ตอนที่ 22 : First Wave - 22 - ตัวตนที่ห้ามแตะต้อง บทต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5871
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 483 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

            “ตื่นแล้วครับ!” ทันทีที่รู้สึกว่าร่างกายกลับมาสดชื่นผมก็เด้งตัวขึ้นมาทันที

            “คิก ๆ”

            ซึ่งก็แน่นอนว่าตอนนี้ผมกำลังอยู่ในสถานที่ที่ตัวผมคิดเอาไว้ และอยากจะมามากที่สุด

            มันคือทุ่งหญ้าสีทองอร่ามอันงดงาม ท้องฟ้าครามที่เห็นในสายตาก็งดงามเหมือนกับทะเลอันใสบริสุทธิ์แผ่ขยายอยู่เบื้องบน สายลมโชยอ่อนเมื่อสูดดมเข้าไปก็จะรู้สึกร่างกายมันเหมือนจะลอยขึ้นไปบนอากาศ

            แต่เรื่องพวกนั้นไม่ใช่สิ่งสำคัญเลย

            สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเจ้าของเสียงหัวเราะอันไพเราะเมื่อครู่ต่างหาก

            เมื่อผมหันไปทางต้นเสียงก็พบกับหญิงงามที่เฝ้าฝันกำลังนั่งพับขาอยู่ด้านข้างไม่ห่างออกไปมากนัก

            “ยินดีต้อนรับกลับมานะคะ คุณกฤษณะ”

            เมื่อได้ยินเสียงของเธอผมก็ยิ้มกว้างขึ้นทันที

            “กลับมาแล้วครับ”

            ถึงมันจะไม่ใช่บ้านของผมก็เถอะ แต่มันก็เป็นสถานที่ที่ผมอยากจะอยู่มากที่สุด

            พอสังเกตดูดี ๆ แล้วจุดที่ผมทิ้งตัวลงนอนและจุดที่เธอนั่งอยู่นั้นไม่ใช่บนพื้นหญ้าสีทอง แต่เป็นบนเสื่อถักงดงามที่นุ่มน่านอนต่างหาก และระหว่างผมกับเธอก็มีตระกร้าหญ้าสานวางคั่นเอาไว้

            นะ นี่มัน....นี่มัน การปิคนิคในตำนาน!!!

            เมื่อผมมองเห็นตระกร้าปิคนิคผมก็ยิ้มกว้างขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งดูเหมือนเธอเองก็พอใจในท่าทีของผมและเริ่มนำของออกมาจากตะกร้าทีละชิ้น

            มันมีทั้งแซนวิช เครื่องดื่ม ขนมปังต่าง ๆ นา ๆ มากมายเสียจนไม่น่าจะเก็บเอาไว้ในตระกร้าเล็กตรงหน้าได้

            “บอกตามตรงว่าคุณทำให้ฉันตกใจอีกแล้วค่ะ” เธอว่าพลางเริ่มจัดเตรียมของต่าง ๆ โดยที่มีผมคอยมองดูอย่างมีความสุข “ถึงดิฉันจะคิดเอาไว้แล้วก็เถอะว่าไม่นานคุณจะต้องได้รับชัยชนะอีกครั้ง แต่ไม่นึกเลยว่าคุณจะทำได้หลังจากที่กลับไปไม่ถึงวันแบบนี้”

            ระหว่างที่พูดเธอก็ยื่นแซนวิชและเครื่องดื่มมาให้ผม

            “ดิฉันคาดเอาไว้ว่าคุณคงจะใช้เวลาครู่หนึ่งเพื่อเพิ่มระดับ รวบรวมอุปกรณ์ ข้อมูลและพรรคพวก” เธอหยุดว่าจ้องมองมาที่ผมและยกยิ้มบาง ๆ “แต่ไม่นึกเลยว่าจะบ้าบิ่น โง่เง่าไม่รักชีวิตขนาดที่จะพุ่งเข้าไปสงครามแล้วเอาชนะมาได้ทั้งที่ไม่พร้อมอย่างนั้น”

            “แหะ ๆ” ผมเกาศีรษะเขิน ๆ เธอชมผมว่าโง่เง่าด้วยล่ะ

            เคยได้ยินคนโบราณว่าไหม ที่ว่ายิ่งโง่ยิ่งน่ารัก แสดงว่าเธอเห็นผมน่ารักไงล่ะ

            ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ แผนการคว้าใจนางงามก้าวมาถึงขั้นที่เธอมองผมว่าน่ารักแล้ว!

            แต่ไม่รู้ว่าทำไมสายตาเธอที่มองผมถึงดูเอือมระอาและปลงอย่างนั้น

            “....เอาเถอะค่ะ เป็นอย่างนี้มันก็น่าสนใจดีเหมือนกัน” พูดจบเธอก็ยกแซนวิชในมือขึ้นมากัดคำเล็ก ๆ “แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ วิธีที่คุณใช้ในครั้งนี้เสี่ยงเกินไปนะคะ”

            ระหว่างที่ฟังเธอพูดผมก็กัดแซนวิชในมือไปด้วย มันอร่อยมาเลยขนมปังก็หอม ผักกรอบสดใหม่ รสชาติของเนื้อด้านในก็ชุ่มฉ่ำ........ล่ะมั้ง

            ไม่ต้องถามหรอกว่ารสชาติมันเป็นอย่างไร เพราะผมไม่รู้รสอะไรทั้งนั้น

            ประสาทสัมผัสทั้งหมดของผมในตอนนี้มุ่งเป้าไปที่เธอเพียงคนเดียวเท่านั้น ท่าทาง ใบหน้า น้ำเสียง อารมณ์ การเคลื่อนไหว แค่บันทึกสิ่งเหล่านี้ลงไปในฮาร์ดดิสสมองแบบไฮเดฟิเนชั่นก็เต็มที่แล้ว ผมไม่มีเวลาจะมาละเลียดไปกับรสชาติของแซนวิชในมือหรอก

            “อืม ผมรู้” ทั้งการแหวกวงก๊อปลินสองชั้นลงไปหามาสเตอร์ ทั้งการสู้ในพื้นที่ปิดตาย ทั้งการใช้มือเปล่าเข้าวัดกับพวกก๊อปลินตรง ๆ แล้วก็สุดท้ายที่เดิมพันชีวิตกับผลของฉายาความหวังของเพื่อนมนุษย์ มันก็ไม่ต่างอะไรจากการไปตายเอาดาบหน้าเลย

            “รู้แต่ก็ยังทำเหรอคะ?” สายตาของเธอคมกริบขึ้นมาแวบหนึ่ง

            “เพราะรู้ถึงทำต่างหาก” ผมแก้ “ไม่งั้นคงชนะไม่ได้”

            “ทำไมถึงยึดติดกับชัยชนะถึงขนาดเดิมพันชีวิตเลยล่ะคะ” เธอขมวดคิ้วสงสัย “พื้นที่นั้นไม่ได้มีความสำคัญกับคุณมากขนาดนั้นนี่นา อีกอย่างถ้าต้องการจะช่วยคนที่จะถูกลูกหลง แค่ประกาศให้คนอพยพออกไปก็น่าจะเพียงพอแล้ว แล้วถึงต้องการจะเก็บระดับและอุปกรณ์ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องเสี่ยงชีวิตกับพ่อมดก๊อปลินครามเลย แค่ต่อสู้จนถึงขีดกำจัดแล้วก็หนีออกมาด้วยเศษเสี้ยวของมิติก็พอ”

            ตอนนั้นเองที่ผมไม่เข้าใจขึ้นมา?

            เก็บระดับ? ช่วยผู้คน? ความสำคัญของพื้นที่?

            เธอพูดถึงเรื่องอะไรน่ะ?

            พอเธอเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความงงงวยแล้ว ออโรร่าก็ยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาปิดปาก

            “อย่าบอกนะคะ....ว่าที่เสี่ยงตายนั่นเพื่อที่จะมาที่นี่?”

            พอเธอว่ามาผมก็พยักหน้าตอบทันที

            แปลกเหรอ?

            “บ้ารึเปล่าคะ เสี่ยงชีวิตแค่เพื่อที่จะมาหาดิฉันเนี่ยนะ?” เธอว่าด้วยสีหน้าที่เหมือนกับจะโกรธ “ดิฉันไม่รู้หรอกนะคะว่าในสายตาของคุณดิฉันเป็นอย่างไร แต่ดิฉันคิดว่าคุณควรจะเห็นค่าของตัวเองมากกว่านี้นะ”

            “ชีวิตผมมีค่ากว่าทุกคนบนโลก” ผมตอบออกไปซื่อ ๆ “แค่การได้เจอคุณมีค่ามากกว่าก็เท่านั้นเอง”

            “......” เธอเงียบลงทันที สีหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ “ทำไมล่ะคะ?”

            “ก็ผมตกหลุมรักคุณน่ะสิ รักแรกพบเลย”

            ..........บอกไปแล้ว!!!! บอกไปแล้วโว้ย!!!! อยากจะตบปากตัวเองเหลือเกิน

            ทำได้ดีมาก!!!

            ออโรร่าไม่ได้ตอบอะไรกลับมา เธอเพียงก้มหน้าลงก่อนที่ไหล่ขาวเนียนราวกับไข่มุกนั้นจะสั่นไหวเบา ๆ

            “....เอ่อ” ตายละวา หรือเรารุกเร็วเกินไป? หน้าด้านไปรึเปล่า? หรือว่าจะเฟล? อบอร์ท ดิ มิชชั่น!?

            “ฮะ ๆ ๆ” ก่อนที่ผมจะตื่นตูมไปมากกว่านั้นหญิงสาวในดวงใจก็ส่งเสียงไพเราะขึ้นมาก่อน

            ไม่รู้หรอกว่าคำไหนไปจี้ต่อมขำของเธอ แต่ได้เห็นใบหน้ายิ้มแย้มนั่นผมก็พอใจแล้วล่ะ

            ถือเสียเป็นว่าประสบความสำเร็จนิด ๆ ก็แล้วกัน

            “เฮ้อ” หลังจากที่หัวเราะเสร็จออโรร่าก็ถอนหายใจเบาๆ แล้วหันมามองผม “อย่างนี้นี่เอง รักแรกพบเหรอคะ....”

            ว่าจบเธอเอียงคอมองมาที่ผม

            ทำเอาผมต้องรีบหันหน้าหนีในทันที

            น่ารัก น่ารักเกินไปแล้ว!! ไม่สิ สวย ทั้งสวยทั้งน่ารัก ส่ารัก? น่าสวย? จะอะไรก็ช่างแต่ท่าทางของเธอมันโดนใจผมจนแทบจะลมปราณแตกซ่านเลย

            “บอกตามตรงว่าดิฉันไม่ค่อยเข้าใจเรื่องแบบนี้เท่าไร” เธอยิ้มหวานขึ้นอีกครั้ง “แต่พอมองดูคุณแล้วมันก็สนุกดีค่ะ”

            ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวจริง ๆ.......

            “ขอเวลาสักครู่....” ผมรีบยัดแซนวิชที่เหลือเข้าไปในปากแล้วก็เทน้ำส้มในมือตามลงไปก่อนจะเปิดหน้าจออุปกรณ์ขึ้นมาเช็คแล้วก็พบกับไอเทมที่ผมกำลังหา

 

___________________________

ตั๋วทักษะโบยบิน

ฉีกตั๋วทิ้งเพื่อรับทักษะโบยบิน

ใช้พลังเวท 10 ต่อวินาทีเพื่อลอยตัวขึ้นกลางอากาศ ความรวดเร็วในการเคลื่อนที่ขึ้นอยู่กับระดับทักษะ

___________________________

 

            ผมรีบเรียกมันออกมาและฉีกมันทิ้งในทันที ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นจากเสื่อที่ปูเอาไว้

            แล้วก็....... “โบยบิน”

            ร่างกายของผมค่อย ๆ ลอยขึ้นกลางอากาศ แล้วก็พุ่งขึ้นไปบนฟ้าด้วยความเร็วที่มากขึ้น

            บอกตามตรงสติกับจิตใจของผมน่ะทะลุออกไปมิติอื่นเรียบร้อยแล้ว เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะเธอบอกว่าดูมองดูผมแล้วมันสนุกดี .....มันสนุก

            ไช....

            “โย-----------------------------!!”

            ผมกู่ร้องพร้อมกับบินพุ่งขึ้นไปยังท้องฟ้าที่งดงามราวกับอัญมณี

            ฮิ้ววววววววววววว

            ออโรร่ายิ้มให้ผม เธอบอกว่ามองดูผมแล้วสนุก ปัดโธ่ว้อย!!

            ดีใจชะมัดเลยยยยยยยยยยยยย

            นี่สินะที่มีคนโบราณว่าไว้ว่าดีใจจนเหมือนจะบินได้

            ...........

            ...............

            หลังจากที่ได้สติขึ้นมาพลังเวทของผมก็แทบจะหมดลงแล้ว จึงรีบร่อนลงมาที่พื้นและกลับมาหาออโรร่าที่หันหลังให้กับผมโดยที่แผ่นหลังที่เผยออกมากระตุกอย่างทุกทรมาน

            เธอหัวเราะผมอยู่นั่นเอง

            เฮ้อ ผมทำให้เธอหัวเราะอีกแล้วใช่ไหม

            ดีใจเป็นบ้าเลย

            การทำให้ผู้หญิงที่ตกหลุมรักหัวเราะได้เนี่ย มันทำให้ผู้ชายคนหนึ่งมีความสุขได้มากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

            ตัวผมนี่ช่างโชคดีจริง ๆ เลยแฮะ ที่มีโอกาสได้มาเจอเธอ

            หลังจากที่เธอปรับอารมณ์ได้แล้วเธอก็หันหน้ากลับมาหาผมและปาดน้ำตาหยดเล็กที่อยู่บนหางตาออก

            “คุณกฤษณะนี่ตลกจริง ๆ นะคะ”

            “ถ้าคุณชอบผมก็ดีใจ” ว่าจบแล้วผมก็ทิ้งตัวลงนั่งวางมาดเหมือนเดิม....เอ่อ.....ถึงมันจะพังไม่มีชิ้นดีไปแล้วก็ตาม

            “เฮ้อ ไม่ได้หัวเราะแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วเนี่ย” พอว่าถึงจุดนี้เธอก็ยกมือขึ้นมานับนิ้ว “สี่-ห้าร้อยปีได้แล้วล่ะมังคะ”

            โอ้โห สาวพันปี

            ผมแค่เลิกคิ้วขึ้นนิดหน่อยก่อนจะเริ่มหยิบแซนวิชอีกชิ้นขึ้นมาทาน

            “ไม่ตกใจเลยเหรอคะ?” เธอถามด้วยน้ำเสียงอยากรู้

            ผมก็ส่ายหน้าตอบกลับไป

            “ทำไมล่ะคะ?” แววตาของเธอบอกผมว่ากำลังสนุก ท่าทางเธอคงอยากจะได้คำตอบจากผมอีกครั้ง

            “มันไม่สำคัญว่าคุณอยู่มานานแค่ไหน” ผมว่าแล้วก็กลืนแซนวิชในปากลงไป “สำคัญแค่ผมได้เจอคุณก็พอแล้ว”

            โอ้ววววววว!! คอมโบคอมจ๊อย!!! กฤษณะทำประตูอีกแล้ว!!!!

            เธอฟังแล้วก็ยกยิ้มขึ้นมานิดๆ

            “ทำเป็นเล่นไป ถ้าดิฉันเกิดหลงรักคุณขึ้นมา คุณจะลำบากเอานะคะ” เธอว่าพลางเหล่ตามาทางผม

            ผมแค่พ่นลมทางจมูกทีหนึ่งและตอบไปว่า

            “ด้วยความยินดี”

            “ปากหวานจริง ๆ เลยนะคะ ถ้าอย่างนั้นดิฉันจะให้รางวัลที่ทำให้อารมณ์ดีก็แล้วกันนะคะ” เธอยกนิ้วขึ้นมาแตะคาง “จะเอาเป็นอะไรดีนะ?”

            หลังจากนึกอยู่ครู่หนึ่งเธอก็ทุบฝ่ามือของตนเอง

            “เอาแบบนี้แล้วกันค่ะ” ว่าจบออโรร่าก็ลุกขึ้นยืนและดีดนิ้วเสื่อบนพื้นตระกร้าปิคนิคและทุกอย่างที่วางเอาไว้ก็พลันหายไป พร้อมกับที่ตัวผมดันสูงขึ้นเล็กน้อยก่อนที่จะมีผ้าสีขาวบริสุทธิ์มัดรอบคอเอาไว้ “เวลาตามสังเกตการณ์คุณแล้วดิฉันขัดใจอยู่อย่างหนึ่งก็คือทรงผมของคุณนี่ล่ะค่ะ”

            เธอว่าพลางขยับกรรไกรบนมือที่ไม่รู้ว่าเธอถือเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไร

            “มันทำให้ฉันมองไม่ค่อยเห็นใบหน้าของคุณเท่าไร”

            แล้วเธอก็เริ่มลงมือตัดแต่งผมที่กระเซอะกระเซิงของผม

            สัมผัสปลายนิ้วที่นุ่มนวลส่งผ่านมาจากทางศีรษะ มันทำเอาผมเคลิ้มจนแทบจะหลับลงไปเลย แต่ก็ต้องฝืนทนเอาไว้เพื่อที่จะเก็บเอาสัมผัสนี้ให้ได้มากที่สุด

            ถึงแม้มันจะเป็นสิ่งที่ผมมีไว้เพื่อปกปิดตนเองก็ตาม แต่ถ้ามันเป็นสิ่งที่เธอต้องการผมก็ยินดีที่จะโอนอ่อน

            เสียงของกรรไกรดังขึ้นเป็นจังหวะเอื่อย ๆ สัมผัสจากนิ้วมือของออโรร่า สายลมที่พัดโชย

            มันทำให้ผมอยากจะหยุดวินาทีเอาไว้ให้นานยิ่งขึ้นไปอีก

            ผมไม่เชื่อในสิ่งที่เรียกว่าตลอดกาล เพราะมีมีสิ่งใดที่จะคงทนตลอดกาล แม้กระทั่งความรู้สึกของผมเองก็ตาม

            ใครจะไปรู้พรุ่งนี้ผมอาจจะตายเพราะอุบัติเหตุหรือว่าพ่ายแพ้สงคราม ซึ่งถ้าผมตายความรู้สึกของผมก็จะหายไปพร้อมกับตัวตนของผม

            เพราะฉะนั้นผมจึงอยากจะได้มีเวลาอยู่ร่วมกับคนที่ผมหลงรักให้มากที่สุด

            ใบหน้าของเธอที่ชะเง้อมองลงมาตัดผมให้นั้น ผมคิดว่าจะเก็บมันเอาไว้ในใจให้นานที่สุ....

            “อ๊ะ”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 483 ครั้ง

858 ความคิดเห็น

  1. #746 tnnw (@tnnw) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 17:53
    พระเอกน่าร้ากกกกก คนเเต่งก็น่าร้ากกกกกก
    #746
    0
  2. #719 HWBEBE (@HWBEBE) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 17:50
    โอ้ยเอ็นดู เอ็นดูมาก ไม่ไหวแล้วว คูมออโรร่าชมพินิ๊ดเดียวพิก็ดีใจมากๆเลยใช่ไหมคั้บ น่ารักก น่ารักไปหมดทั้งสองคน แงงง
    #719
    0
  3. #664 itong00y (@itong00y) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 12:31
    พี่แรกนึกว่าตัวเองเป็นพวกเงียบๆขึมๆไปๆมาๆกลายเป็นคนตลกสะงั้น
    #664
    0
  4. #619 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 05:00
    เกิดไรขึ้น
    #619
    0
  5. #560 Beconnet (@Beconnet) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 19:33
    มนต์รักนางฟ้ารึไง เรื่องนี้ 555 ชอบๆ
    #560
    0
  6. #546 TeaCloudy (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 22:51
    555555พระเอกทั้งตลกทั้งขำเลย
    #546
    0
  7. #400 5021K04 (@duckpachi) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 11:07
    รักออโร่ร่าค่ะ เอานางคนเดียวพอ ผญอื่นเก็บไป5555
    #400
    0
  8. #373 นักอ่านเงา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 13:18
    ถ้าวางขายเมื่อไหร่เราซื้อทันที
    #373
    0
  9. #359 LustofBlood (@ap08714644) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 14:57
    หวงชัดๆ
    #359
    0
  10. #351 cussendo (@cussendo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 09:34
    จะสอยนางฟ้าเลยหึ
    #351
    0
  11. #326 jumpnut (@jumpnut) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 12:31
    เล่นของสูงก็ต้องทุ่มสุดตัว555
    #326
    0
  12. #325 เอกราช เก่งทุกท่า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 12:09
    โอ้วววว...อ่านแล้วฟินอ่ะ ชอบมากเลยครับ อ่านเพลินลืมเม้นต์คงไม่ว่ากันนะครับ ^__^
    #325
    0
  13. #298 ปฐพีเร้นลับ (@ttoo1515) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 17:30
    บ้าจริงๆด้วยแหะ
    #298
    0
  14. #295 pag1 (@pag1) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 15:58
    ขอบคุนคับ
    #295
    0
  15. #280 คนอ่านคนนี้ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 06:43
    บอกตอนนี้มากเลยคะ อ่านไปน้ำตาไหล #จริงๆ #เราเป็นคนออนไหว เข้าใจถึงทำอะไรที่ทุ่มเทสุดตัวของพระเอกเลย #สู้ๆคะ

    #คิดว่านิยายเรื่องนี้สามารถตีตลาดของต่างประเทศได้เลย ถ้ามีคนแปล
    #280
    0
  16. #239 ~Peace_Maker~ (@armclub104) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 15:03
    ขอบคุณครับ
    #239
    0
  17. #198 Healergirl (@a0862094200) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 01:07
    รอตั้ง 1 ชั่วโมงกว่าจะโหลดได้อีก 
    #198
    0
  18. #129 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 01:30
    คนอ่านยังเขิล ตามเลย ฮาๆ 
    #129
    0
  19. #104 เทพสุดหล่อ!! (@sawada003) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 05:22
    ชอบมากครับ
    #104
    0
  20. #102 canonZ (@noel555) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 22:09
    สนุกม๊ากกกกกกกกกกกก ข้าน้อยจะติดตามนิยายของไรท์ตลอดไป 5555555555
    #102
    0
  21. #76 Phudis Kunlapatsangthong (@phudis) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 17:59
    หนุกมากคับ
    #76
    0
  22. #73 Ning (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 11:02
    บางครั้งคิดว่าพระเอกเรื่องนี้บ้าเกินไป
    #73
    0
  23. #28 MaNow2105 (@MaNow2105) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 09:39
    good jobช่วงผ่อนคลาย
    #28
    0
  24. #27 falianar (@falianar) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 04:26
    หวานนนนนน><
    #27
    0
  25. #26 slaya (@slaya) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 00:43
    คะ...ค้างง ขอบคุณครับ
    #26
    0