กรงรัก...หัวใจปรารถนา (นิยายชุด...กรงรัก...) NC 18+

ตอนที่ 6 : กรงรัก...หัวใจปรารถนา : บทที่ 2...Sex Not Love...เสน่หา...ครึ่งหลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 พ.ค. 54

 

 

หลังจากกลับมาบ้านเพชรลดาก็ต้องแปลกใจที่วันนี้เธอเห็นพัชระกำลังคุยอยู่ผู้ชายร่างสูงคนหนึ่ง รถเก๋งก็ค่อยๆเคลื่อนเข้าไปในบ้าน หญิงสาวขับเข้าในลานจอดรถช่วงที่เพชรลดากำลังขับรถเข้าไปชายหนุ่มผู้นั้นก็มามองรถของเธอ แต่พอหญิงสาวลงมาจากรถแล้วเขาก็หันหน้ากลับไปที่เดิม

เพชรลดาคิดว่าเธอคงไม่ได้ตาฝาดไปที่เห็นเขามองมา หญิงสาวไม่ได้สนใจอะไรมาก เธอเดินเข้าไปหาบิดา พร้อมทั้งยกมือไหว้บิดา

“คุณพ่อค่ะ พี่เพชรเขาจะกลับมาพรุ่งนี้ค่ะ”

เพชรลดาบอกบิดาซึ่งสร้างความดีใจให้กับพัชระมากยิ่งขึ้น ก่อนที่บิดาจะแนะนำให้เธอได้รู้จักกับชายหนุ่มร่างสูงตรงหน้า

“พลอยนี่คุณคริสโตเฟอร์ เขาเป็นเพื่อนพ่อ”

เพชรลดามองชายหนุ่มร่างสูงที่พัชระแนะนำว่าเป็นเพื่อน รูปร่างสูงโปร่งของเขาเข้ากับชุดสูทเนื้อดี คางเหลี่ยมได้รูปสวย หญิงสาวไล่สายตาไปที่ริมฝีปากรูปกระจับสีแดงของเขาที่ดูแล้ว ก็เริ่มจะทำให้หัวใจของหญิงสาวเต้นแปลกๆ มันไหวๆกับรอยยิ้มของชายหนุ่ม จมูกโด่งคมของเขาที่ขึ้นเป็นสันได้รูป ดวงตาคมสีดำอมน้ำตาลของเขาที่เธอสบได้สบตานั้น หญิงสาวรู้สึกหัวใจนั้นจะกระเด็นกระดอนออกมานอกอก ซึ่งดวงตาของชายหนุ่มนั้นรับกับคิ้วสีดำเป็นปื้นหนา แม้จะรู้สึกแปลกแต่ก็พยายามข่มใจเอาไว้พร้อมเอ่ยปากสวัสดีชายหนุ่ม

“สวัสดีค่ะคุณคริสโตเฟอร์”

ชายหนุ่มยิ้มรับที่มุมปาก สายตาคมฉายแววปรารถนาซึ่งหญิงสาวไม่ทันได้สังเกตเพราะเธอหลบสายตาคมนั้นก่อน ชายหนุ่มละสายตาจากร่างบางไปที่พัชระ

“ลูกสาวสวยดีนะครับ แล้วก็อย่างลืมข้อตกลงของเรานะครับ”

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมามองบิดาก่อนจะจับแขนของท่านแม้ว่าจะรู้สึกแปลกใจในเรื่องข้อตกลงจากชายหนุ่มนามว่าคริสโตเฟอร์ก็ตาม แต่เธอก็ไม่อาจจะพูดอะไรได้ในตอนนี้ นอกจากส่งสายตาไปให้บิดารับรู้เท่านั้น

“ครับ...”

เมื่อได้ยินเสียงบิดาบอกเช่นนั้น เพชรลดาก็รู้สึกวูบวาบขึ้นมาที่ต้นคอทันที เธอรู้สึกใจหายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ก่อนที่บิดาจะบอกให้เธอไปส่งคริสโตเฟอร์เพียงลำพัง

“น้องพลอยช่วยไปส่งคุณคริสโตเฟอร์เขาหน่อยนะลูก”

เพชรลดาพยักหน้าตกลงแม้จะรู้สึกแปลกๆกับท่าทีของพัชระกับสีหน้านิ่งๆของคริสโตเฟอร์ หญิงสาวรอให้บิดาของไปบนบ้านก่อนที่เธอจะเดินตามหลังคริสโตเฟอร์ที่เดินนำเธอไป

“คุณคริสโตเฟอร์ค่ะ”

เพชรลดาเรียกชายหนุ่มที่เดินนำเธอไปหลายก้าวหญิงสาวเห็นชายหนุ่มหยุดชะงัก ก่อนที่เขาจะหมุนกลับมามองเธออย่างสงสัย

“มีอะไรครับ”

หญิงสาวเดินเข้ามาหาเขา แต่ยังเว้นระยะห่างพอสมควรเธอมองไปที่ใบหน้าหล่อเหลือร้ายของเขาแล้วก็หน้าแดงระเรื่อขึ้นมาทันที เพชรลดาพยายามรวบรวมความกล้าถามเขาออกไป

“คุณตกลงอะไรกับพ่อของดิฉันหรือเปล่าค่ะ”

“อ๋อ...เรื่องนั้น...ไม่มีอะไรนี่ครับคุณพลอย”

หญิงสาวเห็นเขาส่งยิ้มมาให้เธอ ที่กำลังหน้ายุ่งอยู่ คริสโตเฟอร์ก็บอกขอตัวกับหญิงสาว ก่อนที่ลูกน้องของเขาจะเปิดประตูรถให้ชายหนุ่มเข้าในในตอนหลัง

เสียงรถที่ดังขึ้นมาในสมองของหญิงสาว ก่อนที่เดินหลบไป เมื่อรถเบนซ์คันหรูของเขาเคลื่อนผ่านเธอไป สิ่งหนึ่งที่หญิงสาวอยากรู้แต่เขาไม่ได้ตอบเธอมา ทำให้เธอรู้สึกเหมือนมันคาใจเธอ แต่ชายหนุ่มก็ไปแล้ว เธอไม่รู้ว่าจะถามเขาได้ยังไงในเมื่อคันนั้นได้แล่นออกไปที่ประตูบ้านของเธอแล้ว

เพชรลดาเดินเข้ามาในบ้าน ในเมื่อเธอไม่ได้คำตอบอะไรจากชายหนุ่ม เธอก็น่าจะได้คำตอบจากบิดาของเธอเอง เธอตรงไปนั่งที่โซฟาที่พัชระนั่งอยู่ ก่อนจะกอดเอวของบิดาแน่น พัชระลูบศีรษะของหญิงสาวแล้วถามเธอ

“น้องพลอยคิดยังไงกับคุณคริสโตเฟอร์”

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมามองบิดาด้วยความตกใจ เธอเริ่มรู้สึกลางๆแล้วว่าเรื่องนี้ไม่ชอบมาพากลเข้าแล้ว พัชระมองเธออย่างต้องการคำตอบ เธอจึงได้เพียงแค่ว่า

“พลอยไม่รู้ค่ะ”

เพชรลดาส่ายหัวไปมา สีหน้าของเธอก็เริ่มซีดลงเรื่อยๆ แม้ว่าจะคลาดเดาคำตอบไม่ได้แต่เธอก็นึกกลัวขึ้นมา แม้ว่าบิดาจะส่งยิ้มมาให้เธอเพื่อให้หญิงสาวคลายกังวล

“คุณคริสโตเฟอร์เขาสนใจจะร่วมลงทุนกับเราน่ะลูก”

ถ้าอย่างนั้นก็เป็นเรื่องดีนะสิ...หญิงสาวคิดแม้ว่าเธอจะไม่รู้จักกับคริสโตเฟอร์ แต่ถั้นช่วยบริษัทของครอบครัวอยู่รอดได้มันก็เป็นเรื่องที่ดีสำหรับเธอเมื่อสีหน้าที่ซีดของหญิงสาวเริ่มดีขึ้นมาแล้วบิดาถามหญิงสาวถึงเรื่องที่เธอจะเรียนต่อโท

“น้องพลอยจะไปเรียนต่อโทหรือเปล่าลูก”

“ก็ว่าจะเรียนน่ะค่ะ คุณพ่อ...แต่น้องพลอยยังสนุกอยู่กับงานอยู่เลย”

ความจริงแล้วหญิงสาวไม่ได้สนุกกับงานอย่างที่พูดหรอก เธอเป็นห่วงบริษัทต่างหาก แม้ว่าจะไม่มาพอหลังจากที่รู้ว่าคริสโตเฟอร์จะมาร่วมลงทุนกับบิดา

“แต่พ่อว่า...น้องพลอยน่าจะไปเรียนนะลูก อย่างน้อยๆจบปริญญาโทก็ดีกว่าปริญญาตรีนะลูก”

“ค่ะ...คุณพ่อ”

เพชรลดาตอบรับบิดาก่อนที่หญิงสาวจะเริ่มบอกกับบิดาว่า

“คุณพ่อค่ะ พี่เพชรเขาจะกลับมาพรุ่งนี้นะคะ”

“น้องพลอยก็บอกพ่อไปแล้วนี่นา... ว่าแต่ตาเพชรเป็นยังไงบ้างเนี่ยพ่อไม่เจอตั้งนาน”

พัชระถามลูกสาวที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับคำถามของเขา ด้วยความอยากรู้จึงลองถามหญิงสาวดู

“พี่เพชรเขาจะพาแฟนเขามาด้วยค่ะคุณพ่อ เห็นห่วงกันจนออกนอกหน้า...”

หญิงสาวบอกพร้อมกับหัวเราะเสียงใส เมื่อบิดาทำท่าทางไม่เชื่อเธอหญิงสาวจึงทำหน้างอนพัชระ พร้อมกับสะบัดผมหนีบิดาไป

“คุณพ่อไม่เชื่อน้องพลอย”

“เปล่าค่ะ น้องพลอย พ่อก็แปลกใจที่ตาเพชรมีแฟนเท่านั้นเอง”

“น้องพลอยมีหลักฐานค่ะ”

พัชระบอกกับลูกสาว แม้ว่าจะไม่เชื่อในคำพูดของลูกสาวร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่พอหญิงสาวบอกว่ามีหลักฐานเท่านั้นแหละ เขาเปลี่ยนใจอยากจะดูหลักฐานของเพชรลดาขึ้นมา

“ไหนน้องพลอยเอามาให้พ่อดูหน่อยสิ”

หญิงสาวหยิบเอาโทรศัพท์ฯขึ้นมา แล้วเปิดให้บิดาดูภาพของเพชรรัตน์ที่กำลังกอดกับรัตติกาลอยู่ ก่อนที่หญิงสาวจะบ่นกับบิดาเบาๆว่า

“แค่ไนท์เขาไม่ค่อยจะพูดนะคะคุณพ่อ”

“ดูท่าพี่ชายเราจะรักหนูคนนี้น่าดู”

พัชระบอกเมื่อหญิงสาวเก็บโทรศัพท์ฯไปเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่หญิงสาวจะเอียงศีรษะมาหาบิดาอย่างออดอ้อน

“พี่เพชรเขาก็มีแฟนแล้ว น้องพลอยคงจะตกกระป๋องแน่ๆเลยค่ะ”

“ลูกสาวของพ่อออกจะน่ารัก”

“คุณพ่อค่ะ น้องพลอยรักคุณพ่อที่สุดในโลกเลย”

หญิงสาวกอดเอวของบิดาแล้วก่อนจะหอมแก้มฟอดใหญ่ แม้ว่าหญิงสาวจะว่ารักพัชระมากที่สุดในโลกในตอนนี้ แต่ต่อไปหญิงสาวคงจะบอกว่าเธอเขาเกลียดเขามาที่สุดในโลก เมื่อรู้ว่าเขาได้ตกลงอะไรกับคริสโตเฟอร์

“น้องพลอยพ่อก็รักลูกนะ”

 

คริสโตเฟอร์มองลงไปด้านล่างของผับหรูในโซนวีไอพีนั้น มือข้างหนึ่งถือแก้วไวน์อยู่กำลังจ้องมองผู้คนกำลังยักย้ายส่ายสะโพกไปมา ก่อนที่เขาจะละจากภาพนี้แล้วหันไปมองหญิงสาวที่ทำหน้าตาเคร่งเครียดอยู่ตรงหน้าเขา

“เจ้านายจะบอกอะไรดิฉันหรือค่ะ”

เมรินจ้องมองดวงตาคมกริบของเขาอย่างไม่เข้าใจ

“ผมบอกเลิกความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับผม”

“คะ?...”

หญิงสาวไม่อยากจะเชื่อว่าคริสโตเฟอร์จะตัดความสัมพันธ์เพียงชั่วคืนระหว่างเธอกับเขา ทั้งที่เธอกับเขาก็เข้ากันได้ดีสุดในเรื่องแบบนี้ ถึงแม้ว่าเธอกับจะไม่ได้รักกันเลยก็ตาม แต่เธอก็หลงเสน่ห์ของเขาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น และแม้แต่แฟนของเธอก็ทำไม่ได้อย่างเขาเลยด้วยซ้ำ หญิงสาวรู้ดีว่า สักวันเธอกับเขาก็ต้องจบลง แต่ไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้ ความรู้สึกค้างคาของเธอมันก็แสดงออกไปสีหน้าและคำพูดก่อนหน้านี้

“แมทเป็นคู่นอนที่ดีที่สุดของผมเลยนะแมท แต่มันเป็นไปไม่ได้ตลอดไปหรอกนะ คุณก็รู้”

คริสโตเฟอร์เห็นเห็นเมรินจ้องหน้าแล้วถามถึงความคิดที่ทำให้ชายหนุ่มตอบไม่ถูกเอาซะเลย

“คริส คุณกำลังตกหลุมรักใครหรือเปล่า”

เมรินถามออกไปตรงๆซึ่งก็ได้รับสีหน้ากระอักกระอ่วนในใจอย่างช่วยไม่ได้ เธอยิ้มออกมา เมื่อรับรู้อารมณ์ที่แปลกไปของเขา ชายหนุ่มไม่มีทางปิดบังสายตาแหลมคมของเธอไปได้ และเธอก็รู้สึกยินดีกับเขาด้วยจริงๆ แต่ความเสียดายก็ยังมีอยู่

“คุณปิดบังฉันไม่ได้จริงๆสิน่ะ คุณคริส”

หญิงสาวล้อเจ้านายหนุ่มที่กำลังแสร้งมองไปทางอื่น ก่อนที่เธอเดินตรงเข้าไปหาชายหนุ่ม มือหนึ่งของเธอกรีดไล้ใบหน้าคมให้หันมาสบตากับเธอ เมรินพรมจูบไปที่กรามแกร่งของชายหนุ่ม ลมหายใจร้อนๆที่เป่ารดไปที่ใบหน้าของเขาทำให้ชายหนุ่มรู้สึกรุ่มร้อนขึ้นมาซึ่งบวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่คริสโตเฟอร์ดื่มเข้าก่อนหน้านี้ด้วยแล้ว

มือหนาของคริสโตเฟอร์ข้างหนึ่งดันเอวของหญิงสาวให้แนบกับลำตัวของเขา เสียงเพลงที่ทางผับเปิดให้นั้นกับหญิงสาวที่กำลังส่ายสะโพกไปมา เมรินคล้องคอชองชายหนุ่มให้โน้มลงมา ก่อนที่หญิงสาวจะประทับจุมพิตหวานล้ำไปให้ชายหนุ่ม

.
            .
            .
            SENTER
            .
            .
            .
              เสียงหายใจของทั้งสองดังขึ้นมาเมื่อทั้งสองได้ถึงจุดหมายปลายทางของตัวเอง เสื้อผ้าของทั้งสองเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ราวกับคนที่วิ่งออกกำลังสักสิบกิโลโดยไม่หยุดพัก

การบอกลาสัมพันธ์ชั่วคืนก็สร้างความอิ่มเอมใจให้กับหญิงสาว แต่สิ่งที่ยังติดค้างอยู่ในใจก็ไม่สามารถลืมไปได้เช่นกัน ทุกครั้งที่เธอกับเขามีสัมพันธ์กันนั้น ชายหนุ่มไม่เคยพูดทำนองว่า เขารักเธอ และหญิงสาวก็อยากจะฟังคำพูดนั้นแทบจะขาดใจ แต่เธอก็รู้ขอบเขตของสัมพันธ์ครั้งนี้ดี... หญิงสาวส่ายศีรษะไปมากับความคิดที่เธอกำลังคิดอยู่

“...เป็นอะไร”

คริสโตเฟอร์ถามหญิงสาว

“เปล่าค่ะ”

เมรินปฏิเสธไปโดยทันที สีหน้าที่แดงจัดของเธอก็ทำให้เขานึกเอ็นดูหญิงสาวตรงหน้า ก่อนที่อ้อมแขนแข็งแรงจะรัดดึงร่างบางของเธอขึ้นมา แล้วจัดการชุดของหญิงสาวและของเขาให้เข้าที่เข้าทาง

“ผมรู้ว่าคุณอยากได้ยินคำพูดหนึ่งจากปากของผม”

เขาพูดเหมือนจะรู้ความคิดของเมริน หญิงสาวเงยหน้ามองชายหนุ่มด้วยความตกใจ และเมื่อคิดว่าคริสโตเฟอร์รู้ในที่เธอคิดแล้ว หญิงสาวก็อยากจะถามเขาให้แน่ใจสักครั้งหนึ่ง

“แล้ว...จะให้ได้ไหมล่ะค่ะ...”

คริสโตเฟอร์ยิ้มขึ้นมาอย่างอ่อนโยนกับหญิงสาวตรงน้า แต่คำพูดของเขากลับไม่ได้อ่อนโยนดังเช่นรอยยิ้มเลย

“ผม...ให้ไม่ได้...”

เหมือนร่างทั้งร่างสั่นคลอนแม้ว่าจะคาดเดาคำตอบได้ล่วงหน้า แต่พอมาได้ยินแบบนี้มันก็ทำให้เธอทำใจได้ยากเหลือเกิน เมรินก็ต้องยอมรับความจริงในข้อนี้ให้ได้  

“แมทรู้...แล้วแมทก็รู้สึกอิจฉาผู้หญิงคนที่คุณคริสจะบอกว่า...รัก...จังเลย เธอคงมีความสุขมากแน่ๆที่ได้ยินคุณพูดให้ฟัง”

เมรินรู้สึกดังที่พูดไปจริงๆ “ขอบคุณนะคะ”

หญิงสาวกอดรัดร่างหนาไว้แน่นก่อนที่เธอจะปล่อยออกมา รอยยิ้มของหญิงสาวที่สดใสเหมือนพระอาทิตย์นั้นต่างหากที่ทำให้เขาต้องยิ้มตอบกลับไป

“เดี๋ยวผมไปก่อนนะ”

“ค่ะ...ท่านประธาน”

เมรินตอบรับเขาดุจดังเดิมก่อนที่หญิงสาวจะเห็นบ่าที่ตั้งตรงเดินหายไปพร้อมกับความมืดมิดนั้น หยาดน้ำใสๆก็ไหลออกมาจากดวงตาคู่งาม หญิงสาวเดินไปทรุดนั่งบนโซฟาที่อยู่มุมสุดเข่าบอบบางยกชันขึ้นมาพร้อมกับใบหน้างดงามนั้นซบลงหัวเข่า เสียงสะอื้นที่ดังเล็กลอดหลุดออกมาจากริมฝีปาก พร้อมกับการเริ่มต้นเสียงเพลงของดีเจที่เปิดเพลงดังลั่นไปทั่วทั้งผับ

 

ครึ่งหลังมาดึกเลย 555+ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะทุกคน ช่วงนี้เริ่มเรียนหนักมากขึ้น เวลาอัพก็อาจจะนานขึ้นนะคะ  เมื่อวันอาทิตย์ไปเที่ยวดรีมเวิร์ดมา วันนี้ก็เลยรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวเลยอ่ะ ฮือๆๆๆ ไม่กล้าเล่น เฮอริเคน

5 พ.ย.53 เขียนบทที่ 2 ครึ่งหลัง30

8-9 พ.ย.53 เขียนบทที่ 2 ครึ่งหลัง20
            9 พ.ย.53 อัพบทที่ 2 ครึ่งหลัง
http://www.inlove-book.com/n_novel_detail.php?ide=6906 เวอร์ชั่นเต็ม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

47 ความคิดเห็น