LOST IN LOVE (Yong & Seo) Fin.

ตอนที่ 3 : Lost in love Chapter 2 ใช่เธอหรือเปล่า?....คนที่หัวใจยังเรียกหา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 854
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    18 ก.ย. 58




Lost in love Chapter 2

ใช่เธอหรือเปล่า?....คนที่หัวใจยังเรียกหา

 

 




 

ใช่หรอ เหมือนนะ เหมือนมาก แต่อาจจะแค่คล้ายไหม?

เสียงเพลงในห้องเงียบลงแล้ว หากแต่จูฮยอนก็ยังคงอดโมโหไม่หาย ไม่มีคำขอโทษแม้สักคำเดียว รู้ตัวว่าทำให้คนอื่นเดือดร้อนกลับขี้ขลาดไม่กล้าแสดงตัวออกมา นี่มันคือมนุษย์พันธุ์ขยะชัดๆ กล้าทำแต่ไม่กล้ารับ

คุณผู้หญิงครับคือตอนนี้มันก็เงียบหมดแล้ว ทุกอย่างเป็นปกติดีแล้ว ผมคิดว่าเขาคงไม่กล้าทำอีกแล้วล่ะ?

จูฮยอนยืนกอดอกแน่น คุณผู้จัดการวิลล่าทำงานได้น่าประทับใจมาก เพราะเธอไม่เห็นว่าเขาจะทำอะไรได้เลยแม้สักอย่างเดียว

ฉันจะยอมแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะคะ ถ้าครั้งหน้าเป็นแบบนี้อีก ฉันคงต้องย้ายออก ส่วนเงินที่วางทำสัญญา คุณไม่จ่ายคืน ฉันจะฟ้อง ฟ้องทั้งคุณแล้วก็ฟ้องเจ้าของห้องห้องนั้นด้วย

ผู้จัดการวิลล่ายืนห่อไหล่ก้มหน้าเมื่อจูฮยอนหันหลังเดินกลับไปยังห้องของเธอด้วยสีหน้ามึนตึง ใบหน้าสวยเชิดรั้น พูดจาชัดถ้อยชัดคำไม่ยอมให้ใครมาเอารัดเอาเปรียบหรือสร้างความเดือดร้อนรำคาญใจให้ บุคลิกท่าทางดูแปลกไป ใบหน้าที่ดูเติบโตมากกว่าหญิงสาวแค่อายุ 18 ทั้งสวยขึ้นและดูมั่นใจมากขึ้น ถ้าจะบอกว่าเป็นซอจูฮยอน ยงฮวาคิดว่ามีความเป็นไปได้สูง และถ้าหากไม่ใช่คนคนเดียวกัน เขาคงต้องยอมรับว่าเธอคนนี้ดูเหมือนกับจูฮยอนมากจริงๆ

เมื่อแน่ใจว่าเธอกลับเข้าห้องไปแล้ว ยงฮวาถึงได้เปิดประตูห้องออกมาขอโทษขอโพยคุณผู้จัดการวิลล่ายกใหญ่ จองชินอุตส่าห์ฝากฝังเอาไว้ แต่นี่วันแรกก็ทำให้เดือดร้อนเสียแล้ว

ขอโทษจริงๆนะครับพี่โจควอน ผมไม่คิดว่าจะมีคนอยู่ร่วมชั้นด้วย ก็จองชินบอกว่าไม่มีใครอยู่ ผมก็เลย… ”

ไม่เป็นไรๆ ช่างเถอะ ครั้งหน้าก็ระวังๆด้วยแล้วกัน พี่ไม่อยากถูกแหกอกก่อนวัยอันควร ยังหาสามีไม่ได้เลย มัวแต่แอ๊บแมนไปวันๆแบบนี้ เจ้าหล่อนนั่นก็แห๊ม….หล่อนกินอะไรเป็นอาหารนะ ปากจัด หน้าก็ไม่รู้ว่าจะเชิดสูงไปไหน ดูน่าหมั่นไส้แบบไฮโซขั้นสูง เพราะสวยหรอกนะ เลยต้องยอมให้น่ะ ถ้าไม่สวย แม่จับหมกวิลล่าแล้วเนี่ย

ใจเย็นๆครับพี่ แลดูเก็บกดนะครับ ปล่อยซะชุดใหญ่เลย ว่าแต่พี่รู้หรือเปล่าว่าเธอเป็นใคร? แล้วเข้ามาอยู่นานหรือยัง?

ไม่รู้เหมือนกัน นายก็รู้ว่าก่อนหน้านี้พี่ท้องเสียจนต้องไปนอนให้น้ำเกลือมาตั้งสองวัน นี่ก็เพิ่งมาทำงานได้ยังไม่ถึงสามชั่วโมงเลย งานก็เข้าพอดี ทำไม สนใจหรอ คนสวยๆเค้าว่ากันว่าเรื่องมาก มากเรื่อง จีบพี่ดีกว่า อยู่ง่ายกินง่าย ข้าวเปล่าก็กินได้ สนไหมจ๊ะ

ยงฮวาถอยหลังกลับเข้าห้องของตัวเองพร้อมกับรอยยิ้มแห้งๆ ข้อเสนอของโจควอนเขาคงต้องขอบอกผ่านตลอดอายุขัย

วันนี้รบกวนพี่มากแล้ว ยังไงต้องขอโทษอีกครั้งนะครับ จะไม่มีเรื่องแบบนี้อีกแล้ว ผมให้สัญญาว่าจะไม่ทำให้พี่เดือดร้อนอีก เพราะฉะนั้นอย่ามาจีบผมเลยนะครับ ผมมันคนมีลูกมีเมียแล้ว

โจควอนเชิดหน้าชูคอใส่ เลียนแบบพฤติกรรมขั้นสูงสุดที่เพิ่งได้พบเห็นเมื่อชั่วครู่ ไม่ธรรมดาเลยสำหรับเจ้าหล่อน มันดูเลิศเลอมากเสียจนต้องจดจำเพื่อเอามาใช้เป็นต้นแบบ

 

 




 

รถยนต์คันหรูแล่นมาจอดขนาบหน้าร้านอาหารเปิดใหม่ ร้านธรรมดาๆ ผู้คนที่แวะเวียนเข้ามาอุดหนุนก็ดูธรรมดา แตกต่างกับผู้มาเยือนคนใหม่ที่ดูหรูหราตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเท้า

ยองวอนกำลังเก็บกวาดทำความสะอาดร้าน ช่วงแรกที่เพิ่งมาเปิดร้านใหม่ๆ ไม่ค่อยมีลูกค้ามามากนัก วันนี้เป็นวันแรกที่มีลูกค้าเยอะจนน่าชื่นใจ

โอ๊ะ! อึนฮี ยองวอนทิ้งไม้กวาด เธอสาละวนถูมือทั้งสองกับผ้ากันเปื้อนผืนเก่าที่สวมแนบอยู่กับตัวไปมา ก่อนที่จะคว้าเอาผ้ามาเช็ดเก้าอี้ แล้วก็ดึงอดีตน้องของสามีให้นั่งลง

นั่งจ๊ะ นั่งก่อน กินอะไรมาแล้วหรือยัง?

อึนฮีกวาดตามองสำรวจร้านของอดีตพี่สะใภ้ไปจนทั่ว ชะตาชีวิตของคนเราบางทีมันก็เล่นตลก จากที่สูงตกลงสู่ที่ต่ำ ได้เห็นกี่ครั้งก็ยิ่งสังเวชใจ

สบายดีนะคะพี่จูอึน ฉันตามหาพี่ตั้งหลายเดือน จะย้ายร้านก็ไม่บอกกันก่อนบ้างเลย

‘คิมจูอึน’ ไม่ใช่คิมยองวอน ชื่อหลังนี้จูอึนเลือกใช้มันเพราะเธอมีเหตุผลของเธอ ข้อแรกก็คือเธอไม่อยากให้ลูกสาวแท้ๆรู้ว่าเธอเป็นใคร จูฮยอนจะต้องอับอายมากถ้ารู้ว่ามีแม่เป็นแค่แม้ค้าขายอาหารข้างถนน ไหนจะยังเรื่องที่เธอถูกกล่าวหาว่ามีชู้ มันไม่เป็นความจริงเลย แต่พ่อของจูฮยอนก็เชื่อจนสนิทใจ เขาคงโกรธถ้ารู้ว่าเธอยังคงคอยวนเวียนคอยหาข่าวของลูกสาวอยู่แบบนี้

นานมากแล้วอึนฮี ทำไมจูฮยอนไปนานจังเลย

คนถูกถามยิ้มเจื่อน คนเป็นแม่อยากเจอ อยากเห็นลูกสาวใจจะขาด ถ้าเป็นเธอบ้าง ถ้าเธอถูกกีดกันออกห่างจากทิฟฟานี่ เธอก็คงไม่ต่างอะไรกับอดีตพี่สะใภ้ในตอนนี้ สองแม่ลูกช่างน่าสงสารจริงๆ

จูฮยอนกลับมาแล้วล่ะค่ะ อาทิตย์หน้าหลานจะได้เริ่มงานเป็นผู้อำนวยการดูแลโรงเรียนเด็ก นี่พี่ซอนมินให้รถเป็นของขวัญด้วย เป็นรางวัลที่เรียนจบปริญญาเอกน่ะค่ะ

ได้ยินอย่างนี้ก็โล่งใจ แต่ก็คงดีกว่าถ้าจูอึนจะได้พบลูกสาวของเธอบ้าง เมื่อก่อนตอนที่จูฮยอนคบกับยงฮวา เธอยังมีโอกาสได้เจอลูกอยู่บ่อยๆ เมื่อวันก่อนได้พบเขาด้วยความบังเอิญ ก็กลับได้มารู้ว่าพวกเขาไม่ได้คบกันแล้ว แล้วก็ไม่ได้ติดต่อกันนานมากเวลาเจ็ดปีมันผ่านไปเร็วมากจริงๆ

ดีจัง ได้ยินอย่างนี้ค่อยโล่งใจหน่อย จูอึนนั่งยิ้มน้ำตาซึม ภูมิใจในตัวของลูกสาว เธอเชื่อว่าอดีตสามีก็คงจะภูมิใจในตัวของจูฮยอนมากด้วยเหมือนกัน

ตอนนี้ฉันก็ได้แต่หวังว่าจะเจอไอ้สารเลวนั่นเร็วๆ ป่านนี้แล้วฉันยังไม่เลิกตามนะคะ ใครจะพูดว่ายังไงฉันไม่เชื่อเลย พี่เป็นคนดีจะทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง

จูอึนเกาะกุมมือของอึนฮีเอาไว้ เธอรู้สึกขอบคุณกับหลายสิ่งหลายอย่างที่อึนฮีทำให้ ที่ผ่านมาอึนฮีช่วยเหลือเธอเยอะมากจริงๆ

ไม่เป็นไรหรอก มันก็ผ่านมานานแล้ว ถ้าเขาจะพูดก็คงพูดนานแล้ว ไม่รอมาจนนานขนาดนี้หรอก คุณซอนมินจะโกรธหรือเกลียดพี่ไม่เป็นไร แค่เขารักและเอาใจใส่จูฮยอน แค่นี้พี่ก็พอใจแล้ว ต้องขอบคุณเธอด้วยที่ช่วยดูแลจูฮยอนให้พี่ตลอดเลย

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันเองก็มีลูกสาว ฉันเข้าใจดีว่าพี่รู้สึกยังไง

 

 




 

ยงฮวาทำตัวเป็นถ้ำมอง เอาแต่แอบส่องดูห้องตรงข้ามแทบจะในทุกห้านาทีหลังจากตื่นนอน อย่างน้อยถ้ารู้ชื่อเสียงเรียงนามสักหน่อยก็คงจะทำให้ไม่ต้องมากระวนกระวายใจอยู่อย่างนี้

ระยะเวลาเจ็ดปีที่ผ่านมา ตอนนี้จูฮยอนก็มีอายุ 25 แล้ว ถึงจะเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาแต่ดูยังไงก็ยังเหมือนจูฮยอนมากอยู่ดี เธอสูงขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อย พวงแก้มเต่งตึงยังคงดูอิ่มเอิบเหมือนเดิมไม่มีผิด ทั้งดวงตา ถุงใต้ตาหรือริมฝีปากแม้แต่ขนาดของเส้นผม ดูยังไงก็ซอจูฮยอนชัดๆ จำได้ว่าจูฮยอนมีบ้านอยู่ในย่านนี้ด้วย แล้วจะเป็นไปได้ไหมว่าเธอจะออกมาอยู่คนเดียวแบบนี้

แล้วถ้าใช่ล่ะ? ถ้าใช่เธอจริงๆ แล้วผมจะทำยังไงดี?

ทิฟฟานี่จูงมือพาลูกสาวเข้ามาในลิฟต์ของวิลล่า ส่วนมืออีกข้างที่ว่างเอาแต่กำโทรศัพท์พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องงานจนน้ำลายแตกฟองฝอย

อะไรนะ? เธอว่าใครจะมานะ!?”

คุณนิชคุณค่ะ คอนเฟิร์มแล้วด้วยว่าจะเข้ามาตอนเที่ยงตรงวันนี้

คุณแม่ตาลุกวาว เด็กหญิงเลิฟลี่ได้แต่แหงนคอจ้องมองด้วยความสงสัยในท่าทีนั้น แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยถามเพราะกลัวจะเสียมารยาท

ทิฟฟานี่ข่มลมหายใจรุ่มร้อน เพิ่งจะหย่ากันไปไม่กี่วัน แต่นิชคุณก็กล้ารับงานนี้ทั้งที่เขาก็รู้ดีว่าหนังสือเล่มนี้เธอเป็นเจ้าของ นั่นหมายความว่าเขาอาจจะตั้งใจรับงานนี้เพราะอยากมาพบเธอก็ได้

ถ่ายแบบตอนบ่าย ถ่ายเสร็จแล้วถึงจะให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องใหม่ค่ะ คุณทิฟฟานี่จะเข้ามาดูงานเองไหมคะ?

แน่สิ ไม่เข้าไปก็บ้าแล้ว เธออยากรู้เหมือนกันว่าอดีตสามีจะทำหน้าแบบไหนถ้าได้เจอเธอ ไม่แน่ว่าเราสองคนอาจจะกลับมาคืนดีกันเพราะงานนี้ก็ได้

เดี๋ยวฉันจะเข้าไป เธอก็สั่งให้คนช่วยดูแลเขาดีดีด้วยก็แล้วกันนะ ทิฟฟานี่สั่งงานพร้อมกับจูงมือพาลูกสาวออกมาจากลิฟต์ หากแต่กดวางสายได้ไม่นาน ทิฟฟานี่คิดว่าเธอจะต้องรีบโทรกลับไปใหม่อีกรอบ

เลิฟลี่จ๋า ขอคุณแม่คุณโทรศัพท์แป็บนึง ไปหาน้าจูฮยอนก่อนเลยนะคะลูก เดี๋ยวคุณแม่ตามไปค่ะ

เด็กน้อยถูกผลักให้ก้าวเดินตรงมาข้างหน้า ขณะที่ทิฟฟานี่เดินแยกไปอีกทาง เอาแต่ยุ่งวุ่นวาย ตื่นเต้นที่อดีตสามีจะมาถ่ายแบบพร้อมกับให้สัมภาษณ์ลงหนังสือของตัวเอง

นี่ช่วยดูแลทีมงานเป็นพิเศษด้วย จะต้องเป็นผู้ชาย เป็นตุ๊ดหรือทอมก็ได้ ยกเว้นห้ามเป็นผู้หญิง เข้าใจไหม?

เลิฟลี่เดินมาเรื่อยๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องสองบาน ข้างซ้ายและข้างขวา เด็กหญิงลังเล ไม่แน่ใจว่าน้าของเธออยู่ห้องไหน

ห้องไหนคะคุณแม่ขา… ” เด็กน้อยหันกลับไปมองหาคุณแม่ แต่ไม่รู้ว่าแม่ไปอยู่เสียที่ไหนแล้ว ครั้นพอหันหลังเดินย้อนกลับมา พอได้เจอ คุณแม่ทิฟฟานี่ก็เอาแต่ยืนคุยโทรศัพท์อย่างเดียวจนไม่ทันได้สังเกตลูกสาวของตัวเองเลย

เลิฟลี่จำต้องเดินกลับมาที่เดิมในแบบเงียบๆ เด็กหญิงหันมองซ้ายทีขวาที ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง

ยงฮวาซึ่งตอนแรกตั้งใจแอบส่องดูห้องตรงกันข้าม เขาค่อนข้างตกใจที่เห็นเด็กน้อยมายืนเก้ๆกังๆอยู่หน้าประตูห้องของตัวเอง

อย่านะอย่าคิดจะเคาะประตูเชียว ยงฮวาไม่ชอบเด็ก และมั่นใจมากด้วยว่าตัวเองไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเด็กนี่เลยอย่างแน่นอน

…!!

เลิฟลี่ตกใจที่อยู่ดีดีประตูบานใหญ่ถูกเปิดออกทั้งที่ยังไม่ได้แตะต้องหรือทำอะไรกับประตูเลย

ยงฮวาแลบลิ้นข่มเด็ก ก่อนที่จะฉีกยิ้มรับ เลิฟลี่นั้นกลัวจนถึงกับยืนเซถลา พอตั้งหลักได้ถึงได้ก้าวถอยหลังมาหนึ่งก้าว

ขอโทษค่ะ สงสัยว่าหนูจะมาผิดห้อง เลิฟลี่เอารอยยิ้มเข้าสู้ ขณะที่ยงฮวาเผลอตัวยืนยิ้มพอใจในท่าทางน่าเอ็นดูนั้น ลูกสาวใครก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าน่ารักมาก พ่อแม่ของเด็กคงเลี้ยงแกมาเป็นอย่างดีแน่นอน

ไม่เป็นไรจ๊ะ อยากให้ลุงช่วยตามหาผู้ปกครองให้ไหม?

อุ้ยตายแล้ว เลิฟลี่!” ทิฟฟานี่วิ่งปรี่เข้ามาหาลูกสาว มัวแต่พูดคุยเรื่องงานกับเรื่องสามี จนไม่ทันคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ได้ คนเป็นแม่ดึงเอาลูกสาวมาซ่อนไว้ด้านหลัง เธอเอ่ยคำขอโทษชายหนุ่มตรงหน้า 1 ครั้งแล้วก็รีบจูงมือพาเลิฟลี่ออกมาในทันที

จูฮยอนเปิดประตูรับพี่สาวกับหลานสาวเข้ามาในห้อง เห็นประตูห้องตรงข้ามเปิดอยู่ เธอจึงชะเง้อมองด้วยความอยากรู้ แต่ตอนนั้นยงฮวาหลบเข้าด้านข้างประตูไปเรียบร้อยแล้ว

เป็นอีกครั้งที่ยงฮวาได้แอบซุ่มมองดูเธอในระยะใกล้ๆ ระยะทางไม่เท่าไหร่ ยิ่งได้มองก็ยิ่งทำให้สับสนงงงวย จะว่าคล้ายก็คล้ายมาก แต่ถ้าไม่ใช่ก็มีเปอร์เซ็นต์ความเป็นไปได้เหมือนกัน ไม่ได้เจอกันมาตั้ง 7 ปีแล้ว ความรู้สึกลังเลแบบนี้คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

ทิฟฟานี่รีบปิดประตูแล้วก็ล็อคห้องด้วยความรวดเร็ว ถ้ามองในแง่ร้ายที่สุดก็คือ เธอกลัวว่าเขาอาจจะคิดไม่ดีกับลูกสาวของเธอก็ได้

อะไรคะ พี่ทำเหมือนหนีอะไรมา จูฮยอนเอ่ยถาม ก่อนที่จะโผเข้ากอดกับหลานสาวตัวน้อยด้วยความดีใจ

โธ่จะอะไรล่ะ พี่มัวแต่คุยโทรศัพท์ แล้วก็ปล่อยให้เลิฟลี่กดกริ่งผิดห้อง นี่โชคดีนะที่พี่มาทัน กลัวเลยอ่ะ กลัวว่าเค้าจะคิดไม่ดีกับเลิฟลี่

อาจไม่มีอะไร แต่ก็ต้องระวังเอาไว้ก่อน จูฮยอนเองก็เห็นด้วยในข้อนี้ แต่พอมาส่องดูที่หน้าประตู ก็ได้พบว่าเขาปิดประตูไปเรียบร้อยแล้ว เลยไม่ทันได้เห็นเลยว่าคนที่เปิดเพลงเสียงดังเมื่อคืนเป็นใคร ถ้าคนคนนี้กล้าคิดไม่ดีกับเลิฟลี่ เธอไม่มีทางยอมแน่

สวัสดีค่ะคุณน้าจูฮยอน

โอ้วสวัสดีจ๊ะ หลานสาวสุดที่รักของน้า คิดถึงจังเลย

เลิฟลี่โตขึ้นมาก โตขึ้นมากกว่าที่คิดเอาไว้ ได้มาเห็นแบบนี้แล้วจูฮยอนอดที่จะดีใจจนแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้ จากเด็กน้อยตัวเล็กๆ เติบโตขึ้นมาอย่างสวยงดงาม นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เธอมีโอกาสได้เห็นหน้าเด็กคนนี้

ทิฟฟานี่ยืนมองดูสองคนน้าหลานแสดงความคิดถึงต่อกันทั้งน้ำตา ที่ผ่านมาเธอตั้งใจเลี้ยงดูเลิฟลี่อย่างดี อาจมีหลายครั้งที่บกพร่อง แต่เลิฟลี่ก็เป็นเด็กดีเสมอ ไม่เคยดื้อหรือทำให้เธอต้องผิดหวังเลย

เธอพลาดที่ตั้งท้องทั้งที่ยังเรียนไม่จบ นิชคุณเป็นดารา ตอนนั้นเขากำลังรุ่งแต่ก็ต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำเอาไว้ ตอนนั้นเธอเองมัวแต่ยุ่งอยู่กับเรื่องกับปัญหาของตัวเอง ไม่รู้เลยว่าตอนนั้นจูฮยอนต้องพบเจอกับอะไรบ้าง จะว่าไปแล้วเราสองคนก็เหมือนๆกัน จูฮยอนทำให้พ่อของเธอเสียใจ ทิฟฟานี่เองก็ทำให้แม่ของเธอเสียใจด้วยเหมือนกัน

พี่คงต้องฝากเลิฟลี่ไว้ให้เธอดูแล เพราะว่ามีงานด่วนเข้ามากะทันหันน่ะ เธอคงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?

ไม่ค่ะ สำหรับเลิฟลี่ อยู่นานแค่ไหนก็ได้ค่ะ แต่พี่อย่ารีบมารับแกกลับไปก็แล้วกัน ตั้งใจทำงานให้ดีดีเลยนะคะ ไม่ต้องรีบ

สองพี่น้องต่างพร้อมใจกันยืนซับน้ำตา เลิฟลี่เห็นแม่ร้องไห้แล้วก็พลอยใจไม่ดี รีบผละออกจากจูฮยอนแล้วมาโผกอดแม่ของตัวเองเอาไว้

คุณแม่ร้องไห้ทำไมคะ?

ความรักของสองแม่ลูก ทำให้จูฮยอนน้ำตาไหลอย่างหนักหน่วง เธอรีบหันหน้าหนี แล้วก็คว้าเอากระดาษทิชชูมาซับน้ำตาให้กับตัวเองด้วยความรวดเร็ว

แม่ไม่ได้เป็นอะไรจ๊ะ แค่ดีใจที่ได้พบน้าจูฮยอนน่ะ เดี๋ยวแม่จะต้องไปทำงานแล้ว หนูอยู่ที่นี่ อย่าดื้อ อย่าซน ดูแลน้าจูฮยอนดีดีนะจ๊ะ

ค่ะ หนูจะดูแลน้าจูฮยอนเองค่ะ เลิฟลี่โบกมือลาคุณแม่ทิฟฟานี่อย่างน่ารัก เมื่อแม่พ้นออกไปแล้ว เด็กน้อยถึงหันมาช่วยปลอบใจจูฮยอนบ้าง

ไม่ร้องนะคะ มาค่ะ หนูจะช่วยปลอบน้าจูฮยอนเอง

มือเล็กๆ เอื้อมเข้ามาเกาะเกี่ยวกับมือที่ใหญ่มากกว่า เลิฟลี่พาจูฮยอนมานั่งลงบนโซฟา เด็กหญิงนั่งลงเคียงข้างแล้วเอาแต่จ้องมองดูคุณน้า จนทำให้จูฮยอนรู้สึกประหม่า

มีอะไรติดอยู่บนหน้าของน้าหรือเปล่าจ๊ะ?

เปล่าค่ะ น้าจูฮยอนตัวจริงสวยจัง

รอยยิ้มและคำชมของเด็กน้อยคือสิ่งที่น่าเชื่อถือได้ แถมยังทำให้รู้สึกเขินมากกว่าถูกผู้ชายชมเสียอีก

จริงหรอ เลิฟลี่ของน้าก็น่ารักมากด้วยเหมือนกัน โตขึ้นจะต้องสวยเหมือนน้าแน่ๆ

หนูก็อยากสวยเหมือนน้านะคะ แต่ก็อยากสวยเหมือนคุณแม่ด้วย

คำพูดของเด็กน้อยทำให้คุณน้าจูฮยอนชะงักได้ชั่วขณะ แต่ถึงกระนั้นจูฮยอนก็ยังคงพยายามที่จะฝืนยิ้ม

ไหน ขอน้าดูสมุดพกหน่อยสิ ได้เอามาด้วยไหมจ๊ะ

เลิฟลี่ปลดกระเป๋าเป้ที่สะพายอยู่ทางด้านหลังออกมา ในกระเป๋ามีทั้งขนมและกระติกน้ำ รวมไปถึงสมุดพกที่เก็บใส่กระเป๋าเอาไว้ตั้งแต่เมื่อคืนด้วย

จูฮยอนรับเอาสมุดพกของหลานสาวมานั่งชื่นชมด้วยความภาคภูมิใจ แค่นึกว่าอาทิตย์หน้าจะได้เจอเลิฟลี่ที่โรงเรียนทุกวัน เธอก็มีความสุขจนหัวใจพองโตไปหมดแล้ว

หลานน้าเก่งที่สุดไปเลยจ๊ะ ได้คะแนนเต็มหมดทุกวิชาเลย

เลิฟลี่รู้สึกมีความสุขมากที่มีคนตั้งใจดูผลการเรียนของตัวเองเสียที ก่อนหน้าหนูน้อยอยากให้พ่อกับแม่ตั้งใจดูสมุดพกแบบนี้บ้าง ปกติแล้วพอเลิฟลี่บอกว่าสอบได้ที่หนึ่ง พ่อกับแม่ก็จะทำแค่ชมแล้วก็ซื้อของขวัญให้ แทบจะไม่เคยเปิดดูรายละเอียดต่างๆในสมุดพกเลย ถ้าเปิดดูก็ดูแค่ผ่านๆ ต่างกับน้าจูฮยอนที่ดูตื่นเต้นไปกับผลคะแนนในทุกรายวิชา

หนูตั้งใจฟังที่คุณครูสอน พอกลับมาบ้านก็ทบทวนบทเรียนด้วยค่ะ

ดีมากเลยจ๊ะ ถ้าในห้องเรียนมีอะไรไม่เข้าใจก็ให้รีบยกมือถามทันที

หนูเป็นคนเดียวในห้องที่ยกมือถามเลยค่ะ

ยิ่งได้มองเห็นเลิฟลี่ก็ยิ่งทำให้จูฮยอนคิดถึงตัวเองเมื่อครั้งที่ยังเป็นเด็ก พ่อสอนให้เธอเป็นคนใฝ่รู้ใฝ่เรียน ในสายตาของท่าน ลูกสาวของท่านจะต้องเป็นคนที่ดีที่สุดและเก่งที่สุด ตอนนั้นเธอเชื่อฟังท่านมาก ตั้งใจเรียนมาก ทำทุกอย่างตามที่พ่อสอนไม่มีแตกแถวเลยตอนนั้นเธอก็เป็นคนเดียวในห้อง ที่ยกมือถามคุณครูด้วยเหมือนกัน

ทั้งขยัน ทั้งเป็นเด็กดีแบบนี้ น้ามีรางวัลจะมอบให้ด้วยจ๊ะ

จริงหรอคะ? ไหนน้าบอกว่าไม่ได้เตรียมมา… ”

“….”

จูฮยอนลุกขึ้นเดินหายเข้าไปในห้องนอนแล้วกลับออกมาพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ ในนี้คือของที่ตั้งใจเลือกซื้อมาให้เลิฟลี่ทั้งหมด มีทั้งเสื้อผ้าสวยๆ ของเล่นและขนม มีมาให้เลือกแบบจุใจเลยทีเดียว

หนูน้อยได้เห็นของขวัญมากมายในกระเป๋าแล้วก็ดีใจเป็นอย่างมาก มีแต่ของที่เลิฟลี่ชอบเต็มไปหมด เยอะมากกว่าที่คุณพ่อกับคุณแม่เคยซื้อให้เสียอีก

 

 


 

ยงฮวาแอบย่องเบาออกจากห้อง หลังจากที่พบว่าตัวเองค่อนข้างประหลาดเข้าไปในทุกที เอาแต่แอบส่องมองดูคนที่อยู่ห้องตรงข้าม ยอมอด ยอมให้ท้องร้องด้วยความหิวโหยมาได้ตั้งนาน ตอนนี้เขาจะต้องวางมือแล้ว

จุดมุ่งหมายไม่ใช่ที่อื่นไกล ซึ่งก็คือร้านของคิมยองวอนนั่นเอง เมื่อมาถึงยงฮวาถึงได้รู้ว่ายังไม่ถึงเวลาเปิดร้าน แต่ถึงกระนั้นยองวอนก็ยินดีทำอาหารอร่อยๆให้ยงฮวาได้กิน

ผมเกรงใจป้าสุดๆเลยนะครับ แต่ว่าผมรู้ว่าป้าเอ็นดูผมมากแค่ไหน เพราะฉะนั้นผมจะกินให้หมด ไม่ให้เหลือเลย

ได้เห็นยงฮวากินอาหารฝีมือตัวเองด้วยความเอร็ดอร่อยแล้วยองวอนก็รู้สึกชื่นใจ ที่ผ่านมาเธอเหมือนคนโดดเดี่ยว ต้องใช้ชีวิตเองตามลำพังคนเดียว อยู่ดีดีได้พบยงฮวาในรอบเจ็ดปีก็เลยแอบหวังว่าจะมีวันที่ได้พบกับจูฮยอนแบบนี้บ้าง

ถ้าไม่อิ่มบอกป้านะจ๊ะ ป้าจะทำเพิ่มให้อีก

คิมจูอึนเกิดในครอบครัวที่มีฐานะปานกลาง เธอพบรักกับซอซอนมิน(พ่อของจูฮยอน) ตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ทั้งชีวิตคิมจูอึนมีแค่พ่อคนเดียว เพราะว่าแม่ของเธอตายไปนับตั้งแต่ที่คลอดเธอออกมาแล้ว

เธอใช้ชีวิตอยู่กับพ่อ อยู่ตามยถากรรม พ่อไม่ค่อยสนใจลูกสาวอย่างเธอเท่าไหร่นักเพราะปักใจคิดว่าเธอทำให้แม่ต้องตาย คิมจูอึนต้องทำงานหาเงินเองตั้งแต่เด็ก ไม่นานหลังจากเข้าเรียนมหาวิทยาลัยพ่อก็แต่งงานใหม่ แล้วคิมจูอึนก็ถูกแม่เลี้ยงไล่ออกจากบ้าน

ซอซอนมินดีกับเธอมาก เขาให้ความช่วยเหลือเธอทุกอย่าง ช่วยหาที่พักและช่วยฝากงานดีดีให้ เป็นกำลังใจและคอยอยู่เคียงข้าง จนเธอสามารถผ่านพ้นช่วงเวลาต่างๆมาได้ เราสองคนแตกต่างกันทุกอย่าง ซอนมินมาจากครอบครัวที่ร่ำรวยส่วนเธอไม่มีอะไรเลย นอกไปจากทำงานหาเงินเพื่อประทังชีวิตไปวันๆ และในทันทีที่เราสองคนเรียนจบ เขาก็ขอเธอแต่งงานในทันที

ทุกคนในตระกูลซอดีกับเธอมาก พ่อแม่ของซอนมินรักและเอ็นดูลูกสะใภ้อย่างเธอไม่ต่างกับลูกสาว อีกคนที่ดีกับเธอมากก็คือซออึนฮี น้องสาวของซอนมิน

ไม่นานหลังจากนั้นเธอให้กำเนิดลูกสาว จูอึนมีความสุขเป็นอย่างมาก จูฮยอนเป็นขวัญใจของคนทั้งบ้าน แต่แล้วเคราะห์ร้ายก็มาเยือนหลังจากที่พ่อกับแม่ของซอนมินทยอยเสียชีวิตลงด้วยโรคชรา

ฉันถูกใส่ร้าย หาว่าเป็นชู้กับคนขับรถ แล้วซอนมินก็เชื่อโดยที่ไม่ยอมถามหรือยอมรับฟังคำอธิบายอะไรจากฉันเลย ฉันออกจากบ้านนั้นมาหลังจากเซ็นใบหย่า ซอนมินโกรธมาก เขาลั่นวาจาบอกว่าไม่ให้ฉันยุ่งเกี่ยวกับจูฮยอนอีก เพราะเขาไม่อยากให้ลูกสาวของเราต้องแปดเปื้อน

….

หลังจากกินเสร็จแล้วยงฮวาไม่ได้รีบกลับในทันที แต่เขารับอาสาช่วยเปิดร้านและช่วยเสิร์ฟอาหาร วันนี้เป็นอีกวันที่ลูกค้าแน่นร้าน ยองวอนเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนที่มาถึงได้ดูสนใจยงฮวามากเป็นพิเศษ

ใช่เขาหรือเปล่านะ จองยงฮวาน่ะ คล้ายมากๆ

ผู้ต้องสงสัยอย่างยงฮวาได้แต่ยืนทำไม่รู้ไม่ชี้ จะว่าไปแล้วก็ภูมิใจในตัวเองเหมือนกัน ขนาดไม่มีงานในวงการนานแล้วแต่ก็ยังมีคนจำได้

ยองวอนกำลังจะขยำกระดาษหนังสือพิมพ์ที่เพิ่งแกะออกมาจากห่อของที่เพิ่งไปซื้อมาจากตลาดทิ้งไป แต่สุดท้ายก็ต้องเปลี่ยนใจเพราะบังเอิญได้เห็นรูปของใครคนหนึ่งบนกระดาษหนังสือพิมพ์ ดูจากวันเดือนปีแล้วมันเป็นสกู้ปเบื้องหลังละครตั้งแต่เมื่อสามปีที่แล้ว

ยงฮวาถือถาดเปล่ากลับมาพร้อมกับออเดอร์ที่รับมาจากลูกค้า เห็นยองวอนยืนอ้ำอึ้ง เพราะภาพข่าวจากในหนังสือพิมพ์แล้วเขาก็ได้แต่ยืนอมยิ้มให้กับคนตรงหน้า ป้ายองวอนคงมัวแต่ทำงาน ในแต่ละวันท่านยุ่งมาก คงไม่แปลกที่ท่านจะไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้จองยงฮวาเคยเป็นดารามาก่อน

ผมยังคงเป็นยงฮวา หลานชายที่ป้าเอ็นดูเหมือนเดิมไงครับ วันนี้ป้าคงจะต้องเหนื่อยมากหน่อยผมรับออเดอร์มาแล้ว มีสั่งให้ห่อกลับบ้านด้วยยงฮวาเกาะกุมมือของหญิงสูงวัยพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่น ยองวอนในอดีตมีความคุ้นเคยกับยงฮวามานาน เธอเชื่อว่าไม่ว่าวันนี้เขาจะมีชื่อเสียงมากแค่ไหน แต่คนอย่างยงฮวาไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้สักนิด เขายังคงเป็นเด็กน่ารักและมีน้ำใจเหมือนเดิม

สถานการณ์กลับเข้าสู่สภาวะปกติ เมื่อยงฮวาไม่ได้แสดงตัว แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ทุกคนก็คิดว่าเป็นแค่คนหน้าตาคล้ายกันเท่านั้น

รถปอร์เช่สีขาวคันงามแล่นเข้ามาจอดลงที่ฝั่งตรงกันข้าม ร่างบางเปิดประตู เดินวกมาฝั่งตรงกันข้ามแล้วจูงมือพาเด็กหญิงลงจากรถ ยงฮวาจ้องมองคนทั้งคู่ไม่ละสายตา ในตอนนี้ท้องฟ้าสว่างสดใส เห็นอะไรก็ดูคมชัดไม่มีผิดเพี้ยน และจนถึงตอนนี้ยงฮวาก็ยังคงคิดว่าผู้หญิงคนนั้นเหมือนกับจูฮยอนราวกับเป็นคนคนเดียว


 

เป็นเพราะว่าเลิฟลี่บ่นว่าหิวและอยากกินไอศกรีม จูฮยอนก็เลยตัดสินใจพาหลานออกมากินข้าวนอกบ้าน เป็นครั้งแรกที่เธอได้จูงมือพาเลิฟลี่เดิน มือเล็กๆที่แสนนุ่มนิ่ม เกาะกุมมือของเธอเอาไว้ไม่ยอมห่าง

ร้านนี้คุณแม่เคยพามาค่ะ ไอศกรีมอร่อยมากที่สุดเลย

หรอจ๊ะ นี่น้าพามาเพราะเชื่อเลิฟลี่เลยนะเนี่ย

เด็กเสิร์ฟจำแลงจากร้านอาหารตรงข้าม แอบทำเนียนเข้ามาสั่งไอศกรีมกินดับร้อน ยงฮวาเลือกนั่งโต๊ะติดกับสองน้าหลาน ซึ่งระหว่างโต๊ะมีต้นไม้และดอกไม้ปลอมกั้นกลางเอาไว้ พอให้หลบซ่อนพรางตัวได้อย่างพอดิบพอดี

นี่ฉันต้องลงทุนทำขนาดนี้เลยหรอเนี่ย? ยงฮวาถามตัวเองในใจ

น้าจูฮยอน ลองทานอันนี้สิคะ อันนี้หนูชอบที่สุดเลย อร่อยมาก

ยังจ๊ะ ใจเย็นๆก่อน ไหนบอกหิวข้าวไง แล้วนี่อะไรเนี่ย จะกินไอศกรีมก่อนข้าวแล้วหรอ ไม่ได้นะจ๊ะ เราต้องสั่งอาหารก่อน

เด็กหญิงนั่งอมยิ้มแก้มป่องน้อมรับฟังคุณน้าอย่างเชื่อฟัง ยงฮวาจ้องมองสองน้าหลานผ่านพุ่มไม้ เมื่อครู่นี้เขาได้ยินไม่ผิดใช่ไหม เด็กคนนั้นเรียกเธอว่าจูฮยอน เขาไม่ได้หูฝาดแน่

เลิฟลี่อยากกินอะไรจ๊ะ?

ไก่ทอดค่ะ ไก่ทอดร้านนี้ก็อร่อยมากเหมือนกันค่ะ น้าจูฮยอนลองกินดูนะคะ กินแล้วจะต้องติดใจแน่เลย

จูฮยอนสั่งอาหารตามใจหลานสาว สั่งไปก็แอบยิ้มเพราะเลิฟลี่เอาแต่จ้องมองดูรูปภาพไอศกรีมในเมนูไม่ยอมละสายตาเลย สงสัยว่าจะชอบมากจริงๆ

กินข้าวก่อนนะจ๊ะ กินแล้วเราค่อยสั่งไอศกรีมกัน

ค่าเด็กหญิงรับคำด้วยความร่าเริงสดใส

สองน้าหลานนั่งรอคอยอาหารอย่างใจจดใจจ่อ ขณะที่ยงฮวาซึ่งก่อนหน้ากินอิ่มหนำมาแล้วก็เลยเลือกทดลองสั่งไอศกรีมมาทดลองชิมฆ่าเวลา

เวลานี้แม้แต่พนักงานเสิร์ฟยังจ้องมองยงฮวาด้วยความสงสัย ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะเป็นที่น่าจดจำขนาดนี้

ขอโทษนะคะ ใช่คุณจองยงฮวาหรือเปล่า?

ยงฮวายิ้มเขิน แม้จะไม่อยากแสดงตัวเท่าไหร่นัก แต่การเป็นที่จดจำสำหรับคนบางกลุ่ม ทำให้เขารู้สึกขอบคุณคนเหล่านี้เป็นอย่างมาก

อ่าใช่ครับ ผมเอง ไม่คิดว่าจะมีคนจำได้เลยนะเนี่ย คุณพระเอกดังกระซิบตอบ พร้อมกับเอามือสางผมไปมาด้วยความเขินอาย

คือฉันเป็นแฟนคลับของคุณเลยค่ะ ฉันมั่นใจว่าจะต้องเป็นคุณแน่ๆ

ขอบคุณจริงๆครับ

คือถ้าอย่างนั้นฉันขอลายเซ็นด้วยได้ไหมคะ?

อ่าได้สิครับ ได้อยู่แล้ว

เด็กน้อยหันมองตามพนักงานที่เดินมาจากโต๊ะทางด้านหลัง ไม่นานนักพนักงานคนเดิมก็เดินย้อนกลับมาพร้อมกับกระดาษและปากกา ผ่านเลิฟลี่กับจูฮยอนกลับไปที่โต๊ะตัวเดิม

ยงฮวาเต็มใจที่จะมอบลายเซ็นให้ หากแต่ปากกาเจ้ากรรมกลับดื้อด้าน ทำยังไงก็เปิดฝาไม่ออก พอออกแรงเข้าหน่อยทั้งปลอกกับตัวด้ามต่างก็พร้อมใจกันกระเด็นลอยไปตกที่ใต้โต๊ะของสองน้าหลาน

เลิฟลี่ก้มลงเก็บปากกากับปลอกปากกาที่ใต้โต๊ะให้ แล้วเดินเอาปากกามาส่งคืนให้กับเจ้าของ เมื่อเด็กน้อยได้เห็นยงฮวาก็จำได้ว่าคือเจ้าของห้องตรงกันข้ามกับห้องน้าของเธอ เขาส่งยิ้มพร้อมกับโบกมือให้เลิฟลี่เหมือนกับเป็นคนคุ้นเคย

ขอบคุณมากนะครับ หนูเป็นเด็กดีจังเลย พูดขอบคุณจบแล้ว ยงฮวาใช้ปลายนิ้วชี้ปิดที่ริมฝีปากของตัวเองเพื่อขอร้องให้หนูน้อยเงียบ ไม่ต้องพูดทักอะไรในตอนนี้ ซึ่งเลิฟลี่ก็เหมือนจะเข้าใจ พอส่งปากกากลับคืนให้ หนูน้อยก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะตามเดิม



 

หลังจากกินอาหารเสร็จเรียบร้อย จูฮยอนพาหลานสาวกลับมาที่ห้องพัก ก่อนจะเข้าห้องเลิฟลี่เอาแต่หันมองดูประตูห้องตรงกันข้าม คุณลุงเจ้าของห้องนั้นดูเหมือนจะน่ากลัว แต่ก็เหมือนจะคุ้นตามากด้วย

อะไรจ๊ะเลิฟลี่ มีอะไรหรือเปล่า?เห็นหลานเอาแต่มองห้องตรงกันข้าม จูฮยอนก็เลยนึกแปลกใจ

วันนี้ตอนอยู่ในร้านอาหาร หนูเห็นคุณลุงที่ห้องนั้นค่ะ คุณลุงไปที่ร้านอาหารร้านเดียวกันกับเรา แล้วพนักงานเสิร์ฟก็ขอให้คุณลุงเซ็นชื่อให้ด้วยค่ะ

หรอจ๊ะ จูฮยอนขมวดคิ้วจนหน้ายุ่ง ไม่ค่อยเข้าใจหลานสาวเท่าไหร่นักแต่ก็ตั้งใจฟังเป็นอย่างดี

คุณลุงจะต้องเป็นดาราแน่เลยค่ะ หนูเคยเห็นแต่จำไม่ได้แล้วว่าเห็นจากละครหรือว่าโฆษณาอะไร

ช่างเขาเถอะจ๊ะ ต่อให้เป็นดาราระดับซุปเปอร์สตาร์แต่ไร้มารยาท เปิดเพลงเสียงดังรบกวนชาวบ้าน อีกไม่นานเขาจะต้องดับแน่

เลิฟลี่เดินตามน้ากลับเข้ามาในห้อง โดยไม่ได้ซักถามอะไรต่อ อยู่ดีดีหลานสาวตัวน้อยก็เงียบขรึมลง ทั้งที่ก่อนหน้าก็ดูร่าเริงสดใสดี

เป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ ไม่สบายหรือเปล่า? หรือว่ากินเยอะจนปวดท้อง? จูฮยอนให้ความใส่ใจต่อหลานสาวในทุกนาทีที่ได้อยู่ใกล้ รู้สึกไม่ดีเลยที่เลิฟลี่ดูซึมลงอย่างกะทันหันแบบนี้

หนูคิดถึงคุณพ่อค่ะ คุณพ่อไม่ได้ติดต่อมาเลย สงสัยจะงานยุ่งมากแน่ๆ

จูฮยอนปลอบโยนหลานสาวด้วยอ้อมกอด เลิฟลี่เคยมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ มีพร้อมทั้งพ่อและแม่ คงไม่แปลกนักที่แกจะคิดถึงพ่อ แต่ถึงความสัมพันธ์ของทิฟฟานี่กับนิชคุณจะอยู่ในช่วงวิกฤต แต่จูฮยอนก็ยังยืนยันว่านิชคุณคือคุณพ่อที่ดีมาก เพราะอย่างน้อยเขาก็ช่วยดูแลเลิฟลี่ด้วยความรักมาตลอดเจ็ดปี

 






*********************100%*******************

อย่าลืมคอมเม้นท์ให้ไรเตอร์ด้วยนะคะ  จุ๊บๆ

 

ใครอยากเก็บหนังสือ The snowman ยังสั่งจองได้อีกเรื่อยๆเลยนะคะ รายละเอียดตามลิ้งค์เลยค่ะ

http://writer.dek-d.com/angleinblue/writer/viewlongc.php?id=1314382&chapter=37


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,564 ความคิดเห็น

  1. #2411 Beam Supattra (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:07
    ทำไมรู้สึกว่าเลิฟลี่เหมือนจะเป็นลูกของซอฮยอน555555 ยงซอเจอกันไวไวสิ~
    #2,411
    0
  2. #2346 dreamlovesnsd (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:01
    ยงซอเมื่อไหร่จะเจอกัน
    #2,346
    0
  3. #2289 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:07
    ยังไงนา~~
    #2,289
    0
  4. #2149 ลูกจ๋า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:19
    พี่ย้งเป็นถ้ำมองเหรอเนี่ย อ้าว !! เมื่อไหร่น้องซอจะได้เจอพี่ยงสักที
    #2,149
    0
  5. #1871 Bebearboo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 17:02
    เลิฟลี่น่ารักมากๆเลยย ยงน่าจะรู้ได้แล้วนะว่าคือซอฮยอนนตัวจริงเสียงจริง555
    #1,871
    0
  6. #1787 MO_Club (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 01:55
    ยงจะหลบอีกนานมั้ย อยากให้เจอกันจริงๆ สักที 
    เลิฟลี่น่าารักจัง 
    #1,787
    0
  7. #1640 ponyboice (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 20:44
    ตกลงเลิฟลี่เป็นลูกใครเนี่ย เริ่มงง
    #1,640
    0
  8. #1599 ช้างในอนาคต (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 22:32
    ภูมิใจน่าดูมีคนจำได้555
    เมื่อไรจะเจอกันเนี่ยเเบบนี้ ลุ้นๆ
    #1,599
    0
  9. #1590 Pae (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 21:36
    นึกจะเจอกันซะอีกที่ไหนได้ยงไม่ยอมออกมาแถมแอบมองแอบตามเขาอีก
    #1,590
    0
  10. #1566 ปังปอน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 19:24
    อิยงทำมัยต้องหลบด้วย
    #1,566
    0
  11. #1058 body_wispy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 01:23
    สนุกมากกกก เดี๋ยวมาอ่านตอนนะ ^^
    ปล.ไรท์เตอร์สู้ๆ
    #1,058
    0
  12. #512 Lovelyminmin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 21:53
    คุณลุงข้างห้องแอบบสะกดรอยตามเนียนๆเลยนะคะ ลุ้นๆอยากให้ป่ะกันเร็วๆแล้ว #เลิฟลี่เด็กดี ^^
    ไรเตอร์สู้ๆ
    #512
    0
  13. #492 bluecherry2228 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 19:27
    คุณน้าจูฮยอนดูจะมีอะไรพิเศษกับเลิฟลี่แน่ๆเลย

    อดลุ้นไม่ได้เลยทีเดียวค่ะ
    #492
    0
  14. #437 NJ. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 23:42
    พอจะเห็นแนวแล้ว ว่าlovely เป็นใคร หุๆ
    #437
    0
  15. #405 rasintt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 12:32
    นิชคุณยังรักทิฟฟานี่อยู่แล้วทำไมต้องหย่ากัน   ส่วนยงทำไมไม่เปิดเผยตัวสักทีหล่ะ
    #405
    0
  16. #389 อูรี คิสซึฮัลกา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 07:20
    อดคิดไม่ได้จริงๆว่าเลิฟลี่อาจจะเป็นลูกนุ้งซอ
    อุส่าดีใจว่าจะได้เจอกันแล้ว อิพี่ยงกับไม่ออกมาเจอเขาซะงั้น ทำตัวเป็นโรคจิตอยู่นั้นแหละ ชิ
    #389
    0
  17. #362 cartoon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 01:15
    เลิฟลี่น่ารักจัง ทำไมเรารู้สึกเหมือนซอเป็นแม่ของเลิฟลี่เลย
    #362
    0
  18. #356 LKB (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 19:53
    เพิ่งจะมีเวลาได้เข้ามา

    เลิฟลี่น่ารักจังเลย เป็นเด็กที่ฉลาดมากนะ
    #356
    0
  19. #345 Girls and Peace (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 02:10
    เรื่องนี้มั่นใจว่าต้องแก้ปมอีกเยอะแน่ๆ อย่างแรกเลยคือเลิฟลี่นี่ลูกซอฮยอนหรือฟานี่ ทำไมซอฮยอนเอ็นดูเลิฟลี่มาก เหมือนแม่ลูกเลย...
    #345
    0
  20. #316 aommy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 13:04
    หรือว่าซอฮยอนจะเป็นแม่เลิฟลี่
    #316
    0
  21. #285 ploveys (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 13:22
    โอ้ยยยยยยยย เมื่อไหร่จะเจอกันจังๆซะที ผ่านกันไปมานานแว้วววว
    #285
    0
  22. #234 goguma (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2558 / 20:15
    อ่านมาถึงตอนนี้แล้วทำไมถึงรู้สึกว่าน้องซอเป็นแม่ของเลิฟลี่ยังไงยังงั้น

    กำลังสนุกเลยค่าา

    รีดเดอร์หายไปนานงานยุ่งฝุดๆคิดถึงฟิคไรเตอร์มากเลยค่ะ
    #234
    0
  23. #230 goguma_ys (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2558 / 00:03
    ทำไมยิ่งอ่านยิ่งมีปมให้แก้เยอะขึ้น ลุ้นๆ รอติดตามค่ะ
    #230
    0
  24. #224 jin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 07:24
    ยงซอเจอกันแล้วแต่ทำไมยงจะต้องหลบหน้าน้องซอด้วย แล้วจริงๆเลิฟลี่นี่ลูกใครกันแน่

    ลูกฟานี่จริงๆหรือจะเป็นลูกของน้องเพราะดูน้องซอผูกพันกะเลิฟลี่มากแต่อ่านแล้วก็ไม่แน่ใจ

    ว่าใช่หรือไม่
    #224
    0
  25. #209 • Min___HanrotaF,, (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2558 / 18:00
    เอ...ปมเยอะอยุ่นะคะเรื่องนี้ น่าสนุกๆ
    เลิฟลี่น่ารักจังเล้ย คิดเหมือนคนอื่นเลยค่ะว่าเลิฟลี่เหมือนไม่ใช่ลูกคุณฟานี่จริงๆ
    แต่เป็นลูกซอกับยงงั้นหรอ!? อย่างนี้ตอนรุ้ความจริงก็ช้ำกันแย่สิคะ โอ๊ยย มาม่าาาา
    แต่เลิฟลี่ก็น่าจะเป็นตัวสำคัญที่ทำให้ยงซอกลับมาเหมือนเดิมนะคะเนี่ย

    ฟานี่ไม่ค่อยเลยอ่ะ ชอบนางมากเลยค่ะ บุคลิกแบบนี้มันได้ใจ คือลุย รักแล้วต้องลุย
    แม่จูฮยอนน่าสงสารนะเนี่ย T T ใครใส่ร้ายแม่จูฮยอนกันนนนนน
    แต่ที่น่ารักคือยงค่ะ!!! ตอนนี้ยงน่ารักมากกกกก
    รุ้ตัวมั้ยว่าสนิทกับแม่จูฮยอนน่ะ 
    อีกอย่าง ชัดเจนได้แล้วนะว่านั่นคือซอฮยอน คืออยากรุ้ค่ะว่าถ้ายงรุ้แล้วว่าเป็นซอ จะทำยังไง!!
    โอ๊ยยย อย่างหรอยยยย

    #209
    0