LOST IN LOVE (Yong & Seo) Fin.

ตอนที่ 13 : Lost in love Chapter 12 เบื้องหลังรักร้าว [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 897
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    8 พ.ย. 58




Lost in love Chapter 12

เบื้องหลังรักร้าว

 

 





 

เป็นคืนแรกที่ข่มตานอนยังไงก็นอนไม่หลับ จนถึงตอนนี้จงฮยอนยังไม่อยากเชื่อเลยว่าวันนี้ตัวเองได้พบเจอกับเรื่องอะไรมา

นานแค่ไหนแล้ว ที่เป็นแบบนี้?

ซึงยอนไม่กล้าพลิกตัวไปจ้องมองสบสายตากับผู้เป็นสามี ความจริงแล้วเธอก็ไม่อยากเลือกวิธีนี้ แต่ความอดทนของเธอมันคงถึงขีดสุดแล้วจริงๆ

ยังไงก็อย่าถือโทษโกรธแม่ของพี่เลยนะ แม่คงไม่ได้ตั้งใจ แต่ท่านอาจจะป่วย คนแก่แล้วก็อย่างนี้อารมณ์แปรปรวนง่ายจงฮยอนกระซิบบอกคนที่นอนอยู่เคียงข้าง เขารู้ดีว่าซึงยอนยังไม่ได้นอนหลับ

แม่ของจงฮยอนไม่ได้ป่วย ท่านไม่ได้เป็นอะไรเลยทั้งนั้น แต่ท่านก็แค่ไม่พอใจและไม่อยากรับเธอเป็นลูกสะใภ้ตั้งแต่ต้น ท่านบอกกับเธอว่าท่านมีว่าที่ลูกสะใภ้ที่หมายปองเอาไว้แล้ว แล้วเธอคนนั้นก็เหมาะสมกับจงฮยอนมากกว่าเธออย่างเทียบกันไม่ได้ แม่ของจงฮยอนรังเกียจที่เธอเป็นเด็กกำพร้า ท่านรังเกียจทุกอย่างที่เป็นเธอ แค่เห็นหน้าของเธอท่านก็โมโหแล้ว

นอนเถอะค่ะ วันพรุ่งนี้พี่จะต้องไปทำงานอีกนะ

พี่ไม่ไปหรอก ตราบที่เธอยังเกเรเอาแต่ออกไปเดินเล่นนอกบ้านอยู่แทบทุกวันแบบนี้

ซึงยอนพลิกตัวกลับมาจ้องมองสามีของเธอด้วยความตัดพ้อ เขาไม่ลองมาเป็นเธอบ้าง เขาไม่รู้หรอกว่าที่ผ่านมาเธออดทนจนแทบจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว ความจริงเธออยากพูด อยากระบายทุกอย่างออกมาให้เขาได้รู้ทั้งหมด แต่ได้เห็นหน้าจงฮยอนทีไร เธอก็ใจอ่อนทุกที

อดทนอีกนิดนะ พี่ขอโทษจริงๆ ขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่างที่แม่ของพี่ทำลงไป

ซึงยอนถอนหายใจ เธอทำอะไรไม่ได้เลย ทุกสิ่งทุกอย่างมลายหายไปจนหมดเพียงแค่ได้เห็นหน้าและได้ยินเสียงนุ่มๆของผู้ชายคนนี้

จงฮยอนนั้นเสียใจมาก เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาคิดว่าครอบครัวของตัวเองคือครอบครัวที่แสนสมบูรณ์แบบ เขาไม่รู้หรอกว่าซึงยอนพบเจอกับอะไรมาบ้าง เขารู้แค่ว่าเขาเสียใจที่มอบความสุขให้กับคนที่ตัวเองรักทั้งสองคนไม่ได้

 

 




 

เลิฟลี่ตื่นนอนแต่เช้า อาบน้ำแต่งตัวด้วยตัวเองจนเสร็จเรียบร้อยแล้วก็แอบออกมาโทรศัพท์ในระหว่างรอให้คุณแม่ทิฟฟานี่เตรียมอาหารเช้า

โทรหาใครน่ะลูก?

หนูน้อยวางโทรศัพท์ลงแล้วหันมาส่งยิ้มหวาน วันนี้เป็นวันศุกร์และเลิฟลี่ก็มีนัดสำคัญในวันนี้ด้วย

เพื่อนน่ะค่ะ เพื่อนที่หนูชวนให้ไปดูมินเนี่ยนด้วยกัน

ที่แท้ก็โทรนัดเพื่อนแต่เช้า เลิฟลี่ขออนุญาตเธอตั้งแต่ต้นสัปดาห์แล้วว่าวันศุกร์จะขอไปดูหนังกับจูฮยอน ซึ่งทิฟฟานี่ก็ไม่คิดขัดอยู่แล้ว จูฮยอนคงมีความสุขมาก ที่ได้ไปดูหนังพร้อมกับเลิฟลี่และเพื่อนๆของเลิฟลี่ด้วย

ไปปลุกคุณพ่อให้แม่หน่อยสิจ๊ะ ไม่รู้ว่าวันนี้จะตื่นไหวหรือเปล่า?

ขาดคำของคุณแม่ หนูน้อยเลิฟลี่ก็รีบกึ่งวิ่งกึ่งเดินเข้าไปหาคุณพ่อนิชคุณที่ยังคงนอนหลับอุตุอยู่ในห้องนอน

คุณพ่อขาคุณพ่อ เช้าแล้วนะคะ เลิฟลี่ทั้งส่งเสียงเรียกและสะกิดปลุกคุณพ่อให้ตื่น หากแต่นิชคุณซึ่งก่อนหน้าโหมงานมาอย่างต่อเนื่องยังคงรู้สึกเหนื่อยเกินกว่าที่จะลืมตาตื่นขึ้นมาได้

เลิฟลี่ พ่อตื่นไม่ไหวจริงๆ ไปเล่นคนเดียวก่อนนะลูก ขอพ่อนอนก่อน คุณพ่อบอกกับลูกสาวทั้งที่ยังคงหลับตา

เลิฟลี่ยืนดูคุณพ่อนอนหลับ อยากปฏิเสธว่าตนนั้นไม่ได้มาชวนพ่อเล่น เพราะว่าตนกำลังจะไปโรงเรียน แต่ถึงพูดไปท่านก็คงจะไม่ได้ยินแล้ว

เห็นปลายเท้าของพ่อโผล่ออกมาจากผ้าห่ม เลิฟลี่จึงช่วยดึงผ้าห่มลงมาคลุมให้เพราะกลัวว่าพ่อจะเป็นหวัด คนเป็นลูกสาวดูแลช่วยห่มผ้าให้คุณพ่อจนปิดมิดชิดถึงคอแล้วถึงได้กลับออกมา และตอนนี้คุณแม่ทิฟฟานี่ก็กำลังพูดคุยโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ซึ่งก็คงจะเป็นเรื่องงานเหมือนกับในทุกครั้ง

เลิฟลี่รีบมากินข้าวนะจ๊ะ กินเสร็จแล้ว จะได้รีบไปโรงเรียน ทิฟฟานี่บอกกับลูกสาว หลังจากนั้นก็กลับมายุ่งวุ่นวายพูดคุยเรื่องงานของเธอต่อ

เด็กน้อยนั่งลงกินมื้อเช้าคนเดียวเพียงลำพัง คุณแม่ยุ่งกับเรื่องงาน ส่วนคุณพ่อก็เหนื่อยมากจนตื่นไม่ไหว เหล่านี้ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ ถือเป็นเรื่องปกติที่เลิฟลี่คุ้นชินเป็นอย่างดี

 

 




 

เป็นอีกวันที่จูฮยอนสามารถยิ้มได้แทบจะทั้งวัน เหตุก็เพราะว่าวันนี้เธอมีนัดพิเศษกับเลิฟลี่นั่นเอง

วันนี้น่าจะเป็นวันที่ดี วันนี้วันศุกร์ และพรุ่งนี้ก็เป็นวันเสาร์

อยู่ดีดีฮโยยอนก็มาบ่นเรื่องอะไรไม่รู้ที่ข้างหู ยิ่งใกล้เลิกเรียนใจของจูฮยอนก็ยิ่งพองโต เอาแต่เฝ้านับเวลาว่าเมื่อไหร่ตนจะได้เห็นหน้าเลิฟลี่เสียที

ความจริงแล้วถ้าจะกลับบ้านเลย มันก็ออกจะน่าเบื่อเกินไป วันนี้มินฮยอกว่างด้วย พวกเราไปดูหนังกันไหม?

ฉันมีนัดแล้วค่ะ จูฮยอนพูดตอบพร้อมกับรอยยิ้มหวานดวงตาพราวระยับ ทำเอาฮโยยอนรู้สึกแปลกใจ ดวงตาแบบนี้ รอยยิ้มแบบนี้เหมือนกับคนกำลังมีความรักไม่มีผิด แต่เธอก็อยู่ใกล้จูฮยอนตลอด ก็ไม่เคยเห็นว่าจูฮยอนได้พูดคุยหรือว่าทำความรู้จักกับใครที่ไหนเลย เว้นไปจากน้องชายของเธอแค่คนเดียว

นัดกับใคร? ผู้หญิงหรือว่าผู้ชาย ตุ๊ด กระเทย เกย์ ทอมหรือว่าดี้?

โห มากันครบเลยนะคะ ฉันมีนัดกับหลานน่ะค่ะ วันนี้เลิฟลี่บอกว่าจะพาไปดูหนัง

นั่นไง พอดีเลย เราไปด้วยกันหมดเลยก็ได้ ฮโยยอนพยายามชงสุดฤทธิ์

ไม่น่าจะได้แล้วนะคะ คือว่าตอนที่ฉันกดจองบัตรไป บัตรมันเต็มหมดพอดีเลย แล้ววันนี้ก็รอบสุดท้ายแล้วด้วยค่ะ เอาไว้โอกาสหน้าได้ไหมคะ?

….

….

ถึงแม้ว่าบัตรจะเต็มหมดแต่ฮโยยอนก็ยังคงไม่ลดละความพยายาม เธอลากพามินฮยอกมายืนจ้องเฝ้ามองดูสองน้าหลานที่หน้าโรงหนัง ถึงจะไม่ได้เข้าไปดูด้วยกัน แต่มาดักรอตอนหนังจบก็ยังดี

พี่ครับ ผมว่าเราไปหาที่นั่งรอกันดีไหม เอาไว้ใกล้ๆเวลาหนังจบแล้วเราค่อยมารอแถวนี้ก็ได้

การมายืนเก้ๆกังๆหน้าโรงหนังทำให้สองคนพี่น้องรู้สึกเขินอยู่ไม่น้อย สุดท้ายก็ต้องยอมพากันล่าถอย ไปหาที่ปักหลักนั่งรอเวลาให้หนังจบ

 

ยงฮวาในวันนี้ใส่วิกผมยาวแล้วรวบผมไว้ทางด้านหลังเป็นหางม้า เขาสวมหมวกแก๊ปและแว่นสีชาอำพรางใบหน้าของตัวเองเอาไว้ ระหว่างทางเดินสวนทางกับสองพี่น้องแต่มินฮยอกจดจำยงฮวาไม่ได้ นั่นยิ่งเพิ่มความมั่นใจให้กับอดีตพระเอกได้มากขึ้น วันนี้จะต้องไม่มีใครจดจำเขาได้เลยแม้แต่คนเดียว

มองหาใครหรอจ๊ะ ? นับตั้งแต่เข้ามาถึงในโรงหนัง เลิฟลี่เอาแต่เหลียวหน้าเหลียวหลังตลอดจนทำให้จูฮยอนรู้สึกแปลกใจ

คือว่าหนูชวนเพื่อนเอาไว้ด้วยค่ะ แต่ยังไม่เห็นมาเลย

เลิฟลี่ไม่เห็นบอกเลยว่าชวนเพื่อนมาด้วย สองน้าหลานพานั่งนิ่งเงียบเมื่อมีผู้ชายที่ดูแปลกๆคนหนึ่ง เดินมานั่งลงข้างๆเรา ซึ่งในตอนแรกจูฮยอนไม่ไว้ใจคนคนนี้จนถึงขั้นจะสลับที่นั่งกับหลานสาว หากแต่ในทันทีที่เขาคนนั้นถอดแว่นสีชาออกมารายงานตัว จูฮยอนก็ถึงกับทำตัวไม่ถูกเลย

หนูนึกว่าคุณลุงจะไม่มาซะแล้ว เลิฟลี่ดีใจจนเอาแต่ยิ้มกว้าง หนูน้อยโทรศัพท์ไปหายงฮวาแต่เช้า เพื่อนัดแนะให้คุณลุงมาดูมินเนี่ยนด้วยกันในวันนี้

ไม่มาได้ยังไง มินเนี่ยนนี่เรื่องโปรดของลุงเลยนะ ว่าแต่ถ้าตอนแรกลุงไม่ถอดแว่น หนูจะจำลุงได้ไหม?ยงฮวากระซิบกระซาบถาม

จำไม่ได้ค่ะ ไม่เหมือนคุณลุงในเวลาปกติเลย ผมยาวด้วย

ตอนนี้จูฮยอนเข้าใจแล้วว่าเพื่อนของเลิฟลี่คือใคร เธออดหวั่นใจกลัวว่าจะมีคนตามมาถ่ายรูปพวกเราอีก แล้วพ่อก็อาจจะโกรธ แต่เห็นเลิฟลี่ดีใจที่ยงฮวามา ท่าทีที่ดูมีความสุขแบบนั้นทำให้เธอต้องเก็บซ่อนความรู้สึกทั้งหมดเอาไว้ คงดีกว่านี้ถ้ายงฮวาในตอนนี้ไม่ใช่สามีของปาร์คชินเฮ แล้วก็ไม่ได้เป็นพ่อของชินบี ยงฮวาบอกว่าเขาไม่ชอบเด็ก แต่จูฮยอนดีใจที่เขาชอบเลิฟลี่ สองคนพ่อลูกเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน ได้พูดคุยและเล่นด้วยกัน ทุกครั้งที่ได้จ้องมองทำให้หลงยิ้มได้ทุกที

ยงฮวาหันมองจูฮยอนแล้วก็เอาแต่ยิ้ม สักวันเขาจะนั่งอยู่ข้างเธออย่างเปิดเผย แต่ตอนนี้ถึงจะยังไม่มีสิทธิ์แต่เขาก็จะไม่ทำให้เธอต้องเดือดร้อน อีกไม่กี่อึดใจเท่านั้น เขาอยากได้รับอิสระเต็มทีแต่ก็ต้องอดใจเฝ้ารอคอย

นานมาแล้วนับตั้งแต่ได้พบกัน เราสองคนต่างก็เคยใฝ่ฝันว่าจะมาดูหนังด้วยกันให้เหมือนกับคู่รักทั่วๆไป มันผ่านมานานตั้ง 7 ปีแล้ว ผ่านมานานมากจนคิดว่าความฝันพวกนั้นคงไม่มีวันเป็นจริงได้อีก แต่วันนี้เราก็ได้มาแล้วจริงๆ ทุกอย่างเหมือนกับความฝันไม่มีผิดเลย

สนุกมากเลยค่ะ ถ้าไม่ได้มาดูวันนี้จะต้องเสียดายมากแน่ๆเลย เลิฟลี่เดินจูงมือน้าจูฮยอนกับคุณลุงกลับออกจากโรงหนัง หนูน้อยเคยใฝ่ฝันว่าอยากให้คุณพ่อกับคุณแม่พามาดูมินเนี่ยน แต่วันนี้ได้มากับน้าจูฮยอนและคุณลุงยงฮวาก็ทำให้มีความสุขมากด้วยเหมือนกัน

ร่างเล็กหยุดเดินเมื่อเห็นตุ๊กตาตัวโปรดวางเรียงรายอยู่เต็มทางเดินเท้า ตอนที่มาถึงอยากถ่ายภาพที่ตรงนี้เก็บไว้เป็นที่ระลึกแต่ก็กลัวว่าจะเข้าโรงหนังไม่ทัน ก็เลยไม่มีโอกาสได้หยุดถ่ายรูป

โอ้ จริงสิ เลิฟลี่อยากถ่ายรูปนี่นา เอาเลยจ๊ะ เต็มที่เลย น้าถ่ายให้เอง

จูฮยอนถ่ายรูปให้เลิฟลี่ไปหลายภาพ ทุกรูปคือความรักที่ลบไม่ลง ต่อให้บางรูปจะเบลอแต่มันก็มีค่ามากสำหรับเธอ

ถ่ายรูปไม่เป็นเลย เข้าไปยืนกับเลิฟลี่เถอะ พี่ถ่ายให้เอง แรกเริ่มจูฮยอนไม่ยินยอม แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าตัวเองอยากถ่ายรูปคู่กับลูกสาวมากแค่ไหน

ยงฮวาถ่ายภาพให้กับสองคนน้าหลานด้วยความตั้งใจ แต่เดิมทีเขามองจูฮยอนกับเลิฟลี่ผ่านดวงตา แต่พอมีโอกาสได้มองดูสองคนน้าหลานผ่านเลนส์กล้องกลับทำให้เขาอดที่จะรู้สึกแปลกๆไม่ได้

ทั้งจูฮยอนกับเลิฟลี่มีส่วนที่ดูละม้ายคล้ายกันได้อย่างน่าทึ่ง ทั้งรอยยิ้ม แววตาหรืออะไรหลายสิ่งหลายอย่าง ดูเหมือนกันมากเสียจนถ้าบอกว่าเป็นแม่ลูกก็คงพูดได้

คุณลุง มาเซลฟี่ด้วยกันสิคะ ถ่ายด้วยกันสามคนเลย

จูฮยอนแสดงออกว่าไม่อยากถ่ายร่วมเฟรมด้วย แต่ก็ขัดใจเลิฟลี่ไม่ได้ ภาพถ่ายครอบครัวของเราสามคนพ่อแม่ลูกเกิดขึ้นมาแล้ว เมื่อได้เห็นมันทำให้จูฮยอนหัวใจเต้นรัวแรง บอกตัวเองไม่ได้ว่ากลัวหรือว่าดีใจมากกว่ากัน

จริงสิ ถ่ายรูปก็ถ่ายแล้ว ซื้อตุ๊กตามินเนี่ยนไปด้วยดีกว่า ยงฮวาเสนอขึ้นมา

พอเอ่ยถึงตุ๊กตาดวงตาของเลิฟลี่ก็ส่องประกายแวววาวออกมาในทันที ถึงจะมีตุ๊กตามินเนี่ยนเยอะแล้ว แต่หนูน้อยก็ยังอยากได้เพิ่มอีก

แค่ได้จ้องมองสบสายตา จูฮยอนก็อ่านออกทันทีว่าเลิฟลี่อยากได้ตุ๊กตามากแค่ไหน น้าสาวใจดีไม่ขัดใจหลานสาวสุดที่รักอยู่แล้ว ไม่ว่าอยากได้อะไร ถ้ามีความสมเหตุสมผลและไม่มากเกินกำลัง เธอยินดีหามาให้เลิฟลี่ทุกอย่าง

ไปจ๊ะ เราไปซื้อตุ๊กตามินเนี่ยนกันเถอะ

 

 

ฮโยยอนฉุดลากพามินฮยอกกลับมาที่หน้าโรงหนัง ก่อนหน้าสองคนพี่น้องมัวแต่สั่งของกินมาจนเต็มโต๊ะแล้วก็นั่งกินกันด้วยความเพลิดเพลินจนลืมเวลาไปเลย ไม่รู้ว่าป่านนี้จูฮยอนจะกลับไปแล้วหรือยัง

ดูหนังก็ไม่ได้ดู ตั้งใจมาดักรอหน้าโรงหนังก็มาไม่ทัน โธ่ชีวิตฮโยยอนบ่นอุดอู้ เพราะรู้ว่ามินฮยอกเองก็ชอบจูฮยอนมากพอสมควร เธอถึงพยายามช่วยผลักดันน้องชายอย่างเต็มที่

เรากลับกันเลยก็ได้นะครับ

ได้ยังไง พี่ไม่ยอมหรอก ฮโยยอนคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ตั้งใจโทรถามว่าตอนนี้จูฮยอนอยู่ที่ไหน หากแต่ท่ามกลางผู้คนมากมาย เธอคิดว่าตัวเองมองเห็นใครบางคนที่เหมือนกับจูฮยอนไม่มีผิด

นั่นไงใช่จูฮยอนหรือเปล่า?เห็นจูฮยอนอยู่กับหลานสาวที่หน้าร้านตุ๊กตาซึ่งอยู่ไม่ห่างจากหน้าโรงหนังเท่าไหร่นัก ฮโยยอนกับมินฮยอกไม่รู้สึกแปลกใจ หากแต่สองพี่น้องไม่รู้ว่าผู้ชายผมยาวที่ดูแปลกตาคนนั้นคือใครต่างหาก

ยงฮวากับจูฮยอนแข่งกันเอาใจเลิฟลี่ด้วยการซื้อตุ๊กตาให้กับหนูน้อยคนละตัว เลิฟลี่นั้นดีใจมาก เอ่ยขอบคุณคุณน้ากับคุณลุงเสียงใส

ชอบตัวไหนอีก บอกลุงได้เลยนะ ลุงจะซื้อให้เลิฟลี่หมดเลย

อย่าเวอร์นักเลยค่ะ ตัวในถุงนี้เป็นตุ๊กตาที่พี่ซื้อด้วยเงินของฉันนะคะ จูฮยอนพูดแย้ง ทำเอายงฮวาถึงกับต้องยืนก้มหน้าไม่กล้าโต้เถียง ก็เขาพกแต่บัตรเครดิต แล้วร้านนี้ก็รับแค่เงินสดอย่างเดียว

เดี๋ยวกลับไปพี่คืนค่าตุ๊กตาให้พร้อมดอกเบี้ยเลยก็ได้

ระหว่างที่คุณน้ากับคุณลุงแอบทะเลาะกันเล็กๆ เลิฟลี่ก้มมองดูตุ๊กตาในถุง ความจริงแล้วถ้าซื้อไปฝากชินบีด้วยก็น่าจะดี

คุณลุงขา หนูฝากตุ๊กตาตัวนี้ให้ชินบีด้วยได้ไหมคะ? แบ่งกันคนละตัวค่ะ น้องน่าจะชอบตุ๊กตา ใช่ไหมคะ?

“….” ยงฮวากับจูฮยอนหยุดโต้เถียงกัน ยงฮวานั้นรู้อยู่แก่ใจว่าชินบีไม่ชอบตุ๊กตา แล้วตุ๊กตาสองตัวที่เลือกมาก็เป็นตุ๊กตาที่เลิฟลี่ชอบด้วย

เลิฟลี่เลือกอีกสักตัวสิจ๊ะ เลือกไปให้ชินบี เดี๋ยวน้าซื้อให้เอง จูฮยอนตัดบทด้วยการพาเลิฟลี่กลับไปเลือกตุ๊กตามาเพิ่มอีกหนึ่งตัว เลิฟลี่มีน้ำใจคิดถึงน้องสาวตัวเล็กเป็นเรื่องดี ไม่ว่าเด็กคนนั้นจะเป็นลูกของใครก็ตาม แต่ตอนนี้แกเป็นลูกสาวของยงฮวาตามกฎหมาย และเลิฟลี่ก็รับรู้ว่ายงฮวาเป็นพ่อของชินบีด้วย

จูฮยอนจูฮยอน… ”

 

ฮโยยอนวิ่งปรี่ตามเข้ามาในร้านของเล่น ทิ้งให้มินฮยอกยืนอยู่หน้าร้าน เอาแต่จ้องมองดูผู้ชายผมยาวด้วยความข้องใจ

ยงฮวารู้สึกยินดีและชื่นชมตัวเองเพราะขนาดว่าใกล้แค่นี้ แต่มินฮยอกก็ยังคงจำตนไม่ได้

ผู้ชายคนนั้นใครอ่ะ? เธอไปรู้จักกับคนแปลกๆแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เค้าดูน่ากลัวออก ฮโยยอนกระซิบถามในทันทีที่เข้ามาถึง

จูฮยอนหันมองดูผู้ชายผมยาวที่ยืนประจันหน้าอยู่กับมินฮยอกพร้อมกับรอยยิ้ม นึกขันเหมือนกันที่แม้แต่มินฮยอกก็ยังจำยงฮวาไม่ได้ จองยงฮวาสภาพนี้เป็นผู้ชายเซอร์ๆ ที่ดูน่ากลัว ครั้งแรกที่เห็นเขาเธอก็ตกใจและหวาดระแวงด้วยเหมือนกัน

เขาเป็นคนที่คุณมินฮยอกรู้จักดีค่ะ

ฮะ! จริงหรอ มินฮยอกน่ะหรอรู้จักคนคนนั้นด้วย? ฮโยยอนขมวดคิ้วด้วยความมึนงง ถ้ามินฮยอกรู้จักจริงๆ ก็น่าจะบอกเธอตั้งแต่แรกแล้วว่ารู้จัก

….

เพราะมินฮยอกเอาแต่จ้องมองจนทำให้ยงฮวารู้สึกอึดอัดจนต้องเฉลยตัวตนด้วยการยอมแง้มแว่นสีชาออกให้มินฮยอกได้เห็น

“…!” ซึ่งพอรู้ว่าผู้ชายผมยาวคือใคร มินฮยอกก็ตกใจจนแทบจะยิ้มไม่ออก

คิดยังไงถึงทำอะไรแบบนี้ครับ?

ก็ไม่อะไรหรอก ฉันแค่ไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ก็แค่นั้น ถ้ามีรูปของฉันหลุดออกไป มันคงสร้างความยุ่งยากลำบากให้กับจูฮยอนไม่น้อย

เหตุผลดี อาจไม่แปลกอะไรที่ยงฮวาต้องการปกป้องคนรอบตัวของเขาเอาไว้ ยิ่งเป็นจูฮยอน มินฮยอกยิ่งเห็นด้วย

แล้วพี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ได้เข้าไปดูหนังกับคุณจูฮยอนด้วยหรือเปล่า?

“….” ยงฮวายังไม่ทันได้ตอบคำถาม จูฮยอน เลิฟลี่และฮโยยอนก็กลับออกมาพอดี

เราแยกกันตรงนี้นะคะ เพราะว่าจากนี้ฉันจะพาเลิฟลี่ไปกินข้าวกับพี่ฮโยยอนแล้วก็คุณมินฮยอกต่อ เราจะไปกันแค่ 4 คนค่ะ

ยงฮวากลืนน้ำลายไม่ลงคอ เรื่องอะไรมาทิ้งขว้างกันแบบนี้ เขาไม่ยอมหรอก

เลิฟลี่จ๋า หนูชวนลุงมานี่นา อย่าให้น้าของหนูทิ้งลุงนะยงฮวาลงทุนอ้อนหนูน้อย เรียกร้องขอคะแนนความเห็นใจ

ให้คุณลุงไปด้วยนะคะ หนูอยากให้คุณลุงไปด้วย นะคะน้าจูฮยอน

 




 

เพราะทนลูกอ้อนของเลิฟลี่ไม่ไหว จูฮยอนใจอ่อนอ่อนใจยอมให้ยงฮวาตามติดมาร่วมวงกินข้าวด้วยกัน

ไหนว่าหิวไงครับ ทำไมสองคนพี่น้องแทบจะไม่แตะอะไรเลยยงฮวาเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความแปลกใจ

ฮโยยอนกับมินฮยอกยิ้มแห้งๆ สาเหตุที่พวกเขาสองคนเป็นแบบนี้ก็เพราะว่าก่อนหน้าพากันกินมื้อใหญ่จนอิ่มไปแล้วนั่นเอง

คือคือเรา ความจริงหิวมาก ก็เลยกินไม่ลงเท่าไหร่แล้วน่ะค่ะ แย่จัง ฮโยยอนรีบแก้ตัว ก่อนที่จะหันไปช่วยตักอาหารใส่จานให้กับหลานสาวตัวน้อยพร้อมกับเอาแต่เอ่ยชมเลิฟลี่ไม่ขาดปาก ว่าน่ารักอย่างนั้นน่ารักอย่างนี้

เป็นครั้งแรกที่มินฮยอกได้รู้ว่าจูฮยอนมีหลานสาว เลิฟลี่เป็นเด็กเรียบร้อยน่ารักและสดใสมาก ที่สำคัญก็คือจูฮยอนดูท่าจะรักหลานสาวของเธอมากเลยทีเดียว

จะว่าไปแล้วผมคิดว่าเลิฟลี่กับคุณจูฮยอนนี่หน้าตาคล้ายกันเลยนะครับ

แค่ถูกมินฮยอกทักมาประโยคเดียว จูฮยอนก็ถึงกับตกใจจนหน้าถอดสี แต่ถึงกระนั้นก็ยังพยายามปั้นยิ้มทำเหมือนว่าตัวเองเป็นปกติดี

มีแต่คนชอบทักแบบนี้บ่อยๆเลยค่ะ จูฮยอนพูดแก้ตัวพร้อมกับรอยยิ้ม

ยงฮวานั่งจ้องมองน้ากับหลาน พอได้มองดูในแบบจริงๆจังๆแล้ว เขาคิดว่าสายตาของตัวเองมองไม่ผิดจริงๆ เพราะแม้แต่มินฮยอกก็ยังเห็นแบบนั้นด้วยเหมือนกัน

แต่พี่คิดว่าคุณยงฮวาก็หน้าคล้ายๆเลิฟลี่ด้วยนะคะ

ข้อสังเกตของฮโยยอนทำให้จูฮยอนออกอาการเกร็งมากไปกว่าเดิม รู้สึกไม่ดีเอามากๆที่ถูกคนใกล้ตัวพูดทักในเรื่องนี้ขึ้นมา

เหมือนหรอครับคงไม่มั้ง ยงฮวาเขินจนหน้าแดง ถ้าได้เป็นพ่อของเลิฟลี่จริงๆ เขาคงจะมีความสุขมากเป็นแน่ ซึ่งจูฮยอนไม่มีทางยอมหรอก ดูสีหน้าของเธอตอนนี้ก็รู้แล้ว

 




 

ทั้ง 5 คนแยกทางกันหลังจบจากมื้ออาหาร ความจริงแล้วมินฮยอกอยากทำความสนิทสนมกับจูฮยอนและหลานสาวให้มากกว่านี้ แต่เขาแทบจะไม่มีโอกาสเลย

นายจองยงฮวานี่ก็แปลก นายบอกว่าเขาสนิทกับจูฮยอนและรักจูฮยอนเหมือนน้องสาว แต่พี่คิดว่าเขาทำเกินไปเยอะเลยนะ

ยงฮวาตามติดไปดูหนังแล้วก็ไปกินข้าว เขาดูสนิทสนมกับเลิฟลี่มากและเลิฟลี่ก็ชอบเขามากด้วย พูดคุยเล่นกันตลอดแทบจะเหมือนกับพ่อลูกไม่มีผิด

พี่ก็คิดมากไปได้ครับ ผมรู้จักพี่ยงฮวามานาน ถึงพี่เค้าจะแต่งงานแล้ว แต่เราไม่เคยมีความลับต่อกันเลย มินฮยอกพูดแย้ง

นั่นไง ถ้านายไม่พูดเรื่องนี้ขึ้นมา พี่จำไม่ได้แล้วนะเนี่ย จองยงฮวาแต่งงานแล้ว เขามีลูกสาวด้วยนี่พี่เคยได้ยิน แต่ทำไมเขาไม่ไปอยู่กับครอบครัวเขาล่ะ มาขลุกอยู่กับจูฮยอนทำไม?

คืออย่างนี้ครับถ้าผมพูดไป พี่อย่าเอาไปเล่าให้ใครฟังเชียว จะต้องเหยียบให้มิดเลยนะ

นี่ใครนี่ฉันพี่สาวนายนะยะ พูดมาเถอะ ไม่เอาไปเล่าให้ใครฟังหรอก

 

 

 

ยงฮวารับอาสาเป็นคนขับรถพาเลิฟลี่มาส่งถึงบ้าน มันอยู่ไม่ไกลจากวิลล่าของเราเท่าไหร่นัก บ้านของทิฟฟานี่กับนิชคุณเป็นบ้านเดี่ยวทรงยุโรป แค่หน้าบ้านก็บ่งบอกถึงรสนิยมเลิศหรูของเจ้าบ้านได้เป็นอย่างดี

พี่รอในรถ เธอลงไปส่งเลิฟลี่เถอะ

คุณลุงไม่เข้าบ้านด้วยกันหรอคะ? เด็กน้อยย้อนถามกลับมาตาใส

อย่าบอกใครว่าวันนี้เรามาเจอกัน มันเป็นความลับ เลิฟลี่เข้าใจลุงนะจ๊ะ

เลิฟลี่พยักหน้าเข้าใจ คุณลุงบอกแล้วว่าถ้ามีคนรู้ว่าคุณลุงไปกับพวกเราด้วย น้าจูฮยอนอาจจะถูกคุณตาโกรธอีกก็ได้ เพราะฉะนั้นเรื่องนี้เลิฟลี่จะไม่มีทางบอกกับใครแน่นอน

ขอบคุณนะคะ วันนี้หนูสนุกมากเลย ขอบคุณสำหรับตุ๊กตามินเนี่ยนด้วย บ๊ายบายนะคะคุณลุง

ยงฮวาโบกมือลาเด็กหญิงตัวเล็กพร้อมกับรอยยิ้ม วันนี้เขาเองก็สนุกมากด้วยเหมือนกัน ถึงแม้จะแอบรู้สึกผิดต่อมินฮยอกไปบ้าง แต่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เขาก็คงทำเหมือนเดิมอยู่ดี

จูฮยอนพาเลิฟลี่มาส่งถึงในบ้าน ทิฟฟานี่ยังไม่กลับมา ส่วนนิชคุณยังคงนอนหลับไม่ตื่นอยู่เหมือนเดิม ถึงจะมีแม่บ้านอยู่ด้วยแต่ก็ยังอดเป็นห่วงเลิฟลี่ไม่ได้

เลิฟลี่อยู่ได้แน่นะจ๊ะ?

สบายมากค่ะ หนูจำเบอร์โทรศัพท์ของน้าได้แล้ว ถ้ามีอะไรอยากให้ช่วยเหลือ หนูจะโทรไปหาน้านะคะ เช่นว่าคุณพ่อนอนหลับไม่ตื่น

เลิฟลี่เป็นเด็กฉลาด แต่บ้านที่เงียบเกินไปทำให้จูฮยอนอดเป็นห่วงไม่ได้ แต่หารู้ไม่ว่าเลิฟลี่นั้นชินเสียแล้ว

คนเป็นน้าพะว้าพะวงได้ไม่นาน นิชคุณก็ตื่นนอนแล้วก็เดินลงมาจากห้องด้วยความหิวโหย เห็นจูฮยอนอยู่กลางบ้านเขาก็ออกอาการเขินอายไม่น้อย เพราะสภาพเมาขี้ตาของตัวเองคงไม่น่าดูสักเท่าไหร่นัก

ตามสบายเลยค่ะ ฉันแค่พาเลิฟลี่มาส่ง

อ๋อ

พี่ทิฟฟานี่ยังไม่กลับเลยค่ะ พี่อยู่กับเลิฟลี่ได้ใช่ไหมคะ?

คนเป็นพี่เขยหันมาฉีกยิ้ม ถึงแม้ที่ผ่านมาจะไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับเลิฟลี่มากนัก แต่วันนี้เห็นทีว่าเวลานั้นจะมาถึงแล้ว

หนูจะดูแลคุณพ่อเองค่ะ น้าจูฮยอนไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ


 

จูฮยอนต้องจำยอมกลับออกมาหลังจากส่งลูกสาวกลับคืนสู่อ้อมกอดของคนเป็นพ่อเรียบร้อยดี เป็นเวลาพักใหญ่เลยที่เธอหายเข้าไปในบ้านนั้น จนทำให้ยงฮวาหลงคิดว่าเธอจะนอนค้างที่นี่เสียแล้ว

เลิฟลี่กลับเข้าบ้านแล้วนะคะ แล้วทำไมพี่ยังอยู่ตรงนี้อีกล่ะ?

พอขึ้นรถมาได้ก็ออกปากไล่ในทันที ให้มันได้แบบนี้สิ นี่เขาเสนอหน้าอยู่ได้เพราะเลิฟลี่อย่างแท้จริง

พี่ไม่ได้เอารถมา ขอร่วมทางไปด้วย ช่วยโลกประหยัดพลังงาน

จูฮยอนปล่อยลมหายใจเฮือกใหญ่ออกมา พอไม่มีเลิฟลี่แล้ว ชีวิตของเธอก็เหลือเพียงแค่ความว่างเปล่า แต่พอนึกถึงรูปมากมายที่ถ่ายไว้ด้วยกันก็พอทำให้ใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง

ขึ้นรถมาพูดไม่กี่ประโยคก็เอาแต่นั่งดูรูปถ่ายแล้วก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว ยงฮวารู้ว่าจูฮยอนรักหลานสาวของเธอมาก แต่บางทีมันก็ดูมากเกินไป ถ้า 7 ปีที่ผ่านมาเราสองคนได้อยู่ด้วยกัน ป่านนี้เราอาจจะมีลูกที่น่ารักแบบเลิฟลี่แล้วก็ได้

ก่อนหน้านี้ยงฮวาไม่เคยจินตนาการเลยว่าถ้าตัวเองมีลูกแล้วคนอย่างจองยงฮวาจะเป็นยังไง เมื่อก่อนเห็นเด็กที่ไหนก็จะต้องคอยเลี่ยงทุกที แต่วันนี้ถ้ามีลูกสาวก็อยากให้แกเป็นเด็กน่ารักเหมือนกับเลิฟลี่

ระหว่างเด็กผู้หญิงกับเด็กผู้ชายเธอชอบแบบไหนมากกว่ากัน?

ทั้งผู้หญิงผู้ชาย ขอแค่เป็นเด็กดีก็พอแล้วค่ะ

จริงหรอ พี่คิดว่าเธอจะตอบว่าผู้หญิงเสียอีก

ในหัวอกของคนเป็นแม่ เลือกไม่ได้หรอกว่าอยากได้ลูกผู้หญิงหรือว่าลูกผู้ชาย ตอนที่รู้ว่าเด็กในท้องเป็นผู้หญิง สิ่งเดียวที่จูฮยอนปรารถนาก็คือไม่อยากให้ลูกต้องมาเสียใจเหมือนกับเธอก็แค่นั้น

ความจริงแล้วเธอควรที่จะเกลียดเด็กคนนี้เพราะว่าคนที่ทำให้แกเกิดมา เขาไม่ได้ตั้งใจทำ ซ้ำร้ายยังทำให้เธอลืมยงฮวาไม่ได้ด้วย ทุกครั้งที่เห็นหน้าเลิฟลี่ก็จะต้องคิดถึงยงฮวาทุกที สำหรับจูฮยอน เลิฟลี่คือศูนย์รวมของความรู้สึกทุกอย่าง

ฉันเป็นผู้อำนวยการนะคะ ต้องให้ความสำคัญกับเด็กเท่าๆกันค่ะ

แต่กับเลิฟลี่นี่ เทียบกับเด็กคนอื่นๆ มันไม่น่าจะเท่ากันเลยนะ

แล้วระหว่างเลิฟลี่กับชินบีพี่ชอบใครมากกว่ากันคะ?

“….” เป็นคำถามที่ไม่ยาก แต่ยงฮวาไม่กล้าที่จะพูดตอบ จูฮยอนอาจจะไม่พอใจอีกก็ได้ ถ้าเขาจะตอบว่าชอบเลิฟลี่มากกว่า

พี่ชอบเธอที่สุดแล้ว เธอรักใครพี่ก็รักด้วย

เป็นคำตอบที่ทำให้หัวใจเต้นเร็วและรัวแรง ยิ่งจูฮยอนนั่งเงียบหน้าแดง ยงฮวาก็ยิ่งพึงพอใจ

ตลอดมาพี่พยายามที่จะลืมเธอ แต่พี่ไม่เคยลืมเธอได้เลย ยิ่งได้กลับมาพบเธออีกครั้ง พี่ก็ยิ่งแน่ใจว่าที่ผ่านมาพี่อยากดูแลเธอมากแค่ไหน

จูฮยอนแข็งใจทนนั่งฟัง ยงฮวาเอาแต่พูดอ้างว่ายังรัก ยังไม่ลืม ก็ถ้ายังรู้สึกแบบนั้นแล้วเขาจะบอกเลิกเธอทำไม

ตอนนั้นพี่คิดแค่ว่า ถ้าพี่เลือกแก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้วยการยอมอยู่ห่างจากเธอชั่วคราว แล้วหลังจากนั้นค่อยย้อนกลับไปหาเธอแล้วก็อธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้เธอฟัง แต่สุดท้ายพี่ก็ไม่มีโอกาส

มาอธิบายตอนนี้ แล้วคิดว่าจะเปลี่ยนอะไรได้บ้างคะ?

ก็ถ้าพี่พูด เธอจะรับฟังแล้วเชื่อพี่หรือเปล่า? เปลวเพลิงลุกท่วมจนเต็มหัวใจ ยงฮวายังจำได้ดีว่าวันที่เห็นแม่ทรุดตัวลงกับพื้นแล้วก็ร้องไห้ วันนั้นเขาเจ็บปวดและเกลียดพ่อของจูฮยอนมากแค่ไหน

เล่ามาเลยค่ะ มีอะไรก็บอกออกมาให้หมด พูดหมดแล้วหลังจากนี้จะได้จบเรื่องระหว่างเราสักที”

เป็นเพราะพ่อของเธอมันเป็นความต้องการของซอซอนมินทั้งหมด

…!!

เขาให้คนมาขู่ว่าจะมาเผาไร่ ถ้าพี่ไม่เลิกยุ่งกับลูกสาวของท่าน แต่พี่ดึงดันคบกับเธอต่อ ไร่ของพี่ถูกเผาจนวอดวายไปกว่าครึ่ง แม่พี่กลัวมาก พี่ต้องเลือกทำในสิ่งที่ใจไม่ต้องการ แต่หลังจากพี่บอกเลิกเธอแล้ว ไร่ของพี่ถูกเผาทั้งหมด แม้แต่ต้นหญ้าก็ถูกไฟเผาหมด ไม่มีเหลือเลย







 

*********************100%***********************
 

อย่าลืมคอมเม้นท์ให้กันนะคะ

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,564 ความคิดเห็น

  1. #2422 Beam Supattra (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:14
    ตอนนี้ยกให้พ่อแม่ลูกกันเลยจริงๆ555555 ยงอธิบายเหตุผลไปแล้วหวังว่าซอจะเข้าใจน้าาา
    #2,422
    0
  2. #2303 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:32
    หึๆๆ พระเอก....
    #2,303
    0
  3. #2163 ลูกจ๋า (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:16
    พี่ยงบอกความจิงกะน้องซอแล้ว จะเป็นยังไงต่อไปนะ ลุ้นทุกตอนเลย ✌✌
    #2,163
    0
  4. #1883 Bebearboo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 19:49
    ในที่สุดยงก็เล่าเรื่องตอนนั้นแล้ววววววขอให้เชื่อเถอะ55555
    #1,883
    0
  5. #1650 Ponyboice (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 20:59
    เรื่องน่าติดตามมากเลย
    #1,650
    0
  6. #1620 Pae (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 00:51
    บอกเลยยงว่าแกโดนอะไรมาบ้างจะได้เข้าใจก้นสักที
    #1,620
    0
  7. #1581 ปังปอน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 20:47
    น่ารัก
    #1,581
    0
  8. #1297 aommy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 18:32
    ใจร้ายจังซอนมิน
    #1,297
    0
  9. #1139 saisai (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 14:16
    พ่อซอทำไมใจร้ายจัง ย้งก้อนะเก็บไว้ตั้งนานไม่ยอมบอกซอ
    #1,139
    0
  10. #1098 body_wispy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 21:59
    สนุกค่ะ
    #1,098
    0
  11. #921 ekr9 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 17:00
    ซอเชื่อยงนะ ยงพูดความจริง
    #921
    0
  12. #911 only (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 21:32
    ยงบอกความจริงแล้วน้องซอจะเชื่อไหม

    #911
    0
  13. #909 Goguma (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 20:33
    ยงพูดออกมาแล้วน้องซอจะเชื่อหรือเปล่า



    ตอนยงอ้อนเลิฟลี่นี่น่ารักมากนายฉลาดมากเลยยงอิอิ
    #909
    0
  14. #897 momoseo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 22:00
    อยากให้พ่อแม่ลูกได้กลับมาอยู่ด้วยกันจังเลย 
    #897
    0
  15. #883 อูรี คิสซึฮัลกา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 11:37
    ยงพูดออกมาแล้วค่ะ ยงพูดมันออกมาแล้วว ฮื่ออออ รอมานานมาก ยงพูดทุกอย่างออกมาแล้ว เหลือแค่น้องซอจะเชื่อมั๊ย
    #883
    0
  16. #880 cartoon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 09:46
    ยงปลอมตัวจนมินจำไม่ได้ ยงเล่าความจิงให้ซอฟังแล้ว ซอเชื่อยงเถอะ
    #880
    0
  17. #879 rasintt (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 23:50
    มาเล่าตอนนี้ไม่สายไปเหรอยง  หวังว่าน้องซอจะให้อภัยแกนะยง  แล้วจะแก้ไขอดีตได้เหรอ  ทำอนาคตให้ดีแล้วกัน
    #879
    0
  18. #869 ploveys (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 21:56
    ในที่สุดพี่ยงก็บอกความจริงไปแล้ว ลุ้นมากๆ รอรอรอเลยค่ะ
    #869
    0
  19. #868 ploveys (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 21:55
    ในที่สุดพี่ยงก็บอกความจริงไปแล้ว ลุ้นมากๆ ต่อเร็วนะค้าไรเตอร์
    #868
    0
  20. #867 hams_joon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 17:19
    พี่ยงกำลังจะเล่าความจริงให้น้องซอฟังแล้วใช่มั้ย น้องซอจะได้รู้สักทีว่าที่ผ่านมาพี่ยงเค้าโดนมาเยอะมากๆเลยนะ ที่บอกเลิกน้องซอไม่ใช่ไม่รักแต่พี่เค้ามีเหตุผลของเค้า
    ปล.ไรเตอร์สู้ๆคะ
    #867
    0
  21. #866 ASYS (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 00:23
    ยงบอกให้หมดเลยนะ จูฮยอนสมควรจะรับรู้ได้แล้ว จะได้รู้ว่าจะเอายังไงต่อไป
    #866
    0
  22. #865 2you4ever (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 22:36
    ฮโยตาถึงนะเนี่ย พ่อแม่ลูกก็ต้องหน้าเหมือนกันสินะ 
    ยงเล่าแล้ว ซอจะเชื่อรึป่าวนะ 
    #865
    0
  23. #862 BoiceChom (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 20:43
    อิพี่ยงยอมเปิดปากแล้ว !!!!! แต่น้องคงไม่เชื่อเหมือนเรื่องผลตรวจแหล่ะ แต่..... หวังว่ามินฮยอกจะบอกเรื่องนี้กะฮโย ช่วยอีกแรง
    #862
    0
  24. #860 • Min___HanrotaF,, (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 17:47
    กรี๊ดดดดดดมากค่ะ ยงพูดความจริงแล้ว!!!! ยงพูดความจริงแล้วววววว ทีนี้ก็เหลือแต่ซอว่าจะเชื่อหรือเปล่าว่าพ่อตัวเองนั้นทำร้ายชีวิตของคนคนนึงได้มากแค่ไหน!!! พลีสสมาอัพต่อ มันค้างค่าาาาา
    #860
    0
  25. #859 • Min___HanrotaF,, (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 17:35
    ทิฟกับคุณเนี่ย เห้อ ก้ว่าอะไรไม่ได้เหมือนกัยเพราะงารยุ่งจริงๆ แต่การที่เลิฟลี่ชินกับเรื่องแบบนี้ก้ไม่ใช่เรื่องดีเหมือนกันนะ อยากให้เลิฟลี่เข้าสู่อ้อมกอดพ่อแม่จริงๆของตัวเองสักที นี่ขนาดยงซอเลิฟลี่ต่างไม่รู้สายเลือดตัวเองจริงๆยังยอมทุ่มเวลาให้กันขนาดนี้(ยกเว้นซอ) ถ้ารู้ล่ะ กรี๊ดดดด ไม่อยากจะนึกว่าจะน่ารักขนาดไหน มีความสุขมากแน่ๆเลยค่ะ >////< แต่ก้คงต้องผ่านดราม่าขั้นร้ายแรงก่อนแน่ๆ คุณกับทิฟจะรุ้สึกยังไง อยากให้ยงซอใกล้ชิดกันมากขึ้นนนนนนะคะ อิ่มเอมใจจังเลย! รุ้สึกว่าฮโยกับฮยอกจะเป็นตัวจุ้นนะคะ!!! -_-+ โอ๊ยยย แอบรำคาญนิดค่ะ ครอบครัวเค้าจะอยุ่ด้วยกานนนนนน
    #859
    0