Karpe Diem, เมื่อรัก | Finland

ตอนที่ 5 : Kape Diem ♡ | My half way lies

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 พ.ค. 57

 

- 3 -
My half way lies 

                    ฉันอยากจะหัวเราะดังๆ ด้วยความสะใจ เพราะว่าเมื่อวานพวกเขาสามคนโดนมอร์แกนตำหนิเรื่องที่เอาอีกัวน่าโซอี้มาเพ่นพ่านในร้าน เพราะเจ้า อีน่ากัว โซอี้ มันเคยหลุดออกไปที่คลับครั้งหนึ่ง แล้วไปทำให้คนภายในคลับแตกตื่น มอร์แกนเลยห้ามไม่ให้เอามันมาอีก ฉันเลยถือโอกาสฟ้องเรื่องที่พวกเขาแกล้งให้ฉันตกใจและเป็นลมไปซะเลย

            ‘ทำไมพวกนายยังเล่นเป็นเด็กแบบนี้!เสียงแหลมตวาดใส่อย่างดุดัน แล้วถ้ามันหลุดออกไปจะทำยังไง ครั้งที่แล้วยังไม่เข้าใจกันอีกเหรอว่ามันวุ่นวายแค่ไหน พวกนายโง่กันหรือไงยะ

         ฉันละขำปนสมน้ำหน้าเรื่องเมื่อวานโดยเฉพาะออสโลและโนเอล พวกเขาเหมือนเด็กชะมัด ต้องโดนมอร์แกนเข้าไป ในตอนนั้นระหว่างที่มอร์แกนอยู่ ฉันก็พยายามตีหน้าให้เศร้าที่สุด เพื่อเรียกความสงสารจากเธอ และพอเธอออกไป ฉันก็เปลี่ยนสายตามองนายเฮลซินกิอย่างยิ้มเยาะ จนพวกเขาสามคนมองฉันอย่างหมั่นไส้ พอนึกถึงเเล้วก็สะใจสุดๆ

         “แล้วตกลงได้เริ่มแพล็งค์หรือยัง?”  คีช่าว่าในขณะที่เราเดินออกจากร้านอาหารแห่งหนึ่ง

            “ฉันรู้สึก ว่าฉันไม่สามารถแกล้งทำดีกับคนที่ฉันไม่ชอบได้จริงๆ ฉันถอนหายใจ

            “ฉันละช็อคเป็นไปได้ยังไง ผู้ชายที่แกเจอในลิฟต์จะเป็นคนเดียวกับเป้าหมายแกคีช่านิ่วหน้าสงสัย

            “อือ แทนที่จะเจอกันละส่งสายตาหว่านไปให้ แต่ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์ที่จะทำแบบนั้นใส่หมอนั่นเลยสักนิด

            “หรือแกอยากจะเลิกทำ ให้เนลไปเล่นแทนมะ?”

            “คีช่าแกจะบ้าเหรอ ฉันบอกแล้วเราว่าเราใช้คนที่รู้จักไม่ได้ฉันขมวดคิ้วใส่คีช่า

            “แกก็อย่าประมาทละกันนะ ฉันว่าพวกเขาดูร้ายกาจไม่เบาเลยอะ

            “ร้ายกาจยังไงฉันก็ไม่กลัวหรอก ถือว่าดีแล้วกัน ยิ่งเกลียดเขา ฉันจะได้ไม่ต้องเสียใจทีหลังฉันว่าพลางเชิดริมฝีปาก

            “ยังไงแกก็ระวังตัว ฉันไม่ค่อยไว้ใจพวกนั้น แถมยังเป็นศัตรูกับเนลอีก

            “เชื่อฉันเถอะ พวกเขาไม่ได้มีพิษมีภัยอะไรขนาดนั้นหรอกนออสโลกับโนเอล ก็ไมได้เลวร้ายอะไรมาก พวกเขาก็แค่ใจร้ายเฉยๆ ส่วนเฮลซินกิก็.. น่าจะลองทำดีกับเขาดู

 “ยังไงพวกเขาก็เป็นผู้ชาย ระวังตัวหน่อยละกันคีช่าว่าละคว้าแขนฉันข้าไปกอด

 “รู้แล้วหน่า ไม่ต้องเข้ามาใกล้เลยนะฉันว่าละผลักหน้าคีช่าออกไป

            ฉันทำงานที่คลับทุกวันยกเว้นไม่มีวันหยุด แต่ก็เป็นช่วงกลางคืนเป็นต้นไปเลยไม่ได้มีผลกับการเรียนมากมาย  วันนี้พวกเรามีเรียนแค่ช่วงเช้าเฉยๆ เลยทำให้ช่วงบ่ายวันนี้ว่างทั้งวัน ฉันกับคีช่าไม่มีอะไรทำเลยว่าจะกลับไปที่คอนโด ไปนอนเล่นอุ่นๆ กัน เพราะช่วงนี้อากาศเย็นจนทำให้ฉันไม่อยากไปไหน ส่วนพวกทรอยก็จะตามมาทีหลัง ชีวิตที่เฮลซินกิน่าเบื่อสุดๆ อย่างงนะ เฮลซินกิเป็นเมืองหลวงของฟินแลนด์ ไม่เกี่ยวกับนายเฮลซินกินั่นอะไรเลย ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ออกไปเล่นกีฬาสักเท่าไร เมื่อก่อนช่วงนี้ว่างๆ ฉันเคยไปเล่น ฮอกกี้กับพวกวิลเลี่ยม แต่ดูเหมือนช่วงนี้พวกเขามัววุ่นวายกับพวกนักสเก็ตบอร์ดอะไรเถือกนั้น เห็นว่าจะต้องแข่งอีก ซึ่งพวกเขาก็บังคับให้ฉันไปดูวันเสาร์ที่จะถึงจะนี้ อีกหนึ่งประเด็นคือเพราะว่าทรอยเข่ง คีช่าเลยบังคับให้ฉันต้องไป

            “งั้นแสดงว่าเฮลซินกิก็ต้องพักอยู่ที่นี่ใช่มะคีช่าโพล่งขึ้นมาในขณะที่เราทั้งคู่เดินเข้าไปอยู่ในลิฟต์

            “เจอที่ทำงานก็จะแย่เเล้วฉันเบะปาก

            “คิดในแง่ดี มันอาจจะเป็นโชคที่ทำให้แกได้เจอกับเขา เงินหมื่นเหรียญ!”  คีช่าพูดด้วยในตาแวววาว

            “จริงสินะฉันพึมพัม

         พอถึงห้อง คีช่าก็ปีนขึ้นเตียงบอกจะไปงีบสักครู่ ส่วนฉันก็หยิบแม็กบุคขึ้นมานั่งเล่นที่โซฟาห้องรับแขก ช่วงนี้รู้สึกว่าไม่ค่อยเช็คหน้าได้ถ่ายวีดิโอลงเท่าไรเลย ที่อัพโหลดวล็อกไปเมื่อวันก่อน ไม่รู้ว่าวันนี้มียอดวิวเท่าไรแล้ว ฉันมีหน้ายูทูปสองช่อง ช่องแรกเป็น Main Channel ชื่อว่า ‘Roseminty’ อัพเดตเกี่ยวกับ ความสวยความงาม แฟชั่น แล้วก็พูดเรื่องเรื่อยเปื่อย ส่วนอันที่สองเป็น Vlog’s channel ฉันใช้ชื่อว่า Rosebelle’s vlog วล็อกอันนี้มีคนติดตามประมาณ สี่แสนกว่าคน ฉันไม่อยากเชื่อว่าคนธรรมดาอย่างฉันจะมีใครสนใจใยดีเรื่องชีวิตส่วนตัวเหมือนอย่าง พวกเมเดอร์ลิน หรือ อิงกริช Tuesdayink วล็อกเกอร์จากเมืองหรูหราอย่างลอนดอน วล็อกของพวกเขามีคนติดตามเยอะ จำนวนที่ว่าโด่งดังในโลกออนไลน์อย่างอุ่นหนาฝาคั่ง โดยเฉเพราะ อิงกริช ฉันเคยอ่านเรื่องของเธอในนิตยสารออนไลน์ฉบับหนึ่ง เห็นเธอเปรยๆ ว่า ไม่คิดว่าจะมีใครสนวีดีโอของเธอเท่านี้มาก่อน เพียงเพราะเธอเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งที่บ่นใส่กล้องตรงหน้าอย่างไร้สาระ แต่ทว่ายอดคนดูนั่นมาก จนทำให้อิงกริชทึ่งและ มันยิ่งกว่าฝันเป็นซะอีก ฉันเคยเห็นเธอเมื่อครั้งหลายปีก่อนเมื่อตอนที่ฉันกลับไปเยี่ยมญาติที่อังกฤษ แล้วไปบังเอิญเจอแฝดแจ็กฟินน์ แฮรี่ นั่นทำให้ฉันเจออิงกริชไปด้วย ฉันว่าเธอดูหยิ่งมากๆ สำหรับฉัน มันคงจะยากที่จะเข้าไปรู้จักเธอ..

            ฉันเลื่อนสาตาจากคลิปวีโอของตัวเธอมาดูที่ Recommend video ของใครคนหนึ่ง เขามียอดวิวประมาณเจ็ดแสนกว่าคน เพียงแค่เป็นคลิป ‘Draw my life’ ธรรมดาเท่านั้น ฉันคลิกเข้าไปดูด้วยความสนใจอย่างรู้อย่างเห็น และคลิกดูคลิปอื่นๆ ของเขา ให้ตายเถอะ! เจ้าของยูทูปนี้ต้องเป็นบ้าแน่ๆ เลยเพราะทุกวีดีโอของเขาที่ถ่าย เห็นเพียงถึงคอเท่านั้น ไม่มีใบหน้า ถึงจะเห็นหน้าแต่ก็เอาหน้าการ์ตูนมาใส่แทน แต่ฉันไม่แปลกใจเลยว่าทำไมวีดีโอของเขามีเสน่ห์มากแค่ไหน ทั้งเสียงพูดของเขา ความตลกของเขา ฉันกดติดตามวล็อกเขาทันที ‘Berlyin’s daily’ ... ฉันอยากรู้จริงๆ ว่านายคือใคร  ความอยากรู้อยากเห็นเลยทำให้ฉันส่งข้อความไปหาเจ้าของ Berlyin’s daily ทาง Tumblr

            ฉันนั่งมองนาฬิกาที่แควนอยู่บนพนังด้วยสายตาเบื่อหน่าย ตอนนี้วิลเลี่ยม ทรอย เนลล์ และจอยซ์มากันครบแล้ว ฉันที่นั่งเบื่อๆ มองพวกเขานั่งคุยกันเลยเดินไปที่ห้องครัวหาจอยซ์

            “อยากได้อะไรมั้ย เดี๋ยวออกไปซื้อให้ฉันถามจอยซ์ในขณะที่เขากำลังบดแป้งพิซซ่า วันนี้เราจะมีปาร์ตี้กันอีกแล้วน่ะ

            “เบียร์!!!!!!!!!วิลเลี่ยมตะโกนจากห้องรับแขก

            “ใช่ 12 ลังเลยครับ!ทรอยโพล่งอย่างเมาๆ เดินมาจากห้องนอนฉัน

            “พวกนายไปกินที่ไหนมาก่อนเนี่ยฉันว่าละถอยห่างจากทรอยที่เดินเข้ามาใกล้

            “ซื้อมาสักสองลังแล้วกันเนลว่าละเดินมาหา เดี๋ยวฉันไปด้วย

            “ฉันไปคนเดียวได้ นายอยู่ที่นี่กันเถอะ

            “เธอถือไหวหรือยังไงกันเนลลิกคิ้วมองฉันอย่างสงสัย โอเคยอมแพ้..

 

            ฉันกับเนลเดินมากันที่ร้านขายเครื่องดื่มที่ไม่ไกลจากคอนโดนฉันนัก จากนั้นเนลล์ก็เข้าไปสั่งเบียร์ส่วนฉันก็หยิบขนมขบเขี้ยวไปที่เช็คบิล พวกเราถือกล่องเบียร์กันคนละไม้ละมือ มันดูเหมือนจะหนักนะ แต่ว่าเบากว่าที่ฉันคิดไว้ ระหว่างที่เดินกลับเนลก็เอ่ยถามฉัน

            “ตกลงเธอเจอไอ้เฮลแล้วใช่ไหม

            “อื้อ เขาน่าหมั่นไส้อย่างที่นายว่าจริงๆฉันว่าแล้วยิ้มน้อยๆ ให้เขา

         เนลแสะยิ้มให้ฉัน ระหว่างที่เดินคุยกันจนไปถึงคอนโด มันก็ถึงเวลาที่ฉันจะต้องไปทำงานที่คลับ ฉันเลยฝากกล่องเบียร์ให้เนลขึ้นไปแทน วันนี้ที่พวกเรามารวมตัวกันที่ห้องฉัน ก็เพราะวันนี้มีปาร์ตี้บางอย่าง ความจริงแล้วมันไม่มีเหตุผลหรอกนะที่พวกเขาจะปาร์ตี้กัน

         ฉันเดินเข้าไปหามอร์แกนที่ห้องทำงานของเธอเพื่อเช็คว่ามาทำงานเเล้ว จากนั้นฉันก็เดินเข้าไปในห้องซ้อมดนตรี พวกเฮลซินกิอยู่ครบกันในห้องซ้อมแล้ว แต่ทว่าพวกเขาดูไม่สนใจใยดีฉันสักนิด คิดจะแก้แค้นเรื่องที่ฉันบอกมอร์แกนงั้นเหรอ.. งั้นก็ไม่สนใจกันไปตลอดนะ!

หนึ่งชั่วโมงถัดมา

         ฉันแทบจะไม่ได้คุยกับพวกเขาเลย ถึงแม้ว่าเขาจะออกมากินน้ำ หรือทำอะไร แม้แต่ออสโล ทำไมพวกเขาเมินฉันแบบนี้ ฉันเริ่มรู้สึกอึดอัดแล้วนะ พวกเขาคลุกกันอยู่แต่ในห้องกระจกนั้น ส่วนฉันก็นั่งอยู่ด้านนอก ไม่ได้แล้วฉันต้องทำอะไรซักอย่าง ยิ่งมาโกรธเมินอะไรแบบนี้ แผนฉันคงไม่ก้าวหน้าแน่ๆ เพราะฉะนั้นฉันจะต้องทำดีกับพวกเขา ท่องไว้โรสเบล..

         “นี่พวกนายมีอะไรให้ฉันช่วยมั้ยอะฉันว่าละแง้มหน้าถามเขา ทว่าไม่มีใครสนใจใยดีฉันเอาเสียเลย

         “เธอไม่ได้มีหน้าที่ในนี้สักหน่อยโนเอลว่าแบบไม่หันแม้แต่หันมามอง

         เออฉันไม่มี..

         “นี่พวกนายโกรธฉันหรอฉันว่าพลางปั้นหน้าเศร้า เฮลซินกิ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะฟ้องมอร์แกนนะ แต่ตอนนั้นอารมณ์มันพาไปปั้นเสียงเศร้าอย่างสุดซึ้ง

         “เธอเล่นตลกอะไรของเธอโนเอลยังว่าต่อ..

         “เปล่านี่ ฉันแค่เสียใจ แล้วรู้สึกอึดอัดด้วย..

 “จริงเหรอ..ออสโลว่า

 “อืม จริงๆ นะ”  ฉันพยักหน้าหงึกๆ จะให้ฉันทำอะไรก็ยอมเลยล่ะ แต่มาดีกันเถอะ

 “ทำอะไรก็ได้งั้นหรอ เฮลซินกินถามซ้ำด้วยรอบยิ้มเจ้าเล่ห์        

         “เธอจะทำอะไรก็ได้ที่พวกฉันสั่ง... ฉันยกให้นายเลยว่ะออสโลว่าพลางมองเฮลซินกิ

            “เหมือนกันเฮลซินพยักหน้ามองเพื่อนเขาอย่างมีเลศนัย เดี๋ยวๆ นี่ฉันคิดถูกหรือคิดผิดเนี่ยที่จะยอมทำทุกอย่าง ดูรอยยิ้มพวกเขาสยองชะมัด ฉันคงต้องสมองฟันเฟืองแน่ๆ 

 “ถ้าไอ้เฮลพอใจ พวกฉันก็พอใจนะออสโลว่า

แล้วไอ้ความพอใจของพวกนายมันมีขีดจำกัดเท่าไรกัน

 “งั้นหลักเลิกงานเจอกันเฮลซินกิว่าแล้วเดินเข้าไปในห้องซ้อม ฉันอมยิ้มให้พวกเขาจากนั้นก็เดินมานั่งที่เดิม พระเจ้ายัยโรสเบล เธอต้องบ้าไปแล้วเเน่ๆ แค่จะทำให้พวกเขาตายใจแต่ก็ไม่น่าจะถึงขั้นยอมทำอะไรก็ได้  ฮึ่ย!~ ยังไงก็ตาม ยังไงมันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ฉันจะไม่ยอมให้เขาหลุดมือไปแน่ นี่เป็นโอกาสเดียวเท่านั้น

         หลังจากที่หมดชั่วโมงของฉัน ฉันนั่งรอเฮลซินกินอยู่หน้าไนต์คลับ ตอนนี้งานของเขายังไม่จบ หมอนั่นต้องร้องเพลงอีกตั้งสองชั่วโมง ฉันส่งข้อความบอกคีช่าว่าวันนี้อาจจะกลับดึกหน่อย ให้ปาร์ตี้กันไปก่อนเลย ยัยนั้นส่งข้อความทำหน้าร้องไห้กลับมา แหมอยู่กับทรอยก็น่าจะมีความสุขแล้วนี่นา เอ๊ะ! ทำไมฉันต้องรู้สึกอิจฉาพวกเขาด้วยเนี่ย

         ฉันเดินไปร้านข้างมินิมาทข้างๆ เพื่อซื้อของบางอย่างให้เฮลซินกิ

         ‘บุหรี่ยี่ห่ออะไรคะ?’

         โปรดอย่าตกใจค่ะ ฉันไม่เคยยุ่งเรื่องแบบนี้แน่ๆ แต่ว่านายเฮลซินกิบอกให้ซื้อมาให้ข้างในต่างหาก เสียสุขภาพจะตาย

         เสียอึกกะทึกคึกโครมข้างในไนต์คลับทำให้ฉันต้องเดินออกมานั่งข้างนอกกับมอร์แกน ฉันกับมอร์แกนเริ่มจะสนิทกันบ้างแล้ว เธอเป็นคนน่ารักและเข้ากับใครได้ง่าย ถึงแม้ว่าใบหน้าหวานจะดุแต่ความจริงแล้วไม่ได้เป็นแบบนั้นซะทีเดียว

            “ไม่ออกไปอยู่ข้างในรอเฮลอะโรส คุยกับมอร์แกนสักพักไม่นานเฮลซินกินก็เดินออกมาพร้องกับกระชากมือฉันเดินตามเขาไป ยังไม่ทันได้ร่ำลา

            “นี่จะให้ฉันทำอะไรอ่ะฉันหยุดถามเขา

            “ตามฉันมาเถอะเขาว่าและเร่งผีเท้าไปข้างหน้าเรื่อยๆ อะไรของเขานะ ฉันเร่งฝีเท้าเดินตามเขา แต่ว่าหมอนี่เดินเร็วชะมัด

            “นี่เฮลซินกิบอกฉันมาก่อนไม่ได้เหรอว่าเรากำลังจะไปไหน

            “...”

            “นาย!ฉันว่าละกระฉากแขนเสื้อเขาให้หยุด

            “…” เฮลซินกิปรายตามองฉันอย่างหงุดหงิด ไปห้องฉันโอเคมั้ยเขาว่าพลางเลิกคิ้วใส่ฉันอย่างยียวน

            ห้องเขา! กรี้ดดด... ทำไมต้องไปอ่ะ

            ตายแล้วเขาเป็นเพลย์บอยซะด้วย...

            ฉันต้องแย่แน่ๆ เลยทำไงดีนะ ...

            “นี่ยัยเพี้ยน อย่าแพนนิคกได้ปะ ก็เคยๆ กันอยู่แล้วทำไมต้องให้พูดอะไรมากด้วยคะเคยอะไรของนายวะ ฉันมองเฮลซินกิตาโต

         “นายหมายความว่าไง อะไรเคยๆ ของนายยะ

         “เอ้า!~ ก็เรื่องแบบนั้นไง ทำไมเธอต้องให้ฉันพูดเยอะๆ ด้วยเนี่ยเฮลซินกิว่าแล้วก้มหน้าลงใกล้ฉัน

         “ฉันไม่ใช่ผู้หญิงง่ายๆ แบบนั้นนะฉันสบตากับเขาและกระชากแขนออก

         “หึ เลิกเล่นตัวแล้วไปกับฉันสักที

         “ฉันไม่ไป ถ้าให้ไปทำเรื่อง สกปรกแบบนั้นทำไมนายไม่ไปซื้อเอาข้างทาง!ฉันแพดเสียงดังให้เขาหยุด และแกะมือเขาออก

         “ไหนว่าเธอจะทำอะไรก็ได้ล่ะเขาหยุดแล้วมองฉันด้วยสายตานิ่งๆ

         “ฉะฉัน..ให้ตายเถอะ นี่ฉันแพ้เขาอีกแล้วสิ ฉันขบปากล่างด้วยความโกรธ

         “เธอนี่คิดมากจริงๆ ฉันแค่จะให้เธอไปทำงานความสะอาดที่ห้องเองเขาหยักไหล่แล้วยิ้มน้อยๆ เฮลซินกิคงจะรู้ทันว่าฉันคิดอะไรอยู่ เขาพยายามจะทำอะไรกันแน่ ยั่วโมโหเหรอ เฮอะ และเขาก็ทำสำเร็จ ฉันมองเขาด้วยสายตาขุ่นเคือง จากนั้นฉันปรับสีหน้าให้ดูปกติ

         “ไปสิฉันว่าเดินนำหน้าเขา 

 

         ณ คอนโด

         เราเดินมาถึงคอนโดโดยไม่พูดอะไรเลยสักนิดเดียว

         “เธออยู่ห้องไรมีอะไรจะได้ใช้ถูกเขาก้มแตะคีย์การ์ดถามฉันด้วยใบหน้านิ่งเฉย ใช้คำว่า ใช้ เลยงั้นเหรอ มันจะมากไปแล้วนะ

            “25/5” ฉันตอบไป พอถึงชั้น 9 เขาก็เดินนำฉันไปที่ห้อง ว่าแต่นี่มันจะดีเหรอที่ฉันจะเข้าห้องกับผู้ชายแบบนี้

            “เธอบอกจะให้ทำอะไรก็ได้ จนกว่าฉันจะพอใจใช่ป่ะเฮลซินกิว่าขณะเดินอยู่ข้างหน้า

            “ใช่..แต่ว่า จนกว่านายจะพอใจฉันไม่ได้พูด

            “ถึงแบบนั้น.. ถ้าฉันไม่พอใจขึ้นมา ก็ต้องทำเรื่อยๆ อยู่ดี

            “แต่หลังจากนั้นพวกนายต้องดีกับฉัน ฉันไม่อยากทะเลาะกับพวกนายอีกฉันว่าเอียงตัวไปถามเขาที่อยู่ด้านหน้า            

         เขาทำเป็นใช้ความคิด จากนั้นก็มองมาที่ฉัน อืมตกลง

         พอถึงห้องของเขา ภาพที่ฉันเห็นตรงหน้าก็แทบจะช็อก เพราะว่าภายในห้องรกมากๆ ไม่สิ ต้องใช้คำว่าสรกปกเลยต่างหาก กล่องเปล่าวางระเกะระกะไปตามพื้นห้อง ทั้งเสื้อผ้า ขวดเบียร์ อาหารเน่า สงครามอะไรกับหรือไง..

            “นายอยู่ในห้องแบบนี้ตลอดหรอ..ฉันถามเขาด้วยความสงสัย แต่งตัวก็ดูสะอาดสะอ้านแต่ความจริงซกมกอย่าบอกใคร..

            “เปล่า ไม่ได้เข้ามาอยู่ช่วงนี้ บังเอิญว่าแม่บ้านฉันไม่อยู่เพราะฉะนั้นนั้น นี่เป็นงานของเธอแล้ว เฮลซินกิชี้ไปที่กองขยะมากมายที่อยู่ตรงหน้าฉัน นี่..เขาต้องแกล้งฉันแน่ๆ

            “เรื่องแค่นี้ ฉันทำได้อยู่แล้วฉันว่ายืดตัวแล้วเดินเข้าไปในห้องอย่างอาจหาร ตอนนี้มันก็ดึกเเล้วด้วย กว่าจะเสร็จก็คงจะดึกแน่ๆ

            “นี่เก็บเตียงให้ฉันก่อนฉันจะนอนเฮลซินกิว่าพลางพาฉันเดินไปที่ห้องเขา โชคดีที่ห้องนอนไม่ใหญ่เท่าไร เพียงค่าเสื้อผ้าเเละผ้าปูที่นอนเท่านั้นกองอยู่บนพื้น ฉันรู้สึกได้ว่านายเฮลซินกินั่นกำลังมีความสุข ฮึ่ย! ทีใครทีมันนะยะ เขาสั่งนู่นสั่งนี่จนทำให้ฉันมึนหัวไปหมด ทำเองดีไหมยะ

          “นายมันเป็นผู้ชายพันธ์นั้นจริงๆฉันเบ้หน้ารังเกียจเมื่อเห็นกางเกงในสีแดงลูกไม้กับยกทรงผ้าบางที่ซ่อนอยู่ในกองผ้าห่ม

            ”พึมพัมงึมงัมอะไรเขาว่าขณะเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือพิมพ์ ฉันมองอย่างแขยงๆ ของที่อยู่ตรงหน้า จนเขาต้องหัวเราะ

            “อยากได้ก็เอาไปใส่ได้นะ

            หลังจากเก็บห้องนอนของเขาเสร็จ ฉันก็เดินออกมากเก็บที่ห้องนั่งเล่นบ้าง โอ้ย เหนื่อย แค่หนึ่งห้องใช้เวลาไปตั้งหนึ่งชั่วโมงเชียวเหรอ ถึงแม้ว่าจะเป็นอากาศหนาวฉันก็อยากจะถอดทุกอย่างออกจากตัวให้หมด ฉันถอดเสื้อโค้ดตัวหนาออก ให้เหลือเพียงเสื้อแขนยาวตัวบางสีขาว กับเลกกิ้งตัวบาง จากนั้นก็รวบผมให้เป็นจุกหลวกๆ อยู่กลางหัว

            “ถึงกับต้องถอดเสื้อผ้ากันเลยหรือไงเฮลซินกิว่าแล้วแสะยิ้มใส่ฉัน ฉันจิ้ปากใส่เขาอย่างไม่สนใจ หลังจากเก็บขยะเสร็จ ฉันก็ดูดฝุ่น ถูห้องและ จัดระเบียบ และในที่สุด..

            “นายจะฆ่าฉันแน่ๆฉันเป่าลมออกจากปากพลางปาดเหงื่อบนใบหน้าและฟุบลงที่โซฟางกลางห้องโถงเขาอย่างอ่อนเพลีย พนันได้ว่าแรงทั้งหมดของฉันมันได้หายไปหมดเกลี้ยงแล้ว

            “เธอนี่สุดยอดอะเขายิ้มแป้น...

            “ฉันไปได้แล้วใช่มะฉันว่าละลุกขึ้นฮวบเพื่อจะเดินออก ไปแต่ทว่า..

            “เฮ้ ฉันยังไม่พอใจเลย จะไปไหนเขาว่าละกระฉากแขนฉันไว้ ใบหน้ากรุ้มกริ่มนั้นดึงตัวฉันเข้ามาใกล้

            “ปล่อยฉันนะ นายจะทำอะไรน่ะฉันพยายามสะบัดตัวออกจากการเกาะกุมของเขาแต่กระนั้นมันก็ไม่เป็นผล

            “เฮ้ ดิ้นทำไมหล่ะเขาว่ายื่นหน้าเข้ามาใกล้

            “นะนาย จะทำอะไรฉันว่าละมองในตาสีน้ำตาลอย่างกล้ากลัวๆ ในตาเขาแพรวพราวเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ นี่ฉันควรจะเล่นด้วยหรือยังไงดี ให้ตายสิ แต่ในใจฉันมันกลับร้องขอความช่วยเหลืออย่างบอกไม่ถูก

         “ขยับเข้ามาทำไม่เล่าฉันว่า

         “...”

         “เฮลซินกิ..

         ตึก ตัก ตึก ตัก..

            “เธอ... มีฝุ่นติดอยู่เขาว่าแล้วใช้นิ้วโป้งปาดที่หน้าผากฉันอย่างเบามือ

            “อืม ขอบคุณนะ

            “แล้วพรุ่งนี้เจอกัน..

            “อะอื้มฉันค่อยๆ ขยับตัวออกจากเขา เสียงตะกุกตะกักของฉันทำให้เขาอมยิ้มเล็กๆ ฉันรีบหยิบเสื้อโค้ดและรองเท้าเดินออกมากจากห้องเขาทันทีโดยไม่ล่ำลา เกือบไปเเล้วไหมหล่ะ เกือบจะแย่แล้วไง แค่ฝุ่นติดแค่นี้ทำไมยื่นหน้าเข้ามาใกล้ขนากนั้นด้วยนะ เรื่องแกล้งคนนี่ถนัดเชียว เฮ้อ...รู้สึกตัวเองพลาดท่าไปแล้ว เขาไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

 

            

 ▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂▂

คุยกัน ♡ 
นางเอกโดนแกล้งอีกแล้ว น่าสงสารจุงเบย 555555 บทนี้ราแต่งรวดเร็วมาก พอเสร็จก็อยากจะเอาลง
ทั้งที่บทที่เเล้วกำลังเอาลงแท้ๆ เอาหล่ะ ฝากอ่านด้วยนะ เดี๋ยวอาจจะมีฉากกุ๊กกิ๊กน่ารักในฉากต่อไป แผนร้ายของนางเอกกำลังเริ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่แผนเธอไม่ฉลาดเอาเสียเบย โดนพระเอกแกล้งตลอด

เราแอบให้อยากมีฉากแบบนี้เร็วๆ 5555555


:) 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

77 ความคิดเห็น

  1. #62 Snoopy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 16:59
    พระเอกขยันเเกล้งนางเอกจัง 55555
    #62
    0
  2. #52 Cheshire♥. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 16:54
    เรากดเข้ามาอ่านแบบไม่ได้ดูหัวเรื่องนึกว่าอัพแล้วเก้อจัง5555555555555
    ไม่รำคาญใช่มั๊ยที่มีต่เม้นเราเต็มไปหมด5555555555555555
    #52
    0
  3. #50 a cup of phlawann. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 22:35
    คิดแล้วอยากเป็นนางเอก อิชชี่เบาๆ *วิ่งหนี*
    #50
    0
  4. #49 Cheshire♥. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 19:06
    อยากเป็นนางเอก ... //บาย
    5555555555555555555555
    #49
    0
  5. #48 Theonewhocantbenamed (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 20:18
    น่าสงสารนางเอก ฮ่าๆ
    #48
    0