LOST IN LOVE (Yong & Seo) Fin.

ตอนที่ 28 : Lost in Love Chapter 27 แผน(ทวง)คืนความสุข [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 847
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    23 ม.ค. 59




Lost in Love Chapter 27

แผน(ทวง)คืนความสุข

 

 




 

ยองวอนกลับไปแล้ว แต่จนเกือบจะพลบค่ำทิฟฟานี่ก็ยังไม่มาสักที จูฮยอนเป็นห่วงความรู้สึกของเลิฟลี่ เด็กตัวเล็กๆ ควรที่จะได้อยู่เล่นที่บ้านแต่กลับต้องมาทนอุดอู้อยู่ในโรงพยาบาล แถมนั่งรอแม่ทั้งวันแต่แม่ก็ยังไม่มา

คุณแม่ทิฟฟานี่คงงานยุ่งน่ะจ๊ะ แต่บอกไว้แล้วว่าจะมา ยังไงน้าก็เชื่อว่าจะต้องมาแน่ๆ

หนูน้อยฉีกยิ้มให้กับน้าสาว เลิฟลี่รู้ดีที่สุดว่าเวลาที่พ่อกับแม่ยุ่งเรื่องงาน หนูน้อยต้องเฝ้าอดทน แล้วก็รอนานมากแค่ไหน

เบื่อหรือเปล่าจ๊ะ ที่ไม่ได้ไปไหนเลย ต้องมาอยู่กับน้าทั้งวัน

ไม่เบื่อค่ะ ถ้ากลับบ้าน หนูจะต้องเบื่อมากกว่าเพราะว่าไม่รู้จะเล่นกับใคร ตอนที่หนูป่วย น้าจูฮยอนก็มาอยู่เป็นเพื่อน เพราะฉะนั้นตอนนี้น้าป่วย หนูก็จะอยู่เป็นเพื่อนน้าจนกว่าน้าจะหาย

ถ้อยคำของเด็กน้อยทำให้จูฮยอนยิ้มได้ เธอรู้สึกผิดต่อเลิฟลี่ไม่น้อย เพราะนอกจากจะทำหน้าที่แม่ให้กับแกไม่ได้แล้วยังพรากพ่อไปจากแกอีก

เสียดายจัง ที่ไม่มีคุณลุงมาอยู่ด้วย ถ้าคุณลุงมาคงสนุกนะคะ

จูฮยอนได้แต่กลั้นน้ำตา เพียงแค่ระยะเวลาไม่เท่าไหร่ ยงฮวาก็กลายมาเป็นความผูกพันและเป็นความทรงจำของเลิฟลี่ไปเรียบร้อยแล้ว

 

 



 

ยงฮวาย้อนกลับมาที่วิลล่า สร้างความดีอกดีใจให้กับโจควอนเป็นอย่างมาก คุณผู้จัดการติดตามยงฮวาในข่าว ตอนที่รู้ว่าเขาติดอยู่ในป่า แถมยังถูกไล่ยิง ตอนนั้นเธอทั้งกลัวและเป็นห่วงยงฮวามากๆ

โธ่เอ้ย ขวัญเอ๋ย ขวัญมา ไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหมจ๊ะ?

ไม่เป็นไรแล้วครับ ผมสบายดี ยังหล่อเหมือนเดิม

แม้จะดีใจที่เห็นยงฮวากลับมาอย่างปลอดภัย แต่โจควอนก็อดคันปากไม่ได้ อยากจะถามออกมาให้รู้แล้วรู้รอดว่าผู้หญิงคนที่หลงป่าด้วยกันคือใคร ไหนจะยังมีเรื่องการหย่าของเขากับปาร์คชินเฮ แล้วไหนยังจะมีข่าวที่ว่ายงฮวาถูกสวมเขา แต่ละเรื่องแต่ละประเด็น สร้างความวุ่นวายใจให้กับโจควอนเป็นอย่างมาก

คุณจูฮยอนเพื่อนบ้านนาย ก็ไม่ได้กลับมาเลยเหมือนกัน หวังว่าคงจะไม่ได้ไปด้วยกันมาหรอกนะ

ผมไปอาบน้ำเตรียมตัวไปทำงานดีกว่าครับ พี่ก็เหมือนกัน ช่วงนี้ดูสีหน้าไม่ค่อยสดใสเลย มัวแต่ดูแลความเป็นอยู่ของลูกบ้าน อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยสิครับ เดี๋ยวไม่สวยนะ ยงฮวาเปลี่ยนเรื่องเบี่ยงเบนความสนใจ และมันก็ได้ผลเพราะโจควอนรีบหันมองดูสีหน้าของตัวเองในกระจกทันที

….

เลิฟลี่ออกอาการตื่นเต้นดีใจหลังจากได้ยินเสียงคุณเท็ดดี้จองอีกครั้ง คุณลุงบอกว่าเหนื่อยมากจนไม่อยากกลับมาอีกแล้ว แต่ที่สุดแล้วท่านก็กลับมา

น้าจูฮยอนขาคุณเท็ดดี้จองค่ะ คุณเท็ดดี้จองกลับมาแล้ว เลิฟลี่แบ่งหูฟังให้น้าสาวข้างหนึ่ง ท่าทีดีอกดีใจอย่างออกนอกหน้าของเด็กน้อยทำให้จูฮยอนอดที่จะสงสัยไม่ได้

ดีใจมากเลยหรอจ๊ะ?

ดีใจสิคะ เพราะว่าคุณเท็ดดี้จองคือคุณลุง… ”

“….” เลิฟลี่เอามือปิดปากตัวเอง หลังจากรู้ตัวว่าเผลอเปิดเผยความลับออกมาแล้ว

คุณลุงสำหรับเลิฟลี่มีอยู่ไม่กี่คนเพียงเท่านั้น และคงไม่มีใครสามารถทำให้เลิฟลี่ดีอกดีใจได้มากขนาดนี้ พวกเขาสองคนเป็นพ่อลูกที่น่ารักมาก ยิ่งได้ล่วงรู้ว่าพวกเขาสนิทสนมกันมากแค่ไหน จูฮยอนก็ยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นเท่านั้น

อย่าบอกคุณลุงนะคะ ว่าหนูเผลอบอกน้าจูฮยอนไปแล้ว เลิฟลี่เอ่ยคำขอร้องหน้าเศร้า

น้าไม่บอกหรอกจ๊ะ เพราะว่ามันเป็นความลับของหนูกับคุณดีเจเท็ดดี้จองเพียงแค่สองคนเท่านั้น

 

 



 

ยงฮวาเสร็จสิ้นจากการจัดรายการในช่วงกลางดึก จิตใจของเขาว้าวุ่นตลอดเวลาและคงจะสงบลงไม่ได้ หากวันนี้ไม่ได้พบกับทั้งจูฮยอนและเลิฟลี่

หลังได้รับรู้เรื่องพ่อกับแม่ของจูฮยอน เขาตั้งใจว่าจะพยายามทำทุกอย่างเพื่อคืนครอบครัวแสนสุขให้กับจูฮยอนอีกครั้ง ป้ายองวอนต้องทนอยู่มาด้วยความทุกข์ทรมานเพราะว่าถูกใส่ร้าย ส่วนจูฮยอนพอมีปัญหากับพ่อก็กลายเป็นคนโดดเดี่ยว วันนี้เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมคนอย่างซอซอนมินถึงได้แสดงออกว่าจงเกลียดจงชังเขามากนัก แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่มีหลักฐานว่าเลิฟลี่เป็นลูกสาวของเขาจริงหรือไม่ แต่เขาตั้งใจที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อพิสูจน์เรื่องนี้ให้ได้

ร่างบางนอนหลับสนิทอยู่ในห้องพักวีไอพีของโรงพยาบาล ยงฮวาพยายามมองหาเลิฟลี่ผ่านประตูกระจก แต่เขากลับเห็นจูฮยอนนอนหลับอยู่เพียงแค่คนเดียวเท่านั้น

เลิฟลี่ดีใจที่เห็นคุณลุงมาหา เด็กน้อยแอบแง้มประตูเปิดรับคนที่ยืนส่องประตูอยู่หน้าห้องให้เข้ามาด้านใน ทำเอายงฮวาถึงกับตกใจเพราะคาดไม่ถึงว่าเลิฟลี่จะรู้ว่าตนมา

เบาๆนะคะ น้าจูฮยอนนอนหลับแล้วค่ะ โดนคุณหมอฉีดยาด้วยค่ะ

ยงฮวาเดินย่องเบาตามเด็กน้อยเข้ามาอย่างเงียบกริบ รู้สึกแปลกใจกับการต้อนรับของเลิฟลี่เป็นอย่างมาก

รู้ได้ยังไงว่าลุงจะมา?คุณลุงย่อตัวลงกระซิบถามเด็กน้อย

เพราะว่าหนูคิดถึงในตอนที่คุณลุงกับน้าจูฮยอนมาเฝ้าไข้หนูไงคะ หนูก็เลยคิดว่าคุณลุงน่าจะต้องมาอีก แล้วคุณลุงก็มาจริงๆ

ยงฮวาจ้องมองรอยยิ้มของเด็กน้อยน้ำตาปริ่ม หักห้ามใจตัวเองไม่ได้จนดึงเอาร่างเล็กเข้ามากอดไว้แน่น

ขอลุงกอดหนูให้หายคิดถึงหน่อยนะ

ไม่รู้ว่าที่ผ่านมาตัวเองมัวทำอะไรอยู่ ถึงได้ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง เขาเห็นเด็กคนนี้ แล้วก็หลงรักหลงเอ็นดูเลิฟลี่มานับครั้งไม่ถ้วน โดยที่ไม่เคยเฉลียวใจเลยว่าเราเหมือนกันมากแค่ไหน

จูฮยอนปรือตามองดูสองคนพ่อลูก รู้สึกตกใจจนคิดว่าตัวเองอาจจะตาฝาดไปที่เห็นยงฮวากอดเลิฟลี่อยู่

ทำอะไรกันคะ!?”

ทั้งสองคนผละออกจากกัน เลิฟลี่เอาแต่ยิ้มกว้าง ส่วนยงฮวาก็เอาแต่ยิ้มด้วยเหมือนกัน

ไม่ได้ทำอะไร แค่กอดกันเฉยๆ กอดกันเพราะว่าคิดถึงน่ะ น้าจูฮยอนคงไม่ว่าอะไรหรอกใช่ไหม?

คนอย่างจูฮยอนถ้าไม่จำนนด้วยหลักฐาน เธอไม่มีทางยอมรับอะไรง่ายๆ แม้ใจของยงฮวาจะเจ็บปวดมากแค่ไหน แต่เขาคิดว่าจูฮยอนเองก็ไม่ได้พอใจที่ตัวเองต้องกลายเป็นแค่น้าอยู่แบบนี้ เขาอยากรู้เหตุผลว่าทำไมเลิฟลี่ถึงกลายเป็นลูกสาวของคนอื่น จูฮยอนไม่อยากเลี้ยงเอง หรือเป็นเพราะว่าตอนนั้นเธอโกรธเกลียดเขามากจนไม่อยากเห็นเด็กคนนี้กันแน่

พี่ตั้งใจมาหาเลิฟลี่ แล้วก็ตั้งใจมาเยี่ยมคนป่วยด้วย

เหมือนถูกมัดมือชก แต่จูฮยอนก็แอบดีใจที่ยงฮวามาหา เขาไปจัดรายการวิทยุ แล้วตรงมาหาเธอกับเลิฟลี่ทันทีเลยใช่หรือเปล่า?

ไปแปรงฟันก่อนนะจ๊ะ แปรงเสร็จแล้วค่อยมานอนกัน

ค่า

ยงฮวาหันมองตามร่างเล็กๆที่เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมสองคนนี้ถึงขลุกอยู่ด้วยกันได้ทั้งวันทั้งคืน

แล้วคุณทิฟฟานี่ล่ะ? งานยุ่งอีกสินะ ถึงได้ทิ้งลูกสาวไว้แบบนี้

ทำไมคะ พี่ไม่เห็นจะต้องเดือดร้อนเลย เลิฟลี่อยู่ที่นี่ดีแล้วแหละค่ะ อย่างน้อยก็ทำให้คนบางคน มีความเกรงอกใจเกรงใจกันขึ้นมาบ้าง

ยงฮวาขยับเข้ามาจนใกล้กับร่างบาง ฉวยกดริมฝีปากลงบนแก้มใสด้วยความรวดเร็ว ทำเอาจูฮยอนถึงกับโกรธจนตัวสั่น

เสียดายที่มีเลิฟลี่อยู่จริงๆนั่นแหละ ไม่อย่างนั้นเราคงได้รื้อฟื้นความทรงจำกันอีกแล้ว

จูฮยอนง้างฝ่ามือขึ้นสูง ลมหายใจของเธอรุ่มร้อน ทั้งโกรธทั้งอายที่ยงฮวายังฉวยโอกาสกับเธอได้อีก

ตบเลย อยากตบก็ตบเลย ยงฮวายื่นแก้มให้อย่างท้าทาย จนแล้วจนรอดจูฮยอนก็ทำได้แค่ระงับสติอารมณ์ของตัวเอง

เมื่อไหร่จะกลับไปสักทีคะ จะอยู่แบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน?

คืนนี้จะนอนที่นี่แหละ ห้องที่วิลล่ามีแต่ฝุ่น พี่โจควอนบอกว่าจะให้คนไปทำความสะอาดในวันพรุ่งนี้ คืนนี้พี่ขอนอนด้วยคนนะ ไม่อยากไปนอนโรงแรม

ยังไม่ทันที่จูฮยอนจะได้อ้าปากโต้เถียง ยงฮวาก็เดินตามไปดูเลิฟลี่ในห้องน้ำ เด็กน้อยตัวเล็กเปิดประตูออกมารายงานตัวหลังจากแปรงฟันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ยงฮวายืนจ้องมองเส้นผมยาวสยายของเด็กน้อย ก่อนที่จะอาสาช่วยหวีผมให้

ผมยุ่งนะเราน่ะ มีหวีไหม ลุงจะช่วยหวีให้เอง

จูฮยอนนั่งหันรีหันขวาง รอแล้วรออีกจนทนไม่ไหว พอตัดสินใจลุกออกจากเตียงเพื่อตามมาดูทั้งสองคนในห้องน้ำ ยงฮวาก็เดินนำออกมาพอดี

ทำอะไรกันอยู่คะ นานจัง?

คุณลุงถักผมเปียให้ค่ะ สวยไหมคะ? เลิฟลี่อวดผมเปียสองข้างให้น้าสาวได้ดู ความจริงแล้วจูฮยอนเองก็ไม่ได้คิดว่ายงฮวาจะทำอะไรไม่ดี แต่ปัญหามันอยู่ที่ใจของเธอรู้สึกเป็นกังวลขึ้นมาเสียดื้อๆ

สวยจ๊ะ

พี่ถักด้วยความตั้งใจเลยนะ เธอสนใจไหม?

ให้คุณลุงถักเปียให้นะคะ จะได้เหมือนกัน เลิฟลี่รบเร้าปนออดอ้อน เพราะอยากมีผมเปียเหมือนกับน้าสาว ยงฮวาไม่รอช้า ถือโอกาสนั้นดึงจูฮยอนมานั่งลงบนเตียง

อย่าดีกว่าค่ะ

อย่าปฏิเสธสิ เดี๋ยวเลิฟลี่ก็เสียใจหรอก นั่งเฉยๆนะ พี่ถักเปียเก่งมาก เคยถักให้แม่อยู่บ่อยๆ

ตัวอย่างเส้นผมของเลิฟลี่ถูกเก็บเอาไว้เป็นอย่างดีในกระเป๋ากางเกง ตอนแรกยงฮวาคิดว่าแค่เส้นผมของเลิฟลี่คนเดียวก็น่าจะเพียงพอแล้ว แต่เพื่อให้แน่ใจมากขึ้นอีก งานนี้ถ้ามีเส้นผมของจูฮยอนด้วย ทุกอย่างก็จะสมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น

เบาๆสิคะ จะถักเปียหรือว่าตั้งใจถลกหนังหัวของฉันกันแน่คะเนี่ย? จูฮยอนบ่นอุบ เมื่อรู้สึกถึงแรงกระตุกดึงบนหนังศรีษะ

แรงไปหรอ ขอโทษๆ แค่นี้โอเคไหม อดทนหน่อยน่า เดี๋ยวก็สวยแล้ว ถึงจะไม่สบาย แต่ก็ไม่ควรปล่อยให้หัวยุ่งเหยิงแบบนี้นะ หมดสวยกันพอดี

“ยังมีไข้อีกหรือเปล่า?” ยงฮวาทำเนียนด้วยการทาบฝ่ามือลงบนหน้าผากสวย จูฮยอนรีบปัดมือของเขาออกเพราะไม่อยากให้เลิฟลี่ได้เห็นอะไรที่อาจจะดูไม่ดี

ไม่มีแล้วค่ะ วันพรุ่งนี้หมอบอกว่าจะให้กลับบ้านได้แล้ว

หายเร็วจัง แต่แผลของพี่ยังไม่หายเลย ต้องเข้าออกโรงพยาบาลทำแต่แผล น่าเบื่อ

เบื่อไม่ได้นะคะ ยังไงก็ต้องทำแผลทุกวันค่ะ

เลิฟลี่นั่งเอามือเท้าคางดูน้ากับคุณลุง ก่อนที่จะต้องปิดปากหาวเพราะเริ่มที่จะง่วงนอนเข้าแล้ว ปกติแล้วเลิฟลี่จะได้นอนบนเตียงเสริม แต่ว่าถ้ายงฮวายืนกรานว่าจะอยู่ด้วย จูฮยอนคิดว่าให้เลิฟลี่ขึ้นมานอนกับเธอบนเตียงคงดีกว่า

 “เสร็จแล้ว น้าจูฮยอนสวยเหมือนเลิฟลี่เลย

จูฮยอนหันมองหน้าคนพูด ที่ว่าเหมือน เธออยากรู้ว่าเหมือนแบบไหน แต่เอาเข้าจริงแล้วเธอก็ไม่กล้าถามเขาหรอก

เลิฟลี่มานอนบนเตียงกับน้าแล้วกัน

ได้ยังไง เดี๋ยวก็ได้ติดไข้กันพอดี ให้เลิฟลี่นอนเตียงเสริมนั่นแหละดีแล้ว พี่ไม่เรื่องมากหรอก ไม่นั่งตรงนี้ ก็นอนบนโซฟาได้ ว่าพลางลุกออกมาจัดที่นอนให้กับหนูน้อย ต่อให้ไม่มีเลิฟลี่เขาก็ตัดใจจากจูฮยอนไม่ได้ ยิ่งรู้ว่ามีเลิฟลี่ด้วยยิ่งแล้วใหญ่

นอนได้แล้วนะ เด็กดี มาลุงจะช่วยห่มผ้าห่มให้ ยงฮวาช่วยห่มผ้า พร้อมกับช่วยส่งตุ๊กตามินเนี่ยนคู่ใจให้เลิฟลี่ได้นอนกอด จูฮยอนจ้องมองภาพนั้นก่อนที่จะต้องเบือนหน้าหนี ในอดีตเคยโกรธและคิดต่อว่ายงฮวาสารพัดที่ทิ้งเธอไป แต่มาวันนี้เธอแย่มากกว่าเขาไม่รู้กี่เท่าตัว

ราตรีสวัสดิ์นะคะ น้าจูฮยอน คุณลุง

จ้า ราตรีสวัสดิ์นอนหลับฝันดีนะจ๊ะ ทั้งน้ากับลุงประสานเสียงเข้าด้วยกันอย่างไม่ได้นัดหมาย เลิฟลี่นอนอมยิ้มชอบใจ ยงฮวานั่งจ้องมองอยู่ไม่นาน หนูน้อยก็นอนหลับปุ๋ยไปอย่างง่ายดาย

จูฮยอนรีบปิดเปลือกตาลงเมื่อยงฮวาหันหน้ามาหา หัวใจของเธอเต้นรัวแรงเมื่อเขาช่วยห่มผ้าให้

ยงฮวานั่งจ้องมองหญิงสาวคนรักสลับกับหนูน้อยวัยเจ็ดขวบด้วยความห่วงใย ยังไม่ทันข้ามคืนเขาก็ได้เส้นผมของทั้งสองคนมาเรียบร้อยแล้ว ยิ่งคิดถึงผลตรวจดีเอ็นเอหลังจากนี้ ใจของเขาก็ยิ่งอยู่ไม่เป็นสุขเลย

ผู้หญิงใจร้าย ทำไมถึงทำกันแบบนี้? ทำไมถึงชอบเพิ่มความเจ็บปวดให้กันตลอดเวลา

แม้ใจจะตัดพ้อต่อว่า หากแต่ความรักที่มีไม่เคยลดน้อยลง ไม่ว่าจูฮยอนจะขับไล่ไสส่งหรือตัดขาดจากเขาอีกกี่หน แต่จองยงฮวาคนนี้ก็ไม่รู้สึกเข็ดหลาบ

ร่างบางสะดุ้งน้อยๆ เมื่อริมฝีปากที่แสนอบอุ่นจรดลงบนหน้าผากของเธอ จูฮยอนลืมตากลับขึ้นมาตัดพ้อ ทว่ายงฮวากลับเอาแต่ส่งยิ้มท้าทายกลับมา จูฮยอนรีบชิงพลิกตัวหนีเมื่อเขามีท่าทีจะจูบที่ริมฝีปากของเธออีกครั้ง

เธอลืมมันได้หรอ จะลืมเรื่องของเราได้จริงๆใช่ไหม

สองครั้งสองครามาแล้วสำหรับป่าแห่งนั้น จูฮยอนไม่เคยลืมเลย ภาพในครั้งล่าสุดยังคงชัดเจนอยู่ในทุกห้วงของลมหายใจ

ฉันกำลังพยายามลืมมันอยู่ค่ะ และคิดว่ามันคงไม่น่าจะยากอะไร

อวดเก่ง ยงฮวาสวนกลับทันควัน หากแต่คราวนี้กลับเป็นจูฮยอนที่พลิกตัวกลับมาส่งรอยยิ้มกว้างๆมาให้

เห็นข่าวหรือยัง ข่าวที่ว่าพบศพของยอซินซู ผู้หญิงคนที่เคยตั้งใจทิ้งเธอเอาไว้ในป่าเมื่อ 7 ปีที่แล้ว ก่อนที่เลิฟลี่จะเกิด

จูฮยอนสะดุ้งตกใจกับคำพูดที่ว่าก่อนเลิฟลี่จะเกิด แต่เธอก็พยายามปั้นหน้าเรียบเฉยเข้าสู้ ข่าวนั้นมาพร้อมๆกับความผิดหวัง เพราะถ้าไม่มียอซินซู เธออาจจะสาวไม่ถึงตัวคนบงการก็ได้

รู้แล้วค่ะ ได้ยินว่าสามีของเธอเป็นคนลงมือเอง

ไม่น่าจะใช่หรอก อ๊กแทยังสามีของยอซินซูบอกว่าถูกใส่ร้าย เขาถูกตำรวจจับแล้วด้วย ความจริงเป็นยังไง หลังจากนี้คงได้รู้กัน แต่ที่พี่ไม่เข้าใจก็คือเธอสืบเรื่องไปตั้งมากมาย แต่ไม่ยอมปริปากบอกให้พี่รู้บ้างเลย

คราวนี้จูฮยอนตกใจจนหน้าซีดเผือด ยงฮวารู้อะไรมาบ้าง แล้วที่สำคัญก็คือเขารู้ได้ยังไง

ใครบอกคะ? พี่ไปรู้มาจากไหน?

เธอไปขอความช่วยเหลือจากใคร ก็คนคนนั้นนั่นแหละอย่าโกรธมินฮยอก ห้ามโกรธเขาเด็ดขาด ตอนนี้เธอตกอยู่ในอันตรายนะ จะมาทำเป็นเล่นๆไม่ได้

ฉันบอกพี่หลายครั้งแล้วว่าพ่อของฉันไม่ได้ทำ แต่พี่ไม่เคยเชื่อเลย พี่เชื่อใจอาอึนฮีเหมือนที่ฉันเคยเชื่อ แล้วจะให้ฉันพูดยังไงคะ?

ก็คนมันไม่รู้ ใครจะไปคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น โดยเฉพาะกับคนที่ดีเหมือนกับแม่พระไม่มีผิด ยงฮวาเองก็ไม่อยากจะเชื่อ เขาพยายามที่จะรับฟังเรื่องทุกอย่างด้วยความเป็นกลาง แต่พอได้เห็นหลักฐานที่มินฮยอกเอามาให้ดูจะๆเต็มสองตา เขาคิดว่ามันน่าเชื่อถือมากเลยทีเดียว

มินฮยอกเค้าหวังดี เธอควรที่จะดีใจที่ได้มีเพื่อนดีดีแบบเขามาเพิ่มอีกคน

สรุปว่ามาที่นี่ เพื่อจะบอกว่ามินฮยอกเป็นเพื่อนที่ดีงั้นหรอคะ?จูฮยอนย้อนถาม

เธอฉลาดอยู่แล้วนี่ ครั้งนี้ไม่ว่ายังไงพี่ก็จะอยู่กับเธอ จะร่วมทุกข์ร่วมสุข จะปกป้องเธออย่างเต็มกำลังและสุดความสามารถ ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง เราจะต้องเตรียมรับมือกับมันให้ดีที่สุด

ในความเข้มแข็ง ความจริงแล้วจูฮยอนเองก็รู้สึกหวั่นกลัวไม่น้อย พอมียงฮวามาอยู่ใกล้ๆ ก็ทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจได้มากยิ่งขึ้น

ไม่ต้องเก่งมากนักก็ได้ อะไรที่ไม่ไหวหรือรู้ว่ามันเกินกำลังก็ต้องหัดพูด หัดบอกให้คนอื่นช่วยบ้าง

ร่างบางสั่นสะท้านยามเมื่อถูกปลายนิ้วแกร่งจิ้มเข้าที่แก้มใส ยงฮวาหยอกจูฮยอนแบบนั้นหลายครั้ง แม้เธอจะปัดมือของเขาออก แต่เขาก็ยังแกล้งเธอต่อไป

เป็นความโชคดีของเธอ ที่มีเลิฟลี่อยู่ด้วย ถ้าไม่มีล่ะก็… ”

ต่อให้ไม่มี ก็ไม่มีทางได้เห็นขาอ่อนของฉันหรอกค่ะ

โอ้มายก๊อต ยงฮวาเอามือทาบอก อีกทั้งยังทำตาโตใส่ จูฮยอนทนไม่ไหวฟาดฝ่ามือตีเข้าที่แผ่นหลังกว้างเสียหลายตุ้บ

ยงฮวาหลบหลีกเป็นพัลวัน หลบไปก็หัวเราะชอบใจ เลิฟลี่ปรือตาลุกขึ้นมานั่งทำสะลึมสะลือ มองดูน้าจูฮยอนกับคุณลุงเล่นกันกลางดึก

“…!” จูฮยอนหันมาเห็นหนูน้อยเข้าพอดี เธอตกใจเป็นอย่างมากที่ไม่ระวังจนทำให้เลิฟลี่ตื่นขึ้นมาแบบนี้

เลิฟลี่ตื่นแล้วค่ะ พี่ส่งเสียงดังมากเลยนะคะรู้ตัวไหม?

ยงฮวายิ้มเจื่อนหันกลับมาจ้องมองดูหนูน้อยด้วยความรู้สึกผิด เด็กวัยกำลังกินกำลังนอน ควรที่จะนอนหลับอย่างต่อเนื่อง แต่เขากลับลืมตัวส่งเสียงดังจนทำให้เลิฟลี่ตื่น

ลุงขอโทษนะจ๊ะ สัญญาว่าจะไม่ส่งเสียงดังอีกแล้ว ว่าพลางก้าวเข้ามาหาหนูน้อยด้วยความห่วงใย ตั้งใจจะช่วยกล่อมให้เลิฟลี่นอนหลับอีกครั้ง

เลิฟลี่ไม่ได้ตื่นเพราะว่ายงฮวาส่งเสียงดัง แต่ตื่นก็เพราะว่าฝันเห็นยงฮวากับจูฮยอนทะเลาะกันต่างหาก

ขอหนูนอนกับน้าจูฮยอนได้ไหมคะ?

ยงฮวาหันกลับมาสบสายตาจ้องมองกับจูฮยอนเชิงปรึกษา เขากลัวว่าเลิฟลี่จะติดไข้ แต่จูฮยอนคิดว่าไม่น่าจะเป็นไร

พาเลิฟลี่มานอนกับฉันเถอะค่ะ ฉันไม่มีไข้แล้ว ไม่น่าจะเป็นอะไรหรอก

ยงฮวานั่งเฝ้าจูฮยอนกับเลิฟลี่ตลอดทั้งคืน เด็กหญิงวัยเจ็ดขวบในอ้อมกอดของคนที่เขารัก มองแล้วทำให้รู้สึกอุ่นใจและมีความสุขได้มากอย่างบอกไม่ถูก แม้ตอนนี้จะไม่มีหลักฐานยืนยันความเป็นพ่อลูก แต่ยงฮวาคิดว่าเขาหลงรักเลิฟลี่ไปตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอแล้ว ไม่ต่างกับจูฮยอน ที่เขาก็หลงรักเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นด้วยเหมือนกัน

ถ้าเลิฟลี่เป็นลูกสาวของเขาจริงๆ เขาจะไม่มีวันยอมปล่อยมือออกจากทั้งสองคนอย่างแน่นอน เขาอยากเป็นพ่อและสามีที่ดี มีลูกสาวที่น่ารักและมีภรรยาเป็นผู้หญิงคนที่หัวใจไม่เคยลืม ครอบครัวของเราจะสมบูรณ์แบบและมีความสุขมากแค่ไหน เลิฟลี่จะไม่ต้องทนเหงาและว้าเหว่อยู่คนเดียวอีกต่อไป เขาจะรักและดูแลทั้งสองคนเป็นอย่างดี เพื่อชดเชยช่วงเวลาทั้งหมดที่ผ่านเลยมา

 

 



 

ซออึนฮีหมกตัวอยู่ในห้องมืดๆ เธอเอาแต่หวาดระแวงกลัวว่าตำรวจจะมาจับ ทั้งประตูบ้านและหน้าต่างถูกปิดล็อคเอาไว้อย่างแน่นหนา ทำให้เหมือนว่าในบ้านไม่มีใครอยู่เลยแม้แต่คนเดียว

ทำไมบ้านมืดแบบนี้เนี่ย? ซอซอนมินเอ่ยถามคนรับใช้ กว่าตนจะเข้าบ้านของตัวเองได้กลับต้องยืนรอให้คนมาไขกุญแจให้ พอเข้ามาในบ้านได้ ในบ้านก็กลับไม่ได้เปิดไฟ

คือคือคุณฮึนฮีไม่ให้เปิดค่ะ

เปิดเถอะ จะอยู่กันเข้าไปได้ไง มืดๆ บ้าหรือเปล่า? ซอซอนมินสั่งให้แม่บ้านเปิดไฟทุกดวง ก่อนที่จะเดินกลับขึ้นห้องนอน วันนี้ในตอนที่กำลังจะกลับบ้านอยู่ดีดีก็มีคนมาหา ชื่อว่าคังมินฮยอก เป็นผู้บริหารค่ายเพลงวิทยุ เขาเป็นนักธุรกิจรุ่นลูกที่ซอซอนมินไม่รู้จัก แต่หากเอ่ยถึงพ่อของเขา ซอซอนมินรู้จักเป็นอย่างดี

มินฮยอกมาหาเขาด้วยความสุภาพ ขอร้องว่าวันพรุ่งนี้ตอนเช้าให้ตนไปที่โรงพักให้ได้ ตนนั้นพยายามถามว่าเรื่องอะไร เกี่ยวกับเรื่องคดีความของจูฮยอนหรือไม่ แต่เขาก็ไม่ได้พูดหรือให้คำยืนยันอะไรเลย

ซออึนฮีสะดุ้งตกใจกลัวสุดขีดเมื่ออยู่ดีดีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาในช่วงกลางดึก แต่พอดูให้ดีดีแล้วถึงได้รู้ว่าเป็นลูกสาวที่โทรมาหา

ทิฟฟานี่ยอมผิดสัญญากับเลิฟลี่ เพราะเธอต้องใช้เส้นสายที่มีวิ่งเต้นสอบถามเรื่องความคืบหน้าของคดีความให้กับแม่ของเธอ

วันพรุ่งนี้ ทางตำรวจจะออกหมายจับแม่แล้วนะคะ พวกนักเลงที่แม่จ้างให้ไปทำงานให้ ถูกตำรวจจับหมดแล้ว คนพวกนั้นยอมรับสารภาพว่าแม่เป็นคนว่าจ้าง พวกเขานับครั้งไม่ถ้วน รวมไปถึงบอกว่าแม่เป็นคนสั่งฆ่ายอซินซูด้วย

“….” ในที่สุดก็มาถึงจุดนี้จนได้ แต่คนอย่างซออึนฮี ต่อให้ผิดพลาดหรือล้มเหลวอีกกี่ครั้งก็จะไม่ยอมให้จูฮยอนได้ขึ้นมาเชิดหน้าชูตาเป็นอันขาด ของที่เธอไม่มีวันได้มา เธอก็จะไม่ยอมยกมันให้กับคนอื่นด้วยเหมือนกัน

รีบหนีไปเถอะนะคะ ถ้าแม่ตัดสินใจตอนนี้ หนูยังพอจะวิ่งเต้นช่วยได้ จูฮยอนเองก็คงไม่คิดเอาแม่เข้าคุกจริงๆหรอกค่ะ รีบหนีคืนนี้เลยเถอะนะคะ

ฉันไม่หนีหรอก ถ้านังจูฮยอนไม่คิดจะเอาฉันเข้าคุก แล้วมันจะแจ้งความทำไม แกมันก็ดีแต่โง่ตลอดเวลา โง่ไม่สมกับเป็นลูกสาวของฉันเลย ซออึนฮีพูดสวนก่อนที่จะกดตัดสาย ทิฟฟานี่นั่งมองโทรศัพท์น้ำตาคลอ เธอพยายามจะทำในสิ่งที่ลูกสาวสามารถทำให้กับแม่ของตัวเองได้ ถ้าแม่ไม่ยอมรับเอาไว้ เธอก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงด้วยเหมือนกัน

 



 

 

นักข่าววุ่นวายอยู่แต่กับเรื่องของปาร์คชินเฮกับลีจงซอกไม่กี่วัน ในเช้าตรู่ของวันนี้ก็มีข่าวใหญ่ตามมาอีกระลอก

รูปหลุดของอดีตพระเอกจองยงฮวากับผู้อำนวยการโรงเรียนชื่อดัง รวมไปถึงภาพของเด็กหญิงตัวน้อยถูกปล่อยออกมารับรุ่งอรุณโดยไม่ให้ผู้คนได้ทันตั้งตัว มีแหล่งข่าววงในจากผู้ใกล้ชิดบอกกับนักข่าวว่าพวกเขาสองคนคบหากันมานาน ตั้งแต่ที่ยงฮวายังไม่เข้าวงการ พวกเขาสองคนพักอยู่ในละแวกเดียวกัน และข่าวที่ใหญ่ไปกว่านั้นก็คือ ทั้งสองคนมีลูกสาวด้วยกัน คาดว่าเป็นเด็กคนในภาพ

เลิฟลี่นั่งมองดูรูปของตัวเองในภาพข่าวที่หลุดออกมา แม้จะถูกเบลอใบหน้าเอาไว้ แต่ไม่มีใครจำตัวเองไม่ได้อย่างแน่นอน

น้าจูฮยอนขานั่นหนูนี่คะ เป็นภาพวันนั้นที่เราสามคนไปซื้อของในห้างด้วยกัน

จูฮยอนเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ เธอหันมองตามที่เลิฟลี่ชี้ไป พอเห็นภาพของตัวเองกับเลิฟลี่ในข่าวก็ถึงกับตกใจเป็นอย่างมาก

…!!

มีข่าวอะไรแต่เช้า? ยงฮวามัวแต่ยุ่งอยู่กับการชงกาแฟ พอเดินออกมาก็พบเข้ากับแจ็คพอตอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

พวกเขาบอกว่าหนูเป็นลูกสาวของน้าจูฮยอนกับคุณลุงด้วยค่ะ ทำไมพวกเขาถึงลงข่าวแบบนี้คะ?

คำถามของเด็กน้อยทำให้ทั้งสองคนอ้ำอึ้งไม่มีคำตอบ โดยเฉพาะจูฮยอน เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทำร้ายจิตใจของเธอเป็นอย่างมาก

ก็ก็คงเพราะว่า หนูอยู่ในภาพข่าว พวกเขาก็เลยอาจจะเข้าใจผิด ยงฮวาช่วยพูดแก้แทน ก่อนที่จะรีบคว้ารีโมทมาแล้วก็ปิดทีวีลงด้วยความรวดเร็ว

จูฮยอนคว้าโทรศัพท์มือถือเดินกลับเข้ามาในห้องน้ำ ยงฮวาเดินตามเข้ามา แต่กลับถูกจูฮยอนปิดประตูใส่หน้า

สิ่งแรกที่เธอจะต้องทำในตอนนี้ก็คือ ปกป้องเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเอง ไม่ว่าใครก็ตามที่เป็นคนลงข่าวนี้ เธอจะดำเนินคดีและเอาเรื่องให้ถึงที่สุด

ขอโทษด้วยครับที่ผมรับโทรศัพท์ช้า คือว่าท่านอธิการโทรมาครับ ท่านสั่งให้ผมจัดการกับคนปล่อยข่าว และสั่งให้ปิดข่าวพวกนั้นทั้งหมดด้วย

จูฮยอนยืนมองโทรศัพท์ด้วยความมึนงงหลังจากได้รู้ว่าพ่อโทรหาทนายความตัดหน้าเธอไปเรียบร้อยแล้ว เธอเสียใจที่ทำให้พ่อผิดหวัง แต่ท่านก็ยังปกป้องเธอกับเลิฟลี่เสมอ

ซอซอนมินกดรับโทรศัพท์จากลูกสาว เป็นครั้งแรกในรอบเกือบสิบปีที่เขากำลังจะมีโอกาสได้พูดคุยกับลูกสาวผ่านทางโทรศัพท์

หนูขอโทษค่ะ ขอโทษที่ทำให้พ่อต้องขายหน้า

ซอซอนมินถอนหายใจเมื่อได้ยินเสียงสะอื้นของลูกสาว ที่ผ่านมาตนผิดที่รักหน้า รักชื่อเสียงของตัวเองมากเกินไป ตอนที่อึนฮีเสนอว่าให้พาเลิฟลี่มาเป็นลูกสาวของทิฟฟานี่แทน ตอนนั้นตนก็ลังเลใจมากอยู่เหมือนกัน แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจว่าไปตามนั้น เพราะคิดว่าอย่างน้อยก็เพื่ออนาคตของจูฮยอนด้วย

แต่มันก็ผิดไปหมด ผิดหมดทุกอย่าง

ช่างเถอะ ยังไงมันก็เกิดขึ้นมาแล้ว วันนี้พ่อมีธุระสำคัญที่ต้องไปทำต่อ เรื่องข่าววันนี้ให้เป็นหน้าที่ของทนายไปก็แล้วกัน

ซอซอนมินชิงกดตัดสาย ที่ไม่ได้ไปเยี่ยมจูฮยอนอีกเลยมันเป็นเพราะว่าที่ผ่านมาหลายวัน ตนกลับมาปรึกษากับทนายความเพื่อเตรียมรับมือกับข่าวไม่คาดฝัน ตลอดเวลาเกือบสิบปี เราสองคนพ่อลูกไม่เข้าใจกัน จูฮยอนไม่มีที่พึ่งทางใจ ต้องพึ่งแต่ตัวเองมาโดยตลอด ต่อให้วันนี้เรื่องไม่แดงออกมา จูฮยอนก็ไม่มีทางได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอยู่ดี ตอนนี้ตนยังพอช่วยได้ เพราะฉะนั้นตนก็จะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องลูกกับหลานสาวอย่างเต็มที่

….

….

จริงนะครับ คุณสัญญาแล้วนะว่าจะให้ทนายความคอยช่วยเหลือผม แล้วก็จะไม่ทิ้งกันกลางคัน อ๊กแทยังถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

แล้วที่คุณไม่ต้องตกเป็นจำเลยฆ่าภรรยาของตัวเอง ไม่ใช่เพราะว่าผมให้ทนายความช่วยคุณหรอกหรอครับ? มินฮยอกย้อนถาม

อ๊กแทยังทำได้แค่นั่งหายใจทิ้ง มินฮยอกกับยงฮวาสัญญาว่าจะช่วยเหลือเขาอย่างเต็มที่ แต่มีข้อแลกเปลี่ยนก็คือตนจะต้องเล่าเรื่องในอดีตให้ซอซอนมินฟังทั้งหมด

ผมขอแค่ความจริงเท่านั้นนะครับ ถ้าคุณพูดไม่จริง ทุกอย่างระหว่างเราจะสิ้นสุดลงทั้งหมด

“….”

บทสนทนาระหว่างคนสองคนมีอันต้องยุติลง เมื่อซอซอนมินปรากฎตัวขึ้นมาตามคำขอของคังมินฮยอก

แน่นอนว่าซอซอนมินจำคนขับรถคู่กรณีเก่าของตัวเองได้เป็นอย่างดี หลังจากก่อเรื่องแล้ว เขาก็หนีหายไปเลย เปลี่ยนชื่อเปลี่ยนนามสกุล แต่สุดท้ายก็ถูกตำรวจจับ

มินฮยอกเดินเลี่ยงออกมา เขาหวังว่าหลังจากนี้จูฮยอนจะได้ครอบครัวแสนสุขกลับคืนมา และเขาก็ภูมิใจมากด้วยที่ตนได้มีส่วนร่วมในงานสำคัญนี้

ฉันเห็นข่าวแล้ว เธอถูกตำรวจจับ ข้อหาฆ่าภรรยาของตัวเอง

ผมไม่ได้ฆ่า คนที่สั่งฆ่าคือซออึนฮี น้องสาวของคุณเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทุกอย่าง เรื่องเกือบ 20 ปีที่ผ่านมา คุณผู้หญิงต้องกระเด็นออกจากบ้าน ก็เพราะว่าผมถูกซออึนฮีว่าจ้างให้มาเป็นชู้ของคุณผู้หญิง ผมอยากพบคุณก็เพราะว่าผมต้องการที่จะสารภาพบาป

…!!

 

 

 

ซอซอนมินเดินกลับออกมาด้วยความสงบนิ่ง ทั้งที่ลึกๆแล้วในหัวใจรู้สึกชาวาบ จนแทบจะเดินไม่ไหว

“เธอรู้…รู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง?”

“ผมไม่รู้อะไรมากนักหรอกครับ พี่ยงฮวาแค่ขอแรงให้ผมช่วยเท่านั้นเอง” มินฮยอกยิ้มเจื่อน เพราะยงฮวารู้ดีว่าต่อให้เขาไปคุกเข่าหน้าบ้าน ซอซอนมินก็คงจะไม่สนใจตนอยู่ดี เขาก็เลยขอให้มินฮยอกออกหน้าช่วย แม้คนอย่างซอซอนมินอาจไม่สนใจคำเชิญ แต่หากเขารู้ว่าพ่อของมินฮยอกคือใคร ยงฮวามั่นใจว่าแผนของเขาจะต้องได้ผล








********************100%******************

พระเอกมาเนียนๆค่ะ   รอติดตามครึ่งหลังกันนะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,564 ความคิดเห็น

  1. #2445 Beam Supattra (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:14
    รู้เรื่องกันเกือบหมดละ หวังว่าจะมีหลักฐานเยอะพอที่จะจับตัวคนร้ายมาลงโทษได้นะ
    #2,445
    0
  2. #2330 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:03
    อุตะ~~~
    #2,330
    0
  3. #2279 Patty (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:57
    ค่อยหายใจสะดวกขึ้นเรื่อยๆ เพราะความจริงถูกเปิดเผยออกมาซักที อ่านไปลุ้นไป ^.^
    #2,279
    0
  4. #2183 ลูกจ๋า (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:42
    น้องมินมีบทบาทมากขึ้น จองชินหายไปเลย ไรเตอร์ตามจลอชินกลับมาด้วยคะ 5555
    #2,183
    0
  5. #2166 ASYS (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:38
    คุณพ่อสู้ๆนะ ดูแลคุณแม่คุณลูกด้วย คุณพ่อจูฮยอนเป็นคุณพ่อที่ดีกว่าที่คิดนะคะเนี่ย
    #2,166
    0
  6. #2068 paupu (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 19:46
    โอ๊ยยยย มินฮยอก ไม่มีนายนี่ตันเลยนะเนี่ย ตัวช่วยสำคัญเลย
    #2,068
    0
  7. #2062 jin (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 10:20
    ดีแล้วที่ยงจะตรวจ DNA กันทั้งสามคนพ่อแม่ลูก ซอจะได้ปฏิเสธไม่ได้ถ้าผลออกมาตรงกัน

    ส่วนพ่อของของซอก็รู้ความจริงแล้วว่าน้องสาวตนเองนั้นร้ายขนาดไหน ขนาดทำร้ายครอบครัว

    ของพี่ชายตัวเองพังเได้ รู้ความจริงแล้วอย่างนี้พ่อของซอจะจัดการยังไงคะ
    #2,062
    0
  8. #2057 ekr9 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 18:42
    พี่ยงนี่เนียนได้ทุกสถานการณ์จรืงๆ  คุณน้ามอบตัวเถอะนะ
    #2,057
    0
  9. #2029 body_wispy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 13:48
    ใกล้จะมีความสุขกันแล้วสินะ
    อิยงแกเนียนได้ตลอดเวลา55555
    #2,029
    0
  10. วันที่ 26 มกราคม 2559 / 20:31
    พี่ยงเนียนมาก ๆ พ่อซอรู้ความจริงแล้วด้วยรอ ๆ นะคะ

    #2,018
    0
  11. #2010 tum2511 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 23:15
    งานนี้มินเป็นคนคลี่คลายเรื่องราวต่างๆ รวมทั้งเป็นคนเผยความริงให้พ่อน้องซอด้วย
    ส่วนอิยงก็แกนี่เนียนกับน้องซอจริงๆ เลยนะ ต่อหน้าเลิฟลี่อีกต่างหาก
    #2,010
    0
  12. #2009 hams_joon (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 11:28
    ยงนี่คิดถูกจริงๆที่ให้มินฮยอกช่วยเรื่องพ่อน้องซอเนี่ยเพราะถ้ายงไปเองคงเดินหนีไม่ฟังอะไรแน่ๆอะ ส่วนน้าอึนฮีนี่ก็ร้ายไม่มีตกเลยขนาดลูกมาเตือนละนะแทนที่จะสำนึกผิดกลายเป็นเล่นงานน้องซอซ้ำเข้าอีกเนี่ย
    ปล.ไรเตอร์สู้ๆคะ
    #2,009
    0
  13. #2008 Mamy Kanya (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 10:34
    ทำไมมันยุ่งเหยิงไปหมดแบบนี้นะ
    #2,008
    0
  14. #2006 Me a da (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 22:54
    อยากให้ทุกคนสมหวังเร็วๆจัง
    #2,006
    0
  15. #2005 ดีดีเฮ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 19:57
    ตอนนี้ก็รู้ความจริงกันแล้ว จะทำยังไงต่อนี่สิ



    ดูเหมือนไม่ใช่เรื่องง่ายที่ยงจะเอาสิทธิ์ความเป็นพ่อเลิฟลี่กลับมาได้



    ส่วนคุณอาโรคจิตจะมีจุดจบแบบไหน คงไม่แผลงฤทธิ์อะไรก่อนนะ



    จะว่าไปเรื่องนี้มีแค่สองสามครั้งเองที่พระเอกนางเอกได้ใช้เวลาอย่างมีความสุขร่วมกัน

    แถมสุขแบบครึ่งๆกลางๆอีกต่างหาก

    #2,005
    0
  16. #2004 ดีดีเฮ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 19:53
    ตอนนี้ก็รู้ความจริงกันแล้ว จะทำยังไงต่อนี่สิ



    ดูเหมือนไม่ใช่เรื่องง่ายที่ยงจะเอาสิทธิ์ความเป็นพ่อเลิฟลี่กลับมาได้



    ส่วนคุณอาโรคจิตจะมีจุดจบแบบไหน คงไม่แผลงฤทธิ์อะไรก่อนนะ



    จะว่าไปเรื่องนี้มีแค่สองสามครั้งเองที่พระเอกนางเอกได้ใช้เวลาอย่างมีความสุขร่วมกัน

    แถมสุขแบบครึ่งๆกลางๆอีกต่างหาก

    #2,004
    0
  17. #2003 Ponyboice (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 17:02
    ซอซอนมินรู้ความจริงแล้ว จะเป็นไงต่อเนี่ย
    #2,003
    0
  18. #2002 Fav novel (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 15:01
    โอ้ มายก็อตพี่ยงนี่นึกภาพออกเลยค่ะ55555 ไม่แปลกใจที่จะโดนตี
    #2,002
    0
  19. #2001 ploveys (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 14:51
    อาอึนฮีเริ่มจะเป็นบ้าแล้ว ขอให้กรรมตามสนองเร็วๆ
    #2,001
    0
  20. #2000 meriyatupila (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 11:53
    ข่าวออกมาแล้ว น้องซอจะอธิบายให้เลิฟลี่ฟังยังไง รอลุ้น
    เรื่องจะเลวร้ายแค่ไหน ก็ยังมีคนในครอบครัว ที่หวังดีและค่อยช่วยเหลือเราตลอด 
    สู้ๆๆนะ
    #2,000
    0
  21. #1999 Kaowkang (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 10:28
    ซอซอนมินก็รู้ความจริงแล้ว ว่าแต่ใครปล่อยข่าวเนี่ยยย ต้องเป็นซออึนฮีแน่เลยๆ รอค่ะๆ
    #1,999
    0
  22. #1998 momoseo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 03:01
    พ่อน้องซอรู้เรื่องแล้วต้องจัดการคุณอาให้ได้นะ
    #1,998
    0
  23. #1996 Bebearboo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 01:09
    ขออย่าให้คุณอาคิดทำเรื่องร้ายๆก่อนถูกจับด้วยเถอะ พ่อของซอก็รู้แล้วคงจะเสียใจน่าดูที่ทำกับแม่ของซอแบบนั้น
    #1,996
    0
  24. #1995 goguma_ys (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 00:47
    พ่อของซอจะใจอ่อนให้พี่ยงมั้ย แล้วพี่ยงจะรู้รึยังว่าเลิฟลี่เป็นลูก โอ้ยยย เครียดๆๆๆๆ
    #1,995
    0
  25. #1994 Memo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 00:46
    ต้องขอบคุณมินมากอ่าที่ออกหน้าแทน/ม่งั้นเรื่องคงไม่คลี่คลาย

    ฟานี่ช่วยแม่ผิดแล้ว คุณแม่ไม่ยอมแถมชิงปล่อยข่าวเลย

    ยงซอจะรับมือยัง/งนะ



    สงสารเลิฟลี่เลยค่ะตอนที่ถามคำถามเรื่องข่าวอ่ะ
    #1,994
    0