เพลิงแค้น...ข้ามภพ

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 พ.ค. 54

Intro

ท่ามกลางเปลวเพลิงที่เผาผลาญทำลายทุกสิ่ง เสียงร้องโหยหวนแสดงความเจ็บปวดทรมานที่อยู่ในกองเพลิงนั้นดังออกมาให้ได้ยินจนน่าขนลุก แต่ทว่า ไกลออกไป ยังมีร่างดำทะมึนยืนนิ่งไม่ไหวติง นัยตาสีแดงนั้นจ้องมองร่างหลายสิบร่างที่ดิ้นทุรนทุรายอยู่ในกองเพลิงนั้นอย่างสะใจ ริมฝีปากหนายิ้มเหยียดหยันจนทำให้หน้าตาที่งดงามนั้นแลดูคล้ายกับปีศาจชั่วร้ายที่สิงสู่อยู่ในภพอเวจี เป็นซาตานที่อยู่ในร่างเทพบุตรขนานแท้


ใช่แล้ว...ทำลายมันทุกอย่างให้วอดวายนี่แหละ ในเมื่อพวกมันกล้าขวางทางข้า ข้าก็ต้องกำจัดพวกมันให้สิ้นซาก ร้องมาเถิด โหยหวนให้ดังยิ่งกว่านี้ แล้วข้าจะมอบความเจ็บปวดที่สุดแสนหฤหรรษ์ให้แก่พวกเจ้า ผู้ซึ่งกล้าอาจหาญต่อกรกับวัลแคนผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้...


ร่างหนึ่งสะดุ้งตื่นพรวดพราด เหงื่อกาฬไหลซึมไปทั่วร่าง นี่มันอะไรกัน ฝันแบบนี้ติดต่อมาหลายวันแล้ว... หันไปมองดูนาฬิกาปลุกที่หัวเตียงบอกเวลาตีสามกว่าๆ จะนอนต่อก็นอนไม่หลับ ได้แต่กระสับกระส่าย เขาจึงตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียง เดินโซเซเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อล้างหน้าล้างตา ในใจก็ได้แต่หวังว่า สายน้ำจะช่วยทำให้ภาพฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนเขาทุกคืนนี้ เลือนลางหายไปบ้างสักนิดก็ยังดี


*************************************************

ฮาเซกาว่าคุง...ฮาเซกาว่าคุง!!!” เสียงของอาจารย์ประจำวิชาประวัติศาสตร์ตะคอกใส่เด็กหนุ่มที่แอบหลับในห้องเรียน ฮาเซกาว่า อากิโตะสะดุ้งพรวด ทำหน้าเลิ่กลั่กก่อนที่จะเขาโดนอาจารย์เอ็ดเสียงดัง เมื่ออาจารย์ดุด่าจนพอใจแล้ว เขาก็ต้องลากขาออกไปยืนหน้าห้องเพื่อรับการลงโทษท่ามกลางเสียงซุบซิบของเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่แว่วมาให้ได้ยิน

ฮาเซกาว่าคุงหลับในห้องเรียนอีกแล้ว...

ตอนกลางคืนสงสัยดูหนังโป๊จนดึกแหงๆ เลยว่ะ

อากิโตะได้ยินเสียงซุบซิบนั้น แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจ เขาปิดประตูแล้วยืนพิงกับกำแพงห้องเรียนพร้อมกับถอนหายใจช้าๆ

นี่มันอะไรกันแน่เรื่องมันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไรกันทำไมเราต้องฝันแบบนั้นติดกันทุกคืน เปลวเพลิงนั่น...เสียงร้องโหยหวนนั่น...แล้วผู้ชายที่เราเห็นในฝันเป็นใครกันแน่...

ในขณะที่ห้วงความคิดกำลังจมดิ่งไปถึงความฝันนั้น จู่ๆ เขาก็ต้องตกใจ เมื่อเห็น บางสิ่ง เคลื่อนไหวผ่านระเบียงอาคารเรียนไปอย่างรวดเร็ว

บ้าน่า...นี่มันชั้นสี่นะ อะไรมันจะมาลอยผ่านไปได้?

อากิโตะสะบัดหัวตัวเองพร้อมกับบ่นพึมพำ ดูท่าว่าจะเป็นเพราะฝันร้ายนั่นแท้ๆ ที่ทำให้สามัญสำนึกของเขาต้องมาเห็นอะไรที่มันผิดเพี้ยนไปจากเดิม


ผู้ชายคนนี้น่ะเหรอ ที่ข้าตามหามานานแสนนาน ในที่สุด ข้าก็พบเขาแล้ว วัลแคนเอ๋ย...วันเวลาที่ข้ารอคอยกำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว...เจ้าเตรียมใจรอรับความเจ็บปวดที่ข้าพร้อมจะมอบคืนให้แก่เจ้าอย่างสาสมแล้วหรือยัง...

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น