เมฆหวงดาว (อีบุ๊คมาแล้วจ้า)

ตอนที่ 33 : บทที่ 33

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,515
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 806 ครั้ง
    1 ธ.ค. 62

                เมื่อวาริธรเงยหน้าขึ้น ก็เห็นณัฐนิชาก้าวเข้ามาในห้อง โดยไม่ได้เคาะประตู ก็ถอนหายใจเบาๆ อย่างระอาทันที ขณะเดียวกัน ก็สัมผัสได้ถึงความสอดรู้สอดเห็นของสายตาร่วมสิบกว่าคู่ที่อยู่ด้านนอกผ่านผนังกระจกใส

 

               “คุณควรเคาะประตูก่อนนะ” วาริธรเอ่ยเสียงเย็นชา


                “พูดจาห่างเกินกันจังนะคะ ทำอย่างกับเราเป็นคนอื่นคนไกล” คนพูดเดินไปนั่งไขว่ห้างบนโซฟาตรงข้ามกับโต๊ะทำงานของเจ้าของห้องด้วยมาดนางพญา   


                ณัฐนิชาอายุมากกว่าเขาสี่ปี แต่เธอดูสวยเป๊ะไปทั้งตัว ตามประสาลูกคนมีอันจะกิน และเงินดลบันดาลได้ทุกสิ่ง


                “มีอะไรก็ว่ามา ผมมีงานต้องเคลียร์อีกเยอะ”


                ประกายความไม่พอฉายแสงในดวงตาคู่สวยที่ตกแต่งเปลือกตาด้วยเครื่องสำอางราคาแพง แต่ไม่กี่อึดใจต่อมาก็หายไป เธอแย้มยิ้มน้อยๆ อย่างมีจริตจะก้านขณะเอ่ยเสียงอ้อน


                “เธมส์ไม่โทร.หานกยูงเลย”


                “เราคุยจบไปแล้วนะ”


                “จบก็เริ่มใหม่ได้นี่”


                “แต่สำหรับผมจบก็คือจบ ไม่มีการเริ่มใหม่” วาริธรยืนกรานเด็ดขาด


                “ใจแข็งจังนะคะ”


                “ผมแค่ชัดเจน”


                “แต่คุณจะทำกับนกยูงแบบนี้ไม่ได้” ณัฐนิชายังยิ้มก็จริง แต่เป็นยิ้มเยียบเย็น


                นั่นเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเธอกำลังไม่พอใจ และคงจะอาละวาดในแบบของเธอ


“ผมทำอะไร”

“คุณจะเทนกยูงแบบนี้ไม่ได้”

“ก่อนหน้าหน้านั้น ไม่เห็นคุณพูดแบบนี้”


ทั้งสองเจอกันครั้งแรกในบริษัท ต่างได้รับการแนะนำว่าใครเป็นใคร แต่แค่สบตาก็รู้ใจกัน และแค่ไม่กี่วัน ณัฐนิชาก็อยู่บนเตียงเขาแล้ว รวดเร็วเกือบเท่าความเร็วแสง และสองเดือนหลังจากนั้น ก็เริ่มห่างกัน หลังจากเจ้าหล่อนเริ่มวุ่นวายกับชีวิตเขาและแสดงความเป็นเจ้าของในตัวเขามากขึ้นทุกที


มิหนำซ้ำ ยังมีหนุ่มนักฟุตบอลที่เธอบอกว่าเป็นแค่กิ๊กเก่า หรือกำลังคบซ้อนเขาก็ไม่แน่ใจ มาเมาคร่ำครวญฟูมฟายวิงวอนกับเขาว่า ขาดณัฐนิชาไม่ได้ ถ้าขาดเธอ ชีวิตอยู่ไปก็ไร้ความหมาย ท่าทางของฝ่ายนั้นเหมือนจะเป็นจะตาย  

     

           วาริธรเริ่มห่างจากณัฐนิชาตั้งแต่ตอนนั้น เขาไม่ได้กลัวหมอนั่นจะฆ่าตัวตายอะไรหรอก แต่เขาไม่ชอบความสัมพันธ์หรืออะไรที่วุ่นวาย ถ้ามันไม่ใช่ก็แค่หยุด ไม่เห็นจะยากอะไร


                ตอนแรกเขาก็คิดว่าณัฐนิชาจะเห็นด้วยกับเขา เพราะเธอไม่ได้มาเซ้าซี้อะไร แถมยังไปอี๋อ๋อกับลูกชายนักการเมืองด้วย เขาก็ยินดีด้วย และดีใจที่จากกันด้วยดี แต่สองสามสัปดาห์มานี่ เธอเริ่มโทร.มาตามตื๊อเขา


                สงสัยเป็นพวกความรู้สึกดีเลย์


                “ใครว่านกยูงไม่รู้สึก นกยูงเจ็บเป็นนะ”

                “เจ็บจนไปอี๋อ๋อกับลูกนักการเมือง”


                “นกยูงก็แค่ประชดคุณ อยากให้คุณหึงบ้าง”

                ไม่รู้จะเชื่อเจ้าหล่อนได้แค่ไหน ถ้าเขาเป็นคาซาโนวา ณัฐนิชาก็คาซาโนวี


                “เอาเป็นว่าผมขอโทษล่ะกัน แต่ยังยืนกรานเหมือนเดิมว่าเรื่องของเราจบแล้ว”

                “นกยูงจะบอกผู้ใหญ่เรื่องคุณ”


                “ผู้ใหญ่อะไร?” วาริธรตอบอย่างอิดหนาระอาใจ เขาเบื่อหน่ายความเอาแต่ใจของเจ้าหล่อนเต็มทน


                “ก็คณะกรรมการของบริษัทไง ถ้าผู้ใหญ่รู้ถึงพฤติกรรมไม่เหมาะสมของหัวหน้าวิศวกรซอฟต์แวร์ คุณอาจจะโดนไล่ออก”


            กลัวตายล่ะ


                แรกๆ ความเอาแต่ใจของณัฐนิชายังไม่น่ารำคาญมาก แต่ตอนนี้โคตรน่ารำคาญสุดๆ


                “งั้นก็รีบไปบอกเลย ผมจะได้ทำงานต่อ”

                “คุณนึกว่านกยูงแกล้งขู่คุณเล่นๆ หรือไง”


                “เปล่า” วาริธรตอบเสียงสูงสักหน่อย กังวานน้ำเสียงก็ท้าทายอย่างเห็นได้ชัด อย่าให้เขาร้ายนะ เขาก็เอาเรื่องพอตัว และณัฐนิชาคงลืมไปว่าไม่ใช่เธอที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างลูกคุณหนูเพียงฝ่ายเดียว เขาก็ใช่ย่อย โดนเลี้ยงมาอย่างพะเน้าพะนอ เพราะเป็นลูกชายคนเล็ก แม่กับพี่สาวทั้งสามรักและตามใจจนเกือบจะเสียคน ตอนเด็กๆ ใครขัดใจเขาได้ที่ไหน จนพ่อต้องมาดัดนิสัยเขาด้วยตัวเอง ถึงได้กลับเนื้อกลับตัวทัน แต่ความเอาแต่ใจบางส่วนของเขายังฝังตัวอยู่ในกมลสันดาน แก้ไม่หาย


                “ผมรู้ว่าคุณพูดจริง แล้วผมก็อยากรู้เหมือนกันว่า ถ้าคณะกรรมการได้ยินเรื่องนี้จากคุณ จะรีบไล่ผมออกเลยมั้ย”


                “คุณอย่ามั่นใจตัวเองไปนักเลย”


                “ผมไม่ได้มั่นใจ แค่คิดถึงความเป็นจริงต่างหาก ซีอีโอเชิญผมมาทำงานที่นี่ด้วยตัวเอง และผลงานผมก็ไม่เคยทำให้ต้องผิดหวัง แล้วถึงออกจากที่นี่ ก็มีบริษัทใหญ่หลายที่รอแย่งตัวผมอยู่ บริษัทคงต้องคิดหนักหน่อย ถ้าจะเชิญผมออก ซึ่งผมไม่ได้แคร์เลยสักนิด อ้อ แล้วบางที คนที่จะมีปัญหาอาจจะเป็น คุณคณางค์ แม่ของคุณมากกว่านะ  แม่คุณคงไม่รู้จะทำหน้ายังไง ถ้าลูกสาวเอาเรื่องแบบนี้ไปบอกเล่าเก้าสิบให้คณะกรรมการบริษัทฟัง”


                ณัฐนิชาเถียงไม่ออก โกรธจนตัวเกือบสั่น เธอประเมินเขาต่ำไป คิดว่าเขาจะยอมให้ขู่และควบคุมได้เหมือนผู้ชายคนอื่นของเธอ อันที่จริง ตอนช่วงคบหากัน เธอก็พอรู้ว่าวาริธรเป็นอย่างไร เขาเป็นผู้ชายที่เป็นตัวของตัวเองสูง ชอบเป็นฝ่ายคุมเกม แต่วินาทีนี้ ทำให้เธอรู้ว่า เขาร้ายกว่าที่เธอคิด


                “แล้วคุณจะเสียใจที่ทำกับนกยูงแบบนี้” หญิงสาวเค้นเสียงออกไปอย่างโกรธจัด


                “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว เชิญ ผมมีงานต้องทำต่อ” น้ำเสียงห้าวทุ้มเย็นชาถึงขีดสุด


                ท่าทางของสาวสวยเหมือนจะร้องกรี๊ดๆ แต่ดีที่เธอไม่ได้ทำแบบนั้น และแค่ลุกขึ้น เดินออกไปจากห้องอย่างกระแทกกระทั้น                


                วาริธรถอนหายใจเบาๆ ส่ายหน้า และหันไปจดจ่อกับงานตรงหน้าต่อ เช่นเดียวกับพนักงานด้านนอกที่หันไปทำงานของตัวเองต่อ หลังจากดูหนังจบ

#########

พี่ก็จะร้ายๆ หน่อย >>.<<


Thumbnail Seller Link
เมฆหวงดาว
ภาริณ
www.mebmarket.com
โลกของเธอกับเขาเหมือนคนละสี เธอเป็นเด็กเรียน เขาเป็นเสือผู้หญิง แต่วันหนึ่งโลกของทั้งคู่ก็หลอมรวมเป็นโลกเดียวกัน เมื่อเธอตื่นขึ้นมาบนเตียงเดียวกับเขา ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 806 ครั้ง

1,475 ความคิดเห็น

  1. #394 150221 (@150221) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 16:58
    สมน้ำหน้าใช้ผู้หญิงเปลืองนักส่งคนแรงๆทำให้ปวดหัวมาหาเรื่องอีกก็ดีนะ
    #394
    0
  2. #150 ondara (@ondara) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 12:00
    ไม่นะ ก็นังไม่จบเองนี่ ไม่มีอะไรร้ายเลย
    #150
    1
  3. #149 bhaiapple (@bhaiapple) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 11:26
    ชอบพี่เธมส์ ณ จุดนี้ ชัดเจนมาก แรงมา แรงกลับ
    #149
    1
  4. #148 AijaSolothurn (@AijaSolothurn) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 10:38
    อันนี้ร้ายนิดๆนะอีพี่&#128514;
    #148
    1