Hate you, I hate you (Yong&Seo) Fin.

ตอนที่ 28 : Hate you, I hate you Chapter 27 :: Planning for my baby [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 765
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    16 ก.พ. 58



Hate you, I hate you Chapter 27

Planning for my baby

 




 

 

จงฮยอนนั่งดูยงฮวาล้างจานอย่างสนุกสนาน กรรมคงตามสนองเขาแล้วที่เข้าข้างจูฮยอน ด้วยการเปิดไฟเขียวให้เธอกลั่นแกล้งเขาอย่างเต็มที่ ไม่อยากเชื่อเลยเหมือนกันว่ากับข้าวที่ดูน่ากินนั่นจะมีรสชาติเค็มลึกลงไปจนถึงลำไส้ได้ขนาดนี้ โชคดีที่จุนฮียังไม่ได้กิน ความจริงแล้วจะตั้งใจแกล้งกันยังไงก็น่าจะสะกิดบอกจุนฮีให้รู้ตัวด้วย แต่นี่กลับไม่มีเลย

ไปนอนเถอะ ไม่ต้องช่วยพี่หรอก พอดีว่าพี่มีธุระจะคุยกับจงฮยอนนิดหน่อย

จุนฮียอมที่จะปลีกตัวออกมา ไม่ลืมที่จะส่งยิ้มบอกลาจงฮยอนก่อนที่จะรีบขึ้นไปบนห้อง

จงฮยอนโบกมือลาพร้อมกับทำตาหวานเชื่อม ขนาดตรงหน้าไม่มีจุนฮีอยู่แล้ว แต่เขาก็ยังเอาแต่มองไม่ยอมเลิก

เป็นอะไร อย่าออกนอกหน้าให้มากนัก พี่สาวของจุนฮีไม่ชอบขี้หน้านาย เพราะฉะนั้นนายควรที่จะระมัดระวังตัวเองเอาไว้ให้มากๆ

คนถูกเตือนหน้าเจื่อนก่อนที่จะนั่งลงปั้นหน้าเศร้า ทุกอย่างเหมือนจะลงตัวและจุนฮีเองก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร ตอนนี้จะติดก็ที่จูฮยอนคนเดียว

หมายความว่าพี่ไฟเขียวให้ผมแล้วใช่ไหมครับ?

ความจริงแล้วยงฮวารู้ว่าจงฮยอนเป็นคนดีมากแค่ไหน ถึงเขาจะเป็นจอมวางแผน ชอบก่อกวนอารมณ์กันอยู่บ่อยๆ แต่โดยรวมแล้วจงฮยอนเป็นคนดีแล้วก็ไว้ใจได้ เขามีความเป็นผู้ใหญ่ น่าจะดูแลจุนฮีได้เป็นอย่างดี

ฉันตัดสินใจอะไรไม่ได้หรอก ยังไงก็น่าจะอยู่ที่ตัวของจุนฮีกับจูฮยอนมากกว่า

พูดไปพูดมาก็ติดอยู่ที่จูฮยอนเหมือนเดิม

ทีผมยังทำทุกอย่างเพื่อช่วยพี่เลย ตอนนี้ผมถูกแกล้งอยู่คนเดียวเพื่อให้พี่มีความสุข ทำดีไม่ได้ดีเลยเรา จงฮยอนตัดรอนหน้าเศร้า

น้องยังเด็กน่า อย่าพึ่งรีบร้อนเลยนะ ค่อยเป็นค่อยไป จูฮยอนไม่ใช่คนไม่มีเหตุผลหรอก รอเธอแกล้งนายจนเบื่อ สักวันนะ เธอจะต้องเห็นความดีของนายอย่างแน่นอน

ลองยงฮวาออกปากมาอย่างนี้ จงฮยอนก็พอที่จะมีความหวัง หากแต่เรื่องของจูฮยอนไม่ได้ทำให้เครียดหนักมากไปกว่าความรู้สึกของจุนฮีในตอนนี้เลย

พี่คิดว่าถ้าคุณจูฮยอนรู้เรื่องนั้นแล้วเธอจะโกรธจุนฮีไหมครับ

คำถามนั้นทำให้ยงฮวาต้องรีบเดินไปล็อคประตูห้องครัว ไม่ว่าจงฮยอนจะรู้อะไรบ้างก็ตาม เขาไม่ควรที่จะพูดออกมาในตอนนี้

นายกำลังจะพูดเรื่องไหนกันแน่? ระวังๆหน่อย

เรื่องของซอแจวันครับ

แล้วพ่อนายเล่าอะไรให้ฟังบ้างล่ะ

ท่านก็เล่าหมดนั่นแหละครับ ท่านบอกว่าท่านอยากพูดก่อนที่อะไรๆมันจะสาย วันนี้จุนฮีก็พูดเรื่องนี้กับผม ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นกังวลมาก กลัวว่าพี่สาวจะโกรธหรือไม่ก็เกลียดเธอ

“….” ได้ฟังแล้วยงฮวาก็ได้แต่ถอนใจ เขาเคยคาดเดาเอาไว้ว่าแม่ของจุนฮีจะต้องพูดหรือบอกอะไรกับจุนฮีแน่ๆ ที่ผ่านมาจุนฮีก็แค่อยู่เงียบๆ ไม่เคยพูดหรือแสดงตัวว่ารู้หรือว่าไม่รู้อะไรเลยมาจนกระทั่งตอนนี้

น้าซองอึนบอกเรื่องนี้กับจุนฮีหรอ? แล้วนอกจากเรื่องของซอแจวันแล้ว ยังมีเรื่องอื่นอีกหรือเปล่า

ไม่น่าแล้วนะครับ ผมพยายามหลอกถามแล้ว ดูท่าแล้วจุนฮีน่าจะรู้เรื่องนี้เรื่องเดียวจริงๆ แต่เธอก็ไม่มั่นใจนักหรอกนะครับ

แล้วพ่อนาย บอกอะไรกับจูฮยอนอีก นอกไปจากเรื่องของฉัน

ไม่มีครับ พ่อพูดแค่เรื่องเดียวจริงๆ แค่เล่าเรื่องเดียว ท่านก็คอแห้งไปหมดแล้ว

ยงฮวาเร่งมือล้างจานโดยมีจงฮยอนรับอาสาเป็นลูกมือ ตอนนี้สถานการณ์รอบตัวไม่ค่อยดี มีหลายเรื่องหลายปัญหาตามมาไม่หยุดหย่อน

เรื่องของจุนฮี ฉันจะจัดการเอง ส่วนนายฉันอยากให้ไปช่วยตามสืบเรื่องของคังมินฮยอกมาให้หน่อย เอามาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้

สงสัยอะไรหรอครับ พี่ไม่ชอบหน้าคังมินฮยอก แต่ก็ยังต้องเชิญให้เขามาเป็นพรีเซนเตอร์ช่วยโปรโมทสินค้า ชีวิตครอบครัวของพี่ก็ดีขึ้นมากแล้ว เลิกยุ่งกับเขาเถอะนะครับ

จงฮยอนพูดมากจนน่ารำคาญ ตั้งแต่มีความรัก ดูเหมือนว่าสมองของคุณทนายความจะฝ่อลงไปเยอะมากเลยทีเดียว แล้วเขาก็ไม่ใช่คนประเภทที่ชอบวุ่นวายหรือตามรังควานคนอื่น คนเดียวที่เขาตามติดมีแต่จูฮยอนคนเดียวจริงๆ

ที่ให้ไปสืบเนี่ย ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องอะไรที่นายพล่ามมาเลย

อ้าวไม่ใช่เรื่องนี้ แล้วเรื่องไหนล่ะครับ?

 

 



 

แทยอนกับมิยองนั่งมองโทรศัพท์ของตัวเองอย่างชั่งใจ ถึงพวกเธอสองคนจะกลับกลายมาเป็นคนที่รู้เรื่องทั้งหมดทีหลังเพื่อน แต่เอาเข้าจริงๆแล้ว พวกเธอก็แค่เคือง ไม่ได้โกรธอะไรจูฮยอนนักหนาหรอก

ความจริงแล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องอะไรของเรา จูฮยอนโตแล้ว เธอมีสิทธิ์ตัดสินใจเลือกเองทุกอย่าง ป่านนี้จูฮยอนจะนอนหลับหรือเปล่านะ ยิ่งขี้กังวลขี้แยขี้น้อยใจอยู่ด้วย แทยอนบ่นออกมาพลางเอาแต่จ้องมองโทรศัพท์ มิยองเองก็ไม่ต่างกัน ในฐานะของคนที่มีความรัก พวกเธอพอจะเข้าใจว่าความรักมันห้ามกันไม่ได้ และพวกเธอก็ยังคงมึนงงไม่เข้าใจว่าจูฮยอนกับยงฮวาไปรักกันตอนไหน

จองยงฮวาเขาจะหลอกจูฮยอนไหม เหมือนในละครน่ะ หลอกให้รักแล้วก็ทิ้ง ประมาณว่าแก้แค้นในสิ่งที่นางเอกเคยทำเอาไว้ทำนองนั้น

“….” แทยอนไม่มีความเห็น ก่อนอื่นพวกเธอสองคนจะต้องทำใจ แล้วก็ตั้งสติให้ดีก่อน

เอาจริงๆแล้วมันก็พูดยาก ในความคิดของฉันจองยงฮวาก็ไม่เลวนักหรอก จูฮยอนคงไม่รู้ว่าจะบอกพวกเรายังไงมากกว่า ก็เลยปล่อยเลยตามเลย ตอนนี้ฉันอยากรู้แค่ว่าหมอนั่นรู้สึกยังไงกับน้องของเรา

แต่ให้ตายเถอะ ถึงเขาจะดูโอเคอ่ะนะ แต่หมอนั่นชอบดูถูกพวกเรานะ เธอลืมไปแล้วหรอ? มิยองโต้แย้ง

เขาดูถูกก็เพราะเราชอบทำตัวให้เขาดูถูกนี่นา ตอนนี้เธอจะต้องใจแข็ง เลิกรับสินบนจากคนอื่นได้แล้ว โดยเฉพาะของซูโฮ เราทำงาน มีเงินเดือนเลี้ยงตัวเอง อยากได้อะไรก็จะต้องเก็บเงินซื้อเอง คนอื่นจะได้ไม่มาดูถูกเราได้

เธอก็ว่าแต่ฉันตลอด เธอก็รับของพวกนั้นด้วยเหมือนกันนั่นแหละ

ก็มันเริ่มมาจากเธอไง ถ้าเธอไม่รับซะอย่าง แล้วฉันจะรับได้ยังไงเล่า แทยอนเถียงกลับหน้าตาย ทำเอามิยองถึงกับต้องนั่งเงียบเถียงไม่ออก นี่เธอจะต้องยอมรับว่าตัวเองผิดจริงๆแล้วใช่ไหม

ถ้าอย่างนั้นเธอก็ตอบข้อความจูฮยอนกลับไปสิ

แทยอนมองโทรศัพท์อย่างลังเล ที่มิยองพูดก็ถูก แต่เธอยังต้องการจะพิสูจน์ข้อเท็จจริงในเรื่องบางอย่างให้แน่ใจเสียก่อน

ฉันจะยังไม่ตอบอะไรทั้งนั้น เธอก็ห้ามตอบด้วยเหมือนกัน จนกว่าเราจะรู้ว่าจองยงฮวารู้สึกยังไงกับจูฮยอนกันแน่

 

 




 

ยงฮวาค่อนข้างผิดหวังที่กลับเข้ามาแล้วยังเห็นจูฮยอนเอาแต่นั่งมองโทรศัพท์เฝ้ารอให้พี่สาวของเธอตอบข้อความกลับมาหา ทั้งที่ก่อนหน้าบอกเองว่าจะไปอาบน้ำในระหว่างที่เขาลงไปล้างจาน

ไหนว่าจะไปอาบน้ำไง ดึกแล้วนะ

จูฮยอนตัดสินใจวางโทรศัพท์ลงเมื่อถูกสามีของเธอดุ

ก็ตั้งใจว่าจะไปอาบอยู่ แต่ว่าวันนี้อยากขัดตัวด้วย ไปขัดหลังให้หน่อยสิ ไม่ได้ขัดมาตั้งนานแล้ว

อะไรนะ!? พูดใหม่อีกทีสิขัดหลังหรอ เขาจะทำให้เธอได้ยังไง แค่คิดก็ใจสั่นไปหมดแล้ว

ก็นายเป็นสามีฉันนี่ ไม่ให้นายขัดแล้วจะให้ใครขัดล่ะ สรุปว่าจะขัดให้ไหม ถ้าไม่ขัดให้ ฉันไปขอให้จุนฮีช่วยก็ได้

ร่างบางเตรียมก้าวออกจากห้อง ชักสีหน้าทำงอนตุ้บป่องใส่คุณสามี จุนฮีเข้าห้องนอนไปแล้ว จูฮยอนคงลืมไป

เดี๋ยวสิ เดี๋ยว! จุนฮีน่ะเพิ่งกลับมาเหนื่อยๆ ผมทำให้เองก็ได้ ไปเตรียมตัวเลย เดี๋ยวผมตามเข้าไป

ใบหน้าของยงฮวาแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู หัวใจดวงเดียวในอกข้างซ้ายเต้นรัวแรง พยายามห้ามปรามยังไงก็ไม่ยอมหยุดตื่นเต้นเสียที

จูฮยอนนั่งลงในอ่างอาบน้ำทั้งที่ยังคงสวมเสื้อคลุมเอาไว้ ดวงตากลมโตหันมองไปรอบๆห้อง นับเวลารอให้ยงฮวาก้าวเข้ามาหา

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

ผมจะเข้าไปแล้วนะ

ไม่ใช่แค่ยงฮวาคนเดียวหรอกที่ตื่นเต้น แต่จูฮยอนเองก็ตื่นเต้นด้วยเหมือนกัน ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยคิดว่าจะต้องเรียกให้ผู้ชายมาช่วยถูหลังให้ แต่เธอคิดว่าตัวเองคิดดีแล้ว ถ้าวันไหนยงฮวาเกิดอยากให้เธอขัดตัวให้ขึ้นมา เธอก็คงปฏิเสธไม่ได้ด้วยเหมือนกัน

ห้ามมองอย่างอื่นนะ มองแค่หลังพอ เข้าใจไหม

ใช้ให้ขัดหลังให้แล้วยังจะมากะเกณฑ์กันอีกว่าให้มองหรือไม่ให้มองส่วนไหน

ผมจะมองให้หมด เพราะว่าผมอยากมอง ยงฮวาฉีกยิ้มยั่ว อีกทั้งยังเร่งเร้า ทำกระตืนรือร้นอยากขัดหลังให้ภรรยาจนตัวสั่น

ถอดเสื้อออกเลยเร็วๆ มานี่ผมช่วย

อ๊าย! ไม่นะ ห้ามถอดนะ!”

…!!

จูฮยอนอ้าปากค้าง เมื่อเสื้อคลุมถูกยงฮวาดึงหลุดติดมือออกมาอย่างง่ายดาย สัดส่วนสวยงามกลมกลึงบนเรือนร่างนี้คือความทรงจำดีดีที่ยงฮวาไม่เคยลืมเลือน จูฮยอนสวยที่สุดแล้วเธอก็น่ารักมากด้วย

เอาคืนมานะ เอาเสื้อคลุมคืนมา!” จูฮยอนแย่งเอาเสื้อคลุมมาได้สำเร็จ เธอใช้มันห่มคลุมปกปิดร่างกายด้านหน้าเอาไว้ แต่ถึงตอนนี้จะเห็นแค่แผ่นหลัง แต่ยงฮวาก็รู้สึกว่าน้ำลายในปากข้นหนืดจนกลืนแทบไม่ลงแล้ว

ปกติแล้ว ใครเป็นคนขัดหลังให้คุณล่ะ? ยงฮวาลงมือช่วยขัดหลังให้ภรรยาอย่างไม่เป็นงาน ลงแรงหนักเกินไปจนทำให้จูฮยอนรู้สึกแสบระคายผิวไปหมด

เบาๆสิ นายจะต้องขัดเบาๆ แล้วก็ถูเป็นวงกลม

คุณสามีทำตามที่ภรรยาบอก เขาไล้ฝ่ามือเป็นวงกลม ค่อยๆขัดถูอย่างเบามือ

พี่แทยอนกับพี่มิยอง พวกเราสลับๆกันน่ะ เสียงของเธอแผ่วเบาและสั่นเล็กน้อย ทุกครั้งที่มือของยงฮวาเหมือนจะไล้ล้ำมาทางด้านหน้า เธอจะต้องสะดุ้งทุกครั้งอย่างห้ามไม่ได้

แผ่นหลังขาวเนียน ยิ่งขัดถูก็ยิ่งเนียนสวยน่ามอง กว่าผู้หญิงจะสวยขนาดนี้ได้ คงจะยุ่งยากน่าดูไม่เหมือนผู้ชายอย่างเขาเลย แค่อาบน้ำให้สะอาดก็ใช้ได้แล้ว

แค่หลังอย่างเดียวหรอ? เขาถามพลางชะเง้อมองเจ้าของใบหน้าสวยหวาน จูฮยอนตกใจรีบเอาทั้งสองมือทาบอกปกปิดร่างกายทั้งที่ส่วนนั้นก็มีเสื้อคลุมปิดอยู่

เดี๋ยวอย่างอื่นฉันทำต่อเองได้

แต่ผมอยากช่วยนี่ มือหนาไล้เบาๆที่ต้นคอระหง ก่อนที่จะออกแรงกดคลึงบีบนวดที่หัวไหล่ให้จนทำให้ร่างบางรู้สึกผ่อนคลาย

จูฮยอนสะดุ้งน้อยๆเมื่อยงฮวาไล้ฝ่ามือลงบนต้นแขนของเธอ สัมผัสแผ่วเบาและลมหายใจอุ่นร้อนที่ราดรดอยู่บนปลายติ่งหูทำให้เสียววาบไปทั้งตัวจนเผลอปล่อยเสื้อคลุมหล่นหายลงในน้ำ

ฉันทำเองฉันทำเองดีกว่า

ไม่เป็นไรหรอกน่า ผมทำให้คุณหมดเลยก็ได้ มือของยงฮวาไล้เบาๆที่เนินอกเต่งตึง จูฮยอนนั่งหอบหายใจหันมาประสานสายตากับคนด้านหลังอย่างตัดรอน เธออายจะแย่อยู่แล้ว ยงฮวารู้หรือเปล่าว่าเขากำลังคุกคามเธอมากแค่ไหน

ไม่ไม่ต้อง แค่หลังอย่างเดียวก็พอแล้ว ตรงนี้มันมัน… ”

นาทีนี้แค่หลังคงน้อยเกินไป จูฮยอนหน้าแดงตัวร้อนผ่าวเมื่อยงฮวาไล้ฝ่ามือลงมาจนทั่วร่างของเธอ ไม่ว่าจะเอ่ยปากห้ามกี่ครั้ง เขาก็ไม่เคยฟังเลยแม้แต่ครั้งเดียว

นายกำลังทำให้ฉันอายนะ รู้ตัวไหม

ผมก็เขินมากเหมือนกัน แต่ตอนนี้คิดว่าคงชินแล้วล่ะ ไม่เป็นไรหรอกนะ เดี๋ยวคุณก็จะต้องชินเหมือนผมนั่นแหละ ต่อไปนี้ถ้าอยากให้ผมช่วยทำอะไร ก็บอกได้เลย ไม่ต้องเกรงใจนะ

ไม่เพียงแค่ช่วยขัดเนื้อตัว ยงฮวายังช่วยอาบน้ำถูสบู่ให้กับภรรยาทุกซอกมุม ฟองสบู่หนานุ่มถูกลูบไล้ลงมาจนทั่วเรือนร่าง แม้แต่ปลายเท้าเขาก็ขัดถูทำความสะอาดให้เป็นอย่างดี

จูฮยอนใจเต้นระส่ำ แต่ก็ไม่อาจห้ามปรามยงฮวาได้ สายตาของเขาหวานฉ่ำเยิ้มดูน่ากลัว สัมผัสจากฝ่ามือและปลายนิ้วที่สัมผัสลูบไล้ลงมาจนทั่วเนื้อตัว ทำให้จูฮยอนต้องนั่งกัดริมฝีปากด้วยความปั่นป่วนทรมาน

ห้ามคิดลามกกับฉันนะ!”

ยงฮวาจ้องมองหญิงสาวตาหวานเชื่อม ทว่าในใจกลับนึกขัน ไม่ใช่ไม่รู้สึกอะไร เขาร้อนรุ่มจะแย่อยู่แล้ว แอบคาดหวังว่าจูฮยอนจะยอมใจอ่อนให้กันบ้าง แต่ดูเหมือนว่าเธอจะใจแข็งมากเหลือเกิน

ไม่คิดหรอกน่า ผมไม่ใช่คนหื่นกามซะหน่อย

ไม่คิดจริงๆแน่นะ? เห็นเขาแสดงความหวาดกลัว จูฮยอนจึงรุกไล่ เธอตั้งใจกระซิบถามที่ข้างใบหู ร้อยก็ไม่เชื่อพันก็ไม่เชื่อ ถ้าไม่คิดแล้วทำไมหน้าแดงหูแดงขนาดนั้น และแน่นอนว่าถ้าไม่คิดอะไรจองยงฮวาจะต้องไม่ใช่ผู้ชายปกติแน่ๆ

ฉันรู้ว่านายจะต้องคิด

ยงฮวากลืนน้ำลายอึกใหญ่ สภาพแบบนี้ก็สมควรที่จะต้องคิด เธอบอกไม่ให้คิดลามก แต่กลับเป็นฝ่ายยั่วกันตลอดเวลา แล้วจะให้เขาคิดอะไรอย่างอื่นได้

เพราะคุณเอาแต่ถามนั่นแหละ ผมก็เลยต้องคิด เขาตวาดใส่เหงื่อแตกพลั่ก

ออกไปห่างๆผมเลย!”

จูฮยอนนั่งมึนเมื่อจู่ๆยงฮวาทำอารมณ์เสียใส่ เขาเดินจ้ำพรวดๆออกจากห้องน้ำไป ทั้งที่ยังอาบน้ำให้เธอไม่เสร็จดีเลยด้วยซ้ำ

ผู้ชายซื่อบื้อ ไม่แน่จริงนี่

 






 

ยงฮวาเดินวุ่นไปจนรอบห้อง ทำอย่างไรก็ไม่อาจระงับสติอารมณ์ลงได้เลย ไม่ว่าจะพยายามมากแค่ไหนก็ไม่สามารถตัดความรู้สึกในตอนนี้ออกไปได้

จูฮยอนกลับขึ้นจากอ่างอาบน้ำ คว้าเอาเสื้อคลุมมาสวมใส่ ร่างบางก้มหน้าก้มตาผูกเชือกที่เอวด้วยความรีบร้อน ระหว่างนั้นเองที่เธอไม่ทันสังเกตเลยว่าประตูห้องน้ำถูกแง้มออก มัวแต่ยุ่งอยู่กับการการผูกเชือกจนไม่ทันมองว่าตอนนี้มีผู้บุกรุกเข้ามาแล้ว

รอก่อนสิ นายเปิดประตูเข้ามาเองแบบนี้ ถ้าฉันโป๊อยู่จะทำยังไง

รู้ว่าจูฮยอนจะต้องไม่พอใจแน่ หากแต่ยงฮวาไม่อาจต้านทานความรู้สึกของตัวเองได้อีกต่อไป

เห็นยงฮวาเดินตรงเข้ามาหา จูฮยอนก็ได้แต่ยืนขมวดคิ้วอย่างมึนงง ทุกอย่างรวดเร็วและกะทันหันมากเกินกว่าที่จะตั้งรับได้ทัน ร่างบางถูกกระชากเข้ามาจนแนบชิดติดกับอ้อมอกแกร่ง ตามด้วยจูบเร่าร้อนที่ปลุกกระตุ้นให้หัวใจของเธอเต้นอย่างรัวแรงจนมันแทบจะหลุดออกจากอก

เชือกที่เพิ่งผูกเสร็จไม่ถึงนาทีถูกกระตุกดึงออก เสื้อคลุมอาบน้ำหลุดรุ่ยเผยผิวขาวผ่องน่าลุ่มหลง ยงฮวาไล้ฝ่ามือบนร่างกายของหญิงสาวอย่างชื่นชมก่อนที่จะกระตุกดึงเสื้อคลุมนั้นทิ้งไป ร่างกายที่แสนสมบูรณ์แบบในตอนนี้ไม่มีสิ่งใดปิดกั้นความงดงามของมันได้อีกต่อไปแล้ว

นายคิดจะทำอะไร? รู้ทั้งรู้อยู่แก่ใจ จูฮยอนไม่ได้ใสซื่อถึงจะได้ไม่รู้ความ ทว่าเธอไม่คาดคิดว่าคนอย่างยงฮวาจะมีมุมแบบนี้ด้วย

คือว่ามาคิดดูแล้ว ผมยังไม่ได้ขอบคุณเรื่องแหวนที่คุณซื้อให้ผมเลย

โธ่ไม่เป็นไรหรอกนะ ฉันควรที่จะต้องซื้อมันให้นายอยู่แล้ว จูฮยอนพยายามที่จะผละออก ทว่ากลับถูกยงฮวาทาบประกบริมฝีปากเข้าหา ทั้งสองมือลูบไล้ร่างกายสาว สำรวจส่วนโค้งส่วนเว้าอย่างช่ำชอง จูฮยอนยืนตัวสั่นสะท้านไม่อาจต้านทานสัมผัสวาบหวาม ในใจก็นึกตัดรอนคนลามกที่วกกลับเข้ามาเอารัดเอาเปรียบกันได้ลงคอ

กลีบปากอิ่มแนบชิดกับริมฝีปากอบอุ่นจนแทบจะหลอมละลาย จูฮยอนหลงเคลิ้มไล้ฝ่ามือบนต้นแขนแกร่ง ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นจิกเอาไว้จนแน่น ในค่ำคืนนี้จูบของเขาช่างเร่าร้อน มันเร่าร้อนมากพอๆกับในคืนแรกของเราแต่ก็ถือว่าอ่อนโยนกว่ามาก

ยงฮวาถอนจูบออกพร้อมกับเสียงหอบหายใจอย่างรุนแรง ใบหน้าและเนื้อตัวของเขารุ่มร้อน ต้องการที่จะบอกรักเธอจนทนไม่ไหวแล้ว

จูฮยอนตกใจจนหน้าถอดสีเมื่อถูกโอบอุ้มขึ้นมาจากพื้น ยงฮวาก้าวเดินรวดเร็วราวกับกำลังเร่งรีบ ทว่าที่หมายที่คาดคิดไว้กลับไม่ใช่เตียงนอน

ร่างบางถูกวางลงบนโต๊ะเขียนหนังสือ ยงฮวาจ้องมองเรือนร่างเปลือยเปล่าไม่กะพริบตาจนทำให้จูฮยอนรู้สึกอับอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนี

หนังสือกองโตที่วางสุมเอาไว้อย่างไร้ระเบียบหล่นลงบนพื้นพรม จูฮยอนพยายามคว้ามันเอาไว้ แต่เธอกลับคว้ามันไม่ได้เลยแม้เล่มเดียว

เวลานี้คุณควรที่จะต้องสนใจผมมากกว่าหนังสือพวกนั้นนะ

 

 

**NC CUT  [ส่วนนี้เก็บไว้ในหนังสือนะคะ]

 


 

 

ถึงจะพลั้งปากยอมบอกรักในสถานการณ์ล่อแหลม แต่พอเช้ามาจูฮยอนก็ยังคงปากแข็งบอกว่า ‘เกลียด’ ในทุกครั้งที่ยงฮวาเอ่ยถาม

คนเกลียดกัน เค้าไม่ช่วยกันสวมเสื้อผ้าแบบนี้หรอกนะ

ก็มันเป็นหน้าที่ของฉัน ฉันแค่ทำตามหน้าที่ของภรรยา ผิดตรงไหน? เธอลอยหน้าพูดตาใสก่อนที่จะเดินหนีขึ้นมานั่งรอบนรถ ทำเอายงฮวาถึงกับต้องยืนกุมขมับรับยามเช้า

เชื่อดีไหมนะ? เขายื่นหน้าตามเข้ามาถาม

ก็แล้วแต่สิ ใครเค้าบังคับ จูฮยอนปั้นหน้ามึนตอบ

จุนฮีมาโน่นแล้ว รีบมาขึ้นรถสิ ไปส่งน้องก่อนแล้วค่อยไปส่งฉันที่โรงพยาบาลนะ

ยงฮวานึกอยากจะหยิกแก้มผู้หญิงปากแข็งสักทีสองที แต่จูฮยอนกลับชิงปิดกระจกหนีไปก่อน

มาแล้วค่ะ ขอโทษที่ให้รอนานนะคะ

คนเป็นพี่ชายยิ้มรับก่อนที่จะเดินตามขึ้นมานั่งประจำตำแหน่งคนขับเคียงข้างกับศรีภรรยา นี่เป็นถือเป็นครั้งแรกที่เราทั้งสามคนได้อยู่พร้อมหน้า ไม่ว่าความจริงจะมาถึงช้าหรือเร็ว ยงฮวาหวังว่าความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องทั้งสองคนจะเหมือนเดิม

วันนี้จงฮยอนจะมาที่บ้านหรือเปล่า? ยงฮวาเอ่ยถามคนที่นั่งอยู่ด้านหลัง

ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน จุนฮียิ้มอายๆ เมื่อวานเป็นครั้งแรกที่เธอได้ไปกินข้าวเย็นกับจงฮยอนพร้อมพ่อของเขา แต่ถึงหัวใจเหมือนจะมีความสุขดี จุนฮีก็อดกังวลเรื่องแม่ของเธอกับพี่สาวอย่างจูฮยอนไม่ได้

คุณทนายจอมจุ้นจะต้องมาแน่ๆ ฉันรับประกัน จุนฮี จำเอาไว้นะจ๊ะ ว่าเราเป็นผู้หญิงห้ามใจอ่อนให้กับผู้ชายง่ายๆเด็ดขาด ควรจะดูนิสัยกันยาวๆ อย่าผลีผลามรีบตอบรับอะไรเขาทั้งนั้น จำไว้นะจ๊ะ

ค่ะ ฉันจะจำไว้

ยงฮวานั่งฟังพี่สาวพร่ำสอนน้องสาว จูฮยอนทำเหมือนเก่งทุกเรื่อง ทั้งที่ความจริงแล้วเธอก็ไม่ต่างอะไรกับจุนฮีเลย ใสซื่อมีนิสัยเหมือนเด็กๆ จะต่างกันมากๆก็ตรงที่ทั้งดื้อทั้งชอบต่อปากต่อคำเป็นที่หนึ่ง

จริงด้วย เมื่อคืนนี้เธอได้ยินเสียงอะไรแปลกๆบ้างหรือเปล่า?

…!!

อยู่ดีดียงฮวาก็ถามขึ้นมา ทำเอาจูฮยอนถึงกับหันขวับมองคุณสามีตาเขียว

ไม่นะคะ ฉันแค่ได้ยินเหมือนเสียงอะไรหล่น แล้วจากนั้นก็เงียบสนิท ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ว่าแต่มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าคะ? จุนฮีย้อนถามพี่ชาย ขณะที่จูฮยอนนั่งถอนหายใจอย่างโล่งอก ถ้าจุนฮีตอบว่าได้ยิน เธอไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอาหน้าไปไว้ตรงไหน ยงฮวาก็ช่างซักถาม ปล่อยให้มันผ่านๆไปไม่ได้หรือยังไง

ไม่มีอะไรหรอก คือเมื่อคืนตอนดึกๆ อยู่ดีดีจูฮยอนก็ตื่นขึ้นมาแล้วก็บอกว่าเธอได้ยินเสียงนก พี่บอกว่าไม่มีๆ แต่เธอก็เอาแต่ยืนยันว่าได้ยิน เห็นไหมผมบอกแล้วว่าไม่มีอะไรก็ไม่เชื่อ

“….” จูฮยอนเหลือกตาใส่คนที่นั่งอยู่เคียงข้าง ยงฮวาช่างคิดนัก คนอะไรพูดโกหกได้เป็นฉากๆ

สงสัยพี่จะหูแว่วน่ะจ๊ะ ช่างเถอะนะ ไม่มีอะไรแหละดีแล้ว

จุนฮียิ้มรับ น้องสาวคนเล็กของบ้านเปิดประตูเดินลงจากรถเมื่อมาถึงจุดหมาย

จูฮยอนกับยงฮวาโบกมือให้น้องสาวพร้อมกับรอยยิ้ม ทั้งสองคนนั่งมองดูจนกระทั่งจุนฮีเดินหายเข้าไปในรั้วมหาวิทยาลัย สิ่งที่ยงฮวาคาดฝันในตอนนี้ก็คือเขาอยากจะมีลูก ถ้ามีลูกขึ้นมาจริงๆ เขาก็คงจะได้ขับรถมาส่งลูกเข้าเรียนพร้อมกับจูฮยอนในทุกๆวัน

จูฮยอนพูดจริงๆนะ ผมคิดว่าเราควรที่จะมีลูกด้วยกันได้แล้ว อย่างน้อยๆ คุณจะได้ไม่เหงายังไงล่ะ

“….” จูฮยอนหน้าเจื่อนลงอย่างเห็นได้ชัด เธอไม่เคยมีความคิดในเรื่องนี้เลย ที่สำคัญก็คือเธอคิดว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา รวมทั้งในเร็วๆนี้เธอก็ยังไม่ควรที่จะอุ้มท้องด้วย

ฉันยังต้องไปเรียนต่อ ถ้ามีลูกตอนนี้ ฉันก็จะไปเรียนไม่ได้

“….” ยงฮวาคิดว่าเขาลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทเลยทีเดียว เขารู้อยู่ก่อนแล้วว่าจูฮยอนมีแผนที่จะไปเรียนต่อ ไม่เป็นไรถ้าเราสองคนจะยังไม่มีลูก แต่ถ้าจูฮยอนไปเรียน นั่นก็หมายความว่าเราสองคนจะต้องอยู่ห่างกัน

ถ้าเธอไปเราก็จะไม่ได้อยู่ด้วยกันเหมือนตอนนี้ แล้วมันจะนานแค่ไหน หนึ่งปี สองปีหรือว่าสามปี?

ถ้าฉันได้เริ่มแล้ว ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะกี่ปี ฉันก็จะต้องทุ่มเทกับมันให้ดีที่สุด

“….”

ยงฮวาในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับคนอกหัก ถึงชีวิตรักจะไม่ได้จบลงภายในหนึ่งปี แต่สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นหลังจากนี้ทำให้เขาใจหายมากเหลือเกิน

ผมไม่อยากอยู่ห่างจากคุณ

จูฮยอนหันมองคนที่นั่งอยู่เคียงข้าง เธอจับมือของเขาเอาไว้แล้วบีบแน่น เวลานี้สามีของเธอกลายเป็นคนขี้อ้อนชอบเรียกร้องความสนใจไปเสียแล้ว

ถ้าปิดเทอม ฉันจะกลับมาหานาย หรือไม่นายก็ไปหาฉันสิ

ผมไปได้จริงใช่ไหม?

แค่เธอพยักหน้าตอบกลับมา ยงฮวาก็ใจชื้นทั้งดวง แต่ถึงจะไปเยี่ยมไปหาได้ แต่ก็คงไม่เหมือนอยู่ด้วยกันเหมือนตอนนี้ จะเป็นยังไงถ้าต่อไปเขาจะไม่มีโอกาสตามติดเธอเหมือนกับทุกวันนี้ บอกตรงๆว่าเขามีแต่ความห่วงกังวล มันไม่ง่ายเลยที่จูฮยอนจะไปใช้ชีวิตอยู่คนเดียวในต่างแดน

ฉันเป็นภรรยาของนายนะ ฉันแต่งงานแล้วแล้วก็เป็นของนายด้วย ไม่ว่ายังไงนายก็จะต้องเชื่อใจฉัน โอเคไหม?

งั้นสัญญามาก่อน ว่าจะไม่เข้าใกล้ผู้ชายคนอื่น

จูฮยอนเอามือปิดปากกลั้นหัวเราะ ยงฮวาน่ารักมากก็ตรงนี้แหละ

ไม่สัญญาได้ไหม เพราะว่าฉันจะไปพร้อมกับจองชินด้วย เขาเป็นคนอื่นหรือเปล่า จะบอกว่าเป็นคนกันเองได้ไหมนะ?

เรื่องที่สองที่ยงฮวาลืมก็คือเรื่องที่จองชินจะไปพร้อมกับจูฮยอนด้วย เขาลืมมันไปได้ยังไงในเมื่อจองชินก็เคยพูดเรื่องนี้ให้ฟังอยู่บ่อยๆ

ฉันไม่เหลวไหลหรอกน่า อีกอย่างคงเรียนหนักมาก ไม่มีเวลาทำอะไรอย่างอื่นหรอก อย่าว่าแต่ฉันเลยนายก็เหมือนกัน ห้ามย้ำเลยนะว่าห้ามทำตัวเหลวไหล ผู้หญิงสมัยนี้ไว้ใจไม่ค่อยได้ ต่อให้มีเจ้าของแล้วก็ไม่สนใจ ใช้ทั้งเล่ห์เหลี่ยมมารยาสารพัด

ก็ไม่แน่หรอก ก็คุณไม่อยู่เอง ถ้ามีคนมาปิ้งก็คงช่วยไม่ได้

จูฮยอนจ้องหน้าคุณสามีตาโต ถึงรู้แน่ว่าอย่างยงฮวาคงไม่กล้าออกนอกลู่นอกทาง แต่การที่อยู่ๆจะต้องจากเขาไปก็ทำให้เธอเศร้ามากด้วยเหมือนกัน อย่างช้าก็คงไปช่วงสิ้นปี จากนี้เธอควรที่จะต้องใช้เวลาที่มีอยู่กับเขาให้มีความสุขมากที่สุด เพื่อที่ว่าเวลาที่เธอไม่อยู่ เขาจะได้คิดถึงเธอ ไม่ลืมกันง่ายๆ

ฉันรู้ว่านายไม่กล้านอกใจฉันหรอก เอาไว้หลังเรียนจบและนายมีความประพฤติดี เป็นสามีที่น่ารักน่าเคารพ เราค่อยมาวางแผนเรื่องมีลูกกันอีกที โอเคไหม?

ก็คงจะต้องเป็นอย่างนั้น… ” ยงฮวาจำต้องยอมรับทุกการตัดสินใจ จุดมุ่งหมายหลังจากนี้ก็คือไปส่งจูฮยอนที่โรงพยาบาล ตอนนี้ทุกลมหายใจเข้าออกของทั้งสองคนต่างก็ไม่อยากให้ปีนี้ต้องหมดลง เพราะต่างก็ผูกพันกันจนไม่อยากพรากจากกันไปไหนไกลๆ

 

 

 

 


 

 



 

***********************100%**********************

 

 

[อ่านตอนนี้หลายคนอาจงง ว่าน้องซอไปบอกรักพี่ยงตอนไหน?

ใบ้ว่าตอน NC นี่แหละค่ะ พี่ยงเค้ามีวิธีของเค้า  อิอิ]

 


 

อย่าลืมคอมเม้นท์ให้กันนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,171 ความคิดเห็น

  1. #3789 cassysanuk (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 07:16
    เปลี่ยนอารมณ์ยังไม่ทัน น้องมินเป็นน้องของพี่ยงหรือนี่
    #3,789
    0
  2. #3441 lovelyyou999 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:45
    สงสารยงจัง ได้ยินน้องซอบอกจะไปเรียนต่อ

    คงเศร้าแน่เลย
    #3,441
    0
  3. #3389 shawolp10 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:39
    อยากให้มีลูกคงน่ารักมากอะค่ะ ไม่อยากให้ห่างกันเลยจับมือกันไว้แน่นๆนะยงซอ
    #3,389
    0
  4. #3305 jin (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:19
    น้องซอจะไปเรียนต่อนึกว่าจะล้มเลิกความคิดแล้วนะ น่าสงสารยงเนอะ

    แค่รู้ว่าจะต้องห่างน้องก็เศร้าแล้ว ไม่เป็นไรเวลานั้นยังมาไม่ถึงก็รีบๆเก็บเกี่ยว

    ความหวานตุนไว้เยอะๆก็แล้วกัน
    #3,305
    0
  5. #3304 อีเหี่ยว (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:57
    ยงแกต้องงทำได้ ลูกอะ อิอิ
    #3,304
    0
  6. #3303 bank (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:03
    อยากมีลูกแต่ยังมีตอนนี้ไม่ได้ ซอต้องไปเรียนต่อ

    เศร้าแทนที่จะต้องห่างกัน ทั้งๆที่รักกันมาก



    รอไม่กี่ปี เดี๋ยวก้สมหวังนะ ยง
    #3,303
    0
  7. #3302 namtanfc (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:37
    น่ารักมากๆเลยค่าา ขอบคุณพี่จอยมากๆเลยนะคะ รอติดตามตอนต่อไปค่ะ
    #3,302
    0
  8. #3301 soshiys (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:11
    พี่ยงแกหื่นขึ้นทุกวันนะเนี่ย
    #3,301
    0
  9. #3300 ssploy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:50
    ยงแกก็ตามไปเฝ้าซอเลยไปอยู่เฝ้าซอเลยจะได้ไม่ห่างกัน
    #3,300
    0
  10. #3299 Aroma Candle (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 03:06
    แอบสงสารยงเหมือนกันนะคะ จะให้ภรรยาบอกรักทียังต้องงัดกลยุทธ์มาใช้55555

    คุณภรรยาก็ปากแข็งเหลือเกิน นี่ก็กำลังจะไปเรียนต่ออีก

    พี่ยงคงเหงาแย่เลย รีบไปรีบกลับนะซอ อย่าปล่อยอิพี่เหงาอยู่นานๆ

    รีบกลับมามีเบบี้ให้อิพี่แกเร็วๆนะซอ

    รอตอนต่อไปนะคะพี่จอย สู้ๆค่า^^
    #3,299
    0
  11. #3298 goguma_ys (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 02:05
    อร้ายยยยยย พี่ยงเริ่มรุกแล้ว ซอช่วยพี่ยงหน่อย พี่อยากมีลูกแล้วววว
    #3,298
    0
  12. #3297 Lovelyminmin (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:39
    แอร๊ยยยยยยยยยไรเตอร์อะ!!! ทำไมไม่ให้พยานอยู่ด้วยคะตอนบอกรัก!!!! 5555555
    ยงคะร้ายนะคะออกมาทำใจนึกว่าจะอ่อนที่ไหนได้ หนักหน่วง 55555 ว่าแต่จบตอนเศร้า.ะงั้นแอบสงสารยงเบาๆ ><
    ไรเตอร์สู้ๆ
    #3,297
    0
  13. #3296 Beam Supattra (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:15
    ซอยงน่าร้ากกกกกกก พี่ยงนับวันๆยิ่งหื่นขึ้นนะตัว55555555 จะมีลูกหรอออ;///; แหม่เขินเลย
    #3,296
    0
  14. #3295 aijuji (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:47


    เก่งขึ้นทุกวันๆ เลยนะ พ่อบุญยง แอบซ่อนความหื่นมานาน ตอนนี้มันระเบิดออกมาหมดแล้วว


    #3,295
    0
  15. #3294 Liny_Tiny (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:12
    พี่ยงน้องซอหวานชื่นจริงๆเลย ขอฉากหวานๆอีกเยอะๆเลยค่าาา
    #3,294
    0
  16. #3293 data_tik (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:00
    รีบมีลูกเถอะยงน้องจะได้ไม่ต้องไปเรียน 55
    #3,293
    0
  17. #3292 softhy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:42
    อดใจรอวิธีบอกรักสูตรจองยงไม่ไหวแล้วค่ะ55555...แต่ยังไงก็รอรวมเล่มนะคะ อดเปรี้ยวไว้กินหวาน555... ยงดูร้ายๆนะเดี๋ยวนี้555..ไม่อยากให้ยงกับน้องห่างกันเลยค่ะ..,
    #3,292
    0
  18. #3291 me a da (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:33
    ขอให้ซอท้องก่อนไปเรียนเถอะ จะได้ไม่ต้องไป ไม่งั้นพี่ยงคิดถึงเลย
    #3,291
    0
  19. #3290 rasintt (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:21
    ยงแกควรรีบมีเบบี้ ถ้าไม่อยากแยกจากน้องซอนะยง  หวังว่าน้องซอจะเปลี่ยนใจเรื่องเรียน เรียนไปด้วยอยู่ด้วยกันก็ได้นิเนอะน้องซอ  แยกกันมันเศร้าอะ ชอบให้ยงซอหวานกันมากกว่าอิๆๆๆ รอตอนหน้าขอจัดหวานอีกนะคะ จริงๆๆๆอยากฟินnc แต่จะอดใจรอในเล่มนะคะ ไรท์เตอร์มาทำให้อยาก อีกนานไหมคะ จะเป็นเล่ม  please
    #3,290
    0
  20. #3287 Fav novel (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:12
    ยงฮวาาาาา ผู้ชายที่น่ารักมากกกกก>< ดูอบอุ่นมากเลยค่ะ><
    #3,287
    0
  21. #3286 BoiceChom (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:40
    บนโต๊ะ !!!! พระเอกของบ่าวมิธรรมดาจ้าาา



    คือวางแผนชีวิตกันน่ารักอ่ะ แต่พี่ยงเหี่ยวแน่ถ้าน้องไปเรียนต่อ
    #3,286
    0
  22. #3285 m.mary (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:31
    ยงนี่เก่งขึ้นทุกวัน ยงใช้วิธีอาราย555 อยากรู้มักมากกกกกก
    #3,285
    0
  23. #3284 แฟนฟิค (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:29
    ถ้าน้องไปเรียนยงจะอยู่ยังไงเนี่ย
    #3,284
    0
  24. #3283 jyhlover (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:15
    ฮยอนไม่ไปไม่ได้หรอออ  พี่ยงแกคงเหงาน่าดู
    #3,283
    0
  25. #3282 Little (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:00
    ยงเหงาแย่เลย ซอทำใจห่างยงได้หรอ~
    #3,282
    0