I need you เพราะชีวิตขาดเธอไม่ได้

ตอนที่ 2 : บทที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 ก.ย. 55

 

ณ บัดนาว ฉันก็ได้ไปเอาสิ่งที่อาจารย์ต้องการ นั่นก็คือ ผลสอบของพวกเรานักเรียนห้องKing   ทุกคนที่กำลังอ่านอยู่ ณ ที่นี้ คงกำลังงงอยู่ว่าห้อง King คืออะไร แล้วฉันก็จะเป็นคนอธิบายให้พวกท่านเข้าใจเองเคอะ -..-

โรงเรียน A-Hiso แห่งนี้มีระบบการเรียนอยู่ว่า นักเรียนที่เรียนได้เกรดเฉลี่ย 3.67 ขึ้นไปก็จะได้อยู่ห้อง King ไล่ลงไปถึง Slave ผู้ที่มีเกรดเฉลี่ยแค่ 0.5 (โง่สวดๆ)

ในขณะที่ฉันกำลังเดินกลับเข้าห้อง ฉันก็เดินไปชนกับเสาไฟฟ้า เอ๊ย!นี่มันในโรงเรียนนิ แล้วฉันเดินชนอะไรหว่าเล่นชนสะหัวฉันแทบบุบและเมื่อฉันเงยหน้าขึ้นไปมอง ก็มีเสียงด่าออกจากปากไอ้เสาไฟฟ้าข้างหน้า

"เดินยังไงของเธอวะเนี่ยไม่เห็นเหรอว่าฉันอยู่ตรงนี่"

"oejsfsfksdfklsdkf?????"

"พูดภาษาอะไรของเธอวะ"

"ภาษามาเอมิเคอะ"

"นี่เธอหลุดออกมาจากสวนสัตว์ที่ไหนเนี่ย"

"Dusid Zoo คร๊าาาาา"

เฮ้ยฉันยืนเถียงกับไอ้เสาไฟฟ้านี่ทำไมเนี่ย ฉันต้องเอาสอบไปให้อาจารย์ไม่ใช่เหรอ ไปดีกว่า

"นี่เธอจะไปไหน $%^&*((&&!!"

เถียงไม่ได้ก็ด่า ช่างเหมือนกับยัยเรนาเสียจริง

"มาแล้วค่ะอาจารย์~"

"เอาวางไว้ตรงโต๊ะครูก่อน ครูมีข่าวดีมาบอกทุกๆคน"

เมื่ออาจารย์พูดเสร็จฉันก็เดินกลับไปนั่งที่

"เอาละนักเรียนวันนี้เรามีนักเรียนใหม่สองคนชื่อ ฟาริสและท๊อป พวกเขาเพิ่งย้ายมาจากโรงเรียน M-Loso เอ้าแนะนำตัวสิ"

"..." 

"อาจารย์คะ?" น้ำหวาน ผู้หญิงที่เงียบที่สุดในห้องยกมือขึ้น 

"จ๊ะนมิดา?"

"เด็กใหม่อยู่ไหนคะ?"

"เออใช่! ฟาริส เข้ามาในห้องได้แล้ว"

อาจารย์นะอาจารย์แนะนำนักเรียนใหม่แต่ดันลืมให้นักเรียนเข้าห้อง= =;; และเมื่อนักเรียนใหม่ได้เข้ามาในห้องฉันเกิดอาการช๊อกสุดขีดเพราะ......ผู้หญิงทั้งห้องพากันกรี๊ดสะจนขี้หูฉันแทบจะไหนออกมาเป็นแม่น้ำ(เวอร์)  กรี๊ดกันทำไมเนี่ยนักเรียนใหม่ก็หน้าตางั้นๆแหละ 

"สวัสดีครับผม ฟาริส นะครับ" 

"สวนผมก็ ท๊อป ครับ : )"

ฟาริสนี่สูงอย่างกับเสาไฟฟ้าเลยอ่า =[]= หรือว่าฉันเตี้ยเลยเห็นว่าฟาริสสูง ฉันสูงแค่ 158 เซนเอง -..-;; ส่วนนายท๊อปนั่นดูเจ้าสำอางมาก ผิวหน้าเนียนเหมือนก้นลิง(?) ผมก็ดูนุ่มเหมือนกับก้องหิน เอ๊ะ นี่ฉันเปรียบยังไงเนี่ยคิดเองงงเอง =..=

"กรี๊ดดดดดดดดดดดหล่อออออออออออ" <<นักเรียนหญิงทั้งห้อง

"โอ๊ยหนวกหู =[]=" <<อาจารย์

หนูเข้าใจความรู้สึกนั้นค่ะอาจารย์ ขี้หูหนูไหลออกมาเป็นแม่น้ำไนล์แล้ว -..- ส่วนพวกผู้หญิงก็ยังกรี๊ดต่อไป = =

"เงียบกันได้แล้ว!! ฟาริสธอไปนั่งข้างคนที่มัดผมด้านข้างนะ ส่วนท๊อปก็ไปนั่งข้างคนที่มัดจุกบนหัวนะ"

"ครับ" <<ทั้งคู่

คนที่มัดผมด้านข้างกันคนที่มัดจุกบนหัวเหรอ.....นั่นมันฉันกับมิกินี่=[]= โอ้ว...มีหวังฉันกับมิกิคงโดนพวกผู้หญิงในห้องตื้บแน่เลย ฟาริสเดินมาตรงที่โต๊ะที่ฉันอยู่แล้วก็หย่อนก้นลงไปที่เก้าอี้ข้างๆฉัน

"เป็นไงเจอกันอีกแล้ว ^ ^++"

"=.=??" ทำไมรู้สึกว่าหน้าของฟาริสนี่มันคุ้นๆจังเหมือนเพิ่งเคยเจอ -..-? <(หัวปลาทอง)

"บ้านเธออยู่ไหนเหรอ?"

"ถามทำไม =_="

"ไม่รู้สิฉันคิดว่าฉันเจอเธอนอนอยู่ที่สวนสัตว์ Dusid นะ"

"อ๋อฉันไปเยี่ยมญาติ เฮ้ย! นายมันไอ้เสาไฟฟ้าเมื่อกี้นี่" พอฉันพูดจบฟาริสก็ทำหน้าเสียเสลฟ์ทันที -..-

"หน้าตาฉันออกจะหล่อแต่เธอก็ยังจำไม่ได้อีกนะ - -^"

"แอมซอรรี่-..-"

"แล้วเธอจะเอายังไง เธอต้องชดใช้ค่าที่ชนฉันเมื่อกี้"

"โหหห ไอ้บ้าแค่ชนนิดเดียวถึงกับต้องชดใช้เลยเหรอ =[]="

"ฉันล้อเล่น!แต่ที่เธอบอกว่าชนเบาอ่ะมันไม่จริงเลย เธอชนฉันทีหนึ่งกระดูกฉันแทบหักเลย"

"เวอร์ = ="

"ลลิตา!" อาจารย์คะตะโกนเรียกหนูทำไม ตกใจหมดเลยT^T

"คะ?"

"ทำไมไม่ฟังครูเวลาครูสอนอยู่"

"แต่…"

"ตอบโจทย์ข้อนี้สะถ้าไม่ได้ครูจะทำโทษเธอ"

"ข้อนี้ตอบว่า 6.7826 ค่ะ"

"ผิ…ถูก - -;; งั้นข้อนี้ล่ะเมื่อกี้เธอเดาใช่ไหม๊"

"9.0726ค่ะ"

"โอเคครูยอมแพ้ - -;;"

หึหึหึๆๆๆครูคะอย่าลืมสิว่าหนูยังเป็นนักเรียนดีเด่นอยู่เรื่องแค่นี้อ่ะจิ๊บจิ๊บ แล้วทำไมอีตาฟาริสต้องมองหน้าฉันแบบว่า "= =;;" ด้วยล่ะ สงสัยอึ้งในความฉลาดของฉัน วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

"มาเอมิ...."

"วัท อั๊พ?"

"น้ำมูกเธอไหลอยู่นะ = =;;"

"=///[]///="

ว๊ากกกกก ถ้าVRZZZOมาถามให้พูดพูดได้ 3 พยางค์ขอพูดเลยว่า หนูอายมาก คร๊าาาา TT///TT เอ....แต่หมอนี่รู้ชื่อเล่นของฉันได้ยังไงเนี่ย? =.=

 

โปรดอย่าทำตัวเป็นนักอ่านเงา เพราะมันจะทำให้คนแต่งหมดกำลังใจเขียน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11 ความคิดเห็น

  1. #9 smilinglies (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2555 / 17:05
    ทำไมต้งให้ท๊อปเป็นเกย์T^T
    #9
    0