Hate you, I hate you (Yong&Seo) Fin.

ตอนที่ 1 : Hate you, I hate you :: Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 991
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    10 ต.ค. 57


Hate you, I hate you.

ที่สุดปลายฟ้านั้น ฉันออกโบยบิน อยากไปให้ไกลแสนไกล

ทิ้งทุกคน ทิ้งทุกความทรงจำ  ทิ้งความรัก  ละทิ้งซึ่งทุกอย่าง  แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่

ฉันคาดหวังว่ามันจะต้องดีกว่าเดิม

แต่สุดท้าย มันกลับเจ็บหนักมากกว่าเดิมเสียอีก

เขาคนเดียวทำลายทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของฉัน….จนหมด แทบไม่เหลืออะไร

……..ฉันเกลียดเขา…….






 


 

เสียงน้ำจากฝักบัวที่ตกกระทบลงบนพื้นพาให้รู้สึกหนาวสั่น แถมขนที่ต้นแขนยังพากันลุกซู่ หญิงสาวสวยสะพรั่งในวัยแค่ยี่สิบห้าอย่างซอจูฮยอนยอมรับว่าตัวเองขี้ขลาด ถึงคนอื่นจะมองว่าเซ็กส์คือเรื่องธรรมดา แต่สำหรับเธอแล้วการที่จะนอนกับใครสักคนมันไม่ใช่เพียงแค่เพราะความรัก

อย่างแรกเธอจะต้องแน่ใจว่าเธอรักเขา คนคนนั้นก็จะต้องรักเธอ มีคุณสมบัติมากพอที่จะเป็นสามีและเป็นพ่อที่ดีของลูก สิ่งสุดท้ายที่สำคัญมากก็คือเราสองคนสมควรที่จะต้องแต่งงานกันก่อนทำเรื่องอย่างว่า เธอคิดว่าตัวเองไม่จำเป็นที่จะต้องมีประสบการณ์เรื่องบนเตียงก่อนแต่งงาน ถ้าทั้งหมดนี้ฝ่ายชายไม่อาจรับได้ เธอก็รับไม่ได้ด้วยเหมือนกัน

วินาทีนั้นซอจูฮยอนไม่ลังเลที่จะหยิบเอาเสื้อโค้ทและกระเป๋าถือกลับขึ้นมาจากโซฟา เธอสวมรองเท้าส้นสูงสีแดงสดด้วยความเร่งรีบ ก่อนที่จะพยายามเปิดประตูออกอย่างเงียบกริบ ขณะที่คนในห้องน้ำรู้สึกได้ถึงลางสังหรณ์บางอย่าง เมื่อเขาตัดสินใจที่จะเปิดประตูออกมาก็พบเพียงแค่ความว่างเปล่า

เอ้า! ดื่มฉลองให้กับครบรอบร้อยวันของจูฮยอนกับซูโฮ

สองสาวชนแก้วก่อนที่จะเริ่มต้นดื่มฉลอง น้องสาวที่รู้จักมาตั้งแต่สิบกว่าขวบเติบโตเป็นสาว ทั้งการศึกษา หน้าที่การงาน ฐานะหรือแม้แต่ชาติตระกูล ทุกอย่างคือความเพอร์เฟคที่เป็นซอจูฮยอน

แก้วนี้ฉลองให้กับลำดับเลขสวย แฟนคนที่ 9 ในรอบปีของน้องสาวคนสวยของพวกเรา คนพูดหน้าแดงอีกทั้งยังหัวเราะร่า น้องสาวของเธอเสน่ห์แรงแถมยังแลดูเป็นหญิงสาวที่บอบบางน่าทะนุถนอม ความจริงแล้วเธอถูกชะตากับแฟนคนแรกของจูฮยอนมากกว่า แต่ก็น่าเสียดายที่น้องสาวคนเก่งไม่ใยดีเขาคนนั้นเลย

“9 คนแล้วเรอะ เด็กสมัยนี้ หาแฟนง่ายจนน่ากลัว

แหม ใครจะเหมือนเธอล่ะ คนแรก รักแรก แถมยังเด็กด้วย ว่ากันว่าถ้าได้กินเด็กแล้วจะเป็นอมตะ แทยอนเธอนี่ก็ร้ายเหมือนกันนะ

คนถูกแซวคว้าหมอนขึ้นมาฟาดใส่เพื่อนสาวคนสนิทที่เติบโตขึ้นมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ทำเอาคนถูกฟาดถึงกับวิ่งหนีให้วุ่น

อย่าหนีนะมิยอง

เก่งจริงก็ตีให้โดนสิ

เสียงหัวเราะสนุกสนานของทั้งสองสาวดังลั่นไปทั้งห้องกว้าง เมื่อหยอกเล่นกันเหนื่อยก็ต่างต้องพากันหยุดพัก แต่นั่งหอบหายใจได้ไม่เท่าไหร่ ทั้งแทยอนและมิยองต่างก็พากันรู้สึกเป็นกังวลแทนน้องสาวของพวกเธอไม่ได้

ซูโฮหน้าตาดี การศึกษาดี เขาเป็นถึงลูกชายเจ้าของค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ เป็นผู้ชายเพอร์เฟคที่สาวๆทั้งประเทศต่างทุ่มโหวตให้เป็นหนุ่มเนื้อหอมแห่งปี โดยรวมแล้วคนคนนี้แทบไม่มีที่ติ แต่แทยอนกับมิยองกลัวใจน้องสาวของพวกเธอมากกว่า

แฟนคนแรกของจูฮยอนก็เข้าขั้นเพอร์เฟคแบบนี้แหละ คบกันได้ตั้งเกือบปี แต่สุดท้าย จูฮยอนบอกเลิกเขาเฉยเลย

สรุปว่าเธอเสียดายแทนน้องหรือเสียดายแทนตัวเองกันแน่? แทยอนพูดแซว ก่อนที่จะลงมือรินเครื่องดื่ม มิยองไม่ปฏิเสธว่าเธอเสียดายจริงๆ แต่ตอนนี้เธอก็ทำได้แค่นึกถึง เพราะเธอมีแฟนแล้วไม่ต่างกับแทยอนที่ก็มีแฟนแล้วด้วยเหมือนกัน

นิชคุณของฉันคือที่สุดของสุภาพบุรุษ ถ้าฉันสนใจคนอื่นมากกว่าเค้า ฉันก็โง่เต็มที

ไม่ค่อยจะอวดเลยนะ แบคฮยอนของฉันก็ที่สุดของความน่ารักด้วยเหมือนกัน อยู่กับเขาแล้วโลกสดใสเลยล่ะ

สองสาวจิบเครื่องดื่มกันไปก็มองหน้ากันไป ถึงจะแสดงออกว่ามีความสุขที่ได้โอ้อวดเรื่องแฟน แต่ทั้งแทยอนกับมิยองกลับเต็มไปด้วยความวิตกกังวลที่ไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากพูดออกมาเพราะหวั่นกลัวว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย

 

 


 

เวลาในแต่ละวินาทีผ่านไปอย่างเนิบช้า จูฮยอนก้าวเดินอ้อยอิ่งมาหยุดอยู่หน้าบ้านหลังใหญ่ เมื่อช่วงต้นปีก่อนที่เธอจะได้รับการบรรจุเข้าทำงาน ได้ข่าวว่าแม่ป่วยหนักมากและอยากจะพบเธอให้ได้ แต่จนป่านนี้แล้วเธอก็ยังไม่ได้ไปเยี่ยมท่านเลย มันผ่านมานานแล้วที่เราสองคนแม่ลูกไม่ได้พบหน้ากัน ครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นหน้าแม่ใกล้ๆก็คือตอนวันเกิดครบรอบสิบสองปี

คิดถึงวันนั้นทีไร ใจของเธอก็มักจะสั่นหวั่นไหว ยิ่งตอกย้ำให้หวนคิดถึงภาพในอดีต ตอนนั้นครอบครัวของเธอมีความสุขดี มีเธอ พ่อและแม่ มีเราแค่สามคน

จูฮยอนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวแสนสุข เมื่อวันหนึ่งรู้ว่าพ่อจะไม่กลับมาอีกแล้ว และแม่ก็กำลังจะแต่งงานใหม่ หลังพ่อออกจากบ้านไป แม่ของเธอก็พาผู้ชายคนใหม่เข้าบ้าน ที่แย่ยิ่งไปกว่านั้นก็คือผู้ชายคนนั้นพาลูกชายของเขามาอยู่ด้วย

เธอในวัยแค่สิบขวบต่อต้านไม่ต้องการให้คนคนนั้นมาเป็นพี่ชาย แต่แม่ไม่ฟังและไม่สนใจว่าเธอรู้สึกยังไง เธอเจ็บปวดทุกครั้งที่เห็นแม่มอบความรักให้กับคนอื่น

จองยงฮวา

ร่างบางรีบแอบซ่อนตัวเมื่อเห็นแสงไฟจากรถยนต์สาดส่องเข้ามาหา ประตูรั้วบานใหญ่เปิดกว้างรับคนคนนั้นกลับเข้าไปในบ้าน ป่านนี้แม่ก็คงจะกำลังรอเขาคนนั้นด้วยเหมือนกัน

ชายหนุ่มในชุดสูทก้าวลงจากรถด้วยความเร่งรีบ ร่างเล็กๆวิ่งออกจากบ้านมาต้อนรับพี่ชายหน้าตื่น เหตุเพราะป้าของเธอมีอาการไม่สู้ดี

พี่ยงฮวาคะ เร็วเข้าเถอะค่ะ คุณป้าเอาแต่เรียกหาพี่ ไม่ยอมกิน ไม่ยอมนอน ทุกคนกลัวว่าท่าน… ”

 

 

ยงฮวาวิ่งขึ้นบันไดด้วยความรีบร้อน ก่อนหน้าที่จะกลับมาเขาได้ข่าวไม่สู้ดีว่าลูกสาวของคุณป้าไปฉลองวันเกิดกับแฟนคนที่ 9 ในรอบปี ปีนี้จูฮยอนมีแต่ข่าวเรื่องผู้ชาย ถึงจะทำงานเอง หาเลี้ยงตัวเองได้แล้ว แต่พฤติกรรมแบบนั้นมันเหมาะสมแล้วหรือ

คุณป้าครับ ผมกลับมาแล้ว

ยงฮวา… ”

หญิงวัยกลางคนยื่นมือเรียกหาลูกชายบุญธรรมทั้งน้ำตา เธออยากพบจูฮยอนใจจะขาด แต่จูฮยอนไม่เคยยอมมาหาเธอเลย

หายใจเข้าลึกๆนะครับคุณป้า ทำใจดีดีไว้ก่อน

จูฮยอนป้าอยากพบจูฮยอน

คนดีดีถ้าแม่เรียกหาก็ต้องรีบมาเยี่ยมในทันที แต่ซอจูฮยอน ผู้หญิงใจร้ายใจดำคนนั้น ไม่เคยเหลียวแลแม่ของตัวเองเลยแม้สักครั้งเดียว

อดใจรออีกหน่อยนะครับ ผมสัญญาว่าจะพาจูฮยอนมาหาคุณป้าให้ได้ ถ้าเธอมาแล้ว ป้าจะต้องยอมไปโรงพยาบาลกับผมนะครับ

….

แทยอนกับทิฟฟานี่พากันตั้งเวลานับถอยหลัง ผ่านไปเกือบสามชั่วโมงแล้วแต่จูฮยอนก็ยังไม่ได้กลับมา พวกเธอสองคนคิดว่าป่านนี้น้องสาวที่น่ารักอาจจะจบหลักสูตรสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตแล้วก็เป็นได้

ไปนอนกันเถอะ ป่านนี้สองคนนั้นคงไปถึงไหนต่อไหนกันแล้วล่ะ

คนถูกชวนอย่างแทยอนยิ้มกรุ้มกริ่ม ใบหน้าสีขาวซับไปด้วยสีเลือด เพียงแค่นึกถึงเรื่องที่สองคนนั้นกำลังทำกันอยู่

เราดื่มอีกแก้ว ฉลองการละทิ้งเวอร์จิ้นของจูฮยอนก่อน แล้วจากนั้น… ”

ปิ๊งป่อง! ปิ๊งป่อง!

เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นมา ได้เห็นหน้าคนที่ยืนเด่นอยู่หน้าห้องแล้ว มิยองก็ถึงกับแทบจะควันออกหู

เธอชวนแบคฮยอนมาตั้งแต่เมื่อไหร่ งั้นคืนนี้ฉันก็ต้องนอนคนเดียวอ่ะสิมิยองโวยวายพร้อมกับสะบัดหน้าผมไปมา

ฉันจะกลับเข้ามาช่วงสาย เธอก็รอน้องที่นี่แล้วกันนะ ถ้าจูฮยอนกลับมาแล้ว ก็อย่าลืมถามด้วยล่ะว่าน้องรู้สึกยังไง ถ้าสภาพโอเคก็ปล่อยผ่าน แต่ถ้าร้องไห้กลับมา เธอก็ต้องช่วยปลอบไปก่อน

เมื่อพูดจบแทยอนก็รีบออกจากบ้านหลังน้อยไปพร้อมกับแฟนของเธอ มิยองยืนถอนหายใจ แต่อย่างเธอหรือจะยอมทนอยู่คนเดียวในช่วงเวลาเหงาๆแบบนี้

เล่นกันอย่างนี้ใช่ไหม ฝันไปเถอะ ฉันโทรชวนนิชคุณมาที่นี่ก็ได้ที่รักขาทำอะไรอยู่ มาหากันหน่อยสิคะ… ”

 



 

เมื่อเรียกหาสุดที่รักก็มาถึงรวดเร็วทันใจ ปกติแล้วเธอจะไม่นัดแฟนมาค้างที่บ้านเพราะเกรงใจเจ้าของบ้านอย่างจูฮยอน แต่คืนนี้จูฮยอนไม่อยู่ เธอก็เลยคิดว่าคงดีกว่าถ้าเธอจะเปลี่ยนบ้านน้อยให้กลายเป็นสนามแห่งความรัก

ธรรมดาของคู่หนุ่มสาวไฟแรง เพียงแค่ได้พบสบสายตา ฮอร์โมนแห่งความรักก็จะพลุ้งพล่านในทันที นิชคุณเป็นสุภาพบุรุษแต่เขาก็เร่าร้อนทรงพลัง กว่าจะยอมล้มตัวลงนอนได้ ทำเอามิยองแทบอยากจะร้องไห้

ผมบอกคุณแล้วว่าให้ทำความสะอาดห้อง ดูสิ มันรกมากเลยนะ จะให้ผมนอนเข้าไปได้ยังไง

“….” มิยองยืนกัดริมฝีปากพร้อมกับกะพริบตาปริบๆ นี่เธอก็พยายามจัดเก็บทำความสะอาดแล้ว เขาดูไม่ออกหรอกหรือ

ผมว่าเราไปโรงแรมเถอะ

ไม่ไม่ได้ค่ะ ไม่มีคนอยู่บ้านเลย ฉันทิ้งบ้านไม่ได้หรอก

 

 

 

รถยนต์คันหรูขับเคลื่อนออกจากบ้านด้วยความรีบร้อนในช่วงกลางดึก จูฮยอนยืนมองดูอยู่พักใหญ่ก่อนที่จะตัดสินใจขึ้นรถแท็กซี่กลับบ้าน

ดึกดื่นขนาดนี้แล้ว ไม่รู้ว่าเขาคนนั้นจะออกไปไหน แต่ก็อาจเป็นได้ว่าเขาอาจจะคิดไปทำอะไรๆ เหมือนที่ใครๆคิดว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาก็ได้ แต่ไม่หรอก เขาหัวโบราณจะตาย คราวก่อนที่มาหาเธอ เขาด่าสาดหาว่าเธอทำตัวง่ายกับผู้ชาย ก็เธอเป็นหมอต้องลงตรวจคนไข้ เจ็บตรงไหนก็ต้องตรวจตรงนั้น แต่เขาน่ะ นอกจากจะไม่เคยเข้าใจอะไรแล้วยังคิดไม่ดีกับเธออีก คิดถึงแล้วเจ็บจี๊ดจริงๆ พี่ชายก็ไม่ใช่ ถือดียังไงมากล่าวหาเธอแบบนั้น ที่ต้องทนยืนน่องโป่งใส่ส้นสูงสีแรงๆ ยอมแต่งตัวเปรี้ยวทาปากแดงทั้งที่ไม่ใช่สไตล์ของตัวเอง ทุกอย่างก็เป็นเพราะเขาทั้งนั้นนั่นแหละ

ซอจูฮยอนผู้เฉิ่มเชยเปลี่ยนแปลงตัวเองตั้งแต่หัวจรดเท้า ตั้งใจประชดประชันคนที่เธอเกลียดชังเพราะคิดว่าเขาคือส่วนเกินที่เข้ามาทำลายชีวิตเธอ

เมื่อตอนเด็กๆ เธอพยายามทำตัวไม่ดี จุดมุ่งหมายในตอนนั้นก็คือต้องการไล่จองยงฮวากับพ่อของเขาให้พ้นไปจากชีวิตของเธอ

เธอแกล้งเขาหลายครั้ง โรยพริกลงในอาหารทั้งของพ่อของลูก ทำแม้แต่แกล้งตกน้ำแล้วก็พูดโกหกว่ายงฮวาเป็นคนผลักเธอจนตัวเองเกือบจะตกน้ำตายจริงๆมาแล้ว แต่เธอก็ไล่พวกเขาไปไม่ได้ ที่สุดแล้วเมื่อพยายามทำหลายวิธีทางแล้วไม่สำเร็จ เด็กหญิงสิบกว่าขวบที่มีความฉลาดเป็นเลิศก็เริ่มคิดหาวิธีใหม่ และวิธีนั้นก็เหมือนจะได้ผลชะงัดเลยทีเดียว

ต๊อกบ๊กกี

คราวนี้จูฮยอนไม่ได้ลงทุนทำร้ายตัวเองแล้วป้ายสีให้เขาคนนั้นเหมือนอย่างที่เคย แต่เด็กหญิงในวัยสิบขวบคิดก้าวหน้ามากกว่านั้น วันนั้นเกิดเรื่องโกลาหลใหญ่โตขึ้นในโรงเรียน เมื่อนักเรียนตัวอย่างที่ได้รับรางวัลเรียนดีและมีความประพฤติเรียบร้อยเอาต๊อกบ๊กกีราดใส่หัวพี่ชายต่างสายเลือด

เรื่องราวไม่ได้จบลงที่จูฮยอนถูกครูทำโทษ ถึงจองยงฮวาจะทำตัวเป็นพระเอกบอกว่ามันเป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นด้วยความบังเอิญ แต่สิ่งที่เขายืนยันด้วยคำพูดค้านสายตาของเพื่อนนักเรียนและครูเกือบทั้งโรงเรียนเลยก็ว่าได้

แน่นอนว่าไม่มีใครคาดคิดว่าเด็กหญิงซอจูฮยอนจะกลายมาเป็นคนสร้างปัญหา วันนั้นเธอบอกกับครูใหญ่ว่าเธอต้องการพบพ่อของเธอ เธอต้องการที่จะอยู่กับพ่อ ไม่ต้องการที่จะอยู่กับแม่อีกต่อไป

แล้วเธอก็ได้มาอยู่กับพ่อสมใจ

แม่มาส่งเธอที่บ้านหลังเล็กๆของพ่อ วันนั้นจูฮยอนจำได้แม่นเลยว่าแม่ไม่มองหน้าพ่อเลยด้วยซ้ำ มันเป็นภาพที่น่าเจ็บปวดสำหรับครอบครัวที่เคยมีแต่ความสุขและความอบอุ่น จูฮยอนไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับความสัมพันธ์ของพ่อและแม่ พยายามถามจากพ่อ แต่พ่อก็ไม่เคยปริปากพูด ท่านเอาแต่บอกว่าทุกอย่างเป็นความผิดของท่านเอง

พ่อเมาเหล้าทุกวัน ไม่เคยใส่ใจเล่นหรือพูดคุยกับเธอเหมือนเมื่อก่อน บางครั้งก็พาผู้หญิงคนอื่นเข้าบ้าน จูฮยอนในตอนนั้นต้องตื่นแต่เช้ามาซักผ้าถูบ้าน พยายามเตรียมอาหารเช้าแล้วถึงได้ไปโรงเรียน ทุกอย่างในชีวิตเปลี่ยนไปหมด อยู่กับแม่แสนสุขสบายราวกับเจ้าหญิง มีคนรับใช้คอยดูแลช่วยจัดหาทุกอย่างให้ แต่เด็กในวัยแค่สิบกว่าขวบคิดเปรียบเทียบตลอดเวลาว่าถึงอย่างไรตนก็อยู่ในเส้นทางที่ลำบากกว่าแต่ก็เป็นทุกข์น้อยกว่า ย่อมดีมากกว่า ต้องอดทนต่อไป

ช่วงเวลาที่คิดว่าต้องเหนื่อยและลำบากมันผ่านไปเร็วมากเกินไป อยู่ดีดีพ่อก็ฆ่าตัวตายในวันเกิดของเธอ ตอนนั้นกลับมาจากโรงเรียนแล้วไม่เห็นพ่ออยู่ในบ้าน เธอคิดว่าท่านคงออกไปกินเหล้าหรือไม่ก็อาจจะไปเที่ยวกับคนอื่น แต่ไม่ใช่เลย ตอนที่มีตำรวจมาเคาะประตูบ้าน แล้วได้รู้ว่าพ่อตายแล้ว จูฮยอนเกือบจะขาดใจตายตาม

ครบรอบวันเกิดของเธอทีไรก็คือครบรอบวันตายของพ่อด้วย คนอื่นได้เลี้ยงฉลองอย่างมีความสุข ต่างกับเธอที่ถึงวันเกิดทีไรก็เศร้าทุกที

ถ้าผ่านเที่ยงคืนนี้ไปก็จะถึงวันเกิดครบรอบ 25 ปีบริบูรณ์ของเธอแล้ว

จูฮยอนปาดคราบน้ำตาเมื่อรู้ตัวว่าใกล้จะถึงบ้านหลังน้อยของเธอแล้ว เธอกลับมาถึงค่อนข้างช้า ป่านนี้พี่สาวทั้งสองคนอาจจะหลับไปแล้วก็เป็นได้ ถ้าทั้งสองคนรู้ว่าเธอเกิดเปลี่ยนใจกะทันหันเพราะทำใจยอมรับเรื่องอย่างว่าไม่ได้ สงสัยคงได้ถูกบ่นจนหูชาอีกแน่ๆ

 

 

 

ปัง! ปัง! ปัง!

ยงฮวาทั้งทุบประตูสลับกับกดกริ่งเรียก ความจริงแล้วเขาไม่ควรจะมาในช่วงกลางดึกแบบนี้ และรู้ด้วยว่าถ้าจูฮยอนได้เห็นหน้าตนจะเกิดอะไร แต่ยงฮวาไม่มีทางเลือกเพราะแม่ของจูฮยอนมีอาการน่าเป็นห่วงมากจริงๆ

มิยองซึ่งกำลังเคลิ้มหลังจบจากการอ้อนแฟนของเธอจนเขายินยอมในที่สุด ทั้งเธอและนิชคุณต่างพากันตกใจรีบสวมเสื้อผ้าจนเกือบจะสลับกัน ยิ่งเมื่อเห็นว่าคนที่มาเรียกหาในยามวิกาลคือพี่ชายบุญธรรมของจูฮยอน มิยองก็ถึงกับทำตัวไม่ถูก

ถ้าไม่มาตอนนี้จะตายไหม? มิยองอยากโพล่งถาม ทว่าในความเป็นจริงแล้วเธอทำอย่างนั้นไม่ได้ ถึงจะไม่ชอบหน้าคนคนนี้มากแค่ไหน แต่เธอก็ต้องข่มใจ ยอมยืนฉีกยิ้มถามว่าเขามาที่นี่ทำไม

ใครมาหรอที่รัก?

เห็นชายแปลกหน้าเดินออกมาจากในบ้าน ยงฮวาก็มีอาการเหมือนจะหนวดกระตุก

พี่ชายของจูฮยอนน่ะค่ะ ที่รักไปรอในห้องก่อนนะคะ เดี๋ยวทางนี้ฉันเคลียร์เอง ว่าพลางผลักแฟนหนุ่มกลับขึ้นไปบนห้อง ยงฮวาจิกสายตามองตามอย่างไม่พอใจ ถึงเขาจะเป็นคนหนุ่มหน้าตาดีแต่เขายอมรับอย่างไม่อายเลยว่าตัวเองหัวโบราณ เกลียดผู้หญิงใจง่ายที่นึกอยากจะอยู่กินกับใครก็อยู่ตามอำเภอใจ ผู้หญิงที่ทำตัวสวยเปรี้ยว เต็มไปด้วยผู้ชายล้อมหน้าล้อมหลังอย่างจูฮยอน หรือแม้แต่พี่สาวข้างบ้านที่แอบตีเนียนมากินอยู่หลับนอนในบ้านของคนอื่นอย่างคิมแทยอนกับฮวังมิยอง ก็ไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่เขาชอบด้วยเช่นเดียวกัน

ผมมาหาจูฮยอนครับ เธออยู่ในบ้านหรือเปล่า ถ้าเธอไม่อยู่ รบกวนคุณช่วยโทรตามเธอมาหาผมตอนนี้เลยได้ไหมครับ

“….” มิยองตาโตเมื่อเห็นน้องสาวกลับมาถึงเข้าอย่างพอดิบพอดี จูฮยอนเองก็ค่อนข้างตกใจที่เห็นยงฮวามายืนอยู่หน้าบ้าน แต่พอคิดว่าจะวิ่งหนี เขากลับหันมาเห็นเธอเข้าเสียก่อน

หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ!”

มิยองตาโตเมื่อยงฮวาปราดเดินเข้าหาน้องสาวของเธอด้วยสีหน้าถมึงทึงราวกับโกรธแค้นกันมาแต่เมื่อชาติปางก่อน ส่วนจูฮยอนนั้นยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ พอเธอวิ่งหนี ยงฮวาก็รีบวิ่งตามติด เมื่อจับตัวได้เขาก็จับร่างบางขึ้นพาดบนบ่า แถมยังเอามือฟาดลงบนก้นของจูฮยอนเต็มแรง

…!!

กรี๊ด! ไอ้ไอ้บ้า กล้าดียังไงถึงมาตีก้นฉันฮะ!!”

 


 

 

********************100%******************

เรื่องนี้ดราม่าพอประมาณค่ะ  ไม่หนักเท่าเรื่องที่แล้ว  ตั้งใจให้มันดราม่าแบบน่ารักอบอุ่นค่ะ  บุคลิกนางเอก จะแบบ เกรียน แก่น เปรี้ยว เอาแต่ใจ ซอจูฮยอนเรื่องนี้มีอานุภาพทำลายล้างค่ะ 555++ (พระเอกรู้ดี) เป็นอีกเรื่องที่อยากให้ทุกคนได้อ่านกันดู

กฎกติกาทุกอย่างคงเดิม อ่านและคอมเม้นท์ให้กันทุกตอน แล้วจะได้รับฉากคัทนะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,171 ความคิดเห็น

  1. #4154 barbiebot (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 22:37
    เพิ่งมีโอกาสได้มาอ่าน ชอบบุคคลิกน้องซอจังค่ะ ขอบคุณค่าาาา จะติดตามอ่านทุกเรื่องเลยค่ะ
    #4,154
    0
  2. #4133 papink (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 19:16
    น่าติดตามมากค่ะ ><
    #4,133
    0
  3. #3762 cassysanuk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 02:45
    โอ้ยย ซอฮยอนเรื่องนี้นี่เสน่ห์แรงเกิ๊นนนนน ขอเชียร์จงซอได้บ่ 555555
    #3,762
    0
  4. #3036 dreamlovesnsd (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:44
    แรงทั้งคู่อ่ะสนุกแน่
    #3,036
    0
  5. #2280 gerre _888 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 16:18
    ซอ แอบร้าย ทั้งที่ไม่ยากจะเปน ปมปัญหาคาใจ
    #2,280
    0
  6. #2004 ทีมยงซอ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 01:31
    เปิดมาก็แซ่บเลยอ่า ฮ่าๆ แต่ดูแล้วน้องซอจะแสบน่าดู ยงคงต้องรับมือหนักแน่ๆเลย
    #2,004
    0
  7. #1954 Pucca Pook (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 15:53
    ชอบนางเอกสไตล์นี้อ่าาาา

    ไรเตอร์เขียนภาษาอ่านง่ายและชวนติดตามมากเลยจ้า
    #1,954
    0
  8. #1931 shawolp10 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 01:59
    คาแร็คเตอร์ซอเรื่องนี้ต่างจากทุกเรื่อง อร๊ายยยยชอบลุคส์นี้มากเลยค่ะ
    #1,931
    0
  9. #1922 bank (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 00:31
    เพิ่งมาอ่านเรื่องแรก introก้น่าสนใจละคับแอด
    #1,922
    0
  10. #1901 bellloveYongseo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 22:13
    เรื่องนี้น่าสนุกอ่ะ ซอก็ดื้อยงก็โบราณ แล้วจะเป็นไงต่อล่ะเนี่ย
    #1,901
    0
  11. #1895 2you4ever (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 21:41
    เพิ่งตามอ่านของไรท์เตอร์เป็นเรื่องแรก เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #1,895
    0
  12. #1876 bellloveYongseo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 20:58
    ซอดื้อมากอ่ะเรื่องนี้ ยงจะทำไงล่ะที่นี้

    ตามอ่านนิยายของไรเตอร์อยู่นะครับ 
    #1,876
    0
  13. #914 ning_ja (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2557 / 13:45
    ซอฮยอนอีกหนึ่งบุคคลิก

    ยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพราะเกลียดยงฮวา

    แล้วยงฮวาหล่ะ คิดยังงัยกับน้องซอน้าาา
    #914
    0
  14. #707 Jikystitch (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2557 / 10:24
    ติดตามต่อนิยายของไรเตอร์ค่ะ
    #707
    0
  15. #614 ตะวันทอแสง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 12:00
    ชอบที่น้องซอเป็นคนดื้ออย่างนี้จัง

    เฮียจะปราบน้องยังงัยน้าาาอยากรู้จัง
    #614
    0
  16. #488 ใบหญ้า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 10:13
    ซอดื้อๆต้องเจอกับยงที่หัวโบราณนะถูกต้องที่สุดคร้าาาา
    #488
    0
  17. #478 boice (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 18:14
    น้องซอ แอบดื้อค่ะ พี่ยงต้องโดนฤทธิ์น้องอีกเยอะ สู้ๆนะ พี่ยง แอนด์ไรเตอร์ ขอบคุณค่ะ
    #478
    0
  18. #418 me a da (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 01:25
    เรื่องทุกอย่างมีสาเหตุนะจูฮยอน ทำไมได้ใจร้อนไม่ฟังอะไรใครบ้างเลย เหมือนยงฮวาจะเป็นคนดีมากเลยอะ แต่ต้องดูกันนานๆใช่ไหม คริคริ
    #418
    0
  19. #349 Lovelyminmin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 17:49
    มาแล้วววววว เค้านะมาอ่านแล้ว 5555 กว่าจะได้ตามมา!!!

    นี้แค่อินโทรเหรอคะไรเตอร์!!!! สนุกมาาากกกน่าติดตามสุดๆ น้องซอลุคใหม่จะว่าใหม่ก็ไม่เชิงนะ แบบว่าแกล้งเป็นประชดคนมากกว่า 5555 จริงๆก็ยังหัวโบราณพอๆกับจองยงนี้แหละ ว่าแต่จองยงเรื่องนี้สิลุคใหม่จริงๆไม่เจ้าชู้แถมหัวโบราณอีก ^^ แถมมาในมาดพี่ชายต่างพ่อแล้วอย่างนี้จะมารักกันยังไงน้อ ดูท่าจะเกลียดกันซะด้วยนะนั่น!! แค่อินโทรก็จับพาดบ่าตีก้นกันซะแล้ว รอติดตามคะ ><
    ไรเตอร์สู้ๆ
    #349
    0
  20. #320 Luckyjung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 19:15
    ติดตามผลงานมานานแล้ว ชอบพลอตเรื่องนี้มากค่ะ
    #320
    0
  21. #316 boicethai (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 09:20
    ชอบค่ะ เนื้อเรื่องน่าติดตาม อ่านผลงานไรเตอร์มาทุกเรื่องเลย พี่ยงร้ายมาหลายเรื่องแล้ว คราวนี้ให้น้องซอร้ายใส่พี่ยงบ้างน่ารักดีค่ะ ขอบคุณมากนะคะ
    #316
    0
  22. #251 Phitcha (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 23:30
    สนุกมากค่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #251
    0
  23. #248 yunhom (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 22:15
    เรื่องงนี้น้องซอวหรอคะ แต่เป็นคุณหมอด้วยนะเก่งใช่เล่น

    รอตอนต่อไปนะคะ
    #248
    0
  24. #221 Kaowkang (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 21:52
    ตามมาอ่านแล้วจ้าา
    #221
    0