LOST IN LOVE (Yong & Seo) Fin.

ตอนที่ 24 : Lost in love Chapter 23 โลกใบนี้มีแค่เรา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 833
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    3 ม.ค. 59




Lost in love Chapter 23

โลกใบนี้มีแค่เรา

 




 

 

รถยนต์ส่วนตัวของนางเอกสาวมีอันต้องสะดุดลงเมื่อถูกขบวนรถตำรวจเปิดไซเรนแหวกทางมาปาดหน้าในระยะประชิด

นี่พวกคุณทำอะไรคะ เรากำลังรีบมาก เดี๋ยวได้ตกเครื่องกันพอดี ผู้จัดการของปาร์คชินเฮโวยวายใส่หน้าเจ้าหน้าที่ตำรวจด้วยความหัวเสีย

ขอโทษด้วยครับ พอดีพวกเราพบของกลางเป็นแว่นกันแดดที่คาดว่าน่าจะเป็นของคุณปาร์คชินเฮ ถ้ายังไงทางเราขอรบกวนเวลาให้ช่วยไปสอบปากคำที่สถานีตำรวจด้วยนะครับ

….

ข่าวปาร์คชินเฮถูกตำรวจคุมตัวในระหว่างเดินทางไปสนามบิน สำนักข่าวรายงานว่านางเอกสาวกำลังเตรียมตัวเดินทางไปอังกฤษกับลูกสาว หลังจากตั้งใจบอกปฏิเสธงานโชว์ตัวทั้งหมดในแบบกะทันหัน ซึ่งหากปาร์คชินเฮสามารถพาลูกสาวออกนอกประเทศได้ คิดว่าเธอคงพำนักอยู่นานไม่มีกำหนดเดินทางกลับ ส่วนสาเหตุจากการถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจควบคุมตัวในครั้งนี้ ยังไม่มีรายงานอย่างแน่ชัด มีเพียงแค่ข่าวลือวงในว่าปาร์คชินเฮกับจองยงฮวามีปัญหาครอบครัวกันมานาน ปาร์ค ชินเฮจับได้ว่ายงฮวาแอบมีผู้หญิงคนอื่น เธอก็เลยว่าจ้างให้คนไปทำร้ายพวกเขาทั้งสองคนในระหว่างที่แอบหลบหนีไปพลอดรักกันที่น้ำตกแห่งหนึ่ง

ข่าวลือแพร่สะพัดด้วยความรวดเร็ว ผู้คนต่างคาดเดากันไปต่างๆนานาว่าผู้หญิงที่เข้ามาแทรกกลางระหว่างยงฮวากับชินเฮคือใคร แต่ก็ไม่มีใครคาดเดาได้ถูก ข่าวอดีตพระเอกหนุ่มถูกลอบทำร้ายในป่าและจนป่านนี้ยังตามหาตัวไม่พบกลายเป็นข่าวใหญ่โต ยองวอนได้รู้ข่าวด้วยความบังเอิญในตอนที่เธอกำลังจะไปจ่ายตลาด ส่วนซอซอนมินพอรู้ข่าวก็นั่งไม่ติดที่ รีบรุดเดินทางมาที่บ้านพักส่วนตัวซึ่งอยู่ติดกับไร่แสงแห่งรักด้วยความร้อนใจ

ฮโยยอนอดทนใจเย็นรอฟังข่าวไม่ไหว แอบลอดรั้วลวดหนามข้ามเข้ามาในเขตไร่ จองชินหายไปเลย โทรไปก็ไม่ยอมรับสาย เธอจะต้องถามเขาให้ได้ว่าการค้นหาคืบหน้าไปแค่ไหนแล้ว

แม้ว่าโทรศัพท์จะดังอยู่หลายครั้ง แต่จองชินก็ไม่ได้ยินเพราะว่าเขากำลังอาบน้ำอยู่

ฮโยยอนแอบย่องเบาเดาสุ่ม แอบลอบเข้าห้องโน้นห้องนี้มั่วไปหมด เพราะเธอไม่รู้ว่าจองชินพักอยู่ห้องไหนกันแน่

เฮ้ยคุณ!”

เกิดเรื่องใหญ่เมื่อต่างฝ่ายต่างได้พบกันในสถานการณ์ที่ทำให้ต่างฝ่ายต่างต้องตกตะลึงกันไปข้าง จองชินเพิ่งเสร็จจากการอาบน้ำ ส่วนฮโยยอนเปิดประตูพรวดเข้ามาในขณะที่เจ้าของห้องยังโป๊อยู่

…!

ฉันจะจะออกไปรอข้างนอกแล้วกันนะ ฮโยยอนวิ่งหนีกลับออกมาหน้าแดงจัด อยู่มาจนวัยนี้แล้วยังไม่เคยเห็นอะไรชัดเจนแบบนี้มาก่อนเลย ผู้ชายอะไรแก้ผ้าเดินไปมาในห้องของตัวเอง

ก็ห้องของเค้านี่ เป็นฉันนี่แหละที่บ้าเอง


 

จองชินแต่งตัวไปก็ใจสั่นไป ผู้หญิงอะไร แถมยังเป็นครูอีกด้วย ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะกล้าบุกเข้าห้องผู้ชายแบบนี้ เข้าใจหรอกว่าเป็นห่วงคนในป่า เขาเองก็เป็นห่วงพวกเขาเหมือนกัน แต่ตอนนี้เราทำได้เพียงแค่รอ

ฮโยยอนออกมายืนรอไม่นาน จองชินก็เดินตามออกมา คนในป่าไม่รู้เป็นตายร้ายดียังไง เขายังมีจิตใจมาอาบน้ำได้อีก

ฉันโทรหา แต่คุณไม่รับสายเลย ฮโยยอนเปิดฉากบ่น

ผมคิดว่า ตอนนั้นผมน่าจะอยู่ในห้องน้ำ

มัวแต่อาบน้ำสบายใจอยู่นั่นแหละ คนในป่านี่ไม่คิดจะตามกันเลยใช่ไหม นี่มันจะมืดแล้วนะคุณ

ก็เพราะว่ามันมืด คนเราต้องหัดเห็นใจคนอื่นบ้างนะคุณ

ตอนกลางวันออกตามหาสองคนนั้นไม่ได้เพราะฝนตก พอฝนหยุดตกกลับบอกว่ามืด ตามหาไม่สะดวกและยังเป็นอันตรายอีกด้วย ฮโยยอนนั่งไม่ติดที่แล้ว เธอเป็นห่วงจูฮยอนมากจริงๆ

ผมรู้ว่าคุณร้อนใจ ผมก็ร้อนใจเหมือนกัน

ร้อนจนต้องไปอาบน้ำเลยงั้นหรอ?

จองชินถอนหายใจ เวลาแบบนี้ยังจะมาประชดกันได้อีก ทุกคนเป็นห่วงสองคนนั้นกันทั้งหมด แต่เป็นห่วงพวกเขาแล้วไม่ได้หมายความว่าห้ามดูแลตัวเองหรือห้ามทำอะไรอย่างอื่นเสียเมื่อไหร่

พี่ยงฮวาเดินเล่นในป่านั้นมาตั้งแต่เด็กแล้วนะครับ เขาเก่งที่สุดในหมู่บ้านนี้แล้ว ผมเชื่อว่าพี่เค้าจะสามารถพาคุณจูฮยอนกลับออกมาอย่างปลอดภัยแน่ๆ

หมายความว่าไง หมายความว่าเราจะต้องนั่งรอ ยืนรอต่อไปงั้นหรอ?

ก็คงอย่างนั้นครับ คุณควรจะกลับไปสวดภาวนาขอให้วันพรุ่งนี้ฝนไม่ตกพายุไม่เข้าซ้ำ ถ้าอากาศดี ท้องฟ้าแจ่มใส ทางเจ้าหน้าที่จะได้ทำงานกันได้ง่ายขึ้น

 

 



 

นั่งเฝ้าคนเจ็บอยู่นานจนเผลอตัวนอนหลับไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ พอสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกทีตอนโพล้เพล้ใกล้ค่ำ จูฮยอนก็ถึงกับตกใจที่ไม่เห็นยงฮวาอยู่ด้วย

…!

ร่างบางลุกขึ้นมายืนมองดูพระอาทิตย์ที่กำลังจะตกดินพร้อมกับหันมองไปจนทั่ว พอฝนหยุดตกก็มืดพอดี ยิ่งมืดก็ยิ่งน่ากลัว และถึงแม้จะไม่เห็นยงฮวาอยู่ด้วยแต่จูฮยอนมั่นใจว่าเขาไม่มีวันทิ้งเธออย่างแน่นอน

ยืนรอไม่นานนักคนเจ็บก็กลับมาพอดี ยงฮวากลับมาพร้อมกับน้ำดื่ม สีหน้าของเขาดูไม่ค่อยดีจนทำให้จูฮยอนอดเป็นห่วงกังวลไม่ได้

ดื่มน้ำแก้หิวก่อน ทางนั้นมีธารน้ำ เราจะต้องไปที่นั่น ถ้าค่อยๆเดินเลียบธารน้ำไปเรื่อยๆ น่าจะเจอทางออกได้ไม่ยาก

พี่ไหวหรือเปล่าคะ? จูฮยอนย้อนถาม

คืนนี้คงยังไปไหนไม่ได้ เราจะต้องหาที่พัก แล้วก็หาอะไรรองท้องกันก่อน น้ำเสียงของยงฮวาฟังดูแหบแห้ง สีหน้าของเขาซีดเผือดน่าจะเป็นเพราะว่าเสียเลือดไปเยอะมากพอสมควร

จูฮยอนเก็บเสื้อแจ็คเก็ตมาจากกิ่งไม้ เธออาสาจะช่วยประคองแต่ยงฮวากลับออกตัวเดินนำหน้าไปก่อน จูฮยอนจึงทำได้แค่เดินตามยงฮวามาแบบเงียบๆ

ทั้งสองคนเดินกันมาได้ไม่นานก็มาถึงธารน้ำที่ดูแปลกตา คราวก่อนที่หลงป่า มองไปทางไหนก็มีแต่ต้นไม้ ซึ่งในคราวนั้นโชคดีที่เรามีเสบียง มีของใช้จำเป็น แต่คราวนี้เราไม่เหลืออะไรเลย และยงฮวาก็ได้รับบาดเจ็บด้วย

เราต้องนอนแถวนี้แล้วล่ะ หิวไหม พี่จะจุดไฟก่อนแล้วค่อยลงไปจับปลา

ไม่เป็นไรนะคะ แค่ก่อไฟอย่างเดียวก็ได้ สภาพของยงฮวาเป็นแบบนี้ แล้วเขาจะทำอะไรได้มากมาย ดูสีหน้าก็รู้แล้วว่าเขาคงรู้สึกแย่เต็มที

ยงฮวาไม่ฟังคำทัดทาน หันซ้ายแลขวาลากสังขรอ่อนแรงเพื่อไปหาเศษไม้ หาฟืนมาก่อไฟ จูฮยอนเห็นแล้วก็ไม่ได้อยู่เฉย สองคนช่วยกันทำ จะได้เสร็จก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดิน

ใช้เวลาก่อไฟอยู่นานแรมชั่วโมง แต่ยงฮวาก็ไม่ปริปากบ่นสักคำ จูฮยอนรับหน้าที่จัดเตรียมที่พัก เธอสรรหาสารพัดใบไม้มาปูพื้นใช้สำหรับนั่งและนอน ใบไม้ขนาดใหญ่มีประโยชน์ในยามที่ฝนตก มันเป็นเหมือนร่มจากธรรมชาติ พอได้เห็นมันอีกครั้ง จูฮยอนก็เผลอตัวยิ้มออกมา

ครั้งก่อนก็ทุลักทุเลไม่ต่างจากนี้ ตอนนั้นยงฮวาลำบากมากเลยทีเดียว คราวนี้เธอจะไม่เป็นตัวถ่วง จะพยายามช่วยทุกอย่างที่ช่วยได้ ตอนนี้ห่วงอยู่เรื่องเดียวก็คือแผลที่ต้นแขนของยงฮวา จูฮยอนภาวนาว่าขออย่าให้เขาเป็นอะไรมากไปกว่านี้เลย

ฉันจับปลาให้เองก็ได้นะคะ พี่ไปพักเถอะ

ข้อเสนอนั้นทำให้คนเจ็บอดที่จะต้องยิ้มออกมาไม่ได้

จับปลาเป็นหรอเราน่ะ?

ถึงไม่เป็นก็ต้องเป็นแหละค่ะ ไปพักก่อนนะคะ ฉันจัดการเอง

ยงฮวายืนมองดูร่างบางก้าวลงไปในน้ำเย็นเฉียบ พอได้สัมผัสกับกระแสน้ำเย็นเยือก จูฮยอนถึงกับต้องกัดฟันพ่นลมหายใจออกมา เธอไม่คิดว่าน้ำจะเย็นมากขนาดนี้เลยจริงๆ ให้ตายเถอะ

เห็นท่าทีตื่นน้ำของหญิงสาวแล้วทำให้ยงฮวาต้องกลั้นรอยยิ้ม เราไม่มีเวลามากนัก เพราะถ้าหมดแสงเมื่อไหร่ เราก็จะมองหาปลาไม่เห็น เพราะฉะนั้นตอนนี้เขาจะมัวมาทำอ้อยอิ่งหรือรอฝึกสอนให้จูฮยอนหัดจับปลาอย่างใจเย็นไม่ได้

ยงฮวาคว้าไม้ปลายแหลมก้าวตามลงมาในธารน้ำ เขาใช้เวลายืนเพ่งมองดูปลาอยู่ไม่นาน ก็ได้ปลาตัวโตมาในที่สุด

“....” จูฮยอนยืนอ้าปากค้าง ยงฮวาใช้เวลาไม่กี่นาทีเท่านั้น ตอนที่เดินลงมาเขาไม่พูดอะไรเลย เอาแต่มองดูปลา เธอไม่ทันเห็นอะไรว่ายผ่านมาเลยด้วยซ้ำ เขาก็ใช้ไม้นั่นเสียบเข้ากลางลำตัวปลาอย่างพอดิบพอดี

เมื่อก่อนเขาเคยบอกกับเธอว่าจับปลาได้เก่งมาก ตอนนั้นเธอคิดว่าเขาแค่พูดอวดเท่านั้นเอง ไม่คิดว่าจะเก่งขนาดนี้

ขึ้นมาเร็วๆ เดี๋ยวเป็นหวัด

ร่างบางเดินขึ้นจากธารน้ำด้วยความเก้ๆกังๆ ใจหนึ่งก็นึกสงสารปลาตัวนั้น แต่ถ้าเราไม่มีอะไรกิน ก็ไม่รู้ว่าต้องทนหิวไปถึงเมื่อไหร่

ฉันช่วยทำให้เองค่ะ

ช่วยไปนั่งรอเฉยๆก็พอ ยงฮวาส่งสายตาดุ ลงน้ำไปแค่ไม่กี่นาทีเหมือนว่าไข้จะขึ้นสูง แต่ถึงจะรู้สึกแย่มากแค่ไหน เขาก็จะไม่ยอมให้จูฮยอนลำบาก


 

จูฮยอนรับหน้าที่นั่งเฝ้าปลาเผา หันมาอีกทีถึงได้เห็นว่ายงฮวานอนหลับไปอีกแล้ว พอแอบเดินย่องมาเอามือแตะที่หน้าผากของเขาเบาๆ จูฮยอนถึงได้รู้ว่ายงฮวากำลังมีไข้ขึ้นสูง

ชายเสื้อนอนถูกฉีกออกอีกครั้ง พอได้ขนาดที่พอใจ จูฮยอนนำผ้าผืนนั้นไปชุบน้ำแล้วมาวางไว้บนหน้าผากของยงฮวาด้วยความห่วงใย คนป่วยรู้สึกตัว ปรือตาขึ้นมาจ้องมองด้วยความขอบคุณสำหรับความเอาใจใส่ ยงฮวาไม่อยากให้จูฮยอนรู้ว่าเขาเจ็บไข้ไม่สบาย แต่ก็ห้ามร่างกายของตัวเองไม่ไหว

พักเถอะค่ะ เดี๋ยวปลาสุกแล้ว ฉันจะปลุกพี่อีกที สัญญาค่ะ ว่าจะดูแลปลาย่างอย่างดี ไม่ยอมให้ไหม้แน่นอน

ยิ่งมืดก็ยิ่งน่ากลัว หากแต่ในคราวนี้จูฮยอนกลับไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่นิดเดียว อาจจะเป็นเพราะว่ามียงฮวาอยู่ด้วย อีกทั้งครั้งนี้ก็ไม่ใช่การหลงป่าครั้งแรกในชีวิต ไม่มีเรื่องไหนทำให้รู้สึกห่วงกังวลมากไปกว่าเรื่องของยงฮวาในตอนนี้อีกแล้ว

 

 





 

เลิฟลี่นั่งเหงาอยู่คนเดียวมาตลอดทั้งวัน หนูน้อยเอาแต่สวดมนต์ขอร้องให้พระเจ้าช่วยปกป้องคุ้มครองและช่วยให้จูฮยอนกับยงฮวากลับมาอย่างปลอดภัย

ทิฟฟานี่กับนิชคุณมาถึงพร้อมๆกับซอซอนมิน ทิฟฟานี่รู้ข่าวของปาร์คชินเฮในระหว่างการเดินทาง ในทันทีที่เห็นพาดหัวข่าว เธอก็รู้ทันทีเลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับน้องสาวของตัวเอง

เธอรู้ดีว่าผู้เป็นลุงจะต้องไม่พอใจมากแน่ๆ ตอนนี้ข่าวแพร่ไปอย่างรวดเร็ว ถ้าทุกคนรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือใคร จูฮยอนจะถูกสังคมตัดสินทันทีว่าเธอเป็นมือที่สามทำให้ครอบครัวของคนอื่นเกิดรอยร้าว เพราะไม่ว่าความจริงจะเป็นยังไง ใครจะมาก่อนหลังมันไม่สำคัญ มันสำคัญที่ยงฮวาจดทะเบียนสมรสแต่งงานกับปาร์คชินเฮอย่างถูกต้องตามกฎหมาย

งานนี้พังราบกันหมดทั้งสองฝ่าย ปาร์คชินเฮคิดสั้นว่าจ้างคนมาทำร้ายสองคนนั้นด้วยความหึงหวงจนถูกตำรวจจับ เพราะตัวเองทำหลักฐานชิ้นสำคัญหล่นในที่เกิดเหตุ ส่วนยงฮวากับจูฮยอนตอนนี้ยังไม่รู้ชะตากรรมว่าจะเป็นตายร้ายดียังไง แม้ว่าซอซอนมินจะโกรธหรือไม่พอใจหนักมากแค่ไหน เขาก็เป็นห่วงลูกสาวของตัวเองมากอยู่ดี

ถึงมันจะฟังดูสมเหตุผลแต่ทิฟฟานี่ก็อดแปลกใจไม่ได้ เพราะว่าปาร์คชินเฮเองก็มีคนอื่นด้วยเหมือนกัน แถมยังมีมานานแล้วด้วย ที่ยังไม่แฉก็เพราะอยากหาโอกาสเหมาะๆเท่านั้น งานนี้เป็นไงเป็นกันถ้าปาร์คชินเฮเป็นคนบงการจริงๆ เธอจะงัดเอาหลักฐานพวกนั้นมาแฉเจ้าหล่อนกลับด้วยเหมือนกัน

คุณพ่อ คุณแม่ขา… ” หนูน้อยวิ่งมาหาพ่อกับแม่ด้วยความดีใจ แต่พอหันมาเห็นคุณตาก็ถึงกับหยุดชะงักไปชั่วขณะ เลิฟลี่มีอาการหวาดกลัวซอซอนมินอย่างเห็นได้ชัด สืบเนื่องมาจากในครั้งก่อนเห็นคาตาว่าคุณตาไปตีน้าสาวถึงห้องพัก

สวัสดีสวัสดีค่ะคุณตา

ซอซอนมินจ้องมองหลานสาวตัวเล็กก่อนที่จะยื่นมือออกมาลูบหัวเด็กน้อยอย่างแผ่วเบา แม้จะโกรธหรือไม่พอใจมากแค่ไหน ตนก็อดเป็นห่วงจูฮยอนไม่ได้อยู่ดี

พาหลานเข้าไปข้างในเถอะ ลุงจะพูดคุยธุระกับแม่ของเราหน่อย

 


 

ทิฟฟานี่กับนิชคุณพาเลิฟลี่เข้ามาในห้องพัก คนเป็นแม่คว้าตัวลูกสาวมากอดเอาไว้แน่น พอได้เห็นว่าเลิฟลี่อยู่ดี ทิฟฟานี่ก็รู้สึกหายใจหายคอได้สะดวกมากยิ่งขึ้น

โถลูกแม่ หนูคงกลัวมากเลยสินะจ๊ะ

ตอนแรกหนูคิดว่าน้าจูฮยอนกับคุณลุงยงฮวาจะกลับมาแล้วเสียอีก

เสียงของเลิฟลี่สั่นเครือจนทำให้ทิฟฟานี่กับนิชคุณกับกับต้องกลั้นน้ำตา สายเลือดข้นกว่าน้ำเสมอ ขนาดว่าเด็กไม่รู้อะไร แต่ความผูกพันในระยะเวลาสั้นๆ กลับผูกพวกเขาทั้งสามคนเอาไว้อย่างเหนียวแน่นจนยากที่จะตัดออกได้ง่ายๆ

น้าจูฮยอนจะต้องกลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอนจ๊ะ แม่เชื่ออย่างนั้น

แล้วคุณลุงล่ะคะ คุณลุงยงฮวาจะได้กลับออกมาด้วยกันไหม? เด็กน้อยรบเร้าถามน้ำตาเอ่อ

นิชคุณลูบหัวเด็กน้อย ก่อนที่จะบรรจงเช็ดหยดน้ำตาใสบริสุทธิ์ออกจากแก้มของลูกสาว

ต้องกลับสิคะ กลับมาแน่ๆ พวกเขาสองคนจะต้องกลับมาด้วยกัน แล้วก็จะต้องปลอดภัยด้วย เชื่อพ่อนะคะ นางฟ้าน้อยของพ่อ

ทิฟฟานี่ยืนหน้าง้ำงอ หากแต่พอได้เห็นท่าทีของลูกสาวแล้ว ก็ทำให้ทิฟฟานี่อดที่จะสงสารไม่ได้ ตอนนี้เธอไม่ควรเลือกที่รักมักที่ชัง ไม่ว่าอนาคตจะเป็นยังไงก็ช่างมัน ขอให้พวกเขากลับมาอย่างปลอดภัยก็พอ

 


 

ซอซอนมินฟังคำแก้ตัวของน้องสาว อึนฮีเป็นคนเสนอทุกเรื่องทุกอย่าง เจ้ากี้เจ้าการผลักดันให้จูฮยอนพาเลิฟลี่กับเพื่อนร่วมชั้นมาทัศนศึกษาที่นี่ ด้วยการอ้างว่าจูฮยอนจะได้ทำความรู้จักกับลีจงซอกให้มากขึ้น แถมยังเป็นการตอกหน้าเพื่อกันท่ายงฮวาไปในตัว ซึ่งซออึนฮีรับปากว่าจะดูแลทุกคนเป็นอย่างดี แต่เธอก็ทำไม่ได้ แถมยังปล่อยให้ยงฮวามาพาจูฮยอนไปแล้วก็เกิดเรื่องขึ้นมาอีก

ตำรวจว่ายังไง ตามหาพวกเขากันไปถึงไหนแล้ว?น้ำเสียงของพี่ชายดุดัน สาดแต่อารมณ์ใส่ไม่ต่างไปจากในทุกครั้ง ซออึนฮีอดทนมานานจนไม่อยากที่จะอดทนอีกแล้ว

คือคือทางนี้พายุเข้าทั้งวัน ถ้าวันพรุ่งนี้ฟ้าเปิด ทางตำรวจจะเร่งออกติดตามหาพวกเขาสองคนทันทีเลยค่ะ แต่ว่าตำรวจจับตัวคนร้ายได้แล้วนะคะ ปาร์คชินเฮค่ะ เมียของยงฮวาเป็นคนบงการ

“….” ซอซอนมินยืนนิ่ง ไม่ควรเลยจริงๆ พยายามห้าม พยายามปรามกันแล้วแต่ก็หนีไม่พ้น มีเรื่องยุ่งพัวพันกับคนมีเจ้าของ ถ้ามีคนรู้ว่าเป็นจูฮยอน มีหวังอนาคตคงได้จบแน่

 






จูฮยอนแกะปลาพร้อมกับช่วยป้อนให้ยงฮวาได้กิน แต่เขากลับกินได้น้อยมากจนทำให้เธออดเป็นห่วงไม่ได้

กินอีกหน่อยเถอะนะคะ พี่กินได้น้อยมากเลย กินได้แค่น้อยนิดแล้วจะเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน มาล้มป่วยจับไข้กลางป่ากลางเขาแบบนี้ไม่มีอะไรทำให้รู้สึกไว้วางใจได้เลยแม้แต่อย่างเดียว

เธอกินเถอะ ไม่ต้องห่วงพี่นะ กินให้อิ่มไปเลย วันพรุ่งนี้ไม่รู้ว่าพี่จะยังจับปลาได้เก่งแบบนี้อีกเปล่า?

อยู่ดีดีน้ำตามันก็ไหลออกมาเอง จูฮยอนไม่ได้กลัวความลำบากเลย เธอรู้ดีว่ายงฮวาพยายามเพื่อเธอมากแค่ไหน เราสองคนติดอยู่ในป่าด้วยกัน ยงฮวาได้รับบาดเจ็บและยังป่วยจนจับไข้ แต่เขาก็ดูแลเธอได้ดีเสมอ

ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นเลยนะคะ

ธารน้ำนี่น่าจะพาเธอกลับออกไปเจอน้ำตกที่เดิมได้ ถ้าสมมติว่าไปถึงตรงนั้นแล้ว เธอจะกลับออกไปเองได้ไหม?

ทำไมพูดแบบนี้คะ ฉันกลับไปไม่ถูกหรอก ถ้าพี่ไม่ช่วยพาออกไปฉันก็ไม่มีปัญญากลับออกไปได้หรอกค่ะ จูฮยอนปาดน้ำตาด้วยความตัดพ้อ เธอไม่เชื่อว่าเขาจะเป็นอะไรไปหรอก ยงฮวาจะต้องแข็งใจเอาไว้ เขายังจะต้องช่วยดูแลเธอไปอีกนาน

ต้องอดทนนะคะ ไม่ว่าจะรู้สึกแย่แค่ไหนก็ต้องอดทนเอาไว้ เราจะต้องกลับออกไปด้วยกันค่ะ ถ้าพี่ไม่กลับ ฉันก็จะไม่กลับด้วยเหมือนกัน

ยงฮวายื่นมือแตะไล้หยดน้ำตาบนนวลแก้มใส ถ้าเราสองคนได้อยู่ที่นี่ด้วยกันตลอดไปก็คงดี ที่นี่เงียบสงบ ไม่มีใครมาวุ่นวาย อยู่ที่นี่เราสามารถทำอะไรก็ได้ ไม่ต้องสนใจหรือกลัวว่าคนอื่นจะมองเราแบบไหนเลย

ขอกอดหน่อยได้ไหม?

จูฮยอนเช็ดคราบน้ำตา ไม่สบายจนแทบจะไม่มีแรงแล้ว ยังจะมาขอกอดกันอีก

ต้องสัญญานะคะว่าจะอดทนไว้

อื้ม

ยงฮวายิ้มได้เมื่อคนตรงหน้าโผเข้ามากอดกันเอาไว้จนแน่น คนเจ็บมอบความรักด้วยการสวมกอดกลับ พอได้อยู่ใกล้ชิดกันแบบนี้แล้วทำให้รู้สึกมีเรี่ยวแรงเพิ่มขึ้นมาอีกเยอะเลย

ตัวของยงฮวาร้อนระอุเพราะพิษไข้ แม้จะรู้ตัวดีว่าไม่ควรแตะต้องและไม่ควรเผลอใจ แต่ในเวลาที่มีกันแค่สองคนแบบนี้ทำให้จูฮยอนอยากลืมเรื่องราวจากโลกภายนอกไปให้หมด ถ้าวันหน้าจะต้องช้ำ วันนี้เธอขอมีความสุข ได้อยู่กับคนที่เธอรัก แม้มันจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่อย่างน้อยเราก็ได้อยู่ด้วยกันจริงๆ

ฉันจะจะช่วยเช็ดตัวให้นะคะ ร่างบางผละออก แต่กลับถูกกอดรัดเอาไว้จนแน่น ทั้งสองคนจ้องมองสบสายตากันท่ามกลางแสงสลัวและความอบอุ่นจากกองไฟ บรรยากาศเงียบสงบปลุกให้ความรักปะทุออกมาจากในหัวใจดวงน้อย

หิ่งห้อยตัวน้อยส่องแสงเรืองรองอยู่บนไรผมของหญิงสาวผู้งดงาม เพียงแค่ลมปากอบอุ่นที่ราดรดลงมา ก็ทำให้จูฮยอนสั่นผวาได้ทั้งตัว

ริมฝีปากร้อนจัดทาบลงบนหน้าผากสวย จูฮยอนหลับตาแน่นรับจุมพิตนั้นด้วยความเต็มใจ หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะไปหมด เนื้อตัวของยงฮวาว่าร้อนมากแล้ว ทว่าดวงตาของเขาที่จ้องมองเธอในตอนนี้เหมือนจะร้อนมากกว่า หรือดีไม่ดี มันอาจจะร้อนมากกว่ากองไฟกองนี้เลยก็ได้

ยงฮวาปรารถนาแค่อยากให้มีจูฮยอนอยู่ใกล้ๆ ถ้าไม่มีเธอเขาคงได้ขาดใจ เขายอมเป็นคนเห็นแก่ตัวเพราะที่นี่ก็เหมือนกับโลกของเรา ไม่มีใครอื่น แต่มีแค่เราสองคนเพียงเท่านั้น

ถ้าที่นี่คือโลกของเรา เธอคิดว่าเราสองคนจะมีความสุขได้ไหม?

ต้องได้สิคะ เพราะว่าคงไม่มีที่ไหนที่จะทำให้ฉันมีความสุข เท่ากับที่นี่ได้อีกแล้วจูฮยอนไม่สนใจว่าตัวเองในพรุ่งนี้หรือวันต่อๆไปจะเป็นยังไง ขอแค่ให้เธอได้อยู่กับคนที่เธอรัก เธอจะลืมเรื่องราวยุ่งยากที่ผ่านมาไปให้หมด

นับตั้งแต่ 7 ปีในวันนั้น ทุกอย่างจบลงและหลังจากนั้นเราสองคนก็ไม่เคยปล่อยให้เรื่องทำนองนั้นเกิดขึ้นอีกเลย เราคบกันด้วยความระมัดระวัง และตลอดเวลาในครั้งนั้นยงฮวาก็มีแต่ทะนุถนอมเธอเสมอ

พี่ต้องการเธอ ต้องการแค่เธอคนเดียวมาโดยตลอด

 

********NC CUT *******

กฎกติกาเดิม  แจกให้กับคนที่คอมเม้นท์ให้กันทุกตอน

ทิ้งอีเมลไว้ อ่านจบแล้ว กลับมาคอมเม้นท์ที่ตอนนี้

แจกรอบแรกช่วงไม่เกิน 3 ทุ่มค่ะ

**แจกถึงวันเสาร์ที่ 9 มกราคม 59**



 


 

**********************100%********************

Happy New Year 2016!!

สวัสดีปีใหม่ทุกคนค่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,564 ความคิดเห็น

  1. #2562 อูรี คิสซึฮัลกา (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 16:14
    โหเลวมาก เลวมากจริงๆนี่กล้าใส่ร้ายคนอื่นด้วย เป็นตอนที่สงสารชินเฮมาก  อาอึนฮีนี่ทำร้ายทุกคนได้เพื่อตัวเองสินะ

    จะร้องไห้ตามยงซออีกแล้ว หวังว่าเรื่องร้ายๆจะผ่านไป แล้วเขาก็ควรได้รักกันอย่างสงบสุขสักที
    #2,562
    0
  2. #2434 Beam Supattra (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:12
    ชินเฮโดนใส่ร้ายอีกแล้ว ขอยงอย่าเป็นอะไรเลยน้าา;-;
    #2,434
    0
  3. #2321 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:21
    คิดๆ อยู่ คุณตานี่โคตรโง่เลย เชื่อแต่น้องสาว ฟังความข้างเดียว คนแบบนี้เหรอ ตัวอย่างคน ขนาดครอบครัวตัวเองยังรักษาไว้ไม่ได้เลยเหอะ
    #2,321
    0
  4. #2274 Patty (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:37
    สงสารชินเฮอ่ะ เหมือนจะร้าย แต่สุดท้ายก็โดนหักหลังจากอาจารย์ที่ตัวเองเคารพมาก...



    (น้องจอย พี่ขอ NC ตอนนี้ทันมั๊ยคะ รออ่านอยู่น๊าาา)



    patt_t9@hotmail.com
    #2,274
    0
  5. #2179 ลูกจ๋า (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:04
    ว่าแล้วยัยคุนอาต้องโดนขี้ไปให้ชินเฮ เอ่ะใจตั้งแต่แว่นตาผู้หญิงแระ คุนอาช่างร้ายกาจเหลือเกิน ถ้ามิฟฟานี่รุ้ว่าทุกอย่างเป็นเพราะฝีมือของแม่ตัวเองจะเป็นยังไงบ้างนะ สงสารน้องซอกับพี่ยงจัง

    อยากอ่าน NC แต่เพิ่งเข้ามาอ่านเรื่องนี้ มันเลยกำหนดที่ไรเตอร์จะแจกแล้ว งั้นขอทิ้งอีเมลไว้นะ เผื่อไรเตอร์จะแจก NC อีกรอบ

    iamlookja@hotmail.com ขอบคุนล่วงหน้านะคะล
    #2,179
    0
  6. #1954 ekr9 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 22:21
    ได้รับแล้วนะคะ  ซอรักยงมากจริงๆแต่รักกันไม่ได้
    #1,954
    0
  7. #1910 ekr9 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 12:43
    สงสารอึนเฮมากอ่ะ พี่ยงต้องไม่เป็นอะไรนะ เจ็บหนักแต่ยังดูแลซอได้ดีเลย
    แอดขอ nc ย้อนหลังได้ไหมค่ะ พอดีพึ่งกลับจากบ้านที่ต่างจังหวัดน่ะค่ะ
    da_kwan17@hotmail.com
    #1,910
    0
  8. #1902 Bebearboo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 23:59
    ซึ้งจิงๆความรักคู่นี้ยิ่งใหญ่สุดๆถ้าออกจากป่าได้คาดว่าเลิฟลี่อาจจะมีน้องแล้วละ5555
    #1,902
    0
  9. #1853 momoseo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 21:57
    ซึ้งมาก ยงรักน้องมากๆๆๆเลยจริงๆ
    #1,853
    0
  10. #1828 ASYS (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 16:26
    ได้รับ NC แล้วนะคะ TTTTT
    #1,828
    0
  11. #1784 ASYS (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 23:55
    ฮืออทำไมคอมเมนท์ไม่ขึ้น เมนท์ยาวมากเลยนะ TTTTTTT 


    รบกวนขอ NC ด้วยคนค่ะไรท์เตอร์ the_wintersonata@hotmail.com 
    #1,784
    0
  12. #1782 ASYS (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 23:21
    แผนคุณอาแยบยลมาก เมื่อไหร่ความจริงจะเปิดเผยนะ !!!
    ยง...ไหนว่าไม่มีแรง ไหนว่าป่วย ไข้ขึ้นสูง แล้วเอ็นซีมาได้ไงห้ะ 55555555 โอ้ยยยย มาทันใช่มั้ยคะไรท์เตอร์ ขอด้วยคนค่ะ the_wintersonata@hotmail.com
    #1,782
    0
  13. #1775 Min___TeeYai+ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 13:11
    ได้รับ nc แล้วนะคะ มันเป็นความรุ้สึกที่แอบเศร้ามากก อาณุภาพความรักทั้งสองมันมากมานจริงๆเพราะก่อนหน้านี้ทำอะไรไม่ได้เลย สงสารมากอ่ะ T T แล้วนี่ถ้าติดลูกอีกคนจะเป็นยังไงต่อเนี่ย
    #1,775
    0
  14. #1771 paupu (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 09:24
    ได้รับnc แล้วนะคะแอบสงสารขออย่าให้มีไรเกิดขึ้นอีกเลย
    #1,771
    0
  15. #1759 meriyatupila (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 21:27

    สารเลฟลี่จัง เป็นเด็กที่น่ารัก น่าเห็นใจ ขนาดไม่รู้ว่าเป็นพ่อแม่ของตัวเองยังนึกเป็นห่วงขนาดนี้ นี้ละน้าาาาา  เลือดมันข้นกว่าน้ำจริงๆๆ
    ชินเฮกลายเป็นผู้ต้องสงสัย สงสาร ชินบี  
    โรแมนติดจัง อยู่แบบนี้กันนานๆนะ  ยงซอ โลกที่มีเพียง ยงซอ 
    #1,759
    0
  16. #1757 paupu (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 21:21
    ยังไม่ได้รับ NC เลยจ้าไรเตอร์ ขอด้วยนะคะ paupu0@gmail.com
    ขอบคุณมากๆค่ะ
    #1,757
    0
  17. #1741 Memo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 00:33
    ได้รับแล้วนะคะ ขอบคุณมากค่ะพี่จอย

    ชอบข้อความนึงมากตรง

    ถึงผืนป่าแห่งนี้จะกว้างไกลแค่ไหน แต่หัวใจของเราสองใกล้ชิดกัน

    เป็นคำที่สละสลวยมากอ่ะเห็นถึงความรักของสองคนเลยค่ะ

    #1,741
    0
  18. #1739 Min___TeeYai+ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 20:46
    หูยยยยย สงสารชินเฮมากอ่ะ อุตส่าห์ปล่อยทุกอย่างแล้วกลับโดนเล่นงานอีก อึนฮีร้ายมากกกกกกก เหมือนนางจะไม่เห็นแก่ใครเลยนอกจากตัวเอง ใช้ทุกคนเป็นเครื่องมือหมดเลย แม้แต่กับซอนมินนางก็ยังโกหกปิดบังได้เนียนๆ
    เอ็นดูหนูน้อยเลิฟลี่จังเลยอ่ะ เหงาไปเลยช่วงนี้
    ยงซออบอุ่นม๊ากกกกกกมากกก น่ารักจริงๆเลย ช่างเป็นคู่รักที่ยืนหยัดในความรักที่มีกันมานาน ถึงจะถูกพรากไปนานแต่พอต้องมาอยู่กันแค่สองคนก็ต่างพากันห่วงกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ซาบซึ้งจริงงงงงง >_< ในที่สุดซอก็ชัดเจนแล้วนะคะตอนนี้ ดีใจแทน ความสุขมันต้องเกิดขึ้นอีกแน่ๆ น่า ! แต่น่าเห็นใจทั้งสองมาก จะปากตรงกับใจทีก็ต้องเล่นพากันมาอยู่ในป่าเลย เห้อออ = =

    ขอ nc ด้วยค้า raviyah04@gmail.com
    #1,739
    0
  19. #1730 Me a da (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 23:20
    ฉันเกลียดยงฮวาที่เป็นแบบนี้...หลอกกินตลอด
    #1,730
    0
  20. #1723 Poo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 22:18
    อร๊ายยยอบอุ่นมากขอnc ด้วยนะคะ paupu0@gmail.com
    #1,723
    0
  21. #1718 Ponyboice (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 20:52
    รบกวนไรเตอร์ขอ NC หน่อยนะคะ Purse_piglet@hotmail.com
    #1,718
    0
  22. #1714 rasintt (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 20:17
    ได้รับnc แล้วค่ะ ขอบคุณมากๆๆๆนะคะ   ว่าแต่ยงหายเจ็บแผลเลยเนอะ  กำลังใจมาเพียบ  ถ้ายงไม่เจ็บแผล ติดป่ากันนานๆๆๆไปแบบไม่ต้องออกเลยดีกว่าไหมยง55555
    #1,714
    0
  23. วันที่ 6 มกราคม 2559 / 19:43
    ได้รับ NC แล้วค่ะ แต่งภาษาสวยอ่านแล้วเห็นถึงความรักของทั้งคู่ แต่เขินมาก พี่ยงน้องซอจ้า 
    กลางป่าเขาเลยนะลูก แต่ก็เข้าใจตามเนื้อเรื่องว่าทั้งคู่คิดว่าอาจไม่มีโอกาสรอดออกไป 
    อิอิ แต่อ่านไปเขินไปจริง ๆ ขอบคุณนะคะ

    #1,710
    0
  24. #1704 wanlaya (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 18:26
    ได้รับแล้วนะคะ คือเป็นสุขที่เศร้ามากสำหรับคู่นี้ ความรักเศร้ามาก รักมากแต่แสดงออกไม่ได้มันคือ? สงสารคู่นี้จังเลย ยงฮวากล้าที่จะรักและแสดงออก แต่จูฮยอนยังไม่กล้าพอ ขอให้จูฮยอนมีความกล้ามากกว่านี้เถอะนะ
    #1,704
    0
  25. #1701 Cartoon (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 14:47
    เค้าให้เมล์ผิดขอใหม่นะค้า Cartoon_Jr555@hotmail.com ขอโทษด้วย
    #1,701
    0