ตอนที่ 7 : First Wave - 7 - เตรียมพร้อม บมต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 528 ครั้ง
    5 ม.ค. 62

          ตอนนี้ผมกำลังยืนอยู่คนเดียวหน้าบอร์ดภารกิจ

            หลังจากที่สมัครสมาชิกของสมาคมเรียบร้อยและได้บัตรสมาชิกขนาดเท่าบัตรเครดิตมาแล้ว เมลก็ขอตัวไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ ผมจึงถือโอกาสตรวจสอบของที่อยู่ในแหวนเงินนักสะสมแล้วมาดูที่บอร์ดภารกิจว่ามีอะไรที่ผมพอจะขายได้บ้าง

            อ้อ ลืมบอกไปสินะว่าหลังจากที่ปราบเจ้าก๊อปลินสีดำนั่นผมได้อะไรมาบ้าง

            ก่อนอื่นเลยก็

___________________________

สร้อยคอเทวา

สร้อยคอที่มีพลังของเทพเจ้าแฝงเอาไว้

ผู้ที่สวมใส่จะทำให้พลังชีวิต พลังเวท พลังกายฟื้นฟูเร็วขึ้นหนึ่งเท่า

สามารถป้องกันความตายให้ผู้สวมใส่ได้หนึ่งครั้ง และถ้าหากความสามารถนี้ส่งผลสร้อยคอจะถูกทำลาย

___________________________

___________________________

ตั๋วทักษะดวงตาผู้รอบรู้

ฉีกตั๋วทิ้งเพื่อรับทักษะดวงตาผู้รอบรู้

ใช้พลังเวท 50 แต้ม เพื่อตรวจสอบข้อมูลของเป้าหมาย

___________________________

___________________________

ปลอกแขนจอมพลัง

ปลอกแขนที่จะทำให้ผู้สวมใส่ทรงพลังขึ้น

เพิ่มพละกำลังให้ผู้สวมใส่ 5 แต้ม

เพิ่มความทนทาน 3 แต้ม

___________________________

___________________________

ตั๋วทักษะพรางกาย

ฉีกตั๋วทิ้งเพื่อรับทักษะพรางกาย

ใช้พลังเวท 100 แต้มเพื่อเปิดใช้งานและใช้พลังเวท 10 แต้มทุก 30 วินาทีเพื่อคงสภาพ สามารถกลืนไปกับสภาพแวดล้อมโดยปกปิดกลิ่นอายของตนเองได้ตามระดับทักษะ

___________________________

 

            ส่วนที่เหลือก็เป็นอุปกรณ์สวมใส่และไอเทมยิบย่อยที่ต้องการจะขายทิ้ง แต่ก่อนจะขายทิ้งผมตัดสินใจว่าจะดูก่อนว่ามีใครต้องการมันเป็นพิเศษหรือไม่ด้วยการมาเช็กที่บอร์ดภารกิจ

            และก็เป็นไปตามคาด ภารกิจจากคุณฟลอร่าก็คือสมุนไพรต่าง ๆ นานา ส่วนตาลุงสกินก็ต้องการอุปกรณ์สวมใส่ที่ผลิตขึ้นจากโลหะ

            ภายหลังจากการโละของทั้งหมดออกไปจนเหลือแต่ของที่ต้องการแล้วข้อมูลบัตรสมาชิกของผมก็เป็นดังนี้

 

___________________________

กฤษณะ อนันตกาล

ระดับสมาชิก ทองแดง

จำนวนเงินฝาก 5,780 กิล

แต้มสมาคม 140 แต้ม

___________________________

 

            ระดับสมาชิกทองแดงและแต้มสมาคม 140 แต้มได้มาจากการขายสมุนไพรและของจิปาถะทั้งหลายรวมไปถึงอุปกรณ์ทั้งหมด

            ย้ำว่าทั้งหมดที่ได้มาจากพวกก๊อปลิน

            สาเหตุที่ทำแบบนั้นน่ะเหรอ

            หึ ก็ใครมันจะไปอยากใส่เครื่องป้องกันรัดติ้วแบบนั้นกันเล่า!

            ขอทีเถอะ ถ้าไม่จำเป็นน่ะ ใครจะอยากใส่เกราะไม้เหม็นโฉ่ หมวกเหล็กติดเลือดแห้งกรัง เกราะเหล็กบู้บี้แบบนั้นกัน! การต้องมาสวมใส่ของพวกนั้นมันก็เหมือนบอกให้เอาหัวคุณไปล้างส้วมนั่นแหละ ใครมันจะไปยอมล่ะ จริงไหม?

            เพราะงั้นผมจึงตัดสินใจขายอุปกรณ์พวกนั้นออกไปโดยไม่เสียดาย

            เอาจริง ๆ มันก็ไม่ใช่เพราะเรื่องแค่นั้นหรอก ตอนที่ผมไปที่ร้านตาลุงสกินก็ได้ไปเลียบเคียงถามราคาอาวุธและเครื่องป้องกันมาแล้วนั่นเอง

            คร่าว ๆ ก็คืออุปกรณ์ขั้นต่ำจะอยู่ที่ 1000-10000 ขั้นกลางอยู่ที่ 10000-100000 ขั้นสูงจะอยู่ที่ 100000 ขึ้นไป

            และเงินในตอนนี้ของผมก็พอจะซื้ออุปกรณ์ขั้นต่ำได้แล้วด้วย

            จริงอยู่ที่อุปกรณ์สวมใส่จากก๊อปลินสีดำเป็นที่ค่อนข้างดีพอสมควร ถ้าเอามาทำความสะอาดดี ๆ ก็คงจะใช้งานได้ เพียงแต่ว่าหลังจากที่คิดดูแล้ว วิธีการต่อสู้ของผมคงไม่เหมาะกับอาวุธและเกราะอย่างนั้น

            ผมไม่ใช่สไตล์การลอบฆ่าหรือว่าฉวยโอกาส พูดตรง ๆ เลยนะ วิธีต่อสู้ของผมที่อยากจะใช้ก็คือวันแมนอาร์มี่ คนเดียวลุยตั้งแต่ต้นจนจบทำมันทุกอย่างตั้งแต่ตรวจสอบศัตรูยันกุดหัวราชา เพราะฉะนั้นผมจึงเลือกความสมดุลเพื่อที่จะทำให้ได้ทุกอย่าง

            และผมก็โชคดีที่มีทักษะจากอาชีพผู้กล้าฝึกหัดและจอมมารฝึกหัดทำให้สถานะของผมสูงลิ่ว จึงไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับสถานะเรื่องพละกำลังหรือปัญญาอีกต่อไป และเพราะว่าการต่อสู้ก่อนหน้านี้ผมได้ทุ่มค่าสถานะทั้งหมดลงไปยังค่าความว่องไวจึงทำให้มันขึ้นมาถึงจุดที่สูงกว่าพละกำลังและปัญญาอยู่ช่วงหนึ่ง

            ค่าจิตใจเองก็ดูเหมือนจะสูงตั้งแต่แรกเริ่มอยู่แล้วจึงไม่ต้องกังวล

            จะมีก็แต่ด้านความทนทานและโชคนี่ล่ะนะ

            เรื่องโชคยังไม่เท่าไรเพราะทักษะของผู้กล้าพอจะพยุงโชคที่ต่ำเตี้ยเลียดินของผมได้ในระดับหนึ่ง

            แต่เรื่องของความทนทานนี่ค่อนข้างจะเป็นปัญหาเล็กน้อย เพราะตอนนี้ผมยังไม่มีทักษะหรืออุปกรณ์ที่เน้นเฉพาะทางไปยังความทนทานเลย

            เอาเถอะจะกังวลไปตอนนี้ก็คงไม่ได้อะไร เดี๋ยวลองไปหาอุปกรณ์เสริมความทนทานจากตาลุงสกินดูก่อนก็ได้

            ซึ่งถ้าจะให้พูดตามจริงแล้ว ผมไม่ได้ให้ความสำคัญกับความทนทานมากนัก

            ในบรรดาค่าสถานะทั้งหมดผมสนใจให้ความสำคัญกับจิตใจมากที่สุด

            จริงอยู่ที่ผมมีฉายาความหวังของเพื่อนมนุษย์ แต่ฉายานั้นจะทำงานก็ต่อเมื่อมีมนุษย์ ‘คนอื่น’ ตกอยู่ในอันตราย ไม่อย่างนั้นการต่อสู้กับก๊อปลินสีดำตัวนั้นคงไม่ลำบากขนาดนั้นหรอก เป็นเพราะค่าจิตใจไม่เพียงพอต่อสถานการณ์ที่บีบคั้นทำให้ผมทำอะไรผิดพลาดไปหลายอย่าง

            จากการสรุปของผลก็คือถ้าค่าความจิตใจของผมสูง มันก็จะทำให้ผมสามารถประคองสติเอาไว้ได้ดียิ่งขึ้น เพราะฉะนั้นนี่จึงเป็นค่าที่ผมให้ความสำคัญที่สุดในตอนนี้

            ถึงจะมีพละกำลัง ปัญญา ความรวดเร็ว ความทนทานมากแค่ไหน ถ้าขาดจิตใจที่แข็งแกร่งมาประคองให้มันใช้งานได้มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร

            ต้องหาทางทำอะไรบางอย่างกับมันให้เร็วที่สุด

            เพราะฉะนั้นเป้าหมายต่อไปที่ผมเลือกก็คือห้องสมุด จุดที่น่าจะรวบรวมคำตอบของสิ่งที่ผมต้องการเอาไว้มากที่สุด

            หลังจากจ่ายค่าสมาชิกรายปีของห้องสมุดไปอีก 100 กิล ผมก็สามารถเข้าไปในโซนหนังสือที่ผมต้องการและเริ่มต้นค้นหาข้อมูลได้

            ข้อมูลมีประโยชน์ที่ค้นพบที่นั่นก็คือ

            1.แต้มสกิลค่อนข้างหาได้ยากเพราะฉะนั้นก่อนจะใช้งานควรจะคิดให้รอบคอบ

            2.อาชีพส่วนใหญ่จะมีทักษะสองชนิดที่ระดับ 1 เพราะฉะนั้นอาชีพผู้กล้าฝึกหัดและจอมมารฝึกหัดที่มีสามทักษะตั้งแต่เริ่มแรกแสดงว่าเป็นอาชีพที่ทรงพลังกว่า

            โดยส่วนใหญ่แล้วแต่ล่ะอาชีพจะมีระดับสูงสุดอยู่ที่ 30 ส่วนอาชีพพิเศษจะอยู่ที่ 50 การพัฒนาเป็นอาชีพขั้นสูงสำหรับอาชีพทั่วไปจะสามารถรับการทดสอบที่สมาคมผู้พิชิตได้เลย แต่อาชีพพิเศษจำเป็นต้องผ่านเงื่อนไขเอาเอง เรียกได้ว่ามีข้อดีก็มีข้อเสีย

            3.การพัฒนาของทักษะ ยกตัวอย่างเช่นทักษะเสริมแกร่งขั้นกลางของอาชีพผู้กล้าฝึกหัด สมมติว่าถ้าผมพัฒนาอาชีพไปเป็นผู้กล้าได้สำเร็จ ทักษะนั้นก็จะถูกพัฒนาตามไปด้วย เพราะฉะนั้นถ้าต้องการค่าสถานะโดยรวม การลงแต้มไปที่ทักษะนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร เพราะถ้าเลื่อนระดับอาชีพแล้วมันก็จะพัฒนาตามไปด้วยนั่นเอง

            4.เรื่องตำแหน่งของสถานที่เกิดสงคราม ผู้พิชิตสามารถสอบถามทางสมาคมเกี่ยวกับการปะทะกันของมิติล่วงหน้าได้หนึ่งสัปดาห์เพื่อเตรียมพร้อม สาเหตุที่ถามล่วงหน้าได้แค่หนึ่งสัปดาห์ก็เพราะมันต้องใช้การคำนวณที่ซับซ้อนยุ่งยากมากมายจนทางผู้ดูแลมิติเองก็ไม่สามารถคาดการณ์ไปได้มากกว่านั้น

            5.ในเรื่องของค่าสถานะจิตใจ ก็พบว่าการนอกจากการใช้ค่าสถานะที่ได้จากการเลื่อนระดับก็จะมีจากทักษะอาชีพ จากฉายา จากอุปกรณ์ช่วยเหลือต่าง ๆ เหมือนปลอกแขนจอมพลัง และสุดท้ายก็คือการฝึกฝนด้วยตนเอง

            ยกตัวอย่างเช่นการต่อสู้ในสถานการณ์ที่คับขันและเอาชีวิตรอดมาได้ค่าจิตใจก็จะเพิ่มขึ้น ถ้าคำนวณดี ๆ หลังจากที่ผมต่อสู้กับก๊อปลินสีดำและเอาชนะมาได้ ค่าสถานะจิตใจของผมก็เพิ่มขึ้นมาเช่นเดียวกัน เพียงแต่ว่าวิธีนี้ค่อนข้างจะเสี่ยงอยู่บ้าง

            6.ตั๋วทักษะ ดูเหมือนว่าตั๋วทักษะนั้นจะสามารถใช้ได้ครั้งเดียว ผมจึงตัดสินใจฉีกใช้งานมันทั้งสองใบโดยไม่ลังเล ทำให้ตัวผมตอนนี้ได้รับทักษะดวงตาผู้รอบรู้กับพรางกายมาเรียบร้อยแล้ว จากการตรวจสอบข้อมูล ทักษะดวงตาผู้รอบรู้นั้นเป็นทักษะที่มีประโยชน์มาก นอกจากจะตรวจสอบสถานะของศัตรูและสิ่งของยังสามารถใช้ตรวจสอบรายละเอียดสิ่งต่าง ๆ ได้ตามระดับที่มากขึ้นอีกด้วย

            ยกตัวอย่างเช่นทักษะระดับ 1 สามารถตรวจสอบเผ่าพันธุ์และระดับของศัตรูได้ แต่ไม่สามารถตรวจสอบศัตรูที่มีระดับสูงกว่าตนเองเกินสิบ ระดับ 2 สามารถตรวจสอบสถานะแต่ไม่สามารถตรวจสอบศัตรูที่มีระดับมากกว่าตนเองเกินห้าสิบ ระดับ 3 ซึ่งเป็นระดับสุดท้ายจะสามารถตรวจสอบฉายาและทักษะแต่ไม่สามารถตรวจสอบศัตรูที่มีระดับสูงกว่าตนเองเกินหนึ่งร้อย

            แน่นอนว่าผมใช้แต้มทักษะที่มีให้ทักษะนี้จนเต็มในทันที

            รู้เขารู้เรารบร้อยครั้งชนะร้อยสิบห้าครั้ง นอกจากนั้นมันยังใช้ตรวจสอบรายละเอียดขั้นลึกของอุปกรณ์และสถานที่ได้อีกด้วย จึงไม่มีเหตุผลที่จะไม่ใช้งานให้เต็มที่

            พอได้ข้อมูลมาแล้วผมก็กลับไปที่ร้านขายอาวุธและชุดเกราะของคุณลุงสกิน

            จากคำแนะนำของคุณลุงแล้วผมก็เลือกอุปกรณ์ที่เหมาะกับตัวเองมาสองชนิด

 

___________________________

ดาบเหล็กกล้าสองคมชั้นดีสลักมนตร์

ดาบเหล็กกล้าที่ถูกตีขึ้นเป็นอย่างดีโดยช่างมีชื่อ

ถูกสลักมนตราลดน้ำหนักและมนตราฟื้นฟูคมอัตโนมัติ

___________________________

___________________________

ชุดเกราะหนังหนูเกล็ดศิลา

ชุดเกราะที่ประกอบด้วยเกราะอก เกราะแขน เกราะขา ถูกตัดเย็บด้วยวิธีตัดเย็บโบราณทำให้คงลักษณะพิเศษของเกล็ดหนูศิลาเอาไว้ได้

สามารถดับกลิ่นกายเพิ่มความสามารถในการพรางกาย

___________________________


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 528 ครั้ง

858 ความคิดเห็น

  1. #602 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 22:25
    เทพยังงง
    #602
    1
  2. #566 iN3310K & Zealand (@iN3310K) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 04:17
    คือตอนนี้พระเอกยังเปลือยท่อนบนอยู่หรอ?
    #566
    0
  3. #287 pag1 (@pag1) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 13:54
    ขอบคุงคับ
    #287
    0
  4. #219 ~Peace_Maker~ (@armclub104) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 13:53
    ขอบคุณครับ
    #219
    0
  5. #144 ~`•》Weๅมัจจุราช (@Seoulmo321zx) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 14:11
    ผมอ่านมาถึงตอนนี้แล้ว ไรท์แต่งใด้ดีมากครับ สนุก สู้ๆละ
    #144
    0
  6. #118 N'mine Love (@mine_-8904567874) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 17:47
    สู้สู้
    #118
    0
  7. #4 มันมันกิน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 20:27
    สนุกมากเลย...เป็นกำลังใจ
    #4
    1