RRPG • มหาสงครามครองมิติ

ตอนที่ 65 : Second Wave - 26 - บททดสอบ บทกลาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 297 ครั้ง
    14 มี.ค. 62

อื้อฮือ ถึงมันจะเป็นไปตามที่คิดเอาไว้ก็เถอะ แต่ไม่นึกเลยแฮะว่ามันจะถึงขนาดนี้

ผมก้มลงมองหน้าจอโปร่งแสงตรงหน้าด้วยอารมณ์หลากหลาย


___________________________

กฤษณะ อนันตกาล (19)

ระดับ 1 (ขั้นสูง)

อาชีพ ผู้กล้า ระดับ 71, จอมมาร ระดับ 71

พลังชีวิต 47300/47300 (+5000) •พลังเวท 63000/63000 •พลังกาย 54450/54450 (+5000)

-พละกำลัง 616 (+100)

-ความรวดเร็ว 484

-ความทนทาน 473 (+150)

-ปัญญา 630

-จิตใจ 625

-โชค 245

แต้มสะสม 379 แต้ม

ทักษะ

-ผู้หลอมรวม (ผู้กล้า+จอมมาร)

/ได้รับแต้มพละกำลัง, ปัญญา, จิตใจ 5 แต้ม ความรวดเร็ว, ความทนทาน 3 แต้มตามระดับอาชีพ/

-ร่างแห่งแก่นแท้ 10/10

/เพิ่มสถานะทุกอย่างระดับละ 20 แต้ม/

-แก่นแท้แห่งแสง

/ควบคุมพลังเวทต้นกำเนิดเพื่อใช้เวทธาตุแสงสว่าง เพิ่มผลของเวทมนตร์เป็นเท่าตัว/

-แก่นแท้แห่งความมืด

/ควบคุมพลังเวทต้นกำเนิดเพื่อใช้เวทธาตุความมืด เพิ่มผลของเวทมนตร์เป็นเท่าตัว/

-พรแห่งความรู้ทั้งปวง

/ทำให้ได้ค่าประสบการณ์มากขึ้น 5 เท่าลดค่าประสบการณ์ที่จำเป็นลงครึ่งหนึ่ง/

-ดวงตาพันลี้

/สามารถมองเห็นข้อมูล, พลังเวทและตำแหน่งของเป้าหมายในระยะหนึ่งพันลี้ด้วยมุมมองพระเจ้า/

-แก่นแท้แห่งเวทมนตร์

/ควบคุมพลังเวทต้นกำเนิดเพื่อใช้เวททั่วไป เพิ่มผลของเวทมนตร์เป็นเท่าตัว/

-กองทัพเทวา

/สร้างกองทัพเทวา โดยเทวาแต่ละตัวจะมีพลังเท่ากับ 1/10 ของผู้ใช้

จำนวนที่เรียกออกมาได้ขึ้นอยู่กับค่าปัญญา ใช้พลังเวท 1500 ต่อเทวา 1 ตัว

*เทวาจะได้รับค่าสถานะของผู้ใช้เท่านั้น ไม่สามารถใช้ทักษะหรือฉายาได้

**ผู้ใช้จะได้ค่าประสบการณ์จากสิ่งที่เงาสังหาร/

-แก่นแท้

/หลอมรวมทักษะเข้าด้วยกันเพื่อเพิ่มระดับของทักษะ/

แต้มสะสม 68 แต้ม

ฉายา

-ผู้พิทักษ์

-ผู้ทำลายล้าง

-ราชันย์เดียวดาย

-ตัวตนที่ห้ามแตะต้อง

-ผู้พิชิตมังกร

/สร้างความเสียหายให้มังกรเพิ่มขึ้น 50% ลดความเสียหายจากมังกรลง 50%/

-ผู้ก้าวผ่านภัยพิบัติ

/ได้รับค่าประสบการณ์จากตัวตนระดับภัยพิบัติมากขึ้น 1 เท่าตัว/

-ผู้บิดเบือนมิติ

/สามารถใช้พลังของเศษเสี้ยวมิติให้แสดงผลออกมาในรูปแบบของการตัดได้/

-ราชันย์แห่งน่านน้ำ

/สัตว์อสูรธาตุน้ำที่ระดับต่ำกว่าภัยพิบัติจะหวาดกลัวไม่กล้าเข้าใกล้/

-ผู้ดูแลมิติ

/สามารถจัดการแก้ไขมิติของตนเองได้, สร้างความขัดแย้งต่อมิติอื่นน้อยลง/

___________________________

 

ทำเป็นมองไม่เห็นได้ไหม?

ถึงจะพออยู่บ้างว่าตัวผมแข็งแกร่งขึ้นเป็นอย่างมากก็เถอะ แต่แบบนี้มันจะมากเกินไปรึเปล่านะ

ผมกอดอกพลางคิดถึงความเป็นไปได้ที่โถส้วมจะบี้ตอนนั่งลงไป ตอนที่เผลอขยี้ลูกบิดประตูเพราะยังตื่นไม่เต็มที่ ไม่ใช่แค่นั้น ถ้าผมเผลอไปไฮไฟว์กับเพื่อนมีหวังมันคงลอยไปดาวลูกไก่อย่างแน่นอน

ไม่ได้การแล้วแฮะ ต้องหาวิธีแก้ไขกับปัญหานี้อย่างเร่งด่วน

เมื่อจัดการธุระส่วนตัวเสร็จสิ้นผมก็เดินออกจากห้อง ในระหว่างที่กำลังจะเดินออกจากห้องนั่นเองที่ประตูก็มีเสียงเคาะดังขึ้นมาก่อน

ท่านกฤษณะเจ้าคะ เมลเองค่ะ” เสียงของเมลดังขึ้นมาจากอีกฟากของประตู

เข้ามาสิ” สงสัยว่าเธอคงจะเก็บความยินดีทั้งหมดได้แล้วก็พร้อมที่จะทำงานของตัวเองต่อแล้วสินะ อืม ช่างเป็นเด็กน้อยที่ขยันขันแข็งจริง ๆ ผมต้องเอาเธอเป็นเยี่ยงอย่างบ้างแล้วล่ะ

สิ้นเสียงของผมประตูตรงหน้าก็ถูกเปิดออกมา เมลเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับโค้งตัวทำความเคารพผมอีกครั้ง

ต้องขออภัยที่เสียมารยาทไปเมื่อสักครู่ด้วยนะเจ้าคะ”

ไม่ต้องคิดมาก” ผมจะไปว่าคนที่ยินดีกับผมจนน้ำตาไหลได้อย่างไรกันล่ะ

ขอบคุณมากเลยเจ้า...ค่ะ” เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมามองผมเธอก็ต้องชะงักไปอีกครั้ง “เมื่อครู่นี้ท่านกฤษณะได้ทำอะไรลงไปรึเปล่าเจ้าคะ”

ผมเอียงคอสงสัยกับคำถามของเธอ ทำอะไรลงไป?

เจ้านี่เหรอ?” ผมยกปลอกแขนคราเคนที่สวมใส่อยู่ให้เธอดู

อะ โอพาร์ท!!??” เมลผงะออกไปพร้อมกับทำหน้าเหยเก “แถมยังเป็นระดับ F อีกด้วย!?”

เมื่อตั้งสติได้แล้ว เธอก็เข้ามาจ้องมองปลอกแขนที่ผมสวมใส่เอาไว้จากทางซ้ายขวา

สัตว์อสูรระดับภัยพิบัติ...จากเค้าไอนี้น่าจะเป็นระดับที่สูงกว่ามังกร อ๊ะ หรือว่าประเภทยูนีค” เธอจ้องมองปลอกแขนของผมอย่างไม่วางตา “ขอเสียมารยาทนะคะ ท่านกฤษณะ...”

ว่าจบดวงตาของเธอก็เรืองแสงออกมาเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเธอจะใช้ทักษะในการตรวจสอบ เพราะฉะนั้นเธอถึงได้ขออนุญาตผมล่วงหน้า

คะ...คราเคน....หนึ่งในสัตว์อสูรสิ้นโลก ราชาแห่งน่านน้ำ....เป็นไปไม่ได้” เมลว่าเสียงสั่น “ท่านกฤษณะไปได้มันมาได้อย่างไรคะ เมลได้ข่าวมาว่าสัตว์อสูรสิ้นโลกคราเคนถูกพวกผู้ไล่ล่าเอาตัวไป แล้วท่านกฤษณะไปจัดการเจ้าคราเคนมาได้อย่างไรเจ้าคะ”

เมลวิ่งเข้ามาประชิดยื่นแหงนหน้าขึ้นมาถามผมโดยไม่ปิดบังความสงสัยของตัวเองเลยแม้แต่น้อย

ฆ่าผู้ไล่ล่าไปน่ะ” ผมก็ตอบออกไปตามตรง “มันควบคุมคราเคนเอาไว้”

ผมบอกผลสรุปออกไปโดยที่ไม่อธิบายรายละเอียด แน่ล่ะ ต่อให้ผมสนิทกับเมลแต่ก็ไม่ได้อยู่ในระดับขั้นเหนือเมฆอย่างออโรร่าเพราะฉะนั้นผมจึงประหยัดคำพูดของผมอยู่บ้าง

น่าจะชื่อมัลฟอร์ดอะไรนี่ล่ะ”

แก้มของเมลกระตุกไปทันทีเมื่อได้ยินชื่อของผู้ไล่ล่าที่ผมเจี๋ยนไป

มัลฟอร์ด เมจิค ผู้ไล่ล่าลำดับที่ 94 ฉายากองทัพอสูร....ท่านกฤษณะไปจัดการคนแบบนั้นได้อย่างไรกันคะ!?”

สับคอ” ทีเดียวเลยด้วย

อึ้ย--------!” เมลกำหมัดเหวี่ยงไปมาเหมือนกำลังโมโห “เมลไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นเจ้าค่ะ! เมลถามว่าทำไมคุณกฤษณะถึงจัดการผู้ไล่ล่าระดับนั้นได้ต่างหากละเจ้าคะ”

เธอพูดอะไรของเธอนะ? ถ้าถูกสับคอไม่ว่าตัวอะไรมาจากไหนก็น่าจะตายไม่ใช่เหรอ แค่สับคอมันไปตามปกติก็น่าจะจัดการได้แล้วนี่นา ดูอย่างคราเคนสิพอถูกแหวกศีรษะออกยังตายเลยนะ

ก็สับคอไง?”

ท่านกฤษณะบ้าที่สุด!” ดูเหมือนว่าเมลจะทนไม่ไหวจนเผลอซัดขวาตรงเข้ามาที่ท้องของผม ซึ่งเจ้าตัวก็รู้สึกตัวขึ้นมาได้ในวินาทีสุดท้าย ซึ่งแน่นอนว่าเธอจะเก็บหมัดของเธอไปตอนนี้มันก็ไม่ทันแล้ว

หมัดของผู้ดูแล ถ้าโดนเข้าไปอย่างต่ำก็คงจะท้องเป็นรู ยิ่งถ้าเป็นการโจมตีแบบไม่ทันคิดแบบนี้ของเมลคิดว่าถึงจะทนได้ แต่ต่ำ ๆ ท้องไส้ก็คงจะกลายเป็นของเหลวไปอย่างแน่นอน

แต่ไม่ใช่สำหรับผมในตอนนี้

ผมเอาแขนข้างหนึ่งรับการโจมตีของเมลเอาไว้โดยที่ร่างของผมถูกดันถอยหลังมาเพียงเล็กน้อย พลังชีวิตเองก็ลดลงไปไม่เท่าไร ไม่เหมือนกับตอนที่เกือบตายจากการถูกออโรร่าตีโดยไม่ตั้งใจ

มันอันตรายนะ” ผมดุเธอเสียงนิ่ง ถ้าเธอไปชกแบบนี้กับผู้พิชิตคนอื่นที่ไม่ใช่ผมมีหวังคนคนนั้นได้กลายเป็นเศษเนื้อใต้ต้นมะม่วงแน่นอน

มะ หมัดของเมล” เสียงของเธอสั่นพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อขึ้นมา “บ้าที่สุด ท่านกฤษณะบ้าที่สุดเลย ท่านกฤษณะตดเหม็น ขี้โกง ท่านกฤษณะลูกจีเอ็ม คนวิปริต นั่นมันหมัดของเมลนะเจ้าคะ หมัดของผู้ดูแลหมายเลข 94 ระดับ 354 ขั้นสูง หมัดของคนที่ผ่านสงครามมิติมาเป็นร้อยนะเจ้าคะ แล้วทำไมท่านกฤษณะที่เพิ่งจะเอาชนะสงครามมาแค่ห้าครั้งถึงได้รับได้สบาย ๆ แบบนั้นล่ะเจ้าคะ บ้าไปแล้วเจ้าค่ะ!!!”

เธอแหวออกมารวดเดียวพลางทิ้งตัวลงเอามือขยี้ตาร้องไห้เป็นเด็ก

ไม่สิ ก็เธอเป็นเด็กอยู่แล้วนี่นา งั้นแสดงว่านี่คงจะเป็นวัยต่อต้านที่พ่อแม่จะไม่ค่อยเข้าใจลูกเท่าไรสินะ

ผมเองก็ไม่เคยมีน้องสาวเสียด้วย แต่ตามหนังสือเลี้ยงลูกให้ถูกทางที่เคยอ่านมาผ่าน ๆ บอกเอาไว้เราต้องให้ความเข้าใจกับเด็ก ไม่โกรธและไม่ใช้อารมณ์

ผมกระแอมเพื่อเคลียเสียงย่อตัวลงเอามือลูบศีรษะของเมลที่ยังคงร้องไห้จ้าอยู่

และคำพูดที่ผมกลั่นกรองออกมาอย่างดีเอาไว้ในสมองก็คือ

ผมแค่เก่งนะ”

เมื่อสิ้นคำพูดของผมเมลก็หยุดร้องแหงนหน้าจ้องผมด้วยสายตาตกตะลึง ก่อนจะร้องไห้จ้าออกมาอีกครั้ง

เฮ้อ เด็กวัยต่อต้านนี่เข้าใจยากจริง ๆ แฮะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 297 ครั้ง

859 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 5 เมษายน 2562 / 20:47
    ตดเหม็นก็มา 555
    #726
    0
  2. #586 ValkyriZ (@ValkyriZ) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 14:22
    เอ่อ น่าสงสารที่มาเจอ เด็กเส้น5555
    #586
    0
  3. #555 oomironhorse (@oomironhorse) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 17:52
    โถ ..ลูก หนูเมล อย่าไปคุยกับสัตว์ประหลาดลูก XD
    #555
    0
  4. #523 berfuk (@berfuk) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 15:35
    เมลนี้แกล้งสนุกดีนะครับ
    #523
    1
    • #523-1 suyakadewa (@suyakadewa) (จากตอนที่ 65)
      1 เมษายน 2562 / 21:27
      เห็นด้วยครับ
      #523-1
  5. #521 ปฐพีเร้นลับ (@ttoo1515) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 15:10
    กวนโอ๊ยดีแท้
    #521
    0
  6. #518 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 18:19
    เป็นอิฉันก็คงร้องไห้ต่อเหมือนกัน..
    ก็ท่านกฤษณะ.. พ้นความเป็นมนุษย์ไปไกลเหลือเกินแล้วเจ้าค่ะ
    #518
    0