ชีวิตบัดซบของคุณแดริล (Bodhi Publishing)

ตอนที่ 22 : Extra #1 The Fabulous Life of Katherine Brown (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,351
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 459 ครั้ง
    22 ต.ค. 61

Extra #1 The Fabulous Life of Katherine Brown (1)


ตั้งแต่จำความได้ แคทเธอรีน บราวน์ คนสวย ก็ไม่เคยนึกชอบผู้ชาย…


เธอชอบอะไรสวยๆงามๆ กลิตเตอร์วิ้งวับ สีชมพูหลากโทน และสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าผู้ชายเป็นอะไรที่ห่างไกลจากความสวยงามตามนิยามของเธอ…


จูบแรกของแคทตอนอายุสิบสอง กับผู้ชายที่เธอจำหน้าไม่ได้ มันทั้งเปียก เหม็น และน่าขยะแขยง… เธอจำได้ว่าผลักคนคนนั้นออกไปแล้วเตะหน้าแข้งซ้ำเข้าให้ หลังจากนั้นแคทก็ไม่ได้จูบกับผู้ชายอีกเลย


ครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว แคทเธอรีนเคยแอบชอบแอมเบอร์ ที่เป็นแฟนสาวของวินเซนต์… อันที่จริงเธอและวินเซนต์มีสเป็กสาวที่คล้ายกันมาก จนแคทไม่อยากจะญาติดีกับคนคนนี้… และที่ทำให้เธอไม่ชอบขี้หน้าหมอนั่น ก็เพราะมันชอบตกสาวคนที่เธอนึกชอบ แล้วก็ฟัน แล้วก็ทิ้ง!!


ซ้ำร้ายยังแย่งแฟนหนุ่ม(บังหน้า)ของเธอไปอีก.. ทำไมไอ้สารเลวคนนี้ต้องมาหยิบทุกอย่างที่เธอชอบไปเคี้ยวแล้วก็ถ่มทิ้งพื้นด้วย แคทไม่เข้าใจ!!


ช่วงปิดเทอมตอนเกรดสิบ เด็กสาวเคยเผชิญหน้ากับวินเซนต์ที่โรงหนังแถวบ้าน ตีฝีปากกันไปมา สุดท้ายก็ลงเอยที่...


“แล้วเธอจะทำอะไรฉันได้? บอกเพื่อนเชียร์ให้แบนฉันทั้งทีมรึไง? มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ” เด็กหนุ่มยกยิ้มคล้ายจะเยาะเย้ยที่มุมปาก ไม่ได้เกรงกลัวต่อคำข่มขู่ใด

“ฉันจะบอกเรื่องเลวทุกอย่างที่นายทำให้เขาฟัง! ทั้งกับแอมเบอร์ กับเจส กับซินเธีย และคนอื่นๆในทีมเชียร์! เขาจะต้องเลิกกับนายแน่!” แคทเธอรีนวีนพลางกระทืบเท้าอย่างโมโหระหว่างการถกเถียงนั่น


ฟังจบใบหน้าของวินเซนต์ก็ดูทะมึนขึ้นสามส่วน รอยยิ้มกวนอารมณ์หายวับจากริมฝีปาก เปลี่ยนเป็นยิ้มเย็นที่ดูแล้วชวนให้ขนลุก


“เอาสิ… ถ้าเธอทำ ฉันก็จะเริ่มกระจายข่าวเรื่องเธอกับแอชลีย์ให้เพื่อนในทีมฟัง… เธอก็น่าจะรู้นี่ว่าพวกนี้ชอบเรื่องเลสเบี้ยนขนาดไหน” คำขู่นั่นทำเอาแคทเธอรีนหน้าถอดสี ลำพังตัวเองยังพอว่า แต่เธอไม่กล้าเอาแอชมาเสี่ยง… จึงได้แต่กัดฟันยอมรับความพ่ายแพ้ และสะบัดหน้าเดินหนีไปอย่างเจ็บใจ


อันที่จริงเธอก็ยังเชียร์ให้เพื่อนเลิกกับวินเซนต์มาตลอด แค่ไม่ได้เล่าลงรายละเอียดถึงสารพัดเรื่องเลวที่วินซ์ก่อไว้เท่านั้นเอง…


ในที่สุดตอนจบเกรดสิบสอง แยกย้ายไปเข้ามหาวิทยาลัย สองคนนั่นก็เลิกกันจริงๆ แต่คนที่เป็นฝ่ายถอยออกไปก่อนเหมือนจะเป็นวินเซนต์…


และเพื่อนรักของเธอก็นอนเสียใจอยู่นาน…


สำหรับแคทแล้วแดริลเป็นคนสำคัญ ตั้งแต่รู้จักกันมา อีกฝ่ายช่วยเธอเสมอ เป็นแฟนบังหน้าทั้งๆที่ไม่จำเป็นต้องเป็น คอยช่วยทำการบ้าน ติวข้อสอบ ยันเรื่องจุกจิกอย่างทาเล็บ ช่วยดูเสื้อผ้า เขาก็ยังยอมทำให้


นี่ถ้าไม่ได้เป็นเกย์กันทั้งคู่ เธอจะจับมาทำสามีแล้วเอาจริงๆ…


ในวันนั้นที่พบกับสตอล์กเกอร์และแดริลโดนแทง เธอกลัวมาก… เห็นเลือดมากมายก็กลัวว่าที่รักของเธอจะเป็นอะไรไป…

มันไม่ใช่ความรักแบบคนรัก แต่เป็นคนสำคัญที่ไม่อยากให้หายไปจากชีวิต… เอาเข้าจริงเธอนึกไม่ออกว่าหากตื่นมาแล้วพบว่าแดริลลาโลกนี้ไปแล้ว ชีวิตจะเป็นอย่างไร…


เขาอยู่กับเธอมานานเสียจนเป็นเหมือนครอบครัวไปแล้ว…


แอชเตือนเธอหลายทีแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับชีวิตรักของแดริลมากนัก… แต่สุดท้ายแคทก็อดไม่ได้ และมันก็ลงเอยด้วยความล้มเหลว

นายแบบเกย์ที่เธอรู้จัก แนะนำไปกี่คนก็ไม่เวิร์กสักราย แถมมีคนหนึ่งกลับมาบ่นให้เธอฟังว่ารู้สึกเหมือนโดนฟันแล้วทิ้งยังไงก็ไม่รู้…


แคทกุมขมับกลุ้มอกกลุ้มใจ สุดท้ายก็ปล่อยวาง คิดว่าเวลาจะเยียวยาเขาเอง

แต่แปดปีผ่านไป เก้าปีผ่านไป เพื่อนรักของเธอคนนี้ เวลาเมาทีไรก็ยังละเมอชื่อวินเซนต์ ซัมเมอร์ออกมา แถมสร่างเมาแล้วก็จำไม่ได้อีกว่าตัวเองเรียกชื่อใคร… แต่แคทก็ไม่เคยบอกหรอก

นางแบบสาวปลงเสียแล้ว เธอก็ไม่เคยคิดหรอกว่าเพื่อนเกย์ของตัวเองจะเป็นคนที่รักใครรักนานปานนี้ ทั้งๆที่จบแบบไม่สวยแท้ๆ…

หลังจากเหตุการณ์ที่แมตซาชูเซตส์วันนั้น เธอก็โทรไปถามลี เค้นรายละเอียดของสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดมาฟัง… ถึงจะฟังแล้วเหนื่อยใจอยู่บ้างแต่ก็นึกดีใจว่าเพื่อนตัวเองหลุดพ้นจากโคลนตมได้แล้ว


…..แต่สุดท้ายก็ยังยึดติดกับรักแรกแบบแปลกๆ…


มันไม่ใช่ว่าไม่มีคนดีๆเข้ามาในชีวิตแดริล มี หลายคนด้วย หล่อด้วย นิสัยก็ดี เป็นเกย์เหมือนกัน ไลฟ์สไตล์ใกล้กัน แต่ในสายตาของเพื่อนเกย์คนนั้น ใครก็หล่อสู้วินเซนต์ไม่ได้ น่ารักสู้วินเซนต์ไม่ได้


คิดมาถึงตรงนี้แคทก็กลอกตาแรงมาก.. แค่เรียกไอ้ยักษ์นิสัยเสียสูงหกฟุตสามนิ้วนั่นว่าน่ารักนี่ก็ดูจะอาการเข้าขั้นโคม่าแล้ว


จนเมื่อเร็วๆนี้ หลังจากอยู่ในวงการแฟชั่นเดินรันเวย์มาหลายปี แคทก็คิดว่าถึงเวลาที่เธอจะเปิดตัวเรื่องที่ตนเองเป็นเลสเบี้ยนเสียที… แอชลีย์รอมานานมากแล้ว และเธอเองก็อยากจะให้แอชมีความสุข


ติดแต่… เหมือนเพื่อนเกย์ของเธอ จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ยอมเดินต่อไปไหนเสียที พอใจกับสถานะหลบๆซ่อนๆในตู้เสื้อผ้าอยู่แบบนี้… อาจเพราะปมปัญหาในใจตั้งแต่สมัยยังเด็ก ครอบครัวเธอก็ว่าแย่แล้ว แต่พ่อแม่แดริลเรียกได้ว่าขั้นกว่า.. แถมพี่ชายก็หายหัวไปอิรักตั้งแต่อายุสิบแปด-สิบเก้า


หากเธอประกาศตัว เป็นไปได้สูงว่าเรื่องที่คบบังหน้ากันมาตลอดจะแตก แดริลย่อมได้รับผลกระทบ เธอเองก็ห่วงเขา แต่ก็ตัดสินใจจะทำเพื่อแอชลีย์อยู่ดี… เพราะมันถึงเวลาแล้ว


ขณะที่กำลังกลัดกลุ้มใจเรื่องนี้ แอชลีย์ที่กำลังเตรียมอาหารเย็นให้เธออันประกอบไปด้วยสลัดน้ำมันมะกอกกับน้ำเปล่าจู่ๆก็ต้องหยุดมือไปรับสายบางสาย พอรับแล้วก็นิ่งไปเล็กน้อย มองมาทางแคทเธอรีน แล้วบอกกับคนปลายสายว่า ‘สักครู่นะจ๊ะ’ ก่อนที่จะเดินไปคุยอีกห้องหนึ่ง เหมือนไม่อยากให้เธอได้ยินอะไรอย่างนั้นล่ะ


หายไปได้สิบนาที แอชก็เดินออกมา ทั้งที่มือถือยังไม่ได้วางสาย


“แคท.. มีคนอยากคุยกับเธอ…. ใจเย็นๆแล้วฟังเขาหน่อยนะจ๊ะ” สาวสวยเลิกคิ้ว รับโทรศัพท์มือถือที่แสดงเบอร์ที่เธอไม่รู้จักมาแนบหู


“ไง เรจิน่า จอร์จ” ให้ตายสิเธอเกลียดชื่อนี้ และที่เกลียดยิ่งกว่าคือเสียงนี้!

“... วินเซนต์ ซัมเมอร์ นายมีเวลาสิบวินาทีที่จะอธิบายตัวเอง ก่อนที่ฉันจะตัดสายทิ้ง” ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเปลี่ยนเป็นเย็นชาแทบจะทันที ริมฝีปากเบ้ลงแบบไม่พอใจชัดเจน

“...ฉันโทรมาเรื่องแดริล” ฟังแล้วแคทก็เบ้ปาก ยกมือขึ้นส่องเล็บสีม่วงกลิตเตอร์ของตนเอง

“ห้าวิ…”

“ฉันอยากคืนดีกับเขา” ฟังประโยคนั้นแม่ควีนบี แคทเธอรีน บราวน์ ก็แทบสำลักอากาศ

“อะไรนะยะ ไหนพูดใหม่ซิ!?”


เหมือนจะได้ยินเสียงถอนหายใจเบาๆมาจากปลายสาย…


“ฉันอยากคืนดีกับแดริล”

“นี่ที่ผ่านมานายยังทำไว้ไม่พออีกเหรอ!!!” แคทแหวใส่มือถือที่น่าสงสาร เกือบจะตะโกนด่าเป็นชุด แต่มือเล็กๆของแอชลีย์ที่วางบนบ่าห้ามปรามเธอไว้เสียก่อน


เธอแค่ส่งสายตาไม่พอใจให้แฟนสาวที่กำลังยิ้มบางและส่ายหน้าน้อยๆ


เห็นแก่หน้าแอช… ฉันจะยอมฟังนายเพิ่มอีกสามสิบวิก็ได้ย่ะ


“ฉันซีเรียส… ไม่รู้ว่าควรจะไปติดต่อใครดีแล้ว ขอร้องล่ะแคทเธอรีน” แคทฟังจบแล้วถึงกับทำหน้าเหวอ… แทบกรี๊ดใส่มือถืออีกรอบ

“คนแบบนายขอร้องใครเป็นด้วยเหรอ!?” แคท

“ฉันจริงจังน่า” วินซ์

“เอาล่ะ ก่อนอื่น… ตอบคำถามฉันมาก่อน ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว จู่ๆนายนึกอะไรของนายกันเนี่ยถึงอยากคืนดี ข่าวว่าตอนเลิกนายก็เป็นคนเลิกเองนี่” แคท

“...เธอได้ยินข่าวเรื่องปล้นธนาคารเมื่อเร็วๆนี้ไหม” วินซ์

“นายคิดว่าคนอย่างฉันอ่านหนังสือพิมพ์เหรอ” แคท

“ก็ไม่น่าหรอก” วินซ์

“ตามนั้นแหละ” แคท

เหมือนจะได้ยินเสียงถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายจากปลายสายอีกรอบ…

“เหตุปล้นธนาคารที่แมตซาชูเซตส์เมื่อเดือนก่อน ฉันอยู่ที่นั่นด้วย…” วินซ์

“อาฮะ” แคท

“โดนปืนจ่อหัว แล้วก็กระสุนเฉี่ยวหัวไปหน่อย… ตอนนั้นก็คิดถึงเรื่องที่เสียดายที่สุดในชีวิต นั่นก็คือหมอนั่น…” เสียงที่ปลายสายเบาลงเล็กน้อย เจือด้วยแววหนักใจ “ฉันคิดถึงเขา อยากพบเขาอีกครั้ง”

“ถ้าไม่ใกล้ตายก็คิดไม่ได้สินะนายน่ะ... เฮ้อ” แคทเธอรีนฟังจบก็ส่ายหัว มองบนอย่างเหนื่อยใจ “ก็เลยโทรมาขอร้องฉัน?”

“อะไรแบบนั้น ถ้าเป็นเธอคงมีวิธี ก่อนหน้านี้ฉันลองติดต่อทั้งเจฟฟ์ ลี มาร์คัส แอนน์...”

“ฉันเป็นทางเลือกสุดท้ายสินะยะ”

“ก็อะไรทำนองนั้นล่ะ”


แคทเธอรีนนวดขมับกลุ้มอกกลุ้มใจกับคู่เกย์สองคนนี่… ทำไมต้องอ้อมโลกกลับมาเจอกันขนาดนี้นะ... คนสวยไม่เข้าใจจริงๆค่ะ


คนหนึ่งก็รักไม่ลืม อีกคนพอใกล้ตายก็คิดถึงเป็นคนแรก พวกนายรักกันชัดๆ จะอ้อมไปอ้อมมากันเพื่ออะไรยะ?

“แล้วอะไรเป็นหลักประกันว่านายจะไม่ทิ้งเขาอีกล่ะ วินซ์ นายพร้อมจริงๆเหรอ…วงการกีฬามันก็ไม่ค่อยจะไปกับเรื่องพวกนี้ได้นี่นา”

“พร้อมขนาดมาขอร้องเธอแล้วกัน ฉันเพิ่งตัดสินใจจะเปลี่ยนทีมเพื่อย้ายไปอยู่นิวยอร์กด้วยซ้ำ… ส่วนเรื่องประกาศตัวฉันก็พร้อมเหมือนกัน หากทำไปแล้วทุกอย่างพังฉันก็พร้อมรับ...”


ปลายเสียงเงียบไปเล็กน้อย ไม่นานก็พูดต่อ


“ตอนที่เกือบตาย… ฉันมีความคิดหลายอย่าง แวบนึงคือ… ฉันมาถึงจุดสูงสุดของฟุตบอลอาชีพแล้ว… ฉันพอใจกับมัน แต่เรื่องที่ทำให้ใจไม่สงบ ไม่อยากตาย กลับเป็นแดริล

ไม่รู้สิ… ฉันติดค้างเขาหลายอย่าง ฉันทำสิ่งที่ไม่ควรทำ พูดสิ่งที่ไม่ควรพูด แต่ตอนนั้นเราก็ยังเด็กและโง่กันทั้งนั้น

ฉันไม่เคยอยากเลิก ฉันรักแดริลตั้งแต่สมัยไฮสคูลแล้ว แต่ตอนนั้นฉันเป็นไอ้ขี้ขลาดคนนึง ฉันกลัว… กลัวว่าตัวเองจะหมดอนาคตในวงการฟุตบอล จนสุดท้ายก็ต้องตัดใจปล่อยมือ

ต่อมาฉันมุ่งมั่นจะเล่นแต่ฟุตบอล ตั้งใจว่าจะปีนขึ้นไปให้สูงที่สุด แต่สุดท้ายพอประสบความสำเร็จก็รู้สึกว่าชีวิตขาดอะไรสักอย่างมาตลอด ใครเข้ามามันก็ไม่ใช่ทั้งนั้น


ถึงตรงนี้ แคทก็พูดแทรกขึ้นมา…


“คงเพราะไม่มีใครทนนายได้มากกว่า แค่กๆ” กระแนะกระแหนจบก็ได้ยินเสียงถอนหายใจเฮ้อยาวมาจากปลายสายอีกรอบ หล่อนพอจะจินตนาการหน้าวินเซนต์ตอนนี้ออก เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมานาน เขาก็คงกลอกตาเอือมหล่อนพอกัน… แต่สุดท้ายชายหนุ่มไม่ได้โต้ตอบ ตัดสินใจเมินการแซะของเธอไปเลยแล้วอธิบายต่อ


ฉันเสียดายเวลาเก้าปีที่ไม่มีเขาอยู่ในชีวิต...  จนกระทั่งตอนโดนปืนจ่อหัวถึงรู้ตัวว่าฉันรักเขาแค่ไหน คิดว่าถ้าตายไปพอเขารู้ข่าวแล้วจะให้อภัยฉันไหม จะร้องไห้ให้ฉันไหม เขายังรักฉันอยู่ไหม


ตอนนั้นก็เลยตั้งใจว่า ถ้ารอดมาได้ก็จะพยายามแก้ไขให้เรื่องมันถูกต้อง... ”


แคทเธอรีนรับฟังแล้วก็นั่งมุ่นคิ้วคิดอะไรหลายๆอย่าง เธอไม่แน่ใจหรอกว่าตัวเองคิดถูกหรือเปล่า แต่ว่าในเมื่อผ่านมานานขนาดนี้เพื่อนก็ยังไม่ลืม ไม่กล้าก้าวต่อ ไม่กล้าเผชิญหน้า พยายามทุกทางแล้วก็ยังกลับมาอยู่จุดเดิม ฉะนั้นแทนที่จะพยายามใช้วิธีเดิมต่อไป ทำไมไม่ลองส่งวินเซนต์กลับไปซะ… เผื่อว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง


“ก็ได้… ฉันจะช่วยนาย” หญิงสาวรับปาก

“...ขอบคุณ”

“ไม่ต้องมาขอบคุณฉัน ฉันไม่ได้ทำเพื่อนายย่ะ ฉันทำเพื่อที่รักของฉันต่างหาก” แคทกระแทกเสียงใส่ ทำหน้าเบื่อหน่ายเหลือเกิน “หมอนั่นน่ะ จนนานขนาดนี้เวลาเมายังเพ้อถึงนายอยู่เลย อย่าให้ฉันเล่าไปถึงเรื่องแฟนเก่าแต่ละคนนะคะ หูย เหนื่อยใจ”

“หืม… แฟนเก่า?”

“ใช่สิ ผู้ชายตัวสูง ผมบลอนด์ ตาเขียว คบมาประมาณห้าคนแล้ว แถมคบไปแล้วก็เลิกในสองเดือน เขาไม่ชอบกีฬาบ้างล่ะ ดีเกินไปบ้างล่ะ ไม่ตื่นเต้นบ้างล่ะ เฮ้อ ฉันนี่อยากจะถามว่า ที่รัก เธอจะชัดเจนให้มันน้อยกว่านี้หน่อยได้ไหมคะ..”


ได้ยินเสียงขำเบาๆจากที่ปลายสาย เจ้าหล่อนถึงจะหยุดระบายความอึดอัด


“อันที่จริงนายก็มาหาเขาที่นิวยอร์กไปเลยสิ ยากอะไรกัน?”

“แดริลบล็อกช่องทางโซเชียลฉันหมดทุกทาง… ฉันไม่คิดว่าแค่โผล่หน้าไปเฉยๆแล้วเขาจะไม่หนีหรอก…” วินเซนต์ถอนหายใจเบา

“อืม… จริงๆมันก็มีอีกทางน่ะนะ...”

หญิงสาวแนบฝ่ามือกับแก้มของตนเอง อันที่จริงเธอพอรู้มาจากแอชที่เป็นดีไซน์เนอร์สินค้าบางไลน์ให้ fashionistaa.com ว่าบริษัทนั้นกำลังจะออกไลน์กีฬา… และเหมือนจะกำลังหาพรีเซนเตอร์ที่เป็นนักกีฬาอาชีพอยู่ด้วย


หลังจากแคทบอกข่าวเรื่องนี้ไปแล้ว เหมือนว่าวินเซนต์จะรีบร้อนไปจัดการอะไรบางอย่างกับผู้จัดการส่วนตัวของเขาแทบจะทันที


หญิงสาววางสายและส่งโทรศัพท์คืนแอชลีย์ในที่สุด ก่อนจะหันไปจูบหน้าผากของแฟนสาวตัวเล็กเบาๆ

“เป็นผู้ชายที่เจ้าเล่ห์จริงๆเลย เล่นติดต่อฉันผ่านเธอเนี่ย” แคทบ่น

“เขาก็ขอร้องฉันเหมือนกันจ้ะ” สาวผมแดงยิ้มอ่อนใจ ถือโทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นไว้ด้วยสองมือ “แต่รับฟังที่พูดแล้วก็คิดว่า… ให้โอกาสเขาหน่อยก็ได้ละมั้ง”

แคทเธอรีน บราวน์ นั่งคิดทบทวนตัวเองอยู่อีกครู่ใหญ่ สุดท้ายก็ส่ายหัว และถอนหายใจออกมาอีกที…


“...ก็หวังว่าฉันจะไม่ได้ตัดสินใจผิดนะ”


---------------------

มาสั้นๆก่อนนะคะว่าเขาไปคุยอะไรกันมา 55 เรื่องเต็มๆของแคทรอหลังเรื่องหลักจบเลยค่ะ (' - ' /!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 459 ครั้ง

1,243 ความคิดเห็น

  1. #1182 mizasa_G (@mizasa2342) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 23:46
    ชอบแคทอ่ะ นางน่ารักมากกกก ยินดีด้วยนะแอชที่ได้คนดีๆแบบนี้เป็นแฟน><
    #1182
    0
  2. #1180 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 20:22
    เเหม ชอบโมเมรท์ตอนวินซ์ถามว่าเเฟนเก่า ตลอด9ปีจะไม่ให้น้องคบคนอื่นเลยเหรอยะ
    เเคท น่ารักกกกก เรื่องนี้สาวๆงานดีทุกคนเลยนา
    #1180
    0
  3. #1141 gabriel.la(: (@facklazy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:32
    ถ้านัดรวมกันจะบ้านแตกมั้ยเนี่ย55555
    #1141
    0
  4. #774 maielf13 (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 04:53
    แคทคือเพื่อนที่ทุกคนต้องการอ่ะโอ้ยยยยยรักนาง
    #774
    0
  5. #696 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 14:32
    เพื่อนดีมากกกก
    #696
    0
  6. #501 whatthenang (@skone) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 15:24
    แมนกว่าวินซ์ก็แคทนี่แหละจ้า
    #501
    0
  7. #490 กอไก่ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 13:33

    สิ่งที่ดีในชีวิตของแดริลคือแคทนี่แหละ ส่วนวินซ์ ถ้ารอบนี้มาเล่นๆ เตรียมรับกรรมได้เลย แคทคงไม่ทน

    #490
    0
  8. #489 rubymoona (@rubymoona) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 13:15
    ไม่โอค่ะวินซ์
    #489
    0
  9. #488 lisasellies (@lisasellies) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:32
    อห จะตายถึงคิดได้เหรอ ดีเหลือเกินพระเอกเราโกรธแทนแดริล
    #488
    0
  10. #487 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 08:27

    ยังไม่ให้ผ่านนะจ้ะวินมันแบบ ตั้งนานดึ่งคิดได้ตอนจะตาย :)!?
    แดลูกมันนานลูกน่าจะใจเเข็งกว่านี้อย่าใจอ่อนง่ายๆแม่ไม่ปลื้มมมมม!!!! หาใหม่!!อย่าไปเอามัน คือแบบ เห็นแก่ตัวสุดๆโคตรๆ ถงจะมายอมเสียทุกอย่างตอนนี้มันไม่สายไปหน่อยหรอวะวิน!!!!??
    #487
    0
  11. #485 Hitomi Ooy (@lmoshil) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 00:51
    กลับมาขนาดนี้ต้องทำให้ดีกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า !!!!!!
    #485
    0
  12. #484 จวนแจ (@mynameisRR) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 00:21

    อ่านแล้วรู้สึกโกรธแทนแดริลแปลกๆ เข้าใจแดริลด้วยแหละว่าบางทีมันก็ลืมรักเก่าไม่ได้ แต่อดไม่ได้จริงๆที่อยากให้มีคนมาต่อเรือใหม่กับแดริล ตอนนี้คือฉุดเรือวินถอยหลังเข้าคลองแล้ว555

    #484
    0
  13. #483 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:46
    กะแค่ทำให้มันชัดเจน เข้าใจ๋
    #483
    0
  14. #482 suprem-leader (@suprem-leader) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:04
    แล้วถ้าไม่ใกล้ตายคือจะไม่คิดว่าจะกลับมาเปลี่ยนเลยใช่ไหมคะ ถ้าอย่างนั่นคุณเเดริลก็จะรักนี้ต่อไปเรื่อยๆ .....โคตรไม่แฟร์เลยค่ะ!!!!!

    //ทีมยืนดูเรือใหม่
    #482
    1
    • #482-1 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 22)
      22 ตุลาคม 2561 / 23:47
      +1 #ทีมยืนดูเรือใหม่
      #482-1
  15. #474 somsa8552 (@somsa8552) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 21:02

    มมารอเธอทีท่าน้ำทุกวัน....

    #474
    0
  16. #473 ppterakk (@eve--sakunrat) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 20:35

    ไรอ่ะใกล้ตายค่อยคิดได้เหรอ

    #473
    0
  17. #472 APreeyanuch (@APreeyanuch) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 20:22

    ถ้าเรื่องนี้จบแบบไม่คู่กับวินเซนก็คือจะพีคมาก คิดเล่นๆว่าพระเอกตัวจริงอาจเป็นคนที่เคยช่วยสมัยเรียนแล้วประทับใจแดริลมากตอนนี้ก็ทำเนียนจีบผ่านโปรแกรมแชทอยู่ แต่คิดว่าเรือไม่น่าจะพลิกขนาดนั้น555 เพราะสองคนนี้ดูรักกันนะ แต่9ปีก็นานเกิน จนคิดว่าอะไรๆที่เข้ากันได้ บางทีอาจการเป็นไม่รู้จักกันแล้ว จะอ่านหนังสือเล่มเดิมแล้วจบแบบเดิม หรือทำความรู้จักกับเล่มใหม่เพื่อเจอตอนจบที่ดีขึ้น ก็ลุ้นดีค่ะ

    #472
    1
  18. #471 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 18:35
    ไม่ใกล้ตายคงไม่กลับมา อารมณ์เดียวกับแคทเลยโคตรไม่อยากให้เพื่อนรักได้กับไอ่เลวนี่แต่มันไม่ทางเลือกจริงๆ
    #471
    0
  19. #470 papark (@papark) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 18:17
    ชอบแคทจริง ๆ เป็นผู้หญิงที่สวย เฟียซและสตรองมาก ๆ การที่ยอมช่วยวินซ์ คือ การแสดงออกว่ารักแดริลขนาดไหน เหม็นขี้หน้าวินซ์นะ แต่ก็ไม่อยากเห็นแดริลไม่เดินไปไหนสักที ผู้หญิงแบบนี้เท่จริง ๆ นั่นแหละ
    #470
    0
  20. #469 oocc (@onpilin55) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 17:20

    คืออ่านทุกตอนในวันเดียว แบบ ก็เข้าใจวินซ์เหมือนกันนะ ตอนนั้นมันเด็กเกินกว่าที่จะทำอะไรแล้วเสี่ยงกับอนาคตตัวเองน่ะ ไม่ได้คิดว่าพี่เขาแย่อะไรมากเลย(จริงๆก็นิดนึง) แต่ตอนหลังๆใกล้ตายแล้วคิดถึงแดริลเนี่ย มันก็เออ พี่เขาก็ยังรักน้องอยู่ แล้วนานมากๆ ตั้งเก้าปี ไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่คบๆเลิกๆจะตกหลุมตัวเองจังๆ ไอ่ตอนที่เปิดห้องไปเจอแล้วน้องถามเกี่ยวกับบอกเลิกก็ปวดใจกับทั้งคู่ ฮือ แต่ก็สงสารน้อง พยายามตัดใจแต่ทำไม่เคยได้ แล้วยังไม่พร้อมกับการเปิดตัวว่าเป็นเกย์อีก สงสารอะ คืออ่านตอนนี้อารมณ์แคทเหมือนเราเลย แง แบบก็หงุดหงิดเหมือนกันที่น้องได้ไอ่บ้านี่มาเป็นแฟน แต่พอมาเจอลุคขอร้องทั้งๆที่ไม่เคยเป็นก็ เฮ้อ ช่วยก็ช่วยไรงี้ / ยังไงก็รอติดตามนะคะ สนุกมากๆเลยค่ะ!
    #469
    0
  21. #468 THEdeadsea (@loveakon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 17:02
    แคท โครตหลัว โครตแมน
    #468
    0
  22. #467 wuddyy (@wuddyy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 17:02

    ไม่ตายก็ไม่คิดถึงแดริล เฮ้ออ
    #467
    0
  23. #465 ikna2 (@ikna) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 16:54

    มาต่อไวๆ
    #465
    0
  24. #464 MashiroTH (@MashiroTH) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 16:53
    พอไปอ่านตอนอดีตก็คิดเหมือนแคทนะถ้าไม่ใกล้ตาย-จะคิดไม่ได้ต่อไปรึเปล่า
    #464
    0
  25. #463 XINDEER (@XINDEER) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 16:53
    แคทค่ดหลัว
    #463
    0