เมฆหวงดาว (อีบุ๊คมาแล้วจ้า)

ตอนที่ 15 : บทที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 807 ครั้ง
    1 ธ.ค. 62

               “ใครคะ หรือว่าแฟน” ป้าสมหมายถาม

                “คงงั้นมั้งคะ หน้าตาดีมากด้วย”

                “หรือจะเป็นคนหล่อๆ ชื่อคุณเธมส์”

                “แฟนใหม่เธอเหรอ” เมื่อก่อนตอนยังอยู่ด้วยกันในบ้านหลังเดิม ก็เห็นอัญญาเปลี่ยนแฟนถี่ยิ่งกว่าเปลี่ยนคอนแทกเลนส์รายวัน

                “ป้าก็ไม่แน่ใจ แต่คิดว่ายังไม่น่าใช่ ยายจิ๊บเล่าให้ป้าฟังว่า ตอนนี้แม่ลูกคู่นั้นเห่อคุณเธมส์สุดหล่ออะไรนี่มาก คุณแอ๋มอยากได้มาเป็นผัว...เอ๊ย สามีจนตัวสั่น อยากจับหมั้น ก่อนคุณแอ๋มจะไปเรียนต่อเมืองนอกอะไรประมาณนี้แหละค่ะ”

                จิ๊บคือคนรับใช้ในบ้านของสองแม่ลูก และป้าสมหมายก็เป็นคนแนะนำจิ๊บไปให้เอง

                “แล้วทำไมถึงไม่น่าใช่แฟนกัน” ดาราวีร์คิดว่าสองคนนั้นคงนอนเตียงเดียวกันไปแล้วด้วย

                “ก็ยายจิ๊บมาเม้าท์ให้ฟังตลอดว่า คุณแอ๋มชอบมาบ่นกับแม่ว่า คุณเธมส์จับยาก ลื่นยิ่งกว่าปลาไหล ช่วงหลังโทร.หาก็ไม่ค่อยรับสาย”

                ไม่น่าประหลาดใจอะไรนัก เสือผู้หญิงระดับตัวพ่อคงยอมให้ต้อนจับง่ายๆ หรอกนะ

                “แต่น้าสาวของฝ่ายผู้ชายอยากให้หลานชายเป็นทองแผ่นเดียวกับทางคุณฤดีกับคุณแอ๋มนะ เห็นว่าน้าสาวกับคุณฤดีไปเจอกันในงานเลี้ยงไฮโซอะไรสักอย่าง เลยสนิทกัน”

                 หลังจากนางฤดีวรรณหลอกเอาสมบัติของครอบครัวเธอไปจนหมด ก็ไปชุบตัว เพื่อเข้าสู่แวดวงสังคมไฮโซ เธอเคยเห็นรูปของนางในงานเปิดตัวครีมบำรุงผิว ยืนเสียกลมกลืนกับกลุ่มเซเลบ

                สนทนากันอีกสักพัก หญิงรับใช้ก็ขอตัวไปเตรียมกับข้าว ตั้งใจจะทำมื้อเย็นเร็วหน่อย เพื่อให้ดาราวีร์กินก่อนจะออกไปสอนพิเศษรอบหัวค่ำต่อ

                ช่วงค่ำวันนั้น กว่าดาราวีร์จะกลับมาถึงบ้านก็เกือบสี่ทุ่มครึ่ง สอนพิเศษภาษาอังกฤษเด็กสองคนไปสามชั่วโมงเต็ม รวมเบ็ดเสร็จ วันนี้สอนพิเศษไปเก้าชั่วโมง ถึงเหนื่อยไปบ้าง แต่พอรับเงินค่างจ้าง ก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง ใกล้จะสิ้นเดือนแล้ว รายจ่ายรอเธออยู่อีกหลายรายการ

                แต่เมื่อก้าวเข้าไปในห้องรับแขก ก็เห็นป้าสมหมายกำลังทำแผลตรงข้อศอกให้กัญญาภัสบนพื้นในห้องรับแขก

                “ภัสไปโดนอะไรมา” ดาราวีร์ตรงไปนั่งบ้าง ถามไถ่อย่างห่วงใย

                “หกล้มนิดหน่อยพี่วีร์”
                “ไม่นิดหน่อยล่ะ ถลอกปอกเปิกทั้งแขนกับหัวเข่าเลย ดีนะที่ไม่ได้โดนไอ้สองคนนั้นทำอะไรเอา”

                “สองคนนั้นอะไร”

                “ไม่มีอะไร ป้าก็พูดไปเรื่อย” กัญญาภัสพยายามส่งสัญญาณทางสายตากับหญิงสูงวัย

                “แน่ใจว่าไม่มี”

                “ไม่มีอะไรจริงๆ พี่วีร์ แต่ไปสอนพิเศษเป็นยังไงบ้าง” กัญญาภัสเสรีบเบี่ยงเบนหัวข้อสนทนา

                แต่ดาราวีร์ไม่คล้อยตาม “ปิดบังอะไรกัน ภัส ป้า บอกวีร์มาเลย” เธอสังเกตเห็นน้องสาวตาแดงๆ ด้วย น่าจะผ่านการร้องไห้มาหยกๆ
                หลังจากคาดคั้นอยู่ครู่หนึ่ง ป้าสมหมายก็ยอมเปิดปากเล่า

                “ก็คุณภัสต้องออกไปปรินท์รายงานที่ร้านหน้าปากซอย ขากลับก็เจอพวกขี้ยาสองคน ทำท่าจะมาฉุด คุณภัสวิ่งหนีจนหกล้ม ดีนะที่ข้างบ้านขับรถผ่านมาช่วยไว้ เลยพามาส่ง”

                “มีเรื่องแบบนี้ยังจะปิดพี่อีก”

                “ภัสไม่อยากให้พี่วีร์ห่วง” น้องสาวตอบเสียงเครือหน่อยๆ

                ดาราวีร์เกือบจะร้องไห้ เพราะสงสารน้องสาวอย่างมาก แต่เธอจะอ่อนแอไม่ได้ เพราะต้องเป็นหลักยึดที่เข้มแข็งให้น้องสาว

                “แล้วทำไมถึงออกไปปรินท์รายงานข้างนอก ปรินเตอร์เราก็มี”

                “ปรินเตอร์เสียมาเป็นอาทิตย์แล้วค่ะคุณวีร์ คอมพิวเตอร์ก็เสียเหมือนกัน นี่คุณภัสก็ต้องไปพิมพ์รายงานที่มหาลัย”

                “แล้วทำไมไม่บอกพี่”

                “ภัสสงสารพี่วีร์ ทั้งเรียนหนัก สอนพิเศษไม่หยุดด้วย” คนพูดเริ่มน้ำตาคลอหน่วย

                “แต่พี่ทำไหว แล้วเรื่องเรียนของภัสก็สำคัญมาก พี่จะเอาคอมพิวเตอร์ไปซ่อมดู ปรินเตอร์ด้วย ถ้าไม่ได้ เราต้องซื้อใหม่”

                “แต่...”

                “ไม่ต้องแต่แล้ว แค่คอมฯ กับปรินเตอร์ พี่มีปัญญาซื้อ พี่หาเงินเก่งนะ เด็กนักเรียนจองคิวเรียนพิเศษจนคิวแน่นเอี๊ยด” ดาราวีร์พูดให้น้องสาวสบายใจ เธอมีเงินไม่พอจะซื้อคอมพิวเตอร์กับปรินเตอร์เครื่องใหม่ตอนนี้หรอก แต่เธอจะทำงานพิเศษให้หนักขึ้น ไม่เกินสองหรือสามสัปดาห์ เธอน่าจะหาเงินก้อนนี้ได้

                “ขอบคุณพี่วีร์”

                “เราเป็นพี่น้องกัน จะขอบคุณทำไม”

                “ภัสอยากทำงานพิเศษ”

                “ไม่ต้อง ภัสเรียนหนักมากกว่าพี่อีก ตั้งใจเรียน สอบหมอให้ได้อย่างที่ภัสหวังไว้ก็พอแล้ว”

                กัญญาภัสสวมกอดพี่สาว นัยน์ตาเริ่มจะแดงเรื่ออีกครั้ง พี่สาวลูบหลังน้องสาวอย่างรักใคร่ สองพี่น้องกอดกันเสมอ กอดกันมาตั้งแต่เด็ก สายใยระหว่างพี่น้องแน่นแฟ้นเสมอมา

                ป้าสมหมายมองภาพตรงหน้า ก็ยังเกือบน้ำตารื้นไปด้วย

                พ่อของดาราวีร์ต้องบายพาสหัวใจโดยด่วน

                โทร.หา จิรสุดา ฝ่ายนั้น ก็เดินทางไปหาแฟนที่ต่างประเทศ ไม่แน่ใจว่าจะกลับมาเมื่อไหร่ แต่อาจจะอีกหลายเดือน

                แล้วอย่าว่าแต่เงินค่าใช้จ่ายการบายพาสหัวใจของพ่อเลย แม้แต่เงินค่าซื้อคอมพิวเตอร์กับปรินเตอร์เครื่องใหม่ เธอก็ยังเก็บไม่ครบ แต่ก็เหลืออีกไม่มาก สอนพิเศษอีกสักหนึ่งสัปดาห์ก็น่าจะได้เงินครบแล้ว

                แต่ก็มีเรื่องอาการป่วยของพ่อเข้ามาแทรก

                เมื่อก่อนตอนที่ฐานะของครอบครัวยังดี พ่อเคยมีประกันสุขภาพหลายฉบับ แต่หลังจากประสบปัญหาทางการเงิน พ่อก็หยุดส่งเบี้ยประกันสุขภาพเหล่านั้นไปโดยปริยาย

                ทำไมนะ อีกไม่ถึงปี เธอก็เรียนจบแล้ว และมีงานรองรับทันที เงินเดือนไม่ใช่น้อยด้วย ทำไมปัญหาต้องประดังประเดเข้ามาพร้อมกันตอนนี้

                รับอรุณโทร.มา บอกว่าคืนนี้จะไปนอนค้างบ้านพ่อแม่

                “เปรี้ยว...เอ่อ...”

                “มีอะไรแก”

                “คือ...อย่าลืมอ่านหนังสือนะ ใกล้สอบแล้ว”

                “จ้าเพื่อนรัก เตือนฉันเช้าเย็นแบบนี้ ฉันต้องได้เอบวกแน่ๆ แค่นี้ก่อนนะ แฟนมารับแล้ว บายจ้า”

                ดาราวีร์ทอดถอนใจเบาๆ สุดท้ายก็ไม่กล้ารบกวนเพื่อน เงินไม่ใช่น้อยๆ นะ เป็นหลักแสน

                ก่อนหน้านี้เธอโทร.ไปขอกู้กับคนรู้จักคนหนึ่ง  เป็นลูกค้าเก่าของบริษัทพ่อที่ปิดตัวไป เพราะเคยไปขอกู้เงินอยู่ครั้งหนึ่ง และใช้หนี้ไปหมดแล้ว แต่จำนวนเงินไม่มากนัก

                คราวนี้ฝ่ายนั้นปฏิเสธเสียงอ้อมแอ้ม บอกว่าเงินจำนวนมากเกินไป อยากให้เธอหาใครสักคนมาค้ำประกันเงินกู้ให้หน่อย

                แล้วเธอจะไปหาใครล่ะ

                ถ้าอยากได้เงินหลักหลายแสนโดยเร่งด่วน คงเหลือหนทางเดียว

                หญิงสาวเดินไปรื้อหานามบัตรใบหนึ่งในกระเป๋า

                เธอไม่ได้ทิ้งนามบัตรของวาริธร ทั้งที่ควรจะทิ้งไปตั้งแต่วันนั้น

                ดาราวีร์มองเบอร์โทร.บนนามบัตร รู้สึกลังเล ไม่แน่ใจว่าเขายังอยากยืนกรานข้อเสนอเดิมอยู่มั้ย แต่คืนนั้นในผับ ที่เธอพบเขากับอัญญาโดยบังเอิญ สายตาของเขาที่เอาแต่จับจ้องมายังเธอ ทำให้เธอคิดว่าเขาน่าจะยังไม่เปลี่ยนใจ 

                หลังจากกดเบอร์โทร.  สัญญาณดังอยู่นาน จนเธอเกือบจะวางสาย แต่เสียงทุ้มนุ่มน่าฟังของผู้ชายก็ดังมาตามสาย

                “สวัสดีครับ”
                “ฉัน...วีร์”

#########
น้องวีร์โทร.หาแล้ววว พี่เธมส์จะตะครุบหมับท่าไหน >>.<<
ขอบคุณทุกกำลังใจมากๆ จ้า 


Thumbnail Seller Link
เมฆหวงดาว
ภาริณ
www.mebmarket.com
โลกของเธอกับเขาเหมือนคนละสี เธอเป็นเด็กเรียน เขาเป็นเสือผู้หญิง แต่วันหนึ่งโลกของทั้งคู่ก็หลอมรวมเป็นโลกเดียวกัน เมื่อเธอตื่นขึ้นมาบนเตียงเดียวกับเขา ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 807 ครั้ง

1,453 ความคิดเห็น

  1. #393 150221 (@150221) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 16:34
    นางเอกทำกรรมไว้มากเหรอคะถึงมีแต่เรื่องไม่ดี ส่วนคนชั่วก็ได้ดีกันจัง
    #393
    1
    • #393-1 kpumja (@kamlangjai-dd) (จากตอนที่ 15)
      15 พฤศจิกายน 2562 / 00:57
      เห็นด้วยจัง ต้องมีเหตุให้ขายตัวเองด้วยเหตุผลชั้นเยี่ยม กตัญญู
      #393-1
  2. #340 18233001 (@18233001) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 08:15
    สงสารน้องวีร์ พี่เธมส์ช่วยหน่อย
    #340
    0
  3. #31 Noolekkimi (@Noolekkimi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 10:21

    อีบุ๊คด่วนๆจ้า

    #31
    1
  4. #30 Sugunyag (@Sugunyag) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 10:09
    รอๆๆๆๆๆ
    #30
    1
  5. #29 ondara (@ondara) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 10:07
    กรี๊ด กรีดร้องด้วยความเปรี้ยวใจ
    #29
    1