ตอนที่ 49 : Second Wave - 10 - รังแก บทต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 321 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

ออกโทรทัศน์?”

ลุงทศพยักหน้าให้กับความสงสัยของผม

ผม?”

ใช่” หลังจากทานข้าวเช้ากันเรียบร้อยแล้วทุกคนก็กำลังพักผ่อนกันอยู่บนโต๊ะ ตอนนั้นเองที่ลุงทศหย่อนระเบิดลงมากลางโต๊ะอาหาร

ไม่ได้ครับ” แน่นอนว่าผมต้องปฏิเสธอยู่แล้ว ใครมันจะอยากหาเรื่องเข้าตัวกัน “ไม่เอาน้ำหรือสาออกไปแทนล่ะครับ?”

เมื่อได้ฟังเช่นนั้นลุงทศก็กอดอกเอียงคอทำหน้าครุ่นคิดแล้วถอนหายใจออกมา

ความจริงแล้วลุงอยากให้เธอเป็นหน้าเป็นตาให้กับพวกเราน่ะ” ลุงทศว่าพลางครางเสียงต่ำในคอ “บอกตามตรงว่าการที่จะเอาน้ำหรือสาขึ้นไปเป็นสัญลักษณ์ของพวกเรามันก็ไม่เลวเหมือนกัน แต่มันจะติดว่าภาระหน้าที่ของทั้งสองมันจะเยอะขึ้นด้วยนี่สิ”

ผมออกโทรทัศน์ไม่ได้ครับ” ผมบอกพลางชี้ให้ทุกคนมองที่ต่างหูไร้ลักษณ์ “ด้วยผลของอุปกรณ์ชิ้นนี้ทำให้ผมสามารถปกปิดหน้าตาจากทุกสิ่งได้ เพราะฉะนั้นการจะเอาผมเป็นสัญลักษณ์ให้ผู้คนจดจำคงจะเป็นไปไม่ได้”

ถอดไม่ได้เหรอ?”

ผมส่ายหน้าเป็นคำตอบ “ผมไม่มีพลังพอครับ”

ถึงมีก็ไม่ถอดให้โง่หรอก

พอฟังแล้วลุงทศก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา

งั้นสาช่วยเป็นตัวแทนของพวกเราได้ไหม?” ลุงทศหันไปยังสาซึ่งเป็นผู้พิชิตอีกคนที่อยู่บนโต๊ะอาหาร

ได้ค่ะ” ซึ่งเจ้าตัวก็ชูมือพร้อมกับลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างร่าเริง “แต่ต้องเอาน้ำไปด้วยนะคะ! ”

พอได้ฟังเช่นนั้นคนถูกกล่าวถึงก็หันขวับไปทันที

อืม...ลูกน้ำว่าอย่างไรบ้างล่ะ?” ลุงทศหันไปมองลูกสาวตัวเองที่กำลังจ้องมองเพื่อนซี้ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ “บอกตามตรงว่าถ้าได้ทั้งสองคนมาทำหน้าที่นี้พ่อเองก็คงจะสบายใจขึ้นเยอะ”

มันก็จริงตามที่ลุงทศพูด

หากได้สาวสวยสองคนมาเป็นพรีเซนเตอร์พร้อมกับแสดงตนเป็นสัญลักษณ์ของกลุ่มแล้วละก็ แรงต้านจากภายนอกอาจจะลดลงไปบ้าง

เพราะถ้าเอาคนที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าอย่างผมไปป่าวประกาศว่าเป็นผู้พิชิตแล้วละก็ มันมีความเป็นไปได้สูงว่าจะกลายเป็นเป้าให้กลุ่มตรงข้ามเข้าจู่โจม

กลับกันถ้าหากเป็นน้ำแล้ว ตำแหน่งลูกสาวคนเดียวของเจ้าสัวอันดับหนึ่งมันจะเป็นเกราะป้องกันไม่ให้พวกนั้นเข้ามายุ่มย่ามง่าย ๆ ถึงแม้ว่าจะเสี่ยงกับความเห็นที่ว่าไม่ควรให้ผู้หญิงต่อสู้ก็ตาม

แต่ถ้าหากฝ่ายตรงข้ามจู่โจมในจุดนั้นขึ้นมาทางนี้ก็จะมีแรงสนับสนุนจากเหล่าสุภาพสตรีขึ้นมาทันที

เพราะฉะนั้นถ้าหากพวกเธอจะประกาศตัวเป็นผู้พิชิตของตระกูลเทวาพิสุทธิ์แล้วมันจะเหมาะสมกว่าผมมาก

แล้วอีกอย่างคือผมไม่ได้อยากจะไปยุ่มย่ามอะไรกับพวกการเมืองแบบนี้ด้วย

ถ้าผมเผลอหลุดไปมีหวังงานประกาศข่าวได้กลายเป็นงานละเลงเลือดแทนแน่นอน

ทางด้านน้ำเองพอได้หยุดคิดสักครู่แล้วก็ยอมพยักหน้ายอมรับแต่โดยดี

เธอเองก็ไม่ได้โง่พอที่จะรู้ว่าพ่อของตนต้องการจะสื่ออะไร อีกอย่างเธอก็ไม่ได้ทำหน้าที่นี้คนเดียว เธอยังมีเพื่อนสนิทคอยยืนอยู่เคียงข้าง แรงกดดันทั้งหลายแหล่บนบ่าของเธอจึงไม่เยอะเท่าที่ควร

ถ้าอย่างนั้นพวกน้ำควรไปที่นี่” ผมหยิบเอาบัตรสมาชิกสมาคมที่เปลี่ยนเป็นสีเงินขึ้นมาวางบนโต๊ะและเปิดเข้าไปในหน้าจอข้อมูลของสงคราม

 

___________________________

ตำแหน่ง SEATB 048555

ระดับสีเขียว มิติคู่ขนานไกอา

พื้นที่ก๊อปลิน ความอันตรายระดับ 1

เริ่มต้นเวลา 22/7/2022 01.54 นาฬิกา

___________________________

 

เมื่อหญิงสาวทั้งสองเห็นว่าศัตรูของสงครามครั้งหน้าเป็นอะไร ใบหน้าของทั้งสองก็แข็งเกร็งขึ้นมาทันที

จะไปว่าก็คงไม่ได้ละนะ เพราะสองคนนี้มีอดีตที่ไม่สวยนักกับก๊อปลินนี่นา

โชคดีจังเลยนะ” ผมบอกพลางมองไปยังทั้งสองคนที่มองมายังผมด้วยความสงสัย “มีโอกาสเอาคืนแล้วไง”

เมื่อได้ฟังคำพูดของผมแล้วทั้งสองก็ลืมตาโพลงขึ้นมาและหันไปมองหน้ากันและกัน

ใช่แล้ว คิดถูกที่บอกไปแบบนั้น

ทั้งสองคนไม่ใช่คนอ่อนแอที่จะจมอยู่ในความกลัวแบบนี้ตลอดไป ถ้าหากมีโอกาสแล้วละก็พวกเธอจะต้องยอมรับมันเอาไว้อย่างแน่นอน ที่ผมต้องทำก็แค่ดันหลังให้พวกเธอกระโจนออกไปเท่านั้น

ส่วนที่นี่ผมขอจัดการเอง” เมื่อทั้งสองคนตกลงแล้วผมก็ชี้ไปยังอีกจุดหนึ่ง

 

___________________________

ตำแหน่ง SEATB 048601

ระดับสีเขียว มิติคู่ขนานไกอา

พื้นที่ไวด์วูล์ฟ ความอันตรายระดับ 2

เริ่มต้นเวลา 21/7/2022 11.14 นาฬิกา

___________________________

 

คนเดียวอีกแล้วเหรอ?” ลุงทศหันมามองหน้าพร้อมกับยิ้มแห้ง “จะไม่เป็นอะไรแน่นะ?”

ไม่แปลกที่ลุงทศจะถามแบบนั้น เพราะระหว่างทานอาหารเช้าเมื่อครู่ผมกับหญิงสาวทั้งสองก็แลกกันเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในสงครามครั้งก่อน

พอทุกคนบนโต๊ะได้ฟังเรื่องราวของผมก็พากันมองหน้าผมราวกับเป็นตัวประหลาด ยัยน้ำเองก็ไม่รู้ทำไมถึงใช้เท้าใต้โต๊ะเตะใส่ผมอย่างไม่บันยะบันยัง

ถึงมันจะไม่เจ็บก็เถอะ

คราวนี้ง่ายกว่าครั้งก่อนครับ” ผมอธิบายให้ทุกคนฟัง “ให้ผมพาคนอื่นเข้าไปด้วยไหม?”

ที่ผมเสนอแบบนี้ไม่ใช่เพราะอะไรหรอกนะ เพราะผมอยากจะช่วยดันคนอื่นนอกจากสองสาวขึ้นมาอีกสักคน

แน่นอนว่าผมไม่ได้เสนอค่าประสบการณ์แสนหอมหวานของผมให้คนคนนั้นหรอกนะ ผมแค่จะพาไปทัศนศึกษาว่าในสงครามเขาสู้กันแบบไหนเท่านั้นเอง

สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น สิบตาเห็นไม่เท่าลงมือทำ

เพราะงั้นจับอีกคนที่น่าจะพอเข็นได้เข้าไปในสงครามกับผมให้ตามติดชีวิตกฤษณะเพื่อให้ซึมซับบรรยากาศของสงคราม เรียนรู้วิธีต่อสู้มันคงจะเป็นประโยชน์กับคนคนนั้นไม่มากก็น้อย

ลุงทศเองก็หันไปมองหน้ากับลุงธนิน ซึ่งลุงธนินเองก็พยักหน้าตอบกลับมาในทันที

อนุรักษ์คงจะยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยครับ”

อ้าว ลุงธนินไม่ได้ไปเองงั้นเหรอ? แล้วหลานของคุณลุงนี่คงจะเป็นคนที่พาผมไปเลี้ยงข้าววันนั้นสินะ

ถ้าเป็นคนนั้นก็คงไม่มีปัญหาอะไรละนะ

เพราะท่าทางไม่ใช่คนชอบลองของ ถ้าพูดเตือนอะไรไปก็น่าจะยอมรับฟังแต่โดยดี

ผมจึงพยักหน้าให้กับทั้งสองที่หันมาถามความเห็นของผม

งั้นตกลงตามนี้” ลุงทศปรบมือเสียงดังเพื่อเป็นสัญญาณปิดการประชุม

งั้นสากับน้ำขอไปเตรียมตัวกันเลยนะคะ” สาลุกพรวดขึ้นมาพร้อมกับหันไปมองหน้าน้ำ

อีกด้านเองก็พยักหน้าตอบอย่างมั่นใจ

ดูเหมือนว่าทางนี้ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรสินะ

นอกจากระดับของสองสาวที่เพิ่มขึ้นแล้ว พวกเธอยังมีอาวุธ อุปกรณ์และตั๋วทักษะที่ได้จากการไถ...เอ๊ย ยืมเงินผมไปใช้อีกด้วย ถ้าเตรียมตัวดี ๆ การจะขยี้ก๊อปลินสักฝูงสองฝูงคงไม่ใช่เรื่องยากอะไร แต่การประมาทก็ไม่ใช่เรื่องดี

อย่าลืมฝึกซ้อมให้คล่อง” เพราะฉะนั้นผมจึงต้องเตือนพวกเธอ โดยเฉพาะสาที่เพิ่งจะได้อาชีพใหม่ไป

เธอเองก็รู้ตัวถึงข้อนี้ดี จึงพยักหน้าตอบผมแล้วก็ลากเอาน้ำออกไปจากบ้านอย่างรวดเร็ว

ทิ้งให้ลุงทศมองส่งอย่างระอากับความแก่นแก้วของทั้งสอง

แล้วคุณกฤษณะต้องการให้เตรียมอะไรบ้างรึเปล่าครับ” เมื่อทั้งสองจากไปเรียบร้อยแล้วลุงธนินก็ทักผมขึ้นมา

อืม สงครามระดับเขียว นั่นก็หมายความว่าภูมิประเทศไม่เปลี่ยนแปลง ความอันตรายระดับสองก็หมายความว่าระดับของมอนสเตอร์ไม่ได้สูงส่งอะไรมากมาย ส่วนศัตรูในครั้งนี้เป็นหมาป่า

หมาป่าระดับนี้คงจะไม่มีทางทำร้ายร่างกายของผมที่ผ่านการเสริมพลังด้วยพรแห่งทวยเทพอย่างแน่นอน

ถือโอกาสนี้ทดสอบโอพาร์ททั้งสองชิ้นไปเลยจะดีกว่า

อ๊ะ ไหน ๆ ก็จะมีคนเข้าไปด้วยแล้วฝากให้ช่วยบันทึกภาพเอาไว้ด้วยดีกว่า เผื่อจะเอามาตรวจสอบได้ว่ามองจากมุมนอกแล้วผมยังมีจุดไหนที่ต้องแก้ไข

ฝากบันทึกภาพ”

โอ๊ะ แบบนั้นก็ดีไปเลย” ลุงทศส่งเสียงยินดีขึ้นมาทันที “ลุงขอเอาภาพที่บันทึกนั่นมาใช้กับการโฆษณาได้ไหม?”

เอาภาพผมไปโฆษณางั้นเหรอ?

อันตรายเกินไป” ผมส่ายหน้าบอก ถึงจะมีต่างหูไร้ลักษณ์คอยปกปิดตัวตนให้ก็ตาม แต่ผมไม่รู้ว่าผลของต่างหูไร้ลักษณ์นั้นสามารถปกปิดอุปกรณ์หรือทักษะได้หรือไม่

การเอาภาพพวกนั้นไปโฆษณาก็ไม่ต่างอะไรจากการประกาศว่าตัวผมทำอะไรได้บ้าง

จริงอยู่ที่สักวันหนึ่งมันต้องเปิดเผยออกมา แต่ผมคิดว่าตอนนี้มันเร็วเกินไป

จะว่าไปมันก็ใช่นะ ถ้าข้อมูลของหลานนิลหลุดออกไปมันคงจะไม่ดีกับพวกเราเท่าไร” ลุงทศเองก็เห็นด้วยขึ้นมาเช่นกัน “แล้วอย่างนั้นถ้าแค่ภาพของพวกหมาป่าล่ะ?”

ใช้ความน่ากลัวของมอนสเตอร์เพื่อปลุกระดมงั้นเหรอ? แบบนี้อาจจะไม่มีปัญหาก็ได้

คิดสะระตะเสร็จแล้วผมก็พยักหน้าอนุญาต

พอคิดว่าตัวเองกำลังจะได้อาละวาดแล้ว กล้ามเนื้อบนแก้มมันก็กระตุกขึ้นมา

ถึงจะเสียดายที่ศัตรูคราวนี้ดูจะอ่อนแอไปบ้างก็เถอะ คิดเสียว่าเป็นโอกาสไปหาออโรร่าง่าย ๆ ก็แล้วกัน

อ๊ะ จริงด้วยสิ

ลุงธนิน” ผมหันไปเรียกชายชราที่กำลังเติมกาแฟให้เจ้านายของตน “ให้ใส่เกราะหนา ๆ ไปด้วย”

เพราะถึงผมจะไม่โดนทำร้ายก็ตาม แต่ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นที่ห้อยไปด้วยจะปลอดภัยนี่นะ

พอผมพูดแสดงความเป็นห่วงออกไป ลุงธนินก็ยิ้มและค้อมศีรษะเป็นเชิงขอบคุณโดยไม่ตอบอะไรกลับมา

เอาเถอะ ถ้าเป็นลุงธนินก็คงไม่ต้องบอกอะไรเพิ่ม เพราะเขาเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่เคยผ่านสงครามมาก่อน คงจะรู้ดีว่าในนั้นมันน่ากลัวแค่ไหนสำหรับมนุษย์ธรรมดาทั่วไป

เรื่องนั้น เรื่องนี้ก็ไม่น่าจะมีปัญหา ที่เหลือก็แค่รอลุยอย่างเดียวแล้ว!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 321 ครั้ง

859 ความคิดเห็น

  1. #647 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 08:28
    ได้เวลาปั้น
    #647
    0
  2. #542 oomironhorse (@oomironhorse) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 13:02
    เดี๋ยวพื้นที่นั้นต้องมีสไปร์ซ..เอ๊ยยย..เซอร์ไพรซ์ ให้พระเอกโชว์เทพแหงๆ^~^
    #542
    0