ยกเลิกมั้ยล่ะ’’ ยงฮวาพูดเสียงเย็น ซอฮยอนจ้องเขากลับไปทันที เธอคิดว่าเขาพูดไม่รู้เรื่องที่สุด ปากก็ไม่ดีอีก

          ‘’ข้อตกลงอะไร ที่จะเลิกคุยกับผู้หญิงน่ะเหรอ’’ ซอฮยอนเอียงคอถาม ‘’อยากยกเลิกนักเหรอ ก็เชิญสิ ไม่ได้ห้ามนี่’’

          ‘’ซอฮยอน!’’ ยงฮวาไม่คิดว่าเธอจะพูดออกมาได้หน้าตายขนาดนี้ เธอไม่เข้าใจหรือยังไงกันนะว่าเขารู้สึกยังไง เขาคิดว่าเขาพูดชัดเจนแล้ว

          ‘’อะไรล่ะ อย่าเสียงดังได้ไหม!’’ ซอฮยอนตะคอกกลับไปอย่างหมดความอดทน ยงฮวาถอนหายใจหงุดหงิดออกมาเฮือกใหญ่

          ‘’เออ อยากไปก็ไปเลย!’’

          ยงฮวาพูดแค่นั้นก่อนจะกระทืบเท้าเดินออกไปโดยที่ไม่ลืมหยิบคีย์การ์ดที่สอยห้อยกุญแจห้องนอนของเธอมาด้วย ซอฮยอนจิกตามองเขาไปจนสุดทางก่อนที่เธอจะเริ่มทำธุระของตัวเองให้เสร็จ เพราะนี่มันก็ใกล้เวลาที่เซฮุนจะมารับแล้วด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          ‘’ทำไมมาช้าจังอ่ะนูน่า’’

          เซฮุนตะโกนขึ้นหลังจากเห็นว่าซอฮยอนกำลังเดินออกจากคอนโดมายังรถเขา

          ‘’อย่าเพิ่งถามอะไรตอนนี้เลย ฉันสายแล้วเนี่ย’’ ซอฮยอนตะโกนกลับไปพลางเดินให้เร็วขึ้นกว่าเดิม เธอกำลังจะเปิดประตู แต่ก็เจอใครสักคนวางมือลงไปซะก่อน ซอฮยอนแหงนหน้าขึ้นมองคนข้างๆ

          ‘’อะไรเนี่ย!?’’ ซอฮยอนร้องเสียงหลง

          ‘’เซฮุน เสียใจที่ต้องบอกว่าวันนี้ซอฮยอนต้องไปกับฉัน คุณชเวสั่งไว้’’

          ยงฮวาพูดเสียงเย็นๆจนคนฟังต้องเกิดอาการขนลุก

          ‘’เอ่อ แต่ ไม่เห็นเป็นไรนี่ครับ ผมไปส่งนูน่าเองก็ได้นี่’’

          ‘’คุณชเวสั่ง อย่าลืมสิ ซอฮยอนเป็นคนของฉัน’’

          ยงฮวายังพูดเสียงเย็นปนอวดดีกับเซฮุน เขางอหน้าเล็กน้อย

          ‘’ฉันจะไปกับเซฮุน’’ ซอฮยอนพูดสีหน้าเชิด

          ‘’ก็ลองดูสิ ฉันจะได้บอกมันไปให้รู้แล้วรู้รอด’’ ยงฮวากระซิบเบาๆให้ซอฮยอนได้ยินคนเดียว ซอฮยอนสีหน้าเจื่อนลง เธอมองหน้าเขา ก่อนจะตัดสินใจหันไปหาเซฮุนที่รออยู่ในรถ

          ‘’ขอโทษนะเซฮุน พี่ต้องไปกับยงฮวา คุณชเวเพิ่งโทรบอก’’ ซอฮยอนโกหก เธอมีสีหน้าขอโทษเขาอย่างถึงที่สุด แต่ถ้าเธอไม่ทำแบบนี้ ยงฮวาต้องพูดเรื่องเมื่อคืนให้เซฮุนฟังแน่นอน ซึ่งเธอจะไม่เสี่ยงเด็ดขาด

          ‘’งั้น วันหลังก็ได้ครับนูน่า ไม่ต้องห่วงหรอก’’ เซฮุนยิ้มให้เธอก่อนจะโบกมือให้ครั้งสุดท้าย ซอฮยอนยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นก่อนจะหันไปหาผู้ชายคนข้างๆ

          ‘’มันจะมากไปแล้วนะ มีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้’’ ซอฮยอนสะกดแต่ละคำออกมาได้อย่างยากลำบาก เธอโกรธเขาจนหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม

          ‘’ทำไมจะไม่มีสิทธิ์ ถ้าไม่มีสิทธิ์ เธอคงไม่ฟังคำสั่งฉันหรอก จริงมั้ย’’

          ยงฮวาโกรธซอฮยอนเช่นกัน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงต้องไปสนิทกับเซฮุนด้วย ในเมื่อเขาพูดไปแล้วว่าเขาไม่ชอบ เธอก็ยังจะทำ

          ‘’รอตรงนี้ เดี๋ยวไปเอารถก่อน’’ ยงฮวาพูดเสียงแข็ง ‘’แล้วถ้าหนี -- เจอกัน’’

 

นี่เธอคิดถูกหรือเปล่านะที่ยอมอ่อนข้อกับเขา!





--------------------------------------------------------------------------------------------------

เม้นต์น้อยมากเลยนะคะ เม้นต์น้อยไรเตอร์โกรธนะ งอนด้วย #น้องอ่านอะไรน้องก็ต้องเม้นต์สิคะ #ขอเม้นต์ดีๆด้วยค่ะแบบจิกกัดพี่ไม่ชอบ #งานทีมคริสต้องมา 

   

   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

759 ความคิดเห็น

  1. #746 Priyanuch (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 00:48
    ยงแกไม่ทันน้องซอหรอก น้องแกล้งให้หึงน่ะสิ

    อยากเจ้าชู้ควงผู้หญิงไม่เลือกหน้าแบบนี้ โดนเอาคืนแล้ว

    ยง ต่อจากนี้คงมีเรื่องสนุกๆ ตามมาพร้อมลมเพรชหึงแน่ๆ
    #746
    0
  2. #663 Liny_Tiny (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 03:28
    ดูเหมือนยงจะโดนยั่วให้โมโหมากกว่านะเนี่ย หลงน้องหนักแน่ๆยงเอ้ยย
    #663
    0
  3. #555 อิ๋ว SH (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 17:23
    หวง ห่วง หึง คอนเซ็ปพี่ยงเค้า แต่กลัวน้องซอเสียใจอ่ะ ติดตามค่ะ
    #555
    0
  4. #422 AIDAN (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 18:39
    พี่ยงไม่ยอมจริงๆค่ะงานนี้
    #422
    0
  5. #399 Bebearboo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 13:56
    ขี้หึงขี้หวงยกให้แกเลยจิงๆคิดว่าตัวเองทำได้อยู่คนเดียวหรอเกินปายยยยย
    #399
    0
  6. #317 จอย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 23:12
    หึหึ แบบนี้ที่บ้านเรียก "หมาหวงก้าง" อ่ะคุนยง
    #317
    0
  7. #313 only (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 21:36
    ยงแกไม่ชัดเจนยังจะหวงก้างอีก
    #313
    0
  8. #307 jin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 00:09
    เซฮุนมารับซอ ยงเห็นแล้วหึง จริงๆยงควรจะทำตัวให้ดี

    กว่านี้ห้ามซอนู้นนี่นั่น แต่ทีตัวเองควงคนนั้นคนนี้กับทำได้
    #307
    0
  9. #304 cnsn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 20:22
    น้องเริ่มอ่อนไหวแร้วนะยง

    แร้วพี่เมื่อไรจะหยุด
    #304
    0
  10. #303 ASYS (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 13:54
    หึงก็บอกดิว่าหึง หุ้ ! ถ้าเป็นคนดีไม่ได้อย่างมาทำตัวเป็นเจ้าของน้องนะ
    #303
    0
  11. #299 goguma (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 21:14
    ทีตัวเองจะทำชั่วทำเลวยังไงก็ได้เหรอยง

    น้องก็คนมีชีวิตจิตใจนะสงสารน้องบ้าง

    จะคอยดูวันที่นายต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ได้น้องมา



    ชอบภาษาการเขียนของไรเตอร์นะคะเนื้อเรื่องสนุก

    (แค่พ่อพระเอกงี่เง่า)แต่ก็ชอบหึงแรงหวงแรงแบบนี้อิอิ

    เป็นกำลังใจให้นะคะรอติดตามตลอด

    #299
    0
  12. #297 meriyatupila (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 12:05
    ชอบๆๆๆ  น้องซอใจอ่อนให้อิยง
    แต่อิยงนิสิ  หึงแรง หวงแรง แล้วก็เหลวแรงเหมือนกัน  หยุดไม่ได้  น้องซอต้องเจ็บปวดกับผู้ชายแบบนี้มากๆแน่ อิยงเป็นแบบนี้แล้วอดที่จะสงสารน้องซอไม่ได้  สู้ๆๆๆ นะ น้องซอ
    #297
    0
  13. #295 lalinsa_p (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 21:13
    พี่ยง เหมือนจะดี นิดๆเลวหน่อยๆ สู้ๆนะไรเตอร์
    #295
    0
  14. #294 -neuy-2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 20:21
    ไรเตอร์ สู้ๆ
    #294
    0
  15. #293 So Sad Yuoi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 19:01
    ยงใจร้ายไปแล้วนะซอสู้ๆอย่ายอมคนเอาแต่ใจ
    #293
    0
  16. #292 hams_joon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 15:49
    ยงนี่ยังไงเนี่ย หวงเค้ารักเค้าแต่ก็หยุดนิสัยตัวเองไม่ได้เนี่ย น้องซอเริ่มจะใจอ่อนให้แล้วนะเนี่ย
    #292
    0
  17. #290 2you4ever (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 12:49
    น้องซออย่าใจอ่อนนะ ต้องจัดการให้อยู่หมัดก่อนนะ 
    #290
    0
  18. #289 mindmind (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 11:24
    ยงถ้าหยุดที่ซอคนเดียวไม่ได้ก็อย่ามาหวงก้างแบบนี้ สงสารซอ รอติดตามอยู่นะคะ ไรเตอร์สู้ๆ
    #289
    0
  19. #287 onlypoiikk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 10:27
    อิพี่ยงงงงง น้องซอ ต้องอย่ายอมนางค่ะ 5555 สู้ๆค่ะไรเตอร์
    #287
    0
  20. #285 Mamy kanya (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 08:40
    โอ๊ยยยย เริ่มเข้มข้นถึงเนื้อถึงตัวขึ้นเรื่อยๆแล้ว ทำต่อนะคะ สู้ๆค่ะไรเตอร์
    #285
    0
  21. #284 Pranpriya Boonsit (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 07:34
    อิยงทำไมแกจะหยุดคั่วผู้หญิงไม่ได้เดี๋ยวเจอน้องซอจัดการเลยค่อยดู 55555 ไรเตอร์สู้ๆนะค้ะ. ติดตาามอยู่เนอะ
    #284
    0
  22. #283 MO_Club (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 01:11
    อิยง อิผู้ชายเห็นแก่ได้ เลวมาก ขอให้น้องซอมีสติ อย่าเพิ่งไปหลงรักยงเลยนะ ไม่อยากเห็นน้องเจ็บ อย่าเพิ่งใจอ่อนเลยนะ ดัดนิสัยยงด้วย เอาแต่ใจ งี่เง่ามาก โอ้ยยยยย อินไปอี๊กกกกก

    ไรเตอร์  สู้ๆ นะคะ
    #283
    0
  23. #282 Memo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 00:25
    ยงอ่ะ เห็นแก่ตัวแล้วแบบเนี้ย

    เริ่มสงสารน้องซอแบบทำไรก็ไม่ได้

    ยงควบคุมหมดเลย

    เริ่มหึงโหดอีกแน่ะ นี่อยากให้น้องซอใจแข็งบ้างแบบให้ยงอกแตกไปเลย55

    ทีมซอสินะเรา><^
    #282
    0
  24. #280 เบลล์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 23:31
    อย่าน้อยใจสิค๊ะไรเตอร์ ไรเตอร์แต่งออกมาได้สุดยอดมาก ยงมันเลวจริงๆทีตัวเองบอกว่าหยุดที่ซอไม่ได้อยากคั่วผู้หญิงไปเรื่อยๆแต่ทีกับน้องแสดงตัวเป็นเจ้าของจนออกนอกหน้าทั้งๆที่ยังไม่ได้เป็นไรกัน ไรเตอร์ค๊ะเวลาที่น้องซอเอาคืนขอให้อิยงมันเจ็บหนักๆเลยค่ะ อ่านแล้วแบบหมั้นไส้ยงมากหยุดที่น้องไม่ได้หรองั้นก็อย่ามาวุ่นวายกับน้องสิผู้ชายเห็นแก่ตัว ไรเตอร์สู้ๆนะค๊ะ
    #280
    0
  25. #279 pheungvyvy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 22:54
    อิยงเห็นแก่ตัวที่สุด
    ซออย่ายอมเด็ดขาดนะ
    #279
    0