Play Game เกมส์ร้ายรัก ต่อต้านหัวใจยัยตัวดี

ตอนที่ 4 : 3 : บังเอิญไปไหม?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 214
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    10 ธ.ค. 57

3

บังเอิญไปไหม?

วันนี้เป็นผมต้องจับฉลากชื่อรุ่นน้องจากคณะต่างๆ เพื่อมาเป็นตัวแทนทำงานโปรเจคร่วมกับคณะของรุ่นผม  ผมไม่รู้หรอกนะว่าจะได้ใคร ขอให้ได้คนดีๆ ทำงานดีๆ ทำให้ผมผ่านงานนี้ไปได้ด้วยดีก็พอแล้ว

“ อ้าว! มาต่อแถวจับฉลากรายชื่อกันเร็ว มัวรออะไรอยู่ - - ” เสียงของอาจารย์เอ่ยเรียกขึ้น ทำให้ผมได้สติ ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นไปต่อแถวเพื่อจับฉลากรายชื่อรุ่นน้องด้วยเช่นกัน

ทันทีที่ถึงคิวผม ผมก็ค่อยๆลวงมือเข้าไปในกล่อง แล้วหยิบกระดาษออกมาหนึ่งแผ่น แล้วส่งให้อาจารย์เขียนรายชื่อ ก่อนจะคืนให้ผมกลับมาดู อยากรู้จัง? ใครกันนะ  ผมค่อยคลี่กระดาษออกมา เพื่อที่จะอ่านชื่อรุ่นน้องคนนั้นดู ปรากฏว่าเป็น....

อารี่   ธรากิติธร  ( รีอา ) คณะบริหารธุรกิจ

พอเห็นชื่อเจ้าตัวเท่านั้นแหละ หัวใจผมถึงสั่น ก่อนที่ริมฝีปากของผมจะกระตุกยิ้มขึ้นมาทันที บังเอิญไปไหม? หรือนี้คือโชคชะตา ผมไม่ค่อยเชื่อเรื่องโชคชะตาสักเท่าไหร่ แต่ครั้งนี้ผมเชื่อ เพราะผมคิดว่าบางทีนี้อาจเป็นโชคชะตาที่ทำให้ผมและเธอต้องเจอกันอีกครั้ง...

 

 

[ Leear ]

พระเจ้าช่วย กล้วยทอด กะละมังถังแตก  =[]=  บอกฉันทีว่าไม่จริง บอกฉันทีว่านี้คือฝัน ฝันที่แสนโหดร้าย~~ อาจารย์ที่เลือกฉันไปทำงานโปรเจครวมกับรุ่นพี่ ได้ส่งชื่อและข้อมูลการติดต่อรุ่นพี่คนนั้นที่จับฉลากชื่อฉันได้มาให้ แล้วพี่คนนั้นก็เป็น...!

ชื่อ ธนาภาคย์  ชัยติการ  ( พีเจ )

 เบอร์ติดต่อ : 088-xxx-xxxx

  ID Line : pj_pb24

 Facebook :  PJ ‘ Play Boy

สิ่งที่อยากบอกรุ่นน้องคนนั้น : หวังว่างานของเราสองคนจะออกมาดีนะครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับน้องรีอา พี่ชื่อพีเจ อย่าลืมติดต่อพี่มานะครับ ^^

พี่คนนั้นก็คือพี่พีเจนี้เอง ToT  ทำไมฉันถึงหนีไม่พ้น ตัดใจไม่ได้สักทีนะ ฉันไปทำเวรกรรมอะไรกับพี่เมื่อชาติที่แล้วมาค่ะ ชาตินี้ฉันถึงหนีไม่พ้นพี่สักที ตรงข้าม ลางสังหรณ์ฉันมันเหมือนบอกว่า ฉับกับเขาจะได้เจอกัน และอยู่ด้วยกันอีกครั้ง ให้ตายเถอะฉันยังไม่พร้อมเลยโรบิ้น~

“ ตกลงใครคือรุ่นพี่ที่แกจะต้องไปทำงานโปรเจคร่วมด้วยเนี่ย นั่งค้างตั้งนานแหละ บอกพวกฉันสองคนได้ยัง? - - ” ซีเวียร์เอ่ยถามขึ้น หลังจากที่เห็นฉันค้างและเงียบไปนาน

“ นั้นดิ  ฉันกับยัยเวียร์เห็นนั่งค้างช็อกตั้งนานแหละ ใครวะ  คนนั้นเหรอ~ ^^ ” ซิวเวอร์

“ คะ...คนนั้นอะไรของแก! บ้าเหรอ ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ ก็แค่พี่... ” ฉันถึงกับชะงักค้างไว้ จะพูดดีไหมเนี่ย ถึงไม่พูด พวกมันก็คงดูออกมั้งนะ...

“ แค่พี่...? ” ซิวเวอร์

“ พี่พีเจใช่ไหมล่ะ - - เห็นค้างซะขนาดนั้นน่ะ ” ซีเวียร์เอ่ยอย่างรู้ทัน

“ ใช่ ( . . ) ”

“ ว่าแล้วเชียว - - ”

“ แล้วนี้จะเอายังไงต่อ ” ซิวเวอร์

“ แล้วจะให้เอาไงล่ะ คงต้องปล่อยให้มันเป็นไปตามยถากรรมของฉันมั้งนะ - - ”

“ ส่งชาติที่แล้วแกกับพี่เขาทำบุญร่วมกันมาแน่ ฮ่าๆๆ ”

“ ตลกเหรอ - - ” ฉันเอ่ยตอบกลับซิวเวอร์ไป น่าตบจริงๆไอ้บ้านี้

“ -0- ไม่ครับเจ๊ ”

“ เดี๋ยวโดนตบซะเลย ไอ้บ้านี้!

“ แล้วนี้แกจะไปเจอพี่เขา หรือทักพี่เขาเปล่า ” ซีเวียร์

“ ยังไม่เจอแน่ๆ - - ส่วนเรื่องนั้นขอคิดดูก่อน ” ฉันเอ่ยขึ้นก่อนจะกดโทรศัพท์เซ็บเบอร์ และแอดไลน์พี่พีเจไป เพื่อต้องใช้ ส่วนเฟสนั้นไม่จำเป็น เพราะมีอยู่แล้ว = =

“ เซ็บเบอร์อยู่เหรอ~~

“ แอดไลน์ไปยัง ^^+

“ ปะ...เปล่า อะไรของพวกแกเนี่ย ” ฉันละเบื่อจริงพวกรู้ทันเนี่ย รู้ทุกเรื่องจริงๆ

“ สนใจให้ฉันเป็นกามเทพสื่อรักให้ไหม ^^+ ฮ่าๆ ”

“ โอกาสได้อยู่ด้วยกันทั้งที คว้าๆไว้จะเป็นอะไรไป ^^+

“ รักบ้าบออะไรกันล่ะ! ก็แค่เคยชอบเฉยๆ -////- ”

“ ฮ่ะ! ยังชอบอยู่ O[]O

“ จีบเลยดิ ”

“ - - ฉันบอกว่า เคยชอบ ย่ะ ฟังให้ชัดๆหน่อย ”

“ แล้วตอนนี้ยังชอบอยู่ป่ะ ^^ ” ซีเวียร์เอ่ยขึ้นก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

“ ไม่รู้~~ ชั่งมันเถอะ ก็แค่ทำงานร่วมกันเอง ทำแปปเดียวก็เสร็จแล้ว เสร็จแล้วก็คงไม่ได้เจอกันอีก...มั้งนะ ”

“ แน่ใจเหรอ ^^ / แน่ใจเหรอ ^^ ” ยิ้มอย่างชั่วร้ายทั้งคู่

“ พวกแกอย่ายิ้มแบบชั่วร้ายได้ป่ะ - - สยองชะมัด ”

“ แล้วฉันจะค่อยดู ลั้ลลา~~ ไปเดินเที่ยวกันดีกว่า ” ซีเวียร์เอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินนำเพื่อไปเที่ยว

“ ฉันไม่ไปกับพวกแกสองคนดีกว่า ” ซิวเวอร์ถามขึ้น เพราะรู้ดี ว่าถ้าไปก็จะต้องช่วยถือของ - -

“ นายไปไอ้เบ้! ไปช่วยพวกฉันสองคนถือของ - - ” ฉันเอ่ยบอกซิวเวอร์ขึ้น

“ เพราะรู้ว่าไปต้องเป็นแบบนี้ไง เลยไม่ไปดีกว่า - -  ”

“ นายต้องไป! ไม่งั้นฉันกับรีอาจะให้ใครช่วยถือของล่ะ นานทีจะได้ไปด้วยกันนะ ” ซีเวียร์เอ่ยอย่างบังคับ ไม่ไปเท่ากับตาย - -

“ แล้วถ้าไปกับฉันล่ะ ^^ ” เสียงหนึ่งเอ่ยดังขึ้น เมื่อหันไปมองก็พบว่าเป็นซีเค ไอ้นี้นี่คิดจะมาขัดจังหวะเวลาที่พวกฉันด้วยกันตลอดเลยใช่ไหม - -

“ นายอีกเหรอซีเค! ” ซีเวียร์เอ่ยหงุดหงิด

“ ถ้าไม่ใช่ฉัน แล้วจะเป็นใครล่ะจ๊ะที่รัก~

“ แหวะ / แหวะ ” ทั้งฉันและซิวเวอร์เอ่ยแหวะพร้อมกัน อยากจะอ้วกจริงๆ - -

“ ฉันจะไปกับเพื่อน ไปกับนายจนเบื่อแหละ!

“ ก็ฉันจะไปกับแฟน มันผิดตรงไหน?

“ ฉันเป็นแฟนนายตอนไหนไม่ทราบ อย่ามามั่ว - - จะไปไหนก็ไปเลยไป... ” ยังไม่ทันที่ซีเวียร์จะพูดจบ ซีเคก็เอ่ยแทรกมาพูดกับฉันก่อน

“ เฮ้! ใช่รีอาที่ต้องทำงานร่วมกันกับพีเจป่ะ ”

“ ไม่ใช่มั้ง ถามได้! ” ฉันเอ่ยตอบกลับไปบ้าง

“ งั้นเหรอ ^^ แหมๆ บังเอิญจริงๆ พีเจมันคงดีใจตายเลยนะเนี่ย ”

“ เขาเป็นพี่นายนะ ช่วยรักษามารยาทหน่อย - - ”

“  - - คนอย่างฉันมันไร้มารยาทมาตั้งนานแล้ว ไม่รู้เหรอ ”

“ กวนตีนเพื่อนฉันเหรอ ^^+ ” ซีเวียร์เอ่ยขึ้น ก่อนจะมองไปทางซีเคแล้วยิ้มกัดฟันให้

 “ เปล่าจ๊ะ ^^ แค่พูดทักทายเฉยๆ ”

“ แล้วนี้ตกลงจะเอาไง ” ซิวเวอร์เอ่ยถามขึ้น หลังจากที่เงียบไปสักพัก

“ ก็ไม่ยังไง แค่ซีเวียร์จะไปกับฉัน ”

“ งั้นฉันไปด้วย ” ซิวเวอร์เอ่ยตอบกลับขึ้น ไอ้นี้เกิดคึกอะไรขึ้นมา หวังว่าคงไม่มีเรื่องนะ - -

“ แกแน่ใจเหรอซิวเวอร์ว่าแกจะไปน่ะ ” ฉันเอ่ยถามซิวเวอร์แบบที่ได้ยินแค่สองคน

“ ฉันแน่ใจ ฉันจะไป ”

“ ถ้าแกอยากมาก็มา ดีเหมือนกันฉันจะได้มีเพื่อน แล้วแกละรีอา จะไปไหนหรือเปล่า ”

“ ไม่ดีกว่า กะว่าจะไปพักผ่อนที่บ้าน ไม่ก็เดินกินลมชมวิวแถวสวรสาธารณะน่ะ ”

“ สนใจรับคนไปด้วยสักคนไหม เดี๋ยวติดต่อให้ ^^ ” ซีเคเอ่ยอย่างทะเล้นแล้วยิ้มน้อยๆ ฉันรู้นะว่าคิดอะไรอยู่ - -

“ ไม่ต้องการย่ะ! ฉันอยู่คนเดียวของฉันได้ ไปล่ะ ” ฉันเอ่ยขึ้นก่อนจะหันหลังหนี แล้วเดินไปที่รถทันที เหนื่อยชะมัดเลยวันนี้ เจอแต่อะไรก็ไม่รู้ บางทีการที่ฉันอยู่คนเดียว ได้คิดอะไรต่างต่างนานาก็ดีเหมือนกัน สบายใจดี...

 

 

---- สวนสาธารณะ ----

ฉันมาเดินเล่นกินลมชมวิวคนเดียว เนื่องจากไม่มีอะไรทำ และเบื่อหน่ายต่อโลกมาก - - รับลมเย็นสบายๆ ก่อนที่จะไปนั่งพักที่เก้าอี้ยาวใต้ต้นไม้ แล้วมองดูแม่น้ำ อย่างร่มรื่น

  เหมียว เหมียว~~

เสียงของลูกแมวตัวหนึ่งดังขึ้นบนต้นไม้ที่ฉันนั่งอยู่ เมื่อหันไปมองก็พบกับลูกแมวขาวตัวเล็กๆ สีขาว ที่ติดอยู่บนต้นไม้ น่ารักจัง >///< เมื่อเห็นอย่างนั้นแล้วฉันก็ลุกจากเก้าอี้ทันที ก่อนทีจะไปช่วยมัน แต่..ต้นไม้น่ะ สูงไปไหม T^T

“ ยื่นบนเก้าอี้น่าจะได้มั้ง ” ฉันเอ่ยพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะลากเก้าอี้ยาวนั้นขยับเข้ามาใกล้ต้นไม้อีก เพื่อที่จะได้ปีนเอื้อมขึ้นไปอุ้มลูกแมวลงมาได้ ฉันค่อยเอื้อมมือไปอุ้มลูกแมว แต่ก็ยังไม่ถึง จนกระทั้งที่เสียงแทรกเข้ามา...

“ ทำอะไรน่ะ ” เสียงของชายหนุ่มคนนึงเอ่ยดังขึ้น เสียงนี้มัน....

“ พะ...พี่... ” ฉันหันไปมองตามต้นเสียง ก็พบว่าเป็น พี่พีพีเจ พี่อีกแล้วเหรอ

“ ใช่ครับพี่เอง ^^

“ มาทำไรคะ ”

“ มาเดินเล่น แล้วบังเอิญเจอน้องน่ะ ทำอะไรอยู่เหรอ ”

“ ช่วยลูกแมว ”

“ พี่ช่วยดีกว่านะ เราใส่กระโปรงสั้น แถมยังเอื้อมซะขนาดนั้น เดี๋ยวก็มีใครมองเห็นขาขาวๆนั้นหมดหรอก ”

“ พูดอย่างกับพี่ไม่เห็น - - พูดแบบนี้เห็นแล้วเหรอค่ะ ”

“ เห็นหมดแล้วจ๊ะ  -,.-

“ พี่พีเจ!

“ โธ่~ พี่ล้อเล่นครับ ฮ่าๆ ”

“ ตกลงจะเอาไงค่ะ จะช่วยไม่ช่วย - - ถ้าไม่ช่วย ก็กรุณามาทางไหน กลับทางนั้นด้วยค่ะ ”

“ ช่วยครับ~~ แต่เราช่วยลงมาก่อนได้ไหม ”

“ ก็ได้ค่ะ ” ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนจะค่อยๆย่อตัวลงเล็กน้อย แล้วกระโดดลงจากเก้าอี้

“ รอแปปนะ ” พี่พีเจเอ่ยขึ้น ก่อนก้าวขึ้นไปยื่นบนเก้าอี้ยาว แล้วค่อยอุ้มเจ้าลูกแมวตัวเล็กๆนั้นลงมา ก่อนที่จะยื่นให้ฉัน

“ ขอบคุณค่ะ ” ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนจะรับลูกแมวจากเขามา

“ น่ารักเนอะ ”

“ คะ?

“ หมายถึงแมวน่ะ ”

“ อ้อ...งั้น ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ขอตัวก่อนนะ ” ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนจะค่อยๆเดินจากไป ไม่อยากอยู่นาน เพราะกลัวว่าความรู้สึกเดิมๆนั้นจะกลับมาอีก...

“ เดี๋ยวก่อนสิ!

“ มีอะไรคะ? ” ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนจะหันหน้ากลับไปมอง

“ เอ่อ...คือ...เรื่องงานน่ะ ”

“ อ้อ...เรื่องงานโปรเจคนั้นเหรอคะ ”

“ ... ”

“ เดี๋ยวถ้าฉันคิดอะไรเกี่ยวกับงานออก จะไฟล์งานไปให้พี่นะคะ ”

“ ถ้าพี่จะขอที่ติดต่อเราหน่อยได้ไหม?

“ ...?

“ จะเอาไว้คุยเรื่องงานน่ะ ”

“ งั้นเอาโทรศัพท์มาสิคะ?

“ อ๊ะ... ” เขาเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะยื่นไอโฟนให้กับฉัน ส่วนฉันเมื่อได้รับก็กดแอดไลน์ฉันไป ก่อนจะส่งคืนให้

“ แอดไลน์ไปแล้ว เดี๋ยวรับนะคะ ขอตัวก่อน ” ฉันเอ่ยขึ้นก่อนเดินอุ้มเจ้าลูกแมวจากไป จะบังเอิญไปไหม? ที่อยู่ๆ ก็มาเจอกัน หวังคงไม่ใช่เพราะซีเคหรอกนะ - - ไม่งั้นจะให้ยัยเวียร์จัดการให้เลย

 

 

[ PJ ]

ผมถึงกับกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะมองไปที่ไอโฟนของผม เธอน่าสนใจกว่าที่ผมคิดไว้อีกนะเนี่ย จริงๆก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญเท่าไหร่หรอก ต้องขอบคุณไอ้ซีเคมานู้นที่คาบข่าวมาบอก นึกแล้วก็โทรไปหามันหน่อยดีกว่า...

[ ฮัลโหล... ]

“ ขอบใจมากนะเว้ย ”

[ ได้เจอกันแล้วเหรอ *0* ]

“ อืม ”

[ แล้วไงบ้าง ]

“ ก็เป็นงั้นแหละ ”

[ เป็นงั้นน่ะเป็นไง จะรู้ไหมเนี่ย ]

“ เอาเรื่องของตัวเองให้รอดก่อนไหม - - ”

[ โธ่~ เรื่องของผมน่ะ สบายๆ ชิวๆ ]

“ เหรอ - - ”

[ ก็เออนะสิ เอ่อนี้.... ]

“ อะไร ”

[ สนใจยืมเกมส์ผมไปเล่นหน่อยไหม ^^ ]

“ เกมส์บ้าอะไร ”

[ เพื่อจะได้ใกล้ชิดกันมากขึ้น เพราะหลังจากที่งานเสร็จก็ต้องแยกกันแล้วใช่ไหมล่ะ นายก็ควรหาอะไรมายืดเวลาให้ได้อยู่ด้วยกันนานๆสิ ]

“ น่าสน เกมส์ไรล่ะ?

[ ไม่บอก - - คิดเองสิ หาทางเอาเอง ]

“ อ้าว! ไอ้นี้นี่ - -* ”

[ ฮ่าๆ ไปล่ะ บาย~~ ]

“ เออ - - บาย ” ผมละเพลียกับมันจริงๆ แต่ก็จริงอย่างมันที่พูด และดูท่าทางเธอคงอยากจะพ้นจากงานนี้เร็วๆเสียด้วยสิ

 

----- ตกดึก -----

โว้ย~~ จะทักน้องเขาไปดีไหมเนี่ย ไหนๆก็มีเป็นเพื่อนแล้ว หรือจะรอน้องเขาทักมาดี โอ๊ย ผมอึดอัดใจเหลือเกิน อยากคุยด้วยชะมัด ทักไปดีไหมเนี่ย อ๊ากก งั้นทักไปก็ได้ - -

PJ : น้องรีอาเปล่าครับ?

ทักไปแล้วครับทุกท่าน เล่นเอาผมเขินไปเลยนะเนี่ย บอกเลย >< อ๊ะ! นั้นเธออ่านแล้ว

Leear : ค่ะ พี่พีเจเหรอค่ะ?

PJ : ใช่ครับ ^^

Leear : เรื่องงานโปรเจคพี่รีบไหมคะ พอดีรีต้องทำงานในคณะที่ต้องส่งในเร็วๆนี้ก่อนนะคะ

PJ : ไม่ครับๆ มีเวลาตั้งเดือนกว่า น้องทำงานของน้องไปก่อนก็ได้

Leear : ขอบคุณค่ะ อ่อ...รีคิดเรื่องงานพี่ออกหน่อยแล้วนะค่ะ ถ้าว่างแล้วจะส่งให้นะคะ

PJ : อ่อ ได้ครับ ไม่มีปัญหา แล้วก็...

Leear : …?

PJ : อย่านอนดึกนะครับ พักผ่อนให้มากล่ะ พี่ไม่กวนล่ะ

Leear : ค่ะ

PJ : ฝันดีครับ ^^

Leear : ฝันดีค่ะ :)

ฝันดีงั้นเหรอ? เธอบอกฝันดีผม ^^ ดูท่าทาง คืนนี้ผมคงฝันดีน่าดูเลยล่ะ วันนี้ผมรู้สึกยิ้มได้ทั้งวันเลยล่ะ ผมรวบรวมสติ ก่อนจะปิดไอโฟนแล้ววางไว้ข้างเตียง แล้วค่อยปิดไฟ ก่อนจะค่อยๆนอนลง จนเผลอหลับไป..

 

---- เช้าวันต่อมา ----

ผมค่อยๆตื่นขึ้นมา ก่อนจะบิดขี้เกียจเล็กน้อย แล้วหยิบไอโฟนที่อยู่ข้างเตียงมาเปิดไลน์ เพื่อจะข้อความไปทักเธอตอนเช้า

PJ : Good morning ครับ ^^

PJ : ตื่นยังครับ?

PJ : ทำอะไรอยู่เหรอ?

Leear : ตื่นแล้วค่า~

Leear : พึ่งตื่นเอง 555

Leear : Morning เช่นกันนะค่ะ

ในที่สุดเธอก็ตอบผมจนได้ ส่งรัวไป ตอนแรกนึกว่าเธอจะไม่ตอบ แต่เธอกลับตอบ แถม Morning ผมกลับด้วย ผมถึงกับกระตุกยิ้มน้อยๆ อย่างพอใจ ถ้าเปลี่ยนจาก Morning เป็น Morning Kiss ได้ทุกวันก็คงดีสินะ แต่ก็คงได้แค่คิด...มั้งนะ



























 

-------------------------------------------------------------

โย่วว >0< สวัสดีค่ะ มาอัพตอนใหม่แล้วนะ  กว่าจะมาอัพ ฮ่าๆ แต่งเองยังรู้สึกอิจฉาพวกนางเลย มีการบอกฝันดี ก่อนนอน ตื่นเช้ามามี Morning ด้วย น่ารักจริง~~ สองคนนี้ ฮ่าๆ   ติดตาม + คอมเม้นต์ + โหวต กันเยอะๆนะค่ะ

~ ขอบคุณค่ะ ~

BY : Amy07

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น