กรงรัก...หัวใจปรารถนา (นิยายชุด...กรงรัก...) NC 18+

ตอนที่ 24 : กรงรัก...หัวใจปรารถนา : บทที่ 10...Made Other Plans...แผนการอันแยบยล...100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,521
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 ก.ค. 56


 

            คริสโตเฟอร์ถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงหลังจากที่ร่างบางของเพชรลดาหายไปในห้องน้ำเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่ใบหน้าเย็นชาจะเปลี่ยนแดงก่ำ

            ให้ตายเถอะ...อึดอัดเป็นบ้า

            เพชรลดาคงไม่รู้ว่า ตัวเขาแทบจะเป็นบ้าไปแล้ว เมื่อต้องพยายามหักห้ามใจไม่ให้มือไม้ของตัวเองไปรั้งร่างเธอเข้ามากอด เขาไม่อยากทำแล้วไอ้แผนการบ้าๆแบบนี้ แต่...เขาก็อยากจะรู้ความรู้สึกจริงๆของเธอ ซึ่งคงไม่มีวิธีไหนที่ดีกว่านี้อีกแน่ๆ

            เสียงออดดังมาในขณะที่เขากำลังยืนมองประตูที่อยู่หน้าห้องน้ำนั้น เขาคิดว่าคงจะเป็นรูมเซอร์วิสที่สั่งเอาไว้ก่อนที่จะกลับมาที่นี่

            เขาก็เลยเดินไปเปิดประตูโดยไม่ได้คิดอะไร แต่พอเปิดออกมา เขาก่อนหญิงสาวหุ่นนางแบบของแองเจล่ายืนอยู่หน้าห้องของเขา พร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่ของเจ้าตัวเอง ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไรออกมา แองเจล่าก็โผล่เข้ากอดเขาไว้ทั้งตัว ซึ่งเขาเองก็ได้แต่อึ้งๆไปเหมือนกัน

            “แองเจล่า มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

            คริสโตเฟอร์ถามหญิงสาวที่กอดเขาเอาไว้ ก่อนที่เจ้าตัวจะทำเสียงออดอ้อนเขา

            “พี่คริส แองเจล่าไม่อยากอยู่กับคุณลุงอาร์ติโน่ ก็เลยมาที่นี่ พอดีว่าพี่คาร์ลเขาบอกมาว่าพี่คริสน่าจะอยู่ที่นี่ แองเจล่าก็เลยตามมาไงค่ะ พี่คริสให้แองเจล่าอยู่ด้วยคนนะ แองเจล่าไม่อยากไปอยู่กับพี่คาร์ล เขาชอบดุโน่นนี่กับแองเจล่าอยู่เรื่อยเลย”

            บอกตามตรงเขาเบื่อกับเสียงง้องแง้งเป็นเด็กๆของแองเจล่าทุกที ทั้งที่เจ้าตัวก็อายุเท่าๆกับเพชรลดา แต่หญิงสาวอีกคนนั้นไม่เห็นจะทำตัวน่าเบื่อแบบที่แองเจล่าทำเลยสักนิด ซึ่งทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดใจเป็นที่สุด ทีกับคนที่อยากให้เข้ามากอดเขากลับไม่ยอมทำเลย แต่กับคนที่ไม่อยากจะยุ่งด้วยนี่ทำไมชอบกันจริง

            คิดหาเหตุผลไม่ได้ ชายหนุ่มก็เลยเลิกคิดไปซะ ก่อนจะเอื้อมมือของตัวเองไปแกะมือปลาหมึกของแองเจล่าออกจากเองของเขาซะ แล้วค่อยๆถอยห่างเจ้าตัวไป

            “แองเจล่า พี่ว่าเรานะ กลับบ้านไปซะ แล้วอย่ามายุ่งกับพี่อีกเชียว”

            “ไม่ค่ะ แองเจล่าจะไม่เลิกยุ่งกับพี่คริส แองเจล่ารักพี่คริส อ้อ...แล้วถ้าพี่คริสจะกังวลเรื่องของผู้หญิงคนนั้นน่ะ ไม่ต้องกังวลเลยน่ะค่ะ แองเจล่าจะอยู่เงียบๆไม่ไปรบกวนคนรักพี่คริสเด็ดขาด โอเคน่ะค่ะให้แองเจล่าอยู่ที่นี่ เอาล่ะ...ห้องนอนอยู่ที่ไหนหว่า...”

            หญิงสาวไม่สนใจสีหน้าไม่สบอารมณ์ของคริสโตเฟอร์นัก เพราะเธอรู้ว่าชายหนุ่มจะไม่มีวันทำให้เธอต้องเสียใจเป็นแน่ๆ หญิงสาวคิดแบบนี้

            “พี่ไม่ให้เราอยู่!!

            เสียงอำมหิตจากทางด้านหลังซึ่งมาพร้อมกับการกระชากแขนเธออย่างแรงๆ จนเธอรู้สึกเจ็บแปลบๆ

            “ทำไมคะ”

            เธอแกล้งตีสีหน้าใสซื่อใส่เขา

            “เพราะพี่ไม่ได้รักเรา รู้ตัวได้แล้วนะ...แองเจล่า”

            เขาทอดเสียงอ่อนโยนในตอนท้ายที่เรียกชื่อแองเจล่า

            “ไม่จริงหรอกค่ะ พี่คริสก็แค่ปากแข็งไปอย่างนั้นเอง ใช่ไหมคะ ความจริงแล้วพี่คริสรักแองเจล่าใช่ไหม...”

            เธอยังไม่ยอมรับความจริงที่ว่าเธอไม่ใช่คนที่เขารัก ยังไงเขาก็คงจะไม่ทำร้ายจิตใจที่อ่อนแอของเธอเองหรอกใช่ไหม?

            ถ้าหากเธอเป็นฝ่ายจูบเขาก่อนเขาก็อาจจะรู้ตัวก็ได้ เพราะยังไงพี่คริสก็ไม่เคยต้านทานพวกผู้หญิงที่เป็นฝ่ายเข้าหาเขาก่อนได้เลย ใช่...ถ้าหากเธอทำ...

            จบความคิดนั้นหญิงสาวรูปร่างโปร่งบาง ขยับเข้าไปชิดชายหนุ่ม ก่อนที่ริมฝีปากนุ่มของเธอจะแตะริมฝีปากของเขาที่เย็นเฉียบ เธอพยายามที่จะทำให้เขาจุมพิตตอบเธอ แต่ริมฝีปากของเขากลับเย็นชืดไม่ตอบโต้การกระทำของเธอ ไม่แม้แต่จะขยับร่างกายของเขาเลยสักนิด...

           

            เพชรลดาได้ยินเสียงออดที่ดังเข้ามา เธอจึงเปลี่ยนเสื้อผ้าแบบรวดเร็ว ก่อนที่เธอจะมองชุดที่ใส่แบบลวกๆ ขนาดของเสื้อผ้า แม้แต่ชุดชั้นในที่เธอใส่มันยังพอดีกับตัวเธออย่างไม่น่าเชื่อ 

            หญิงสาวย่นจมูกใส่กระจกอย่างหมั้นไส้ผู้ชายที่อยู่ด้านนอก หลังจากนั้นเพชรลดาก็เดินไปที่ประตูก่อนที่เธอจะยินเสียงเอะอะโวยวายที่อยู่ด้านนอก แต่เธอจับประเด็นที่กำลังพูดถึงไม่ได้ จึงค่อยๆขยับเข้าไปใกล้ประตูห้องน้ำ แต่เสียงที่ดังอยู่มันก็ยังเบาอยู่

            หญิงสาวเอื้อมมือมาเพื่อที่จะเปิดประตูและส่องมองจากห้องน้ำ แต่ก็ไม่เห็นคนสองคนที่กำลังเถียงกันอยู่เลย เพชรลดาจึงเดินไปที่ประตูห้องนอน พร้อมกับแอบดูจากประตูห้องที่เปิดอยู่ ใบหน้าเล็กของเพชรลดาค่อยๆยื่นออกไปนอกประตู

            เพชรลดาชะงักค้างอยู่กับที่เมื่อเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นเข้าแล้ว เธอมองไปได้สักพักก็ถอยหลังออกมา ใบหน้าเรียวเล็กยังคงมีแววตกใจหลงเหลืออยู่ ยืนอยู่พักหนึ่งเธอก็ได้ยินเสียงของคริสโตเฟอร์ดังตวาดออกมาจนเธอรู้สึกตกใจไปด้วย

 

            “ทำบ้าอะไรอยู่ รู้ตัวบ้างไหม...แองเจล่า”

            คริสโตเฟอร์ดันไหล่บางของแองเจล่าออกมา เขารู้สึกหัวเสียไม่น้อยกับการกระทำอันบ้าบิ่นของน้องสาวเพื่อนสนิทยิ่งนัก รู้สึกอยากจะเขย่าตัวของแองเจล่าแต่เขาก็อดเอาไว้

            “พี่คริสนั่นแหละ เป็นอะไรไป”

            “พี่ไม่ได้รักเรา ไม่ว่าจะยั่วพี่ยังไง พี่ก็ไม่มีวันสนใจคนแบบเรา”

            “แล้วยังไงเหรอคะ แองเจล่าไม่สนใจเรื่องแบบนั้นอยู่แล้ว พี่คริสก็รู้ดี ทีเมื่อก่อนแองเจล่าบอกให้พี่จูบพี่ก็ยังจูบแองเจล่าได้เลย”

            หญิงสาวยังคงโต้เถียงเขาแบบข้างๆคูๆ

            “ก็ตอนนั้นเรานั้นแหละที่เป็นคนบังคับให้พี่ทำแบบนั้น ไม่ใช่หรือไง...”

            คริสโตเฟอร์พยายามสะกดอารมณ์ให้นิ่งพอที่จะรับมือกับหญิงสาว ในเมื่อเธอพยายามที่จะยั่วโมโหเขา เขาก็ต้องทำใจให้เย็นลง

            “ไม่รู้แหละ ตอนนั้นพี่คริสสัญญาด้วยว่าจะแต่งงานกับแองเจล่าด้วย แล้วเมื่อกี้นี้เราก็จูบกันแล้วด้วย”

            “เราพูดเอง เออเองคนเดียวล่ะสิ แล้วเมื่อกี้พี่ก็ไม่ได้เป็นฝ่ายจูบเราตอบด้วย”

            “ไม่รู้แหละ ริมฝีปากแตะกันใครเขาก็เรียกว่าจูบกันทั้งนั้นแหละ”

            เขาไม่รู้ว่า เมื่อก่อนเขาไปทำไว้กับแองเจล่า เธอถึงได้ตามปั่นป่วนชีวิตของเขาแบบนี้ เรื่องที่เขาเคยรับปากไปนั้น เขาก็ไม่ได้จริงจังอะไรด้วยเลย คิดไว้ว่าอีกไม่นาน เมื่อเธอเข้มแข็งขึ้นจากเรื่องในอดีต เขาอยากจะพูดเรื่องที่ทำร้ายจิตใจแองเจล่าให้มากกว่านี้อีก แต่เขาก็ทำไม่ได้...

            ในเมื่อเธออยู่ในเกณฑ์ที่มีโอกาสฆ่าตัวตายสูงมาก แล้วเขาก็ไม่อยากจะตำหนิเธอให้บาดแผลในใจยิ่งกว้างขึ้นอีกมากกว่านี้

สายตาคมปรายมองเห็นชายกระโปรงสีฟ้าของเพชรลดา เขานึกขึ้นได้ว่า เธออาจจะเห็นฉากที่แองเจล่าจูบเขาเมื่อกี้นี้เข้าก็ได้

“ริมฝีปากแตะกันเรียกว่า จูบยังงั้นเหรอ แองเจล่า พี่จะบอกให้น่ะ จูบ น่ะมันเป็นแบบนี้”

เขาเดินผ่านไปแองเจล่าไปตรงที่เพชรลดายืนนิ่งอยู่ แล้วรั้งร่างบางของหญิงสาวเข้ามาชิดตัวเขา ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะบดทับริมฝีปากอิ่มของเพชรลดาอย่างรุนแรง พร้อมทั้งแทรกลิ้นหนาไปที่กลีบปากสวยเพื่อบังคับให้เธอเปิดปากให้เขาลิ้มรสภายในที่หวานล้ำของเธอ

เพชรลดาโดนลากเข้าไปด้วย พยายามดิ้นขัดขืนเขาอย่างแรง แต่เธอก็ดิ้นหนีไม่ได้และเมื่อรู้สึกถึงลิ้นหนาที่พยายามเลียกลีบปากของเธออยู่ ร่างกายก็ปั่นป่วนไปหมด รู้สึกเรี่ยวแรงที่มีทำท่าจะหมดลงเอาเสียดื้อๆ 

ยิ่งเมื่อลิ้นหนาเกี่ยวรัดพันอยู่ในโพรงปากของตัวเองด้วยแล้ว เข่าทั้งสองข้างก็เริ่มอ่อนแรงที่จะยืนทรงตัวอยู่ หัวใจเต้นระรัวอยู่ในอก สมองก็เริ่มขาวโพลนไปหมด ไม่รู้ว่า...ความรู้สึกนี้คืออะไร

 

            แองเจล่าอยากจะระเบิดตัวเองแล้วหนีหายไปจากโลกใบนี้ เมื่อเห็นเขาจงใจกลั้นแกล้งเธอด้วยการจูบแบบดูดดื่มกับผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่เธอ

            “พอ...พอได้แล้ว พี่คริส...อย่าทำแบบนี้กับแองเจล่านะ”

            เสียงตะคอกดังลั่นของเธอทำให้คริสโตเฟอร์หยุดการกระทำอย่างบ้าบิ่นของตัวเองทันที เขารู้ดีว่าการทำแบบนี้จะทำให้แองเจล่าเจ็บปวด แต่เขาก็อยากให้เธอได้รู้สึกตัวซะที

แต่เมื่อเห็นร่างกายของแองเจล่าเริ่มสั่นคลอนอย่างแรง เขาก็ปล่อยร่างบางของเพชรลดาลงทันที ทำให้หญิงสาวที่ยืนพิงร่างเขาทรุดลงกับพื้นทันที

“แองเจล่า แองเจล่า...เป็นอะไรไป”

            แองเจล่าไม่ได้ยินเสียงเรียกของคริสโตเฟอร์ ร่างกายยังคงสั่นไหวราวกับว่าเธอไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น

            “นี่พลอย คุณอยู่ที่นี่ก่อนได้ไหม ผมจะพาแองเจล่าไปโรงพยาบาล”

            เพชรลดาที่ทรุดนั่งลงกับพื้นค่อยๆยืนขึ้น เมื่อเรียวแรงของเธอกลับมา เธอเดินไปใกล้ๆเขาและแองเจล่าก่อนจะอาสาไปด้วยกันกับเขา เธอเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า แองเจล่าเป็นอะไรไป เธอถึงได้ตัวสั่นแบบนี้

            “คุณคริส เดี๋ยวฉันไปด้วยนะ”

            เธอข่มความรู้สึกขัดเขินออกไปเมื่อต้องจ้องมองใบหน้าของเขาอีกครั้ง

            “ก็ได้”

            ทันทีที่เขาอนุญาติ เขาก็ลุกขึ้นช้อนร่างโปร่งของแองเจล่าขึ้นมาแล้วเดินไปที่ลิฟต์ เพื่อที่จะพาแองเจล่าไปที่รถของเขาเอง โดยที่หญิงสาวอีกคนคอยปิดประตูตามหลังเขาไปด้วย

 

>>แปลเพลง<<

เหอะๆ พี่คริสเจอศึกหนักรอบด้าน 555+ ไปสัญญาว่าจะแต่งงานกับแองเจล่าอีก ว่าแต่แองเจล่าเป็นอะไรล่ะเนี่ย แล้วอดีตของแองเจล่าเป็นอะไรทำไมพี่คริสถึงได้ต้องคอยถนอมน้ำใจอยู่ตลอดด้วยนะ เดี๋ยวจะมีเฉลยค่ะ จะเข้าโหมดดราม่า...แล้วนะ (รอมานาน อิอิ หรือเปล่า...?) ว่าแต่? เริ่มคิดถึงคู่พี่เพชรกับหนูไนท์แล้วสิ ไม่ได้เขียนถึงเลย 

 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

47 ความคิดเห็น