ตอนที่ 81 : Second Wave - 42 - ขุมกำลังทั้งสี่ บทปลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 277 ครั้ง
    19 มี.ค. 62

เมื่อศัตรูแสนอันตราย (ต่อจิตใจของผม) จากไปแล้วลุงทศก็หันมามองผมอย่างสงสัย

หลานนิลได้ทำอะไรไปรึเปล่า?” ดูเหมือนว่าลุงทศเองก็สงสัยกับท่าทางแปลก ๆ ของเจ้านั่นเหมือนกันสินะ

ผมพยักหน้าตอบกลับไปโดยไม่อธิบายเพิ่มเติม บอกตามตรงว่าลุงทศจะรู้หรือไม่ผลมันก็ไม่ต่างกัน

งั้นเหรอ” ถึงจะไม่เข้าใจว่าผมทำอะไรลงไปแต่ลุงทศก็มีท่าทางโล่งอก “เอาล่ะ เราเข้าไปพักข้างในกันก่อนเถอะ”

ด้านในบ้านพักนั้นเป็นบ้านสองชั้นอย่างหรูที่มีเครื่องตกแต่งหรูหรา ไม่ว่าจะพรมโซฟาหรือว่าเครื่องไม้เครื่องมือต่าง ๆ ซึ่งระหว่างที่ผมและลุงทศนั่งพักผ่อนกันที่ห้องรับแขก เหล่าพี่ ๆ บอดี้การ์ดก็ทำการตรวจสอบสถานที่อย่างขะมักเขม้น

เราจะทำอย่างไรต่อ?” ถ้าลุงทศต้องการที่จะประชุมผมก็จะไม่ลงมืออะไร เพียงแค่ปกป้องลุงทศและคนที่มาด้วยก็เพียงพอแล้ว แต่ถ้าลุงทศเกิดหมั่นไส้พวกมันแล้วอยากจะใส่ปุ๋ยต้นมะม่วงผมก็ยินดีที่จะช่วยฟรีแบบไม่คิดเงิน

ลุงทศที่นั่งอยู่บนโซฟาวางศอกลงบนเข่าแล้ววางคางลงบนสองมือที่ประกบกัน สีหน้าของลุงทศยังคงเคร่งเครียดถึงแม้ว่าเจ้าคนน่ารำคาญนั่นออกไปแล้ว

ก่อนอื่นลุงก็อยากได้ข้อมูลของทุกฝ่ายเสียก่อนละนะ” ลุงทศตอบหลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง “นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยาก การที่ทุกฝ่ายเข้ามารวมกันในที่นี้ ก็หมายความว่ากำลังพลสำคัญจะต้องถูกจัดมาพร้อมกัน ทางด้านของกองกำลังอิสระลุงมีสายข่าวของลุงอยู่แล้ว แต่ว่าทางด้านของปีกแห่งปวงชนและกองกำลังผู้พิทักษ์นั้นค่อนข้างที่จะล้วงความลับได้ยากอยู่”

มันก็คงเป็นไปตามที่ลุงทศว่าละนะ ถึงแม้ผมจะไม่รู้ว่าทางปีกแห่งอิสระมีการวางกำลังพลอย่างไรถึงเก็บความลับเอาไว้ได้ แต่ทางด้านกองกำลังผู้พิทักษ์นั้นคงเป็นเพราะเจ้าตุลากรรณอย่างแน่นอน หากใช้ดวงตาผู้รอบรู้ผสมกับทักษะโน้มน้าว การจะลากไส้สปายออกมามันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย

งั้นผมจะจัดการให้เอง” ผมว่าพลางลุกขึ้นยืดเส้นยืดสายเตรียมตัวออกไปทำงาน “ผมจะวางเขตป้องกันเอาไว้ให้”

และก่อนที่จะออกจากบ้านไปผมก็ไม่ลืมที่จะรักษาความปลอดภัยให้กับลุงทศ

ส่วนเขตป้องกันที่ผมจัดการวางเอาไว้ก่อนที่จะออกมาก็คือการกลับด้าน

มันเป็นพลังมิติอีกอย่างหนึ่งที่ผมคิดขึ้นมาได้ มันเป็นการกางพลังมิติให้ทำหน้าที่คล้ายกับกระจก แต่มันไม่ได้สะท้อนแสงนะ มันแค่จะสะท้อนเวกเตอร์ของผู้ที่เข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผมออกไปเท่านั้น ส่วนรูปแบบในการสะท้อนก็ค่อนข้างที่จะนุ่มนวล มันเป็นเพียงการส่งพลังย้อนกลับคืนไปในทิศทางเดิมเท่านั้นเอง

ไม่ว่าจะเป็นเวทมนตร์หรือวัตถุทั่วไป แน่นอนว่ารวมไปถึงมนุษย์ด้วย และพลังมิติที่ผมอัดลงไปในนั้นก็มากถึง 5 หน่วย เรียกได้ว่าทุ่มทุนไปพอตัวเลย มันก็เพราะผมกลัวว่าจะมีผู้พิชิตที่ไหนอุตริใช้เศษเสี้ยวมิติแหกเข้าไปในเขตป้องกันก็เลยยัดพลังเข้าไปมากเล็กน้อย

อ้อ เพราะว่ายัดพลังเข้าไปมากเล็กน้อยนั่นเอง หากมีใครที่คิดจะใช้เศษเสี้ยวมิติทะลวงเข้าไปละก็ คนคนนั้นมันก็จะถูกส่งกลับไปที่เดิมในสภาพที่ไม่เหมือนเดิมเท่านั้นเอง

ส่วนจะอยู่ในสภาพไหนถ้ามีโอกาสแสดงให้เห็นก็คงจะดี

พอออกมาจากบ้านพักแล้วผมก็เรียกใช้ทักษะพรางกายพร้อมกับโบยบินและดวงตาพันลี้

ด้วยค่าสถานะของผมตอนนี้ต่อให้ต้องใช้ทั้งสามอย่างนี้พร้อมกันก็สามารถคงเอาไว้เป็นอาทิตย์ เพราะฉะนั้นจึงไม่ต้องกังวลเรื่องที่พลังเวทมนตร์จะหมดเลย

ลุงทศบอกไว้ว่ามีสายอยู่ในกลุ่มของกองกำลังอิสระแล้วที่เหลือก็แค่พวกปีกแห่งปวงชนและกองกำลังผู้พิทักษ์สินะ

ด้วยทักษะดวงตาพันลี้ทำให้ผมรับรู้สภาพโดยรอบของพื้นที่นี้อย่างละเอียด บอกเลยว่ามันมากกว่าคนที่อยู่ในพื้นที่นี้มาตั้งแต่เกิดเสียอีก ไม่ว่าจะตำแหน่งของมนุษย์ สัตว์ ต้นไม้ สิ่งของ กระทั่งแมลงที่เกาะอยู่ตามใบหญ้าผมยังสามารถบอกได้ว่ามีกี่ตัว เพราะฉะนั้นการจะแยกย่อยกองกำลังพวกนั้นออกมาเป็นข้อมูลจึงไม่ใช่เรื่องที่ลำบากอะไรเลย

จากจุดนี้ที่ใกล้ที่สุดก็น่าจะเป็น...

ในระหว่างที่กำลังหาเป้าหมายแรก ดวงตาพันลี้ของผมก็สังเกตได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติ

ไอ้ตัวน่ารำคาญ

ตุลากรรณ ทั้งที่มันน่าจะมุ่งไปยังฐานของกองกำลังผู้พิทักษ์ แต่ทำไมมันถึงไปโผล่ที่ใกล้กับที่พักของปีกแห่งปวงชนไปได้

เอาเป็นว่าลองเข้าไปสืบดูก่อนก็แล้วกัน

ผมเร่งความเร็วมุ่งหน้าไปยังที่พักของผู้แทนปีกแห่งปวงชนที่อยู่บนเนินไม่ห่างไปจากที่พักของลุงทศนัก ที่ตรงนั้นเป็นที่พักที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน แตกต่างกันเพียงแค่ตำแหน่งเท่านั้น เมื่อผมลงมายืนอยู่บนจั่วของบ้านพักแล้ว เงาร่างของตุลากรรณที่เดินเข้ามาพร้อมกับบอดี้การ์ดก็ปรากฏขึ้นพอดี

ทางด้านปีกแห่งปวงชนนั้นก็เอาบอดี้การ์ดมาเป็นจำนวนมากเช่นเดียวกัน แต่ก็สามารถแยกแยะได้ง่าย ๆ เพราะชุดที่พวกนั้นใส่แตกต่างกันอย่างชัดเจน กองกำลังผู้พิทักษ์เป็นสีหญ้าส่วนปีกแห่งปวงชนนั้นใส่สูทสีดำสนิทเหมือนกับบอดี้การ์ดของลุงทศ

เมื่อเหล่าบอดี้การ์ดที่ออกลาดตระเวนเห็นตุลากรรณมาถึง พวกเขาก็ไม่ได้มีท่าทีแตกตื่นอะไร เพียงแค่ผงกศีรษะให้ก่อนจะเริ่มทำงานของตัวเองต่อเท่านั้น

ไม่มีการค้นตัว ไม่มีการสงสัย แบบนี้ก็แสดงว่าคนในของทั้งสองกลุ่มรู้ถึงการร่วมมือนี้ดีอยู่แล้วสินะ

และก็เป็นไปตามคาด เมื่อตุลากรรณเดินมาถึงประตูทางเข้าแล้วก็เปิดเข้าไปโดยไม่มีการทักทายหรือขออนุญาตอะไรเลย

ผมจึงพลิ้วตัวลงไปด้านล่างและเนียนเดินตามหลังพ่อชุดเขียวที่อยู่ด้านหลังสุดเข้าไปง่าย ๆ

แน่นอนว่าผมไม่ได้มั่วซั่วเข้าไปโดยไม่คิดอะไร ตอนที่ผมสัมผัสกับบ้านหลังนี้ก็ทำการตรวจสอบผู้คนและกับดักที่อยู่ภายในบ้านเรียบร้อยแล้ว

แต่ก็ต้องแปลกใจที่ภายในบ้านนั้นไม่ได้มีการวางกับดักอะไรเอาไว้เลยแม้แต่นิดเดียว ที่นอกบ้านนั้นมีบอดี้การ์ดฝูงใหญ่พร้อมไปด้วยสุนัขตำรวจมากมายเดินตรวจตราแท้ๆ แต่ด้านในนั้นกลับเปิดโล่งจนชวนให้สงสัย

แต่พอลองตรวจสอบดูดีๆ แล้วผมก็พบว่าสาเหตุที่ด้านในบ้านไม่มีการวางแผนการป้องกันอะไรเอาไว้เลยก็เพราะว่าภายในบ้านนั้นมีผู้ที่คอยรักษาความปลอดภัยอยู่แล้วนั่นเอง

ผู้พิชิตที่มีระดับสูงหลายคนถูกแยกออกไปประจำตามจุดต่าง ๆ ทั้งห้องบนชั้นสอง ห้องนั่งเล่นและระเบียง และจุดที่ผู้พิชิตกระจุกอยู่รวมกันมากที่สุดก็คือภายในห้องประชุมที่อยู่ด้านหลัง

ระดับของคนพวกนี้เองก็ไม่ธรรมดา สูงสุดอยู่ที่ระดับ 40 ต้น ๆ ส่วนที่เหลือนั้นกระจายกันไปโดยมีมาตรฐานอยู่ที่ประมาณระดับ 25 เรียกได้ว่าที่นี่เป็นศูนย์รวมของผู้พิชิตเลยก็ว่าได้

เพราะว่าวางใจคนพวกนี้ก็เลยไม่มีการวางกำลังป้องกันหรือกับดักเอาไว้ในบ้านอย่างนั้นเหรอ?

ในระหว่างที่ผมกำลังคิดอะไรเพลิน ๆ ตุลากรรณก็เดินตรงเข้าไปยังห้องประชุมที่อยู่ด้านหลังทันที

ปึง

เสียงของประตูห้องประชุมเปิดออกอย่างรุนแรงชวนให้คิดว่าเจ้านี่มันไม่มีมารยาทเอาเสียเลย

ผู้คนที่นั่งเรียงรายกันอยู่ในภายในห้องประชุมก็หันมามองทางตุลากรรณเป็นทางเดียว แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรและเดินตรงเข้าไปหาผู้ที่อยู่ในจุดศูนย์กลางของห้องประชุม

ดูหน้าตาคุ้น ๆ แฮะ....อ้อ จำได้แล้ว คนที่ลุงทศเอาภาพให้ดู รู้สึกว่าจะชื่อปรภพใช่ไหม?

คุณปรรักษ์!” เจ้าตุลากรรณแหวเสียงดังขึ้นมา

ไม่ใช่แฮะ

เมื่อถูกเรียกแล้วปรภพ เอ้ย ปรรักษ์ก็ขมวดคิ้วไปแวบหนึ่งก่อนจะทักทายแขกไม่ได้รับเชิญด้วยรอยยิ้ม

ทำไมข้อมูลที่คุณให้มาถึงผิดพลาดไปได้ขนาดนี้!” ตุลากรรณเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าปรรักษ์และทุบฝ่ามือทั้งสองลงบนโต๊ะ ทำเอาผู้พิชิตโดยรอบลุกขึ้นมากันพร้อมเพรียง

ทำเอาปรรักษ์ที่เป็นผู้นำต้องรีบชูมือขึ้นมาเพื่อหยุดเอาไว้ก่อนที่จะเกิดการลงมือกันขึ้น

หมายความว่าอย่างไร?” ดูเหมือนว่าปรรักษ์เองก็ไม่ค่อยพอใจกับท่าทีไร้มารยาทของตุลากรรณเช่นเดียวกัน แต่เขาก็ยังใจเย็นพอที่จะรับฟังสาเหตุที่ทำให้ตุลากรรณทำเช่นนั้น

เมื่อถูกถามมาตุลากรรณก็พ่นลมออกทีหนึ่งอย่างไม่พอใจก่อนจะเริ่มอธิบาย

ไอ้หมูโสโครกพวกนั้นไง! ข้อมูลของคุณบอกว่าการโจมตีทางด้านจิตใจยังไม่เป็นที่แพร่หลายเพราะฉะนั้นจึงมีความเป็นไปได้สูงที่พวกมันจะไม่รู้ถึงวิธีการป้องกัน แล้วทำไมพลังของผมถึงไม่สามารถควบคุมหมูโสโครกพวกนั้นได้ แล้วรายชื่อผู้เข้าร่วมที่คุณให้มาก็ยังไม่ตรงอีกด้วย ผมไม่เห็นว่าลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนที่เป็นกำลังสำคัญของมันจะมาด้วยเลย!” ตุลากรรณพ่นออกมาพรวดเดียวราวกับสามารถหายใจได้ด้วยเหงือก “อย่าว่าแต่ลูกสาวของมันเลย ขนาดคนที่มาด้วยยังไม่ใช่ผู้พิชิตด้วยซ้ำ!”

ยิ่งฟังมากเท่าไรปรรักษ์ก็ยิ่งไม่เข้าใจมากเท่านั้น

ลูกสาวของทศทิศไม่ได้มาด้วย?” หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาจึงเริ่มถามต่อ “แล้วบอดี้การ์ดที่มาด้วยมีชายแก่รึเปล่า?”

คนแก่บ้าบออะไรล่ะ คนที่ไอ้หมูโสโครกพามาด้วยมีแค่บอดี้การ์ดธรรมดาที่มีระดับไม่ถึง 10 เลยด้วยซ้ำ!”

ทั้งที่ระดับไม่ถึง 10 แต่คุณกลับไม่สามารถควบคุมพวกนั้นได้อย่างนั้นเหรอ?” คำถามนี้ของปรรักษ์ทำเอาตุลากรรณผงะไป แต่ก่อนที่เขาจะได้ระเบิดอารมณ์ออกมาปรรักษ์ก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน “นั่นก็หมายความว่าทศทิศเอาบางสิ่งบางอย่างที่จะทรงพลังมาด้วยสินะ”

หมายความว่าอย่างไร?” ถึงแม้ตุลากรรณจะไม่ชอบคำพูดก่อนหน้าที่ดูเหมือนจะดูถูกพลังของเขา แต่เมื่อปรรักษ์ว่าสิ่งที่น่าสนใจขึ้นมาเขาก็ยอมเก็บอารมณ์ของตัวเองลงไปก่อน

อย่างที่ทุกคนรู้กำลังหลักของทศทิศก็คือลูกสาวซึ่งเป็นผู้พิชิตลำดับต้น ๆ และกองกำลังผู้พิชิตกลุ่มหนึ่งที่ทศทิศเลี้ยงเอาไว้ แต่เขากลับกล้ามาที่นี่โดยไม่มีแม้แต่เงาของคนพวกนั้น ไม่เพียงเท่านั้นเขายังไม่เอาบอดี้การ์ดที่ไว้ใจที่สุดอย่างธนินมาด้วย แบบนี้มันน่าแปลกเกินไป” ปรรักษ์เริ่มอธิบายสิ่งที่เขาคิดออกมา “นั่นก็หมายความว่าทศทิศมั่นใจแล้วว่าตัวเขาจะต้องปลอดภัย ถ้ามันเป็นจริงอย่างที่คุณบอกว่าทศทิศไม่ได้พาผู้พิชิตมาด้วยนั่นก็ตีได้สองความหมาย”

หนึ่งคือมีผู้พิชิตแอบให้การสนับสนุนเขาอยู่เบื้องหลังหรือสองหมอนั่นครอบครองอุปกรณ์อะไรบางอย่างที่ทำให้มั่นใจได้ว่าเขาจะปลอดภัยไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์ไหนก็ตาม”

ถ้าเป็นอย่างแรกก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องใหญ่”

ทำไมคุณถึงคิดอย่างนั้น ผมคิดว่าถ้ามีคนเบื้องหลังคอยช่วยมันอยู่จะน่ารำคาญมากกว่านะ” ตุลากรรณแย้ง

เมื่อฟังคำพูดของอีกฝ่ายปรรักษ์ก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่กับความคิดของคนตรงหน้า

ตอนนี้ผู้พิชิตที่มีระดับสูงที่สุดในโลกก็คือหลี่ เซี่ยง ระดับล่าสุดที่เขาประกาศออกมาก็คือ 58 ซึ่งแตกต่างจากคนที่แข็งแกร่งที่สุดของผมมากกว่า 10 ระดับ แต่ถึงแม้ว่าระดับนั้นจะมากกว่าแต่เรื่องจำนวนทางนั้นไม่สามารถเทียบเคียงกับทางเราได้ ถึงแม้จะเป็นผู้พิชิตระดับสูง แต่เมื่ออยู่ต่อหน้ากองกำลังติดอาวุธครบมือของคุณและกลุ่มผู้พิชิตใต้อำนาจของผมแล้ว การจะค้นหาและจัดการกับพวกมันก็ไม่ใช่เรื่องยาก กลับกันหากทศทิศมีอุปกรณ์ห้องกันตัวที่สามารถป้องกันการโจมตีทางจิตใจของคุณได้อย่างนี้มันก็หมายความว่าสิ่งนั้นต้องทรงอานุภาพแน่นอน”

เมื่อได้ยินคำชมแบบนั้นใบหน้าของตุลากรรณก็รอยยิ้มปรากฏขึ้นมา

และอุปกรณ์ที่ทรงอานุภาพเช่นนั้น ถ้าหากไม่รู้ว่ามันคืออะไรการจะลงมือสุ่มสี่สุ่มห้าก็คงไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก ไม่เพียงแค่ปลาจะรอดแหออกไปได้ แต่มันอาจจะทำให้พวกเราสูญเสียผู้พิชิตซึ่งเป็นกำลังหลักของพวกเราไปได้ด้วย”

พอได้ฟังเช่นนั้นตุลากรรณก็แค่นเสียงออกมาทีหนึ่งก่อนจะหันไปนั่งเก้าอี้ที่อยู่ข้าง ๆ

เมื่อเห็นว่าทุกอย่างสงบลงแล้วปรรักษ์ก็เริ่มต้นประชุมต่ออีกครั้งโดยเนื้อหาก็คือแผนการจัดการสองกองกำลังที่อยู่ภายในพื้นที่แห่งนี้

โดยไม่รู้สึกถึงใครบางคนที่กำลังนอนหาวอยู่บนโต๊ะแอบฟังพวกเขาประชุมกันอย่างหน้าด้านที่สุดเลยแม้แต่นิดเดียว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 277 ครั้ง

858 ความคิดเห็น

  1. #687 WayooSreebuarom (@WayooSreebuarom) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 21:20
    นอนหาวบนโต๊ะที่เขาประชุมกันหรอ ตดสักทีคงฮา
    #687
    0
  2. #669 BaBa_Oh741 (@BaBa_Oh741) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 22:58
    แบบอยากจะร้องไห้ตอนบอกว่าไม่ต้องกังวลเรื่องผู้พิทักษ์เบื้องหลังเพราะมากสุด58 ย้ำอีกครั้งว่า'มากสุดในโลก' !!! ตัดภาพมาที่ตัวเอกดีดมะกอก... 555555
    #669
    0
  3. #559 oomironhorse (@oomironhorse) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 06:25
    เจ้าตัวอุปกรณ์ก็นอนหาวเฉยเลย -_-;
    #559
    0
  4. #531 ปฐพีเร้นลับ (@ttoo1515) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 16:24
    เนียนดีแท้ สมเป็นสิ่งผิดปกติจริงๆ
    #531
    0