Hate you, I hate you (Yong&Seo) Fin.

ตอนที่ 18 : Hate you, I hate you Chapter 17 :: Bad girl [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 542
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    3 ม.ค. 58

Hate you, I hate you Chapter 17

Bad girl

 






 

 

ตื่นขึ้นมาแล้วเห็นจูฮยอนนอนอยู่บนโซฟา ยงฮวาก็ถึงกับนั่งยิ้มรับดวงอาทิตย์ เมื่อคืนใครกันที่ปากเก่งพูดจาน่าอายออกมา เหตุไฉนตอนนี้เธอจึงไปนอนขดตัวอยู่บนโซฟาแบบนั้น

ยงฮวามั่นใจว่ามันไม่ใช่ความรังเกียจ แต่ที่จูฮยอนยอมไปนอนตรงนั้นเป็นเพราะเธอ ‘กลัว’ เขามากกว่า

มันคือคอนเสปของเด็กดื้อสินะ ปากเก่งแต่ใจฝ่อ

นั่งยิ้มได้ไม่เท่าไหร่ ยงฮวาก็ต้องล้มตัวลงแกล้งนอนหลับต่อ เพราะไม่อยากให้จูฮยอนเสียหน้าหากได้รู้ว่าเขาเป็นคนตื่นก่อนแล้วก็รู้เห็นทุกอย่าง

จูฮยอนลุกขึ้นมานั่งอย่างสะลึมสะลือ ถูกของยงฮวาว่านอนที่ตรงนี้แล้วทำให้ปวดหลัง แต่เธอก็ยินดีที่จะยอมปวด ถึงยังไงเธอก็ทำใจนอนร่วมเตียงเดียวกันกับเขาไม่ได้อยู่ดี

อย่าเพิ่งตื่นขึ้นมานะ ให้ฉันตื่นก่อน

เป็นอีกครั้งที่ยงฮวาต้องนอนหัวเราะ อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเขาไม่ยอมให้เธอได้ตื่นก่อน จูฮยอนจะทำหน้ายังไง

รู้หมดแล้ว เด็กโง่เอ้ย

 





 

จงฮยอนกับจุนฮีต่างต้องพากันเอาหนังสือพิมพ์ปิดหน้า สีหน้าของจูฮยอนในตอนนี้ออกชัดว่าเธอผิดหวังมากแค่ไหน

นั่งตรงนี้ เราควรที่จะกินอะไรรองท้องก่อน ยงฮวาฉุดให้จูฮยอนนั่งลง เธอกำลังผิดหวังที่หาไฟล์บินกลับไม่ได้ แถมจูฮยอนยังดื้อจะกลับทางรถยนต์ ซึ่งยงฮวาไม่เห็นด้วยหากเธอจะเลือกวิธีนั้น

มันไม่ใช่รถของเรา คนขับไว้ใจได้หรือเปล่าก็ไม่รู้

แล้วนายจะให้ฉันทนอยู่แบบนี้หรอ?

แล้วถ้ารีบกลับไปจะได้อะไร? ในเมื่อถึงยังไงวันพรุ่งนี้เราก็จะต้องกลับอยู่แล้ว อดทนแค่อีกคืนเดียว จะตายหรือไง

จูฮยอนถอนหายใจพรืดใหญ่ ความจริงแล้วก็ไม่ตาย แต่ทำไมอยู่กับเขาแล้ว เธอถึงอึดอัดมากมายขนาดนี้ก็ไม่รู้

สั่งของกินมาเลย ฉันจะกินแก้เครียด กินเสร็จแล้วเราไปเที่ยว Loveland กัน

“Loveland!! จะบ้าหรือไงคุณ

เห็นหน้าของยงฮวาแล้วจูฮยอนก็ถึงกับเกือบจะหลุดขำ ไหนๆเธอก็ต้องทนอยู่ต่อ เพราะฉะนั้นคราวนี้จะถือโอกาสพาวัตถุโบราณไปเปิดหูเปิดตาบ้าง

 




 

เห็นหุ่นปั้นสุดสยิวที่ตั้งเด่นสง่าอยู่เบื้องหน้าแล้ว ยงฮวาก็ถึงกับรีบยกมือขึ้นมาปิดหน้า ผิดกับจูฮยอนที่จ้องมองทุกอย่างไม่ยอมกะพริบตา ได้มาเห็นอะไรแบบนี้แล้วอยู่ดีดีก็เกิดใจสั่นใจหวิวขึ้นมา ความเข้าใจเกี่ยวกับสรีระร่างกายของชายหญิงกำลังทำให้จูฮยอนเลือดขึ้นหน้า

ไปยืนตรงนั้นสิ ฉันจะถ่ายรูป

จะบ้าหรือไง อยากถ่ายอะไรก็ถ่ายไปสิ อย่าเอาผมเข้าไปเกี่ยวได้ไหม? ขอร้องล่ะ

ถึงปากจะบอกแบบนั้น แต่พอถูกจูฮยอนผลักๆดันๆ ยงฮวาก็ต้องจำยอมมายืนขนาบรูปปั้นสุดสยิว

จูฮยอนกดถ่ายภาพรัวๆ ถ่ายรูปไปก็หัวเราะไป ดูเหมือนว่ายงฮวาจะได้พบเพื่อนเก่า ยืนแข็งเป็นรูปปั้นเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน

ฉันจะเอารูปนี้ไปอัดแจกพนักงานที่บริษัทนาย ป่าวประกาศไปทั่วๆ ว่าท่านประธานสุดหล่อมาเรียนวิชาเพศศึกษาจูฮยอนหัวเราะลั่น เธอดูมีความสุขมากเมื่อได้เห็นรูปถ่ายฝีมือตัวเอง

ผมมาเรียนเพศศึกษาแน่ใจหรอ?

จูฮยอนแอบกัดฟันไว้แน่น อาจไม่ใช่ยงฮวาที่มาเรียน แต่อาจจะเป็นเธอเองต่างหาก อะไรเข้าสิงก็ไม่รู้ถึงได้ชวนยงฮวามาเที่ยวที่นี่ด้วยกัน หากแต่เรื่องในตำราแตกต่างกับชีวิตจริงเสมอ จูฮยอนค้นพบว่าทุกอย่างตรงหน้าเธอสามารถสร้างแรงกระตุ้นได้อย่างมหาศาล

นายคิดว่ารูปปั้นพวกนี้กับหนังโป๊อันไหนเร้าใจกว่ากัน?

…!!

ยงฮวาสะดุ้งโหยง ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจูฮยอนจะกล้าถามคำถามแบบนี้ออกมาได้

ผมอายมาก แล้วคุณล่ะ อายบ้างไหม?

จูฮยอนชกเข้าที่ท้องของยงฮวาจนทำให้เขาถึงกับทรุด ไม่ใช่ไม่อายหรือไม่มีความรู้สึกอะไร แต่เธอก็แค่กำลังเก็บข้อมูลด้านการแพทย์ คนอย่างยงฮวานอกจากจะไม่เข้าใจแล้ว ยังหาว่าหน้าของเธอไม่มียางอายอีกด้วย

ความจริงเดือนหน้า ฉันกับจองชินจะถูกส่งตัวมาสัมมนาที่นี่ แต่ฉันบังเอิญได้มาก่อน มันก็เป็นโอกาสที่ดีที่ฉันจะได้มาเห็นทุกอย่างด้วยตาของฉันเอง แล้วที่สำคัญมากก็คือฉันอยากรู้ความคิดเห็นของคนทั่วไปในบางเรื่อง ถ้านายไม่อยากตอบ เอาไว้ฉันไปถามคนอื่นก็ได้

อะไรนะ? นี่คุณจะต้องถามคำถามแบบนี้กับคนอื่นด้วยหรอ? ยงฮวาถามหน้าซีดเผือด มาที่แบบนี้กับเขาไม่พอ ครั้งหน้ายังต้องมากับจองชินอีก มันดูไม่เข้าท่าเลยจริงๆ

ต้องถามหมดแหละ ที่ฉันกับจองชินคิดๆไว้นะ เช่นว่าความถี่ของการมีเซ็กส์, ระดับของความสุขสุดยอด, ปริมาณบุตรที่ต้องการจะมี… ”

พอเถอะคุณ ไม่ต้องพูดแล้ว ยงฮวายกมือห้ามตัวสั่น เขาอยากจะเป็นลมที่จูฮยอนสามารถพูดเรื่องพวกนี้ได้อย่างไม่กระดากปากเลยแม้แต่นิดเดียว

ฉันก็คน อายเป็นเหมือนกัน ถ้าไม่อยากตอบก็แค่ไม่ต้องตอบ ไม่ต้องมาทำจิกสายตา กล่าวหาว่าฉันเป็นคนไร้ยางอายแบบนี้

ผมเปล่าทำนะ คุณตีความเองทั้งนั้น

จูฮยอนเดินหนี เธอหยุดเดินสำรวจรอบรูปปั้นทั้งหมดพร้อมกับถ่ายรูปเก็บเอาไว้อย่างละเอียดยิบ ความจริงแล้วเธอกับจองชินอยากจะหาวันว่างมาดูด้วยกัน แต่จะติดก็ตรงที่เธอกับจองชินแทบจะไม่มีเวลาว่างเลย ได้มาเห็นก่อนย่อมทำให้เธอเข้าใจอะไรๆได้มากยิ่งขึ้น เธอถูกเลือกเพราะแต่งงานแล้ว และทุกคนก็คาดหวังว่าเธอจะต้องมีประสบการณ์เรื่องเพศไม่มากก็น้อย ส่วนจองชินถึงจะยังไม่ได้แต่งงานมีครอบครัว แต่เขาเป็นจิตแพทย์ที่มีความเข้าใจเรื่องครอบครัวเป็นอย่างดี ความจริงแล้วจูฮยอนลำบากใจกับงานนี้เอามากๆ แต่เธอก็ไม่กล้าที่จะปฏิเสธ กลัวคนอื่นจะหาว่าเลือกงาน

ยงฮวาเดินตามจูฮยอนต้อยๆ ใบหน้าของเขาแดงก่ำ ระหว่างทางพยายามที่จะสูดลมหายใจลึกๆ แต่ทำยังไงระดับการเต้นของหัวใจก็ไม่ยอมกลับคืนสู่สภาวะปกติเสียที

ไหวหรือเปล่า นั่งรอก็ได้นะ เดี๋ยวฉันเดินดูรอบๆแล้วค่อยออกมาหานายก็ได้

ยงฮวาส่ายหน้าพร้อมกับแอบปาดเหงื่อที่ซึมออกมาทั้งที่ตอนนี้อากาศหนาว แต่เขากลับรู้สึกร้อนได้อย่างไม่น่าเชื่อเลย

สรุปแล้วชวนผมมาเพราะจะมาเตรียมงานเนี่ยนะ?

ทำไมล่ะ เบื่อแล้วหรอผู้ชายร้อยทั้งร้อย น่าจะชอบดูอะไรแบบนี้ แต่เธอลืมไปว่าคนอย่างยงฮวาคงไม่ต่างอะไรกับวัตถุโบราณ ไร้ความรู้สึก

ถามจริงๆว่าเคยดูหนังโป๊หรือเปล่า? 1 ครั้ง 2 ครั้ง หรือว่า 3 ครั้ง? ความถี่ที่แท้จริงควรจะเป็นเท่าไหร่นะ?

…!!

ยงฮวาตีมือจูฮยอนจนดังลั่น เธอถามเรื่องแบบนั้นตาใส ไม่รู้เหมือนกันว่าอายบ้างหรือเปล่า

อ่าเจ็บนะ!” จูฮยอนเบ้หน้า ก่อนที่จะทรุดลงกับพื้น พอเห็นเธอทำหน้าประหนึ่งจะร้องไห้ ยงฮวาจึงรีบช่วยพยุงร่างบางกลับขึ้นมาด้วยความรู้สึกผิด

เจ็บหรอ!?”

เจ็บสิ มือหักหรือเปล่าเนี่ย?

จะหักได้ยังไง ไม่ได้ตีแรงขนาดนั้นสักหน่อย ยงฮวาคว้ามือของเธอมาเกาะกุมไว้ ก่อนที่จะเป่าลมอุ่นๆราดรดลงมาจนทำให้จูฮยอนรู้สึกผ่อนคลาย สีหน้าท่าทางในเวลาที่ยงฮวากำลังเป็นกังวล ไม่เหมือนใครเลยจริงๆ

นายเป็นห่วงฉันใช่ไหม? ถ้าเกิดว่าฉันมือหัก หรือว่าเป็นอะไรที่มากกว่านี้ นายจะทำยังไง?

โดนคำถามจู่โจมหัวใจ ยงฮวานั้นถึงกับไปต่อแทบไม่เป็น

หิวน้ำไหม รอตรงนี้นะ เดี๋ยวผมมา เขาชิงเดินหนีไปแบบดื้อๆ ทำเอาจูฮยอนถึงกับยืนอมยิ้มเขิน ถามแล้วไม่ตอบ กลับเลือกเดินหนีแถมยังไม่กล้าสบตา แล้วจะให้เธอคิดว่าคำตอบของเขาคืออะไร

 


 

ยงฮวากลับมาหลังจากนั้นไม่นาน ทั้งสองคนพากันนั่งพักดื่มน้ำ จูฮยอนคิดว่าการมาครั้งนี้ของเธอไม่เสียเปล่า เพราะอย่างน้อยก็ได้งานด้วย

นายจงฮยอนบอกว่างบหมด ฉันควรเชื่อเขาดีไหม?

งบหมดจนถึงขั้นต้องใช้แหวนสองพันวอน แต่กลับมีเงินเจียดมาจองห้องพักสวยๆริมทะเลให้ ยงฮวาเองก็ไม่อยากเชื่อเครดิตของจงฮยอนด้วยเหมือนกัน

“….” เขาไม่ยอมตอบ เอาแต่นั่งดื่มน้ำสลับกับถอนหายใจหนักๆออกมาเป็นระยะ ดูเหมือนว่ายงฮวาจะกำลังเบื่อมาก จูฮยอนเองก็เริ่มที่จะเบื่อแล้วด้วยเหมือนกัน

อ่ะ นายเลือกมาสิ ว่ามีที่ไหนน่าสนใจอีก ฉันเลือกที่จะมาที่นี่ แล้วนายล่ะ อยากไปที่ไหน?

รู้จักใส่ใจความรู้สึกกันแบบนี้ค่อยน่าชื่นใจ มาเกาะเชจูทั้งทีก็สมควรจะต้องไปเที่ยวทะเล ทั้งที่ห้องของเราอยู่ใกล้ทะเลเพียงแค่คืบ แต่เขากลับไม่เคยได้สัมผัสถึงกลิ่นอายของทะเลเลยแม้กระทั่งตอนนี้

ไปเดินเล่นกัน ทิ้งงานเอาไว้ข้างหลัง เพื่อที่จะได้ดื่มด่ำกับทะเลสวยๆแบบเต็มที่ คุณว่าไง

ข้อเสนอของยงฮวาเข้าท่าพอสมควร กี่ปีมาแล้วก็ไม่รู้ที่หายใจเข้าก็เป็นงานหายใจออกก็เป็นงานตลอด เธอไม่เคยได้หยุดพักเลย ที่ผ่านมาแม้แต่เวลาจะกินข้าวยังแทบไม่มี





 

เป็นครั้งแรกหรือเปล่า? ที่เราสองคนเดินอยู่ข้างๆกัน ไม่ได้ทะเลาะ ไม่ได้โต้เถียง ทุกอย่างดูแปลกไปมากกว่าที่เคยเป็น

คลื่นลมทะเลหอบเอาสายลมแห่งความสุขสดชื่นมาอาบชโลมหัวใจของเราทั้งสองคนจนทำให้เผลอตัวยิ้มและสูดรับอากาศบริสุทธิ์เข้ามาจนชุ่มปอด จูฮยอนอยากวิ่งลงไปในทะเล อยากว่ายน้ำฝ่าคลื่นลมและคลื่นทะเลบ้าคลั่ง

อ่าฉันอยากเล่นน้ำจัง

เล่นได้ยังไง หนาวขนาดนี้

จูฮยอนหุบรอยยิ้มลงเพราะว่ายงฮวานั้นพูดถูก แต่ถึงจะเล่นน้ำทะเลไม่ได้ อย่างน้อยได้มองเห็นได้ชื่นชมก็ยังดี

ฉันอยากมาอีกตอนหน้าร้อน แต่ไม่รู้ว่าจะมีเวลาหรือเปล่า?

ยงฮวาหันมองหญิงสาวที่เดินอยู่เคียงข้างแล้วอมยิ้ม เขาเองก็เสียดายเหมือนกันที่ตอนนี้ไม่ใช่หน้าร้อน

คุณจะต้องหัดหยุดพักบ้าง ที่ผ่านมาน่ะ แม้แต่เวลาจะกินข้าวยังไม่มีเลย

จองยงฮวาตามติดเธอเหมือนเงา หลายครั้งที่ปากอยู่ไม่สุขชอบพูดจิกกัดเธอเสมอ แต่ขณะเดียวกันเขาก็กลายมาเป็นที่รองรับอารมณ์ของเธออยู่บ่อยๆ

ฉันอยากพักเหมือนกัน อยากมีวันที่นอนตื่นสายๆ แล้วก็มีเวลานั่งกินข้าวนานๆ คนพูดยิ้มกว้าง ยงฮวาอยากให้จูฮยอนมีวันนั้น แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพอเอาเข้าจริงแล้วเธอจะยอมหยุดพักหรือเปล่า

ถ้าอย่างนั้นก็วันนี้ไง คืนนี้คุณนอนได้มากเท่าที่ต้องการ ผมจะไม่ปลุกคุณตอนเช้า พอคุณตื่นแล้ว เราค่อยสั่งอาหารมากินด้วยกัน

กินด้วยกัน คำพูดนี้ทำให้จูฮยอนอดคิดถึงคำพูดประโยคหนึ่งที่ยงฮวาเคยพูดไว้ไม่ได้

นายเคยบอกว่าถ้าฉันตกน้ำ นายยินดีที่จะช่วย… ”

…!!

จูฮยอนพูดยังไม่ทันจบประโยค เสียงกรีดร้องก็ดังลั่นขึ้นมาเสียก่อน ดูเหมือนว่าจะมีคนจมน้ำ ท่ามกลางอากาศที่กำลังหนาวเหน็บ





ช่วยด้วยค่ะ! ใครก็ได้ช่วยด้วย มีคนจมน้ำค่ะ!!”

ทั้งแนวหาดไม่มีใครเลย ยงฮวากับจูฮยอนต่างก็พากันวิ่งอ้าวมายังจุดเกิดเหตุด้วยความตกใจ

ผมเองคุณรอบนนี้ น้ำมันเย็นเกินไป

แต่ว่า… ”

ผมคนเดียวพอ บอกให้รอก็ต้องรอ ห้ามดื้อนะ เข้าใจไหม ยงฮวาพูดสั่งจบก็ถอดรองเท้ากองเอาไว้ก่อนที่จะวิ่งลงไปในทะเล จูฮยอนยืนมองด้วยความห่วงกังวล แต่ขณะเดียวกันก็ไม่ได้อยู่เฉย รีบประสานงานกับเจ้าหน้าที่ริมหาดซึ่งมาถึงทีหลังให้ลงไปช่วยพายงฮวาและคนจมน้ำกลับขึ้นมาโดยเร็ว

ไม่นานนักยงฮวาก็สามารถช่วยเหลือคนจมน้ำกลับมาได้สำเร็จ หญิงสาวผู้ไร้สติมีใบหน้าซีดขาวไร้สีเลือด ยงฮวาพยายามเขย่าเรียกสติเธอคนนั้น แต่ก็ไม่ได้ผล หน่วยพยาบาลรีบพากันปรี่เข้ามา หากแต่พวกเขาช้าไปกว่าคุณหมอจูฮยอนหลายก้าว

ฉันเองค่ะ ฉันเป็นหมอ

ยงฮวาเปิดทางให้จูฮยอนเข้ามาช่วยผายปอด ทุกครั้งที่ช่วยยื้อชีวิตของคนใกล้ตายไว้ได้ เมื่อนั้นจูฮยอนก็จะรู้สึกมีความสุขในทุกครั้ง และครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน

 





 

ผลจากการโชว์พระเอกด้วยการวิ่งทะเลไปช่วยสาวสวยทำให้ยงฮวาถึงกับหนาวสั่นไปทั้งตัว แต่เขาก็รู้สึกดีขึ้นมากเพราะว่าจูฮยอนช่วยเอาไดร์เป่าผมมาเป่าให้จนรู้สึกอบอุ่น

ลืมตาตื่นขึ้นมาไม่ขอบคุณฉันเลยสักคำ ขอบคุณแต่นายคนเดียว จูฮยอนบ่นอุบ ทำเอายงฮวานั่งยิ้มจนแก้มปริ

อิจฉาผมหรอ?

“….” อิจฉาหรอ? ไม่เลย แต่คนเราควรมีมารยาทบ้างก็เท่านั้น แต่มาคิดดูแล้วก็ช่างเถอะ เพราะความจริงเธอก็ไม่ได้คาดหวังอะไรอยู่แล้ว

เธอชวนผมไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของเธอคืนนี้ด้วย คุณไปกับผมนะ

ผู้หญิงคนที่ยงฮวาช่วยลากขึ้นมาจากทะเลและจูฮยอนก็ร่วมช่วยผายปอดให้คือดาราและนักร้องสาววัยใสชื่อว่าไอยูกิ เธอมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับจุนฮี และตอนนี้เธอก็กำลังโด่งดังมากด้วย

ไม่ไปหรอก เธอชวนนาย ไม่ได้ชวนฉัน

ความจริงแล้วผมก็ไม่ได้อยากไปงานนี้นักหรอก แต่ว่าตอนนี้บริษัทของเรากำลังยื่นเรื่องขอให้คุณไอยูกิมาเป็นพรีเซนเตอร์สินค้า แต่เธอยังไม่ยอมตกลง ผมก็เลย… ”

ไหนบอกเองว่าให้ทิ้งงานเอาไว้ข้างหลัง แต่สุดท้ายเขาก็เห็นงานสำคัญมากกว่าอยู่ดี ไม่เห็นจะต้องมาอ้างเลย คนอย่างยงฮวาคงชอบผู้หญิงที่มีภาพลักษณ์ดี แถมยัยนักร้องคนนี้ยังแสดงออกว่าชอบเขาจนมองไม่เห็นหัวเธออีกด้วย เป็นผู้หญิงด้วยกันทำไมจะดูไม่ออก

อยากไปก็ไปสิ จะมาอ้างอะไรให้เยอะแยะวุ่นวาย ฉันจะอยู่ทำงานในห้องนี้แหละ เบื่อทะเลจะแย่แล้ว

อยู่ดีดีก็อารมณ์เสีย ทั้งที่ตลอดวันเราสองคนอุตส่าห์ได้คุยกันดีดีแล้วเชียว แต่บางทีถ้าเขาไม่อยู่ในห้องนี้ จูฮยอนอาจจะอารมณ์ดีมากกว่านี้ก็ได้

พิมพ์แบบสอบถามของคุณให้เสร็จสิ ผมจะทำให้คุณคนแรกเลย

ฉันพูดสักคำหรือยังว่าอยากให้นายทำ เดี๋ยวก็มาหาว่าฉันทะลึ่งตึงตัง หรือไม่มียางอายอีก ฉันไม่ให้นายทำหรอก!” จูฮยอนเดินหนีเข้ามายืนถอนหายใจทิ้งในห้องน้ำ อยู่ดีดีเธอก็หงุดหงิดโมโหจนเลือดเกือบจะขึ้นหน้า เพราะเธอไม่ใช่ดาราดัง ต่อให้จัดงานแต่งงานใหญ่โตมโหฬารแค่ไหน ยัยไอยูกิไอโอดีนอะไรคนนั้นก็เลยไม่รับรู้ไม่สนใจ

คอยดู! ฉันจะเอาทะเบียนสมรสไปแปะให้รอบหาด ไม่สิ! เดี๋ยวคนอื่นก็จะหาว่าฉันเป็นบ้าอีก






 

จูฮยอนนั่งพิมพ์งานแล้วก็ลบ ต่อให้ชายหาดเบื้องหน้าจะสวยงามมากแค่ไหนแต่ใจของเธอกลับไม่ยอมเป็นสุขเลย

คนบ้า นายกล้าทิ้งให้ฉันกินข้าวคนเดียวหรอ, ทำแบบสอบถามของคุณให้เสร็จสิ ผมจะกลับมาทำให้เป็นคนแรกคนอย่างนายเนี่ยนะ จะเอาอะไรมาตอบแบบสอบถามของฉันได้ ถามว่าความถี่ในการดูหนังโป๊คือเท่าไหร่ นายยังตอบไม่ได้เลย จูฮยอนเปิดหน้าต่างยอมให้ลมเย็นพัดพริ้วเข้ามาหา หากแต่นั่งรับลมได้ไม่เท่าไหร่เธอก็ต้องปิดหน้าต่างลงเหมือนดังเดิม เหตุก็เพราะทนความหนาวและความเหงาไม่ไหว

ไหนบอกว่าจะไปชั่วโมงเดียวไง นี่มันชั่วโมงครึ่งแล้วนะ

 

 

ยงฮวานั่งมองนาฬิกา ป่านนี้บรรยากาศด้านนอกห้องพักริมทะเลคงจะมืดสนิทแล้ว ไม่รู้ว่าป่านนี้จูฮยอนจะทำแบบสอบถามของเธอเสร็จแล้วหรือยัง ถ้าไม่หวังในเรื่องของผลประโยชน์ เขาก็คงจะไม่ทนอยู่ร่วมงานเลี้ยงเด็กๆ จนนานเกินเวลาแบบนี้ เสียดายที่สุดก็คือแหวน มันหักออกจากกันเป็นสองท่อนในตอนที่กลับขึ้นมาจากทะเล ถึงจะแค่สองพันวอนแต่มันก็มีค่ามากเพราะนี่คือแหวนที่จูฮยอนสวมให้ในวันแต่งงาน

นักร้องสาวหน้าใสรับถุงใบเล็กจิ๋วมาจากผู้จัดการของเธอ เป็นที่รู้กันว่าเมื่อไม่นานมานี้ไอยูกิกลายเป็นเศรษฐีนีหน้าใหม่ที่ร่ำรวยและมีชื่อเสียงพีคสุดๆทั้งที่อายุยังน้อย สืบเนื่องมาจากผลงานเพลงและผลงานละครที่โด่งดังเป็นพลุแตก ในปีนี้การที่จะยอมให้เธอตอบตกลงยอมรับเป็นพรีเซนเตอร์สินค้าต่างๆกลายเป็นเรื่องยากเย็น ถ้าไม่ใช่บริษัทยักษ์ใหญ่หรือเป็นสินค้าที่มีชื่อเสียงจริงๆ ไอยูกิก็จะบอกปัดไม่รับงาน ถึงแม้ทุกบริษัทที่ติดต่อเข้ามาจะให้ค่าตัวสูงลิบลิ่วก็ตามที

ทุกคนเข้าใจว่าเธอร่ำรวยอย่างรวดเร็วก็เพราะมีงานชุกมีงานล้นมือทั้งในประเทศและต่างประเทศ ทว่าความจริงอันน่าสะพรึงที่ไม่มีใครคาดถึงก็คือเธออยู่เบื้องหลังการนำเข้ายาเสพติดมากมายหลายชนิดที่วัยรุ่นทั่วไปนิยมใช้กัน

จะใช้ยานี่กับเขาจริงหรอ ถ้าถูกจับได้ขึ้นมา… ”

ไม่มีใครสงสัยหรอกค่ะ พอหมอนั่นตื่นขึ้นมา รู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป ก็ไม่กล้าอ้าปากพูดอะไรแล้ว จองยงฮวา...ฉันชอบเขานะคะ หล่อ ตรงใจฉันเลย

กี่คนมาแล้ว เธอก็บอกว่าหล่อหมดนั่นแหละ

นักร้องสาวหน้าใสกระตุกรอยยิ้ม ตอนแรกเธอตั้งใจมาที่นี่แค่มาเที่ยวพักผ่อนแล้วก็หวังแอบขายของนิดหน่อย ไม่คิดว่าตัวเองจะมาพบเข้ากับตอใหญ่อย่างจองยงฮวาได้ เขาคาดหวังอยากให้เธอช่วยเป็นพรีเซนเตอร์สินค้าให้ทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ ก็แค่โรงงานผลิตกระดาษชำระขนาดกลางๆ ต่อให้ลงทุนคุกเข่าขอร้อง เธอก็ไม่มีทางยอมเป็นพรีเซนเตอร์ให้แน่นอน คิดจะใช้เธอสร้างมูลค่าให้แบรนด์ของตัวเอง ความจริงแล้วเขาน่าจะไปหาไอดอลที่มีค่าตัวถูกๆมากกว่า

ยานี่ไม่มีผลต่อความทรงจำ เพียงแค่จะระงับยับยั้งตัวเองไม่ได้ชั่วคราว ใครก็ตามที่กินเข้าไปแล้วต่อให้เอาช้างมาฉุดก็ไม่อยู่ นายจองยงฮวาจะเป็นคนแรกที่ได้ทดลองใช้ยานี้ค่ะ ฉันอยากรู้ว่าชั่วโมงบินจะอึดเหมือนที่เจ้าของยาเคลมมาจริงหรือเปล่า? ถ้ามันดีจริงเราจะได้เงินอีกมหาศาล

แค่นึกถึงเงินที่กองอยู่ตรงหน้า ไอยูกิและผู้จัดการของเธอก็ถึงกับตาโตเก็บซ่อนความละโมบเอาไว้ไม่มิด

ถ้ามันได้ผลดี คราวหน้าฉันจะเอาไปขายที่จีนด้วย

แต่ต้องระวังท่านประธานให้ดี ถ้าเขารู้เรื่องนี้ เราตายกันหมดแน่

ตางั่งซูโฮไม่มีทางรู้อะไรหรอกค่ะ ฉันขายของพวกนี้มานานจะเป็นปีแล้ว เขายังไม่เคยรู้อะไรเลย คนอย่างนั้นขึ้นมาเป็นเจ้าของค่ายเพลงได้ เพราะบุญเก่าของพ่อเขาล้วนๆ

….

….

ถึงแม้เหมือนจะถูกแกล้งให้ทนรอนานแต่ยงฮวาก็คิดว่าเขาสามารถที่จะรอได้ ถ้าหากไอยูกิจะยอมตกลงเซ็นสัญญาเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับเขาจริงๆ

ขอโทษที่ให้รอนานนะคะ พอดีว่าฉันไม่คิดว่าจะมีคนมางานเยอะแบบนี้น่ะค่ะ

คนส่วนใหญ่ที่มาร่วมงานล้วนเป็นแฟนคลับของไอยูกิทั้งนั้น เธอลงทุนเปิดห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมหรูกลางเกาะเชจูจัดงานวันเกิดเลี้ยงแฟนๆนับร้อยคนซึ่งเป็นผู้โชคดีที่มีสิทธิ์เข้าร่วมงานจากการจับสลากด้วยมือของไอยูกิเอง

ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจคุณดี

เมื่อตอนกลางวันฉันขอโทษจริงๆนะคะ ที่ทำให้คุณต้องเดือดร้อน ความจริงแล้วฉันแค่พนันกับผู้จัดการด้วยเหรียญอันนิดเดียว แต่ว่าฉันแพ้ก็เลยต้องวิ่งลงไปในทะเล

นักร้องสาวปั้นหน้าสลด เหตุผลจริงๆก็คือเธอเมายานิดหน่อยก็เลยบ้าระห่ำลงไปเล่นน้ำทะเลทั้งที่อากาศหนาวแล้วก็เกิดเป็นตะคริวขึ้นมาจนเกือบจะตาย แต่โชคดีที่ยงฮวาผ่านมาเห็น เขาก็เลยช่วยเธอเอาไว้

เหตุผลเฉพาะหน้าของไอยูกิชวนให้ยงฮวาถึงกับพูดไม่ออก พนันกันด้วยเรื่องเล็กน้อยจนเกือบจะต้องเอาชีวิตมาทิ้ง ถ้าจูฮยอนทำอย่างนี้เขาคงจับเธอตีก้นไปนานแล้ว

อันที่จริงแล้วผมก็แค่พาคุณขึ้นมาจากน้ำ แต่คนที่ช่วยคุณจริงๆแล้วคือ… ”

ให้ฉันช่วยผสมเครื่องดื่มให้คุณก่อนนะคะ ดื่มเสร็จแล้วคุณนัดวันเซ็นสัญญาได้เลย ปีนี้งานของฉันยุ่งมาก ความจริงแล้วฉันไม่อยากรับงานพรีเซนเตอร์จนหน้าช้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ฉันไม่ยอมจริงๆนะคะ เธอส่งยิ้มน่ารัก ตั้งใจตัดบทไม่อยากฟังเขาพูดถึงคนอื่น ถ้าไม่มีหมอที่ชื่อซอจูฮยอน บางทีคนที่ผายปอดให้เธออาจจะเป็นยงฮวาก็ได้ แม่นั่นแส่ไม่เข้าเรื่อง ถึงยงฮวาจะบอกว่ายัยนั่นคือภรรยาของเขา ก็ไม่ส่งผลอะไรกับเธออยู่ดี

หมดแก้วเลยนะคะ

ยงฮวารับเครื่องดื่มที่ไอยูกิส่งให้ ทั้งสองคนชนแก้วกันเบาๆ ก่อนที่ต่างฝ่ายจะต่างดื่มเครื่องดื่มในมือของตัวเองจนหมดแก้ว

ไอยูกิจับเวลานับถอยหลัง ฤทธิ์ของยาออกช้าราวๆสิบนาที หวังว่ายาตัวนี้จะได้ผลจริงตามที่เจ้าของเคลมสรรพคุณมา



 

จูฮยอนเดินวนไปมาในห้องกว้าง เสียงคลื่นทะเลกระทบเข้าฝั่งระลอกแล้วระลอกเล่า มันนานเกินไปแล้วกับเวลาที่ยงฮวาตั้งเอาไว้ เขาติดใจยัยไอโอดีนนั่นจนพากันเตลิดไปไหนต่อไหนแล้วหรือเปล่า?

ฉันควรทำไงดี โทรไปตาม? หรือว่าจะเดินไปตามถึงงานเลยดี แต่ไม่สิ ถ้าไปตามแล้วเขาไม่ยอมกลับมา ฉันก็เสียหน้ากันพอดี

จงฮยอนกับจุนฮีพากันหยุดยืนมองป้ายอวยพรวันเกิดของนักร้องสาวหน้าใส ทั้งสองคนไม่รู้มาก่อนว่าจะมีคนดังมาที่นี่ในวันนี้ ไอยูกิจัดเป็นไอดอลคนโปรดของจุนฮี เธอเสียดายมากเพราะขนาดมายืนอยู่หน้างานแล้วแท้ๆ แต่ก็ยังไม่มีโอกาสได้พบตัวจริงเสียงจริง

เธอชอบคนนี้หรอ?

ใช่ค่ะ ฉันซื้ออัลบั้มเพลงของเธอทุกอัลบั้มเลย ละครเรื่องล่าสุดฉันก็ดู ปีหน้าได้ข่าวมาว่าเธอจะรับเล่นหนังด้วยนะคะ

ถ้าเล่นก็ดีสิ ถ้าจะไปดูก็อย่าลืมชวนพี่ด้วยนะ นานแล้วที่ไม่ได้เข้าโรงหนังเลย สงสัยจะแก่เกินวัยซะแล้ว

แก่ที่ไหนกันคะ ไม่แก่สักหน่อย จุนฮีมองหน้าจงฮยอนแล้วยิ้ม แค่เขาเอ่ยปากบอกให้ชวน เธอก็ดีใจมากแล้ว

ถ้าคิดว่ายังไม่แก่ก็อย่าลืมชวนด้วยนะ จงฮยอนพูดย้ำหน้าแดง

ไม่ลืมค่ะ ยังไงฉันก็ต้องชวนพี่อยู่แล้ว

จงฮยอนจูงมือพาจุนฮีกลับออกมา สองหนุ่มสาวพากันหน้าแดงแล้วก็เอาแต่อมยิ้ม ตั้งแต่มาถึงเกาะเชจู ทั้งสองคนรู้สึกได้ว่าหัวใจของพวกเขานั้นมันอิ่มเอิบเบิกบานมากแค่ไหน

….

ไอยูกิ มาทางนี้หน่อยจ๊ะผู้จัดการเดินมาตามถึงที่ ไอยูกิคิดว่าถ้าเธอละสายตาไปจากจองยงฮวาแค่ชั่วคราวก็คงไม่เป็นไร เขาไม่มีทางไปไหนตราบที่เราสองคนยังไม่ได้ตกลงพูดคุยถึงเรื่องเซ็นสัญญา

ติ๊ด! ติ๊ด!

เสียงข้อความดังขึ้นมาสั้นๆ ยงฮวาก้มมองหน้าจอโทรศัพท์ในมือก่อนที่จะรีบกดเปิดอ่านข้อความที่จูฮยอนส่งมาหา

[ฉันปวดท้องอ่ะ ปวดมากเลยด้วยจะไม่ไหวแล้วนะ]

จูฮยอนยิ้มดีใจเพียงแค่ยงฮวาโทรกลับมาหา เขาโทรกลับมาเร็วมาก ไม่ถึงนาทีหลังจากที่เธอส่งข้อความไปหาเขาเลยด้วยซ้ำ

จูฮยอน! คุณปวดท้องแบบไหน แล้วเป็นหมอภาษาอะไรของคุณ ถึงปล่อยให้ตัวเองปวดท้องได้? ยงฮวาบ่นรัวด้วยความห่วงกังวล เขาเร่งฝีเท้าวิ่งอ้าวกลับมาหาเธอพร้อมกับเสียงหายใจหอบ ตอนนี้เรื่องสัญญากับพรีเซนเตอร์คนดังไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว

เป็นหมอก็ปวดท้องได้ นายอยู่ไหนหรอ ถ้าอยู่ไกลไม่ต้องมานะ ฉันไปโรงพยาบาลเองก็ได้จูฮยอนหนีบเสียงแกล้งทำเป็นเจ็บปวด ทั้งที่ความจริงแล้วเจ้าตัวกัดฟันยิ้มจนหัวใจพองโต

ผมกำลังกลับไปหาคุณ รอผมนะ อดทนรอผมนิดเดียวเท่านั้น

แค่ส่งข้อความไป เขาก็มา ต้องอย่างนี้สิ ยัยไอโอดีนชิดซ้าย

 

 

 

 









 

***********************100%*************************

สวัสดีปีใหม่นะคะทุกคน

ขอบคุณยงซอที่มอบของขวัญให้พวกเราในวันนี้   อิอิอิ

ใครเดินทางไปเที่ยวที่ไหนก็ขอให้ระมัดระวังกันด้วยนะคะ

ใครไม่ได้ไปก็มาอ่านฟิคแก้เบื่อได้ค่ะ

อย่าลืมคอมเม้นท์ให้กันนะคะ

ขอบคุณค่ะ  จุ๊บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,171 ความคิดเห็น

  1. #4171 barbiebot (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 00:55
    เอาล่ะไง... ทีนี้ยาจะออกฤทธิ์แล้ว ตายๆๆๆๆๆ!!!
    #4,171
    0
  2. #4150 papink (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 01:02
    ซอจู เธอพลาดแล้ววว ><
    #4,150
    0
  3. #3779 cassysanuk (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 05:27
    อ้ายยยยยยยย ขอ nc ทันไหมคะ ถ้าทันส่งให้หน่อยนะคะ ถ้าไม่ทันไม่เป็นไรค่ cassysanuk37@gmail.com
    #3,779
    0
  4. #3218 Fav novel (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:31
    เรื่องนี้พระเอกน่ารักมากค่ะ ใสไ
    #3,218
    0
  5. #3057 dreamlovesnsd (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:57
    น้องซอหึงซะแล้ว
    #3,057
    0
  6. #2241 Liny_Tiny (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 20:22
    ทน้องซอในที่สุดก็หวงเค้า ต้องมีแผนสินะตามสไตล์คนปากแข็ง ยงก็รีบๆกลับนาาา
    #2,241
    0
  7. #2216 shawolp10 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 23:57
    น้องไอยูกินี่แอ๊บใสใช่มั้ยคะ นางเอายาอะไรให้บุญย้งกินคะนั่นน่ะขุ่นพระ แต่คุณสามีนี่ท่าทางกลัวภรรยานะคะเรียกปุ๊บมาปั๊บ แต่มาฮันนีมูนทั้งทีไรต์เตอร์จะไม่จัดฉากสวีทหน่อยหรอคะ
    #2,216
    0
  8. #2170 soshiys (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 22:13
    น้องซอแผนสูงลิบลิ่วเลยลูก
    #2,170
    0
  9. #2131 bank (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 01:32
    เริ่มออกอาการหึงซะแล้ว คุณหมอ



    โทรมาจะตามกลับ แกล้งฟอร์มปวดท้อง มีกวนเป็นหมอจะปวดท้องไม่ได้รึไง 5555



    ลุ้นๆตอนหน้าา
    #2,131
    0
  10. #2083 ทีมยงซอ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 22:48
    โหยย ยัยเกลือไอโอดีนร้ายมาก ยงฮวา รีบกลับมาให้ถึงห้องเร็ว ๆ

    งานนี้น้องซอต้องรับมือหนักแน่เลย แต่น่ารักอ่าาา นี่แอบหึงกันแล้วใช่ไหมน้องซอ

    ยงรีบกลับมาขนาดนี้ ซอดีใจมากละสิ
    #2,083
    0
  11. #2076 BoiceChom (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 22:12
    เป็นเรื่องแล้วไง มีวางยาด้วย แต่ไม่ใช่ไม่ดี 5555

    ดีนะคุรหมอแอบหึงสามีตัวเองเบาๆ จัดไป สามีรีบกลับมาหาทันที

    ขอบคุณนะไอยูกิ 55555555
    #2,076
    0
  12. #2025 aijuji (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 15:02
    น้องซอ หึงแล้ว 555+ ยังไม่รู้ตัวซินะว่าชอบยงเข้าซะแล้ว

    ไอยู ร้ายมากๆ เลยนะเนี่ย


    #2,025
    0
  13. #2003 bellloveYongseo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 01:01
    ไอยูสร้างโอกาสให้ยงซอแท้ๆเลย ดูว่าซอจะเป็นไงถ้ายงไปถึง แค่คิดก็ฟินแล้ว ^^
    #2,003
    0
  14. #1973 Pucca Pook (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 16:50
    ป๊าดดดด ไอยูวววว เทอพลาดนะละ



    น้องซอเตรียมตัวนะจ๊าาาา
    #1,973
    0
  15. #1894 Lovelyminmin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 21:40
    อ่าาาาาาา ยัยไอโอดีน!!!! 55555 น้องซอร้ายเหมือนกันนะเรามีแกล้งแอ๊บว่าปวดท้องด้วยที่นี้อิพี่ก็วิ่งหน้าตั้งสิคะ ลืมไปเลยงานเงิน แล้วไอยาที่กินไปจะทำไงน้อ!! น้องซอจะเอาอยู่มั้ยนะงานนี้ ><. ว่าแต่น้องซอคะแอบหึงเค้านะคะรู้ยัง อิอิ
    ไรเตอร์สู้ๆ
    #1,894
    0
  16. #1887 ning_ja (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 21:16
    เด็กดื้อปากเก่งแต่ใจฝ่อ หึงหรือหวงอิพี่ยงกันแน่คะ

    ไอยูกินี่ร้ายกาจจริงๆ

    แต่สู้ความเจ้าเล่ห์ของหมอซอไม่ได้

    ให้มันรู้ซะบ้างว่าไผเป็นไผ

    ยังงัยหมอซอต้องมาก่อนเสมอเนอะยงเนอะ



    #1,887
    0
  17. #1825 rasintt (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 02:03
    ยงห่วงน้องซอมากใช่ไหมอะ น้องซอก็แอบหวงพี่ยงใช่ปะ เริ่มมีใจให้กันแล้วเนอะ หวังว่าฮันนีมูนนี้จะหวานกันเนอะอิๆๆๆ
    #1,825
    0
  18. #1820 lovelyyou999 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 18:01
    ยงโดนวางยา ใครจะช่วยยงละเนี้ย

    ไม่อยากจะคิดรอติดตามอยู่นะคะไรเตอร์
    #1,820
    0
  19. #1817 seonie2228 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 13:54
    เฮือกกกก ไอยูเธอทำอะไรยงห้ะ  ตายแล้วๆๆน้องซอเจ้
    #1,817
    0
  20. #1804 me a da (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 23:38
    ไอยูกิที่ว่าร้าย ยังสู้น้องซอไม่ได้เลย มารยาสุด ๆ ว่าแต่น้องซอเกิดอาการหึงตั้งแต่ตอนไหน หรือว่าแค่อยากลองใจพี่ยงเฉย ๆ แหมถ้ารู้ว่าพี่ยงโดนยาเข้าไปละก็น้องซอจะทำไงหละทีนี้ 5555
    #1,804
    0
  21. #1790 ASYS (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 21:33
    จูฮยอนนี่มันร้ายจริงๆ ไอโอดีนชิดซ้าย 555555 พี่ยงกินยาอะไรไปน้าาาาาา ไปออกฤทธิ์ก่าจูฮยอนใช่ป่ะ กิกิ
    #1,790
    0
  22. #1787 Beam Supattra (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 21:21
    ตายแล้วววไอยูกิร้ายอ่ะให้พี่ยงกินยาอะๆรก็ไม่รู้-*-
    #1,787
    0
  23. #1768 tavan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 16:58
    น้องซอหึงขนาดจะเอาทะเบียนสมรสแปะทั่วเลยเหรอ
    #1,768
    0
  24. #1765 saisai (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 06:03
    ซอจูเริ่มออกอาการหวงย้งอย่างไม่รู้ตัวนะ 555555 ย้งกินยาเข้าไปแล้วอะไรจะเกิดขึ้น ลุ้นๆๆๆๆๆๆ
    #1,765
    0
  25. #1764 LKB (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มกราคม 2558 / 22:20
    แหม ซอก็หึงย้งละเซ่

    แต่ไอยูกินี่เลวร้ายมากเลยนะ
    #1,764
    0