Hate you, I hate you (Yong&Seo) Fin.

ตอนที่ 21 : Hate you, I hate you Chapter 20 :: The end of this year [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 881
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    16 ม.ค. 58



Hate you, I hate you Chapter 20

The end of this year

 

 





 

จูฮยอนนอนพลิกตัวไปมา เธอนอนไม่หลับเหตุก็เป็นเพราะไม่เคยชินกับการมีคนมานอนข้างๆ

เป็นอะไรน่ะคุณยงฮวาเกือบจะผลอยหลับไปแล้วหลายครั้ง แต่สุดท้ายเพราะจูฮยอนเอาแต่พลิกตัวไปพลิกตัวมา เขาจึงไม่อาจนอนหลับได้

ร่างบางลุกขึ้นมานั่งทำหน้ามุ่ย เธอจะนอนหลับได้ยังไง ในเมื่อมียงฮวาอยู่ด้วยแบบนี้

ฉันจะไปนอนห้องแม่ ถ้านายอยากนอนที่นี่ก็ตามใจ จูฮยอนลุกพรวดออกจากเตียง แต่กลับถูกยงฮวาคว้าตัวไว้

ไม่เอาน่าคุณ จะไปนอนที่อื่นทำไม

ก็ฉันนอนไม่หลับ มันไม่ชิน

เหตุผลนั้นทำให้ยงฮวาต้องอมยิ้ม ที่ผ่านมาเหมือนเขาจะถูกจูฮยอนหลอกเข้าเต็มเปา เธอสร้างภาพทำเหมือนฟรีสไตล์กับเรื่องอย่างว่า ทั้งที่ความจริงแล้วเก่งแต่ปากมาตลอด

ความจริงแล้วยงฮวาไม่เคยสนใจเลยว่าเขาจะเป็นคนที่เท่าไหร่ของเธอ เขารักจูฮยอน สามารถที่จะอดทนรับกับพฤติกรรมของเธอได้หมดทุกอย่าง แต่พอรู้ว่าตัวเองเป็น ‘คนแรก’ เขาก็ดีใจมาก

ตอนนี้ยังไม่ชิน เดี๋ยวอีกหน่อยก็ชินไปเอง มานอนเถอะ อย่าลืมสิว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า

ไม่เอา ฉันจะไปนอนห้องแม่

ยงฮวาออกแรงฉุดเด็กดื้อ แต่เหมือนว่าจะออกแรงมากเกินไป จูฮยอนถึงได้ลอยเข้ามาจนเกือบจะซบเข้าที่อกของเขาแบบนี้

จูฮยอนหน้าแดงก่ำ ทำยังไงก็ไม่ชินที่จะต้องอยู่ใกล้ชิดกับยงฮวาแบบนี้

ปล่อยนะ

ยงฮวาถือโอกาสดึงร่างบางเข้ามากอด ถ้าจูฮยอนไม่นอนด้วย แล้วเขาจะนอนหลับตาลงได้ยังไง ตอนนี้ไม่ว่าจะหายใจเข้าหรือหายใจออก เขาก็คิดถึงแต่เธอ คิดถึงแต่สัมผัสในคืนที่แสนเร่าร้อนของเรา

ผมปล่อยคุณไม่ได้ อย่าทิ้งผมไปเลยนะ ถ้าไม่มีคุณ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะหลับตานอนลงได้ยังไง

นับตั้งแต่คืนนั้น คำพูดทุกคำของจองยงฮวาล้วนมีแต่ถ้อยคำหวาน ตลอดทั้งชีวิตจูฮยอนไม่เคยคิดว่าเธอจะยอมโอนอ่อนให้ใคร แต่กลับต้องมาใจอ่อนให้กับคนคนนี้ พอถูกเขาอ้อนด้วยคำหวาน หัวใจของเธอก็เออออตาม ยอมจำนนให้เขาอย่างง่ายดาย

นายไม่ได้ทำดีกับฉัน แล้วก็คิดจะมาแก้แค้นเอาคืนทีหลังใช่ไหม

พูดเป็นละครไปได้นะคุณ ผมอุตส่าห์หน้าหนาสารภาพความรู้สึกกับคุณจนหมดเปลือกขนาดนี้แล้ว ยังคิดว่าผมจะวางแผนอะไรได้ แล้วอีกอย่างเรื่องวางแผนอะไรพวกนั้น มันก็ไกลตัวผมด้วย ยงฮวาหน้าร้อนผ่าว เขารู้สึกว่าตั้งแต่ได้รับสารแปลกปลอมบางอย่างเข้ามา ผิวหนังหน้าของเขามันน่าจะหนาขึ้นมาอีกหลายมิลลิเมตรเลยทีเดียว

ไกลตัวที่ไหน คราวก่อนใครกัน? ที่วางยานอนหลับแล้วก็พาฉันเข้าโรงแรม แถมยังคิดจะมาแบล็คเมล์กันอีก

“….” ยงฮวาพูดไม่ออก ยอมรับว่าจูฮยอนพูดถูกทุกอย่าง ความจำของเธอดีมากเกินไป ขนาดที่ว่าตัวเขาเองยังลืมวีรกรรมของตัวเองไปตั้งนานแล้ว

ที่ทำแบบนั้นก็เพราะว่ารักยังไงล่ะ

แววตาของยงฮวาฉ่ำเยิ้มแวววาว เพียงแค่เราสองคนได้สบสายตา หลังจากนั้นสิ่งที่ยงฮวามักจะทำก็คือการจุมพิตลงบนหน้าผากของเธอ

จูฮยอนหลับตาพริ้มรับจุมพิตที่แสนอบอุ่นนั้น สัมผัสนี้เสมือนเป็นคำบอกรักของจองยงฮวา เธอรู้ดี

อยากรักก็รักไปคนเดียว แต่ฉันไม่รักด้วยหรอกนะ

ก็ได้ ผมก็ไม่เคยคิดที่จะบังคับจิตใจคุณอยู่แล้ว

ขนาดพูดทำร้ายจิตใจกันขนาดนี้แล้ว แต่คนอย่างยงฮวาก็ยังคงมองโลกในแง่ดี จูฮยอนไม่รู้หรอกว่าเธอทำให้เขาเจ็บหรือเปล่า แต่เห็นเขายังยิ้มได้ กลับเป็นเธอเองที่รู้สึกเจ็บ

อ้อมกอดที่แสนอบอุ่นนั้นยังคงดำเนินไปท่ามกลางความเงียบงันที่ก่อเกิดขึ้นกับคนทั้งสอง จูฮยอนไม่อยากพูดอะไรต่อเพราะกลัวว่าหากพูดออกมา อาจเป็นการทำร้ายให้ตัวเองรู้สึกเจ็บมากไปกว่าเดิม

ยงฮวานั่งอมยิ้มเมื่อเห็นจูฮยอนนอนหลับปุ๋ยไปเรียบร้อยแล้ว มือหนาลูบแก้มนวลเล่นเบาๆ ก่อนที่จะขยับตัวจัดท่าเล็กน้อยเพื่อให้จูฮยอนสามารถนอนหลับสบายมากขึ้น

ตอนนี้เราสองคนไม่ใช่สามีภรรยาแต่ในนาม แต่เราเป็นสามีภรรยากันแล้วจริงๆ จองยงฮวาเป็นผู้ชายของซอจูฮยอนเต็มตัวแล้ว หลังจากนี้เขาคาดหวังว่าจะสามารถอยู่เคียงข้างและช่วยทำให้จูฮยอนรู้สึกมีความสุขได้บ้าง อย่างน้อยก็ทดแทนช่วงเวลาที่เคยขาดหายไป จากวันนี้เป็นต้นไปเขาจะดูแลเธออย่างดี

 

 



 

คุณหมอจูฮยอน วันนี้ดูสดใสมากเลยนะคะ

ไม่ใช่แค่สดใส แต่ยังดูสวยมากขึ้นอีกด้วย ไปฮันนีมูนมา สนุกไหมคะ

ทันทีที่ก้าวเข้ามาในโรงพยาบาล จูฮยอนได้รับคำชมไม่ขาดปากจนทำให้เขินจนไม่รู้จะยืนบิดไปทางไหนแล้ว

คุณหมอคนสวยเอาแต่นั่งส่องกระจก จูฮยอนคิดว่าเธอก็ดูเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ก็แอบดีใจที่ทุกคนพร้อมใจกันทักว่าดูสวยสดใสขึ้นมากกว่าแต่ก่อน อันที่จริงแล้วคนที่แปลกอย่างชัดเจนเลยก็คือยงฮวา เขาตื่นนอนก่อนแถมยังแอบขโมยจูบที่แก้ม แล้วก็เข้าครัวทำมื้อเช้าให้เธอกิน รายการสุดท้ายที่เขาทำให้เธอก็คือขับรถมาส่งถึงที่ทำงาน

มีสามีมันดีแบบนี้เองหรอเนี่ย?


 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

คุณหมอจูฮยอนขา คุณยงฮวาให้เอานี่มาส่งให้คุณหมอค่ะพยาบาลสาวยื่นซองเอกสารให้กับคุณหมอด้วยความขัดเขิน ไม่ใช่แค่จูฮยอนที่สวยขึ้นมาก แต่ยงฮวาในวันนี้ก็ยังหล่อมากขึ้นด้วยเหมือนกัน

จูฮยอนรับซองเอกสารเบาหวิวมาด้วยความสงสัยว่าเพราะอะไรยงฮวาถึงไม่เอามาให้เธอเองกับมือ แต่ก็อาจเป็นไปได้ว่าเขาอาจจะลืมแล้วนึกได้ทีหลัง ว่าแต่ว่าในซองนี้มันคืออะไรกันแน่?

แล้วเขาไปไหนแล้วหรอคะ?

ไปแล้วค่ะ วิ่งเอาซองนี่มาให้แล้วก็รีบไปเลย

ทันทีที่พยาบาลคล้อยหลัง จูฮยอนรีบแง้มซองออกดูอย่างไม่รอช้า ดูเหมือนว่ามันจะเป็นกระดาษแค่แผ่นเดียว ทว่าพอได้อ่านเนื้อความ จูฮยอนก็ถึงกับกลั้นหัวเราะแทบไม่ไหว

ยงฮวาแอบขโมยแบบสอบถามของเธอไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เชื่อเลยว่าทำไมถึงไม่ยอมเอามาให้ด้วยตัวเอง ดูคำตอบแต่ละข้อ อ่านแล้วถึงกับแทบจะขำจนตกเก้าอี้

คนอย่างจองยงฮวาดูหนังผู้ใหญ่ 3 ปี 1 ครั้ง ถึงภายนอกจะดูเหมือนผู้ชายหัวโบราณ ตินั่นวิจารณ์นี่ไปเรื่อย แต่ความจริงเขาก็คือผู้ชายธรรมดาๆคนหนึ่ง ไม่ได้เป็นพระอิฐพระปูนมาจากไหนเลย

จูฮยอนหยุดหัวเราะเมื่ออ่านมาถึงคำถามว่าวางแผนอยากจะมีลูกกี่คน คำตอบของยงฮวาก็คือสองคน เขาอยากมีลูกผู้ชาย 1 คน และลูกผู้หญิงอีก 1 คน พอถามว่าคาดหวังจากความสุขในเรื่องเพศมากแค่ไหน เขาตอบว่าไม่ได้คาดหวังอะไร แค่ได้อยู่ด้วยกันแล้วมีความสุข แค่นั้นก็พอ

ตาบ้านี่ขนาดไม่คาดหวัง แต่ก็อยากมีลูกตั้งสองคน

จองชินหยุดยืนมองดูจูฮยอนอยู่หน้าประตูห้องทำงาน ตอนแรกเขาตั้งใจว่าจะเคาะประตูเรียก แต่พอเห็นว่าจูฮยอนกำลังนั่งยิ้มสลับกับหัวเราะ เขาก็ไม่กล้าที่จะรบกวนช่วงเวลาแห่งความสุขของเธอ นานๆครั้งถึงจะเห็นจูฮยอนเป็นแบบนี้ พอกลับมาจากฮันนีมูนก็อารมณ์ดี หวังว่าเธอจะมีความสุขแบบนี้ให้นานๆ

เห็นว่ากำลังถูกแอบมอง จูฮยอนจึงรีบเก็บแบบสอบถามใส่ไว้ในลิ้นชัก จองชินถือโอกาสเปิดประตูเข้ามายืนอมยิ้ม ว่าจะพูดแซวหรือถามว่าอารมณ์ดีเพราะเรื่องอะไร แต่ที่สุดแล้วเขาก็เปลี่ยนใจปล่อยให้ทุกอย่างเลยตามเลยไปดีกว่า

เป็นอะไร เข้ามาแล้วก็เอาแต่ยิ้ม?

ไม่แปลกอะไรหากว่าจูฮยอนจะไม่รู้ จองชินอยากบอกว่าเขามีความสุขและดีใจมากที่เห็นเธอยิ้มได้

ตรวจเสร็จแล้ว มาคุยกันหน่อยนะ ฉันจะรอที่ห้องโน้น

โอเค เที่ยงๆจะไปหานะ

รอยยิ้มของจูฮยอนทำให้เธอสวยขึ้นมาก เครื่องสำอางหรือชุดที่สวมใส่ไม่ว่ามันจะสวยหรือราคาแพงมากเพียงใด แต่ถ้าคนที่สวมใส่ไม่ได้ยิ้มออกมาจากหัวใจ ดูยังไงก็คงไม่สวยอยู่ดี

 




 

คุณหมอจูฮยอนรู้สึกทึ่งเมื่อได้เห็นว่าคนไข้คนแรกที่เข้ามารับการตรวจรักษาคือดาราสาวคนดัง

มินฮยอกช่วยประคองภรรยาสาวราวกับเธอเป็นตุ๊กตากระเบื้อง ได้เห็นพวกเขาแล้ว จูฮยอนก็อดที่จะต้องยิ้มไม่ได้

สวัสดีค่ะ คุณจูฮยอน

จูฮยอนตอบรับด้วยคำพูดประโยคเดียวกัน เธอรู้สึกเกร็งและอึดอัดนิดหน่อยกับคนไข้รายนี้

มีอะไรให้ฉันช่วยหรอคะ? คุณก็น่าจะรู้ว่าฉันไม่ใช่หมอสูตินรีเวช… ”

คือความจริงแล้วคริสตัลไม่ได้ป่วยหรอก แต่เราสองคนก็แค่อยากพบเธอ มินฮยอกช่วยแก้ต่างแทนภรรยาสาวคนสวย ทำเอาจูฮยอนรู้สึกเอือมระอากับพวกเขามากพอสมควร มินฮยอกรู้จักเธอดีอยู่แล้ว ถ้าเขาเอ่ยปากและบอกมาตามตรง เธอไม่เล่นตัวอยู่แล้ว แต่นี่เขากลับใช้วิธีการเด็กๆ มาต่อคิวรอเข้ารับการรักษาทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรเลย

คืออย่างนี้ค่ะ คือฉันแค่อยากมาขอโทษคุณ

ท่าทีประนีประนอมอ่อนน้อมน่ารักของคริสตัลทำให้จูฮยอนใจอ่อนลงไปได้มาก ถ้าพวกเขาเข้าใจกันแต่แรกก็คงจะดี

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ทุกอย่างมันจบไปแล้ว อย่าเก็บมาคิดอีกเลย

คือฉันกังวลมากค่ะ คิดว่าถ้าไม่ได้มาขอโทษคุณ ฉันก็คงจะไม่สบายใจ อีกอย่างเพราะฉันเจ้ากี้เจ้าการหลายเรื่อง ก็เลยทำให้คุณต้องเดือดร้อน ฉันขอโทษจริงๆนะคะ

….

มินฮยอกประคองคริสตัลกลับออกจากห้องตรวจ จูฮยอนเป็นคนน่ารักและเข้าใจอะไรง่ายเสมอ ได้ยินข่าวมาว่าก่อนหน้าเธอลาพักเพื่อไปฮันนีมูน ตอนแรกเขาคิดว่าวันนี้เธอน่าจะอารมณ์ไม่ค่อยดี แต่เขาก็คิดผิดถนัดเลย

คุณจูฮยอนดูสวยขึ้นมากเลยนะคะ พี่ว่าไหม

คงสวยเพราะอารมณ์ดีน่ะ ถ้ายัยนั่นโมโหนะ น่ากลัวยิ่งกว่าถูกผีหลอกซะอีก

จะว่าไปแล้ว เธอก็ดูเหมาะสมกับพี่ยงฮวาดีนะคะ ดูอ่อนหวานแต่ก็ทะมัดทะแมง พร้อมจะลุยตลอดเวลา พี่ยงฮวาน่าจะชอบผู้หญิงแบบนี้แหละค่ะ ไม่หวานไป ไม่เปรี้ยวมากจนเกินไป

อย่างจองยงฮวาเนี่ย พี่คิดว่าจูฮยอนโชคร้ายด้วยซ้ำที่ต้องแต่งงานกับเขา

ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะคะ? หลังจากได้พูดคุยกัน ได้ปรึกษาเรื่องต่างๆด้วยกัน นี่เป็นครั้งแรกที่เราสองคนเริ่มมีความคิดสวนทาง

เมื่อก่อนเขาน่ารำคาญจะตาย ตามจูฮยอนไปทุกที่ พี่เห็นหน้าเขาจนเบื่อเลยล่ะ

แต่ถึงพี่จะไม่ชอบหน้าพี่ยงฮวา แต่ฉันจะบอกไว้อย่างว่าพวกพี่มีบางอย่างที่เหมือนกันด้วยนะคะ

อะไรหรอ? เธอกำลังหมายถึงพี่กับจองยงฮวาหรือเปล่า? มินฮยอกชักสีหน้างุนงง

ใช่ค่ะ พวกพี่สองคนกลัวเรือแล้วก็เมาเรือเหมือนกันเลย






 

ธุระของจองชินก็คือเรื่องผลการตรวจเลือดของยงฮวา เขาอยากได้รับคำยืนยันว่าจูฮยอนเป็นคนสั่งตรวจเลือดของเขาจริงๆ

ฉันถามเขาแล้วว่าก่อนหน้าได้กินอะไรแปลกๆ เข้าไปบ้างหรือเปล่า ฉันเองก็อยู่กับเขาตลอด แน่ใจว่าเขาไม่ได้กินอะไร แล้วคนอย่างยงฮวาก็ไม่มีทางยุ่งเกี่ยวกับยาพวกนี้แน่ๆ จนกระทั่งเขาบอกว่าได้ดื่มเครื่องดื่มที่ไอยูกิเป็นคนชงให้

ชื่อที่จูฮยอนเอ่ยถึงคุ้นหูมากจนทำให้จองชินขนลุก เด็กที่มาเข้ารับการบำบัดกล่าวพาดพิงถึงเธอคนนี้แน่ เขาไม่ได้ฟังผิดไป

ฤทธิ์ของมันรุนแรงมาก ฉันคิดว่ายงฮวาอาจจะช็อคตายไปเลยก็ได้ ถ้า… ”

ถ้าไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ จองชินพูดเติมท้ายประโยคให้ ถ้ายานี้ถูกนำเข้ามาขาย เขาคิดว่าจะต้องมีแต่เรื่องยุ่งๆเกิดขึ้นแน่นอน เขาไม่อยากคิดเลยว่าจูฮยอนรับมือกับยานั้นด้วยวิธีไหน

มองอะไรอย่างนั้น ฉันแก้ปัญหาได้แน่อยู่แล้ว เพราะว่าฉันเก่ง จูฮยอนพูดชมตัวเองทั้งที่ใจก็หวาดผวาต่อยานั้นไม่น้อย ถึงแม้จองชินจะเป็นห่วงเธอกับยงฮวามากแค่ไหน แต่ตอนนี้มีบางเรื่องที่สำคัญมากกว่า

เด็กที่อยู่ในความดูแลของฉัน ตั้งท้องเพราะว่าไปร่วมงานปาร์ตี้ของดารานักร้องคนนี้ แม้แต่ตำรวจก็ยังสงสัยเธอ จะเป็นไปได้ไหมว่า… ”

ได้จ้องมองดวงตา จูฮยอนก็รู้ได้ทันทีว่าจองชินคิดอะไร ยิ่งได้ฟังเขาขยายความ เธอก็ยิ่งคิดว่าข้อสงสัยของจองชินมีความเป็นไปได้สูงมากเลยทีเดียว

ยาตัวเดียวกันหรือเปล่า?

ไม่ใช่ แต่มันใกล้กันมาก ที่สำคัญไม่ใช่แค่คนเดียว แต่สถานบำบัดก็ทำงานหนักเหมือนกัน ช่วงนี้มีเด็กติดยาก่อคดีเต็มไปหมด ทั้งซื้อทั้งขายทั้งเสพเอง ที่สำคัญเด็กที่โดนจับมีไอยูกิเป็นไอดอลทั้งนั้นเลย

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

“….” ยังไม่ทันได้ออกความคิดเห็นอะไรเพิ่มเติม ทั้งจูฮยอนกับจองชินก็ถึงกับพากันนั่งอึ้งเมื่อรู้ว่าคนที่มาเคาะประตูเรียกคือยงฮวา

คือว่าพยาบาลบอกผมว่าคุณมาที่นี่

เห็นหน้าของยงฮวาแล้ว จองชินก็เผลอตัวหลุดรอยยิ้ม ยงฮวาคงตั้งใจมาหาจูฮยอนจริงๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่มาตามกันถึงที่แบบนี้






ยงฮวาเอาข้าวกลางวันมาส่งให้ เพราะไม่แน่ใจว่าจูฮยอนจะงานยุ่งมากจนไม่มีเวลากินอีกหรือเปล่า

จูฮยอนเขี่ยข้าวในกล่องไปมา จนถึงตอนนี้แล้วเธอก็ยังไม่ชินกับยงฮวาเสียที จะบอกว่าไม่ชอบให้เขามาคอยตามดูแลก็ไม่ใช่ แต่จะบอกว่าชอบก็พูดไม่ได้ สับสนเหมือนกันว่าตัวเองในตอนนี้รู้สึกยังไงกันแน่

นายก็กินด้วยกันสิ ฉันกินไม่หมดหรอกนะ

ไม่เอา นั่งมองดูคุณผมก็อิ่มแล้วล่ะ

จูฮยอนทนฟังไม่ไหวจนต้องหันหน้าหนี ทุกอย่างฟังดูเลี่ยนไปหมด ไม่อยากเชื่อเลยว่านี่จะเป็นจองยงฮวาจริงๆ

อ้าปาก… ”

ยงฮวาอ้าปากรับกุ้งตัวโต เพียงแค่ได้เห็นจูฮยอนยิ้ม หน้าของเขาก็แดงเรื่อไปหมด

ป้อนอีกสิ ผมอยากให้คุณป้อน

นายนี่นะ ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับนายแล้ว กินเองสิ มือไม่มีหรือไง จูฮยอนทั้งเขินทั้งอายจนแทบจะกินข้าวไม่ลง ถ้าขืนเขายังเป็นอย่างนี้ เธอคงมีแต่จะยิ่งต้องอึดอัดมากขึ้น

คุณกินเถอะ ผมก็พูดไปอย่างนั้น ไม่ใช่ว่าผมไม่อายนะ ผมก็อายเป็นเหมือนกัน รำคาญใช่ไหม ต่อไปนี้จะไม่ทำอีกแล้ว

“….” คำพูดประโยคหลังทำให้จูฮยอนยิ้มได้ ยังดีที่ยงฮวารู้ตัว และรู้ว่าเธอจะต้องอึดอัดรำคาญ

คุณรู้แล้วใช่ไหมว่าผมพยายามที่จะปรับเปลี่ยนหลายอย่างเพื่อคุณ แล้วคุณล่ะ เมื่อไหร่จะยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อผมบ้าง

ไม่มีเหตุผลอะไรที่ฉันจะต้องเปลี่ยน… ”

แต่ผมอายุมากกว่า

ที่แท้ยงฮวาก็ไม่อยากให้เธอเรียกจิกเขาเหมือนเพื่อน แต่จูฮยอนพูดอย่างนี้มานานแล้ว อยู่ดีดีจะให้เปลี่ยน เธอคิดว่ามันยากเกินไป

แล้วอยากให้เรียกว่าอะไรล่ะ?

เรียกพี่สิ

ไม่เอา ไม่เรียกหรอก

ยงฮวารู้สึกผิดหวัง แต่ก็ยังสามารถที่จะยิ้มได้

ไม่เรียกตอนนี้ก็ไม่เป็นไร แต่ต้องมีสักวันที่ผมจะได้ยินคุณเรียกผมอย่างนั้น

ยังไงก็ตามช่วยพักเรื่องเลี่ยนๆไว้ก่อน ตอนนี้ฉันอยากให้นายไปแจ้งความว่าถูกไอยูกิวางยา

อยู่ดีดีก็เปลี่ยนเรื่องจนทำให้ยงฮวาตกใจไม่น้อย หากไปแจ้งความเขากลัวว่าจะต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่

แต่ผมไม่มีหลักฐาน ถ้าเราพูดลอยๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับการกล่าวหาเธอ สุดท้ายไอยูกิก็จะต้องฟ้องกลับ แล้วบริษัทของเราก็จะต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง

จะไม่มีหลักฐานได้ยังไง จำไม่ได้หรอว่าวันนั้นฉันเป็นคนเจาะเลือดของนายเองกับมือ อย่ามาทำตัวเป็นพระเอกตอนนี้ได้ไหม ฉันคือเหยื่อของเรื่องนี้นะ จะปล่อยแม่นั่นไปง่ายๆหรอ?

 


 

ยงฮวาเดินนับก้าวออกจากโรงพยาบาล เขาลืมเสียสนิทจนไม่ทันคิดว่าจูฮยอนคือ ‘เหยื่อ’ เพื่อผลประโยชน์ที่เขาต้องการ ถึงแม้ในใจจะคิดตัดไอยูกิออกและไม่คิดทำสัญญาอะไรทั้งนั้นกับเธออีก แต่ทำเพียงแค่นั้นคงไม่พอ จูฮยอนคือคนที่เจ็บปวดที่สุดของเรื่อง เขาเองรู้ตัวและรู้ดีว่าตัวเองทำรุนแรงกับเธอแค่ไหน แต่เขากลับห้ามตัวเองไม่ได้ ขาดสติจนไม่สนใจอะไร สนใจแต่ความต้องการของตัวเอง

จองชินหยุดยืนมองรอให้ยงฮวาเดินเข้ามาใกล้ ดูเหมือนว่ายงฮวาจะเหม่อลอยจนแทบจะไม่ได้มองอะไรเลย

ถ้ามีเวลา พี่ควรมาตรวจสุขภาพบ้างนะครับ

ยงฮวาหยุดยืนมองหน้าจิตแพทย์หนุ่มตัวสูง ตอนนี้เขาไม่มีเวลาเพื่อตัวเองเลย ยิ่งเมื่อจูฮยอนตอกย้ำว่าเธอคือเหยื่อ ใจของเขาก็รู้สึกเจ็บแปลกๆ

ฉันสบายดีทุกอย่าง ไมต้องห่วงไปหรอกนะ

อย่ามัวแต่ดูแลคนอื่นจนลืมดูแลตัวเองนะครับ ถ้าพี่เกิดเป็นอะไรขึ้นมา แล้วจูฮยอนจะอยู่กับใคร

“….” เพราะคิดแบบนั้น ที่ผ่านมาถึงพยายามดูแลตัวเองอย่างดี ทุกครั้งที่เห็นจูฮยอนยิ้ม เขาจะมีกำลังใจเพิ่มขึ้นในทุกครั้ง เคยคิดเหมือนกันว่าถ้าไม่ได้เอาเวลามาตามดูจูฮยอนอยู่แบบนี้ เขาคงจะมีเวลาพักผ่อนเพิ่มขึ้นมาก แต่นั่นไม่ใช่ความสุขของเขาเลย

รู้ใช่ไหมครับว่าพี่อาจจะตายเพราะยานั้นเลยก็ได้

ยงฮวาหน้าเจื่อน เพราะไม่คิดว่าจองชินจะรู้ในเรื่องนี้ด้วย หรือว่าที่ปิดห้องพูดคุยกันก่อนที่เขาจะมา พวกเขาจะคุยกันเรื่องนี้

นายรู้เรื่องยานั่นได้ยังไง จูฮยอนบอกหรอ?

เปล่าหรอกครับ ผมรู้เพราะเห็นผลเลือดของพี่ด้วยความบังเอิญน่ะ แล้วอีกอย่างผมคิดว่าพี่ไม่ควรปล่อยให้เรื่องนี้เงียบหายไปเฉยๆ บางทีคำยืนยันจากการให้ปากคำและหลักฐานทั้งหมดที่พี่มี อาจจะช่วยคนอื่นได้อีกเยอะเลยนะครับ

 


 

ร่างบางเดินเข้ามาหยุดยืนมองดูเด็กหญิงผู้น่ารักที่กำลังเอาแต่ให้ความสนใจอยู่กับตุ๊กตาหมีสีขาว จูฮยอนคิดว่านั่นจะต้องเป็นตุ๊กตาที่พ่อของหนูน้อยเอามาให้เป็นแน่

คุณพ่อมาเมื่อไหร่หรอจ๊ะ ทำไมพี่ถึงไม่เห็นเลย

เปล่าหรอกค่ะ พ่อยังไม่มา แต่ว่าพี่ยงฮวาน่ะค่ะ วันนี้พี่ยงฮวามาเยี่ยมหนูด้วย ตุ๊กตานี่พี่เค้าก็ให้หนูมา น่ารักไหมคะ? ยองจูอวดตุ๊กตาหมีสีขาวให้จูฮยอนได้ดู น่าเสียดายที่พวกเขาสองคนไม่ได้มาพร้อมกัน แต่ถึงจะต่างคนต่างมา ยองจูก็ดีใจมากอยู่ดี

จูฮยอนยืนมองเด็กหญิงตัวเล็กพร้อมกับรอยยิ้ม ยงฮวาไม่ได้บอกเธอเลยว่าเขามาหายองจู แต่ถึงเขาอยากจะบอกก็คงบอกไม่ทัน เพราะเธอระเบิดอารมณ์ใส่เขาไปซะก่อน

จนถึงตอนนี้แล้วเธอไม่แน่ใจว่าเลือกใช้คำได้ถูกต้องหรือไม่ ถึงจะรู้สึกว่าตัวเองคือเหยื่อ แต่ความจริงก็คือเธอไม่รู้ว่าตัวเองใจอ่อน สงสารหรือว่าสมยอมกันแน่ รู้อยู่แล้วว่าผลจะต้องออกมาเป็นแบบนี้ แต่เธอคือคนที่มีสติดีที่สุดในตอนนั้นยังไม่อาจระงับยับยั้งไม่ให้มันเกิดขึ้นได้

หนูชอบพี่ยงฮวานะคะ พี่เค้าใจดีมากเลย แต่ว่าหนูคงชอบพี่เค้ามากกว่าพี่จูฮยอนไม่ได้ เพราะถึงยังไงหนูก็ชอบพ่อของหนูมากกว่า

คุณหมอจูฮยอนคลี่ยิ้ม น่าเสียดายที่พ่อของยองจูต้องทำงานจึงทำให้ไม่มีโอกาสมาอยู่เคียงข้างลูกสาว แต่ถึงจะไม่ค่อยได้เจอพ่อ ยองจูก็ยังเข้มแข็ง เชื่อฟังทั้งหมอและพยาบาลเป็นอย่างดี

จองยงฮวาตัวจริงกับที่เห็นในโทรศัพท์ แบบไหนดูดีกว่ากันหรอจ๊ะ?

อืมน่าจะตัวจริงนะคะ ตัวจริงดีกว่าค่ะ ที่สำคัญพี่เค้าสัญญากับหนูว่าจะรักและดูแลพี่จูฮยอนของหนูเป็นอย่างดีด้วย

คำพูดใสซื่อของเด็กน้อยทำให้หัวใจของจูฮยอนขยายตัวอย่างรวดเร็ว ครั้งแรกยงฮวาพูดประโยคนี้ต่อหน้าเธอในงานแต่งงาน แต่ตอนนั้นเธอไม่ได้เก็บมาใส่ใจเพราะคิดว่ายงฮวาคงแค่พูดให้จบๆไปเท่านั้น

ยองจูช่วงนี้รู้สึกยังไงบ้างจ๊ะ คุณลุงหมอยังฉีดยาเจ็บอีกหรือเปล่า?

เด็กหญิงหน้าเจื่อนลงอย่างเห็นได้ชัด แต่ถึงแม้จะเจ็บปวดมากแค่ไหน ยองจูก็ยอมทน เพียงเพราะว่าอยากที่จะอยู่พูดคุยกับพ่อให้นานๆ

พ่อบอกว่าให้หนูรอค่ะ ไม่ว่ายาจะขมแค่ไหนก็ต้องอดทนกิน ตอนนี้หนูไม่กลัวเข็มฉีดยาอีกแล้ว เพราะว่าหนูกลัวว่าจะไม่ได้เจอพ่อมากกว่า

ความหวาดกลัวของหนูน้อยทำให้จูฮยอนต้องกลั้นน้ำตา ยองจูอยู่กับพวกเรามานานมากเหลือเกิน คงทำใจได้ยากหากวันต่อๆไปจะไม่ได้เห็นรอยยิ้มหรือเสียงหัวเราะของยองจูอีก






 

ถึงแม้เมื่อตอนกลางวันจะมีเรื่องให้ต้องผิดใจ แต่ยงฮวาก็ยังคงมารับจูฮยอนกลับบ้านเหมือนเดิม

หิวไหม?

สารพันคำถามที่แสดงออกว่าห่วงใยทำให้จูฮยอนอดที่จะรู้สึกละอายใจไม่ได้ เธอมักจะระเบิดอารมณ์ใส่ยงฮวาเสมอ และยงฮวาก็ช่างใจเย็นมากเหลือเกิน

ขอบคุณนะที่ไปเยี่ยมยองจู แกดีใจมากเลยล่ะ ยิ้มได้ทั้งวันเลย

ยงฮวารู้สึกยินดีและดีใจที่ตัวเองได้เป็นส่วนเล็กๆ ช่วยทำให้เด็กคนหนึ่งมีความสุขและยิ้มได้ทั้งวันเหมือนกับที่จูฮยอนบอก

ทำไมคุณถึงไม่ยอมเรียนต่อล่ะ เรียนจบแล้วจะได้มารักษายองจูยังไงล่ะ แกคงดีใจถ้าคุณได้เป็นหมอประจำตัวของแก

จูฮยอนก้มหน้า จะว่าเธอกลัวก็ได้ แต่ขณะเดียวกันความจริงก็คือไม่มีใครรักษายองจูได้ ทุกการรักษาที่ได้รับก็แค่ช่วยยื้อลมหายใจไว้ชั่วคราวเท่านั้น

ยังไงยองจูก็ต้องไป อีกไม่นานยองจูก็จะไปแล้ว ทุกคนที่โรงพยาบาลไม่มีใครไม่รู้หรอกนะ

ยงฮวาส่งผ้าเช็ดหน้าให้จูฮยอนซับน้ำตา ถ้ารู้ตั้งแต่แรกเขาจะไม่พูดเรื่องนี้ แต่เขาก็ไม่คิดว่าจูฮยอนจะต่อมน้ำตาแตกง่ายๆด้วยเหมือนกัน

แล้วสรุปว่าหิวหรือไม่หิว?

ที่สุดแล้วก็วกกลับมาเข้าเรื่องนี้อีกจนได้ จูฮยอนไม่รู้จะพูดอะไร นอกจากพูดไปตามที่กำลังรู้สึก

นิดนึง ไม่ได้หิวเยอะมากเท่าไหร่

ยงฮวาเปิดประตูรถให้จูฮยอนขึ้นนั่งเคียงข้าง เป็นครั้งแรกที่เด็กดื้อยอมก้าวขึ้นรถแบบสวยๆ ไม่ออกปากเถียงอะไรเลยแม้สักคำ

อยากกินอะไร?

อยากกินข้าวที่บ้าน อยากกินสตูลเนื้อ แต่ไม่เอายานอนหลับนะ

ยงฮวาขับรถไปกลั้นรอยยิ้มไป เขาดีใจที่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเราสองคนจะได้พูดคุยกันมากกว่าที่ผ่านมา

ผมตัดสินใจแล้ว ว่าจะแจ้งความ ผมจะใช้หลักฐานที่คุณเก็บไว้ให้ด้วยความคุ้มค่า

จูฮยอนนั่งอมยิ้มพึงพอใจ ต้องแบบนี้สิถึงจะคุ้มกับความสุ่มเสี่ยง งานนี้ไม่ใช่เพราะว่าเธอไม่ชอบขี้หน้าดาราสาวคนนั้น แต่เธออยากให้ยงฮวาช่วยตำรวจปิดคดีให้สำเร็จ ถ้าจบจากงานนี้เธอคิดว่าคงมีเด็กอีกมากที่จะต้องเข้ารับการบำบัด

ถ้าคิดได้ตั้งแต่แรก ฉันจะได้ไม่ต้องอารมณ์เสีย

แล้วตอนนี้ล่ะ อารมณ์ยังบูดอยู่หรือเปล่า?

มันจะหายบูดถ้ากินของอร่อย วันนี้คนไข้เยอะมากเลย พออากาศหนาว เด็กก็เริ่มเป็นหวัด เป็นปอดบวมกันเยอะมาก

ยงฮวาเผลอตัวอมยิ้ม เวลาที่จูฮยอนบ่นถึงเรื่องราวจุกจิกๆ เมื่อนั้นเขาเริ่มรู้สึกเหมือนว่าเราสองคนคือสามีภรรยากันจริงๆ

คุณก็จะต้องดูแลตัวเองด้วยเหมือนกันนะ อย่าเอาโรคกลับมาแพร่ใส่ผมแล้วกัน ภูมิคุ้มกันผมไม่ค่อยดี

จูฮยอนเชิดหน้าใส่ แต่ก็แอบยิ้มกับกระจก เธอรู้ว่ายงฮวากำลังสื่อถึงอะไร ทำมาเป็นกลัวติดเชื้อโรค ทั้งที่ความจริงแล้วเขาเป็นห่วงเธอมากกว่า

ฉันง่วงของีบแป็บนะ

นอนได้ แต่อย่านอนน้ำลายไหลแล้วกัน

บรรยากาศบนรถมีเพียงแค่ความเงียบงัน ยงฮวาตั้งใจขับช้าๆ เพื่อที่ว่าจะได้ไม่กระทบกับการนอนหลับพักผ่อนของคุณหมอคนสวย

เหมือนกับว่าตอนนี้จูฮยอนไว้วางใจและสบายใจกับเขามากขึ้น แต่ยงฮวาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเขาคิดเข้าข้างตัวเองหรือเปล่า

 




 

จุนฮีวิ่งมาหยุดยืนที่หน้าประตูบ้านเมื่อได้ยินเสียงรถยนต์แล่นเข้ามาถึง เธอดีใจที่เห็นพี่สาวและพี่ชายกลับมาด้วยกัน แถมนับตั้งแต่ฮันนีมูนพวกเขาสองคนยังนอนห้องเดียวกันอีกด้วย แต่ถึงจะดูผิดปกติมากแค่ไหน จุนฮีก็เลือกที่จะเฝ้ามองดูอยู่เงียบๆ ไม่พูดจาทักหรือแสดงตัวให้พวกเขาสองคนรู้ตัว

จนถึงตอนนี้แล้วเธอยังรู้สึกผิดและรู้สึกเศร้ามาก ถ้าเธอรอบคอบมากกว่านี้ พี่สาวของเธอคงได้อยู่กับป้าอินฮวาอย่างมีความสุขไปแล้ว

ตอนนี้จุนฮีทำได้อย่างมากก็คือช่วยสนับสนุนยงฮวากับจูฮยอนทุกทาง เธออยากให้ป้าของเธอนอนตายตาหลับ ยงฮวาเป็นเพียงคนเดียวที่ท่านไว้ใจและจุนฮีก็คิดว่าพวกเขาสองคนเหมาะสมกันมาก ถ้าพวกเขาสองคนรักกัน ป้าจะได้มีความสุข

ถึงบ้านแล้วแต่ยงฮวากลับนั่งเงียบไม่ยอมปลุกให้จูฮยอนตื่น เขาเอาแต่นั่งมองเธอแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว

กว่าจะมาถึงวันนี้ไม่ต่างอะไรกับการผ่านศึกสงคราม จูฮยอนไม่เคยยอมอะไรง่ายๆ แต่ครั้งนี้ทุกอย่างก็ไม่ได้ยากและไม่ได้แย่เลย

มือหนาไล้เส้นผมลอนยาวสลวยก่อนที่จะเหน็บปอยผมยาวไว้ข้างใบหู ยงฮวาโน้มตัวตาม ประทับริมฝีปากลงบนแก้มนุ่ม ทำเอาน้องสาวคนเล็กของบ้านถึงกับยืนอ้าปากค้างตกตะลึง

คนถูกจูบพยายามควบคุมตัวเองอย่างเต็มที่ จูฮยอนไม่ได้นอนหลับสนิทถึงจะได้ไม่รู้ว่าเมื่อครู่นี้ยงฮวาทำอะไรกับเธอ ความรักของยงฮวาทำให้หัวใจของเธอทำงานหนัก เลือดในตัวของเธอกำลังวิ่งวุ่นอย่างพลุ้งพล่าน

จะตื่นไหม? ถ้าไม่ตื่นจะจูบอีกรอบ

…!!

จูฮยอนลืมตาโพลง ใบหน้าของเธอแดงเรื่อ เมื่อเห็นยงฮวาอยู่ใกล้กับเธอในระยะประชิด

ติดใจอะไรนักหนา เผลอเป็นขโมยจูบเรื่อยเลยนะ

ก็ผมรักของผมนี่ จะจูบคุณทุกวัน จนกว่า… ”

จนกว่าอะไร? จูฮยอนย้อนถาม หากแต่ยงฮวาไม่ยอมตอบ อยู่ดีดีดวงตาของเขาก็ดูหมองเศร้า จนทำให้บรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความหอมหวานจืดจางลงทันตา

จนกว่าจะครบหนึ่งปี ผมจะรักคุณแค่ปีเดียว หลังจากนั้นผมก็จะตัดใจจากคุณในทันที

 


 

 

 

 

*************************100%********************

อย่าลืมคอมเม้นท์ให้กันนะคะ

ขอบคุณทุกคนค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,171 ความคิดเห็น

  1. #4153 papink (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 07:32
    โอยยย เศร้า
    #4,153
    0
  2. #3782 cassysanuk (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 06:06
    ถึงผมจะรักคุณมากแค่ไหน แต่ผมก็กินมันไม่ลงหรอก เจ็บอ่ะะะะะ 55555555
    #3,782
    0
  3. #3216 Fav novel (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:26
    จะตัดใจจริงๆหรออออออ? ฮ่าๆ
    #3,216
    0
  4. #3060 dreamlovesnsd (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:28
    รักษาช่วงดีๆนี้ไว้นะยง
    #3,060
    0
  5. #2881 ทีมยงซอ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:09
    อ่านมาดีตลอด เกือบฟินแล้ว มาเสียตอนจบนี่แหละ อยากจะตีปากจองยงฮวาแรงๆ สักที

    น้องกำลังจะวางใจฝากใจละ พูดแบบนี้ใครเค้าจะอยากวางหัวใจไว้ด้วยละ





    กลับมาเม้นต์คะ คิดว่าขาดตอนนี้ไป เพราะเป็นวันบินไปต่างประเทศพอดี ^^
    #2,881
    0
  6. #2702 shawolp10 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 21:53
    ถถถ พ่อบุญยงของน้องดูหนังโป๊สามปีต่อเรื่อง น่ารักน่าเอ็นดูค่ะ อร๊ายยยชอบจางงงง
    #2,702
    0
  7. #2695 bank (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 20:55
    หวานๆดีๆ



    ยงไมพูดแบบนี้ละเนี้ยย
    #2,695
    0
  8. #2450 suljinsul (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มกราคม 2558 / 18:16
    ย้งใจร้ายอ่าาา รักน้องซอแค่ปีเดียวเอง
    #2,450
    0
  9. #2440 rasintt (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มกราคม 2558 / 00:00
    แทนที่จะบอกอยากอยู่ด้วยตลอดชีวิตนะยง  หวังว่าแกจะทำให้น้องซอใจอ่อนและยอมรับรักแกเร็วๆๆๆเนอะ
    #2,440
    0
  10. #2424 softhy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 21:50
    งือออ!!!!! ทำไมยงพูดแบบนั้นละ ยงต้องอยู่กับน้องซอไปตลอดซิ....ไม่อยากให้จากกันเลย เหมือนน้องซอก็รู้สึกดีกับยงแล้วด้วย
    #2,424
    0
  11. #2422 lovelyyou999 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 20:46
    กำลังหวานอยู่ดี ๆ อิยงพูดซะ เซ็งเลย

    จะสงสารดีมั้ยเนี้ย พูดซะเสียบรรยากาศหมด

    รอติดตามอยู่นะค่ะ
    #2,422
    0
  12. #2421 BoiceChom (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 20:42
    อ่านแรกๆ คือดีงาม มาฟินมาก ไหนพระเอกของบ่าว ทำเยี่ยงนี้หล่ะเจ้าคะ





    นางเอกของบ่าวสับสนเจ้าค่ะ พระเอกก็ไม่แน่ใจ
    #2,421
    0
  13. #2398 2you4ever (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 20:14
    ตอนจบนี่จุกเลยนะเนี่ย
    #2,398
    0
  14. #2397 Pucca Pook (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 17:40
    ยงฮวาาาาา เป็นไรไปเนี่ย แค่ปีเดียวคือรัยยยยยย
    #2,397
    0
  15. #2393 m.mary (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 15:09
    เอิ่มยง !!! ลุกขึ้นเตะพระเอกซะดีม๊ายยยย
    #2,393
    0
  16. #2392 m.mary (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 15:08
    เอิ่มยงงงงง!!! ลุกขึ้นเตะพระเอกได้มั้ยคะ ปากดีละเกินนน
    #2,392
    0
  17. #2350 Lovelyminmin (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 16:52
    โถวววววววเฮียทำไมจบตอนเศร้าขนาดนี้ละคะ อุตส่าห์หวานๆวีนๆมาตลอด!! สงสารยงฮวาจริงๆดูสิน้องซอได้ยินประโยคนี้จะรู้สึกยังไง ถ้าเสียใจก็แสดงว่ารักนะ แต่ถ้าปรี๊ดแตกก็แสดงว่ารักยิ่งกว่า 5555555
    ไรเตอร์สู้ๆ
    #2,350
    0
  18. #2349 pun (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 07:35
    *วันหมดอายุ -_-
    #2,349
    0
  19. #2348 pun (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 07:23
    โธ่เฮียคะความรักพี่มันมีวันอายุด้วยเหรอ T0T

    เบรคเอี๊ยดตัวโก่งเลย ทำไม๊ทำไมไร้เตอร์ต้องจบหักมุมด้วยละคะ กำลังหวานได้ที่แล้วเชียว ToT

    ชัดเจนเลยว่าพี่ยงไม่อยากฝืนใจน้อง ประมาณว่าถ้าไม่ได้รักพี่ไม่ว่า พี่ไปเอง คงถึงตานางเอกต้องแสดงความรักให้พี่ยงรับรู้แล้วนะคะ ไม่งั้นเฮียก็คงจะพูดแต่แบบนี้ T__T



    พอน้องเอ่ยเตือนว่าตัวเองเป็นเหยื่อคำเดียว พระเอกยอมไปแจ้งความเลย

    รีดเดอร์เป็นห่วงกลัวว่าพี่ยงจะคิดมาก หมอซอไม่ได้โทษยง น้องเข้าใจสถานการณ์ที่ยงเผชิญอยู่ แล้วก็เพราะว่าเป็นยง เพราะเริ่มเปิดใจให้แล้วถึงได้ยอม นี่นะถ้านางเอกไม่มีใจให้ พี่ยงลงไปจอดน๊อกเอ้าท์ตั้งแต่เจาะเลือดแล้วล่ะ
    #2,348
    0
  20. #2347 toppingchocolate (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 07:14
    อยู่กันไปนานๆเลยยยยย สู้ๆค่ะไรท์
    #2,347
    0
  21. #2346 少女时代的妹&# (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 01:32
    กำลังจะดีเลยแท้ๆเลยยงไม่น่าพูดจะตัดใจ1ปีเลย
    #2,346
    0
  22. #2345 Mr.JYH (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 01:07
    อะไรของเฮียเนี่ยยยยยย!!!! มาดราม่าซะงั้น
    หวังว่าน้องคงเหนใจนะ รึคดีจะพลิกเข้าใจผิดกันไปใหญ่เนี่ยห๊ะย้งขราาาาา
    #2,345
    0
  23. #2344 Beam Supattra (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 23:53
    โอ้ยยย มาตายตอนจบซะงั้นอย่าเพิ่งเศร้าสิ
    #2,344
    0
  24. #2343 tum2511 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 23:26
    ใครจะะไปยอมให้รักแค่ 1 ปี จริงไหมจูฮยอน
    มันต้องดูแลกันตลอดไปสิ ได้กันแล้วจะมาทิ้งกันง่ายๆ ได้ไง
    #2,343
    0
  25. #2342 namtanfc (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 23:10
    อย่ารักแค่ปีเดียวซิคะ รักกันตลอดไปเบยย พี่จอยสู้ๆนะคะ
    #2,342
    0