KNB - AoKi | FORGOTTEN #ฟิคคนลืมรัก

ตอนที่ 7 : Forgotten - 06 The Childhood Friend {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 548
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    6 มิ.ย. 62














            “ผมมีเรื่องสงสัยครับอาคาชิคุง”

 

            ทันทีที่คุโรโกะทำภารกิจส่งเด็กนักเรียนของเขากลับบ้าน เขาก็ไม่รีรอที่จะต่อสายหาอดีตหัวหน้าทีมทันที เพราะเรื่องใหม่ที่เพิ่งรับรู้มาทำให้เขาอดกังวลเกี่ยวกับอดีตเพื่อนร่วมทีมของตน

 

            [ว่าไง]

 

            “คิเสะคุงบอกผมว่าเขาความจำเสื่อมเพราะตกเขา” คุโรโกะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง อันที่จริงเขาก็แทบไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่ตนเองได้ยินเหมือนกัน หากว่าไม่ได้ยินจากปากคิเสะเองเขาก็คงไม่เชื่อแน่ เพราะว่ากันตามจริงความเป็นไปได้มันน้อยมากเลยที่คนเจ็บจะแอบหนีจากโรงพยาบาลทั้งที่โดนรถชนสาหัส

 

            [เจ้านั่นจะไปทำอะไรที่ภูเขา...]

 

            “ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน...” คุโรโกะเงียบไป ก่อนจะสูดหายใจด้วยความเครียด ก่อนจะกลั้นใจพูดสิ่งที่อยู่ภายในใจเขามาตลอดวัน “ผมคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ”

 

            [นายกำลังบอกว่าคิเสะจงใจ?]

 

            “ครับ ผมก็ไม่อยากคิดแบบนี้เหมือนกัน แต่ว่าทุกอย่างมันบอกแบบนั้น”

 

            [...]

 

            “และผมกลัวว่าการที่เขาออกไปแบบนั้นมันจะเป็นการ...”ฆ่าตัวตายนั่นคือสิ่งที่คุโรโกะกลัวที่สุด กลัวมาซะจนไม่กล้าแม้แต่จะพูดออกมาด้วยซ้ำ เพราะไม่เคยมีสักครั้งเดียวที่เขาจะคิดว่าคิเสะเลือกความตายแทนที่จะมีชีวิตอยู่ในโลกพร้อมกับทีมปาฏิหาริย์ทุกคน

 

            [ผมขอเรียกทุกคนมาประชุมกันที่บ้านของผมวันนี้]

 

 

 

 

 

            บ้านของอาคาชิ

 

            เรือนไม้แบบเก่าถูกประดับด้วยเครื่องเรือนราคาแพงมากมาย บางชิ้นก็เป็นของโบราณหายากอายุหลายร้อยปี ทว่านั้นกลับไม่ใช่เรื่องน่าสนใจสำหรับแขกคนสำคัญวันนี้ อดีตทีมบาสเทย์โคมารวมตัวกันเกือบครบ ขาดก็ได้เจ้าตัววุ่นวายประจำทีมก็เท่านั้น

 

            “ที่ผมเรียกประชุม...เพราะผมอยากรู้ว่าก่อนหน้าที่จะเกิดอุบัติเหตุเกิดอะไรขึ้นกับเรียวตะกันแน่” เมื่อเห็นว่าทุกคนมาครบแล้ว อาคาชิเริ่มต้นพูดประเด็นของวันนี้แทบในทันที

 

            “ช่วงนั้นผมเห็นคิเสะคุงดูซึมๆ นะครับ ถ้าจำไม่ผิด” คุโรโกะเป็นคนแรกที่เปิดปากเล่าถึงเหตุการณ์ตอนนั้น “ผมคิดว่าบางทีเขาอาจจะกำลังกังวลเรื่องที่ต้องสอบเข้าม.ปลาย ผมเลยไม่ได้สนใจเพราะคิดว่าถึงคิเสะคุงจะสอบไม่ได้แต่ยังไงเขาก็คงขอใช้โควตานักกีฬาได้อยู่ดี”

 

            “ฉัน...คิดว่าคิเสะมีปัญหาบางอย่างกับอาโอมิเนะ” มิโดริมะว่าพลางหรี่สายตามองเพื่อนร่วมทีมที่ยังนั่งกอดอกโดยไม่ปริปากพูดอะไรออกมา เขาจึงถอนหายใจออกมาเบาๆ “แต่นั่นแหละ... ฉันมองว่ามันคือปัญหาของคนสองคน มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันสมควรจะเข้าไปก้าวก่าย”

 

            แต่นั่นทำให้มิโดริมะรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดที่สุดในชีวิต หากว่าเขาถามอีกฝ่ายสักนิด บางทีเขาอาจจะแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นกับความสัมพันธ์ของทีมปาฏิหาริย์ได้ เพราะหากเมื่อลองมองย้อนกลับไปแล้ว มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องตั้งใจมองถึงจะมองเห็น เพราะเจ้าคิเสะน่ะอ่านง่ายขนาดนั้น... ถึงจะยิ้ม แต่เจ้านั่นน่ะแผ่ความไม่สบายใจออกมาจนคนรอบข้างรู้สึกตลอดนั่นแหละ หรืออาจจะเป็นเพราะทีมปาฏิหาริย์ใกล้ชิดกันมากเกินไป เขาถึงได้สัมผัสความรู้สึกนั้นได้อย่างชัดเจน

 

            “อา...จริงสิ ตอนนั้นเหมือนว่าคิเสะจินจะไม่ค่อยมีสมาธิเวลาเรียนด้วย แต่ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคิเสะจินมีปัญหาอะไรรึเปล่า” ยังมีมุราซากิบาระอีกคนที่ร่วมเสริมทัพ

 

            “ไดกิ?” เมื่อเห็นว่าทุกคนต่างให้ข้อมูลกันอย่างครบถ้วนแล้ว... ทว่ายังเหลืออีกคนที่เอาแต่นั่งนิ่งไม่พูดไม่จา

 

            “มาอยากรู้อะไรตอนนี้วะ เรื่องมันผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว”

 

            นั่นไม่ใช่คำตอบที่อาคาชิอยากได้...

 

            อาโอมิเนะส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ... ใช่ จะบอกว่าเขาไม่อยากพูดเรื่องที่เกิดขึ้นมันก็คงไม่ผิดนักหรอก เพราะตัวเขารู้อยู่เต็มอกว่าต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดมันเป็นเพราะว่าตัวเขาทั้งนั้น พอคิดได้ถึงตรงนี้ก็ยีหัวไปมาอย่างคนหงุดหงิด ใบหน้าแสดงความไม่พอใจอย่างปิดไม่มิด นั่นทำให้ทุคนรู้ในทันทีว่าเรื่องทั้งหมดต้องมีคนคนนี้เข้ามาเกี่ยวอย่างแน่นอน

 

            “ถือว่าผมขอ...” สุดท้ายเมื่อไม่มีใครพูดอะไร ก็เป็นอาคาชิที่เข้ามาไกล่เกลี่ยความตึงเครียด

 

            “...”

 

            “เราละเลยเรียวตะมานานมากเกินไปแล้ว ในฐานะที่ผมเป็นกัปตัน ผมควรจะถามตั้งแต่ตอนที่เกิดเรื่องด้วยซ้ำ” อาคาชิพูดอย่างตรงไปตรงมา “ผมยอมรับว่านี่เป็นความบกพร่องของผมที่ดูแลลูกทีมไม่ทั่วถึง”

 

            “...”

 

            “ผมประมาทเองที่คิดว่าจะไม่เป็นไร วันพรุ่งนี้เรียวตะคนเดิมก็จะกลับมา”

 

            “...”

 

            “แต่ผมคิดผิด เพราะวันพรุ่งนี้มันมาไม่ถึง...ไม่มีวันพรุ่งนี้สำหรับเรียวตะ และไม่มีวันพรุ่งนี้ให้พวกเราแก้ตัวเหมือนกัน”

 

            “...”

 

            “ดังนั้นตอนนี้ที่ยังทำอะไรได้ ผมอยากขอให้นายให้ความร่วมมือกับพวกเราด้วย”

 

            อาโอมิเนะถอนหายใจยาวอย่างใช้ความคิด สุดท้ายเขาก็เปิดปากเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่แล้วก็ปิดปากพร้อมกับสูดลมหายใจพรืดใหญ่ นั่นทำให้ทั่วทั้งบริเวณตกอยู่ในความเงียบและอยู่ภายใต้แรงกดดันที่แผ่ออมาจากตัวของอาโอมิเนะ

 

            “ฉันเป็นคนผิดเอง เรื่องของคิเสะน่ะ” เป็นครั้งแรกที่อาโอมิเนะยอมรับต่อหน้าอดีตเพื่อนร่วมทีม

 

            สิ้นเสียงนั้น...ทุกคนเผลอกลั้นใจโดยที่ไม่รู้ตัว เพราะกลัวสิ่งที่กำลังจะได้ยินต่อจากนี้ การที่อาโอมิเนะทำหน้าเครียดขนาดนั้นตอนที่พูดออกมาทำให้คนอื่นอดไม่ได้ที่จะกังวล

 

            “ฉันเป็นคนที่ใช้ประโยชน์จากความรู้สึกของเจ้าโง่นั่น”

 

 

 

__________________________

 

 

 

            “...”

 

            “ฉันชอบเท็ตสึ...อย่างที่พวกแกรู้นั่นแหละ แล้วตอนนั้นคิเสะเองก็ชอบฉัน ฉันชอบสายตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหลของมัน ชอบการที่มันเกินตามต้อยๆ ไม่ต่างจากคนโง่ เป็นคนที่ยอมฉันในทุกๆ อย่าง ไม่ว่าฉันจะสั่งหรือต้องการอะไร มันก็พร้อมให้ฉันทุกอย่าง”

 

            “...”

 

            “ฉันพลาด เพราะว่าเมา...ฉัน...” อาโอมิเนะหยุดพูดเมื่อต้องเล่าถึงความเลวร้ายที่เขาทำไว้กับอดีตเพื่อนร่วมทีม “ฉัน...ข่มขืนเจ้าโง่นั่น...” เสียงนั้นเบาจนแทบไม่ได้ยิน

 

            !!!

 

            สิ้นคำนั้นทุกคนต่างก็เบิกตากว้างกับสิ่งที่ได้ยิน นี่เป็นเรื่องที่พวกเขาไม่เคยรู้มาก่อน เพราะคิเสะไม่เคยแม้แต่จะปริปากเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังเช่นกัน พวกเขารู้ก็เพียงว่าระหว่างทั้งสองคนมีบางอย่างที่แปลกไป แต่ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเพราะเรื่องนี้ และไม่คิดยิ่งกว่าว่าอาโอมิเนะจะกล้างทำอะไรแบบนี้กับเพื่อน

 

            “ครั้งแรกฉันคิดว่าเจ้านั่นคือเท็ตสึ”

 

            “คุณ...หมายความว่ามีครั้งต่อไปงั้นเหรอ”

 

            คุโรโกะถาม และเพราะคำถามจากคุโรโกะนั่นเองที่ทำให้ทุกคนต่างกลั้นหายใจเพื่อรอฟังสิ่งที่กำลังได้ยินต่อจากนี้ ไม่ปฏิเสธเลยว่าพวกเขาต่างก็กลัวสิ่งที่กำลังจะได้ยินต่อจากนี้

 

            “ใช่...มีครั้งต่อไป”

 

            “...” ไม่มีใครกล้าพูดอะไรต่อจากนั้น

 

            อาโอมิเนะเองเมื่อได้พูดออกมามันกลับไม่ทำให้รู้สึกสายใจขึ้นเลยสักนิด มันกลับยิ่งทำให้รู้สึกว่าตัวหนักขึ้นเสียมากกว่า รู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองเคยทำลงไปในวันเด็กมันทั้งเลวร้ายและเห็นแก่ตัว ขนาดที่เขายังรู้สึกรังเกียจตัวเองที่ทำแบบนั้นลงไปกับเพื่อนร่วมทีม

 

            “แล้ว...ต่อจากนั้นเกิดอะไรขึ้น” เป็นมิโดริมะที่ถามขึ้น

 

            “ฉันสัญญากับคิเสะว่าให้เจ้านั่นรอ รอจนกว่าฉันจะตัดใจจากเท็ตสึได้ แล้วฉันจะหันไปรักเจ้านั่น”

 

            “...”

 

            “แต่ฉันไม่เคยคิดจะทำแบบนั้นจริงๆ” อาโอมิเนะว่า “ฉันรู้ว่ามันฟังดูเลว แต่ฉันก็เลือกที่จะทำ ไม่เคยมีสักเสี้ยวนาทีที่ฉันคิดจะตัดใจจากเท็ตสึ หรือพยายามที่จะรู้สึกรักคิเสะเลย”

 

            “...”

 

            “แต่เจ้านั้นก็โง่งมงาย...” อาโอมิเนะยิ้ม แต่มันคือรอยยิ้มที่เศร้าที่สุดที่ทีมปาฏิหาริย์เคยเห็น...ถึงจะไม่สมควรให้อภัยยังไง แต่พวกเขาทุกคนต่างรับรู้แล้วว่าอาโอมิเนะ ไดกิคนนั้นยอมรับผิดแล้ว และเจ้าตัวเองก็รู้สึกเจ็บปวดกับสิ่งที่ตัวเองได้ทำลงไปไม่ต่างกัน “คิเสะเชื่อทุกอย่างที่ฉันพูด รอฉันโดยที่ไม่โวยวายอะไรสักนิด”

 

            “...”

 

            “วันนั้น...ฉันทะเลาะกับคิเสะ เพราะว่าเจ้านั่นได้ยินเรื่องที่ฉันพูดกับเท็ตสึ” อาโอมิเนะหันไปมองคุโรโกะ “เรื่องที่ฉันบอกว่าเจ้านั่นมันแค่ตัวแทน”

 

            “...”

 

            “พอรู้แบบนั้นมันถึงได้ตาสว่างล่ะมั้ง ถึงได้พยามจะผลักฉันออกไปท่าเดียว ไม่ยอมรับ ไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้น... แล้วสุดท้ายคิเสะก็สะบัดตัวออกไปจนถูกรถชน...ฉันไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้” อาโอมิเนะก้มหน้าลง ปิดซ่อนนัยน์ตาที่สั่นไหวของตัวเอง “...ไม่เคยเลยสักนิด”

 

            ...

 

            เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้รับรู้ว่าสิ่งที่คิเสะเจอมันสาหัสจนยากที่จะทำใจรับได้ ไม่แปลกเลยที่เจ้าตัววุ่นวายจะกลายเป็นแบบนั้น และคงไม่ต้องพูดถึงความรู้สึกว่ามันพังยับเยินขนาดไหน พวกเขาได้แต่ปล่อยให้ความเงียบและความรู้สึกกัดกินหัวใจของตัวเองต่อไปโดยไม่แม้แต่จะโต้แย้ง เมื่อคิดย้อนกลับไป...พวกเขาต่างก็มีความผิดร่วมกันทั้งนั้น เพราะต่างไม่มีใครใส่ใจความรู้สึกของคิเสะเลยมันถึงได้กลายเป็นแบบนี้

 

            คิเสะของพวกเขาเจ็บปวดมากเกินไปจริงๆ

 

 

 

 

 

  

TALK

        สวัสดีค่า ขอบคุณที่ยังติดตามฟิคเรื่องนี้มาตลอดนะคะ เราจะพยายามเข็นให้จบอย่างแน่นอนค่ะ! ทุกคอมเม้นต์ทำให้เรามีแรงฮึบขึ้นมามากจริงๆ ค่ะ แง้ TwT ต่อไปนี้จะพยายามให้มากขึ้นนะคะ จริงๆ แล้วอัพไปตั้งแต่เมื่อวานแต่เว็บไม่แจ้งเตือน ฮือออ

        สุดท้ายนี้ขอฝากแท็กด้วยค่ะ #ฟิคคนลืมรัก

        แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้านะคะ

 

 

 

 

 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

143 ความคิดเห็น

  1. #139 valentineloza (@zattlecaramel) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 01:09
    นอนร้องไห้ไปเลยพ้ม;____________;
    #139
    0
  2. #133 T0R1 (@T0R1) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 07:17
    กว่าจะรู้ตัวก็ส่ยเสียแล้ว
    #133
    0
  3. #127 Prism. (@Khaokwan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 11:18

    โอ๊ยยย อยากตีมิเนะให้ก้นลาย! ทำไมทำกับคีจังแบบนี้ นายนี่มันนิสัยไม่ดีเลย เดี๋ยวแม่จับโยนลงถังอุนจิให้ตัวดำกว่าเดิมเลย หึ่ม! ถ้าเจอจริงๆนะ จะชกมิเนะให้ตาช้ำเขียวๆๆๆๆๆ -บ้าๆๆๆๆๆ -โง่ๆๆๆๆๆๆสดาำวๆงสกไสงหวกงหงหงหงห

    แกต้องทำให้คิเสะกลับมาเป็นเหมือนเดิมนะโว้ยยยย!!!!!!!!!!
    รีบไปขอโทษคิเสะซะ และถ้าแกทำน้อนร้องไห้อีกละก็ แกต๊ายยยยยยยยยย!!!!!!!!!!

    แหะ ขอบคุณไรท์ที่มาอัพต่อนะคะ ยังคงรอและเป็นกำลังใจให้เสมอนะ สู้ๆค่ะไรท์!

    อีมิเนะคนโง่ -บ้าๆๆๆ -โง่!!!!!!!!!!!!!
    #127
    0
  4. #126 notyayellow (@anchittha123) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 21:12
    อยากตี ถึงแกจะยอมพูดออกมา แต่ทิฐิก็ไม่ได้น้อยลงเรยนะ! แกมันชั่ว T___T แต่ก็รักแก ชั้นจะรอดูการไถ่บาปของเธอนะโฮ่555555555, /หัวเราะสะใจ
    #126
    0
  5. #125 lilac sky (@Lilacs-Sky) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 03:50
    ไม่รู้จะสงสารมิเนะตรงไหนเลยแหะ ถึงจะสารภาพผิดออกมาแล้วก็เถอะ อยากจะขอให้คิเสะใจแข็งยิ่งกว่าหิน(ชอบคิเสะลุคไม่แยแสกับใครมาก แบบไม่เอา อย่ามายุ่งกับผมมาก5555) เอาให้ทรมานกันไปข้างเลว อยากเห็นคนนิสัยไม่ดีโดนกับเขาซ่ะบ้าง เก่งแต่กับเรื่องทำให้เขาเสียใจ ถึงเวลารับกรรมของนายแล้วไดกิ!
    #125
    1
    • #125-1 anemoneflora (@anemoneflora) (จากตอนที่ 7)
      7 มิถุนายน 2562 / 13:34
      มิเนะใจรว้ายมานาน กรรมตามทันแร้วจ้ะ /ยิ้มเหี้ ยม
      #125-1
  6. #124 Ai Kaipreechasit (@shounen-i) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 23:23
    แงงงงงงงงง มิเนะทำร้ายคีจังทำไม ฮือออออออออออ
    #124
    1
    • #124-1 anemoneflora (@anemoneflora) (จากตอนที่ 7)
      7 มิถุนายน 2562 / 13:32
      นังทัวร์ดีย์มิเนะ!!
      #124-1
  7. #123 Psdreal (@Choky_Key) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 21:41
    ขอบใจมิเนะนะที่ยอมเล่าอ่ะ แต่ก็ยากที่จะให้อภัยจริงๆ ;;-;; สำหรับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นมันสาหัสเกินไปสำหรับคิเสะมาก ทั้งทางกายหรือทางใจ ยังไงก็ยังเชียร์มิเนะนะ ลองพยายามหลายๆครั้งดูนะเจ้าโฮ่
    #123
    1
    • #123-1 anemoneflora (@anemoneflora) (จากตอนที่ 7)
      7 มิถุนายน 2562 / 13:32
      ลองกลับตัวกลับใจ เผื่อที่บ้านจะให้อภัยย
      #123-1
  8. #122 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 21:34
    สารภาพจากใจ ลืมด้วยซ้ำว่าเคย fav. เรื่องนี้ไว้ รีบอ่านย้อนอย่างไว 55555
    #122
    2
  9. #121 RarinDeRain (@Rarin1234) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 18:14
    อีมิเนะคนโง่นิสัยไม่ดี
    #121
    1
    • #121-1 anemoneflora (@anemoneflora) (จากตอนที่ 7)
      7 มิถุนายน 2562 / 13:29
      ตีมันเลยค่ะ มันร้าย
      #121-1
  10. #120 NongphaTatiana (@NongphaTatiana) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 18:08
    ฟ้าเหลืองขึ้นชื่อเรื่องความดราม่าจริงๆค่ะ หน่วงเหลือเกิน แต่เราก็ชอบบบ #เอ๊ะยังไง
    #120
    2
    • #120-1 love lesson (@fukaze) (จากตอนที่ 7)
      6 มิถุนายน 2562 / 19:52
      ดีใจที่ต่อ แต่เสียใจที่สั้นเหลือเกิน
      ชอบที่คำพูดสารภาพบาปดูไม่ลิเก แต่ก็รู้สึกว่าโฮ่แค่รู้สึกผิด แต่ไม่รู้สึกบาปเลย

      ้ในการสารภาพ เพราะงั้นเลยอดไม่ได้ที่จะรังเกียจโฮ่...ประมาณนั้น

      รีแอ็คชั่นกับบาปของตัวเองช่างน้อยนิดจนน่าสมเพชเกินไป ผู้ชายแบบนี้น่ารังเกียจเป็นบ้า ยังจะกล้ามีหน้าตามไปรังควาญเขาอีก เฮ้อออออออ
      #120-1
    • #120-2 anemoneflora (@anemoneflora) (จากตอนที่ 7)
      7 มิถุนายน 2562 / 13:31
      @NongphaTatiana ไม่ม่าไม่ใช่เรือนี้ค่ะ ฮรุกก /ซับน้ำตา

      @love lesson มิเนะนังอาจจะเป็นบัวใต้โคลนตมค่ะ ต้องให้เวลานางได้เรียนรู้ TT ความเห็นแก่ตัวมันขุดยากนิดนึง...
      #120-2
  11. #119 KKppmarune (@KKppmarune) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 00:06

    ฮรือ บรรยากาศนี้มันยังไงกันนนนนน เอาจริงๆถ้าอาโฮ่มิเนะนิสัยดีไม่เปลี่ยนแปลงตั้งแต่ต้นคงไม่เกิดเรื่องนี้ขึ้นอะTT แงงง เศร้าแทนน้องคิเสะ หว้งว่าจะไม่จบแบบbad endนะคะ55555(ถึงแม้ว่าในใจจะอยากให้เรื่องนี้เปลี่ยนพระเอกก็ตาม---)
    #119
    1
    • #119-1 anemoneflora (@anemoneflora) (จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2562 / 19:22
      กิ๊สสส เราไม่ชอบแบดเอนด์ เราไม่ชอบดราม่าาา จริงจริ๊งงงง
      #119-1
  12. #118 notyayellow (@anchittha123) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 05:59
    ไดกิ T_T นายมันใจร้าย ใช้ความรู้สึกเรียวตะเป็นเครื่องมือ อ่ย ยังไม่ทันได้อ่านเรื่องราวต่อก็ด่าโฮ่แล้ว(ถึงไม่มีวันพรุ่งนี้ให้แก้ตัว แต่มีพรุ่งนี้ให้ด่ามิเนะเสมอ) ใจร้ายมากๆๆๆ คุณไรท์เองก็สู้ๆนะคะ รักเสมอ
    #118
    1
    • #118-1 anemoneflora (@anemoneflora) (จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2562 / 19:21
      ขำตรงมีตรงวันพรุ่งนี้ให้ด่ามิเนะ ฮาาา
      #118-1
  13. #117 Psdreal (@Choky_Key) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 00:07
    สะอึกตรงไม่มีวันพรุ่งนี้สำหรับคิเสะอีกแล้ว คือ ฮื่ออออ มันทัชมากสำหรับสถานการณ์ในตอนนี้ แล้วยิ่งความจริงเกือบทุกอย่างจะเผยแล้วใจมันก็ยิ่งหน่วงกว่าเก่า
    #117
    1
    • #117-1 anemoneflora (@anemoneflora) (จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2562 / 19:21
      แง้ หน่วงๆ ใจไปพร้อมกันค่ะ
      #117-1
  14. วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 23:43

    ไม่เอาอาโอมิเนะเป็นพระเอกได้มั๊ยย
    #116
    1
  15. #115 lilac sky (@Lilacs-Sky) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 07:13
    แอบอยากให้คิเสะลืมไปตลอดเลย ไม่อยากให้ต้องกลับมาเจอความรู้สึกแบบนั้นอีก;-;

    แบบมันสายไปแล้ว ไม่มีวันพรุ่งนี้สำหรับพวกนายหรอก
    #115
    1
    • #115-1 anemoneflora (@anemoneflora) (จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2562 / 19:20
      แงง้ สงสารน้องง
      #115-1
  16. #114 love lesson (@fukaze) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 03:29

    ใจพัง..........

    #114
    1
  17. #113 Dark RaySears (@mydearhoney) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 22:26
    คิดถึงเรื่องนี้มากเลยงับบบ
    #113
    1
    • #113-1 anemoneflora (@anemoneflora) (จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2562 / 19:20
      ฮืออออ เราก็คิดถึงเหมือนกันน
      #113-1
  18. #112 Stiles-Hale (@Stiles-Hale) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 21:43
    รออยู่นะคะ ฮืออออ
    #112
    1
  19. #111 adeko (@adeko) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 20:21
    เกลียดอาโฮ่อ่ะ
    #111
    1
    • #111-1 anemoneflora (@anemoneflora) (จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2562 / 19:19
      นี่โฮ่เองงง
      #111-1
  20. #110 Spiin (@pongpangpetai) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 19:46
    รู้สึกผิดแล้วสินะ อิตาอาโฮ่!
    #110
    1
    • #110-1 anemoneflora (@anemoneflora) (จากตอนที่ 7)
      5 มิถุนายน 2562 / 19:19
      ให้เวลาพี่เขาหน่อยยยย
      #110-1