RRPG • มหาสงครามครองมิติ

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 92,581 Views

  • 848 Comments

  • 4,213 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,180

    Overall
    92,581

ตอนที่ 83 : Second Wave - 44 - สมาคมกฤษณะ บทกลาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2033
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 267 ครั้ง
    20 มี.ค. 62

หัวหน้าครับ!” เสียงของชายหนุ่มที่อยู่ในสภาพโพกศีรษะปิดบังใบหน้าเอาไว้เอ่ยเรียกหัวหน้าของตนที่ยังคงยืนขมนกขมไม้อยู่บนระเบียงโดยที่ไม่สนใจความตึงเครียดของสมาชิกรอบข้างเลย

อนุรักษ์ หนึ่งในผู้บริหารของสมาคมกฤษณะและยังเป็นผู้ก่อตั้ง หันมามองลูกน้องที่ติดตามตนเองมาตั้งแต่สมัยเป็นบอดี้การ์ดของลุงทศพร้อมกับรอยยิ้ม

เขารู้ดีว่าลูกน้องของเขานั้นกังวลเรื่องอะไร และเขาก็รู้ดีว่าที่นี่นั้นอันตรายมากแค่ไหน ไม่จำเป็นต้องเป็นบอดี้การ์ดเก่า เพียงแค่มองจากสถานที่ตั้งของบ้านพักแห่งนี้หากเป็นคนมีสติดีก็คงจะรู้แล้วว่าอันตรายแค่ไหน แล้วยิ่งในสถานการณ์ที่มีสงครามมิติเกิดขึ้นเช่นนี้ อีกฝ่ายจะอ้างว่าเกิดสงครามมิติขึ้นแล้วปล่อยน้ำในเขื่อนออกมามันก็ไม่ใช่แผนการที่แปลกอะไรเลย

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้กังวลอะไรทั้งสิ้น เพราะเขารู้ว่าต่อให้เขานอนกอดหมอนข้างกลิ้งตัวไปมาเล่นอยู่ในห้องพักในเวลาที่น้ำหลากพร้อมกับศัตรูโจมตีเข้ามา ตัวเขาก็จะไม่เป็นอันตรายใด ๆ ทั้งนั้น

เพราะว่าเขาเพิ่งได้รับการติดต่อจากลุงทศว่าคนคนนั้นเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว ถ้าโชคดีนี่อาจจะกลายเป็นทริปท่องเที่ยวหลังจากทำงานต่อเนื่องกันมานานเลยด้วยซ้ำ

หัวหน้าไม่กังวลเรื่องกองกำลังผู้พิทักษ์ห่าเหวอะไรพวกนี้เลยเหรอครับ?” น้ำเสียงของชายหนุ่มทำให้รู้ว่าเขากำลังอยู่ในอารมณ์แบบไหน จะไปว่าก็ไม่ได้เพราะพี่ชายของเขานั้นถูกกองกำลังที่ก่อนจะมาเป็นกองกำลังผู้พิทักษ์สังหารทิ้งไปอย่างน่าสังเวช แต่เนื่องจากว่าพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่ทำให้เขาไม่สามารถเอาผิดคนร้าย เขาและครอบครัวทำได้เพียงกล้ำกลืนน้ำตาเอาไว้โดยที่ไม่สามารถทำอะไรอย่างอื่นได้อีก

แต่ว่าตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว เขามีพลังแล้ว พลังที่เพียงพอจะฉีกมนุษย์คนหนึ่งเป็นชิ้นได้อย่างง่ายดาย พลังที่จะเคลื่อนไหวได้รวดเร็วเกินกว่าที่มนุษย์จะตอบโต้ทัน และที่สำคัญที่สุดก็คือเขายังมีไฟแค้นที่สุมอยู่ในอก

ขอเพียงแค่มีโอกาส เขาก็พร้อมที่จะเสียสละชีวิตของตนเองเพื่อฉีกศัตรูของเขา ตุลากรรณ ให้เป็นชิ้น ๆ

ใจเย็นเอาไว้เมฆ” อนุรักษ์หันหน้ากลับไปมองทิวทัศน์อันงดงามรอบนอกอีกครั้ง

นายไม่จำเป็นต้องร้อนรนขนาดนั้น” ในขณะที่เมฆกำลังจะเถียงออกไปเสียงของอนุรักษ์ก็ดังขึ้นอีก “ฉันไม่บอกให้นายลืมความแค้นลงไปหรอกนะ ในยุคแบบนี้บางทีความแค้นอาจจะเป็นพลังขับเคลื่อนได้ดีเลยด้วยซ้ำ แต่นายต้องไม่ให้ความแค้นนั้นย้อนกลับมาทำร้ายนาย ไม่ว่าจะเป็นอะไรจงใช้มันให้ถูกวิธี”

น้ำเสียงของอนุรักษ์นั้นเต็มไปด้วยความจริงจัง

เมฆรู้ดีว่าถึงแม้คนตรงหน้าจะมีอายุไม่ต่างจากตัวเองมากนัก แต่เขาก็ผ่านอะไรมามากมายกว่าคนรุ่นเดียวกันจนทำให้ความคิดอ่านของอนุรักษ์นั้นล้ำหน้าพวกเขาไปไกล และสิ่งที่เขารู้ดีที่สุดก็คืออนุรักษ์ไม่เคยคิดร้ายกับพวกเขา คำเตือนเมื่อครู่เองก็เป็นการเตือนสติไม่ให้เขาผิดพลาดทำเรื่องที่ไม่อาจย้อนคืนได้

เมฆสูดลมหายใจเข้าจนลึก เพื่อตั้งสติ จริงอย่างที่อนุรักษ์ว่า ถ้าตัวเขาซึ่งเป็นเสาหลักของครอบครัวตายไปในตอนนี้ คนที่อยู่ด้านหลังจะใช้ชีวิตอย่างไร พ่อแม่ของเขาก็อายุมากแล้ว ในครอบครัวที่ขาดพี่ชายไปเช่นนี้ หากทั้งสองต้องขาดเขาไปอีก ทั้งคู่คงจะไม่ต่างอะไรไปจากตกนรกทั้งเป็นเลย

เข้าใจแล้วครับ” เมฆกดศีรษะลงต่ำพลางกัดฟันตอบ เขาไม่ได้โกรธอนุรักษ์ที่ห้ามเขา เขาแค่โกรธตัวเองที่อ่อนแอ...ทั้งร่างกายและจิตใจ

เมื่อสัมผัสได้ว่าคนด้านหลังเก็บระงับความเกลียดชังของตนเองลงได้แล้วอนุรักษ์ก็โยนเครื่องบันทึกภาพขนาดจิ๋วไปให้เมฆโดยที่ไม่กันไปมอง

นี่คือ?” เมฆที่รับเอาไว้ได้ก่อนที่มันจะตกลงไปชูเครื่องบันทึกภาพอันเล็กที่มีลักษณะคล้ายกับ USB ขึ้นมาถาม

ข้อมูลปัจจุบันรวมไปถึงภาพถ่ายสถานที่พักและแบบแปลนอย่างคร่าว ๆ ของเจ้านั่น”

ได้ยินเพียงเท่านั้นดวงตาของเมฆก็เบิกกว้าง คิ้วทั้งสองของเขาขมวดเข้าหากัน ใบหน้าบิดเบี้ยวไปด้วยความแค้นอีกครั้ง ก่อนที่จะแข็งเกร็งและคลายออก

ขอบ...คุณ...มากครับ” เมฆก้มศีรษะลงขอบคุณ ตอนนี้ตัวเขามีอารมณ์หลากหลายกำลังปะทะกัน เขาอยากจะล้างแค้น อยากจะฉีกมันออกเป็นส่วน ๆ แต่ในเวลาเดียวกันเขาก็กลัวตาย กลัวที่จะตายโดยทิ้งครอบครัวของตัวเองเอาไว้ และเมื่อได้รับเบาะแสที่อาจจะนำมาใช้ล้างแค้นได้มาอยู่ในมือแบบนี้แล้ว อารมณ์ความรู้สึกเหล่านั้นก็ยิ่งปะทะกันรุนแรงมากยิ่งขึ้น

และหลังจากที่ความคิดทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้ว สายตาเด็ดเดี่ยวก็ประทับลงบนใบหน้าของเมฆ

หัวหน้าครับ ผมขอฝากพ่อแม่ของผมด้วยนะครับ” นั่นคือความปรารถนาและคำสั่งเสียของเขา

เข้าใจแล้ว” และอนุรักษ์ก็ไม่ได้ปฏิเสธหรือว่าค้านไม่ให้เมฆทำในสิ่งที่ต้องการ

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็มีบางอย่างที่ต้องบอกก่อนที่เมฆจะลงมือ

อ้อ แล้วก็อีกอย่างหนึ่ง คนคนนั้นมาที่นี่แล้วนะ”

ตอนนั้นเองที่ใบหน้าของเมฆตะลึงจนค้างแข็ง “คนคนนั้นนี่คือ?” มันเป็นคำถามที่เจือปนไปด้วยความคาดหวังเล็ก ๆ

หัวหน้าของพวกเรามาที่นี่แล้ว” อนุรักษ์หันกลับมายิ้มโชว์ฟันอย่างอารมณ์ดี “และตอนนี้หัวหน้าก็เริ่มลงมือแล้วด้วย”

จริงเหรอครับ” ใบหน้าของเมฆที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวตอนนี้มันเปลี่ยนไปเป็นเด็กน้อยที่ชื่นชมในตัวของฮีโร่ “หัวหน้ามาแล้วอย่างนั้นเหรอ!?”

ใช่มาพร้อมกับคุณทศทิศ” อนุรักษ์ว่าขำ ๆ เมื่อเห็นท่าทางของลูกน้องตนเอง ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาเองเสียอีกที่เป็นคนทำให้ลูกน้องของเขาหลายคนกลายเป็นแบบนี้

ภาพสงครามกับเหล่าหมาป่าพวกนั้นถูกบันทึกเอาไว้จากในหลากหลายมุมตั้งแต่ต้นจนจบและถูกนำมาเผยแพร่ให้เหล่าผู้บริหารที่ไว้ใจได้รับรู้ ซึ่งอนุรักษ์เองก็เป็นผู้ที่เข้าร่วมสงครามนั้นตั้งแต่ต้นจนจบและได้เห็นความแข็งแกร่งเกินจินตนาการของหัวหน้า’ ของพวกเขาด้วยตาตัวเอง

หลังจากสงครามครั้งนั้น อนุรักษ์ก็ได้เข้าร่วมในสงครามอีกหลายครั้ง ได้ต่อสู้ ได้บาดเจ็บ ได้พ่ายแพ้และได้เรียนรู้

ตัวเขาไม่สามารถต่อสู้กับศัตรูที่จำนวนมากมายได้อย่างกฤษณะ ไม่มีพลังพอที่จะกวาดทุกอย่างที่ขวางหน้าออกอย่างกฤษณะ แต่เขาก็ได้เรียนรู้ว่าถึงพลังของพรรคพวก ซึ่งสิ่งนั้นทำให้เขารอดชีวิตมาได้และตระหนักถึงความแข็งแกร่งอันไร้ที่สุดของกฤษณะ

ตอนนั้นเองที่ความนับถือกลายมาเป็นความเทิดทูน

ต่อหน้าความแข็งแกร่งอันไร้ที่เปรียบของกฤษณะมันปัดเป่าเอาความหวาดกลัวและกังวลออกไปจนหมด ตราบเท่าที่กฤษณะยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับมนุษย์อนุรักษ์ก็มั่นใจว่าพวกเขาจะไม่มีวันพ่ายแพ้ ต่อให้ศัตรูจะเป็นสิ่งที่เก่งกาจแค่ไหนก็ตาม เขาก็เชื่อว่ากฤษณะจะต้องสามารถจัดการมันได้อย่างแน่นอน

และเพื่อให้กฤษณะสามารถต่อสู้กับศัตรูต่างมิติได้อย่างสบายใจ เขาจะเป็นคนทำหน้าที่จัดการดูแลศัตรูภายในให้กับกฤษณะเอง

อนุรักษ์ไม่ใช่คนโง่ เขารู้ดีว่าในสถานการณ์แบบนี้จะต้องมีกลุ่มคนลุกฮือขึ้นมาเพื่อหาผลประโยชน์ใส่ตัวอย่างแน่นอน และการกระทำเช่นนั้นก็จะยิ่งทำให้โลกปั่นป่วนวุ่นวายเข้าไปอีก เพราะฉะนั้นเขาจึงตัดสินใจสร้างสมาคมขึ้นมาเพื่อป้องกันความวุ่นวายที่จะเกิดขึ้นจากกลุ่มคนสารเลวพวกนั้น

มนุษย์นับได้ว่าเป็นพลังงานอย่างหนึ่ง ที่ได้รับการกระตุ้นมากเท่าไรยิ่งสะท้อนกลับมาแรงมากเท่านั้น เพราะฉะนั้นวิธีที่อนุรักษ์เลือกก็คือการสร้างฐานที่มั่นที่สำหรับกฤษณะ อนุรักษ์ไม่คิดจะยึดครองประเทศเพื่อไขว่คว้าหาอำนาจ เขาเพียงต้องการสร้างสถานที่ที่จะทำให้กฤษณะสามารถต่อสู้ได้อย่างไร้กังวลเท่านั้น ซึ่งนั่นก็เป็นสาเหตุที่สมาคมกฤษณะถูกก่อสร้างขึ้นมา

จุดมุ่งหมายของสมาคมกฤษณะก็คือการสร้างพื้นที่ไร้การปกครองอย่างชั่วช้า เปิดโอกาสให้ทุกคนเติบโตได้เท่าที่ใจต้องการ แต่ก็ต้องไม่ลืมความสงบเรียบร้อย ถึงแม้หลักกการจะดูขัดกันอยู่บ้าง แต่จากการได้ทดลองทำดูแล้วอนุรักษ์ก็พบว่ามันได้ผลมากกว่าที่เขาคิดเอาไว้

กองกำลังอิสระเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว มีหลายกลุ่มที่เห็นด้วยกับแนวทางของเขาและเข้ามาร่วมกลุ่มจนกองกำลังอิสระได้กลายเป็นผู้ครอบครองพื้นที่ทางตะวันออก

และก็เพราะการเติบโตอันน่าประทับใจนี้เองที่เรียกเอาศัตรูจากภายนอกเข้ามา ศัตรูที่หมายจะครอบครองอำนาจและกดขี่ให้พวกเขาอยู่ภายใต้พวกมัน

อนุรักษ์เรียกกลุ่มคนพวกนี้ว่าพวกค้าทาส กลุ่มคนที่ไม่เห็นค่าของชีวิต กลุ่มคนที่เห็นบุคคลอื่นเป็นเพียงเครื่องมือ โดยส่วนตัวแล้วเขาก็เกลียดคนพวกนี้อยู่แล้ว ยิ่งในเวลาคับขันเช่นนี้ยิ่งทำให้ความทุเรศของพวกมันเปิดเผยออกมาอย่างเด่นชัด ไม่ว่าจะเป็นการจัดตั้งชนชั้นขึ้นมาอย่างชัดเจน แบ่งแยกสายเลือดและปกครองด้วยความหวาดกลัว อีกฝ่ายหนึ่งที่เป็นศัตรูก็ใช้อาวุธสงครามเข้ายึดครองและแผ่ขยายอำนาจของตนเองออกไป

ถึงแม้ว่าชื่อองค์กรของพวกค้าทาสพวกนี้จะฟังดูไพเราะ แต่แท้จริงแล้วมันเป็นเพียงแค่เปลือกนอกเท่านั้น

ฝ่ายหนึ่งยึดมั่นในสายเลือดที่ตนเชื่อว่าสูงส่ง ฝ่ายหนึ่งเฝ้าฝันที่จะได้ครอบครองประเทศด้วยความโลภในจิตใจ

ทั้งที่มันไม่มีประโยชน์อะไรเลยแท้ ๆ” อนุรักษ์พึมพำพลางถอนหายใจเมื่อคิดถึงจุดนี้ ครอบครองประเทศแล้วอย่างไร สายเลือดสูงส่งแล้วอย่างไร สุดท้ายแล้วในยุคสงครามมิติเช่นนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการสร้างให้เหล่ามนุษย์แข็งแกร่งขึ้นเพื่อให้มีพลังมากพอจะต่อสู้กับศัตรูจากต่างมิติ การกระทำเพื่อช่วงชิงอำนาจของพวกมันจึงไม่ต่างไปจากการทำลายล้างโลกด้วยมือตนเอง

แต่ก็ดูเหมือนว่าพวกคนที่กล่าวอ้างว่าฉลาดเหล่านั้นจะไม่เข้าใจและยังคงวิ่งตามความต้องการอันดำมืดของตนเองโดยเอาชีวิตผู้บริสุทธิ์เป็นเครื่องสังเวย

หัวหน้า!” เมฆที่เก็บความตื่นเต้นเอาไว้ไม่ไหววิ่งเข้ามาเขย่าไหล่อนุรักษ์ “เรารีบไปบอกทุกคนกันเถอะครับ!”

ถูกต้อง ไม่เพียงแต่อนุรักษ์และเมฆเท่านั้นที่เทิดทูนความแข็งแกร่งของกฤษณะ เหล่าผู้บริหารทั้งหลายที่ยอมเข้ามารับหน้าที่น่ารำคาญอย่างผู้บริหารที่มีแต่เสียเปรียบและเสียเวลาในการพัฒนาตนเองนั้นก็เพราะคนเหล่านั้นหลงใหลในความแข็งแกร่งราวกับเทพเจ้าของกฤษณะ

บอกกันตามตรงแล้ว ไม่เพียงแค่คนที่อยู่ที่นี่เท่านั้น อนุรักษ์ยังได้รับการติดต่อมาจากหลี่ เซี่ยงชายผู้ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกว่าอยากจะขอเป็นพันธมิตรกับกองกำลังอิสระโดยไม่สนใจเรื่องข้อแม้ บอกตามตรงว่าตอนที่ฟังเรื่องนี้จากลุงธนินเขาเองก็สงสัยว่าหลี่ เซี่ยงนั้นวางแผนอะไรเอาไว้ แต่พอได้พูดคุยกับหลี่ เซี่ยงดูแล้วมันก็ทำให้เขาเชื่อใจหลี่ เซี่ยงในทันที

ชายที่มีร่างกายสูงใหญ่ราวกับหมีนั้นดูท่าทางน่ากลัว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลมากมาย แต่เมื่อพูดถึงกฤษณะที่เป็นคนแนะนำให้เขามาเป็นพันธมิตรกับกองกำลังอิสระแล้วใบหน้าของหลี่ เซี่ยงก็ดีใจราวกับเป็นเด็ก ๆ พร้อมกับโอ้อวดว่าเขาเคยปะทะกับกฤษณะมาก่อนและโชว์บาดแผลที่เจ้าตัวไม่ยอมรักษาให้เห็นด้วยความภูมิใจ

อนุรักษ์ถึงกับหัวเราะแห้ง ๆ เมื่อเห็นท่าทางของหลี่ เซี่ยงและไม่ยอมรับว่าในใจลึก ๆ แล้วเขาอิจฉาอยู่พอสมควร

การพูดคุยของแฟนคลับทั้งสองนั้นลากยาวไปหลายชั่วโมงก่อนจะได้ข้อสรุปว่ากฤษณะคือพระเจ้าสำหรับพวกเขา ชายผู้มีพลังเหลือล้น และไม่คิดที่จะครอบครองโลกทั้งที่สามารถทำได้อย่างง่ายดาย เขาต้องการเพียงแค่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติของมัน และตัวเขาก็พร้อมที่จะเข้าต่อสู้เพื่อปกป้องเพื่อให้สิ่งเหล่านั้นได้เติบโตอย่างอิสรเสรี

และด้วยผลสรุปก็คือกฤษณะได้แรงค์อัพกลายไปเป็นพระเจ้าในสายตาของแฟนคลับทั้งสอง ซึ่งน่าเศร้าที่แฟนคลับทั้งสองของเขาดันเป็นผู้มีอำนาจในองค์กรของตนเอง อนุรักษ์เองก็ได้ส่งไฟล์วิดีโอที่อัดเอาไว้ให้กับหลี่ เซี่ยง ซึ่งเจ้าตัวก็หัวเราะร่าด้วยความยืนดีพร้อมกับประกาศว่าจะนำไปดูพร้อมกับลูกน้องของตนเอง

เพราะแบบนั้นเอง โดยที่กฤษณะไม่รู้ตัว ตอนนี้เขาได้กลายมาเป็นผู้พิชิตที่มีแฟนคลับเดนตายมากที่สุดในโลก โดยที่สมาชิกของกลุ่มแฟนคลับนั้นล้วนแต่เป็นผู้พิชิตที่หลงใหลในความแข็งแกร่งของกฤษณะและพัฒนาตนเองอย่างไม่หยุดยั้งมั่นหมายที่จะทำให้ได้อย่างเขาบ้าง

กฤษณะจึงได้กลายมาเป็นไอดอลที่มีผู้ติดตามที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกเช่นนี้เอง

นั่นสินะ” อนุรักษ์ยิ้มตอบรับคำของเมฆที่กำลังตัวสั่นด้วยความยินดี “ไปเรียกทุกคนมาประชุมเตรียมต้อนรับหัวหน้าของพวกเรากันเถอะ”

ในใจของอนุรักษ์ที่วางฟอร์มนิ่งเพื่อเก็บอาการนั้นก็กำลังตื่นเต้นไม่แพ้เมฆ ไม่สิ ต้องบอกว่าเขาตื่นเต้นมากกว่าเมฆหลายเท่าจนต้องมาสงบสติที่ระเบียงนี้ต่างหาก

คราวนี้คุณจะแสดงอะไรให้พวกเราเห็นกันนะครับ’ อนุรักษ์อดคิดขึ้นมาด้วยความยินดีไม่ได้เลยจริง ๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 267 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #590 Sleepy😪 (@WINWORM_26) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 04:06
    เมื่อพระเอกมีแฟนคลับ 55555+
    #590
    0