Milieu (สภาพแวดล้อมทางสังคมของผม)

ตอนที่ 13 : ตอนที่ ๑๓: กระเสือกกระสน (ภาคสาปแช่ง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 0
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    31 พ.ค. 62

“หนูชื่อว่า อาแคนต้า เป็นคนจากซโกวีล” เด็กคนนั้นพูดขึ้น


“ซโกวีลเนี่ยนะ เป็นประเทศของทวีปอื่นเลยหรอ?” รูทพูดขึ้น


“ใช่ค่ะ” อาแคนต้าตอบ


กลิ่นของควันล้อมทั้งแปดทิศ หมอกหนาค่อยๆปกคลุม เสียงของคนในชุมชนค่อยๆดังขึ้น เฮนดริกซ์หลงกับรูทและอาเธอร์ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาเดินผ่านควันและรู้สึกง่วงในคราวเดียวกัน หมอกค่อยๆบางลงและเฮนดริกซ์ก็เจอฆาตกรยืนอยู่ตรงหน้าของเขา…สีหน้าของหมอนั่น…ไม่ผิดคนแน่ พื้นทะเลทรายค่อยๆครํ่าครวญราวกับถูกความชั่วร้ายกลืนกินเข้าไป ออร่าของเฮนดริกซ์ค่อยๆปรากฏขึ้น มันคือออร่าที่เหมือนกับผี หน้าของเขากลายเป็นกระโหลก และไร้ความรู้สึก เฮนดริกซ์ดึงกระดูกสันหลังออกมา และมันก็กลายเป็นดาบสีนํ้าเงินเรืองแสง ไหล่ซ้ายของเขามีแผลเป็นรูปหัวกระโหลก และเขากฌไม่สามารถยืนตัวตรได้อีกต่อไป เฮนดริกซ์วิ่งเข้าหาฆาตกรด้วยใจที่อัดแน่นด้วยความแค้น เขาฟาดหน้าของฆาตกรด้วยดาบประกายสง่า เลือดกระอักออกจากเป้าหมาย เฮนกรดริกซ์ยืนขํา เสียงของเขาช่างน่าสมเพชเสียจริง ตนโกรธฆาตกรที่พรากทุกสิ่งจากตน แต่ตนยังคิดเพียงแต่จะแก้แค้น เสียงผีดิบในใจของเฮนดริกซ์กึกก้องคําว่า ‘แก้แค้น’ จนคํานั้นได้ฝังลึกลงจิตใจส่วนลึกของเขา แก้แค้น…แก้แค้น เขาฟาดฆาตกรใหญ่ หมอนั่นคงกํ่ลังตกใจและมิอาจตอบโต้อะไรไดๆ ได้แต่ให้เลือดค่อยๆไหลออกจากร่าง ควันที่เป้าหมอกหนาหายไปหมด และรูทกับอาเธอร์ก็มาพบเฮนดริกซ์ในสภาพขาดสติ รูทและอาเธอร์ไม่เข้าใจสถานการณ์แต่มั่นใจว่านั่นคือเฮนดริกซ์แน่ อาเธอร์และรูทพยายามปกป้องฆาตกรเอาไว้


“หยุดนะเฮนดริกซ์…นายกําลังทำอะไรน่ะ” รูทพูดขึ้น


“ความเป็นคนหายไปไหนหมด” อาเธอร์ย้ำเติม


“แก้แค้น!” เฮนดริกซ์ตะโกน ดังจนเกิดเสียงสะท้อน เขย่าพื้นทะเลทรายอย่างรุนแรง


“ฉัน…ฉัน…มาขอโทษ—” ฆาตกรพูดขึ้น


อาเธอร์และรูทหันไปหาฆาตกรด้วยสีหน้าพึงสงสาร เฮนดริกซ์ไม่ได้ฟังอะไรแลละวิ่งเข้าหาฆาตกร


“รูท ทำให้มันสงบที” อาเธอร์พูดขึ้น


“รับทราบ” รูทตอบ


รูทใช้พลังจิตที่ทำให้จิตใจสงบ เฮนดริกซ์หายใจช้าลง ร่างกายของเขาค่อยๆกลับมาเป็นปกติ เขากรีดร้องเสียงดัง รูทและอาเธอร์วิ่งเข้าไปดูเฮนดริกซ์ ฆาตกรนอนล้มอยู่ตรงนั้น จิตใจดูมิค่อยสมประกอบเสียเท่าไหร่ 


“เฮนดริกซ์ เป็นไรไหม?” รูทถาม


“ก—เกิด—อะไรขึ้น?” เฮนดริกซ์พูดขึ้น ดูจะได้สติแล้ว


“เธอใช้พลังที่เหมือนออร่ามีตัวตน รู้สึกว่าเธอจะขาดสติ คงเพราะเจอผู้ชายคนนั้น” รูทพูดพรางมองกลับไป แต่กลับไม่มีใครอยู่ตรงนั้น


“เกิดอะไรขึ้น? หมอนั่นหายไปไหนแล้ว?” อาเธอร์พูดขึ้น


“…” เฮนดริกซ์พูดไม่ถูก


อาเธอร์แบกเฮนดริกซ์ไปนอนพักที่บ้านของอาแคนต้า


~~~~~~~~ (ในทางกลับกัน)


ณ ปราสาทแม่มดห่างจากตัวเมือง ภายในเขตอาโกรโตร่า เด็กผู้หญิงกลิ่นเลมอนที่เอาชนะพวกเฮนกริกซ์ได้นั่งลงบนโซฟาสีแดงเดือด เธอหาวและมองลงพื้น ฆาตกรคนนั้นนอนอยู่ตรงใกล้เท้าของเธอ ยังเหมือนไม่ได้สติ


“รีบๆตื่นได้แล้ว…สามีที่รักของฉัน~” เด็กผู้หญิงกลิ่นเลมอนพูดขึ้น


เธอเอื้อมหยิบหนังสือที่อยู่อีกฟากของโซฟา เป็นหนังสือเล่มหนา…นั่นมัน ‘สารานุกรมทุกอย่าง เล่มที่ ๑’


~~~~~~~~ (ในทางกลับกัน)


ณ ประเทศคานอน ในทวีปอื่น พุธ เด็กหนุ่มที่มีความพยายามหมั่นเพียร และทะเยอทะยาน ได้พบจุดเปลี่ยนในชีวิตของเขา…หนังสือ ‘สารานะกรมแห่งความจริง’ เขาได้พร้อมที่จะออกเดินทางตามหาพ่อที่สาบสูญไป


~~~~~~~~ (ในทางกลับกัน)


ณ แดนแอทแลนติสอันเวิ้งว้าง ชนเผ่าแอทแลนติสได้หัวเราะชอบใจกับสิ่งประดิษฐ์เปลี่ยนโลกของพวกเขา…ขวานแห่งการลงทัณฑ์ และใกล้กันนั้น ไดโนเสาร์ก็มิอยากหลบซ่อนอยู่ใต้ดินอีกต่อไป พวกมันขอชนเผ่าแอตแลนติสเป็นอิสระ ให้ปลดพันธนาการ และให้อิสระแก่พวกมัน ให้ได้กลางปีกสง่าบินไปยังดินแดนต่างๆได้ในถานะ ‘สิ่งมีชีวิต’ ตัวหนึ่ง


ภูเขาไฟบริเวณรอบคําราม พ่นเพลิงออกจากปากและลบล้างชนเผ่า…เหลือผู้รอดชีวิตเพียงหนึ่งคน และขวานเพียงหนึ่งอัน ภูเขาไฟได้ชําระล้างความชั่วร้าย จนเหลือเพียงทารกบริสุทธิ์หนึ่งชีวิต กับขวานไร้ตัวตนเพียงหนึ่งอัน


~~~~~~~~ (กลับมาที่เฮนดริกซ์) 


“พี่ชายเป็นอะไรไหม?” อาแคนต้าพูดขึ้น


เฮนดริกซ์ค่อยๆลืมตาตื่น…ตัวเองยังไม่รู้…แต่ผู้อื่นได้เห็นแล้ว…ตาซ้ายของเฮนดริกซ์กลายเป็นสีเหลือง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น