ขนาดตัวอักษร

  • font-size
  • font-size

สีพื้นหลัง

ระยะห่างบรรทัด

คืนค่า

[นิยายแปล] Kyuuketsu hime wa barairo no yume o miru

ตอนที่ 3 : 1-01 Episode 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • 23 พ.ค. 59

Chapter 1 – Land of Rebirth

Episode 1 สภาโต๊ะกลม

วันนั้น ปราสาทหยกโลหิตที่ปกคลุมทุกสิ่งด้วยความมืดกำลังเดือดพล่านไปด้วยความยินดีเป็นครั้งแรกในรอบร้อยปี

-องค์หญิงทรงฟื้นคืนมาแล้ว! พวกเราเหล่าข้าผู้ต่ำต้อยขอแสดงความนอบน้อมต่อนายเหนือหัวผู้ยิ่งใหญ่ ผู้เป็นเสมือนพระเจ้าของพวกเรา!
-องค์หญิงทรงฟื้นคืนมาแล้ว! พวกเราขอถวายลมหายใจและวิญญาณแต่องค์หญิงผู้สง่างามและยิ่งใหญ่ตลอดไป!!
-องค์หญิงทรงฟื้นคืนมาแล้ว! พวกเราเหล่าปีศาจแห่ง
จักรวรรดิสีเลือด จะต่อสู้เพื่อคืนวันอันรุ่งเรืองอีกครั้ง!!!

◆◇◆◇

ผมมีเรื่องมากมายที่เสียใจ
ทำไมตอนนั้นผมถึงมีงาน
อดิเรกแบบนั้นกันนะ?

ในตอนแรกสุด ด้วยสกิลพิเศษของเจ้าหญิงแวมไพร์ Evil Eye ที่สามารถขจัดความต้องการโจมตีจากเป้าหมายซึ่งสามารถใช้ได้กับทั้งผู้เล่นและมอนเตอร์ (อัตราความสำเร็จขึ้นอยู่กับความต่างของเลเวล) อย่างไรก็ตามมันถูกพบว่าส่งผลต่อโอกาสในการจับมอนเตอร์ด้วย ดังนั้นผมถึงพยายามจับมอนเตอร์ทุกตัวที่จับได้ในเกม

ต่อมา ผมเหลือบมองไปที่ใบหน้าของมิโคโตะที่ยืนอยู่ด้านหลังถัดจากบังลังก์

เธอเป็นคนแรกที่ผมได้มาจากกาชา เซราฟิมระดับ SR (Super Rare) ผมรู้สึกโชคดีมากจนอดกระโดดอย่างดีใจไม่ได้ตั้งแต่นั้นผมก็มักจะเล่นกาชาเพราะอยากได้สัตว์เลี้ยงเป็นรางวัล
และด้วยความผิดพลาดจากการสนทนาในช่องแชทกิลด์ เพราะผมเผลอหลุดไปว่าเก็บเงินจนถึงขีดจำกัดและคลังส่วนตัวก็เต็มไปด้วยสัตว์เลี้ยงแล้ว พวกสมาชิกกิลด์คนอื่นๆจึงพากันร่าเริงเพราะตั้งแต่เลเวลตัน พวกเขาก็ไม่รู้ว่าจะใช้เวลาว่างทำอะไรดี

ดังนั้น ก่อนที่ผมจะรู้ตัว พวกเขาก็ไปเก็บรวบรวมชิ้นส่วนทั้ง 36 ของพิมพ์เขียว สวนลอยฟ้า จนครบ ทั้งที่มันดรอปเพียงครั้งเดียวต่อการเข้าไปในซากปรักหักพังโบราณสวนที่ถูกทอดทิ้งหนึ่งครั้งและคืนมันสู่รูปลักษณ์เดิม

จากนั้นก็รวบรวมวัตถุดิบ -มันระบุว่าต้องรวบรวมวัตถุดิบที่แตกต่างกัน 20 ชนิดซึ่งหายากสุดๆเป็นโอกาสร้อยละจากการเปิดสมบัติ และแร่ธาตุซึ่งได้มาจากกลุ่มผู้เล่นที่เลเวลตันกว่า 10 คนกวาดล้างบอสที่ใจกลางของดันเจี้ยน เขาวงกตแห่งมิติ-  ในความจริงมันต้องการ 50 ชิ้นในแต่ละประเภท ซึ่งผมพูดได้เลยว่าเป็นการกระทำที่โหดร้ายมาก!

เพราะมันเป็นการกระทำเพื่อผมเองด้วย ผมจึงเข้าร่วมในการรวบรวมวัตถุดิบในพื้นที่โดยรอบ ผมพานักฝีมือและนักเล่นแร่แปรธาตุที่นานๆทีจะพบทั่วโลกไปสถานที่ฝึกเซียนซึ่งเป็นที่ที่ผมช่วยให้พวกเขาผ่านเควสเควสและขอร้องพวกเขาเกี่ยวกับการสร้าง ครั้งหนึ่งตอนที่กระบวนการสร้างล้มเหลว ผมก็ต้องไปรวบรวมวัตถุดิบมาใหม่แน่นอนว่าผมสนุกมากเลยกับการทำเช่นนั้น ผมจึงไม่ปฏิเสธแม้ว่าจะต้องทำงานอย่างหนักเพราะมันก็ตาม

และในที่สุด สวนลอยฟ้าก็เสร็จสมบูรณ์ภายใน 4 เดือน!

ผมก็ไม่ได้อยากอวดหรอกนะ แต่อย่างไรก็ตามผมก็อยู่ใน กิลด์แมวสามสีสมาชิกทั้งหมดต่างก็จุติมาแล้วสามครั้ง และยังมีผู้เล่นถึง 5 คนที่ถือ ยศ ฉายาพิเศษที่ผมพูดได้เลยว่าในเซิฟเวอร์นี้ไม่มีผู้เล่นระดับสูงคนไหนไม่รู้จักพวกเรา
แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ 4 เดือนเลยนะ! …เอาเถอะ ก็ยังดีที่สมาชิกในกิลด์พอใจกับมัน ในตอนที่วงแหวนเวททำให้เกาะลอยขึ้น ด้วยความสัตย์จริง ผมรู้สึกประทับใจมากเลยจริงๆ

แล้วสมาชิกกิลด์ที่ถัดจากผมก็ร้องออกมาว่า ‘BALSE!’ ‘BALSE!‘ อย่างต่อเนื่อง ผมที่ถูกยกให้เป็นเจ้าของ สวนลอยฟ้าจากแอดมิน จึงได้รับฉายาที่น่าอายอย่างท่านหญิงแห่งฟากฟ้ามา และเข้าสู่ Court Rank ที่สำคัญจากนั้นชื่อของผมก็แพร่กระจายไปทั่วช่องแชทโลก ทำเอาผมคิดอยู่ในใจว่า นี่มันการประจานทางสาธารณะหรือไง?!’…

ยิ่งไปกว่านั้นพวกสมาชิกกิลด์ยังคึกคักกันใหญ่ในการเปลี่ยนเกาะให้เป็นป้อมปราการแห่งความมืดหรืออะไรซักอย่าง -แบบที่พวกจิตรกรในช่วงยุคสมัยนิยมพวกปีศาจชอบทำกัน

สำหรับผมก็ได้รับห้องเก็บของบนเกาะ ต้องขอบคุณจริงๆที่ทำให้ลิมิตช่องเก็บของทั้งหมดเกือบถึง 2,000 ยูนิต นั่นถือว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเหนือกว่าสิ่งใดเลยละ และมีจุดแสดงสัตว์เลี้ยงที่ถูกจับอยู่กว่า 100 จุดทั่วปราสาทและเกาะ ดังนั้นผมจึงตะลุยเก็บมอนเตอร์หายากเพิ่มมากขึ้น แม้มันก็ทำให้เพื่อนๆของผมเรียกที่นี้ว่า ปราสาทจอมมาร ไม่ก็ ดินแดนสัตว์ประหลาดแต่ผมก็ปล่อยผ่านมันไป

ใช่ ถ้าผมย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะแก้ไขมัน ผมละอยากตำหนิกับการกระทำของตัวเองจริงๆ

พอเข้าใจว่าต้องเจอกับอะไร ถ้าเป็นไปได้ผมจะไม่เก็บมอนเตอร์ระดับสูงกับมอนเตอร์ระดับบอสแน่ๆ---!!!

เมื่อผมนั่งลงบน บังลังก์แห่งราชันย์-ไอเทมแคสที่ประดับด้วยทองคำและอัญมณีจำนวนมาก- เหงื่อค่อยๆไหลออกมาจากไรผม ขณะที่ผมมองดูขบวนแถวของเหล่ามอนเตอร์ที่ยืนอยู่ตรงหน้า แล้วกรีดร้องอยู่ภายใน
ก็มีเสียงสัญญาณเล็กๆส่งมาจากข้างๆผม เมื่อผมหันไปมองก็พบว่าเป็นเท็นไกที่ขยิบตาให้

อา ผมต้องพูดอะไรสักหน่อยสินะ

แล้วผมควรทำยังไงดี? ผมสงสัยว่าผมควรจะพูดประโยคแบบไหนดีในเวลาสำคัญแบบนี้ ผมยิ่งไม่ค่อยรู้เท่าไรด้วยสิ... อา ก่อนอื่นต้องจบเร็วๆแล้วรีบไปนอนสินะ
ไม่สิ ผมควรทำให้มันเหมาะสม

--ทุกคน ,คงลำบากสินะ!!”

หืม? ผมไม่ได้พูดอะไรผิดสินะ???

องค์หญิง------!!!!!”

มอนเตอร์ทั้งหมดโค้งศีรษะลงอย่างพร้อมเพรียง แต่เหมือนมีใครใส่แรงมากเกินไปจนหัวโขกกับพื้น และเกิดรอยแตกขึ้นบนพื้นนั้น
พวกตึกอาคารถูกจัดเป็นไอเทมประเภทหนึ่งที่ไม่มีวันพัง ผมสงสัยว่าตอนนี้มันน่าสามารถซ่อมแซมได้แล้ว

ผมพยายามคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย แต่อย่างไรก็ตามเท็นไกมองดูไปที่มอนเตอร์ทั้งหมดและเปิดปากพูดออกมาอย่างพึงพอใจ

องค์หญิงนายเหนือหัวของเราได้รับการโค้งคำนับแล้ว ทุกคน เงยหน้าขึ้นเถอะ!”
ในเวลานั้นมอนเตอร์ทั้งหมดต่างพากันเงยหน้าขึ้น

อุหวา นะ น่ากลัว~~~~~!!!

อา ผมรู้สึกว่าเห็นใบหน้าคุ้นๆอยู่เหมือนกันนะ ก็นะยังไงเจ้าพวกนี้ก็เป็นสัตว์เลี้ยงที่ผมจับมานี่น่ะ
มันก็ให้ความรู้สึกว่าน่าคิดถึงเหมือนกันนะ แต่ว่า... การเจอเจ้าหมีกริซลี่อย่างตอนนี้กับตอนเป็นตุ๊กตาหมีนี่มันต่างกันอยู่นะ?

บนหน้าจอเกม พวกมันเดินน่ารักๆตามหลังฮิยูกิ แต่ตอนนี้ ถ้าผมเจอพวกมันตอนกำลังเดินคนเดียวกลางดึกละก็ ผมคงเป็นลมเพราะความกลัวแน่
และสิ่งที่ทำให้มันแย่ลงไปอีก--

เพื่อเป็นการทดสอบ ผมลองตรวจค่าสเตตัสของปุโรหิตนัยน์ตาปีศาจที่มีค่าสเตตัสต่ำสุดดู

เผ่าพันธุ์ : ปุโรหิตนัยน์ตาปีศาจ
ชื่อ : โคโคโนเอะ
เจ้าของ : ฮิยูกิ
HP : 6,255,000
MP : 7,780,000

“……”

แม้ว่ามันจะปรากฏเช่นนี้ แต่เขาก็เป็นแค่ปลาเล็กๆเอง แต่ส่วนใหญ่ที่เหลือนะมีแต่บอสมอนเตอร์ทั้งนั้นนะ
ดูเหมือนว่าทุกคนที่เป็นส่วนหนึ่งของสภาโต๊ะกลมจะไม่มีลิมิตของสัตว์เลี้ยงสินะ
ถ้าหากว่าตัวผมไม่ได้อยู่ที่นี้ก็คงไม่มีปัญหาสินะ…?

นั่นเป็นสิ่งที่ผมคิด แต่เพราะอะไรบางอย่างผมก็ไม่ทราบ พวกเขาก็จ้องมองมาที่ผมอย่างลึกซึ้ง “โอ นั่นคือฮิเมะ-ซามะ” “เธอกลับมาแล้วจริงๆ” “ช่างงดงามไม่เปลี่ยนแปลงเลยจริงๆ” “ช่างสว่างไสวจริงๆ” “ผมดีใจจริงๆที่ได้พบท่านอีกและอีกมากมาย พวกเขาบางส่วนก็ระเบิดน้ำตาออกมาด้วย

จากนั้น ทางด้านซ้ายของบังลังก์ อัศวินแห่งความมืดที่ยืนอยู่, โคคุโย (พระอาทิตย์สีดำ) - เขาวางหอกลงกับพื้น ถัดจากเขายืนคือจิ้งจอกเก้าหาง, อุสึโฮะ (ซองธนูโบราณของญี่ปุ่น) ที่กำลังถือพัดไว้ในมือ ขณะที่ชี้พัดในมือไปทางทุกคน เธอก็ได้ตำหนิพวกเขา

พวกเจ้าทุกคน คือผู้บัญชาการของเหล่าปีศาจแห่งสภาโต๊ะกลมอันรุ่งโรจน์ ควรแล้วหรือที่จะทำไร้ระเบียบวินัยเยี่ยงทารกเช่นนี้ แถมยังต่อหน้าฮิเมะ-ซามะอีก! ทำตัวให้สง่าเสียหน่อยไม่ได้หรืออย่างไร?”

คำพูดดังกล่าวทำให้ภายในห้องตึงเครียดอีกครั้ง
ไม่ ไม่ ผมโอเคกับบรรยากาศอบอุ่นแบบเมื่อกี้แล้ว มันบรรเทาความเครียดของผมนะ เข้าใจไหม!

เอาละ สุภาพบุรุษทั้งหลาย นายเหนือหัวแห่งสภาโต๊ะกลมอันรุ่งโรจน์ของพวกเราได้กลับคืนมาแล้ว ช่วงเวลาอันคลุมเครือและยาวนานของพวกเราได้สิ้นสุดแล้ว เกียรติและความรุ่งโรจน์ของจักรวรรดิสีเลือดของพวกเรากำลังจะกลับคืนสู่โลกอีกครั้งจนแม้แต่คนสามัญธรรมดาก็ต้องรู้จัก!!”

โอ----------!!!!”

ทุคนต่างกู่ร้องกันสุดเสียงตามคำพูดของเท็นไก คลื่นเสียงนั้นทำเอาผมตกลงมาจากบังลังก์ ผมจึงต้องวางมือไว้ที่วางแขน ในขณะที่เท้าก็แตะลงบนพื้น
ชั้วขณะนั้น ทุกคนต่างพุ่งสายตามาที่ผมอย่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง...เสียจนน่าตกใจ

นะ-นี่มันหมายความว่า ถ้าผมไม่ทำอะไรซักอย่าง มันจะเกิดการอาละวาดใช่ไหมนี่?

ผมคงไม่สามารถยืนอย่างนี้ต่อไปได้แน่ และผมก็เดาว่าคงออกไปไม่ได้ด้วย...
โอ... จริงสิ ถ้าหากว่าผมเอาอย่างคำพูดของเท็นไกละ

--พวกเจ้าทั้งหมด! จงยืนขึ้น จงมากับเรา และจงเปล่งเสียงของเจ้าเพื่อเฉลิมฉลองแด่ชัยชนะ!!”

ทันใดนั้น เหล่ามอนเตอร์ที่คุกเข่าทั้งหมดก็ลุกขึ้นในครั้งเดียว

โอ๊ส----!!!!!!”

และตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดังกว่าปกติถึงสองเท่า

-------

-นิ่งค้าง ผมที่กลับคืนสติกลับมา หลังจากที่ผมสลบไปทั้งที่ยังยืนลืมตาไปหลายวินาที

แน่นอนว่าหลังที่สติผมคืนกลับมา ผมก็ไม่สามารถยืนต่อไปได้อีกและทรุดตัวลงกับบังลังก์อีกครั้ง

 

End

 

Author Notes

อนึ่ง อัศวินแห่งความมืด โคคุโย เป็นบอสที่มีโอกาสดรอปมาเป็นไอเทมในระดับที่ต่ำมาก (TL: ว่าง่ายๆคือต้องตีบอสตัวนี้ไปเรื่อยจนมันดรอปตัวเองออกมา) จากอีเว้นท์เฉพาะการคืนชีพของจักรพรรดิแห่งความมืด
จิ้งจอกเก้าหาง อุสึโฮะก็เช่นกัน เธอเป็นสัตว์เลี้ยงเฉพาะที่เป็นของขวัญให้กับผู้ถือครองอันดับ 1 รายสัปดาห์ช่วงอีเว้นท์ตามฤดูกาล

ทั้งสองรวมกับเท็นไกและมิโคโตะรวมเป็น 4 ราชามารสวรรค์

แล้วอะไรคือสิ่งพิเศษของทั้งสี่? พวกเขาทั้งหมดคือสัตว์เลี้ยงที่หายากมากของมากที่สุด ที่แทบจะไม่มีใครสามารถครอบครองได้อีก สำหรับเหตุผลนั้น ลองคิดดูสิว่าถ้าชื่อพวกเขาเป็นโซระ(ท้องฟ้า) หรือจิกะ(เวลา) มันก็จะไม่มีภาพจริงๆจากการตั้งชื่อเช่นนั้น

(TL: สำหรับเหตุผลนี้อ้างอิงมาจากผู้แปล neginegi จากเว็บ nekopost >> ผู้แต่งต้องการชื่อที่แสดงออกได้ถึงตัวละคร เช่น ฮิยูกิ(หิมะสีเลือด) เลือด=แวมไพร์ หิมะ=ผิวที่ขาวราวหิมะ หรือมิโคโตะ (แกนแห่งชีวิต) คือ ทูตสวรรค์)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 162 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

585 ความคิดเห็น

×