Letter Love รักนะ อยากบอกให้รู้

ตอนที่ 2 : Episode 1 : คำมั่นสัญญา [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 มิ.ย. 63




  1

คำมั่นสัญญา

ฉันสอบติด...

นี้ฉันดูอะไรผิดหรือเปล่าเนี่ย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด

“ สะ...สอบติดแล้ว!! ” ฉันที่ถึงกับกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ จนคนในบ้านนี้ถึงกับสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงกรี๊ดร้องอันแสนดังสนั่น  ก่อนที่จะเข้ามาดูกันทันทีที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้าฉัน

“ ยินดีด้วยนะลูก ” แม่ฉันเอ่ยอย่างยิ้มๆ ก่อนที่จะลูบศีรษะฉันเบาๆด้วยความเอ็นดู

“ เก่งมากปันฝัน ” พ่อส่งยิ้มมาให้ฉันบางๆ มันทำให้ฉันถึงกับยิ้มตามเลย

หลังจากที่ฉันเห็นผล ฉันก็รีบโทรหา เปียโนเพื่อนสนิทของฉันทันที แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะกดโทรหาเธอเลย เปียโนก็โทรเข้ามาฉันเสียก่อนแล้ว ทำให้ฉันต้องรีบกดรับสายทันที

“ ฮัลโหล ”

[ แก! ฉันติดแล้ว ฉันสอบติดนิเทศฯแล้ว กรี๊ดดดดดด  ]

“ ฉันก็ติดแล้วเหมือนกัน ยินดีด้วยนะย่ะ ”

[ ยินดีเหมือนกันนะแก เราจะได้เรียนด้วยกันแล้วนะ ]

“ อย่างนี้ต้องฉลอง เย็นนี้เจอกันหน่อยไหม ”

[ จัดไป! เออแก ฉันขอเอาเพื่อนไปคนนึงด้วยนะ มันก็สอบติดคณะเดียวกับเราเหมือนกัน ]

“ ก็ได้ ยังไงก็เพื่อนกัน จะได้รู้จักกันไงเนอะ ”

[ โอเค แล้วเจอกัน ที่ร้าน XXY นะ ]

“ เค ” ฉันตอบกลับไปแค่นั้น ก่อนที่จะกดตัดสายไป แล้วปิดคอมเตรียมตัวสำหรับตอนเย็นทันที รอคอยแทบไม่ไหวแล้วกับตอนเย็น

เย็นนี้สนุกแน่

 

ร้าน XXY

ฉันมานั่งรอในร้านประมาณสิบห้านาทีกว่าได้ ก็เห็นร่างเล็กๆเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลดำยาวตรงถึงกลางหลัง กำลังก้าวเข้ามาในร้าน ดวงตากลมโตสีทองที่หันหน้ามาสบตากับฉันอย่างยิ้มๆ ฉันรู้ดีเลยว่าเป็นใคร ก็เปียโนไงล่ะ มือข้างขวาก็ลากผู้ชายคนนึงหน้าน่ารักมาเสียด้วย เขามีเรือนผมสีน้ำตาลทอง กับดวงตาเรียวสีครามที่แสนเสน่ห์นั้น ฉันยิ้มให้เขาเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะยิ้มกลับให้เช่นกัน

“ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเปียโน ” ฉันเอ่ยทักขึ้น หลังจากที่ทั้งสองมานั่งที่โต๊ะฝั่งตรงข้ามของฉัน

“ นั้นสิ เออนี่ กีตาร์ เพื่อนฉันเอง ส่วนกีตาร์นี้ปันฝันเพื่อนฉันเหมือนกัน ” เปียโนแนะนำให้ฉันและกีตาร์รู้จักกัน เขายิ้มให้ฉันเล็กน้อยกลับมา

“ ยินดีที่ได้รู้จักนะ ปันฝัน ”

“ เช่นกันนะกีตาร์ ” ฉันตอบกลับอย่างเป็นกันเอง

“ ดีจังเลยเนอะ ได้เรียนที่เดียวกัน แถมยังคณะเดียวกันอีก ” เปียโนเอ่ยขึ้นมาอย่างยิ้มๆ พวกเราทั้งสามคนต่างพูดคุยและทำความรู้จักกันจนสนิทกันพอสมควรแล้ว มันทำให้ฉันได้รู้ว่าในขณะที่ฉันไม่อยู่สองคนนี้สนิทกันแค่ไหน และฉันเชื่อว่าต่อจากนี้ไปเราจะสนิทกันมากขึ้น

แลดูชีวิตดี๊ดี  เพียงแค่คิดก็สนุกลั้นลาพาเพลินแล้ว

ฉันละสายตาจากทั้งคู่มองไปนอกร้านก่อนที่จะสังเกตเห็นร่างสูงๆเจ้าของเรือนผมสีเงินที่กำลังเดินเข้ามาในร้านนี้พร้อมผู้หญิงอีกสองคนที่คิดว่าน่าจะเป็นเพื่อนของเขา

ก่อนที่เจ้าของเรือนผมสีเงินนั้นจะรู้สึกตัวว่าถูกจ้องจึงหันมองทางฉันและสบตาเข้ากับฉันพอดี ดวงตาเรียวคมสีฟ้าคู่นั้นจ้องลึกเข้ามาในดวงตาฉันด้วยความสงสัยอย่างนึกคิด ก่อนที่จะทำท่าเหมือนอ่อจำได้แล้วว่าเป็นฉัน

ไม่คาดคิดมาก่อนเลยนะว่าจะได้เจอกับเขาเร็วขนาดนี้น่ะ

รู้ตัวอีกทีฉันก็ลุกขึ้นยืนเตรียมจะไปหาเขาเสียแล้ว

“ แกจะไปไหนวะปันฝัน ” กีตาร์เอ่ยทักฉันขึ้นพลางเลิกคิ้วด้วยความสงสัย แล้วหันไปมองตามสายตาฉันที่กำลังจ้องมองผู้ชายคนนั้นอยู่

ฉันไม่รอให้ใครถามอะไรทั้งแล้ว เมื่อเห็นหน้าเขามันก็ทำให้ฉันนึกถึงคำมั่นสัญญาที่เขาเคยให้กับฉันไว้ ฉันยิ่งเป็นพวกยึดมั่นในคำสัญญาเสียด้วย

ฉันส่งยิ้มให้ผู้ชายตรงหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงทักทายแล้วเรียกชื่อเขา

“ พี่ซิวเวอร์ ”

“ ว่าไงครับน้องปันฝัน ” ซิวเวอร์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้นกว่าเดิมแล้วตอบกลับด้วยรอยยิ้ม มันก็ไม่ได้ใกล้เกินไปขนาดนั้นหรอกนะ แต่ก็ไม่ได้ไกลมากนักเท่าไหร่ มันทำให้ฉันรู้สึก...เขิน

“ พี่...จำสัญญาที่ให้ไว้กับน้องได้ไหม ”

“ ที่บอกว่าสอบติดแล้วจะเลี้ยงนะเหรอ ”

“ กรี๊ดดด ปันฝะ... ” เสียงผู้หญิงคนนึงที่อยู่ข้างหน้าซิวเวอร์หันมาเจอฉันพอดีและกำลังจะเรียกชื่อฉันถูกพี่ซิวเวอร์ปิดปากไว้ให้เงียบ ส่วนผู้หญิงอีกคนที่ได้ยินก็หันมาเห็นฉันแล้วถึงกับตาค้างด้วยความอึ้ง

“ หุบปาก ห้ามกรี๊ดเด็ดขาดเลยนะไอ้รีอา ” ซิวเวอร์เอ่ยบอกกับผู้หญิงคนนั้นขึ้น ร่างเล็กๆพยักหน้างึกๆเป็นการตอบรับดวงตากลมสีทองนั้นกำลังจ้องเข้ามาในดวงตาฉันด้วยความตะลึง แต่ฉันนี้สิตะลึงยิ่งกว่าผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้โครตน่ารักเลย อีกทั้งเรือนผมยาวสีน้ำตาลอ่อนยาวถึงกลางหลังนั้นก็แลดูสวยเป็นธรรมชาติมาก เมื่อซิวเวอร์ค่อยๆเอามือที่อุดปากผู้หญิงที่ชื่อรีอาออก ก็ทำให้ฉันได้เห็นใบหน้าเธอชัดขึ้น

“ ปะ...ปัน... ” เสียงของผู้หญิงอีกคนที่กำลังจะเอ่ยเรียกฉัน แต่แล้วก็ต้องกล้ำกลืนคำนั้นลงไปในคอ เมื่อเจอสายตาห้ามปรามของซิวเวอร์ ดวงตากลมโตคู่สวยสีน้ำตาลอ่อนจ้องมองฉันด้วยความอึ้ง นี้ก็อีกคน สวยไปไหนกันนะ ไหนจะเรือนผมสีน้ำตาลยาวเข้มนั้นที่ถูกดัดให้ลอนเล็กน้อยนั้นอีก

คือผู้หญิงข้างกายพี่ซิวเวอร์จำเป็นสวยขนาดนี้ไหม....

“ แกด้วยไอ้ซีเวียร์ อย่าแม้แต่จะเรียกชื่อน้องเสียงดังเชียวนะ ” ซิวเวอร์เอ่ยห้ามปรามเพื่อนของเขา

“ ทำเป็นขู่ ” พี่คนที่ชื่อรีอา*ถึงกับทำหน้ามุ่ย

“ ไม่ได้ขู่ แค่ไม่อยากให้น้องเขาเดือดร้อน เวลามีคนมาเบียดเพื่อขอถ่ายรูปน้อง พวกแกจะช่วยน้องเขายังไงวะ คิดสิวะ คิด ”

“ เป็นห่วงกันเสียด้วย แสดงว่าเคยเจอกันมาก่อนแล้วเหรอ ” พี่คนที่ชื่อซีเวียร์**เอ่ยตอบกลับพร้อมกับเลิกคิ้วด้วยความอยากรู้

 “ เออ ก็เคย ” 


[ Note : * รีอา จากเรื่อง Play Game เกมส์ร้ายรัก ต่อต้านหัวใจยัยตัวดี

             ** ซีเวียร์ จากเรื่อง Love Happiness ความสุขของรักเริ่มต้นด้วยเกมส์

          เรื่องนี้ไม่ได้อยู่ในเซ็ทเดียวกับซีเวียร์และรีอานะคะ เป็นเหมือนเรื่องต่อที่แยกออกมาค่ะ ]

 

  50%


“ แล้วทำไมแกไม่บอกพวกฉัน! แกก็รู้นี้ว่าฉันกับยัยเวียร์ชอบน้องเขามากแค่ไหน ” พี่รีอาถึงกับโวยออกมาทันที มันทำให้ฉันถึงกับแทบกลั้นขำไว้ไม่อยู่เลย

“ ถ้าบอกละเป็นแบบนี้ ก็ไม่อยากบอกหรอก ” พี่ซิวเวอร์ถึงกับเบะปากมองบนทันที เห็นแล้วตลกชะมัดเลยนะ ไม่ค่อยเห็นผู้ชายทำท่าทางแบบนี้เสียเท่าไหร่ เห็นแล้วมันก็....

น่ารักดีนะ

“ เดี๋ยวจะตบเข้าให้ ” พี่ซีเวียร์เอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งสายตาพิฆาตไปให้พี่ซิวเวอร์ ฉันที่เห็นแบบนั้นเองก็ถึงกับสะดุ้งเลย

น่ากลัวอะไรขนาดนั้น......

“ เอ่อ...คือ...พี่ซิวเวอร์คะ ” ฉันตัดสินใจเรียกเจ้าตัวอีกครั้ง ทำให้ซิวเวอร์ถึงกับหันมามองฉันแล้วตอบรับด้วยท่าทีสุภาพต่อทันที

“ ครับ?

“ อย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้กับน้องในวันนั้นนะ ”

“ สอบติดแล้วเหรอ ถึงทวงสัญญา ” พี่ซิวเวอร์เอ่ยขึ้นพลางเลิกคิ้ว ก่อนที่ฉันจะสังเกตเห็นรอยยิ้มที่มุมปากนั้นเล็กน้อย

“ ถ้าไม่ติดก็ไม่กล้ามาทวงหรอกค่ะพี่ ” ฉันตอบกลับไปอย่างมาดมั่นพร้อมกับรอยยิ้มอย่างชัยชนะ พี่ซิวเวอร์ถึงกับอึ้งไปสามวิเลยทีเดียวเมื่อเห็นฉันตอบกลับมาแบบนั้น แล้วส่งยิ้มหวานมาให้

โอ๊ยย คนอะไรก็ไม่รู้แค่ยิ้มก็หล่อจนใจจะละลายแล้ว

“ ขอดูหลักฐานหน่อยได้เปล่าว่าติดจริงไหม ไม่ใช่ว่าจะหลอกพี่นะ ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้นอย่างติดตลก แล้วทำท่าแบมือขอดูผลของฉัน ส่วนฉันก็ไม่รอช้าเปิดโทรศัพท์ให้เขาดูผลในทันที

พี่ซิวเวอร์มองผลในโทรศัพท์ฉันแล้วนิ่งไปสักพักก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับฉัน

“ หลักฐานชัดไหมคะ ” ฉันฉีกยิ้มให้อย่างอารมณ์ดี

“ ชัดมากครับ เก่งมากเลยน้อง ” พี่ซิวเวอร์เอ่ยอย่างยิ้มๆ ฝ่ามือใหญ่ของเขาถูกวางลงบนหัวฉันแล้วขยี้มันเบาๆด้วยความเอ็นดู ก่อนที่เขาจะก้มหน้าลงมากระซิบข้างๆหูฉัน “ ยินดีด้วยนะครับ ”

กรี๊ดดดดดดดดดดดด

ฉันขอกรี๊ดบ้างได้ไหมเนี่ย

“ ขะ...ขอบคุณค่ะ ” ฉันตอบกลับเขาแล้วรับโทรศัพท์คืนทันที รู้สึกได้ถึงสายตาจากพ้องเพื่อนที่กำลังจ้องมองมาทางฉันด้วยความอยากรู้ ไหนจะสายตาจากพี่ซีเวียร์และพี่รีอาอีก

ปันฝันอยากจะบ้าตาย

“ ส่วนเรื่องสัญญานั่นน่ะ ไม่ต้องกังวลนะ ” พี่ซิวเวอร์เอ่ยขึ้นก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมากดอะไรสักอย่าง สักพักก็มีไลน์เข้ามาในเครื่องฉัน จึงทำให้ฉันต้องก้มหน้าลงไปดูข้อความ

Silver : (ส่งสติ๊กเกอร์ถึงคุณ)

นะ...นี่มัน...!

“ พะ...พี่.... ” ฉันเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคนตัวโตกว่าด้วยความอึ้งก่อนที่จะได้รับคำตอบจากเขาในระยะประชิดที่ข้างหู

“ พี่เป็นคนให้ไลน์น้องแอดพี่ไปเองแหละ แล้วพี่ก็รับเรียบร้อยแล้ว ” ซิวเวอร์กระซิบด้วยความแผ่วเบา ก่อนที่จะถอยห่างออกมาเพื่อรักษาระยะห่างเล็กน้อย “ มีอะไรก็ทักมาคุยได้เลยนะ ”

“ เอ่อ...ค่ะ ”

“ สัญญาก็ด้วย อยากให้เคลียร์ตอนไหนก็ทักมาคุยกันได้เลย ”

“ ของที่สั่งได้แล้วค่ะ ” พนักงานเอ่ยขัดขึ้น ก่อนที่พี่ซีเวียร์จะหันไปรับของแล้วส่งให้พี่รีอากับพี่ซิวเวอร์ที่กำลังยิ้มให้ฉันอยู่

“ งั้นแยกกันตรงนี้เลยเนอะ ขอตัวก่อนนะคะ ” ฉันตอบกลับเขา ก่อนที่จะยกมือไหว้สวัสดีอย่างเคารพพวกพี่เขาทั้งสามคน แล้วกลับมานั่งที่โต๊ะทันที

บ้าไปแล้ว นี้ฉันกำลังเขินพี่ซิวเวอร์เข้าแล้วจริงๆใช่ไหมเนี่ย

“ ไอ้ปันฝันนี้มันเรื่องอะไรกันย่ะ ” เปียโนถึงกับสอบสวนด้วยความอยากรู้ทันที และไม่มีเพียงแต่เปียโนเท่านั้นที่อยากรู้ กีตาร์เองก็เช่นกัน

“ ก็ไม่มีอะไรสักหน่อย ฉันแค่รู้จักกับพี่เขาเฉยๆ ”

“ พี่ซิวเวอร์อะนะ ไปรู้จักกันตอนไหน ” กีตาร์ถามกลับบ้าง

“ ก็รู้จักกันตอนวันรับสมัครนั้นแหละ ว่าแต่...แกรู้จักพี่ซิวเวอร์ด้วยหรอ ” ฉันถามกีตาร์กลับไปบ้างด้วยความอยากรู้

“ รู้จักดิ พี่เขาเป็นถึงเดือนคณะบริหารฯเชียวนะ ไม่รู้จักก็บ้าแล้ว ” กีตาร์ตอบกลับอย่างนั้น

“ แถมหล่อด้วย ตัวจริงหล่อกว่าในรูปตั้งเยอะเลยนะเนี่ย ” เปียโนเอ่ยตอบกลับมาพร้อมกับทำท่าทีเขินอาย ต่อมกระดี๊กระด๊านี้ทำงานใหญ่เลยนะเพื่อนฉัน

“ เก็บอาการหน่อยคะเปียโน ” ฉันตอบกลับด้วยรอยยิ้มพร้อมกับส่ายหน้าอย่างระอา ก่อนที่ฉุกคิดถึงคำพูดที่เปียโนพูดมาเมื่อสักครู่

คือ...พี่เขาก็หล่อจริงๆอะแหละ ทำให้ฉันใจเต้นได้ขนาดนี้อ่ะ

 

[ Silver Part ]

ผมก้มมองแชทไลน์ตัวเองอย่างพึงพอใจ ก่อนที่จะแอบยกยิ้มมุมปากขึ้นอย่างอารมณ์ดี จนสองสาวข้างๆผมก็สังเกตเห็นได้

“ นั่งมองแชทน้องเขาอยู่หรือไง ” ซีเวียร์เอ่ยทักผมขึ้น ก่อนที่รีอาจะสมทบทุนตามหลังมา

“ มองละก็ยิ้มเป็นคนบ้าเลยนะ ”

“ ก็คนมันอารมณ์ดี ทำไม? มีปัญหาหรอ? ” ผมตอบกลับไปก่อนที่จะเลิกคิ้วใส่เพื่อนผมทั้งสองคนที่กำลังทำท่าทีหมั่นไส้ผม แหม ไอ้พวกนี้.....

ทีพวกมันคุยกระดี๊กระด๊ากับแฟนตัวเอง ผมยังไม่แสดงออกขนาดนี้เลยนะ

“ เปล่านี้ แค่สงสัยอะไรนิดหน่อย ” รีอาเอ่ยขึ้นพลางยักไหล่ แต่สายตาของเธอนั้นกำลังจ้องมองที่ผมอย่างจับผิด

“ สงสัยอะไร ” ผมถามกลับไปแบบนั้น

“ สงสัยว่าแกกับน้องปันฝันไปรู้จักกันได้ยังไง ”

“ และสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่ ” ซีเวียร์เอ่ยถามกลับหลังจากที่รีอาพูดจบ

“ ก็รู้จักกันตอนวันรับสมัคร ส่วนสนิทนี้ยังไม่แน่ใจคิดว่ายังไม่ถึงขั้นสนิทขนาดนั้นหรอกมั้งนะ ก็แค่คุยกันได้ตามประสารุ่นพี่รุ่นน้องก็เท่านั้นเอง ” ผมตอบออกไปตามความจริง เพราะผมกับปันฝันเพิ่งรู้จักกันเพียงไม่นาน จะบอกว่าสนิทกันมันก็ไม่ใช่อยู่ดี

ผมกดดูรูปโปรไฟล์ของปันฝัน แล้วก็อดยิ้มไม่ได้จริงๆ สายตาของผมไล่มองรูปเธอตั้งแต่ดวงตากลมสีชมพูเข้มที่ทรงเสน่ห์ของเธอเป็นดั่งมนต์สะกด อีกทั้งผมหยักศกยาวหยิกเล็กน้อยสีน้ำตาลเข้มทองแดงนั้นด้วย ทำให้ผมถึงกับแอบใจเต้นเบาๆเลยล่ะ

ในรูปว่าสวยแล้วใช่ไหมครับ อยากบอกเลยว่าตัวจริงสวยกว่านั้นเยอะ แถมนิสัยยังน่ารักมากๆด้วย ไม่เหมือนพวกคนดังคนอื่นๆเลยที่มักจะหยิ่งและถือตัว แต่คนนี้นี่...ไม่เลยสักนิด

ไม่แปลกใจเลยจริงๆ ที่ทำไมปันฝันถึงมีคนรักเธอมากขนาดนี้ เธอไม่ได้ดีแต่เพียงแค่ในจอ แต่นอกจอเธอก็ดีมากด้วยเช่นกัน มันทำให้ผมรู้สึก........

สนใจเธอ

 

 

[ Punfan  Part ]

ฉันกลับมาถึงบ้านก็พบว่านี่เป็นเวลาค่ำเอาเสียแล้ว วันนี้มันเป็นวันที่รู้สึกดีมากเลยจริงๆ ทั้งดีใจที่ได้ประสบความสำเร็จ ได้พบเพื่อน ได้รู้จักเพื่อนใหม่ และที่สำคัญ...

ได้เจอพี่ซิวเวอร์ด้วย!

ที่ฉันรู้สึกดีใจที่ได้เจอพี่เขานั้นก็เป็นเพราะว่า ฉันดีใจที่พี่เขาไม่ผิดสัญญากับฉัน เขายังจำฉันได้และสัญญาระหว่างเราได้

จะได้เคลียร์สัญญากันสักที

Silver : น้องปันฝันครับ

Punfan : คะ?

Silver : สัญญาระหว่างเรา

Silver : ถ้าอยากเคลียร์ตอนไหนก็บอกพี่นะ

Silver : เดี๋ยวพาไปเลี้ยง 555555

ฉันถึงกับยกยิ้มเลยล่ะ นอกจะหล่อแล้วยังน่ารักอีกนะเนี่ย รู้จักทำตามคำสัญญาด้วย

Punfan : โอเคค่ะ

Punfan : ขอบคุณมากๆเลยนะคะ

Silver : จะเป็นไรไหมครับ

Silver : ถ้าพี่จะขอ.....

Punfan : ขออะไรหรอ

Silver : ขอเบอร์เราหน่อยอ่ะ

อ่อ ขอเบอร์นี่เอง ก็นึกว่าอะไร.... แต่เฮ้ย! เดี๋ยวนะ! ขอเบอร์กันเลยหรอเนี่ย   


100%



---------------------------------------------------------------------

มาอัพแล้วนะจ๊ะกับตอนแรกของเรา 55555 เอาไปเพียงครึ่งแรกก่อนนะคะ เดี๋ยวครึ่งหลังเราจะตามมาทีหลังนะ  ก็เพิ่งเปิดได้ไม่นานเนอะ ก็อยากให้ช่วยกันติดตามกันเยอะๆนะคะ โหวตหรือคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ไรท์บ้างนะ แม้ว่าบางทีไรท์อาจจะมีหายไปนานบ้าง แต่ไรท์ไม่ได้หายไปแล้วหายไปเลยนะ ไรท์กลับมาแน่นอนจ้า แค่มาช้าไปหน่อยนึงเฉยๆ 555555

ฝากเพจ : Amy07

#ซิวเวอร์จัดให้

By : Amy07


----------------------------------------------------------

     มาอัพต่อครึ่งหลังให้แล้วนะจ๊ะ 55555  ขอกรี๊ดบ้างได้ไหม แบบว่า...คุณพี่ซิวเวอร์คะ ได้ไลน์น้องปันฝันเขาไปได้ไม่เท่าไหร่ ขอเบอร์เขาต่อเลยหรอ!! 5555555  แม้ว่าจะมีบ้างที่ไรท์อาจจะมาอัพช้า แต่จะพยายามหาเวลามารีบเขียนและลงให้ทุกคนได้อ่านกันนะคะ  ยังไงก็คอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้กันบ้างนะคะ สัก 2-3คอมเม้นต์มันก็มีความหมายสำหรับเรานะ T^T  แอด Fav. ติดตามกันด้วยนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

By : Amy07


ฝากนิยายอีกเรื่องด้วยเด้อจ้าา ไปอ่านกันเยอะๆนะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #2 minkly (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 12:15
    มีคำผิดกับตกหล่นอาจจะเพราะความเบลอของเธอ55 เนื้อเรื่องติดๆดูขัดแต่ก็ดีขึ้น นี่กับนี้เหมือนงงอ่ะอาจแล้วมันรู้สึกแปลกๆ พยายามแก้ด้วยนะ
    #2
    0