RRPG • มหาสงครามครองมิติ

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 92,604 Views

  • 848 Comments

  • 4,213 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,203

    Overall
    92,604

ตอนที่ 42 : Second Wave - 3 - โอพาร์ท บทปลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 320 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

เมื่อจัดการส่งเควสทั้งหมดเรียบร้อยแล้วผมก็ขอข้อมูลของสงครามจากมาริคอีกครั้งก่อนจะมุ่งหน้าไปยังร้านของคุณฟลอร่า

ซึ่งเธอที่ได้รับการติดต่อจากมาริคเรื่องความสำเร็จของผมก็แนะนำให้ผมซื้อสินค้าหลายอย่างราวกับว่าต้องการจะเอาเงินที่สูญเสียไปของตนเองกลับคืนมา

แต่ผมต้องขอโทษด้วยจริง ๆ

อ้อยเข้าปากช้างแล้วมันไม่ออกมาง่าย ๆ หรอกนะ

หลังจากซื้อน้ำยารักษาที่จำเป็นแล้วผมและเมลออกมาจากร้านของคุณฟลอร่าโดยที่มีเสียงกัดฟันเคียดแค้นของเจ้าของร้านส่งตามมาด้านหลัง

หากเป็นตามปกติผมคงจะมุ่งหน้าไปยังร้านของลุงสกินเป็นที่ต่อไป

ถ้าเป็นตามปกติละก็นะ

ก่อนที่จะไปร้านของลุงสกินผมจำเป็นต้องตรวจสอบอุปกรณ์ที่ผมได้รับมาจากสงครามเสียก่อน แล้วค่อยไปซื้อของที่ยังขาดจากร้านของลุงสกิน

นั่นเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการประหยัดเงิน

เมื่อปรึกษากับเมลว่ามีที่ไหนพอจะนั่งพักได้อย่างสงบบ้าง เมลก็แนะนำให้ผมมาที่ห้องประชุมภายในสมาคม ซึ่งความจริงแล้วมันเป็นสถานที่สำหรับการประชุมสำหรับเควสขนาดใหญ่สำหรับผู้ดูแลหรือกรณีที่ผู้พิชิตทั้งหลายต้องการประชุมหรือหารือเกี่ยวกับสงครามตามพื้นที่ต่าง ๆ

ซึ่งหากเป็นกรณีหลังก็จำเป็นต้องจ่ายเงินค่าเช่าห้องจำนวนหนึ่งให้แก่สมาคมตามเวลาที่ใช้งาน และแน่นอนว่าผมไม่จำเป็นต้องจ่ายเงิน

สาเหตุก็เพราะฉายาที่ไม่รู้ที่มาที่ไปอย่าง ‘ตัวตนที่ห้ามแตะต้อง’

ก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ แต่ผลประโยชน์มันตกอยู่ที่ผม มันเลยไม่จำเป็นต้องถามไถ่ให้มากความ

เมื่อสะบัดมือเรียกเอาอุปกรณ์ทั้งหลายที่เหลือจากการขายทอดตลาดออกมาเรียงรายบนโต๊ะกลางห้อง

 

___________________________

ตั๋วทักษะกองทัพมายา

สร้างกองทัพเงา โดยเงาแต่ละตัวจะมีพลังเท่ากับ 1/100 ของผู้ใช้

จำนวนที่เรียกออกมาได้ขึ้นอยู่กับค่าปัญญา

ใช้พลังเวท 1000 ต่อเงา 1 ตัว

*เงาจะได้รับค่าสถานะของผู้ใช้เท่านั้น ไม่สามารถใช้ทักษะหรือฉายาได้

**ผู้ใช้จะได้ค่าประสบการณ์จากสิ่งที่เงาสังหาร

___________________________

___________________________

ดาบแห่งจอมทัพ (โอพาร์ทระดับ I)

ดาบลงอาคมจากมิติที่สูญหาย

ไม่ทราบที่มา

ศัตรูยิ่งมากเท่าใดพลังโจมตี, ความคมและความทนทานยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

*ค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นมีผลจนจบการต่อสู้

สามารถดูดกลืนผู้ใต้บังคับบัญชาเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตและเพิ่มพลังโจมตีจนกว่าจะจบการต่อสู้

___________________________

___________________________

ดาบมายาภูต (โอพาร์ทระดับ I)

ดาบลงอาคมจากมิติที่สูญหาย

ไม่ทราบที่มา

ใช้พลังเวท 300 หน่วยสร้างเงาดาบขึ้นมาเพื่อโจมตีศัตรู

*สามารถใช้ได้หลายครั้งซ้อนกัน

สามารถแลกเปลี่ยนระหว่างพลังชีวิต, พลังเวทและพลังกายผ่านตัวดาบได้

*อัตราการแลกเปลี่ยน 1:2

___________________________

 

อา พอเห็นสมบัติตรงหน้าแล้วใจมันก็จะละลาย

สมแล้วที่เป็นของที่ได้มาจากมังกรเพลิง ไม่ว่าจะเป็นตั๋วทักษะหรืออาวุธทุกอย่างก็ล้วนแต่เป็นของระดับสูงทั้งนั้น

โดยเฉพาะอาวุธทั้งสองชิ้นที่เป็นอาวุธจากมิติที่สูญหาย

หากเป็นไปตามที่ออโรร่าบอก โอพาร์ทสองชิ้นนี้จะถือว่าเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมาเลย แล้วยิ่งรวมเข้ากับความสามารถของทักษะกองทัพมายาแล้วยิ่งทำให้คุณค่าของมันเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว โอย อยากจะทดลองใช้เร็ว ๆ จังเลย

นอกจากของเหล่านี้ก็ยังเหลือพวกวัตถุดิบของมังกรเพลิงอยู่อีก แต่เนื่องจากผมไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญจึงไม่รู้ว่าของแต่ละอย่างจะทำอะไรได้บ้างเลยกะว่าจะเก็บไว้ให้ลุงสกินดู

อืม ตอนนี้ควรจะเปลี่ยนอุปกรณ์แล้วสินะ

อาวุธก็มีดาบปราบมังกร, ดาบจอมทัพ, ดาบมายาภูต....มีแต่ดาบทั้งนั้นเลยแฮะ

ชุดเกราะก็มีเกราะหนังหนูเกล็ดศิลาและเกราะอกมังกรเพลิง เนื่องจากเกราะอกมังกรเพลิงนั้นมีระดับสูงกว่ามากผมเลยต้องทำใจขายเกราะหนังหนูศิลาทิ้ง

สร้อยคอเทวาพังไปแล้ว เครื่องประดับก็จะเหลือแค่ปลอกแขนจอมพลังกับห่วงแขนสลักเพลิงเท่านั้น

ถ้าเป็นไปได้ก็อยากได้ชุดเกราะมังกรเพลิงให้ครบเซตจังเลยแฮะ

ไหน ๆ ก็มีวัตถุดิบของมังกรเพลิงอยู่เดี๋ยวลองไปปรึกษากับลุงสกินดูก็แล้วกัน

ว่าแล้วผมก็รวบของทุกอย่างที่กองเอาไว้บนโต๊ะกลับมาจนหมดก่อนจะออกไปนอกห้อง

เสร็จแล้วหรือเจ้าคะ ท่านกฤษณะ” เมลที่รอผมอยู่ด้านนอกส่งเสียงทักทายทันทีที่เห็นผมออกมาจากห้อง

อืม ไปหาลุงสกินกันเถอะ”

เมื่อผมว่าไปแบบนั้นเมลก็ยิ้มกว้างตอบรับแล้วเดินนำออกไปทันที

หลังจากเดินมาได้สักพักก็มาถึงร้านของตาลุงสกิน

ลุงสกินนั้นยังคงเป็นตาลุงที่อาร์ทเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน หน้าร้านเปิดทิ้งเอาไว้โดยไม่มีใครเฝ้า เท่านั้นยังไม่พอ บนเคาน์เตอร์ยังมีป้ายเขียนเอาไว้ว่าหยิบของแล้วจ่ายเงินด้วย

มันคงจะมีใครยอมทำตามที่ลุงบอกบ้างล่ะ?

ถึงจะมีแล้วคนซื้อมันจะไปรู้ราคาอาวุธของลุงได้อย่างไร?

การทำแบบนี้มันก็ไม่ต่างกับตะโกนบอกว่ามาปล้นร้านชั้นที!

หึ สำหรับคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรน่ะนะ

แต่ผมที่ได้ฟังวีรกรรมของลุงสกินจากปากของหนูเมลแล้วก็รู้ว่า ของทุกอย่างที่อยู่ในร้านถูกลงอาคมป้องกันขโมยเอาไว้ หากเอาออกนอกร้านโดยไม่ปลดเวทมนตร์นั้นเสียก่อนละก็ เวทมนตร์ป้องกันอาคมพวกนั้นจะกลายเป็นคำสาปเข้าทำร้ายขโมยคนนั้นทันที

แน่นอนว่าหากมีคนโดนคำสาปเข้าไปเมื่อไร ตาลุงสกินที่ตีดาบอยู่หลังร้านก็จะรู้ตัวและเอาโจรพวกนั้นไปส่งให้คุณฟลอร่าเพื่อแก้คำสาป

ใจดี?

ไม่มีทางเสียล่ะ ตาลุงสกินฮั้วกับคุณฟลอร่าเอาไว้แล้วต่างหาก

การแก้คำสาปนั้นแน่นอนว่ามันย่อมไม่ฟรี นอกจากไม่ฟรีแล้วมันยังจำเป็นต้องแก้คำสาปเป็นระยะอีกด้วย แล้วการแก้คำสาปครั้งหนึ่งก็ต้องใช้เงินจำนวนมาก หากโดนมุกนี้ของลุงสกินเล่นงานเข้าไปครั้งหนึ่งแล้วละก็ สถานะของคุณก็จะไม่ต่างกับการเป็นทาสเลยแม้แต่นิดเดียว

พอมานึกแล้วก็เป็นอย่างที่คุณมาริคบอกจริง ๆ

ไอ้นิสัยตื่นเต้นรักการต่อสู้เสี่ยงตายของผมเนี่ยมันอยู่ ‘แค่’ ในระดับน่ารักเท่านั้น

ระหว่างที่คิดอะไรเพลิน ๆ ตาลุงสกินที่รับรู้ได้ว่าหลานของตนเองมาหาก็หน้าบานออกมาจากหลังร้านทันที ก่อนจะแข็งค้างไปเมื่อเห็นใบหน้าของผม และใบหน้าที่แข็งค้างก็กลายเป็นตกตะลึง

บ้าไปแล้ว”

ตาลุงสกินว่าขึ้นมาอย่างไม่เชื่อสายตาโดยมีเมลพยักหน้าเข้าใจความรู้สึก

ผมขี้เกียจจะมาอธิบายอะไรอีกแล้ว เพราะงั้นขอเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน

ทำของแบบนี้ให้อีกได้ไหม?” ผมว่าพลางเรียกเกราะอกมังกรเพลิงออกมาบนเคาน์เตอร์

พริบตาที่เกราะสีแดงส่องประกายถูกวางลงบนเคาน์เตอร์ ตาลุงสกินก็พุ่งเข้ามารวบในพริบตา

นะ...นี่มัน!”

ไม่เชื่อสายตา

สีหน้าของตาลุงสกินบอกออกมาแบบนั้น

ของจริง” และเมื่อสำรวจดูจนถี่ถ้วนแล้วตาลุงสกินก็วางเกราะลงบนเคาน์เตอร์อีกครั้งพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่และมองมาทางผม

ก่อนจะถอนหายใจอีกเฮือกหนึ่ง

เริ่มจะเข้าใจเหตุผลของผู้ดูแลหมายเลขหนึ่งขึ้นมาแล้วสิ”

ประโยคฮิตของเหล่าผู้ดูแลที่ผมไม่เข้าใจถูกว่าขึ้นมาอีกครั้ง

ทำได้ไหม?” ช่วยรีบหน่อยเถอะ ผมขี้เกียจจะมาย้อนความอีกรอบหนึ่งนะ

หลังจากคิดอยู่สักพักตาลุงสกินก็หยิบกระดาษออกมาจากใต้เคาน์เตอร์และเริ่มเขียนอะไรบางอย่างลงไป

เอ้า”

เมื่อผมเอื้อมมือไปหยิบกระดาษนั่นขึ้นมาดูก็พบว่ามันเป็นลิสต์ของที่จำเป็นต้องใช้ในการสร้างชุดเกราะแบบเดียวกับเกราะอกมังกรเพลิง

ในนั้นมีของที่จำเป็นเขียนเรียงรายกันเอาไว้เพียงไม่กี่อย่าง

ความจริงแล้วการจะสร้างอุปกรณ์โดยวัตถุดิบของมังกรน่ะไม่ใช่เรื่องยากสำหรับข้า การเลาะเกล็ด หักเขี้ยวหรือตัดเล็บพวกมังกรมาขอแค่ยอมสละกองทัพสักกองหนึ่งก็อาจจะพอหาได้มาสักชิ้น” ตาลุงสกินว่าพลางเอามือขึ้นมาเท้าขมับเอาไว้ “แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือหัวใจมังกร”

วัตถุดิบของร่างมังกรนั้นทนทานต่อไฟมากเป็นพิเศษจึงไม่สามารถที่จะหลอมหรือตีมันให้ขึ้นรูปเป็นของต่าง ๆ ได้ ทางเดียวที่จะแปรรูปพวกนั้นได้ก็คือการใช้พลังของหัวใจมังกรซึ่งเป็นต้นกำเนิดของพลังมังกร หากมีหัวใจมังกรแล้วละก็จะสามารถบังคับให้วัตถุดิบเหล่านั้นอ่อนลงหรือแข็งลงก็ย่อมได้”

ว่ามาถึงตรงนี้ตาลุงสกินก็ทำหน้าเสียดาย

แต่ไอ้หัวใจมังกรนี่แหละที่หายากที่สุด 1 ใน 100 ของมังกรตัวหนึ่งเท่านั้นที่จะมีหัวใจมังกร ซึ่งปัญหามันก็คือตรงนั้นอีกนั่นแหละ มังกรที่มีหัวใจมังกรอยู่ในร่างจะเป็นมังกรที่แข็งแกร่งกว่ามังกรธรรมดาเพราะฉะนั้นสำหรับผู้พิชิตทั่วไปแล้วไม่มีทางเลยที่จะเอาชนะมันได้ ว่าไปแล้วก็น่าเสียดาย ตอนที่ข้าเจอมันครั้งนั้นข้ายังไม่มีพลังพอที่จะล้มมันลงได้”

ดูนี่สิ” ตาลุงสกินหยิบของสิ่งหนึ่งออกมาจากกระเป๋าคาดเอวแล้วเอามาวางเอาไว้บนโต๊ะ “นี่คือเกล็ดมังกรที่ข้าเลาะจากมันมาได้ในการต่อสู้ครั้งนั้น”

สิ่งที่ตาลุงสกินนำออกมาวางก็คือเกล็ดมังกรขนาดใหญ่เกือบสองเมตร ดูจากสีน้ำตาลของเกล็ดแล้วมันน่าจะเป็นของมังกรดิน

ถ้าเจ้าหาวัตถุดิบที่ข้าเขียนมาได้ทั้งหมดรวมไปถึงหัวใจมังกรมาได้ละก็” ตาลุงสกินหยุดพูดแล้วมองมาผมด้วยสายตาท้าทาย “ข้าจะทำชุดเกราะทั้งตัวให้เจ้าฟรี ๆ เลย”

พูดจริงรึเปล่า?”

เฮอะ คนอย่างสกินไม่มีวันผิดคำพูดอยู่แล้ว” ตาลุงสกินยื่นหน้าเข้ามาหาผมอย่างท้าทาย ดูท่าตาลุงนี้คงไม่คิดว่าจะมีคนทำในสิ่งที่ตัวเองทำไม่ได้สำเร็จสินะ “อ้าว เป็นอะไรไปล่ะ หนูเมล? ทำไมเหงื่อออกเต็มไปหมดแบบ....”

ตุบ

ยังไม่ทันที่ตาลุงสกินจะพูดจบ

เสียงของสิ่งหนึ่งที่ถูกวางลงบนเคาน์เตอร์ก็ดังขึ้นเรียกให้สายตาของคนแคระตัวแสบต้องหันไปมอง

และเมื่อเห็นผลึกสีแดงหม่นที่วางอยู่บนโต๊ะก็ต้องตาโตอ้าปากกว้างค้างทำอะไรไม่ถูก

ขอบคุณที่ทำให้ฟรีนะ”

คุณพ่อคุณแม่ผมพร่ำสอนเอาไว้เสมอว่า

ได้รับของจากผู้ใหญ่แล้วให้ขอบคุณ

ยิ่งเป็นผู้ใหญ่ใจดีแบบนี้แล้วเนี่ย ยิ่งต้องขอบคุณเข้าไปใหญ่เลย

คุณก็คิดเหมือนผมใช่ไหม?

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 320 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #660 tarnsnow5 (@tarnsnow5) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 18:41
    คิดเหมือนกันค่ะ😆
    #660
    0
  2. #653 cxxkingdom (@cxxkingdom) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 09:49
    คุ้มยาวๆ
    #653
    0
  3. #639 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 07:47
    สวยพี่สวย ไงละเงิบดิเองงง
    #639
    0
  4. #539 oomironhorse (@oomironhorse) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 06:28
    โถ ...คุณตาสกิน...ทำงานฟรีสิครับ..ว่ะฮ่ะฮ่ะฮ่าาาาา^^
    #539
    0
  5. #512 มารท (@vicaborn) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 07:56

    หัวเราะหนักมาก
    #512
    0