Play Game เกมส์ร้ายรัก ต่อต้านหัวใจยัยตัวดี

ตอนที่ 8 : 7 : เมื่องานจบ...ก็ต้องจาก แต่ถ้าหัวใจผมมันไม่จาก...ต้องทำยังไง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 ม.ค. 58

7

เมื่องานจบ...ก็ต้องจาก

แต่ถ้าหัวใจผมมันไม่จาก...ต้องทำยังไง

คนเรา...เมื่อมีพบกัน ก็ต้องมีวันลาจากกัน.....

แต่...ทำไมวันลาจากของผมมันเร็วจังล่ะ!?

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของงานโปรเจ็คคณะวิศวะปีสองกับคณะบริหารธุรกิจปีหนึ่งของคู่ผม งานของผมทำเสร็จอย่างรวดเร็วในเวลา 1 เดือน 0-0  เพราะได้รีอามาช่วยทำงาน น้องเขาก็ช่วยเยอะอยู่พอควรนะ...ช่วยกระตุ้นงานผมให้เสร็จเร็วขึ้นไงล่ะ - -

“ เอานี้มาใช้ด้วยไหมคะ ” รีอาเอ่ยขึ้นก่อนจะหยิบไม้เบาขึ้นมา เพื่อให้ผมดู คงสงสัยกันละสิ ^^ ว่าผมมาทำอะไรกับรีอา ฮ่าๆ วันนี้ผมมาเลือกซื้อของทำโมเดลของงานโปรเจ็คนั้นแหละครับ แต่หากรู้ไม่ ว่าผมเตรียมแผนอะไรดีออกด้วยแหละครับ ^^ ก่อนจากกัน ขออยู่ด้วยกันอีกหน่อยนะ...

“ ครับ ^^ อ้อ...ได้สิ ต้องใช้อยู่แล้ว เดี๋ยวพี่เอาไปตัดทำเป็นตัวเสาเอง ”

“ โอเคค่ะ งั้นช่วยถือหน่อยนะคะ ” รีอาเอ่ยขึ้น ก่อนจะหยิบไม้เบานั้นมาให้ผมถือ ก่อนจะเดินไปดูของและอุปกรณ์อื่นๆต่อในทันที

ส่วนผมนั้นก็แผ่นหลังของเธอที่เดินจากไปดูของต่างๆและหยิบมาให้ผมถือ ส่วนเธอก็ดูพวกของตกแต่งต่อ...

อยู่ๆก็มีความคิดอะไรดีๆเข้าในหัวงามๆของผมทันที...

ผมรู้แล้วละ ว่าจะรั้งเธอเอาไว้ยังไง ^^ แต่จะไม่รั้งแบบแค่แปปเดียวหรอกนะ...ผมจะรั้งไว้ทั้งคืน จนถึงเช้าเลยต่างหากล่ะ ฮิฮิ ^^ 

 

 

หลังจากที่ผมและเธอเดินขาลากกันมาเหนื่อยก็มาจบกัน นั่งพักที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง...ก่อนที่ผมจะเริ่มเปิดบทสนทนา ( ของแผนการ ) ที่ผมได้คิดไว้ขึ้น

“ เหนื่อยไหม?

“ ไม่ค่อยเท่าไหร่นะคะ เดี๋ยวงานนี้เสร็จก็หายเหนื่อยเองแหละ ” รีอาเอ่ยขึ้น ก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นดูดน้ำแก้กระหาย

“ งั้นพี่ขอถามอะไรตรงๆหน่อยนะ ”

“ ว่ามาสิ ”

“ คืนนี้มานอนที่คอนโดฯพี่ได้ไหม... ” ผมเอ่ยขึ้นยังไม่ทันจบ ผมก็เห้นรีอาที่กำลังดื่นน้ำอยู่แถบจะสำลักน้ำด้วยความตกใจ อ้าว! นี้ผมพูดตรงไปไหม ^^

“ คะ...แค่กๆ ว่ายังไงนะ!

“ คืนนี้พี่จะให้เรามานอนที่คอนโดฯพี่ ฟังไม่ผิดหรอก... ”

“ ละ...แล้วทำไมฉันต้องไปนอนคอนโดฯพี่ด้วยล่ะ บ้านฉันก็มี ไม่มีความจำเป็นใดๆต้องนอนคอนโดฯพี่เลย... หรือว่าพี่คิดอะไรอยู่ - - ”

“ เปล่าเลย~~ พี่ก็แค่เห็นว่าเราอยากทำงานให้เสร็จเร็วๆ ก็เลยคิดว่าจะทำให้เสร็จคืนนี้เลยไง แต่เกรงว่ามันจะเสร็จช้าหน่อย อาจจะต้องอยู่ด้วยกันถึงดึกมาก พี่เกรงน้องจะไม่ไหว เลยให้นอนที่คอนโดฯพี่ไปเลยนะ จะได้ทำให้เสร็จพร้อมกันนะ ^^

“ แค่นั้น...แค่นี้ใช่ไหมคะ ”

“ อ่า..จ๊ะ ก็...เท่านี้นะ ^^;

“ ไม่ได้คิดอะไรแน่นะคะ?

^^;

“ แล้วกี่คืนละคะ?

“ ก็...สัก 2 คืนนี้ได้ไหม ^^

“ คืนเดียว ถ้าช่วยกัน กับพรุ่งนี้ทำต่ออีกหน่อย น่าจะเสร็จไม่ใช่เหรอค่ะ ^^

“ ก็...เผื่อๆนะครับ ”

“ ไม่ต้องเผื่อให้เสียเวลาไปหรอกค่ะ ยังไงก็ต้องเสร็จทันค่ะ ”

^^; เอ่อ...งั้นก็แล้วแต่เลยครับ ” ผมเอ่ยขึ้น อย่างเสียดายนิดๆ เอาวะ คืนเดียวก็ยังดี - -

“ งั้นตกลงตามนี้นะคะ เดี๋ยวพอพักเสร็จ ช่วยไปส่งฉันไปเอาของที่บ้านด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ ”

 

 

[ Leear  ]

อ๊ากกกก  ฉันอยากจะบ้าตายจริงๆ นี้พี่แกคิดอะไรอยู่กันแน่เนี่ย นึกยังไง ถึงบอกให้ฉันไปนอนคอนโดฯพี่แก แถมที่ไปก็...สองต่อสองอีก! จะไม่ให้ฉันตกใจได้ไง~~~~~

ให้ตายเถอะยัยรีอา... แล้วแบบนี้ฉันจะหาใครไปด้วยดีเนี่ย!

ก็รู้อยู่หรอกนะ ว่าจะไปเพราะทำงาน สิ่งที่พี่เขาพูดก็ถูกนะ ใช่! ฉันอยากให้งานเสร็จเร็ว เพราะไม่อยากรู้สึกแปลกๆ ครึ่งๆ กลางๆ แบบนี้อีกแล้ว มันอึดอัดนะรู้ไหม...

จบงานครั้งนี้ ฉันจะลืมพี่สนิทใจให้ได้ พี่พีเจ!

 

“ อ้าว! วันนี้พี่กลับเร็วจัง ” เรอาร์เอ่ยทักทายขึ้น เมื่อฉันเดินก้าวเข้ามาในบ้านคนเดียว ส่วนพี่พีเจให้รออยู่ข้างนอก ไม่อยากให้เข้ามาสักเท่าไหร่ - -

“ จะมาเอาของ แล้วจะไปต่อ - - ”

“ ไปไหนน่ะ  แล้วนั้นรถใคร ”

!!

“ บอกผมมาเลยนะ - - ”

“ อะ...เอ่อ... ”

“ อย่าบอกนะ ว่าแฟนพี่! OxO ” ฉันรีบปิดปากน้องชายตัวแสบของฉันทันที เพราะเกรงว่าใครจะได้ยิน แล้วเอาไปพูดต่อเรื่อยๆ ซึ่งฉันไม่ชอบเอาซะเลย - -

“ แฟนบ้านแกสิ อีน้องบ้า!

“ แอ้วใอยอ่ะ  ( แล้วใครล่ะ ) ”

“ สัญญากับฉันก่อน ว่าแกจะไม่เสียงดัง ”

“ ... ”

“ ไม่งั้นไม่บอกนะ... ”

“ (- -) (_ _) (- -) (_ _) (- -) ” พยักหน้า

“ เค...งั้นฉันจะค่อยปล่อยนะ ” ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนจะค่อยๆเอามือออกจากปากน้องชายทันที

“ บอกหน่อย... ”

“ เคร  พี่จะบอกละนะ รถที่เห็นด้านหน้าบ้านเรานะ ไม่ใช่แฟนพี่...พี่ยังไม่มีแฟน เข้าใจนะ?

“ ไม่เข้าใจ แล้วเขาคือใคร แฟนก็ไม่ใช่ แต่มาส่งพี่ถึงบ้าน แถมเป็นผู้ชายอีก จะเป็นเพื่อนพี่ก็คงไม่ใช่ เพราะเพื่อนผู้ชายพี่ที่ผมรู้จักคือ พี่ซิวเวอร์ ”

“ นี้จำพี่พีเจไม่ได้เหรอ - -  ”

“ พี่พีเจ? คนนั้นไหนอ่ะ ”

“ คนที่เคยมาส่งฉัน ตอนมาหาแกที่โรงพยาบาลครั้งนั้นไง ”

“ อ้อ...ผมจำได้ละ ”

“ - - ”

“ แล้วนี้สนิทกันถึงขนาดมาบ้านเลยเหรอ ”

“ พี่ก็แค่ให้พี่พีเจเขามาช่วยพี่ที่บ้าน เพราะพี่จะมาเอาเสื้อผ้าของคืนนี้ไปนอนที่คอนโดฯพี่เขา... ”

“ ฮ่ะ!! O[]O นอนค้างด้วยกันเหรอ ทำไมต้องนอนค้างด้วย!

“ ก็จะทำงานกันนี้ พอดีพี่กับพี่เขาต้องทำงานโปรเจ็คร่วมกันน่ะ - - ก็เกรงว่าจะดึก พี่เขาเลยบอกให้นอนค้างที่นั้นเลย ”

“ พี่...พี่จะไปจริงเหรอ แบบสองต่อสองอะนะ O_O

“ แล้วแกจะให้ฉันทำไงล่ะ - - ”

“ เอาผมไปด้วยไหมล่ะ อีกอย่างผมจะได้โล่งใจ ไม่มีใครทำอะไรพี่ได้ ”

“ งานแกน่ะ เสร็จหมดยัง?

“ ยัง ”

“ เอางานตัวเองให้เสร็จก่อนเถอะนะ - - พี่ดูแลตัวเองได้น่ะ ระดับนี้แล้ว ”

“ งั้นก็ตามใจ ดูแลตัวเองดีๆละกัน ผมไปหาไรกินล่ะ ”

เรอาร์เอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินจากไป ส่วนฉันก็เดินขึ้นไปที่ห้องนอนฉันทันที เพื่อหยิบชุดนอน และชุดของเช้าวันพรุ่งนี้ลงในกระเป๋าทันที ก่อนจะลงมาที่รถ ซึ่งพี่พีเจรออยู่

 

“ มาแล้วเหรอ ^^

“ อื้ม...ไปกันได้ยังคะ?

“ ก็ไปสิครับ ^^

เมื่อพี่พีเจเอ่ยจบ ก็เปิดประตูหน้าให้ฉันทันที ก่อนที่ฉันจะก้าวขึ้นไป แล้วพี่พีเจก็ปิดประตูรถให้ แล้วเดินอ้อมไปเพื่อขึ้นรถบ้าง ก่อนที่จะออกรถไปในทันที...

 

 

----- คอนโดฯ PJ ------

เมื่อฉันกับพี่พีเจมาถึง ทั้งฉันและพี่พีเจต่างก็ช่วยกันถือของขึ้นจนมาถึงพี่เขา ก่อนจะวางของลงอย่างเหนื่อยๆ จะเริ่มยังไงก่อนดีนะ...แล้วของฉันล่ะ จะไปไว้ไหน

“ เอ่อ...เดี๋ยวกระเป๋าเสื้อผ้าสัมภาระน้องไว้ในห้องนอนพี่ก่อนนะ เดี๋ยวเอาไปเก็บให้ ”

“ ก็ได้ค่ะ ขอบคุณ ”

“ ครับ ^^ งั้นน้องก็ดูของ กับที่ร่างเอาไว้ก่อนเลยนะ ว่าจะเริ่มตรงไหน หรือจะเริ่มบ้างส่วนก่อนเลยก็ได้ แล้วพี่ค่อยมาช่วยต่อ ”

“ ได้ค่ะ ” ฉันเอ่ยตอบรับอย่างไม่มีปัญหา ก่อนจะเริ่มดูบางส่วน หืม...ตรงส่วนตึกนี้ ฉันว่าน่าจะให้พี่พีเจทำเองดีกว่า ส่วนฉันก็ทำแถวฐานพวกสนาม หรือตกแต่งเพิ่มเติมอะไรแบบนี้ดีกว่า...

ฉันหยิบส่วนที่เป็นแผ่นฐานที่เทาขนาดใหญ่มา เพื่อที่จะใช้ทำเป็นถนน ก่อนจะดูตามอีกทีแล้วกะระยะ เว้นเนื้อที่ให้พอ...

“ มาแล้วครับ ^^ ” พี่พีเจเอ่ยขึ้น ก่อนเดินก้าวเข้ามานั่งตรงข้ามกับฉัน

“ งั้นพี่ทำตัวตึกนะค่ะ ส่วนที่เหลือฉันจะตกแต่งเอง ”

“ แล้วเราเว้นเนื้อที่ให้พี่หรือเปล่า?

“ เว้นค่ะ ประมาณนี้... ” ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนจะใช้ทำรูปขนาดแล้ววางทับลงที่ฐาน ก่อนจะพูดต่อ “ คิดว่าพอไหมคะ?

“ น่าจะพอนะ งั้นเท่านี้ละกันเนอะ ^^

“ ค่ะ ถ้าพี่ไม่มีปัญหา ฉันก็โอเคค่ะ จะเริ่มทำแล้วนะ ”

 

 

---- ตกเย็น ----

“ หิวไหม?

“ นิดหน่อยค่ะ เดี๋ยวค่อยซื้อกินก็ได้ ^^

“ ใครบอกว่าจะให้ไปซื้อครับ ^0^

“ อ้าว! -0- ไม่ให้ซื้อแล้วจะให้ทำไงละคะ เดี๋ยวฉันก็หิวตายหรอก ”

“ ถ้าหิวก็กินพี่แทนสิ ^^

=[]= ฮ่ะ!!

“ ฮ่าๆ ล้อเล่นนะครับ  ”

=_= ตกใจหมด ”

“ งั้นเดี๋ยวพี่ไปทำอาหารให้ทานนะ ”

O_o อย่างพี่นี้นะ ทำอาหารเป็นด้วยเหรอ?

“ แหมๆ เห็นพี่อย่างนี้ พี่ก็ทำอาหารเป็นนะครับ แถมอร่อยด้วย ”

“ แน่ใจนะคะว่ากินได้?

“ น้องเคยลองชิมฝีมือพี่แล้วเหรอครับ ถึงคิดว่ารสชาติมันจะแย่ขนาดนั้น ”

“ ไม่เคยค่ะ -0- ”

“ ถ้าไม่เคย ก็ต้องลองชิมก่อนนะครับ แล้วค่อยวิจารณ์ที่หลัง ”

“ เอ่อ...คือ... ”

“ ว่าไงครับ ^^ หรือว่าอยากกินพี่แทนล่ะ?

“ มะ...ไม่ค่ะ ไม่เอาค่ะ >////< ลองชิมดูก็ได้ค่ะ ”

“ ชิมอะไรเหรอ~

“ ชิมอาหารที่พี่ทำไงค่ะ >////<

“ โอเคครับ ฮ่าๆ งั้นพี่ไปเข้าครัวก่อนนะ ”

“ ให้ฉันช่วยอะไรไหม ”

“ ไม่ต้องหรอก...เราน่ะ นั่งอยู่เฉยๆเลย เดี๋ยวพี่ทำเอง ^^

 

 

----- 1 ชั่วโมงออกมา ------

ฉันได้กลิ่นหอมๆจากอาหารที่พี่พีเจทำ แสดงว่าต้องอร่อยมากแน่ๆ กลิ่นหอมลอยมาแต่ไกลซะขนาดนี้ ทำให้ฉันเริ่มรู้สึกหิวขึ้นมาจริงๆแล้วนะสิ...

ฉันวางงานลงจากมือ ก่อนที่จะเดินตามกลิ่นนั้นไปที่ควร พบว่าพี่พีเจกำลังทำแกงจืดเต้าหู้หมูสับอยู่ อย่างหอมเลยล่ะ >///<

“ ทำแกงจืดเต้าหู้หมูสับอยู่เหรอคะ ”

“ อ่า...ครับ แล้วรู้ได้ไงเนี่ย ”

“ แค่ได้กลิ่นก็รู้แล้วละคะ ^^

“ จมูกดีนะเนี่ยเรา ฮ่าๆ ”

“ แล้วนั้นไข่เจียวเหรอคะ ”

“ ครับ ทำเสร็จหมดแล้วล่ะ ไม่รู้จะพอหรือเปล่า เราจะเอาอะไรอีกไหมล่ะ?

“ ไม่แล้วล่ะค่ะ แค่นี้ก็เยอะแล้ว ^^ เดี๋ยวรีช่วยตักข้าวให้นะคะ ส่วนพี่ก็เอาไข่เจียวกับแกงจืดไปวางไว้ที่โต๊ะรอเลยนะคะ จะได้ทานพร้อมกันเลย ”

 

 

[ PJ ]

ผมนั่งคุยกับรีอาระหว่างทานไปเรื่อยๆ ทั้งงาน และอย่างอื่นอีกมากมาย จนทานกันเสร็จหมดแล้ว ก่อนที่เธอจะลุกแล้วเอ่ยขึ้น

“ เดี๋ยวฉันไปเก็บจานให้นะ ”

“ ไม่ต้อง! เดี๋ยวพี่ทำเอง เรานะไปอาบน้ำก่อนเลย ยิ่งดึกมาก อากาศยิ่งเย็นนะ เดี๋ยวระหว่างรอพี่จะทำงานต่อเอง ”

“ อาบในห้องน้ำของห้องนอนพี่เหรอค่ะ -0- ”

“ ก็ใช่นะสิ -*- ”

“ งั้นก็ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ ^^

ผมถึงกับอมยิ้มเล็กน้อยกับท่าทางของเธอ ก่อนจะเดินไปเก็บจานแล้วจัดการล้าง คว่ำให้เรียบร้อย  แล้วค่อยเดินมานั่งทำตัวตึกต่อให้ได้ถึงครึ่ง

 

 

[ Leear ]

ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างสบายใจ พร้อมชุดนอนกระโปรง แขนยาวสีเทา-ชมพูลายน่ารักๆ >< ฉันค่อนข้างชอบใส่แบบนี้มาก เพราะมันนอนสบายเป็นพิเศษ

“ เสร็จแล้วเหรอ ^^

“ ค่ะ แล้วพี่ทำได้ถึงไหนล่ะ ”

“ เกินครึ่งของตัวตึกแล้วล่ะ ^^ เดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำก่อนนะ แล้วจะมาทำต่อ น้องก็ทำไปก่อนเลยนะ ”

“ ค่ะ... ”

 

 

------- เวลา 22.30 น. -------

ฉันไปเสร็จหลายส่วนล่ะ ทั้งติดอะไรลงไปบ้างแล้ว เหลือเพียงส่วนต้นไม้ที่กะจะรอให้พี่พีเจทำตัวตึกให้แข็งแรงเสร็จสมบูรณ์มันติดก่อน แล้วค่อยติดลงทีหลัง...

แต่ตอนนี้ฉันรู้เหนื่อยแล้วก็ง่วงมากแล้วอ่ะ...

งั้นขอแอบงีบสักแปปนึงคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง - -ZZ

 

 

[ PJ ]

ผมทำงานของผมจนเสร็จสมบูรณ์ ก่อนจะมองไปที่นาฬิกา ก็พบว่าเป็นเวลา 23.45 น. แล้ว  ก่อนจะหันไปมองที่รีอา ก็พบว่าเธอกำลังหลับรอผมอยู่...

คนอะไรขนาดหลับยังน่ารักเลย ผมถึงกับอมยิ้มบางๆเล็กน้อย ก่อนจะนำตัวตึกที่ทำเสร็จมาติดประกอบกับงานของเธอ ส่วนตกแต่งค่อยพรุ่งนี้ละกัน เหนื่อยมามากแล้วนี้

หลังจากที่ผมติดเสร็จ ผมก็นำงานไปวางไว้บนโต๊ะของผม ก่อนจะจัดการกับเศษขยะเล็กน้อยให้มันเรียบร้อย ก่อนที่ผมจะเข้ามาใกล้รีอา แล้วค่อยยกเธอขึ้นมาอุ้ม เพื่อที่จะพาไปนอน ตัวเธอเบามาก ผมบอกได้เลย แถมพอได้ดูใกล้ๆก็ยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่

ผมอุ้มรีอามาที่เตียงนอนของผม ก่อนห่มผ้าให้ ส่วนผมนะเหรอ... ^^ ก็นอนเตียงเดียวกับน้องเขานั้นแหละ ฮ่าๆ

“ ฝันดีนะครับลูกแมวน้อยของผม ^^ ” ผมเอ่ยอย่างยิ้มๆ ก่อนที่จะก้มหน้าหอมแก้มใสๆของเธอ ก่อนที่จะขึ้นไปบนเตียงแล้วนอนกอดรีอาทั้งคืน นี้แหละคือสิ่งที่ผมคิดผมไว้ แค่เพียงได้กอดเธอ ผมก็มีความสุขมากแล้วล่ะ...

 

 

---- เช้าวันต่อมา -----

ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมา พร้อมมองไปรอบๆก็พบว่าเป็นห้องพี่พีเจ ก่อนจะได้กลิ่นอาหารเช้าที่ล่องลอยมาแต่ไกล ทำให้ฉันรู้สึกตื่น แล้วรีบเดินไปหา เพื่อที่จะได้ไปทานข้าว แล้วทำงานต่อทันที

 

“ อรุณสวัสดิ์ครับ ^^

“ เช่นกันค่ะ วันนี้ทำอะไรเหรอค่ะ ”

“ ข้าวต้มหมูน่ะ ทำเสร็จพอดีเลย ” พี่พีเจเอ่ยขึ้น ก่อนจะตักมันใส่ชามสองชาม ก่อนที่จะนำไปวางไว้โต๊ะ เมื่อเห็นอย่างนั้น ฉันก็เดินตามไปนั่งที่โต๊ะ ก่อนเงยหน้ามองเขาอีกครั้ง

“ ตื่นเช้าเหมือนกันนะคะ ^^

“ แน่นอนอยู่แล้ว ขืนตื่นสายกว่าแขกที่มาพักด้วย ก็อายแย่นะสิ ฮ่าๆ ”

“ งานไปถึงไหนแล้วเหรอคะ? พอดีเมื่อคืนฉันเผลอหลับไปหน่อย ”

“ อ้อ...ใกล้เสร็จแล้วล่ะ เหลือส่วนตกแต่งนั้นแหละ แปปเดียวก็เสร็จเนอะ ^^

“ งั้นกินก่อนดีกว่านะคะ เดี๋ยวฉันกินเสร็จจะรีบไปอาบน้ำมาช่วยทำค่ะ ” ฉันเอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดีก่อนจะตักข้าวต้มฝีมือพี่พีเจเข้าปากทันที อยากบอกว่า...อร่อยมากอ่ะ >< อิ่มท้องสุดๆเลย

 

 

------ เวลา 9.30 A.M. ------

ฉันค่อยทำส่วนตกแต่งนี้ให้เสร็จสมบูรณ์ตามที่กำหนดไว้ ออกมาสวยงามกว่าที่คิดเอาไว้อีกนะเนี่ย >< พี่พีเจนี้ก็เก่งเนอะ ทำตึกออกมาซะดูดี แล้ววางได้พอดีกับฐานที่ฉันทำได้พอดีเลยล่ะ

“ เสร็จยังครับ ^^ ” พี่พีเจเดินก้าวเข้ามาหาฉัน

“ เสร็จแล้วค่ะ สมบูรณ์แบบมากเลย ><

“ โห้! O_o ทำเร็วเหมือนกันนะเนี่ย แถมออกมาสวยอีก ”

“ ใช่ไหมล่ะ ><

“ ครับ ^^

“ แล้วนี้พี่จะส่งวันไหนเหรอ?

“ มะรืนนี้แหละ พร้อมรายงาน แล้วพูดเสนอ ”

“ อ่า...ค่ะ แล้วฉันต้องไปพูดด้วยไหมคะ?

“ แน่นอนสิ เราทำงานด้วยกัน ก็ต้องเสนอด้วยกันอยู่แล้ว ^^

“ โอเคค่ะ ^^

“ วันเวลานี้ผ่านไปเร็วจังเลยนะ... ”

“ ...?

“ เผลอแปปเดียวก็ต้องจากกันแล้วสินะ... ”

“ คงงั้นนะคะ ”

“ เมื่องานจบ ก็ต้องจากสินะ... ”

“ ... ”

“ แล้วถ้าหัวใจผมมันไม่จาก ต้องทำไงเหรอ ^^

“ ... ”

^^

“ ...ฮ่ะ! O_O

^_^ ตกใจอะไรขนาดนั้นเลยเหรอ ”

“ เมื่อกี้พี่พูดว่าไงนะ ”

“ เปล่านี้ ฮ่าๆ ชั่งมันเถอะ พี่แค่พูดเล่นน่ะ ”

“ เหรอคะ -0- ”

“ ครับ ^^ เดี๋ยวเสร็จอะไร จัดของหมดแล้วบอกพี่ด้วยนะ ”

“ ทำไมค่ะ?

“ จะพาไปเที่ยว ><

“ ... ”

“ พาไปกินอาหารกลางวันด้วย ><

“ ... ”

“ ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ?

“ ฮ่าๆ โอเคค่ะ ไปก็ได้ค่ะ ^^

“ ดีเลย พี่จะได้มีเพื่อนเที่ยว ส่วนตอนเย็น เดี๋ยวไปส่งที่บ้านนะ ”

“ ตามใจค่ะ แล้วแต่พี่เลย ”


























































 

--------------------------------------------------------

   >0< สวัสดีค่ะ นักอ่านทุกท่าน วันนี้ไรท์มาอัพต่อละนะ~  ไม่เจอกันตั้งนาน คิดถึงกันบ้างไหมม ฮ่าๆ พอดีช่วงนี้ไรท์ติดสอบนะคะ เลยมาอัพช้า แต่พอสอบเสร็จก็รีบมาแต่งอัพต่อทันทีเลยนะ ><  ตอนนี้เขินมากมาย อิจฉารีอาได้อยู่กับพี่พีเจขนาดนี้ >/////<  อย่าลืมมาโหวต+คอมเม็นต์ให้กำลังใจไรท์ด้วยนะ  ไรท์จะได้ลงต่อบ่อยๆมากขึ้น ฮ่าๆ ^^

~ ขอบคุณค่ะ ~

BY : Amy07

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น