LOST IN LOVE (Yong & Seo) Fin.

ตอนที่ 18 : Lost in love Chapter 17 ไร่แสงแห่งรัก [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 818
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    5 ธ.ค. 58




Lost in love Chapter 17

ไร่แสงแห่งรัก

 

 



 

ยงฮวารู้สึกเหมือนว่าตัวเองมีน้ำลายเต็มปาก เลิฟลี่ชวนให้เล่นพ่อแม่ลูก แถมยังขอร้องให้เขาเล่นเป็นลูกอีก

แม่ครับผมหิวนมแล้ว

ลูกชายตัวโตร่ำร้องขอกินนม แอคติ้งของยงฮวาชนะเลิศ จูฮยอนทั้งรู้สึกชื่นชมและหมั่นไส้ได้ในคราวเดียว

นมหมดแล้วจ๊ะ มีแต่ดอกไม้ ลูกกินแก้หิวไปก่อนแล้วกันนะจ๊ะ จูฮยอนคลี่ยิ้มกว้างก่อนที่จะเด็ดดอกไม้ในแจกัน มายัดใส่ปากลูกชายตัวโต ทำเอาคุณพ่อเลิฟลี่ถึงกับนั่งหัวเราะชอบใจ

เคี้ยวด้วย ต้องเคี้ยวให้ละเอียดนะจ๊ะ เดี๋ยวติดคอตาย ถึงจะมีรอยยิ้มแต่เสียงของคุณแม่ฟังดูน่ากลัวยังไงก็ไม่รู้

เลิฟลี่นั่งหัวเราะได้อย่างสนุกสนานเพลิดเพลินเมื่อเห็นเด็กน้อยจองยงฮวายอมกินดอกไม้ด้วยความเชื่อฟัง

ทว่าแต่แล้วบรรยากาศน่ารักที่อบอวลไปด้วยความสุขกลับมีอันต้องสะดุดลงเมื่อจู่ๆ ทิฟฟานี่เปิดประตูพรวดเข้ามา

…!!

นิชคุณจำต้องหยุดเดินเมื่อทิฟฟานี่ไม่ยอมเดิน รู้สึกโล่งอกที่เลิฟลี่มีจูฮยอนคอยช่วยดูแล แต่กับอีกคนถ้าจำไม่ผิดเขาคิดว่าตัวเองก็น่าจะรู้จักคนคนนี้ดี

จองยงฮวาใช่ไหม?

ทิฟฟานี่ผลักผู้เป็นสามีออกมา ไม่ยอมเปิดโอกาสให้ผู้ชายสองคนได้พูดหรือทักทายกัน

ที่รักคะ ไม่ใช่ตอนนี้นะ

อะไร? คือผมรู้จักกับเขามาก่อนนะ เราสนิทกันเลยแหละ

เมื่อวานควรที่จะได้ทักทายแต่กลับไม่ได้ทักทาย เพราะฉะนั้นคราวนี้นิชคุณจึงไม่อยากพลาด

ต่อไปนี้ อย่าไปคบค้าสมาคมกับคนคนนี้อีกนะคะ คุณจองยงฮวาจะออกไปดีดีหรือจะให้ฉันเรียก รปภ.ดีคะ?

เลิฟลี่นั้นรู้ว่าแม่ไม่ชอบคุณลุงยงฮวา ต่างกับเลิฟลี่ที่รู้สึกชอบคุณลุงมาก

คนเป็นแม่เค้าเอ่ยปากไล่กันขนาดนี้แล้ว ยงฮวาเองก็ไม่อยากรั้นอยู่ต่อ ถึงจะเสียดายช่วงเวลาแห่งความสุข แต่ตลอดทั้งคืนมาจนถึงเมื่อครู่นี้เขารู้สึกมีความสุขมากจริงๆ

เลิฟลี่ลุงต้องไปแล้ว ส่วนคุณนิชคุณเอาไว้ถ้ามีโอกาสเราค่อยไปดื่มด้วยกันนะครับ

ทิฟฟานี่มองหน้าหาเรื่องเมื่อยงฮวาเอ่ยปากชวนให้สามีของเธอไปดื่มด้วยกัน ไม่มีวันเลยที่เธอจะยอม คนคนนี้ควรที่จะอยู่ห่างไกลจากพวกเราทุกคน โดยเฉพาะจูฮยอนกับเลิฟลี่

ยงฮวาหันกลับมาสบตาจูฮยอนครู่หนึ่งก่อนที่จะเดินกลับออกไป จูฮยอนอยากบอกว่ามันเป็นช่วงเวลาสั้นๆที่เราสามคนพ่อแม่ลูกได้อยู่ใกล้ชิดกัน เธอแอบหวังว่าสักวันเราทั้งสามคนจะได้อยู่ด้วยกันแบบนี้จริงๆ

 

 



 

ร่างบางเปิดประตูเข้ามานั่งในรถโดยที่ไม่ยอมถอดแว่นกันแดดออก รถยนต์คันหรูขับเคลื่อนมาบนถนนอย่างช้าๆ ตรงดิ่งออกนอกเมืองเพื่อไปในที่ที่พวกเขาสองคนใช้นัดพบปะพูดคุยกันเป็นประจำ

ความจริงแล้วชินเฮควรที่จะเกลียดผู้ชายคนนี้ให้มากๆ แล้วก็ไม่ควรใจอ่อนให้กับเขาอีก แต่จนแล้วจนรอดความรักที่เขามีให้กลับทำให้เธอกลายเป็นผู้หญิงโง่เง่าคนหนึ่งเพียงเท่านั้น

ยงฮวาบอกผมแล้วว่าคุณกับเขาจะหย่ากัน

สามเดือนค่ะ อีกสามเดือนฉันบอกเขาไปแบบนั้น

ได้ยินจากปากของชินเฮเอง จงซอกก็โล่งใจ ที่ผ่านมาเขาเฝ้ารอเวลานี้มาโดยตลอด กี่ปีมาแล้วไม่รู้ที่ต้องตกอยู่ในสภาพน่าสมเพชแบบนี้ มีลูกมีเมียที่มีคนอีกคนออกหน้ารับเป็นสามี

แล้วจะเป็นยังไงต่อไปคะ หลังจากที่ฉันหย่ากับยงฮวาแล้วคุณจะทำยังไงกับเราสองคนแม่ลูกต่อไป?

“….” จงซอกอ้ำอึ้ง ไม่สามารถตอบคำถามนี้ได้ ซึ่งชินเฮเองก็รู้ดีว่าแม้จะหย่าขาดกับยงฮวาไปแล้วคนอย่างลีจงซอกก็ไม่คิดที่จะเสียสละอะไรเพื่อเธอหรอก ในสมองของเขายังคงมีแต่เรื่องของตัวเองคนเดียวเพียงเท่านั้น

ยงฮวาเป็นคนดี ฉันเองก็เคยแอบมีใจให้เขาเหมือนกัน แต่น่าเสียดายที่เขาไม่เคยมีใจให้ฉันเลย ถ้าเขารักฉันสักนิดฉันคงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพที่น่าทุเรศๆแบบนี้หรอก

ลีจงซอกกำพวงมาลัยรถยนต์ไว้แน่น ก่อนที่จะเร่งความเร็วจนแทบจะโบยบิน ในสายตาของชินเฮ เขาเป็นคนไม่มีอะไรดี สำหรับเธอแล้วเขามีให้แต่ความรักและความเห็นแก่ตัวเพียงเท่านั้น

เหตุผลที่จะพาชินบีไปเมืองนอก ก็เพราะต้องการจะหนีไปจากผมใช่ไหม?

ชินเฮคลี่ยิ้มหวานพร้อมกับจิกเบาะรถแน่น จงซอกคาดการณ์ถูกแล้ว เธอตั้งใจพาชินบีไปจากเขาจริงๆ เธอจะไปให้พ้นจากวังวนแห่งความโง่งมในครั้งนี้ ไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะไปได้

 

 





 

เลิฟลี่ออกจากโรงพยาบาล สถานการณ์ทุกอย่างกลับเข้าสู่ภาวะปกติ หลังจากนี้แค่ระมัดระวังชาดอกเก็กฮวยและต้องคอยหมั่นสังเกตว่ายังมีอาหารชนิดอื่นๆ ที่เลิฟลี่อาจจะมีอาการแพ้อีกหรือไม่

ท่าน ผอ.คะ แขกของท่าน ผอ.มาถึงเรียบร้อยแล้วค่ะ

จูฮยอนเปิดห้องประชุมพบแขกคนพิเศษ ความจริงเธอก็พอรู้เรื่องนี้มาบ้างแล้ว แต่ก็ยังมีอีกหลายเรื่องที่เธอคิดว่าตัวเองยังรู้น้อยเกินไป

ผมจะออกไปรอข้างนอกนะครับ เชิญคุณพูดคุยกันตามสบายเลย

ฉันจะให้คนพาไปรอที่ห้องทำงานของฉันนะคะ ถ้าเสร็จธุระจากทางนี้แล้ว ฉันจะรีบกลับไปทันทีเลยค่ะ

จูฮยอนให้คนพามินฮยอกไปรอในห้องทำงาน ฮโยยอนเคยบอกว่าคุณพ่อของเธอกับมินฮยอกเปิดบริษัทรับสืบทั่วราชอาณาจักร ซึ่งความจริงแล้วรับสืบหมดทุกอย่าง แต่ส่วนใหญ่คนชอบมาจ้างให้ตามสืบจับพวกมือที่สามเป็นส่วนใหญ่

พอจะมีความคืบหน้าบ้างไหมคะ?

ยอดนักสืบที่มินฮยอกคัดเลือกมาให้ส่งแฟ้มผลงานให้กับหญิงสาวผู้ว่าจ้าง จูฮยอนเปิดดูภาพถ่ายและข่าวจากหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นด้วยความใจหาย เมื่อ 7 ปีที่แล้ว ไร่ของยงฮวาถูกไฟไหม้วอดวาย แม้แต่บ้านทั้งหลังก็ไม่รอด นอกจากนี้เปลวเพลิงยังลามไปติดที่ประตูหลังบ้านของเธออีกด้วย โดยในส่วนบ้านของเธอไม่ได้รับความเสียหายมากนัก แต่ไร่ของยงฮวาทั้งหมดดำเป็นตอตะโก เต็มไปด้วยเถ้าถ่าน พ่อของเธอเป็นคนรักธรรมชาติมาก หรือต่อให้ไม่ใช่เป็นคนรักธรรมชาติอะไร แต่จูฮยอนก็ยังไม่อยากเชื่อว่าท่านจะทำเรื่องรุนแรงแบบนี้ได้

แต่เดิมทีไร่นี้ไม่มีชื่อนะครับ แต่ตอนนี้มีชื่อแล้ว ชื่อว่าไร่แสงแห่งรัก มีป้ายติดไว้ที่หน้าประตูอย่างชัดเจนเลย

ไร่แสงแห่งรัก ในภาพถ่ายดูสวยงดงาม แผ่ขยายอาณาเขตกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ผลผลิตมากมายออกดอกออกผลบานสะพรั่ง ท้องฟ้าที่นั่นยังคงเป็นสีฟ้าสดใสที่ไม่ว่าได้มองกี่ครั้งก็ยังคงดูสวยงามอยู่เสมอ

ตามในข่าว ครั้งแรกมีการแจ้งความด้วยนะครับ แต่ไปๆมาๆคดีก็ถูกถอนออกไป เรื่องก็เลยจบลงแค่นั้น ส่วนไร่หลังจากถูกเผาก็ถูกฟื้นฟูกลับขึ้นมาใหม่ในแบบที่เห็น ไร่แสงแห่งรักเป็นไร่ที่ใหญ่ที่สุดและมีผลผลิตมากที่สุดในจังหวัดเลยด้วยนะครับ ตอนไร่ถูกเผาใหม่ๆเหลือคนงานไม่กี่คนเอง แต่ตอนนี้มีคนงานเป็นร้อยเลย ทั้งเครื่องมือเครื่องจักรทันสมัยครบถ้วน ฟื้นกลับมาได้ยิ่งใหญ่มากเลยทีเดียว

ทำไมคดีถึงถูกถอนออกไปล่ะคะ? คำตอบอาจจะง่ายดาย เช่นว่าเพราะยงฮวาอาจยังเห็นแก่เธออยู่ก็เลยทำอย่างนั้น

ผมไม่รู้เหมือนกันครับ รู้แค่ว่าคุณแม่ของจองยงฮวาเป็นคนถอนแจ้งความด้วยตัวเอง

คู่กรณีเป็นใครหรอคะ?

นี่ครับ นี่เป็นบันทึกการแจ้งความ

จูฮยอนไม่อยากเห็นหลักฐาน แต่สุดท้ายก็ต้องฝืนดูมันทั้งหมดด้วยตาของเธอเอง

ซอซอนมิน

อ้อผมตรวจสอบกล้องวงจรปิดในวันนั้นให้แล้วครับ มีคนร้ายหลายคนที่เราสามารถมองเห็นใบหน้าได้อย่างชัดเจน

ทั้งหมดในมือของจูฮยอนตอนนี้คือภาพจากกล้องวงจรปิดในซอยบ้านของป้ายองวอนในวันที่ยงฮวาถูกทำร้าย โชคดีที่คนร้ายไม่มีใครปิดหน้าปิดตาเลย จึงมีหลายคนที่ทำให้สามารถเห็นใบหน้าได้อย่างชัดเจน

ช่วยตามหาคนพวกนี้ให้หน่อยได้ไหมคะ?

น่าจะแจ้งความด้วยนะครับ ผมจะดำเนินเรื่องให้เอง

ยังก่อนค่ะ ฉันอยากรู้ให้แน่ก่อนว่าใครเป็นคนบงการพวกเค้ากันแน่

 

 

จูฮยอนกลับเข้ามาในห้องทำงานเพื่อร่วมกินมื้อกลางวันร่วมกับมินฮยอกและฮโยยอน ก่อนหน้าจูฮยอนพยายามคิดและทำทุกอย่างด้วยความรอบคอบ ถึงจะรู้จักมินฮยอกได้ไม่นาน แต่เธอก็เชื่อใจและคิดว่าเขาน่าจะเป็นคนดีเหมือนกับพี่สาว ซึ่งมินฮยอกออกตัวแต่แรกแล้วว่าเรื่องที่เธอขอให้นักสืบตามสืบให้ เขาไม่มีสิทธิ์เข้าไปยุ่งไปก้าวก่าย

เรียบร้อยดีนะครับ

เรียบร้อยดีค่ะ ต้องขอบคุณคุณมากจริงๆ คนของคุณไม่ทำให้ฉันรู้สึกผิดหวังเลย

สรุปว่าเธอให้เค้าไปสืบเรื่องอะไร เล่าไม่ได้ บอกไม่ได้เลยจริงๆน่ะหรอ?

ความลับจริงๆค่ะ

ฮโยยอนแกล้งทำเมินก่อนที่จะหันมาส่งยิ้มตลกๆให้กับท่าน ผอ. เธอเข้าใจดีว่ามันเป็นเรื่องสำคัญ เพราะถ้าไม่สำคัญจริงๆ คงไม่ต้องถึงขั้นใช้บริการนักสืบแบบนี้หรอก แถมมื้อเดทกันสามคนในห้องทำงานนี้ก็ไม่เลวเลย

 

 



 

ยงฮวาตื่นสายเป็นประจำทุกวัน พอตื่นขึ้นมาแล้วสิ่งแรกก็คือจะต้องรู้สึกหิวหลังจากนั้นก็จะต้องมาฝากท้องที่ร้านของยองวอนเสมอ

นับตั้งแต่เป็นลมไปวันนั้นยองวอนก็เอาแต่มองหาคนขับรถคู่กรณีของเธอตลอด แต่เขาก็ไม่ได้มาปรากฎตัวแถวนี้อีกเลย

วันนั้นป้ายังไม่บอกผมเลยว่าอยู่ดีดี ป้าวิ่งออกไปทำไม?

อยู่ดีดีก็ถูกจี้ถาม ทำเอายองวอนหน้าซีดออกอาการพิรุธจนเห็นได้ชัด ก่อนหน้ายองวอนคิดว่าจะไปแจ้งตำรวจให้ช่วยตามหาคนให้ แต่สุดท้ายเธอก็เดินกลับออกมาจากโรงพักเฉยๆ

คือป้าป้าควรทำยังไงดี ถ้าอยากจะตามหาคน

ตามหาคนตามหาใครหรอครับ?

….

….

มินฮยอกย้อนกลับมาที่รายการวิทยุ เพราะยงฮวาบอกว่ามีเรื่องอยากจะขอความช่วยเหลือ ผู้บริหารหนุ่มผู้เร่งรีบเกือบจะลื่นหกล้มเพราะไม่รู้ว่าใครมาทำน้ำหกเอาไว้ พอหันมองหาพนักงานทำความสะอาด ก็ไม่เห็น พอเดินอย่างระมัดระวังมาเรื่อยๆ ถึงได้เห็นว่าพนักงานทำความสะอาดที่ตัวเองเป็นคนจ่ายเงินเดือนมาแอบนั่งหลับอยู่ที่มุมตึก

ป้าครับป้า

คนถูกปลุกสะดุ้นตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ แม่ของเธอป่วยจนมาทำงานไม่ไหว เธอก็เลยรับอาสามาทำงานให้แทน

นี่เธอเป็นใครเนี่ย!?”

ไม่ใช่พนักงานทำความสะอาดคนที่มินฮยอกคุ้นเคย ทว่ากลับเป็นหญิงสาวอายุไม่น่าจะเท่าไหร่เพียงเท่านั้น หากแต่ยังไม่ทันได้ไต่ถามให้รู้ความ เธอคนนั้นก็วิ่งหนีไปทันที ทิ้งให้มินฮยอกยืนอึ้งอยู่ตรงนั้นแถมที่พื้นยังมีคราบน้ำกระจายเป็นหย่อมๆอีกด้วย

ทิฟฟานี่เปิดประตูเข้ามาดูลูกสาว ก่อนหน้านี้นิชคุณบอกเธอว่าเลิฟลี่ขอยืมเครื่องเล่นเพลงของนิชคุณไป บอกว่าจะเอาไปเปิดฟังเพลงจากรายการวิทยุ

ดูสิ นอนหลับหูฟังก็ไม่เอาออก คนเป็นแม่จัดการถอดหูฟังแล้วเก็บเครื่องเล่นเพลงวางไว้บนหัวเตียง มันดึกมากแล้ว ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเลิฟลี่เผลอนอนหลับคาหูฟังไปตั้งแต่เมื่อไหร่

นึกยังไงถึงอยากฟังเพลงขึ้นมา เด็กหนอเด็ก ค่อยๆโตเป็นสาวทีละนิดแล้วสินะเรา

ทิฟฟานี่เดินกลับออกจากห้องของลูกสาวพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนหน้านี้เลิฟลี่ฟังรายการของเท็ดดี้จอง แล้วก็มีแอบโทรเข้าไปขอเพลงเป็นการส่วนตัวด้วย



 

หลังเสร็จจากการจัดรายการวิทยุ ยงฮวาใช้เวลาไม่ต่ำกว่าสิบห้านาทีนั่งรอคอยพบกับมินฮยอกแต่เขาก็ยังไม่มา พอออกมาเดินยืดเส้นยืดสายที่บริเวณทางเดิน ถึงได้พบว่ามินฮยอกกำลังขะมักเขม้นอยู่กับการเช็ดถูพื้น

ป้าแม่บ้านไปไหนล่ะ ทำไมถึงขั้นต้องมาทำเอง?ยงฮวาถามด้วยความแปลกใจ

ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ตอนที่เข้ามาผมเกือบลื่นหัวแตกเพราะน้ำพวกนี้เลย เดินหาป้าแม่บ้านแต่ดันไปเจอใครก็ไม่รู้มาทำแทน ถามจากใครก็ไม่มีใครรู้เลย นี่ผมใจหายเลย กลัวว่าจะมีใครมาทำอะไรไม่ดี

แล้วให้คนที่ด้านล่างเช็คดูหรือยัง?

ดูแล้วครับ เป็นผู้หญิงอายุน่าจะยี่สิบต้นๆ แต่ตรวจดูโดยรอบทั้งหมดแล้ว ไม่มีของอะไรหายเลย ผมก็งงเหมือนกันว่าเธอคนนั้นเข้ามาได้ยังไง

เจ้าของสถานีวิทยุลงมือเช็ดถูพื้นด้วยตัวเอง นี่จัดว่าเป็นภาพในตำนานเลยทีเดียว จะทิ้งไว้ก็ไม่กล้า กลัวคนอื่นจะลื่นหกล้ม มินฮยอกก็เลยต้องเช็ดถูเอง

ว่าแต่พี่มีเรื่องอะไรจะคุยกับผมหรอครับ?

จะให้ช่วยตามหาคนน่ะ บริษัทของพ่อนาย พอจะมีคิวให้หน่อยไหม?

 

 

 

จูฮยอนนอนไม่หลับ เอาแต่นั่งมองดูภาพถ่ายและเอกสารต่างๆที่คุณนักสืบช่วยตามเก็บรวบรวมมาให้ ยิ่งในหลักฐานปรากฎชื่อพ่อของตัวเองอยู่อย่างชัดเจน จูฮยอนก็ยิ่งรู้สึกย่ำแย่และหวาดกลัวกับความจริงทั้งหมด

ไม่หรอก ไม่ใช่คุณพ่อแน่ ฉันจะยังไม่ปักใจเชื่อว่าเรื่องทั้งหมดคุณพ่อเป็นคนบงการ ท่านไม่ใช่คนที่จะทำร้ายใครได้เลย

ถึงแม้พ่อจะเป็นคนเข้มงวด แต่ก็เป็นธรรมดาสำหรับคนเป็นครูอาจารย์เป็นเจ้าของสถาบันการศึกษา พ่อโกรธก็เพราะเธอทำผิดต่อท่านจริงๆ เพราะเป็นลูกสาวคนเดียว ท่านจึงคาดหวังกับเธอเอาไว้มาก ที่ท่านมาตบตีเธอก็เพราะรักและเป็นห่วงหลาน รวมไปถึงเป็นห่วงอนาคตของเธอมากกว่า

ยงฮวาเดินร้องเพลงมาอย่างอารมณ์ดี วันนี้เลิฟลี่โทรเข้ามาขอเพลงด้วย เป็นความภูมิใจเล็กๆ ที่เท็ดดี้จองมีเด็ก 7 ขวบเป็นแฟนคลับ

จะให้เดินเข้าห้องของตัวเองเลยก็กลัวว่าคืนนี้ตนอาจจะนอนไม่หลับ ถึงคราวก่อนเรื่องของเราจะยังไม่มีบทสรุป แต่จูฮยอนมีท่าทีอ่อนลงมากแตกต่างกับในครั้งแรกที่บอกว่าลืมทุกอย่างไปจนหมดแล้ว

เพราะได้ยินเสียงเพลง จูฮยอนจึงรู้ว่ายงฮวามาอยู่ที่หน้าห้องของเธอแล้ว เห็นท่าทีที่ดูลังเลว่าจะกดกริ่งดีหรือไม่กดกริ่งดีของคนที่มายืนเก้ๆกังๆอยู่หน้าห้อง แล้วจูฮยอนก็อดที่จะต้องยิ้มไม่ได้

อุ้ย!” ยงฮวาแกล้งร้องอุทาน เขายังไม่ได้กดกริ่ง ยังไม่ได้ทำอะไรเลย แต่จูฮยอนก็เปิดประตูห้องออกมาแล้ว มันเป็นเพราะว่าเราสองคนใจตรงกันใช่หรือเปล่า

ยังไม่นอนหรอ นึกว่านอนหลับไปแล้วเสียอีก ว่าแต่ว่าเลิฟลี่เป็นยังไงบ้าง ตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาล พี่ยังไม่มีโอกาสได้เจอเลิฟลี่เลย ยงฮวาหาข้ออ้างสารพัด เพียงเพราะว่าต้องการที่จะถ่วงเวลา

นั่งคุยกันตรงนี้ก่อนดีกว่า ป้ายองวอนบอกพี่ว่าให้เอามันเผานี่มาแบ่งเธอด้วย ยงฮวาดึงจูฮยอนให้นั่งลงที่เก้าอี้หน้าห้อง ถึงมันจะไม่เป็นการส่วนตัวแต่ชั้นนี้ก็มีแค่เขากับจูฮยอนพักอยู่สองคนเท่านั้น

จูฮยอนยอมนั่งลงแต่โดยดี ที่ผ่านมายงฮวาต้องผ่านอะไรมาบ้าง เธอไม่อยากคิดเลยว่ามันจะยากลำบากมากแค่ไหน

เลิฟลี่สบายดีค่ะ กลับมาร่าเริงสดใสเหมือนเดิมแล้ว

ดีจัง ดีจริงๆ ยงฮวาเอาแต่นั่งยิ้ม พยายามคิดว่าจะพูดคุยเรื่องอะไรต่อไปดี

แม่ของพี่ท่านสบายดีไหมคะ?

เป็นครั้งแรกเลยที่จูฮยอนถามถึงแม่ ยงฮวารู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่จูฮยอนยังไม่ลืมผู้หญิงคนที่เขารักและเคารพมากที่สุดในชีวิต เวลาหลายปีในวงการ ยงฮวากอบโกยงาน กอบโกยเงินก็เพราะหวังอยากให้แม่อยู่ได้อย่างสุขสบาย ทุกครั้งที่ไร่ของเราค่อยๆเติบโต แม่คือกำลังใจสำคัญมากที่สุด เขาทำทุกอย่างก็เพราะอยากให้แม่มีความสุข แต่ก็น่าเสียดาย

นางฟ้าของพี่กลับขึ้นสวรรค์ไปแล้วล่ะ ท่านเสียไปตั้งแต่เมื่อช่วงกลางปีที่แล้ว

“….” จูฮยอนนั่งนิ่ง รู้สึกหนาวคล้ายกับว่ามีลมพัดเข้ามาวูบหนึ่ง แม่ของยงฮวาเป็นคนใจดีมาก ท่านดีต่อเธอเสมอ หลายครั้งที่แอบรู้สึกอิจฉาต่อความรักความเอาใจใส่ที่สองแม่ลูกมีให้กัน อดใจหายไม่ได้เลยว่ายงฮวาจะใช้ชีวิตอยู่ได้ยังไงโดยที่ไม่มีท่านอยู่เคียงข้าง แต่เขาก็อยู่มาได้จนถึงตอนนี้

พี่คงเสียใจมากเลยใช่ไหมคะ?

อื้มยงฮวาพยักหน้าก่อนที่จะแหงนหน้าขึ้นห้ามน้ำตา ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ไม่คิดว่าจะเร็วมากขนาดนั้น เพราะที่ผ่านมาแม่ก็ดูแข็งแรงดี

เพราะแม่ไม่เคยบอกว่าท่านไม่สบายที่ตรงไหน พี่ก็มัวแต่ทำงานจนมองข้ามเรื่องสำคัญไป ตอนนั้นที่ต้องออกจากกรมเพื่อกลับไปงานศพแม่ พี่เสียใจและเอาแต่คิดว่าตัวเองก็แค่กำลังฝันร้าย

“….” ยงฮวาหยุดพูดไปครู่หนึ่ง พยายามที่จะปาดน้ำตาทิ้ง น่าอายจริงๆที่ต้องมาเสียน้ำตาต่อหน้าจูฮยอนแบบนี้

ถ้าอยากร้องไห้ ก็ควรที่จะร้องออกมาเลยนะคะ ไม่ต้องกลัวว่าจะอาย เพราะถ้าเก็บเอาไว้มันคงไม่ดี

ยงฮวาหันมายิ้มทั้งน้ำตา อย่างน้อยตอนนี้ก็มีจูฮยอนอยู่ข้างๆ แต่ก็คงดีกว่าถ้าเธอจะเป็นคนคอยช่วยซับน้ำตาให้ แต่เขาก็รู้ดีว่ามันไม่ใช่เวลา

กินมันเผากันเถอะ แต่ว่าพี่ขอไปล้างหน้าแป็บเดียว เดี๋ยวกลับมา

จูฮยอนแอบลอบถอนหายใจเมื่อยงฮวากลับเข้าไปในห้องของเขา ร่างบางลุกขึ้นกลับเข้ามาในห้องของตัวเอง เปิดตู้เย็นเลือกหยิบน้ำผลไม้ออกมา ถ้ากินมันเผาอย่างเดียวคงคอแห้งน่าดู มีน้ำผลไม้ด้วย ช่วยแก้กระหายได้ดี

วันนี้จูฮยอนมีโอกาสได้ฟังเท็ดดี้จองด้วย พักหลังๆมานี้เขาพูดไปเรื่อย มีสาระบ้าง ไม่มีสาระบ้างแต่ฟังแล้วก็สนุกเพลิดเพลิน ช่วยแก้เหงาได้เยอะ ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าว่าน้ำเสียงของเขาคล้ายกับยงฮวามากพอสมควร

ยงฮวากลับมาที่เดิมด้วยใบหน้าเปียกชุ่มกับผ้าขนหนูผืนเล็ก กลิ่นของใบหน้าสะอาดๆ ทำให้จูฮยอนหวนคิดถึงช่วงเวลาที่เราสองคนตากฝนอยู่ด้วยกันในป่า

โหมีน้ำผลไม้ด้วย อร่อยแน่เลยวันนี้

เช็ดหน้าก่อนสิคะ น้ำบนหน้าพี่มันหยดใส่ฉันแล้วเนี่ย จูฮยอนปาดซับน้ำที่กระเด็นมาติดออกจากใบหน้าของตัวเอง แต่แทนที่ยงฮวาจะระมัดระวัง เขากลับตั้งใจสะบัดน้ำใส่จูฮยอนเข้าให้อีก

ร่างบางหลบหลีกหนีพัลวัน แต่แล้วจูฮยอนก็ต้องนั่งนิ่งกลายเป็นก้อนหินเมื่อยงฮวาใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กที่ถือมาช่วยซับหยดน้ำออกให้

แค่ 7 ปีเอง โตเป็นสาวขึ้นมากเลยจริงๆ

“….” จูฮยอนหน้าแดง ก่อนที่จะปัดมือของยงฮวาออก โตเป็นสาวอะไรกัน ตอนนี้เธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้วต่างหาก

เช็ดหน้าตัวเองไปเถอะค่ะ

ยงฮวานั่งลงก่อนที่จะเอาผ้าขนหนูคลุมหน้าตัวเอง เช็ดทุกอย่างได้รวดเร็วอย่างลวกๆ จากนั้นถึงจัดการลงมือปอกมันเผาให้กับเราทั้งสองคน

กลับดึกจังนะคะ ไปทำงานอะไรมาหรอ?

งานโรงงานไง ต้องเข้ากะกลางคืนน่ะ

ใครจะไปเชื่อคำพูดของเขาได้ อย่างจองยงฮวาน่ะหรือจะทำงานโรงงาน

ไม่เชื่อสินะ ไม่เป็นไรเอาไว้ยอมเป็นแฟนกันก่อน แล้วตอนนั้นถึงจะบอก

ถ้าอย่างนั้นไม่อยากรู้แล้วล่ะค่ะ

ยงฮวาทำหน้างอเพราะผิดหวัง แต่ถึงกระนั้นใจของเขาก็ยังสู้เต็มร้อย

พี่มาคิดดูแล้ว พี่ก็เห็นแก่ตัวเกินไปเอาอย่างนี้แล้วกันนะ ถ้าในอนาคตหรือว่าตอนนี้เธอมีใครที่คิดว่าเขาเป็นคนดีจริงๆ แล้วเธอก็อยากที่จะอยู่เคียงข้างเขา เธอสามารถทำตามความรู้สึกของตัวเองได้เลย มินฮยอกเป็นคนดีนะ พี่เชื่อว่าเขาไม่มีวันทำให้เธอเสียใจเหมือนกับที่พี่ทำอย่างแน่นอน พี่จะยินดีด้วยถ้าคนที่พี่รักมีความสุข

จูฮยอนกลืนมันเผาไม่ลงคอ มันฝืดไปหมดจนต้องรีบดื่มน้ำตามเข้ามาด้วยความรวดเร็ว บางทีข้อเสนอของยงฮวาอาจจะดีมากกว่าการที่เราสองคนจะกลับมารักกันก็ได้ ถ้าไม่ติดว่าเธอมีลูกสาว ไม่แน่ว่าเธออาจจะแต่งงานไปนานแล้วด้วยซ้ำ

คุณมินฮยอกเป็นคนดีค่ะ เขาเป็นคนมีน้ำใจแล้วเราสองคนก็เข้ากันได้ดี แต่ว่าเป็นฉันเองที่คิดว่าคบกับคนอายุเท่ากันคงไม่เวิร์กเท่าไหร่

ยงฮวาใจชื้น ความจริงแล้วเขาไม่ใช่คนใจกว้างเลย แต่ก็แค่ไม่อยากเอาเปรียบจูฮยอนอีกก็เท่านั้น

แต่ยังไงก็ตามฉันจะลองเปิดโอกาสให้คนอื่นๆบ้าง ถ้าฉันคิดว่าคนคนนั้นคือคนที่เหมาะสมและสามารถทำให้ฉันมีความสุขได้จริงๆ ฉันจะไม่ปิดโอกาสของตัวเองแน่นอนค่ะ

คนฟังรู้สึกชาวาบ ก่อนหน้าโล่งใจได้ไม่นาน สุดท้ายก็ต้องเจ็บกับคำพูดของตัวเองอยู่ดี

ถ้ามีวันนั้นจริงๆ พี่ค่อยตัดใจจากเธอทีหลัง แต่ตอนนี้พี่ไม่อาจตัดใจจากเธอได้จริงๆ คงไม่ว่าอะไรใช่ไหม ถ้าพี่จะยังขอรักเธอต่อไป

จะอยู่ตรงนี้ มองดูใกล้ๆ มอบความรักให้เธอจากหัวใจดวงเดิม แม้ว่าที่ปลายทางเราอาจไม่ได้อยู่ด้วยกันเหมือนวันวานก็ตาม เมื่อถึงวันนั้นเขาจะไม่เสียใจเลยที่วันนี้ยังคงรักเธอ

ค่ะ จูฮยอนพูดตอบน้ำตาเอ่อ กำแพงที่สร้างเอาไว้แน่นหนาค่อยๆทรุดตัวลงอย่างช้าๆ แม้ว่าก่อนหน้าจะพยายามรักษามันไว้เป็นอย่างดีแล้วก็ตาม ใจจริงแล้วเธออยากบอกกับเขาว่าเธอจะรออีกสามเดือน รอจนกว่าเขาจะเป็นอิสระ แต่ก็กลัวกลัวที่ว่าตัวเองอาจจะถูกผู้คนสาปแช่งและด่าทอว่าเธอเป็นคนเลวที่อาจจะเป็นตัวปัญหาทำให้ครอบครัวของยงฮวาต้องแตกแยก ซึ่งไม่ว่าจะคิดในมุมไหนเธอก็มีส่วนอยู่ดี

ปมในชีวิตของพวกเรามันมีมากเกินไปจริงๆ มันมากเกินไปที่จะดึงเอาเลิฟลี่มาร่วมแบกรับสิ่งเหล่านี้เอาไว้ได้ ต่อให้เราสองคนไม่สนใจผู้คนรอบข้าง แต่เธอไม่อาจปิดบังความลับเรื่องเลิฟลี่กับยงฮวาได้ตลอดไป จะดีแค่ไหนถ้าเราสามคนได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากัน แต่จุดหมายที่อยู่ไม่ไกลนั้นแปดเปื้อนเต็มไปด้วยโคลนตมที่ผู้คนมากมายสาดใส่พวกเราทั้งหมดด้วยความเกลียดชัง ยิ่งคิดถึงวันนั้นจูฮยอนก็ยิ่งรู้สึกหวาดกลัว

ยงฮวาเข้าใจดีทุกอย่าง เพราะตัวของเขาเองก็ไม่อยากทำให้จูฮยอนต้องมาแปดเปื้อน เราจะรักกันโดยไม่สนใจคนอื่นมันเป็นไปไม่ได้ จูฮยอนมีหน้าที่การงานมีหน้ามีตาและเป็นความหวังเดียวของตระกูล ถึงคนอย่างซอซอนมินจะไม่ใช่คนดีอะไร แต่ลูกสาวของเขาเป็นคนดีและเป็นคนที่ยงฮวารัก

เส้นทางของเรามีแต่ขวากหนามเต็มไปหมดเลย

 




 

 

เป็นเช้าวันใหม่ที่คนทุกคนต่างยังคงทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป คุณครูคนใหม่ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดี สร้างความพอใจให้กับจูฮยอนเป็นอย่างมาก

ขณะที่โครงการใหม่เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ของเด็กก็มีเข้ามาไม่ขาดช่วง เด็กมัธยมต้นและปลายต้องออกค่ายนอกสถานที่หลังจากสอบภาคกลางเทอม แถมเดือนหน้าเลิฟลี่กับเพื่อนๆ ยังมีกำหนดเดินทางไปทัศนศึกษาเพื่อเรียนรู้การเพาะปลูกผักสวนครัวที่ที่ไร่แส่งแห่งรัก

…!

ใครเป็นคนเลือกที่นี่คะ? จูฮยอนตกใจจนทำน้ำผลไม้ตกลงมาแตกกระจายทั้งแก้ว

ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไร ดิฉันจะเรียกแม่บ้านให้เข้ามาทำความสะอาดตอนนี้เลย

จูฮยอนสงบสติอารมณ์พร้อมกับนั่งถอนหายใจหลายเฮือก แค่มองเห็นชื่อไร่แสงแห่งรักก็ทำให้เกือบจะคุมสติไม่ได้

แม่บ้านรีบเดินตามเลขานุการเข้ามาจัดการเก็บกวาดทำความสะอาดในห้องทำงานของท่านผู้อำนวยการ แม่บ้านคนใหม่เพิ่งมาทำงานได้ไม่ถึงสัปดาห์ แต่เธอก็เคยได้ยินมาบ้างว่าท่านผู้อำนวยการเป็นสาวสวยอายุแค่ 25 ปีเท่านั้นเอง

จูฮยอนเดินเลี่ยงมานั่งที่โซฟาเปิดทางให้แม่บ้านทำความสะอาดได้สะดวก มันเป็นแค่ช่วงระยะเวลาสั้นๆ ที่ท่านผู้อำนวยการและแม่บ้านคนใหม่ได้จ้องมองกันและกัน ถึงแม้เรื่องจะผ่านมานานเกือบสิบปี แต่จูฮยอนจดจำคนคนนี้ได้ไม่เคยลืมเลย

คุณ!”

แม่บ้านคนใหม่ทิ้งอุปกรณ์ทำความสะอาดก่อนที่จะเปิดประตูวิ่งออกไปจากห้อง จูฮยอนลนลานตกใจ เธอจำได้แม่นยำและแน่ใจว่าไม่ผิดคนแน่ คนคนนี้คือผู้หญิงคนที่ตั้งใจทิ้งเธอเอาไว้ในป่าเมื่อ 7 ปีที่แล้ว

ตายแล้ว! ทำไมถึงเสียมารยาทกับท่าน ผอ.แบบนี้เนี่ย?” เลขานุการรู้สึกโกรธและผิดหวังต่อพฤติกรรมที่แม่บ้านแสดงออกเป็นอย่างมาก

ให้ รปภ. ช่วยสกัดเธอไว้ด้วยค่ะ อย่าปล่อยให้เธอหนีออกไปได้ ฉันมีเรื่องสำคัญมากที่จะต้องสอบถามเธอค่ะ

 



 

 

*********************************100%****************************

 

E-book The Snowman วางแผงเรียบร้อยแล้วนะคะ

สนใจสั่งซื้อ สอบถามเพิ่มเติม ในอีเมล angleys@hotmail.co.th

รายละเอียดทั้งหมดอยู่ในหน้าเพจเฟสบุคแล้วค่ะ 



ไรเตอร์ขอฝากเรื่องสั้นสำหรับเทศกาลพิเศษไว้ในอ้อมใจของทุกคนด้วยนะคะ
แนบแผนที่บ้านค่ะ
Dear Santa
http://writer.dek-d.com/angleinblue/writer/view.php?id=1412273
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,564 ความคิดเห็น

  1. #2428 Beam Supattra (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:37
    แม่บ้านคนนั้นเป็นใครอ่ะ ใช่คนเดียวที่มินฮยอกเจอรึป่าวเนี่ย
    #2,428
    0
  2. #2313 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:27
    ปมนี่เยอะจริงๆ....
    #2,313
    0
  3. #2173 ลูกจ๋า (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:01
    สู้ๆคะไรเตอร์ รอติิดตามตอนต่อไปนะคะ
    #2,173
    0
  4. #1893 Bebearboo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 21:53
    ซอให้คนตามสือบแล้วววละยังมาเจอคนที่ปล่อยไว้กลางป่าอีกกขอให้รู้คนจ้างไวไวเถ้อะ
    #1,893
    0
  5. #1683 Pae (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 00:50
    สงสารยงซอจุง

    น้องซอเจอใครอ่ะ
    #1,683
    0
  6. #1675 rasintt (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 00:10
    เริ่มใกล้จะเปิดเผยคนร้ายตัวจริงเข้ามาแล้ว  ถ้าทุกคนยอมพูดและคุยกัน ป่านนี้รู้ตัวคนที่อยู่เบื้องหลังนานแล้ว
    #1,675
    0
  7. #1657 Ponyboice (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 21:28
    น่าติดตามมากๆ
    #1,657
    0
  8. #1588 ปังปอน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 21:25
    สงสารยง
    #1,588
    0
  9. #1549 bluecherry2228 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 18:47
    ตะเตือนไต เทดดี้จองอย่าเพิ่งถอดใจน้าาาาา
    #1,549
    0
  10. #1341 saisai (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 12:58
    เรื่องของซอเกิดเพราะซอของซอ แต่เรื่องของแม่นี่เกิดเพราะใคร

    #1,341
    0
  11. #1333 rasintt (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 17:03
    ถ้าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะพ่อของน้องซอเองจะทำใจได้ไหม  ปัญหาในอดีตคงแก้ไขไม่ได้  แต่เราทำปัจจุบันให้ดีได้นะ  แต่ที่แน่ ๆ ใครคือคนร้ายตัวจริง อยากให้เปิดเผยเร็ว ๆ จังอิๆๆๆๆๆ
    #1,333
    0
  12. #1304 only (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 15:16
    จองซอกเห็นแกตัว

    ยงน่าสงสาร
    #1,304
    0
  13. #1265 jin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 00:19
    ซอและแม่ใจตรงกันเริ่มจ้างคนสืบเรื่องราวในอดีต ขอให้เจอเงื่อนงำคนที่อยู่เบื้องหลังทีเถอะ

    อยากรู้จริงๆที่ทำไปทั้งหมดเพื่ออะไร สงสารยงซอและแม่ของน้องด้วยที่โดนกระทำ
    #1,265
    0
  14. #1245 ASYS (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 15:35
    อุปสรรคเนอะจริงๆ รีดเดอร์ยังมองไม่เห็นว่าทั้งสองคนจะไปในทางไหนได้ แต่ปมมันก็ดูเหมือนตะค่อยๆคลายออกมาแล้ว กุญแจสำคัญก็ทยอยกันออกมา เอาใจช่วยเต็มที่ค่ะ
    #1,245
    0
  15. #1238 ekr9 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 21:48
    ยงซออุปสรรคเยอะมากเหลือเกิน  ใครคือคนที่ทำกับซออย่างนั้นกัน
    #1,238
    0
  16. #1210 pun (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 00:14
    อ๊ากกกก ตัดจบตอน รอตอนหน้าๆ >_<
    #1,210
    0
  17. #1209 hams_joon (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 15:44
    ช่วงนี้รู้สึกคนที่ทำให้เกิดเรื่องราวต่างๆเริ่มกลับเข้ามาเลย ขอให้น้องซอจับให้ได้เถอะจะได้รู้ว่าใครจ้างมาทำแบบนี้กัน ส่วนยงนี่น่าสงสารนะถึงจะหย่ากับชินเฮแล้วก็เหอะแต่การจะมารักกับน้องซออย่างเปิดเผยนี่ยากเหมือนกันนะ
    ปล.ไรเตอร์สู้ๆคะ
    #1,209
    0
  18. #1207 Memo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 23:48
    เส้นทางของยงซออุปสรรคเยอะจริงๆ

    ขำยงพูดให้น้องซอมองคนอื่นแต่ตัวเองก็ทำใจไม่ได้เอง

    ตอนนี้บุคคลที่แต่ละคนต้องการรู้ความจริงนี้ปรากฏตัวใหญ่เลยนะคะนี่
    #1,207
    0
  19. #1206 mindmint3737 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 14:22
    ขอให้ซอจับแม่บ้านคนนั้นให้ได้จะได้รู้ว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง สงสารยงซอจังอยากให้ได้อยู่ด้วยกัน
    #1,206
    0
  20. #1205 paupu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 10:41
    สงสารยงซออ่ะ ปมชีวิตเยอะเหลือเกิน เมื่อไหร่จะได้หวานๆกัน
    #1,205
    0
  21. #1204 momoseo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 02:26
    เริ่มมีตัวละครที่จะช่วยไขข้อข้องใจออกมาทีละคนๆ รอๆๆ
    #1,204
    0
  22. #1203 body_wispy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 01:05
    เรื่องเริ่มคลายปมไปเรื่อยๆแล้ว อยากรู้จังว่าใครอยู่เบื้องหลังทั้งหมด
    ผญบ.คนนั้นต้องมีอะไรแน่ๆเลยอ่ะ นางกลับมาแล้ว

    ปล.ไรท์เตอร์สู้นะค่ะ
    #1,203
    0
  23. #1202 icygirl2703 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 00:34
    ยงซอ อดทนอีกนิกนะ ต้องมีวันที่จะได้รักกันแน่ๆ
    ถึงแม้จะต้องเจอกับเสียงครหามากมาย ก็ขอให้มั่นคงเอาไว้นะ
    ยงทำเป็นใจกว้างนะ น่าหมั่นไส้ 5555 พอซอจะทำตาม ก็หวั่นล่ะสิ
    นั่นไง เลิฟลี่ต้องไปไร่แสงแห่งรัก ซอถึงขั้นมือไม้อ่อนเลยหรอ ใจเย็นๆนะ
    แม่บ้านคนใหม่เป็นใครกันนะ จับตัวให้ได้เลยนะ อยากรู้จริงๆว่าทำแบบนั้นทำไมเมื่อ 7 ปีก่อน
    รอตอนหน้านะคะพี่จอยคนสวยยยย ความจริงใกล้คืบคลานเข้ามาเรื่อยๆนะคะ อยากรู้จริงๆว่าใครเป็นคนบงการ สู้ๆๆค่ะ ^_^
    #1,202
    0
  24. #1201 ดีดีเฮ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 00:32
    ตั้งแต่อ่านเรื่องนี้มาชอบประโยคที่ยงพูดว่า "แค่7ปีเอง โตเป็นสาวขึ้นมากจริงๆ"



    ยิ่งกว่าคำพรรณนาบอกรักจากหลายๆตอนที่อ่านมา



    รักกันแต่รักกันไม่ได้



    ตอนนี้คุณอาดูน่าสงสัยสุด หรือ แม่ของทิฟ ใครที่อยากทำให้ครอบครัวบ้านซอพัง อับอาย



    ส่วนครอบครัวยง ยงกลายเป็นคนที่น่าสงสารสุดไม่แพ้ซอ

    บ้านถูกเผา พ่อแฟนไม่ชอบ ต้องเป็นฝ่ายบอกเลิกทั้งที่รักสุดใจ

    มีลูกโดยที่ไม่มีโอกาสแม้แต่จะรู้ ถูกหลอกใช้จับแต่งงานมีภรรยาและลูกแบบไร้ซึ่งความรัก

    อยู่แบบขมๆ และแม่คนในครอบครัวจริงๆที่มีคนเดียวต้องมาตายแบบกะทันหัน

    รันทดจริง ถูกคนเกลียดโดยที่เจ้าตัวยังไม่รู้เรื่องอะไรเลยด้วย



    ส่วนของผู้หญิงคนนั้นคงกำความลับไว้มาก ใครจะยอมปริปากบอก ดูยาก

    นักสืบก็ทำงานหนักนะ ทุกคนใช้บริการกันหมด ยง น้องชินเฮ และซอ
    #1,201
    0
  25. #1200 goguma (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 00:25
    ปมอีกหนึ่งคนปรากฎตัวแล้วจับให้ได้นะคะ

    น้องซอเอาความจริงให้ได้

    เวลายงอยู่กับซอน่ารักจังเลยหวานไม่เกรงใจป้าๆแถวนี้เลยลูกกก

    ซอเข้าใจว่าชินบีเป็นลูกยงนี่นาเลยยิ่งคิดมาก

    เริ่มเข้มข้นขึ้นแล้วรอตอนต่อไปค่า
    #1,200
    0