RRPG • มหาสงครามครองมิติ

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 92,554 Views

  • 848 Comments

  • 4,214 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,153

    Overall
    92,554

ตอนที่ 13 : First Wave - 13 - เลี้ยงเด็ก บทต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5974
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 493 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

             โชคดีที่สองสาวและมาสเตอร์มีอุปกรณ์สื่อสารระยะสั้นอยู่ จึงสามารถติดต่อหากันได้ในทันที จากที่น้ำและสาบอกดูเหมือนว่ามาสเตอร์จะอยู่ที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินตำแหน่ง B2-51

            ผมก็ไม่รู้หรอกว่ามันไกลจากที่นี่แค่ไหน

            แต่ว่าเรื่องที่สำคัญที่สุดก็คือความปลอดภัยของมาสเตอร์ เพราะถ้ามาสเตอร์ตายด้วยมือของพวกก๊อปลินล่ะก็ฝ่ายมนุษย์ทุกคนในสงครามนี้ก็จะตายไปด้วย

            ถ้าสำหรับคนอื่นก็คงจะเป็นอย่างนั้น แต่สำหรับผมที่มีเศษเสี้ยวมิติอยู่ ถ้าเกิดว่าสถานการณ์มันย่ำแย่ขึ้นมาผมก็สามารถหนีออกไปจากที่นี่ได้ในทันทีเพราะฉะนั้นจึงไม่มีอะไรต้องกังวลมา....เอ๊ะ

            ไม่นะ ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด มาสเตอร์จะเป็นอะไรไปไม่ได้เด็ดขาด อย่างแย่ที่สุดคือผมต้องสังหารมาสเตอร์ด้วยมือของผมเองเพื่อป้องกันไม่ให้ก๊อปลินมันเอาชนะไปได้ ไม่ว่าอย่างไรผมก็จะต้องเอาชนะในสงครามครั้งนี้ให้ได้ ขอเดิมพันด้วยหัวของน้ำและสาเลย!

            ระหว่างที่ผมกำลังคิดอยู่นี้ น้ำและสาก็พูดคุยกับมาสเตอร์เสร็จเรียบร้อยพอดี

            “ดูเหมือนว่าทางฝั่งคุณลุงจะแย่” น้ำว่าหลังจากตัดการสื่อสารกับมาสเตอร์

            “ทำไมล่ะ”

            “ดูเหมือนว่าที่ใต้ดินจะเป็นรังหลักของพวกมันค่ะ” แต่คนที่ตอบคำถามของผมกลับเป็นสาแทน “ตอนนี้คุณลุงกำลังซ่อนตัวอยู่แต่ก็คิดว่าคงจะปลอดภัยได้ไม่นานนัก เพราะคุณลุงบอกว่าจำนวนของพวกมันที่อยู่ในชั้นใต้ดินมีจำนวนมาก มองคร่าวๆ แล้วน่าจะประมาณ 300-400 ตัวเลยค่ะ”

            สาว่าด้วยน้ำเสียงกลุ้มใจ

            ถ้าอย่างนั้นวิธีที่ดีที่สุดก็คือการดึงความสนใจ แล้วส่งอีกกลุ่มหนึ่งไปรับมาสเตอร์มาสินะ

            “ถึงคุณลุงจะเป็นผู้เชี่ยวชาญ CQC ก็เถอะ แต่ว่าถ้าจำนวนขนาดนั้นถึงเป็นคุณลุงเองก็คงจะไม่ไหวเหมือนกัน” น้ำกัดฟันว่า

            “ไม่ต้องห่วง ผมมีแผน” ถึงมันจะเป็นแค่แผนการที่เรียบง่ายก็เถอะ

            ทั้งสองสาวเงยหน้าขึ้นมามองผมทันที

            “ผมจะดึงความสนใจส่วนพวกคุณไปหามาสเตอร์”

            พอคำพูดผมจบสาก็มองผมด้วยสีหน้าแปลก ๆ ส่วนน้ำก็มองผมเหมือนกับจะบอกว่า ‘ตาบ้านี่พูดอะไรของมัน’

            ก็นั่นล่ะนะ ถ้าไม่แสดงอะไรให้ดูก็คงจะไม่เชื่อกันแน่นอน เพราะฉะนั้นผมถึงยกมือซ้ายขึ้นชี้ไปยังเขตแดนที่กั้นด้านในและด้านนอกเอาไว้

            “บอลเพลิง”

            หากเป็นแต่เดิมสิ่งที่ออกไปคงจะเป็นลูกไฟสีส้มขนาดเท่าลูกบาส แต่ตอนนี้ลูกไฟที่ออกจากมือของผมพุ่งเข้าหาเขตแดนและระเบิดออกจนส่งเสียงกึกก้องราวกับฟ้าผ่านั้น มีขนาดพอๆ กับครึ่งหนึ่งของรถยนต์แถมยังเป็นสีดำสนิท

            แรงระเบิดของมันส่งผลให้เขตแดนสะท้านสะเทือนก่อนที่กลับมาเป็นเหมือนเดิม

            ถึงจะไม่เห็นพลังทำลายของมัน แต่จากใบหน้าของสองสาวก็รู้ได้ว่าเธอคงจะเข้าใจความรุนแรงนั้นดี

            “ตะ แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ แต่ว่านายคนเดียว....” น้ำที่ได้สติขึ้นมาก่อนพยายามจะท้วง

            “ลืมไปแล้วเหรอ” ผมก้มหน้าลงเล็กน้อยจ้องตาของเธอ “ครั้งที่แล้วผมก็สู้คนเดียวนะ”

            ผมเน้นเสียงคำว่า ‘คนเดียว’ จนเธอยอมเงียบไป

            ความเงียบเกิดขึ้นระหว่างพวกเราสามคน และคนที่ทำลายความเงียบนั้นก็คือสา

            “แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีหลักประกันว่าเราสองคนจะเข้าไปพามาสเตอร์ออกมาได้อย่างปลอดภัยนะคะ”

            จริงของเธอ ถึงผมจะล่อพวกมันส่วนใหญ่เอาไว้แล้วให้เธอสองคนเข้าไปได้ แต่กว่าจะหามาสเตอร์เจอและพาออกมานั้น คงจะหลีกเลี่ยงการต่อสู้ไม่ได้อย่างแน่นอน

            “เพราะฉะนั้น....” ว่าแล้วผมก็เดินนำพวกเธอไปยังประตูลงด้านล่าง “ผมจะให้พวกเธอเก็บระดับแบบเร่งด่วน”

            ““หา?””

 

* * * * * * * * * *

 

            วิธีการของมันก็ช่างง่ายดายก่อนอื่นก็แค่

            กร๊อบ กร๊อบ กร๊อบ

            42     58     46

            เสียงหักกระดูกและตัวเลขสีแดงปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง ในที่สุดก๊อปลินสีฟ้าที่จับกลุ่มกัน 6 ตัวล้มลงหมดสภาพในพริบตา และเพื่อความมั่นใจว่ามันจะไม่ส่งเสียงเรียกพรรคพวก ผมจึงทำลายกล่องเสียงของพวกมันล่วงหน้าเอาไว้ด้วย

            นอกจากนั้นผมยังใช้โอกาสนี้ดูข้อมูลของพวกมันด้วยทักษะดวงตาผู้รอบรู้เผื่อเอาไว้

            ซึ่งผลก็ออกมาตามนี้

___________________________

•ก๊อปลินคราม

•ระดับ 3

•พลังชีวิต 15/122                 •พลังเวท 32/32     •พลังกาย 61/61

พละกำลัง             8.85

-ความรวดเร็ว        6.54

-ความทนทาน        7.22

-ปัญญา                2.32

-จิตใจ                      1.14

-โชค                        0.12

 

ไร้ทักษะ/ไร้ฉายา

___________________________

 

            ก๊อปลินตัวอื่นก็ไม่ได้แตกต่างอะไรมากนัก ระดับเองก็ประมาณ 3-5 ดูเหมือนว่าพวกก๊อปลินที่อยู่ในชั้นนี้จะเป็นแค่ลูกกระจ๊อกเท่านั้นสินะ

            แต่เรื่องอื่นช่างมันก่อน ตอนนี้สิ่งที่สำคัญก็คือ

            ว่าแล้วผมก็หันไปหาสองสาวที่มีสีหน้าตกตะลึงอยู่ด้านหลัง

            อืม.....ดูเหมือนการใช้มือเปล่าปลดอาวุธก๊อปลินหกตัวพร้อมกันอย่าง ‘ละมุนละม่อม’ จะทำร้ายจิตใจพวกเธอเกินไปแฮะ

            ช่างมันเถอะ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาโอ๋เอาใจนี่นา

            “มาฆ่าพวกมัน” ผมชี้ไปยังก๊อปลินที่นอนหายใจแผ่วเบาอยู่ ถ้าปล่อยไปแบบนี้มันก็คงจะตายไปเอง แต่ถ้าทำแบบนั้นมันก็จะกลายเป็นว่าผมลงมือสังหารพวกมันและพวกเธอก็จะไม่ได้ระดับ เพราะฉะนั้นผมจึงเหลือการลงดาบสุดท้ายเอาไว้ให้พวกเธอ

            “เอ๋” สาร้องขึ้นมาเบา ๆ แต่เมื่อเห็นสายตาของผมเธอก็เธอหลับตาลง หน้าอกของเธอขึ้นลงรุนแรงชัดเจน แต่ผมก็ไม่ได้เร่งอะไร

            ในที่สุด หลังจากที่เธอทำใจได้แล้ว เธอก็ชักเอามีดดาบที่เอวออกมากดไปที่คอของก๊อปลินตัวหนึ่งที่นอนหงายรอความตายอยู่ เธอนิ่งค้างอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะกัดริมฝีปากและแทงลงไป

            ก๊อปลินส่งเสียงร้องเบา ๆ ก่อนจะสิ้นใจและกลายเป็นฝุ่นสีดำ

            ถึงทุกอย่างจะจบลงแล้วสาก็ยังคงกำมีดเอาแน่น ไม่ขยับเขยื้อน

            ก็ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจล่ะนะ เอาเถอะจะชมสักหน่อยก็ได้

            “ทำได้ดีมาก” ผมว่าพลางกุมมือเธอเอาไว้ สัมผัสที่ส่งผ่านมาบอกอย่างชัดเจนว่าเธอกำลังสั่น เพราะฉะนั้นผมจึงค่อย ๆ กุมมือเธอและแกะมีดออกมาเผื่อเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้น หลังจากนั้นผมก็ให้เธอนั่งลงพักผ่อนเพื่อสงบจิตใจ

            เมื่อสาจัดการไปได้หนึ่งตัวแล้ว ผมก็หันไปมองที่น้ำบ้าง

            และเมื่อเธอรู้สึกถึงสายตาของผม เธอก็สะดุ้งเฮือกขึ้นมา

            พอเธอตั้งสติได้แล้ว น้ำก็เอื้อมมือไปหยิบปืนพกที่เอว แต่ผมก็ห้ามเอาไว้ก่อน

            “อย่าใช้ปืน มันเสียงดัง”

            ใช่แล้ว ในระหว่างที่พวกเธอไม่พร้อมจะต่อสู้ คงจะไม่ใช่การดีที่จะเรียกก๊อปลินกลุ่มอื่นมาที่นี่

            น้ำทำท่าจะค้าน แต่พอได้ฟังเหตุผลแล้วเธอเองก็หยิบเอามีดรูปร่างประหลาดออกมาจากซองมีดใต้รักแร้มันเป็นมีดที่มีลักษณะเหมือนไขควงที่มีรูเหมือนชีสฝรั่งเศส ถึงผมจะอธิบายมันอกมาไม่ได้ละเอียดนัก แต่ผมก็รู้เลยว่าถ้าแทงลงไปแล้วมันคงจะไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ แน่นอน

            น้ำกำมีดเอาไว้ด้วยสองมือคุกเข่าลงข้างก๊อปลินที่อยู่ใกล้ๆ จ่อปลายมีดลงไปที่หัวใจของมัน

            และก็ค้างอยู่เช่นนั้นไม่ยอมขยับ

            ดูเหมือนว่าความกลัวกำลังจู่โจมจิตใจของเธอ ความจริงแล้วผมก็อยากจะอยู่รอจนกว่าเธอจะทำใจได้หรอกนะ แต่ว่าตอนนี้มันไม่มีเวลาแล้ว

            ผมจึงคุกเข่าลง เอามือซ้ายโอบไหล่ประคองร่างกายเธอเอาไว้ แล้วก็ใช้มือขวากุมมือของเธอที่กำมีดอยู่

            ดูเหมือนว่าเธอจะไม่มีสติพอจะรู้ว่าผมกำลังล่วงเกินเธออยู่ เพราะสายตาของเธอนั้นเอาแต่จับจ้องไปที่ปลายมีดอย่างไม่วางตา

            เมื่อมั่นใจแล้วว่าเธอจะสะบัดผมไม่หลุด ผมก็ใส่แรงลงไปที่มือขวาทีละน้อย เพื่อให้มือของเธอที่กำมีดอยู่แทงลงไปยังหัวใจของก๊อปลิน

            ฉึก

            16

            ตัวเลขสีแดงที่ลอยขึ้นมาคือเลือดของก๊อปลินที่เหลืออยู่ขณะนั้น

            ก็หมายความว่าความเสียหายจะไม่เกินพลังชีวิตที่ศัตรูมีสินะ

            เมื่อก๊อปลินกลายเป็นฝุ่นสีดำหายไปน้ำก็ชักกระตุกอย่างรุนแรงผมใช้มือขวาบีบมือเธอให้ปล่อยมีด และใช้มือซ้ายดึงเธอเข้ามา กดศรีษะเธอลงมาที่ไหล่เพื่อป้องกันไม่ให้เธอกัดลิ้นตัวเอง

            ไม่นานนักเธอก็สงบลง

            พอเห็นว่าเธอสงบลงแล้วผมก็ปล่อยเธอออกหยิบมีดที่หล่นอยู่บนพื้นเก็บเข้าไปในซองมีดของเธอ แล้วเดินไปหาสาที่พักอยู่อีกมุมหนึ่ง

            ดูเหมือนว่าเธอสงบสติอารมณ์ลงได้มากแล้ว ผมจึงให้เธอลงมือจัดการตัวที่สองและสาม

            และเมื่อสามารถผ่านกำแพงของครั้งแรกไปได้ ครั้งที่สองและสามก็ทำได้ง่ายดายยิ่งขึ้น ถึงสาจะยังลังเลอยู่บ้างเล็กน้อยแต่ก็สามารถจัดการก๊อปลินอีกสองตัวไปได้ก่อนที่มันจะหมดลมหายใจ และเมื่อผมหันกลับไปมองอีกทาง ทางฝั่งน้ำเองก็เริ่มลงมือจัดการอีกสองตัวที่เหลือ

            ผมรู้ดีว่าการฝืนให้พวกเธอทำเรื่องนี้มันไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด แต่ก็ช่วยไม่ได้ เพราะตอนนี้เราไม่มีทางเลือกมากนัก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 493 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #765 ploycom12345 (@ploycom12345) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 00:09
    นอกจากจะเป็นชะนีแล้วยังเป็น ภา-ระ อีกนะ...... // ใครก็ได้เอาตัวซวยสองคนนี้ไปเก็บที
    #765
    0
  2. #740 0810396918 (@0810396918) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 14:34

    ลุยเดี่ยวสนุกกว่าเยอะ น่าเบื่อพวกตัวซวยนี่ละ

    #740
    0
  3. #610 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 22:56
    อย่าลืมว่าขออยู่เองนะ
    #610
    0
  4. #582 notezaza4 (@notezaza4) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 23:07
    จะเอามาด้วยทำไมโคตรภาระเลย
    #582
    0
  5. #331 มือปีศาจ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 17:01
    ผมว่าเริ่มกร่อยนะ จากการที่มีผู้หญิงรึใครมาถ่วงอ่ะ
    #331
    0
  6. #330 เสดสเส (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 16:54
    ไม่น่ามีผู้หญิงเลยอะไม่ชอบเลยคนเดียว
    #330
    0
  7. #227 ~Peace_Maker~ (@armclub104) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 14:17
    ขอบคุณครับ
    #227
    0