Hate you, I hate you (Yong&Seo) Fin.

ตอนที่ 15 : Hate you, I hate you Chapter 14 :: Pre-Wedding [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    21 ธ.ค. 57



Hate you, I hate you Chapter 14

Pre-Wedding

 



 

 

จากเดิมที่หัวใจเคยอาบท่วมไปด้วยน้ำตา ตอนนี้จูฮยอนสามารถกลับมาร่าเริงสดใสได้เหมือนเดิมแล้ว หากแต่พอคิดย้อนกลับไปกลับมาเรื่องเสื้อผ้า นึกถึงทีไรก็ทำให้รู้สึกอับอายขายหน้าได้ทุกที เป็นวัตถุโบราณดีดีไม่ชอบ ริอ่านจะพัฒนามาเป็นมือถอดเสื้อผ้า หน้าตีมือให้หักไปเลยจริงๆ ถอดแล้วยังมาลอยหน้าบอกว่าไม่อยากมองอีก คุณค่าของซอจูฮยอนเหลือเท่าขี้เล็บก็เพราะจองยงฮวานี่แหละ

แต่จริงสิที่โรงแรมฝีมือของยงฮวา แล้วเมื่อคืนล่ะฝีมือใคร?

ยงฮวาตกใจเมื่ออยู่ดีดีจูฮยอนก็หยุดเดินแล้วหันมาจ้องหน้ากันราวกับกำลังจะหาเรื่อง

อะไรคุณ? รีบเข้าบ้านสิ เดี๋ยวยุงกัด

ฉันจะยังไม่เข้า จนกว่านายจะตอบมา ว่าเมื่อคืนใครเป็นคนเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ฉัน?

สีหน้าโหดๆของจูฮยอนทำให้ยงฮวาต้องกลั้นรอยยิ้ม ในเมื่อมีครั้งแรกแล้ว แล้วทำไมจะมีครั้งที่สองไม่ได้

ไม่ใช่แค่เปลี่ยนเสื้อผ้า แต่เช็ดตัวด้วย

เช็ดตัวด้วยหรอ!?จูฮยอนหน้าซีดจนไร้สี เธอยืนตัวแข็งทื่อแล้วก็ปล่อยให้ยงฮวารีบชิ่งเดินนำเข้าไปในบ้านอย่างง่ายดาย

อีกอีกแล้วหรอแถมคราวนี้ยังเช็ดตัวด้วย โอ้ยฉันจะเป็นลม, นายจองยงฮวา หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ ฉันบอกให้หยุด!”

ยงฮวาวิ่งหน้าตั้งเข้ามาในห้องก่อนที่จะล็อคประตูในทันที เมื่อเห็นว่าจูฮยอนไม่กล้าตามมา เขาก็ถึงกับยืนยิ้มชอบใจ ความจริงแล้วเขาเองก็ไม่อยากแกล้งเธอนักหรอก แต่บางทีแกล้งกลับบ้างก็น่าจะดี ยังไงก็ตามเขาดีใจมากที่จูฮยอนสามารถกลับมาร่าเริงสดใสได้เหมือนเดิม

เขาไม่สบายใจเลยจริงๆที่เห็นเธอเป็นแบบนั้น ตลอดเวลาที่เหมือนจะเข้มแข็ง แท้จริงแล้วกลับอ่อนแอแล้วก็เอาแต่ระบายความอัดอั้นเสียใจด้วยน้ำตา จูฮยอนในตอนเด็กเคยเป็นยังไง ตอนนี้เธอก็ยังคงเป็นแบบนั้น เขาเองอยากที่จะเห็นจูฮยอนมีความสุข สามารถที่จะยิ้มและหัวเราะให้สุด ไม่ต้องตกอยู่ในความทุกข์เหมือนกับที่ผ่านมา แต่ก็ไม่รู้ว่าเวลาแค่หนึ่งปีเขาจะทำได้หรือเปล่า

 


 

ถึงแม้จะยังคงอับอายแต่จูฮยอนกลับสามารถที่จะยิ้มได้ เพราะเวอร์จิ้นที่เฝ้าทะนุถนอมยังคงอยู่กับเธอไม่ได้จากไปไหน แต่มาคิดดูแล้วก็อดเคืองอีตาวัตถุโบราณไม่ได้ พูดมาได้ยังไงว่าเธอไม่ใช่คนที่เขาอยากมอง พฤติกรรมของเขาแสดงออกชัดเลยว่าชอบเธอแน่ๆ แต่พอถามทีไรก็บอกว่าเปล่าทุกที จูฮยอนเชื่อว่าจองยงฮวาโกหก สักวันเธอจะทำให้เขายอมรับความจริงให้ได้

คนอะไรมาถอดเสื้อถอดผ้ากันถึงสองครั้งสองครา แถมไม่ถอดเปล่ายังเช็ดตัวให้เธอด้วย นี่ขนาดยังไม่ได้นับเรื่องจูบ คดีของยงฮวาก็ยาวแทบจะเป็นหางว่าวได้อยู่แล้ว

ข้อมือบางจับลูกบิดประตูแล้วเปิดมันออก วันนี้จูฮยอนรู้สึกเหนื่อยมาก ถ้าได้นอนพักเร็วๆก็คงจะดี

หากแต่ในทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องนอน สายรุ้งแห่งความยินดีก็พุ่งตรงเข้ามาหา แทยอนกับมิยองต้อนรับว่าที่เจ้าสาวด้วยรอยยิ้มสดใส วันนี้เธอสองคนตั้งใจจะมานอนกับจูฮยอนก่อนที่จะส่งเธอเข้าห้องหอในคืนวันพรุ่งนี้

บราโว่!!”

จะว่าดีใจก็ดีใจ แต่จูฮยอนกลับรู้สึกประหลาดใจมากกว่าที่เห็นพี่สาวทั้งสองคนอยู่ในห้องของเธอ แถมยังใส่ชุดนอนอีกด้วย

ยินดีด้วยนะจ๊ะ ถึงยังไงวันพรุ่งนี้ก็เป็นวันดีของเธอนะ

จูฮยอนโผกอดพี่สาวทั้งสองคนไว้แน่น น่าแปลกเหมือนกันที่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกตื่นเต้น ทั้งที่ความจริงแล้วสมควรที่จะต้องเสียใจมากกว่า

หนูเคยขอให้พวกพี่มานอนที่นี่ แต่พวกพี่ก็ไม่ยอมมา

คราวนี้มาแน่นอนเลยจ๊ะ ก็นายยงฮวาสุดแสนจะใจดี เขาบอกว่าจะซื้อเครื่องสำอางชุดใหญ่ให้พี่ด้วย

“….” จูฮยอนหุบรอยยิ้ม น่าน้อยใจจริงๆที่พี่สาวของเธอยอมมานอนด้วยเพราะเห็นแก่ของฟรี

นายนั่นล่อพี่มิยองด้วยเครื่องสำอาง อยากรู้จังว่าคนอย่างยงฮวาเอาอะไรมาล่อพี่แทยอนของหนูนะ?

คือพี่ก็ไม่ได้อยากได้อะไรหรอกนะ แต่หนังสือหรืออุปกรณ์วาดรูปมันก็ไม่เลวใช่ไหม?

อืมไม่เลวเลยทีเดียว ทำไมจูฮยอนถึงอยากร้องไห้ก็ไม่รู้ จองยงฮวาเก่งเกินไปจริงๆ เขาจับจุดและรู้แม้กระทั่งว่าจะทำยังไงถึงสามารถซื้อใจพี่สาวทั้งสองคนของเธอได้

ขอหนูไปอาบน้ำก่อนนะคะ เดี๋ยวหนูมาค่ะ

โอเค ถ้างั้นพวกเราจะหลับรอเธอนะ แทยอนหยอกน้องสาวด้วยรอยยิ้ม เป็นที่รู้กันว่าจูฮยอนอาบน้ำนานมาก จนพวกเธอสองคนอาจจะเผลอหลับไปเลยก็ได้

ห้ามหลับนะคะ ใครหลับก่อน คนนั้นมีสามีแก่

ว้าย ยัยเด็กนี่! ดูแช่งเข้ามิยองร้องโวย เสียงหัวเราะของทั้งสามคนดังทะลุออกมาถึงห้องของยงฮวาซึ่งอยู่ห่างจากห้องของจูฮยอนตั้งหลายห้อง ถ้าเธอหัวเราะได้แล้ว เขาก็โล่งใจ แต่ถ้าจะให้ดีวันพรุ่งนี้เขาอยากให้บนใบหน้าของจูฮยอนมีแต่รอยยิ้มก็คงจะยิ่งดีมากกว่า

 



 

แทยอนพยายามข่มตาไม่ยอมที่จะนอนหลับ แต่สุดท้ายเธอกลับเป็นคนแรกที่ชิงนอนหลับไปก่อน จูฮยอนเองตอนแรกคิดว่าตัวเองเหนื่อยมากจนแทบจะทนไม่ไหว แต่พอมีพี่สาวทั้งสองคนมาอยู่ด้วยกลับกลายเป็นว่าถึงกับนอนไม่หลับเลยทีเดียว

มิยองคลี่แผ่นมาร์กวางลงบนใบหน้าของน้องสาว ไม่ว่ายังไงจูฮยอนก็จะต้องสวยที่สุดในวันพรุ่งนี้

แล้วสรุปว่าเธอบอกคนคนนั้นไปแล้วหรือยังว่าวันพรุ่งนี้เธอจะแต่งงานแล้ว?

จูฮยอนหันมองแทยอนครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าพี่สาวคนโตหลับไปแล้ว เธอก็เลยโล่งใจ

หนูคิดว่าเรื่องนั้นเขารู้ดีอยู่แล้วค่ะ แต่พี่คะ หนูเคยถามเขาตรงๆด้วยนะว่าชอบหนูใช่ไหม แต่หมอนั่นบอกว่าหนูไม่ใช่คนที่เขาอยากจะมอง

ผู้ชายปากแข็งสินะ แล้วเขาหล่อไหม เป็นใคร มาจากไหน บ้านรวยหรือเปล่า แล้วเขาทำงานทำการอะไร?

“….” จูฮยอนเอาแต่ท่องจำคำว่า ‘คนปากแข็ง’ เป็นไปได้ไหมว่าทุกอย่างคือสิ่งที่เธอคิดไปเอง แล้วจะเป็นไปได้ไหมว่าเขาจะปากแข็งเหมือนที่พี่สาวผู้เชี่ยวชาญของเธอบอกจริงๆ

ช่างเถอะค่ะ ถึงยังไงตอนนี้ก็คงไม่สำคัญแล้วล่ะ ที่ว่าไม่สำคัญก็เพราะว่าวันพรุ่งนี้เราสองคนจะแต่งงานกันจริงๆแล้ว ไม่ว่าความรู้สึกของยงฮวาจะเป็นยังไงก็ไม่ได้ทำให้อะไรเปลี่ยนแปลงไปอยู่ดี

ทำไมเวลามันผ่านไปเร็วจัง?

 

 




 

เจ้าบ่าวเจ้าสาวถูกปลุกให้ตื่นแต่เช้า จูฮยอนกับยงฮวาไม่รู้ตัวมาก่อนว่าทั้งสองคนจะต้องมาซักซ้อมพิธีแต่งงาน พวกเขาเพิ่งรู้ตอนที่จุนฮีมาเคาะประตูเรียกบอกว่าให้รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วก็ขึ้นรถที่จงฮยอนจัดหามารับกันถึงหน้าประตูบ้านแล้วจากนั้นทั้งสองคนก็ถูกพามาถึงสถานที่จัดงานด้วยความมึนงง

จูฮยอนแกล้งยืนหาว ทั้งที่ความจริงแล้วรู้สึกทึ่งกับสถานที่จัดงานที่ได้เห็นด้วยสองตา จงฮยอนทำทุกอย่างได้ดีน่าเหลือเชื่อ ห้องจัดเลี้ยงเต็มไปด้วยดอกไม้ ทั้งสวยงามและหรูหรา ในห้องกว้างมีโต๊ะสำหรับแขกเหรื่อมากกว่าร้อยตัว ดูท่าแล้วนี่คงไม่ใช่งานแต่งงานเล็กๆอย่างที่คิดไว้เลย

มีตรงไหนที่ไม่ชอบ หรืออยากให้เพิ่มอีกไหมครับ?

ไม่เพิ่มแล้วค่ะ แค่นี้ก็อายจนจะต้องเอาปี๊บคลุมหัวเดินแล้ว

“….” ยงฮวาหน้าเจื่อน แต่ก็พยายามทำตัวให้เป็นปกติมากที่สุด

รีบๆซ้อมเลยเถอะ จะได้ไปกินข้าว หิวจนไส้จะขาดอยู่แล้ว

จงฮยอนแจกสคริปให้กับเจ้าบ่าวเจ้าสาวเมื่อถูกยงฮวาเอ่ยปากเร่งเร้า ความจริงแล้วมันไม่มีอะไรมาก ทุกอย่างไม่ต่างไปกับงานแต่งงานทั่วไปเลย

พวกคุณสองคนจะต้องจำบทกล่าวพวกนี้ เวลาจริงห้ามอ่านโพยนะครับ มันจะดูไม่ดี

จูฮยอนกับยงฮวากวาดตามองดูตัวอักษรในแผ่นกระดาษ ถึงแม้จะพอรู้เนื้อความอยู่บ้าง แต่พอได้มาอ่านมันจริงๆ พวกเขาก็แอบเครียด

การแต่งงานไม่ใช่เรื่องเล่น มันเป็นพิธีการที่มีความศักดิ์สิทธิ์และสวยงามสำหรับคู่รัก  แต่เราสองคนเป็นคู่ที่เกลียดกัน กลับต้องมากล่าวคำสัญญารักต่อหน้าบาทหลวงและสักขีพยาน ถ้าเทียบกับระยะเวลาแค่ปีเดียว จูฮยอนคิดว่ามันมากเกินไป

ต้องทำหมดนี่เลยจริงๆหรอคะ?

ใช่ครับ ต้องทำให้ครบทุกขั้นตอน

หมายความว่าพวกเราต้อง ‘จูบ’ กันจริงๆด้วยหรอคะ? จูฮยอนถามย้ำหน้าตื่น ทำเอายงฮวาถึงกับต้องรีบก้มมองดูตอนจบจากกระดาษในมือของตัวเองแทบไม่ทัน

เราสองคนจะต้องจูบกัน!

นี่คือสิ่งเดียวที่จงฮยอนเป็นกังวล ตอนแรกคิดว่าให้พวกเขาสองคนไปรู้ในพิธีจริงๆ แต่สุดท้ายเขาคิดว่าให้ทั้งสองคนได้รู้ก่อนน่าจะดีกว่า

แค่จูบเบาๆ ธรรมดาๆ ไม่กี่วินาทีเองนะครับ ผมคิดว่ามันก็ไม่เห็นจะมีอะไรยาก

เขาพูดมาได้ว่าไม่มีอะไรยาก เวลานี้จูฮยอนอยากทำอะไรสักอย่างให้ลีจงฮยอนหายไปจากโลกนี้ หรือไม่เบื้องต้นก็ขอให้เขาพูดไม่ได้ก็ยังดี

ถ้านึกไม่ออกผมสาธิตให้ดูได้นะครับ

ไม่ตลกนะจงฮยอน!” ยงฮวาผลักอกทนายความหนุ่มรุ่นน้อง เมื่อเขาทำทีจะบังคับให้ตนเป็นคู่สาธิต

ปากนายมันน่าเกลียดจริงๆ ให้ตายเถอะ!”

จูฮยอนถึงกับยืนกุมขมับเมื่อเห็นจงฮยอนทำปากยื่นปากยาวใส่ยงฮวาไม่ยอมเลิก เธอคิดว่าชีวิตของเธอมันวุ่นวายหนักขึ้นก็เพราะคุณทนายความคนนี้นี่แหละ

ฉันสละตำแหน่งเจ้าสาวให้ดีไหมคะ?

จงฮยอนยอมที่จะหุบปากกลับลงมา เขาก็แค่อยากทำให้บรรยากาศมันผ่อนคลาย ไม่ได้มีความคิดจะแย่งชิงเจ้าบ่าวของจูฮยอนแต่อย่างใด

ผมอยากเป็นเจ้าบ่าวมากกว่า แต่ตอนนี้ยังไม่มีเจ้าสาวเลยครับ

“….” ขนาดนี้แล้วยังมีอารมณ์มาหยอกเล่นได้อีก จูฮยอนให้สัญญากับตัวเองเลย ว่าเธอจะไม่มีทางยอมยกจุนฮีให้จงฮยอนเด็ดขาด

ยังมีอีกเรื่องด้วยครับ อันนี้เป็น ‘แหวน’ ที่ผมเตรียมไว้

ยงฮวากับจูฮยอนรับแหวนมาลูบๆคลำๆ หลังได้สัมผัสมันแล้ว ทำให้จูฮยอนอดสงสัยไม่ได้ว่าจงฮยอนไปเอาแหวนหน้าตาแบบนี้มาจากไหน

แหวนนี่เหมือนแหวนที่ไขโหลมาเลยนะคะ

ยงฮวามึนงงกับคำว่าไขโหล ยงฮวาเป็นเด็กเรียบร้อยไม่ซุกซน เขาไม่เคยเล่นอะไรแปลกๆ แม้แต่ตู้เกมตามร้านข้างถนนก็ไม่เคยเล่น

แหวนไขโหลเป็นยังไงคุณ?

ไข่ที่อยู่ในตู้ไง พอเราหยอดเหรียญลงไป ข้างในจะมีทั้งขนมและเครื่องประดับเด็กเล่น ตอนเด็ก ฉันกับพี่ๆเคยไปหยอดตู้นั้นเล่นบ่อยๆ แล้วก็เคยได้แหวนแบบนี้ด้วย หน้าตามันเกือบจะเหมือนกันเลย

แม้แต่ยงฮวายังสังเกตได้ว่าวัสดุของแหวนดูแปลก ถ้าจะบอกว่ามันเป็นแหวนเด็กเล่นหรือแหวนไขโหลมา เขาคิดว่ามันน่าเชื่อเลยทีเดียว

“….” จงฮยอนยืนเหงื่อแตกจนดูมีพิรุธ เขาไม่คิดว่าตัวเองกำลังจะตกม้าตายกับเรื่องที่สำคัญมากที่สุดในวันนี้

แหวนนี่นายเอามาจากไหนกันแน่ ถ้าฉันเอาฟันกัด มันจะไม่ลอกใช่ไหม?

ห้ามกัดมันนะครับ!” จงฮยอนแย่งแหวนคืนมาด้วยความตกใจ หากแต่ออกแรงยื้อไม่เท่าไหร่ แหวนก็ถึงกับหักออกจากกันเป็นสองท่อน

…!!

ตายแล้ว แหวนอะไรบอบบางขนาดนี้!?” จูฮยอนตาโตตกใจ เอาแต่มองแหวนอีกวงที่อยู่ในมือ เธอกลัวว่าถ้าเธอออกแรงกับมัน มันอาจจะหักคามือของเธอเลยก็ได้

ยงฮวามองเศษแหวนในมือพร้อมกับข่มลมหายใจ ขณะที่จงฮยอนพยายามที่จะยิ้ม แต่ดูเหมือนว่ารอยยิ้มของเขาจะทำให้ทุกคนยิ่งเครียดมากกว่า

คืออย่างนี้ครับ งบประมาณในการจัดงานมันแบบว่ามีไม่พอ ผมมือใหม่นะครับ เพิ่งจัดงานแต่งงานเป็นครั้งแรก ผมไม่คิดว่าทุกอย่างจะเกินงบไปมากขนาดนี้ ผมก็เลยลงทุนไปซื้อแหวนจากตลาดมาให้พวกคุณสองคนใช้แก้ขัดไปก่อน มันก็ไม่ถูกเท่าไหร่นะครับ วงละตั้ง 2,000 วอน

ฉันว่าแล้วว่ามันแปลกๆ แหวนตั้ง 2,000 วอนแน่ะ ขอบคุณนะคะที่ช่วยไปเสาะหามันมาให้เราใช้แก้ขัด

พอเห็นว่าตัวเองเป็นต้นเหตุทำให้บรรยากาศยิ่งตึงเครียด จงฮยอนจึงทำได้เพียงแค่ยืนฉีกยิ้มให้คนทั้งสองแก้เก้อ แต่ทั้งยงฮวากับจูฮยอนไม่ได้มีอารมณ์มาชื่นชมกับรอยยิ้มสวยๆของคุณทนายเลย

ถ้าอย่างนั้นตามนี้นะครับ จำบทกล่าวให้ได้ทั้งหมด เดี๋ยวผมจะรีบออกไปซื้อแหวนมาให้ใหม่

ยงฮวาจิกคอเสื้อด้านหลังของคุณทนายเอาไว้ หากแหวนที่จงฮยอนจะไปหาซื้อคือแหวนสองพันวอน เขาคิดว่ามันคงได้หักคามือของเขาอีกรอบอย่างแน่นอน

ไปนั่งเฉยๆเถอะ ช่วยถอยไปห่างๆพวกเราด้วย เรากำลังจะเริ่มซ้อมกันแล้ว

แต่แหวน… ” จูฮยอนค้านหน้ามึน

ไม่เป็นไรครับ ผมแก้ปัญหาเรื่องนี้ได้





จงฮยอนจำต้องหลีกทางเมื่อเห็นพิธีกรสำหรับงานในวันนี้เข้ามาเตรียมจะซักซ้อมพิธีการให้กับคู่บ่าวสาว นอกจากเขาจะจัดเตรียมสถานที่อย่างดีแล้ว เขายังจ้างแต่ผู้มากประสบการณ์ให้มาช่วยงานอีกด้วย นี่คือสาเหตุว่าทำไมงบประมาณถึงได้บานปลายหมดทุกอย่าง

เห็นพี่สาวกับพี่ชายตั้งใจซ้อมกันอย่างเงียบกริบ จุนฮีก็โล่งใจ ตอนแรกเธอก็เป็นห่วงกลัวว่าจงฮยอนจะถูกจูฮยอนวีนใส่ แต่ที่ไหนได้ ทุกอย่างเรียบร้อยและง่ายมากกว่าที่คิดไว้เยอะเลย

พี่คิดว่าพวกพี่สองคนจะยอมจูบกันไหมคะ?

จงฮยอนกัดริมฝีปากกลั้นรอยยิ้ม เขาเองก็อยากเห็นเหมือนกันว่ายงฮวากับจูฮยอนจะทำยังไง

แล้วถ้าเป็นเธอล่ะ เธอจะยอมหรือเปล่า?

คนถามส่งสายตาหวานเชื่อมจนทำให้จุนฮีมีเหงื่อซึมออกมาตามนิ้วมือนิ้วเท้า เธออยากตอบว่าถ้าเจ้าบ่าวของเธอเป็นเขา เธอจะไม่ลังเลเลย

ฉันหรอคะ? ฉันคงต้องหาเจ้าบ่าวให้ได้ก่อน ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปหาได้จากที่ไหน จุนฮีจำต้องหลบสายตาด้วยความเขินอาย การแต่งงานคือความฝันของผู้หญิงแทบจะทุกคน เธอเองก็คาดหวังว่าจะได้แต่งงานและใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับคนที่เธอรักด้วยเหมือนกัน

 

 

จูฮยอนถอนใจโล่งอกเมื่อการซักซ้อมเสร็จเรียบร้อยลง ขณะที่ยงฮวารู้สึกโล่งใจที่จูฮยอนยอมอดทนซ้อม อดทนที่จะกล่าวคำปฏิญาณจนจบ ถึงแม้เธอจะต้องฝืนใจตัวเองก็ตามที

ไหนว่าหิวไง ไปหาไรกินสิ มาเดินตามทำไม รำคาญ

ร่างบางหันหลังกลับมาถาม ใบหน้าของจูฮยอนยังร้อนผ่าว รู้สึกอายกับคำกล่าวเมื่อชั่วครู่ไม่หาย

เอาแหวนผมคืนมา

“….” คนบ้าทวงขอแหวนคืนหน้าตาย จูฮยอนรีบถอดมันออก หากแต่ดูเหมือนว่าแหวนจะคับมากเกินไป เธอถอดมันไม่ออกเลย

ฉันถอดไม่ออกอ่ะ ทำไงดี?

ยงฮวาถอนหายใจก่อนที่จะเข้ามาช่วยดึงแหวนออกให้ ยื้อกันไปยื้อกันมาพักใหญ่ กว่าจะถอดออกมาได้ จูฮยอนรู้สึกว่านิ้วของเธอเกือบจะหลุดออกมาแล้ว

นี่แหวนแต่งงานของแม่นายจริงหรอ?

อย่าคิดอยากได้เชียว เพราะผมไม่มีวันให้มันกับคุณหรอก แค่เอามาใช้ประกอบฉาก เสร็จงานต้องคืนให้ผมทันที เข้าใจนะ?

จูฮยอนปล่อยลมหายใจลูกใหญ่ออกมาทางรูจมูก แน่สิ เธอไม่มีค่ามากพอเทียบแหวนวงนั้นได้หรอก แต่บางทีเขาก็ชอบพูดชอบหยอดทำเหมือนว่าชอบกัน แต่บางทีก็พูดจาได้ปากสันขวานมากจริงๆ

ถามฉันหรือยังว่าอยากได้หรือเปล่า? แค่ต้องจูบกับนายฉันก็ย่อยยับมากเกินพอ ถ้าเลือกได้ฉันจูบกับกบยังดีกว่าเลย

ยงฮวาฉุนมากที่ถูกเอาไปเปรียบเทียบกับกบ แต่เขาก็ยอมรับว่าจูบกับกบก็คงดีกว่าจูบกับเขาจริงๆ เพราะครั้งล่าสุดเขาพยายามแทบตาย แต่จูฮยอนกลับบอกว่ามันห่วย

แสดงว่าคุณยอมให้ผมจูบแล้วใช่ไหม?

ยอมสิ จูบกับวัตถุโบราณ คงไม่ต่างอะไรกับจูบกำแพงหรอก

ถูกสบประมาทครั้งแล้วครั้งเล่า ทำเอายงฮวาแทบจะอกแตกตาย จูฮยอนตาโตตกใจเมื่อถูกผลักจนหลังแนบเข้ากับกำแพง ดวงตาและลมหายใจของยงฮวาอยู่ใกล้ชิดกับเธอมาก ทำเอาใจสั่นรัวได้ทั้งดวงเลยทีเดียว

จะบ้าหรือไง จะทำอะไรของนาย!?”

ก็ไหนบอกว่าจูบกับผมแล้วเหมือนจูบกำแพงไง ผมก็เลยอยากรู้ ว่ามันจะเหมือนกำแพงจริงๆหรือเปล่า

เขายื่นหน้าเข้ามาจนแนบติด จูฮยอนตัวสั่นระริกเพียงแค่ปลายจมูกของเราสัมผัสซึ่งกันและกัน

จูฮยอนรับรู้ได้ว่าเธอควรที่จะกลัวหรือยิ่งโกรธ ไม่ใช่มายืนทำตื่นเต้นอยู่แบบนี้ แต่เธอโกหกตัวเองไม่ได้หรอกว่าสิ่งที่ยงฮวากำลังทำ มันน่าตื่นเต้นมากแค่ไหน

เป็นบ้าไปแล้วหรอ ฉันชักอยากรู้แล้วสิ ว่านายเป็นอะไรมากไหม

อะไรผมเป็นอะไร?

แม้แต่เสียงกระซิบของเขา ก็ยังทำให้จูฮยอนใจสั่นหวั่นไหว เธอประหม่าและตื่นเต้น แต่ก็ต้องแกล้งทำอวดเก่งว่าตัวเองนั้นเชี่ยวชาญมากกว่า

ก็นายคิดจะจูบฉันอีกแล้ว เอะอะอะไรก็เอาแต่คิดจะจูบกันท่าเดียว ตบะแตกแล้วสินะ

“….” ยงฮวาหน้าถอดสี ถ้าจูฮยอนไม่พูด เขาคงไม่รู้เลยว่าที่ผ่านมาตัวเองทำตัวแบบไหน

อุ้ยตาย! ว้าย กรี๊ด!!”

ยงฮวารีบผละออกเมื่อมิยองส่งเสียงกรีดร้องดังลั่น แทยอนเองก็ตกใจที่ผ่านมาเห็นพวกเขาสองคนในสภาพนี้ด้วยเหมือนกัน

พวกเธอสองคนพวกเธอสองคนกำลังทำอะไรกัน!?” ริมฝีปากของแทยอนสั่นระริก อีกนิดเดียว เธอดูไม่ผิดหรอกว่าพวกเขาสองคนใกล้ชิดกันระดับไหน

ไม่ใช่อย่างที่พี่ๆคิดนะคะ!” จูฮยอนรีบดีดตัวออกห่างจากยงฮวา แล้วเดินเข้าหาพี่สาวทั้งสองคนอย่างไม่รอช้า ทำเหมือนว่าก่อนหน้านี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

เราแค่กำลังซ้อมฉากจูบกันน่ะครับ

ฮะ! ซ้อมจูบ แทยอนกับมิยองโพล่งออกมาพร้อมกัน ทำเอาจูฮยอนถึงกับต้องยืนกุมขมับด้วยความปวดหัว

จองยงฮวาบ้าไปแล้ว ถ้าเขาจะยืนอยู่เงียบๆ หรือชิ่งเดินหนีไปโดยไม่อ้าปากพูดอะไรเลยก็คงไม่มีใครว่าอะไรเขาหรอก

เราสองคนต้องจูบกันจริงๆค่ะ แต่ก็แค่การแสดงหลอกๆ แล้วอีกอย่างจูบกับวัตถุโบราณก็ไม่ต่างอะไรกับจูบกำแพงหรอก ไม่มีความรู้สึกอะไรหรอกค่ะ พูดจบแล้วจูฮยอนก็รีบก้มหน้าก้มตาชิ่งเดินหนี มิยองกับแทยอนพากันเดินตามน้องสาวของพวกเธออย่างมึนงง พวกเธอพยายามที่จะเข้าใจในสิ่งที่จูฮยอนบอก แต่คิดยังไงก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่ามันจะเหมือนจูบกับกำแพงได้ยังไง

ยงฮวายืนยิ้มอยู่ที่มุมตึก ขนาดบอกว่าจูบกับเขาเหมือนจูบกำแพงยังหน้าแดงขนาดนั้น เพราะฉะนั้นต่อให้จูบของเขาจะห่วยแตกมากแค่ไหน แต่เขาก็ภูมิใจที่ทำให้จูฮยอนอายจนหน้าแดงได้



 

มิยองกับแทยอนตามน้องสาวมาถึงห้องแต่งตัว ส่วนจูฮยอนก็มึนงงที่เข้ามาแล้วไม่พบใคร ทั้งที่ก่อนหน้าจงฮยอนบอกว่าให้ช่างแต่งหน้าทำผมมารออยู่ในห้องนี้แล้ว

แปลกจัง หายไปไหน?

แทยอนกับมิยองมองตามสายตาชวนสงสัยของน้องสาว จูฮยอนทำเหมือนกำลังมองหาอะไรบางอย่าง เธอกวาดตาดูทั้งในห้องนอกห้อง ไม่เว้นแม้แต่ในห้องน้ำ

หาใครอ่ะ? มิยองถามขึ้น

หาช่างแต่งหน้าทำผมค่ะ คุณจงฮยอนบอกว่าพวกเขามารออยู่ในห้องนี้แล้ว แต่ไม่เห็นมีใครเลย

ได้ฟังแล้วพี่สาวทั้งสองคนก็หันมองตากันแล้วยิ้ม ที่แท้คนที่จูฮยอนกำลังมองหาก็คือเธอสองคนนั่นเอง

คือเราสองคนรับสัมปทานในห้องนี้ทั้งหมดตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเท้า นั่งลงเลยค่ะคุณผู้หญิง เชื่อมือเราสองคนนะคะ วันนี้คุณจะต้องเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดอย่างแน่นอน มิยองดันร่างบางให้นั่งลง เตรียมพร้อมลงมือแต่งสวยให้น้องสาวอย่างเต็มที่ ส่วนแทยอนรับอาสาช่วยทำเล็บให้ เจ้าสาวจำเป็นที่จะต้องสวยทั้งตัวไม่เว้นแม้กระทั่งปลายเล็บ

พี่แทยอน หนูทาเล็บไม่ได้นะคะ เผื่อมีคนไข้ด่วน… ”

วันนี้คุณหมอจูฮยอนไม่มีคนไข้แน่นอนจ๊ะ ไม่มีใครใช้แรงงานคุณหมอในวันแต่งงานหรอกนะ พอเอ่ยถึงเรื่องแต่งงานขึ้นมา ทั้งสามสาวก็พากันเงียบกริบ เมื่อครู่นี้จูฮยอนบอกว่าเธอจำเป็นจะต้องจูบกับยงฮวา แทยอนกับมิยองไม่อยากจะคิดเลยจริงๆว่าภาพนั้นจะออกมาเป็นยังไง

ยังไงก็ตามนายจองยงฮวาไม่ใช่กำแพงนะจูฮยอน ขนาดมนุษย์ยุคหินยังตีหัวหญิงที่หมายปองแล้วก็ลากเข้าถ้ำ ส่วนมนุษย์ผู้ชายสมัยโชซอนถึงจะโบราณแต่ก็ทำลูกเป็น ก็พวกเรานี่แหละที่เป็นลูกหลานของพวกเขา เธอต้องจูบกับเขา แล้วยังต้องเข้าห้องหอด้วยหรือเปล่า?

ไม่ค่ะ ฉันจะเข้าห้องหอกับเขาทำไม แค่จบพิธีก็แยกย้ายกันแล้วค่ะ ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้นหรอก พี่ก็รู้นี่นาว่าหนูกับนายนั่นเป็นยังไง เราสองคนอยู่ด้วยกันไม่ได้แน่ๆค่ะ

ถึงจูฮยอนจะยืนยันอย่างนั้น แต่เรื่องจูบคือเรื่องที่ห่างไกลความเป็นจริงมากเหลือเกิน จูฮยอนเกลียดยงฮวาเข้าเส้น แต่กลับยอมที่จะให้เขาจูบง่ายๆ มันออกจะแปลกมากเกินไป แต่จะว่าไปแล้วมันก็แปลกตั้งแต่ตอนที่จูฮยอนบอกว่ายงฮวาพาเธอไปเข้าห้องน้ำในโรงแรมม่านรูดแล้วล่ะ

นี่จะเรียกว่าเป็น First kiss ของเธอได้อยู่ไหม? มิยองเอ่ยถามด้วยความสงสัย ขณะที่แทยอนก็ตั้งใจรอฟังคำตอบด้วยความตั้งใจมากจนดูผิดปกติ

แน่นอนสิคะ หนูไม่เคยจูบกับใครเลยสักคน จูฮยอนพูดตอบตาใส แก้มเปล่งปลั่งทอสีแดงระเรื่อตรงตามสีที่มิยองแต่งแต้มลงมา พี่สาวทั้งสองคนจึงไม่ทันได้สังเกตเห็นถึงความผิดปกติใดๆ

แม้แต่จูฮยอนก็ยังไม่อยากเชื่อตัวเองว่าเธอจะเสียจูบแรกให้คนอย่างยงฮวาไปแล้ว ซ้ำร้ายยังต้องเตรียมเสียจูบต่อหน้าผู้คนมากมายในวันนี้อีก นี่เธอต้องยอมอดทนมากถึงขนาดนี้เลยเชียวหรือ?

ยังไงก็ตาม เธอจะต้องระวังเอาไว้ให้มากๆ แค่จูบนี่แหละ มันสปาร์คมานักต่อนักแล้ว แทยอนพูดเตือนน้องสาว ทำเอามิยองถึงกับหัวเราะร่วนออกมา

อะไรหรอคะ? จูฮยอนถามหน้าซื่อ คำตักเตือนของแทยอนไม่ใช่เรื่องน่าขันเลย แต่มิยองกลับหัวเราะได้เหมือนกับคนเมา

พี่ขำแทยอน จะบอกอะไรให้ว่า… ”

ยัยมิยอง ห้ามพูดนะ!” แทยอนชี้หน้าเพื่อนสาว แต่มิยองไม่สนใจคำทักท้วงของเธอเลยแม้สักนิด

พี่สาวคนโตของเธอ ยัยคิมแทยอน สปาร์ครักกับแฟนเด็กของเธอก็ตอนจูบแรกนี่แหละ

“….” จูฮยอนไม่มีความเห็นเมื่อแทยอนเอาแต่นั่งหน้าแดงด้วยความเขินอาย

น่ารักจะตาย เธอจะอายทำไม มิยองยังคงพูดหยอกได้อย่างสนุกปาก

ถึงแทยอนจะรู้สึกอาย แต่ก็คงไม่เศร้ามากไปกว่าการนับถอยหลังยอมให้แบคฮยอนไปเรียนต่อ ถ้าไม่มีเขาอยู่ใกล้ๆ เธอคงเหงามาก มิยองเองก็เอาแต่สวีทหวานกับแฟน ส่วนจูฮยอนก็ต้องอยู่กับยงฮวาตั้งหนึ่งปี หลังแบคฮยอนไปแล้ว แทยอนหวังว่าการได้ใช้ชีวิตในมหาลัยจะทำให้เธอลืมความคิดถึงไปได้บ้าง

 




 

เจ้าสาวซอจูฮยอนสวยงดงามราวกับเทพธิดา แทยอนกับมิยองช่วยกันทำมงกุฎดอกไม้ให้น้องสาวด้วยตัวของพวกเธอเอง ชุดเจ้าสาวฟูฟ่องสีขาวเหมาะสมกับจูฮยอนมาก ทำเอาแทยอนกับมิยองถึงกับพากันน้ำตาไหลไม่รู้ตัว

สำหรับพวกเธอแล้วเหมือนวัยเด็กผ่านพ้นไปไม่กี่วันเท่านั้นเอง แทยอนกับมิยองจำได้ดีว่าขนมที่จูฮยอนเคยแบ่งปันให้ในวันที่หิวโหยนั้นอร่อยและทำให้พวกเธออิ่มเอมมากแค่ไหน

ไม่ทันไรเลย เธอก็ปาดหน้าพวกพี่ชิงมีสามีก่อน

จูฮยอนช่วยซับน้ำตาให้พี่สาว มันก็แค่งานแต่งงานจำเป็น เธอไม่เข้าใจว่าพวกพี่สาวจะร้องไห้กันทำไม

เดี๋ยวพอครบหนึ่งปี หนูก็จะชิงเป็นแม่หม้ายป้ายแดงก่อนพวกพี่ด้วยเหมือนกัน

ทั้งสองสาวหัวเราะทั้งน้ำตา ถึงจะรู้ดีว่าจูฮยอนต้องแต่งงานตามเงื่อนไขของพินัยกรรม แต่พวกเธอรู้สึกตื้นตันเหมือนกับว่ากำลังจะเสียจูฮยอนไปจริงๆ

ถ้าไม่อยากเป็นแม่หม้าย ก็จับจองยงฮวาให้อยู่หมัดสิ โปรยเสน่ห์ใส่เขาเลย หัดเรียนรู้ที่จะยั่วยวนซะบ้าง ไม่แน่หรอกเขาอาจจะรักหลงน้องสาวของพี่จนโงหัวไม่ขึ้นเลยก็ได้ มิยองพูดหยอกสนุกปาก เพราะรู้อยู่แล้วว่าจูฮยอนไม่มีทางทำเหมือนที่เธอพูดเป็นแน่ ต่างกับจูฮยอนที่คราวนี้กลับเป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกลังเล พฤติกรรมและคำพูดหลายครั้งของยงฮวาชวนให้สงสัย แต่บางทีเขาก็ทำเหมือนกับไม่สนใจเธอเลยจริงๆ

แล้วถ้าเขาเกิด ไม่สิ หนูหมายถึง ถ้าเกิดว่าเราสองคนรักกันขึ้นมาจริงๆ

“No way! จำไว้นะจ๊ะเบบี๋ ว่าต่อให้ผู้ชายทั้งโลกจะขาดแคลน เธอก็ห้ามรักจองยงฮวาเด็ดขาด

แต่ความจริง อย่างจองยงฮวาก็ไม่เลวนะ ถึงจะเชยๆหรือจะเหมือนวัตถุโบราณไปบ้าง แต่พี่คิดว่าเขาจะต้องไม่กล้านอกใจเธอแน่ ผู้ชายอย่างเขาน่าจะรักเดียวใจเดียว ไม่กล้าจับต้อง แล้วก็ไม่คิดโปรยเสน่ห์ใส่หญิงอื่น เขาจะรักและซื่อสัตย์กับเธอไปจนวันตาย

ไม่เอา ฉันไม่ชอบเขาอ่ะ มิยองค้านหัวชนฝา ถึงแม้ที่แทยอนพูดมาอาจเป็นข้อดี แต่เธอไม่ชอบคนอย่างยงฮวาเอาเสียเลย

อะไร เมื่อกี้เธอยังเชียร์ให้น้องโปรยเสน่ห์ใส่เขาอยู่เลยนะ แทยอนพูดค้าน

เห็นพี่สาวทั้งสองหยอกทะเลาะกันแล้ว จูฮยอนก็อดใจหายไม่ได้ ที่ผ่านมาเราอยู่ด้วยกันตลอด เธอไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะได้แต่งงานก่อนแบบนี้ และถึงแม้จะรู้ดีว่าการแต่งงานในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนอยู่แล้ว แต่เธอก็แอบใจหายไม่ได้อยู่ดี

หนูเองก็หวังว่าจะได้เห็นพี่สองคนแต่งงานแล้วก็เป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดด้วยเหมือนกัน แต่พอถึงตอนนั้นหนูคงกลายเป็นแม่หม้ายไปแล้วจริงๆ

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

ไปดูสิว่าใครมา

มิยองรับหน้าที่เป็นด่านหน้าออกมาเปิดประตู ความจริงแล้วจงฮยอนไม่ได้ตั้งใจจะมารบกวนเวลาแต่งตัวของเจ้าสาว หากแต่เป็นเพราะพ่อของเขาอยากพบกับจูฮยอนให้ได้

ขอโทษด้วยนะครับ คือพ่อของผมอยากพบคุณจูฮยอนก่อน จะสะดวกไหมครับ



 

จูฮยอนยอมมาพบพ่อของจงฮยอนตามคำขอ ทั้งที่ก่อนหน้าจงฮยอนไม่เคยพูดมาก่อนว่าพ่อของเขาจะมาร่วมงานนี้ด้วย ได้ยินมาว่าพ่อของจงฮยอนซึ่งรับหน้าที่เป็นทนายความประจำตระกูลของเธอเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วเดินทางไปไหนกับพ่อของยงฮวาสักแห่ง แล้วพวกเขาก็ประสบอุบัติเหตุ

ผลพวงจากอุบัติเหตุทำให้พ่อของยงฮวาเสียชีวิต ส่วนพ่อของจงฮยอนต้องกลายเป็นคนพิการเดินไม่ได้

ท่านดูสูงวัยมากแล้ว แต่ก็ยังยืนกรานว่าจะมางานแต่งงานของเธอกับยงฮวาให้ได้ ในตอนเด็กจูฮยอนเคยพบพ่อของจงฮยอนน้อยครั้งและความทรงจำของเธอก็เลือนราง อาจเป็นเพราะตอนนั้นเธอยังเด็กมากก็เลยไม่มีความสนิทสนมอะไรกับเขาเป็นพิเศษ

สวัสดีค่ะ คุณลุงลี

คุณหนูจูฮยอน… ” ชายชราส่งผ่านความสุขออกมาทางรอยยิ้ม ซอจูฮยอนในชุดเจ้าสาวสวยงดงามเหมือนกับแม่และน้าของเธอไม่มีผิด

เจ้าสาวแสนสวยนั่งลงตรงข้ามกับชายชราซึ่งนั่งอยู่บนรถเข็น จงฮยอนนั่งขนาบพ่อของเขา ก่อนหน้าพยายามพูดพยายามเตือนแล้วว่าให้อยู่ที่บ้าน แต่ท่านไม่ยอม เอาแต่ยืนยันว่าจะมาให้ได้

คุณจงฮยอนบอกว่าคุณลุงอยากพบหนูหรือคะ?

“….” ชายชรายังคงนั่งอมยิ้ม ถ้าวันนี้พ่อแม่ของจูฮยอนยังอยู่ พวกเขาสองคนจะยังสามารถยิ้มให้กันได้เหมือนเดิมหรือเปล่า

คุณหนูอยากรู้ไหม ว่าทำไมคุณแม่ของคุณหนูถึงได้แต่งงานใหม่

ค่ะ หนูอยากรู้ จูฮยอนยืนยันหนักแน่น หัวใจของเธอเต้นแรง เริ่มรู้สึกมีความหวังว่าบางทีพ่อของจงฮยอนอาจจะยอมบอกอะไรกับเธอบ้างก็เป็นได้

พ่อครับ จงฮยอนไม่แน่ใจในความต้องการของผู้เป็นพ่อ จากพินัยกรรมแล้ว เขาคิดว่าชเวอินฮวาไม่ต้องการให้จูฮยอนได้รู้เรื่องใดๆในตอนนี้แน่

ให้พ่อพูดเถอะ ให้พ่อได้พูดก่อนที่พ่อจะตายเถอะนะ

 


 

 



 

**********************************100%********************************

ติดภารกิจค่ะ  เลยมาช้าไปหน่อย  ขอโทษด้วยนะคะ
   อย่าลืมคอมเม้นท์ให้กันนะคะ    ขอบคุณมากค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,171 ความคิดเห็น

  1. #4168 barbiebot (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 22:41
    โหหหหหห. ลุ้นตัวโก่งเลยค่ะ. คุณพ่อจะพูดอะไรค่ะ
    #4,168
    0
  2. #4147 papink (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 15:48
    เอาล่ะสิ คุณลุงจะพูดอะไร
    #4,147
    0
  3. #3776 cassysanuk (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 05:02
    ซอพูดอะไรออกมาน้ะะะะะ
    #3,776
    0
  4. #3223 Fav novel (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:37
    พ่อจงฮยอนทำให้เรื่องดีขึ้น
    #3,223
    0
  5. #3052 อณุชิดาวงษา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:38
    ซอจะรู้แล้ว
    #3,052
    0
  6. #3051 อณุชิดาวงษา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:38
    ซอจะรู้แล้ว
    #3,051
    0
  7. #2233 Liny_Tiny (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 20:00
    พ่อจงจะพูดอะไรกะน้องแล้วน้องจะยังแต่งงานรึป่าว
    #2,233
    0
  8. #2226 Liny_Tiny (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 19:20
    อยากรู้ว่าคุณพ่อจงจะพูดอะไร  ส่วนน้องหล่ะจะยังแต่งงานมั๊ย. ถ้าไดอารี่ไม่มีความหมาย


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 มกราคม 2558 / 19:23
    #2,226
    0
  9. #2205 shawolp10 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 19:34
    แหวน2000วอนเรอะะะ55คุ้นๆเนาะ โอ๊ยยจะแต่งแล้วชะะ พ่อเฮียจงจะพูดอะไรต้องเกี่ยวกับพ่อซอแน่เลยอ่า
    #2,205
    0
  10. #2093 bank (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 23:44
    จูบกี่ครั้งละเนี้ย ยงชอบละซิ



    จงนี่เจ้ากี้เจ้าการ วุ่นวายจริงๆ 5555
    #2,093
    0
  11. #2075 ทีมยงซอ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 22:08
    ยงฮวาเป็นโรคติดจูบจริง ๆ แล้วใช่ไหม แต่ต้องกับน้องซอด้วย อิอิ

    จงฮยอนอ่ะ แกน่ารำคาญนะ แต่ฉันรักแกมาก 555 วุ่นวายจนเกิดเรื่องดี ๆ ตลอด

    ตอนหน้าน้องซอจะรู้ความจริงแล้วใช่ไหม ดีใจ ๆ จะแต่งงานกันแล้ว ต้องมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้น
    #2,075
    0
  12. #1994 bellloveYongseo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:27
    ยงจะได้จูบอีกแล้ว 555 ลุ้นๆพ่อจงจะพูดเรื่องไร
    #1,994
    0
  13. #1988 BoiceChom (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 20:40
    โอ๊ยยความจริงจะคลายแล้ว พ่อพี่จงมาช่วยแท้ๆ


    แต่จูบบบบบบบบ เอาอีกได้มั๊ยชอบอ่ะ
    #1,988
    0
  14. #1970 Pucca Pook (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 16:32
    โอยยยยย น้องซอนิปากร้ายจิงงงง



    จงฮยอนนน จัดการงานได้ดีมากจ๊ะ แต่...แหวน 2 พันวอนคือร่ะ!!!5555
    #1,970
    0
  15. #1750 seolove (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มกราคม 2558 / 10:18
    งานแต่งงานถึงแม้จะแต่งเพราะเหตุผลอื่นแต่ก็แอบแฝงไปด้วยความรู้สึกจริงๆๆ

    #1,750
    0
  16. #1714 softhy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 19:29
    จะมีเรื่องอะไรอีกไหมอ่ะก่อนงานแต่ง ไม่นะ..... อยากให้ทุกอย่างออกมาโอเคที่สุดนะคะ..
    #1,714
    0
  17. #1650 natnat16 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 21:49
    ยงโดนสบประมาทแบบนี้น่าสงสาร ว่าแต่กล้าๆ หน่อยเอาใจช่วย
    #1,650
    0
  18. #1597 lovelyyou999 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 15:48
    ยงหักห้ามใจหน่อย จะจูบน้องซอท่าเดียวเลย

    รอลุ้นเมื่อไรน้องซอจะมีใจให้วัตถุโบราณบ้างนะ
    #1,597
    0
  19. #1549 goguma (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 19:59
    มาช้าเหมือนกันค่าไรเตอร์ โดนจับแอดมิดที่ รพ.

    มาลุ้นต่อ ค่ะ กำลังสนุกเลย

    ตัดชุดรอใส่งานแต่งพี่ยงน้องซอมานานแล้วว

    ได้แต่งสมใจซะทีค่ะ เด๋วแต่งหน้าทำผมไปงานเลยแล้วกันนะคะ

    เจอกันที่งานนะคะ
    #1,549
    0
  20. #1545 Phitcha (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 12:43
    พ่อจงฮยอนรู้เรื่องอะไรอ่าาาาาาา
    #1,545
    0
  21. #1525 Lovelyminmin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2557 / 22:33
    โอวโฮ,~~~~~พิธีแต่งดูอลังการไม่ธรรมดานะคะเพราะจงทำบานปลายไปเยอะจนไม่มีงบซื้อแหวนเลย!!! 555555 นี่รอดูฉากสำคัญของงานเลยนะคะ >< / พ่อจงจะมาทำให้ดีขึ้นรึแย่ลงกันนะงานนี้??
    ไรเตอร์สู้ๆ
    #1,525
    0
  22. #1506 only (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2557 / 17:00


    พ่อจงเก็บความลับอะไรไว้นะ
    #1,506
    0
  23. #1500 jin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2557 / 21:45
    มิยองยังไงกันจ้ะ เดี๋ยวก็พูดเชียร์ให้น้องซอจับยงไว้ เดี๋ยวก็ห้ามน้องชอบยง

    มันยังไงกัน งันน้องซอฟังพี่แทดีกว่าเนอะ ว่าแต่ว่าพ่อของจงมีอะไรที่อยาก

    พูดบอกซอเหรอคะ อยากรู้
    #1,500
    0
  24. #1488 me a da (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2557 / 00:10
    ไรท์เตอร์อะชมทิ้งปมอีกละ...รีดเดอร์งอน...........หางอลละ 5555 พ่อจงฮยอนจุบอกตอนนี้เลยหรอ ไม่ดีมั่ง
    #1,488
    0
  25. #1487 yongseofan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 23:30
    อ่าาา เรื่องอะไรที่พ่อจงฮยอนจะพูดลุ้นมากเลย

    ขอให้ออกมาในด้านดีนะ ไม่อยากใก้น้องซอเสียใจยิ่งขึ้นวันแต่งงาน
    #1,487
    0