Hate you, I hate you (Yong&Seo) Fin.

ตอนที่ 10 : Hate you, I hate you Chapter 9 :: Broken heat [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 697
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    28 พ.ย. 57



Hate you, I hate you Chapter 9

Broken heat

 





 

ถึงตอนนี้โลกจะยังไม่แตก แต่จูฮยอนคิดว่าหัวของเธอมันกำลังจะแตกแยกออกจากกันแล้ว

ทันทีที่ก้าวเข้ามาในโรงพยาบาล สิ่งที่ได้รับจากทุกคนเรียกว่าความยินดี สายรุ้งที่เธอชอบสุมอยู่บนหัวของเธอ แม้แต่ท่านผู้อำนวยการพ่อของลีจองชินก็ยังลงมาร่วมแสดงความยินดีกับเธอด้วยตัวของท่านเอง ทุกคนได้รับการ์ดแต่งงานหมดไม่เว้นแม้แต่หัวหน้าแม่บ้าน ข้อดีก็คือจากนี้เธอจะไม่ต้องวิ่งหนีความจริงหรือปกปิดอะไรเอาไว้อีก แต่ข่าวร้ายก็คือทุกคนรู้หมดแล้วว่าเธอกำลังจะแต่งงานกับจองยงฮวา

จงฮยอนรับโทรศัพท์หน้าซีด เขากะเอาไว้แล้วว่าจูฮยอนจะต้องโทรมา แล้วเธอก็โทรมาจริงๆ

คุณจงฮยอน ขอบคุณที่มาแจกการ์ดแต่งงานให้นะคะ

เสียงนั้นเล็ดรอดออกมาจากไรฟัน จงฮยอนรู้ว่าจูฮยอนกำลังโกรธมากแค่ไหน

เอ่อคืออย่างนี้ครับ คือพี่ยงฮวาเป็นคนบอกให้ผมส่งการ์ดเชิญให้กับทุกคนที่โรงพยาบาล ผมก็เลยส่งไป

อ๋อจองยงฮวาเองหรอคะ จูฮยอนวางโทรศัพท์ก่อนที่จะข่มลมหายใจรุ่มร้อน ยงฮวาอยากตายหรือไง เขาถึงได้คิดทำอะไรโดยไม่ยอมถามความสมัครใจของเธออย่างนี้

 


 

เห็นร่างบางเดินลิ่วๆออกไป จองชินก็ได้ยืนมองตามด้วยความแปลกใจ จูฮยอนยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงด้วยซ้ำ อยู่ดีดีรีบร้อนออกไปทำไมถึงไม่บอกกันก่อน

ยงฮวาได้รับโทรศัพท์เตือนจากจงฮยอน เป็นเรื่องธรรมดาที่จูฮยอนจะต้องโมโห แต่เคืองที่สุดคงเป็นจงฮยอนที่คิดเอาตัวรอดด้วยวิธีนี้

หมอนี่ มันรักฉันน่าดูเลยสินะ

ใครโทรมาหรอคะ? ถ้าพี่มีธุระสำคัญ ฉันกลับเลยดีกว่า

เอ่อก็ไม่สำคัญเท่าไหร่หรอก กินข้าวให้หมดก่อน แล้วค่อยกลับไปนะ กินเยอะๆ ลูกของเธอจะได้แข็งแรง ยงฮวาจ้องมองนาฬิกาสลับกับตักอาหารใส่จานให้กับคริสตัล กำลังท้องกำลังไส้แท้ๆ แต่ไม่รู้ว่าว่าที่สามีหนีหายไปไหน คริสตัลบอกว่าพวกเขาจะแต่งงานกันอยู่แล้ว แต่เธอได้พบหน้าคังมินฮยอกไม่กี่ครั้งเท่านั้นเอง

แผลที่หน้าพี่… ”

ไม่มีอะไรหรอก แค่เดินโขกประตูน่ะ ยงฮวายิ้มกลบเกลื่อน ไม่ว่าจะเจ็บตัวเพราะจูฮยอนกี่ครั้ง เขาก็ไม่เคยปริปากบอกใคร

ยังไงก็ตาม พี่อยากให้เธอคิดถึงตัวเองกับลูกของเธอก่อน เขาตอบตกลงที่จะแต่งงานแล้วนี่ ยังไงเขาก็จะต้องมาหาเธอแน่อยู่แล้ว

พ่อกับแม่ก็แค่ตกลงว่าจะจัดงานแต่งงานบนเรือ แค่นั้นพี่เค้าก็ไม่พอใจแล้วค่ะ

ยังไม่ทันได้แต่งงานสารพัดปัญหาก็เริ่มบั่นทอนจิตใจของว่าที่คุณแม่วัยสาว ยงฮวาไม่อยากปากเสียว่าพวกเขาอาจจะอยู่กันไม่ยืด แต่เขาก็ทำได้แค่แอบคิดอยู่ในใจ

ฉันกลัวว่าพี่เค้าจะเบื่อ แล้วก็อาจจะไม่สนใจฉันอีก ฉันควรทำยังไงดีคะ? คริสตัลอยากจะร้องไห้ ก่อนหน้าที่เราได้พบกัน เธอรู้สึกได้ว่าอะไรๆก็ดูหอมหวานไปหมด ตอนนั้นทุกคนตักเตือนบอกว่ามินฮยอกเจ้าชู้มากแต่เธอก็ไม่ฟัง พอพลาดพลั้งความรู้สึกห่างเหินคล้ายกับคนกำลังถูกทิ้งก็เข้ามาเยือนในทันที ถ้าหากพ่อของลูกในท้องเป็นยงฮวา เธอคงไม่ต้องเป็นทุกข์หนักแบบนี้

เธอรักเขาหรือเปล่า?

“….” คริสตัลก้มหน้าซ่อนน้ำตา ตอนแรกเธอเองก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองรู้สึกกับมินฮยอกแค่ไหน ตอนที่เราสองคนคบกันแบบผิวเผิน เธอชอบเขามาก แต่เมื่อทุกอย่างเกินเลย ทุกอย่างก็เหมือนกับขนมหวาน น่าหลงใหลจนลืมทุกสิ่งทุกอย่าง จนกระทั่งตั้งท้อง ความรู้สึกที่มีต่อเขาคนนั้นก็เปลี่ยนอีกครั้ง แน่นอนว่าเธอรักเขา

ฉันอยากพักจากเรื่องนี้แล้วค่ะ ว่าแต่พี่ชวนฉันมา มีอะไรกับฉันหรือเปล่าคะ?

ยงฮวาจำใจยื่นการ์ดแต่งงานของเขาให้ ถึงก่อนหน้าจะรู้สึกประหม่านิดหน่อย แต่ตอนนี้เขารู้สึกดีขึ้นมากแล้ว

อะไรกันคะ? พี่จะแต่งงานหรอ… ” ยิ่งกว่าความตกใจ แต่คริสตัลนึกไม่ออกเลยว่ายงฮวาจะแต่งงานกับใครได้

ซอจูฮยอนชื่อนี้คุ้นมากจริงๆ

ไม่เร็วเกินไปหน่อยหรอคะ ฉันไม่เห็นว่าที่ผ่านมาพี่จะเคยคบผู้หญิงคนไหนเลย

นอกจากเธอแล้วก็เห็นยงฮวาต้องตามอยู่คนเดียว ในที่สุดคริสตัลก็นึกออกแล้วว่าซอจูฮยอนคือใคร ที่แท้ก็เป็นน้องสาวต่างแม่ที่ยงฮวาอ้างว่าเขาต้องช่วยดูแล ตอนนี้เธอเป็นหมอในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง และที่สำคัญผู้หญิงคนนี้ก็เคยเป็นรักแรกของมินฮยอกด้วย

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

ขออนุญาตที่ดิฉันต้องขัดจังหวะนะคะ แต่คือมีคนมาขอพบคุณยงฮวาค่ะ ดิฉันบอกเธอแล้วว่าคุณไม่ว่าง แต่เธอคนนั้นบอกว่าจะต้องพบคุณให้ได้ จะให้ดิฉันเรียกตำรวจดีไหมคะ เธอบอกว่าจะไม่ยอมไปไหน ถ้าคุณไม่ออกไปพบเธอ

 





 

จูฮยอนนั่งอยู่ที่ป้อมยามหลังจากถูกไล่ให้กลับออกมา บริษัทนี้เป็นของแม่เธอแท้ๆ แต่ดูเหมือนว่าการจะเข้าไปข้างในหรือแม้แต่การขอเข้าพบยงฮวาจะเป็นเรื่องไกลเกินเอื้อมสำหรับเธอ

ท่านประธานผู้สูงส่ง สั่งสอนให้พนักงานในบริษัทไล่ฉันเหมือนหมูเหมือนหมา นี่ฉันพูดดีดีแล้วนะ ไม่ได้หาเรื่องชวนตีหรือทำตัวเสียมารยาทเลย อยากจะบ้าตายจริงๆ

หญิงสาวผู้โชคร้ายก้มมองดูตัวเอง ท่านประธานของพวกหล่อนสูงส่งนักหรือ ถึงได้มองเห็นเธอเป็นผู้หญิงข้างถนน แค่บอกกับพวกเธอว่ามาขอพบจองยงฮวา คนพวกนั้นก็พากันยิ้มหยัน เอาแต่ถามว่านัดไว้หรือเปล่า ถ้าไม่นัดไว้ก็ให้พบไม่ได้ เธอพยายามพูดดีดีด้วยก็แล้ว หนักข้อถึงขั้นเอาทะเบียนสมรสให้ดูแต่ก็ไม่มีใครเชื่อ หนำซ้ำยังถูกหาว่ามันเป็นของปลอมอีก

คุณลุงคะ ฉันขอร้องล่ะ ช่วยตามจองยงฮวาให้หน่อยนะคะ จูฮยอนข่มใจครั้งสุดท้าย ทว่าแม้แต่ยามก็ยังเมินใส่

กลับไปเถอะแม่หนู ท่านประธานของเราไม่ใช่บุคคลสาธารณะนะถึงได้จะมีเวลาออกมาพบกับทุกคนได้ง่ายๆ แล้วทะเบียนสมรสปลอมนั่นก็อย่าเอาไปหลอกใครอีกล่ะ ไม่แน่ว่าครั้งหน้าอาจจะถูกจับเข้าคุกเลยก็ได้

ถูกตอกกลับมา จูฮยอนก็ทำได้เพียงแค่ยืนกะพริบตาปริบๆ เธออยากหัวเราะเลยด้วยซ้ำ แต่ก็ต้องอดทนอย่างถึงที่สุด

นี่วันซวยของฉันสินะ

 



 

การ์ดแต่งงานของเจ้านายถูกส่งถึงมือพนักงานทุกคนหลังจากนั้นไม่กี่นาที และทุกคนก็พากันหน้าซืดตกใจหลังจากได้เห็นชื่อของว่าที่เจ้าสาวของเจ้านาย

รถยนต์คันหรูออกมาจากประตูบานใหญ่ จูฮยอนชะเง้อคอยาวมองเข้าไป เธอผิดหวังที่รู้ว่ารถคันนั้นไม่ใช่รถของยงฮวา

หญิงสาวที่อยู่ในรถจับจ้องมองดูคนที่ยืนอยู่ด้านนอกไม่ละสายตา นี่น่ะหรือรักแรกของคังมินฮยอก ตัวจริงของซอจูฮยอนดูดีมากกว่าในรูปเสียอีก เมื่อก่อนเคยได้ยินแต่ชื่อ เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าน้องสาวต่างพ่อต่างแม่ของยงฮวาจะสวยมากถึงขนาดนี้

ทันทีที่รู้ว่าจูฮยอนมา ยงฮวาก็ถึงกับวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต เลขานุการของเขาบอกว่าจูฮยอนถูกไล่ออกไป แถมเธอยังยอมไปแต่โดยดีอีกด้วย

ยืนรออยู่นานจนความโกรธที่มีเริ่มฝ่อลง จูฮยอนเบื่อหน่ายและไม่สามารถเอาเวลามาทิ้งแบบนี้ได้ เธอไม่อยากเชื่อเหมือนกันว่าการมาพบยงฮวาจะยากเย็นได้ถึงขนาดนี้

นายตั้งใจถ่วงเวลาให้ฉันหายโกรธใช่ไหมเนี่ย? ไม่ตลกเลยนะ

กำลังจะหันหลังกลับแต่จูฮยอนก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นใครบางคนวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหา นั่นคือจองยงฮวาจริงๆหรอ ท่านประธานผู้สูงส่งวิ่งออกมาหาเธอที่หน้าป้อมยาม มันเป็นภาพที่ช่างดูน่าประทับใจมากจริงๆ

จูฮยอน! อย่าอย่าเพิ่งไป

ในเมื่อเขาห้ามเพราะฉะนั้นเธอก็จะไป ทุกคนที่นี่น่าเบื่อมากพอๆกับท่านประธานของพวกเขานั่นแหละ มีอย่างที่ไหนมาหาว่าเธอแอบอ้างอยากพบท่านประธานจนตัวสั่น ใช่คนพวกนั้นพูดถูก แต่ตัวของเธอสั่นเพราะโกรธ ไม่ใช่สั่นเพราะอย่างอื่นเลย

เห็นจูฮยอนเดินอ้าว ยงฮวาจึงรีบวิ่งไล่ตามติด เธอเรียกรถแท็กซี่ ยงฮวาก็ไล่รถแท็กซี่ เป็นตายยังไงเราก็จะต้องพูดกันก่อน

ไปกับผม ช่วยกลับเข้าไปกับผมก่อน ยงฮวาพูดปนหอบ เขายอมรับว่าคนของเขาเสียมารยาทที่ทำกับจูฮยอนอย่างนั้น เรื่องนี้เขายอมรับว่าตัวเองผิดจริงๆ

จูฮยอนเชิดใส่หน้างอ แต่เดิมที่คิดว่าจะด่าเขาให้หนำใจเรื่องการ์ดแต่งงาน แต่สุดท้ายตอนนี้ความรู้สึกนั้นมันกลับแปรปรวนไปหมด

ฉันไม่เคยคิดแอบอ้างหรืออยากประกาศตัวว่าเป็นอะไรกับนาย แต่นายน่ะทำให้ฉันหน้าแตกยับเยิน

หน้าแตกเพราะแต่งงานกับผมเนี่ยนะ?

ก็ใช่น่ะสิ ยังมีหน้ามาถามอีก

ยงฮวาคว้าข้อมือบาง ฉุดลากพาจูฮยอนกลับเข้ามาด้วยกัน ถึงแม้ใจจะไม่อยากกลับมา แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไรเธอถึงยอมให้เขาฉุดลากพาเธอเข้ามาง่ายๆแบบนี้


 

พนักงานพากันแตกตื่นเมื่อท่านประธานเป็นคนพาจูฮยอนกลับเข้ามาด้วยตัวเอง ยงฮวารู้ว่าคนของเขาเสียมารยาท เพราะฉะนั้นเขาจึงต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมาอีก

นี่คือคุณซอจูฮยอนคนที่ผมกำลังจะแต่งงานด้วย เสียงของยงฮวาก้องไปหมด ทำเอาจูฮยอนถึงกับรู้สึกหัวหมุนท่ามกลางทุกสายตาที่จ้องมองมา

เธอไม่ใช่แค่ว่าที่เจ้าสาวของผม แต่เธอยังเป็นลูกสาวของท่านประธานคนเก่า คุณซอจูฮยอนคือลูกสาวของท่านประธานชเวอินฮวา จากนี้ช่วยดูแลเธอให้ดีด้วยนะครับ

….

….

จนถึงตอนนี้แล้วจูฮยอนยังรู้สึกร้อนๆที่ใบหน้า โดยธรรมชาติของมนุษย์จะต้องมีความสะใจเป็นเรื่องธรรมดา หากแต่เธอไม่เข้าใจว่ายงฮวาต้องการทำให้เธออับอายหรือเปล่า ถึงได้ประกาศอะไรแบบนั้น

วันนี้วันเดียวนับตั้งแต่ก้าวแรกที่โรงพยาบาลมาจนถึงที่นี่ จูฮยอนรู้สึกหัวหมุนไปหมด แถมตอนนี้ยังเริ่มจะหิวข้าวขึ้นมาแล้วด้วย

จองชินบอกว่า คุณยังไม่ได้กินข้าวเที่ยง

นายเป็นพ่อเขาหรอ เอะอะไรก็บอกกันหมดทุกอย่าง

ยงฮวานั่งลงพร้อมกับวางเครื่องดื่มให้ จองชินแค่หวังดี แต่จูฮยอนชอบมองคนอื่นในแง่ร้ายตลอด

พูดจาให้มันน่ารักเข้ากับหน้าตาหน่อยสิคุณ ผมบอกจองชินแล้ว ว่าคุณจะกลับเข้าไปช้าหน่อย กินข้าวก่อน เดี๋ยวผมไปส่งคุณเอง

ทันทีที่ขาดคำพูด อาหารร้อนๆกลิ่นหอมๆก็มาเสิร์ฟลงตรงหน้า จูฮยอนกลืนน้ำลายลงคอเอื้อกใหญ่ หิวจนตาลายไปหมดแต่ก็ยังต้องนั่งเชิดหน้าทำคอแข็ง

ฉันไม่กิน

ไม่กินก็อย่ากิน ยงฮวายกจานลุกหนี แต่กลับถูกจูฮยอนดึงแขนเสื้อเอาไว้ ยงฮวาอมยิ้มพอใจ ก่อนที่จะวางทุกอย่างกลับลงเหมือนดังเดิม

วางมันลงเลย ฉันกินเสร็จแล้วจะออกไปคิดบัญชีกับเลขาหน้าห้องนาย หนอยทะเบียนสมรสปลอมหรอ เธอไม่ได้อ่านมันด้วยซ้ำ ฉันเกือบจะถูกจับโยนออกไปหน้าบริษัทแล้ว

ยงฮวาหัวเราะลั่น แต่เขาก็ต้องหยุดเสียงหัวเราะลงเมื่อจูฮยอนจ้องมองกลับมาด้วยดวงตาที่ไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย

เธอไม่รู้น่า ก็ใครจะไปรู้ มีคนเคยมาแอบอ้างตั้งเท่าไหร่ คนของผมก็เลยป้องกันไว้ก่อน

จูฮยอนตักข้าวกินด้วยความหิวโหย ไม่อยากเชื่อเลยว่ายงฮวาจะพูดจริง วัตถุโบราณสมัยโชซอนอย่างเขา มีผู้หญิงมารุมทึ้ง ท่าทางว่าจะเป็นวัตถุโบราณหายากโดยแท้

หัวเราะอะไร?

เปล่า… ” จูฮยอนกินข้าวไปก็อดขำไม่ได้ นึกภาพไม่ออกว่าเวลาจองยงฮวาถูกผู้หญิงมารุมทึ้ง เขาจะมีสภาพแบบไหน

ความจริงแล้วผมก็ไม่ได้ตั้งใจจะเชิญพวกเขาทุกคนหรอก แต่จงฮยอนน่ะสิ เขาน่ะตัวดีเลย บอกว่าต้องเชิญให้หมดทุกคน

แต่ฉันถามเขาแล้ว เขาบอกว่านายนั่นแหละเป็นตัวต้นคิด

แล้วคุณก็เชื่อเขาใช่ไหม? จงฮยอนน่ะน่ารำคาญจะตาย ผมน่ะอยากเอาเขาไปหมกไว้ที่ไหนสักแห่ง เจ้าคิดเจ้าวางแผนทุกเรื่องเลย

คิดเหมือนกันเลย จบงานนี้ฉันจะต้องเอาคืนเขาบ้าง คนอะไร น่ารำคาญสุดๆ ฉันไม่เคยเจอใครน่ารำคาญเท่าเขามาก่อน

เป็นครั้งแรกที่ทั้งสองคนหัวเราะด้วยกัน ถึงจะรู้ว่าตัวเองว่าพูดโกหก แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้สถานการณ์ระหว่างเราดีขึ้นมาได้บ้าง ยงฮวาคิดว่าเขาไม่เสียใจหรือจะต้องอับอายกับเรื่องแต่งงาน ระยะเวลาหนึ่งปีกำลังถูกนับถอยหลัง และเขาก็คิดว่าบางทีมันอาจจะน้อยเกินไป

กำลังกินข้าวอยู่เพลินๆ จูฮยอนก็ต้องหยุดชะงัก รีบกดอ่านข้อความด่วนที่ถูกส่งตรงเข้ามาหา

มีอะไรหรอคุณ?

ฉันต้องรีบไปแล้ว มีเด็กท้องร่วงอื้อเลย จูฮยอนคว้าเสื้อคลุมกับกระเป๋าขึ้นมาทั้งที่ยังกินข้าวไม่เสร็จ ใจก็คิดโทษตัวเองที่มัวแต่ยุ่งกับเรื่องส่วนตัวจนลืมหน้าที่ไปเลย

ผมไปส่งเอง







ที่ตรงนั้นเหมาะสมกับจูฮยอนที่สุดแล้ว กับเด็กๆพวกนั้นจูฮยอนแสนอ่อนโยนในแบบที่ทำให้ต้องจ้องมองไม่ละสายตา สีหน้าที่ดูกระตือรือร้น ไม่สนใจแม้กระทั่งว่าตัวเองได้กินอะไรเข้าไปแค่ไหน จูฮยอนร้อนรนกระวนกระวาย มีใจห่วงความเป็นความตายของคนอื่นในแบบที่ทำให้ยงฮวาอดชื่นชมไม่ได้

เมื่อก่อนยงฮวาเคยคิดว่าจูฮยอนเลือกเส้นทางนี้เพราะเธออยากเอาชนะพ่อของเขาซึ่งเป็นหมอต้นแบบของใครต่อใครหลายคน หรือพูดง่ายๆก็คือจูฮยอนอิจฉาพ่อของเขาที่ได้อยู่ใกล้ชิดแม่ของเธอ แต่วันนี้สิ่งที่ได้เห็นด้วยตาและสัมผัสด้วยหัวใจทำให้เขาได้รู้ว่าจูฮยอนเหมาะสมที่จะเป็นหมอรักษาคนไข้ เขาเองก็หวังอยากได้รับความห่วงใยแบบนั้นบ้างด้วยเหมือนกัน

เหมือนเธอกำลังบินไป ต่อให้ตอนนี้ทาปากแดงจัดจ้านมากแค่ไหน แต่เธอก็ยังดูเหมือนนางฟ้าอยู่ดี ตอนนี้ยงฮวาทำได้มากที่สุดก็คือออกไปซื้ออาหารกล่องแล้วก็วางไว้ให้จูฮยอนบนโต๊ะของเธอ เขาหวังว่าหลังหมดภารกิจนั้นแล้ว เธอจะมีเวลาได้ใส่ใจดูแลตัวเองบ้างไม่มากก็น้อย

 

 

ถึงแม้จะเหนื่อยจนร่างแทบขาด แต่จูฮยอนก็โล่งใจที่เธอสามารถช่วยให้เด็กหลายร้อยคนปลอดภัย จองชินก็เหลือเกินมีงานสำคัญแทนที่เขาจะโทรหาเธอแต่ก็กลับไม่ทำ ถ้าเธอไม่ได้รับข้อความด่วนจากเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาล ป่านนี้เธอคงยังนั่งกินข้าวไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

หิวจัง ในทันทีที่เปิดประตูกลับเข้ามา จูฮยอนก็ได้พบกับอาหารชุดใหญ่ ถึงแม้จะไม่ระบุว่าใครเป็นคนเอามาให้ แต่จูฮยอนคิดว่าน่าจะเป็นใครคนใดคนหนึ่งที่เธอรู้จักอย่างแน่นอน

ในกล่องมีแต่ของที่เธอชอบ หากจะบอกว่ามันหล่นมาจากฟากฟ้าคงยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้

เห็นจูฮยอนนั่งกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย จองชินก็ทำได้แค่ยืนมองพร้อมกับแอบเก็บซ่อนความผิดหวัง เพราะรู้ว่าจูฮยอนแทบจะยังไม่ได้กินอะไร เขาก็เลยตั้งใจซื้อของกินมาให้ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะช้าเกินไปทุกที

จองชิน มากินข้าวด้วยกันสิ เห็นเขาถือถุงอาหารเข้ามา จูฮยอนจึงไม่ลังเลที่จะเอ่ยชวน

จองชินนั่งลงตรงหน้าหญิงสาว แต่เดิมทีที่คิดว่าจะเอาของกินมาให้ แต่สุดท้ายกลับต้องมานั่งกินมันเองต่อหน้าเธอ นึกแล้วก็อดขำกับโชคชะตาไม่ได้

ถึงเธอไม่มา พวกเราก็ทำกันเองได้

พูดอย่างนั้นได้ไง ช่วยกันหลายๆคน เด็กๆจะได้ปลอดภัย

จูฮยอนก็เป็นอย่างนี้ตลอด เธอเป็นหมอที่ไม่เคยเกี่ยงคนไข้ ขนาดไม่ใช่เคสของตัวเอง แต่เธอก็ยินดีช่วยทุกคนหมด

แล้วเธอสรุปเลือกได้หรือยังว่าจะเรียนต่อด้านไหน ระหว่างหัวใจกับสมองจูฮยอนอายุยังน้อย เธอไม่ควรหยุดอยู่แค่นี้ เหมือนกับจองชินที่เลือกเอาไว้ในใจแล้ว และเขาก็ตั้งใจว่าจะเริ่มต้นมันพร้อมๆกับจูฮยอน

ฉันยังเลือกไม่ได้ไม่รู้สิ ฉันเลือกไม่ถูก จูฮยอนสนใจทั้งสองอย่าง เธออยากเป็นเหมือนพ่อของยงฮวา เป็นหมอโรคหัวใจที่ใครๆก็ยกย่องนับถือว่าเขาเก่งกาจและใจดี แต่ขณะเดียวกันเด็กน้อยเก้าขวบที่ชื่อยองจูกำลังมีปัญหาเพราะระบบสมองและกำลังรอวันตายก็ทำให้จูฮยอนมีแรงบันดาลใจอยากช่วยเด็กคนนั้นให้รอด

ยองจูไม่อยู่รอเธอหรอกนะ

แม่ฉันก็ไม่อยู่รอฉันด้วยเหมือนกัน, เป็นเรื่องจริงที่ฉันเกลียดความตายแต่นายคิดว่าฉันอยากเรียนเพราะแค่จะช่วยคนที่ฉันรักฉันผูกพันงั้นหรอ เอาจริงๆมันก็มีส่วน แต่หลักๆแล้ว ฉันอยากช่วยทุกคนที่เดินเข้ามาหาฉันด้วยความไว้วางใจ

ซอจูฮยอนคือคุณหมอเต็มตัวแล้ว ในสายตาของจองชินเธอเป็นสุดยอดคุณหมอทั้งที่อายุยังน้อย ตัวเขาเองเลือกเรียนหมอก็เพราะพ่อเป็นเจ้าของโรงพยาบาล จองชินคิดว่าอาชีพหมอคือหน้าที่ ต่างกับจูฮยอนที่อยากเป็นหมอเพราะอยากรักษาคนไข้ทุกคนที่เดินเข้ามาหาเธอ

ฉันว่าอีกสิบปี เธอจะต้องได้เป็นคุณหมอดีเด่นแน่ๆเลย

นายก็พูดเวอร์ แต่สิบปีมันนานเกินไปนะ ขอเร็วกว่านั้นหน่อยไม่ได้หรอ

จะว่าไปแล้วจองชินรู้สึกยิ่งกว่าใจหาย ตอนที่รู้ว่าจูฮยอนคบกับซูโฮ ตอนนั้นเขาก็มีแอบเสียใจ และตอนนี้เธอก็กำลังจะแต่งงานกับพี่ชายที่นิสัยดีและเป็นคนดีมากคนหนึ่ง ถึงแม้จะต้องเสียใจอีกครั้งแต่จองชินคิดว่าถ้าเป็นยงฮวา เขายินดี

ฉันยินดีด้วยนะ เรื่องแต่งงานน่ะ

ความยินดีที่ลีจองชินมอบให้ ทำให้จูฮยอนซาบซึ้งจนน้ำตาเกือบจะไหลพราก ก่อนหน้าที่ไม่รู้ว่าจะจัดการกับเรื่องแต่งงานยังไง ตอนนี้พอทุกอย่างเปิดเผยจนทุกคนรับรู้หมด จูฮยอนก็ได้พบว่ามันทำให้เธอทั้งอับอายแต่ขณะเดียวกันก็โล่งใจมาก เธอแค่คิดว่าจะทำทุกอย่างให้เงียบที่สุด แต่กลายเป็นว่าต่อจากนี้อีกหนึ่งปีก็จะตามมาด้วยข่าวการหย่าขาดของเธอกับยงฮวาตามมาอีก

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

คุณหมอคะ คุณหมอจูฮยอน มีคนไข้โทรมาตามคุณหมอด่วนเลยค่ะ

คนไข้คนไหนครับ? จองชินย้อนถาม

คุณคังมินฮยอกค่ะ เขาไข้ขึ้นสูงแล้วก็เอาแต่อาเจียนค่ะ ดิฉันจะส่งรถไปรับแต่เขาไม่ยอม เอาแต่ยืนกรานขอให้หมอจูฮยอนไปดูอาการที่บ้านของเขาค่ะ

 




 

คริสตัลได้รับข้อความจากคนของพ่อ บอกว่ามินฮยอกโทรศัพท์เรียกผู้หญิงให้ไปหาถึงบ้าน

มีอะไรหรือเปล่าคริสตัล พี่เพิ่งจะเลิกงาน ต้องไปรับจูฮยอนก่อน ยงฮวาไขกุญแจรถด้วยความรีบร้อน ใจก็อดเป็นห่วงกลัวว่าป่านนี้จูฮยอนจะได้กินข้าวแล้วหรือยัง

ไปรับซอจูฮยอน คริสตัลคิดว่าถ้ายงฮวาจะไปที่โรงพยาบาล เขาน่าจะไปผิดที่แล้วล่ะ

มีเวลาให้ฉันไหมคะ ฉันอยากให้พี่ไปกับฉันก่อน ฉันรับรองว่าพี่ไม่เสียเที่ยวแน่ๆค่ะ

ถึงจะมึนงงแต่ยงฮวาก็ยอมที่จะเออออตาม คริสตัลกำลังท้องแถมยังเหมือนจะมีปัญหา ถ้ามีอะไรที่ช่วยได้ เขาก็ยินดีที่จะช่วย


 

ยงฮวาไปรับคริสตัลถึงบ้านแล้วก็ขับรถมาตามทางที่คริสตัลบอก เธอบอกกับเขาแค่ว่าจะไปหาคังมินฮยอก ถึงจะอึดอัดลำบากใจและไม่คิดว่าตัวเองจะต้องเข้ามายุ่งเกี่ยวเรื่องระหว่างคนสองคน แต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธคำขอร้องจากคริสตัลได้

ฉันรู้ค่ะว่าพี่จะต้องอึดอัดลำบากใจ แต่ฉันไม่รู้จะไปพึ่งใครแล้วจริงๆ

คริสตัลพูดขึ้นมาในทันทีที่ยงฮวาหยุดรถหน้าบ้านของดาราหนุ่ม และเมื่อครู่นี้เขาก็เห็นเหมือนใครบางคนที่คุ้นตามากๆ เพิ่งจะวิ่งเข้าไปในบ้านด้วยความรีบร้อน

แต่คนที่วิ่งเข้าไปเมื่อครู่นี้คือจูฮยอน!

ยงฮวาทำท่าจะเปิดประตูรถวิ่งตามเข้าไป แต่กลับถูกคริสตัลฉุดดึงเอาไว้เสียก่อน จูฮยอนมาหาคังมินฮยอก เธอมาทำไม?

พี่จะไปตามจูฮยอนกลับออกมาเอง

ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ ที่ฉันอยากให้พี่มาด้วยกันก็เพราะอยากให้พี่เห็นว่าอะไรคือปัญหาที่แท้จริง

จูฮยอนคือปัญหา ยงฮวาคิดว่าเขาเข้าใจดีว่าคริสตัลจะสื่ออะไร

ฉันไม่อยากพูด กลัวพี่จะหาว่าฉันใส่ร้ายว่าที่เจ้าสาวของพี่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม พี่มินฮยอกไม่ได้ผิดคนเดียวแต่คุณจูฮยอนก็ผิดด้วยเหมือนกัน

 




 

เห็นมินฮยอกนอนซมหน้าซีด จูฮยอนก็ได้แต่ยืนส่ายหน้า เขามีไข้ขึ้นสูงจริงแต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก นอกไปจากเป็นโรคผวาเหตุก็เพราะเขากลัวเรือมาตั้งแต่เด็ก

ร่างบางนั่งลงใกล้ๆกับเพื่อนชายคนสนิท ไม่มีประโยชน์อะไรที่มินฮยอกจะเอาแต่หลบหนี ตอนนี้เธอคิดว่าเขาควรที่จะลุกขึ้นมาแก้ปัญหาด้วยความเข้มแข็งมากกว่า

ทำไมนายไม่บอกคริสตัลล่ะ ว่านายลงเรือไม่ได้ พวกเขาจะได้เปลี่ยนสถานที่

ฉันพยายามบอกแล้ว แต่คริสตัลไม่ฟังเลย เธอหาว่าฉันไม่อยากแต่งงานก็เลยอ้างว่ากลัวเรือ

เพียงแค่นึกว่าตัวเองกำลังลอยเควิ้งอยู่ท่ามกลางทะเลกว้างใหญ่และคลื่นลูกแล้วลูกเล่าก็พร้อมใจกันสาดซัดเข้ามาหา แค่นั้นมินฮยอกก็ถึงกับต้องลุกขึ้นวิ่งไปอาเจียนในห้องน้ำ เขาเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว ทุกครั้งที่เห็นเรือเขาจะต้องผวา ไม่ว่างานไหนที่ให้ลงเรือไม่ว่าจะลำเล็กหรือใหญ่ มินฮยอกปฏิเสธหมดทุกงาน

เวรกรรมจริงๆ จูฮยอนตามเข้ามาช่วยลูบหลังเพื่อให้เขาอาเจียนออกมาให้หมด มินฮยอกได้รับการรักษาทุกอย่างแล้ว ไม่ว่าจะสะกดจิตหรือกินยา แต่เพราะเจ้าตัวไม่ยอมเข้ารับการรักษาอย่างต่อเนื่อง เขาก็เลยยังไม่หายสักที

ให้ฉันคุยกับเจ้าสาวของนายให้ไหม

พูดไปก็ไม่รู้เรื่องหรอก คริสตัลเอาแต่ให้คนคอยสืบคอยตาม หาว่าฉันมีผู้หญิงคนอื่น ถ้าเห็นหน้าเธอ คงหาว่าเป็นอย่างอื่นมากกว่าจะเป็นหมอหรือเป็นเพื่อนแน่ๆ

อ้าวแล้วไม่เท่ากับว่าป่านนี้คริสตัลจะรู้แล้วหรือว่าเธอมาที่บ้านนี้? มินฮยอกบอกว่าคริสตัลเป็นลูกสาวของกลุ่มผู้มีอิทธิพล แล้วอย่างนี้เธอจะไม่ถูกอุ้มฆ่าแน่หรือ

ฉันไม่ไปหาหมอเพราะไปกี่ทีก็ไม่หาย ฉันไม่มีเวลามากนัก เธอก็รู้

นายไม่หาย แต่ฉันกำลังจะตายแน่แล้วน่ะสิ ทำไมนายไม่บอกฉันก่อนว่าคริสตัลให้คนตามสืบนาย แล้วอย่างนี้ถ้าเธอเข้าใจผิดฉันไม่ตายหรือไง?

งานนี้มินฮยอกไม่มีทางยอมให้คริสตัลทำอะไรจูฮยอนแน่ๆ เพราะทีเธอยังไปหายงฮวาถึงที่ทำงาน พูดคุยกันได้เป็นวันๆ แต่จูฮยอนกลับคิดว่ามินฮยอกต้องการหลีกเลี่ยงเพราะไม่อยากแต่งงานมากกว่า มินฮยอกนั้นแทบจะกระอักออกมาอีกรอบเมื่อถูกจูฮยอนฟาดแรงๆเข้าที่หลังเสียหลายที

เบาๆ นี่คิดจะฆ่ากันจริงๆหรือไง!?”

ฉันฆ่านายแน่ หนอยฉันเกลียดคนแบบนายจริงๆ บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้ระวังๆ พอพลาดขึ้นมา นายกลับคิดจะชิ่งงั้นหรอ อายตัวเองบ้างเถอะ คนที่ทำผิดแล้วรู้จักแก้ไขเท่านั้นที่สมควรได้รับการอภัย แต่คนอย่างนายถ้าฉันเป็นคริสตัลนะ ฉันจะให้คนเอานายไปขังในกรงหมา

จูฮยอนด่าใส่ฉอดๆเล่นเอามินฮยอกถึงกับหูอื้อหูชาจนลืมป่วย ความจริงแล้วถ้ามีแค่เขากับคริสตัลสองคน ชีวิตของมินฮยอกก็คงจะไม่มีปัญหาอะไร แต่ที่เขาไม่ชอบก็คือ คริสตัลชอบให้คนของพ่อเธอตามมาสอดส่องดูเขาตลอด มีปัญหาอะไรก็ไม่เคยมาพูดมาปรึกษากัน เธอเอาแต่ปรึกษาพ่อของเธอ หรือไม่ก็เอาแต่ไปหาจองยงฮวา เขาชักไม่แน่ใจแล้วว่าคริสตัลอยากแต่งงานกับใครกันแน่

 

 




 

ยงฮวาเดินวนไปมาด้วยความหงุดหงิดโมโห จูฮยอนเข้าไปในบ้านนั้นมากกว่าสองชั่วโมง ถึงจะไม่อยากคิดอะไรในแง่ร้าย แต่พฤติกรรมของเธอทำให้เขาอดคิดไม่ได้

ฉันรักพี่มินฮยอกค่ะ แล้วฉันก็ยอมรับได้หมดทุกอย่าง ต่อให้ฉาวมากไปกว่านี้ แต่ฉันก็อยากที่จะอยู่กับเขา ฉันรู้ว่าพี่เค้าเจ้าชู้ แต่ฉันก็หวังว่าเขาจะเลิกและที่ผ่านมาเขาก็ไม่มีใคร จะมีก็แต่ซอจูฮยอนคนเดียวที่ทำให้พี่เค้าต้องไขว้เขว พี่เป็นคนเดียวที่ช่วยฉันได้ ได้โปรดช่วยฉันด้วยเถอะนะคะ

ถึงไม่อยากโทษว่าคนของตัวเองไม่ดี แต่ยงฮวาก็ไม่อยากคิดอย่างนั้น เขายังหวังว่าจูฮยอนจะไม่ทำอะไรเสื่อมเสีย แต่ก็คงเป็นได้แค่ความหวังลมๆแล้งๆ

หญิงสาวเกือบจะหลับสัปหงก หลายครั้งที่เธอพยายามจดจ้องมองตัวอักษรในหนังสือ แต่เพราะความง่วงทำให้เธอบังคับตัวเองไม่ได้

เป็นครั้งแรกที่ยงฮวาถือวิสาสะเข้ามาในห้องนอนของผู้หญิง จูฮยอนไม่ได้ล็อคห้อง ดูเหมือนว่าพฤติกรรมแบบนี้จะติดเป็นนิสัยเสียแล้ว

ยงฮวาค่อนข้างตกใจที่เตียงนอนขนาดหกฟุตเต็มไปด้วยหนังสือเล่มหนา ถ้าเทียบสัดส่วนกันแล้ว เขาคิดว่าที่ว่างบนเตียงมันเหลือน้อยมาก หากจะนอนไปทั้งอย่างนั้นก็หมายความว่าจูฮยอนจะต้องนอนคุดคู้ หลับอุตุไปพร้อมกับหนังสือบนเตียงนอน และเขาก็คิดว่าเธอน่าจะต้องทำแบบนั้นแน่

หลับหรือยังคุยกันหน่อยสิ

เข้ามามีอะไร คนจะอ่านหนังสือ

เธอเกือบจะหลับตาพูดอยู่แล้ว แน่ใจหรือว่ากำลังอ่านหนังสืออยู่จริงๆ

ไปทำอะไรมาล่ะ ถึงได้มีสภาพแบบนี้ วันนี้มีเด็กท้องร่วงไม่กี่ร้อยเองนะคุณ

“….” จูฮยอนรู้สึกเหนื่อยเกินจะอ้าปากเถียง วันนี้เธอเจอแต่เรื่องหนักๆ แล้วยงฮวายังจะตามมาหาเรื่องเธอถึงห้องอีก ทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องของคนอื่นทำเอาเธอหัวหมุนไปหมด

กลับไปก่อนเถอะ ฉันแบตหมดแล้ว พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะ จูฮยอนนอนพาดคากองหนังสือ ทว่าสำหรับยงฮวาแล้วยิ่งได้จ้องมองก็ยิ่งโกรธและใจเต้นอย่างรัวแรง

ลุกขึ้นมา ผมรู้นะว่าวันนี้คุณไปหาคังมินฮยอกมา ยงฮวากระชากร่างบางกลับขึ้นมา จ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความผิดหวังและความเจ็บปวด

พฤติกรรมของคนตรงหน้า ทำให้จูฮยอนหายง่วงนอนได้เป็นปลิดทิ้ง ดวงตาของเขาแดงก่ำ และลำคอก็สั่นระริกจนเส้นเลือดปูด คนอย่างยงฮวาจะคิดอะไรได้นอกจากคิดกับเธอในแง่ลบ

แล้วยังไงล่ะ? ฉันไปหามินฮยอก แล้วจะทำไม

คล้ายว่ายงฮวากำลังถูกท้าทายอย่างหนัก เขาข่มขู่เธอให้เชื่อฟังไม่ได้อีกเพราะตอนนี้ทุกคนรู้ข่าวการแต่งงานของเราหมดแล้ว

ผมบอกแล้วไงว่าไม่ให้คุณยุ่งกับผู้ชายคนอื่น

จะบอกให้นะว่านายห้ามอะไรฉันไม่ได้หรอก จูฮยอนแกะมือของยงฮวาออกอย่างใจเย็น วันๆเขาก็ดีห้ามนั่นห้ามนี่ แต่กลับไม่เคยห้ามตัวเองเลย

ยงฮวาไม่ยอมให้จูฮยอนสะบัดเขาได้ คราวนี้เป็นไงเป็นกัน ถึงก่อนหน้านี้จะยอมแทบทุกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมให้จูฮยอนทำผิดอีกแล้ว

หลังจากนี้ค่อยตอบดีไหม ว่าห้ามได้หรือไม่ได้ จบคำพูดนั้นเขาก็โถมตัวลงมาหา หนังสือกองโตลื่นไถลตกลงบนพื้นห้องพร้อมกับริมฝีปากร้อนประกบเข้ามาหาอย่างแนบแน่น

…!!

 


 




 

************************100%*********************

พระเอกตบะแตกแล้วค่ะ   อิอิอิ 
         อย่าลืมคอมเม้นท์ให้กันนะคะ

ขอบคุณค่ะ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,171 ความคิดเห็น

  1. #4163 barbiebot (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 03:05
    แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยย เม้นไรไม่ออกเลย แอร๊ยยยย!!
    #4,163
    0
  2. #4142 papink (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 15:22
    กรี๊ดดดดดด><
    #4,142
    0
  3. #3771 cassysanuk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 04:13
    ทำกับผม เหมือนที่ทำกับมินฮยอกสิ กรี๊ดดดดดด จิกหมอนมากกก
    #3,771
    0
  4. #3046 dreamlovesnsd (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 06:18
    หึงขนาดนั่นเชียว
    #3,046
    0
  5. #2166 shawolp10 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 21:26
    ชอบตรงที่นางไปรอที่ป้อมยามแล้วเขาไม่ให้เข้าอะ555แต่แบบตอนที่พี่ยงประกาศนี่เราแบบฟินเลยค่ะนึกภาพออกเลย มินมาแว้ววววโผล่มาปุ๊ปกะจิแต่งปั๊ปเลยอะ555
    #2,166
    0
  6. #2141 Liny_Tiny (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 15:47
    5555 แจกการ์ดใหัทุกคนไปเลยยงประกาศให้ทั่วน้องอุตสาห์พรางตัวไปจดทะเบียน
    #2,141
    0
  7. #2062 ทีมยงซอ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 21:13
    แจกการ์ดร่อนที่ รพ. เลยหรอ ยงแสบอ่ะ ฮ่า ๆ

    มินกะตัลดูมีปัญหากันอ่าาา แง ๆ อยากเห็นฉากหวาน ๆ ของ 2 คนนี้



    ไรเตอร์ สงสารจองชินด้วยคะ แหะ ๆ หาคู่ให้ชินด้วยน้า
    #2,062
    0
  8. #2021 bank (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 10:29
    นี่ก้หึงหน้ามืดไป๊ ถามซิไม่ใช่คิดเอง
    #2,021
    0
  9. #1975 bellloveYongseo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 16:53
    ยงแกหึงจนไม่ซอซักหน่อยหรอ
    #1,975
    0
  10. #1965 Pucca Pook (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 16:15
    เปงไงล่ะ พวกพนักงานทั้งหลาย หน้าแตกยับเยินนนนน



    ย๊งพาน้องซอมาเองเล้ยยยย อิิอิ ปลื้ม
    #1,965
    0
  11. #1875 BoiceChom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 20:58
    อิพี่โมโหหึง หรือหูเบา ตอนนี้จะไม่เข้าข้างอิพี่แล้ว รุนแรง

    แต่น้องตัลลู๊ก หนูเอาแต่ใจไปมั๊ยคะ ไม่ได้ดูอะไรเล๊ยย อิมินมันป่วยค่ะลู๊กกก
    #1,875
    0
  12. #1700 softhy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 17:16
    แอร้ยยยยยยยยง สติไปแล้วสติ 555...แต่เห็นใจยงนะคะ น้องซอก็เข้าใจแต่เมื่อไหร่จะดีกัน พอจะดีกันก็มีเรื่องอื่นเข้ามาให้ทะเลาะกันอีก..มินตัลสู้ๆนะ ขอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี..
    #1,700
    0
  13. #1259 Beam Supattra (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 17:37
    โหยยยยพี่ยงตบะแตกของจริงแล้วเลือดหึงขึ้นหน้าล่ะสิ ตัลกับมินต่างคนน่าจะลองเปิดใจดูบ้างนะ-3-
    #1,259
    0
  14. #1104 natnat16 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 22:14
    ยงอ่ะ ขี้หึงจังเลยเวลาหึงแล้วไม่ค่อยฟังน้องเลย 
    #1,104
    0
  15. #1101 Fav novel (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 15:48
    พระเอกเราไม่ธรรมดา5555
    #1,101
    0
  16. #1092 Preaw Pratyawadee O O (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 09:31
    เอิ่ม อิย๊งงง มันหึงอ่าาาา ต๊ายยย คงไม่ได้ถึงขั้นนั้นกันนะ ไม่งั้นซอคงเกลียดมากๆแน่
    #1,092
    0
  17. #1089 Lovelyminmin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 08:42
    เดี๋ยวนะ!!!!  อันนี้แค่หึงนะไม่ได้หื่นใช่มั้ย!!!! 5555555 จองยงด้วยสถาณการณ์และสถานะตอนนี้พูดได้คำเดียวหลังจากจูบนี้แกงานเข้าแน่!!  555555 ดูสิน้องจะแผลงฤทธิ์ยังไง เอ๊าาจองยงสู้ๆละกันนะ ^^ 
    ไรเตอร์สู้ๆ
    #1,089
    0
  18. #1032 ning_ja (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2557 / 20:03
    หึงจนหน้ามืดเลยนะยง

    จูบเลย จูบเลย จูบเลย

    เชียร์
    #1,032
    0
  19. #1025 goguma (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2557 / 10:54
    อร้ายยยยยยยย เพิ่งกลับลงมาจากดอยค่า

    มาตามปุ๊บ เจอพระเอกตะบะแตกปั๊บเบยยย

    ขอไปเอาอุปกรณ์ หมอน ผ้าห่มมาเตรียมพร้อมก่อนนะคะ อิอิ

    #1,025
    0
  20. #982 namtanfc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 19:21
    พี่ยงตบะแตกเร็วจิง โอ้ยย ทั้งสองฝ่ายเลยย ทำไมไม่คุยกันน้ออออ พี่จอยสู้ๆนะคะ
    #982
    0
  21. #978 bluecherry2228 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 19:09
    พี่ยงหึงซะหน้ามืดด เอ๊ะหรือว่าที่ทำลงไปเพราะมากกว่าหึงนะพี่ยง คิคิ
    #978
    0
  22. #969 pun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 11:58
    หวายยยย คุณหมอจะโกรธเค้าก็โกรธได้ไม่นาน หวั่นไหวแล้วใช่ไหมๆ>_
    #969
    0
  23. #961 Yunhom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 20:58
    ทำไมคริสตัลต้องเพ่งเลงน้องซอน้า มีอะไรพิเศษรึป่าวคะ



    หึหึ น้องซอโดนจุ๊บแล้ว อย่ายอมนะ
    #961
    0
  24. #954 Jikystitch (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 19:26
    เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว
    #954
    0
  25. #932 JUCKAJIC (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2557 / 20:53
    ยงเลือดขึ้นหน้าไม่ฟังใครทั้งนั้น สงสารน้องซอจริงๆ ถูกว่าที่สามีเข้าใจผิด แหมแต่คริสตัลก้อร้ายไม่เบา ใส่ไฟน้องซอ
    #932
    0