Play Game เกมส์ร้ายรัก ต่อต้านหัวใจยัยตัวดี

ตอนที่ 3 : 2 : ผู้ชายที่ลืมไม่ได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    3 ธ.ค. 57

2

ผู้ชายที่ลืมไม่ได้

...แม้วัน เวลา จะผ่านไปเร็วก็ตาม

แต่ในใจฉันไม่เคยลืมพี่ได้เลย .... พี่พีเจ

ได้แต่มองภาพของพี่เขา ที่เราได้แอบถ่ายมา ไม่ว่าจะมุมไหนพี่ก็ดูดีไปหมด ฉันได้แต่นึกถึงอดีตเมื่อสามปีก่อน...

 

ก็เริ่มดีขึ้นแล้วละคะ  ขอบคุณมากนะคะ พี่....

พี่ชื่อ พีเจ

อ่า....ค่ะ ขอบคุณมากนะคะพี่พีเจ

แล้วน้องละครับ

ฉันทำไมหรอคะ? ’

ชื่ออะไรครับ ^^ ’

ชื่อ รีอา ค่ะ ^^ พี่พีเจ

 

ตั้งแต่วันนั้นที่ได้รู้จัก  ก็ได้แต่แอบมองเวลาที่พี่เขาเล่นบอลตลอด... รู้อีกที...ก็เผลอใจไปรักพี่เขาไปแล้ว เวลาที่พี่เขายิ้มมาให้ ทำให้ใจฉันเต้นแรง  พอพี่เขาเดินก้าวเข้ามาหา ใจฉันก็เต้นแรงเข้าไปอีก...

จนวันหนึ่งพี่เขาเปลี่ยนไป... ทั้งในนาม  และการกระทำ...

 

“ เฮ้! ไอ้รีอาเป็นอะไร เหม่อลอยอะไรอยู่วะ ” ซิวเวอร์ ชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีเงิน  ดวงตาสีฟ้า เอ่ยถามขึ้น  ก่อนใช้สายตาหันไปมอง ชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีส้มอ่อนๆ ดวงตาสีเพลิงแดง ใบหน้าคมเรียว หน้าตาหวานอย่างกับผู้หญิง ที่ฉันได้มองเขาอยู่ จะใครได้อีกละ นอกจากพี่...พี่พีเจ...

“ อ่อ  เปล่าๆ ไม่มีอะไร แค่คิดอะไรเรื่อยเปื้อยน่ะ ไม่มีอะไรหรอก ”

“ เดี๋ยวนี้มองผู้ชายแล้วเหรอจ๊ะ ^^

“ บ้าเหรอ! มองบ้าอะไรกัน  แค่บังเอิญไปเห็นก็แค่นั้นเอง ” ฉันปฏิเสธหน้าตา ใครจะไปอยากมองผู้ชายที่ตัวเองเคยชอบเดินควงคนอื่นอยู่ละ  ก็รู้อยู่แล้วว่าพี่เขาเจ้าชู้ ยังเสือกจะไปชอบพี่เขาสิ T^T แถมยังตัดใจไม่ได้อีก  ความจริงก็ตัดใจได้อยู่หน่อยแหละ - -  50ครึ่งนึงเองเนี่ยนะ  ฮือๆ เมื่อจะตัดใจได้หมด เมื่อไหร่จะหมดรัก ทำไมพอจะลืมพี่เขาได้ พี่ก็กลับมาให้เห็น ทำไม ทำไม T^T

“ คุยไรกันอยู่เนี่ย! ” เสียงหญิงสาวคนหนึ่งแทรกเข้ามา เมื่อหันไปมองก็พบกับหญิงสาวตากลมโตสีน้ำตาลอ่อน ผมยาวสีน้ำตาลเข้มถูกดัดให้ลอนเล็กน้อย หน้าเรียวสวย ผิวขาว หน้าตาน่ารัก จะใครได้อีกละคะ - - ยัยซีเวียร์ไง - -

“ มาตอนไหนเนี่ย  ” ฉันหันไปถามซีเวียร์ที่พึ่งมาอย่างหน้าเซ็งๆ เป็นไรของมันอีก  ก่อนที่มันจะมานั่งที่โต๊ะที่มีฉัน และซิวเวอร์

“ ก็พึ่งมานะสิถามได้ โอ๊ย~~ ฉันอยากตาย ทำไมต้องไปออกรายการบ้าๆพวกนี้ด้วยเนี่ย ” ซีเวียร์เอ่ยอย่างโวยวาย ท่าจะโมโหมากเลยละสิ - -

“ ทำใจเสียเถอะ = = ได้ออกไปแล้ว ”

“ ก็คงอย่างนั้น - - ”

“ แล้วไอ้ซีเคนั้นน่ะ  มันเป็นยังไงวะ ” ซิวเวอร์เอ่ยถามขึ้น

“ ก็อย่างที่เห็น - - กวนตีนมาก น่าตบสุดๆ ”

“ แสดงว่ามาพร้อมกันละสิ เมื่อกี้ฉันเห็นพวกนั้นเดินอยู่ แต่ไม่มีซีเค... ”

“ พวกนั้น? ที่มีพี่บีจี พี่เลย์  พี่พีเจ... ”

  เพี๊ยะ!

“ ปากเสีย! ไอ้ซิวเวอร์ ”

“ โอ๊ย! ยัยเวียร์ แกตบปากฉันทำไมเนี่ย มือก็หนักอีก เจ็บชะมัด ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้นก่อนจะเอามือลูบปากที่โดนซีเวียร์ตบ - -

“ สมน้ำหน้า! จะพูดออกมาได้ไง  แกก็รู้ว่าชื่อนั้น ไอ้รีอามัน...! ” ซีเวียร์เว้นจังหวะเล็กน้อย  ก่อนจะหันหน้ามามองที่ฉัน ส่วนไอ้ซิวเวอร์ที่เหมือนได้สติก็หันกลับมามอง ส่วนฉันก็มองแล้วยิ้มแห้งๆให้กับสองคนนั้น  รู้ๆกันอยู่ว่าหมายถึงอะไร

“ ชั่งมันเถอะ ฉันลืมไปแล้ว ตั้งสามปีกว่าแล้วนะ ”

“ เหรอ - - / เหรอ - - ”

“ ก็เออสิย่ะ เปลี่ยนเรื่องๆ ”

“ เออ เปลี่ยนเรื่องดีกว่า แล้วนี้งานแกเป็นยังไง ”

“ ก็ดีนะ เหลือแกแหละไอ้ซิวเวอร์ - - ยังไม่ส่งไฟล์งานมาให้ฉันเลย ยัยเวียร์ยังส่งมาแล้วเลย ”

“ โธ่! ให้เวลากันหน่อยดิ -3-  ”

“ เย็นนี้ส่งมาด้วย!

“ ฮ่ะ! O0O เย็นนี้เลยเหรอ ”

“ เออ / เออ ”

O[]O ขอพรุ่งนี้ดิ ”

“ อีกสามวันส่งนะไอ้บ้า เย็นนี้ส่งด้วย ห้ามเบี้ยว ไม่งั้นแกตาย ” ซีเวียร์เอ่ยขึ้น ก่อนจะทำท่าปาดคอ

“ เจ๊โหดเอ๊ย - - ”

“ เรียกใครย่ะ / เรียกใครย่ะ ”

“ ยัยเวียร์ - - ”

“ แกตายซะเถอะไอ้ซิวเวอร์! ” ซีเวียร์เอ่ยขึ้นก่อนจะยกมือขึ้นมาบีบคอ เพื่อที่จะฆ่าซิวเวอร์ สมน้ำหน้า ไอ้บ้านี้ - -

“ คะ แค่กๆ พอแล้วเจ๊  นี้จะฆ่ากันหรือไงฮ่ะ!

“ เออ ฉันจะฆ่าแกไอ้ซิวเวอร์ ไอ้ปากปีจอ ”

“ เฮ้ย! พอเถอะ ขึ้นห้องกันได้แล้ว เดี๋ยวสายนะ ” ฉันเอ่ยห้ามปรามสองคนนั้นขึ้น - - กัดกันอย่างกับหมา ฉันไม่ทันรอให้สองคนนั้นเลิกฆ่ากัน แต่ลากขึ้นตึกเรียนมากันทั้งสองคนเลย ไอ้พวกนี้นี่ = =

 

 

---- คณะบริหารธุรกิจ ----

“ วันนี้อาจารย์จะมาขอตัวแทนห้องหนึ่งคน โดยอาจารย์จะส่งชื่อนักศึกษาไปที่คณะวิศวกรรม เพื่อให้นักศึกษาวิศวะปีสอง จับสุ่มรายชื่อรุ่นน้องปีหนึ่งของแต่ละคณะทำงานโปรเจคร่วมกัน  มีใครจะอาสาไปช่วยงานรุ่นพี่บ้าง... ”

“ ... ” เงียบ  เงียบกันทั้งห้อง ไม่มีใครอยากไปทั้งนั้น - -

“ ถ้าไม่มีใครอาสาเป็นตัวแทน อาจารย์จะสุ่มเลือกเองนะ ”

“ ... ” ฉันไม่สนหรอกนะ ว่าอาจารย์จะเลือกใคร แต่อย่าเลือกฉันเลยเถอะ T^T แค่ทุกวันนี้ก็จะตายแล้วค่ะอาจารย์

“ งั้นอาจารย์จะเลือก.... ” อาจารย์กวาดตามองนักศึกษาทุกคนในห้อง ก่อนจะหยุดที่โต๊ะฉัน ซีเวียร์  และซิวเวอร์  โอ้วว  โอกาสตายมีความสูงมาก เลือกไอ้ซิวเวอร์เถอะ เลือกซีเวียร์ก็ได้ อย่าเลือกฉันเลย ToT

“ ... ”

“อารี่   ธรากิติธร ^^

!! ” มะ...ไม่จริงงง T^T เลือกฉันทำไมค่ะอาจารย์

“ ขอเรียกชื่อเล่นแทนนะ รีอาเธอต้องเป็นตัวแทนห้องในการทำงานโปรเจคกับรุ่นพี่นะ อาจารย์จะส่งชื่อเธอไปนะจ๊ะ ^^

“ มะ...ไม่จริงง  ไม่จริงใช่ไหมค่ะ อาจารย์บอกฉันที ToT

“ จริงจ๊ะ ^^ อ้าว! ทุกคนปรบมือให้ตัวแทนห้องเราหน่อย ”

   แปะ  แปะ แปะ~~

ToT อาจารย์คะ ฉัน... ”

“ ห้ามปฏิเสธจ๊ะ ^^ เพราะตอนนี้อาจารย์กำลังเขียนชื่อส่งไปอยู่ โชคดีนะจ๊ะ ”

“ อาจารย์... ”

“ มาเริ่มเรียนกันเลยดีกว่า ” อาจารย์เอ่ยขึ้น ก่อนจะเริ่มสอนทันที   ฮือๆ อาจารย์ใจร้าย สองคนนั้นก็อยู่ใกล้ๆฉัน ทำไมไม่เลือก  เลือกฉันทำไม ToT

^^ โชคดีนะแก ” ซีเวียร์เอ่ยขึ้นอย่างยิ้มๆ ดีใจละสิที่ตัวเองไม่โดนน่ะ

“ เผื่อจะได้รักกับคนนั้น ^^ ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้น ก่อนจะยิ้มมุมปากเล็กน้อย ฉันรู้นะว่าหมอนี้หมายถึงใคร - -  รักงั้นเหรอ? เหอะ แค่คิดก็รู้เลยว่าเป็นไปไม่ได้ และไม่มีทางเป็นไปได้ด้วย

 

 

--- เวลา 16.00 น. ---

“ เฮ้ย! เดี๋ยวไปเดินเที่ยวกันป่ะ ” ซิวเวอร์เอ่ยถามขึ้น

“ ฉันรู้นะว่าแกคิดอะไรอยู่ซิวเวอร์ หึหึ ^^ ” ฉันอย่างกวนๆขึ้น ก่อนที่จะยิ้มมุมปากเล็กน้อยให้กับซิวเวอร์

“ ฉันไปไม่ได้น่ะ  วันหลังแล้วกัน - - วันนี้มีนัดกับหมอนั้นน่ะ ” ซีเวียร์เอ่ยขึ้น

“ ซีเค?

“ พูดถึงก็เดินมานู้นแล้ว - - ”

“ งั้นฉันไปก่อนนะ พวกแกก็ไปกันเองแล้ว ”

“ เดี๋ยวนี้ทิ้งเพื่อนเหรอ ”

“ เปล่า  - - แค่ไม่มีเวลา วันหลังแล้วกัน สัญญา วันนี้ลาก่อน ” ซีเวียร์เอ่ยขึ้นก่อนที่จะเดินไปหาซีเค ทิ้งฉันไว้กับซิวเวอร์อยู่สองคน - - ก็นะไม่รู้จะทำอะไรนอกจากออกจากมหาลัยด้วยกัน และคุยกันเรื่อยเปื่อย

“ ไอ้ซีเคมันหน้าตาดีขนาดนั้นเลยเหรอ ซีเวียร์มันชอบขนาดนั้นเลยเหรอ ” ซิวเวอร์เอ่ยถามฉันขึ้น  แล้วแบบนี้จะรู้ไหมค่ะ - -

“ ก็หน้าตาดีอยู่ ส่วนเรื่องชอบไม่ชอบอันนี้ไม่รู้ ”

“ แกว่ามันจะหวั่นไหวกับซีเคป่ะ ”

“ แน่นอน - -  ”

“ เฮ้ย! ไหนพูดอย่างนี้วะ ”

“ อ้าว! ฉันพูดผิดตรงไหน  ก็ผู้ชายผู้หญิงอยู่ด้วยกันสองคน แถมยังหน้าตาดีด้วยกันทั้งคู่ มันก็ต้องหวั่นไหวตามประสาคนใกล้กันนี้ เรื่องนี้แบบนี้แน่นอน - -   ”

“ พูดเหมือนมีประสบการณ์ ”

“ มากกว่าแกแล้วกัน - - อีกอย่างผู้หญิงด้วยกันมักดูออก ”

“ เหรอ - - ”

‘ Mr. Chu~ อิบ ซูล วี เอ Chu~ ทัล คม ฮา เก Chu~   อน โม เม นัน ฮี มี พุล รยอ* ’

[ NOTE : เพลง  Mr.Chu ศิลปิน Apink ]

 

เสียงโทนริงค์ฉันดังขึ้น เป็นเพลงเกาหลี  ลืมอย่างนึงว่าฉันติ่งเกาหลีวง Apink เหมือนยัยซีเวียร์เลย >w<  มันคือความสุขของผู้หญิงของคนนึงที่สามารถบ้าได้ ฮ่าๆๆ

“ ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมแกกับซีเวียร์ต้องตั้งโทนริงค์เป็นเพลงเกาหลี - - ” ซิวเวอร์เอ่ยขัดขึ้น เคยบอกแล้วไง มันคือความสุข

“ เรื่องฉันน่ะ - - ”

“ แล้วนี้ใครโทรมา?

“ ไอ้ตัวแสบโทรมา - -* น้องชายฉันน่ะสิ!

“ เรอาร์?

“ ก็มีอยู่ตัวเดียวนั้นแหละ ”

“ รับสายสิวะ - - ”

“ รู้แล้วย่ะ... ” ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนจะรับสายของน้องชายตัวดี หวังว่าคงไม่ก่อเรื่องอีกนะ ไอ้ตัวแสบ! เพราะโทรมาทีไหร่ มีเรื่องทุกที “ ฮัลโหล ว่าไงไอ้แสบ!

[ พี่สาว~~~ ช่วยผมด้วย~ ToT ]

“ เป็นอะไรของแก มีเรื่องอะไร ”

[ ผมขาหัก! ]

“ ฮ่ะ! ว่าไงนะ นี้เล่นอะไรมาฮ่ะ! ทำไมขาหัก โอ๊ย~~ จะบ้าตาย เวลาเล่นกีฬาก็บอกแล้วว่าให้ระวังตัว ไม่ฟังอีก! สมน้ำหน้า! เจ็บตัวเลยเป็นไง ” ฉันละอยากจะด่าน้องชายตัวแสบของฉันจริงๆ ขยันสร้างเรื่องเกิน นี้ถ้าไม่ติดว่าเป็นน้องนะ แม่จะกระทืบให้เละเลย - -

[ ก็ผมตั้งใจจะแย่งลูกบอลจากฝั่งตรงข้าม แต่พลาดท่าล้มแรงไปหน่อยจนขาหัก - - ]

“ เล่นบอลจนขาหักว่างั้นเหรอไอ้แสบ = =

[ ใช่ ]

“ แล้วแกโทรหาฉันทำไมย่ะ อีน้องบ้า!

[ โห้วว  พี่ก็...ปกติผมก็โทรหาให้พี่มารับผมเป็นประจำอยู่แล้ว ]

“ แล้วพ่อแม่รู้ยัง?

[ ยัง - - ค่อยบอกทีหลัง ขืนรู้ตอนนี้ผมโดนด่าตายเลย เผลอๆอดเล่นบอลอีก ]

“ ก็สมควรแล้วล่ะ - - ”

[ ตอนนี้พี่ช่วยมารับผมก่อนเถอะ ผมอยู่โรงพยาบาล HPP ถนน CLL  มารับผมแล้วกลับด้วยกันเลย เซ็นต์ค่ายา ค่ารักษาให้ด้วยนะ ขอบคุณครับ ]

“ เออ รู้แล้ว เดี๋ยวไปหา - - ” ฉันเอ่ยขึ้นก่อนจะกดตัดสายไป ไอ้เรอาร์  นับวันแกนี้ชอบสร้างเรื่องให้ฉันจริงๆ ไอ้น้องบ้า แกไม่น่ามาเป็นน้องฉันเลย

“ น้องแกเป็นไร ขาหัก?

“ ก็ใช่นะสิถามได้ นับวันฉันยิ่งประสาทกันที่มีน้องชายบ้าๆแบบนั้นเนี่ย ”

“ ฮ่าๆ เดี๋ยวไปเป็นเพื่อนไหมล่ะ ”

“ ไม่ดีกว่าซิวเวอร์ ฉันไปเองดีกว่า จะได้กลับบ้านพร้อมเรอาร์เลย แกน่ะกลับไปก่อนเลยไป ฉันจะไปแล้ว ”

“ ตามใจ ฉันไปละ บาย~

 

 ฉันเอ่ยลาขึ้น ก่อนจะรีบเดินมาที่รถอย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะสตาดรถ แล้วขับออกไปรับน้องชายตัวแสบ ที่ก็ปัญหาให้ฉันไว้ - - แต่บังเอิญว่า...

“ เฮ้ย! ทำไมไม่ติดเนี่ย ”

“ มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าครับ ” เสียงของผู้ชายคนหนึ่งเอ่ยดังขึ้น ทำให้ฉันหันไปมองเสียงนั้น ก็พบว่าเป็น...

“ พะ...พี่พีเจ ”

“ ครับ ^^ ดีใจนะเนี่ยที่เราจำพี่ได้ แล้วนี้รถเป็นอะไรเหรอ ”

“ ไม่รู้เป็นอะไรนะคะ สตาดไม่ติด ”

“ คงมีส่วนใดส่วนหนึ่งผิดปกติมั้ง เดี๋ยวพี่ดูให้ไหม ”

“ มันใช้เวลานั้นไหมละคะ ”

“ ก็ประมาณ 20-30 นาทีกว่าๆได้นะ ”

“ โอ๊ย~ งั้นไม่ทันแน่ๆฉันยิ่งรีบๆอยู่ ”

“ งั้นไปรถพี่ไหมครับ ”

“ คะ?

“ เดี๋ยวพี่ไปส่ง ^^

“ ได้เหรอค่ะ ”

“ ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ละ ”

“ งั้นรบกวนหน่อยนะคะ ” ฉันเอ่ยขึ้นอย่างเร่งรีบ ก่อนจะเดินตามพี่พีเจไปที่รถ และบอกทางที่จะไปหาน้องชายทันทีด้วยความรีบ

 

 

--- โรงพยาบาล HPP ---

“ กว่าจะมานะพี่ ” เสียงของเด็กหนุ่มคนนึงเอ่ยดังขึ้น เมื่อหันไปมองก็พบกับเด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลทองสไลด์นิดๆ ดวงตาเรียวคมสีทอง เหมือนฉันทั้งนั้น จะใครอีกล่ะ นอกจากไอ้เรอาร์

“ โทษที - - พอดีรถมีปัญหานิดหน่อย เลยต้องติดรถคนอื่นมาน่ะ ”

“ งั้นเหรอ แล้วนั้นใคร? แฟนพี่เหรอ  ”

“ แฟนอะไรกันล่ะ รุ่นพี่ที่มหาลัยเฉยๆ ”

“ เหรอ - - พี่ชื่ออะไรครับ ^^ ” เรอาร์เอ่ยตอบฉันแค่แปปเดียว ก่อนจะหันไปพี่พีเจต่อ ทำไมวันนี้รู้สึกอยากฆ่าแกจัง ไอ้เรอาร์

“ พี่ชื่อ พีเจครับ แล้วน้องละ ^^

“ ผมชื่อ เรอาร์ เป็นน้องชายของพี่รีอาฮะ พี่เป็นแฟนพี่รีอาจริงเหรอ ”

“ ไอ้เรอาร์!

“ คะ..ครับพี่ - - ขอถามนิดเถอะ ”

“ แกจะกลับบ้านไหม!? ฉันจะได้ไปเซ็นต์รับยา จ่ายค่ารักษาให้แก ”

“ ก็กลับนะสิ พี่ก็ไปเซ็นต์สิ - - ”

“ งั้นก็ช่วยหุบปาก และไปกับฉันสักทีเถอะ เดี๋ยวฉันจะกลับไปเอารถไปซ่อมต่ออีก เร็ว!

“ โหดจริงเลยนี้  ไปก็ได้ -3- ” เรอาร์เอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินนำฉันไปที่รับ-จ่ายยา ส่วนฉันก็หันมามองที่พี่พีเจที่กำลังอมยิ้มอยู่

“ น้องชายเราน่ารักดีนะ ^^

“ น่ารักกับผีนะสิค่ะ - - ขอโทษแทนเรอาร์ด้วยนะคะที่มันถามอะไรบ้าๆออกไป แล้วขอบคุณที่มาส่งมากค่ะพี่พีเจ ”

“ ฮ่าๆ ยินดีครับ ^^

หลังจากนั้นฉันก็ตามเรอาร์ไปจ่ายค่ารักษา ค่ายาต่างๆ เป็นภาระให้ฉันจริงๆ - - เฮ้อ~~ ก็กะว่าจะลืมพี่พีเจให้ได้ แต่พอมาเจอเขาดีเข้าหน่อย ก็กลับลืมไม่ได้เลย ความทรงจำเก่าๆที่ฉันไม่ลืม  ความดีของเขาที่ชนะใจฉัน ฉันก็ไม่เคยลืม พี่พีเจ...พี่เป็นผู้ชายคนเดียว ที่ฉันไม่สามารถลืมพี่ได้จริงๆ...
















 

------------------------------------------------------------

สวัสดีค่ะ ^^ มาอัพอีกตอนแล้วนะ ฮ่าๆ  ก็ไม่มีอะไรมาก แค่อยากบอกว่า... ช่วยเม้นต์ให้กำลังใจกันหน่อยสิ T^T หรือเม้นต์ให้คำแนะนำอะไรก็ได้นะ จะได้มีแรงในการแต่งต่อ ช่วงนี้ยิ่งหมดแรงอยู่ ToT งานเยอะ กิจกรรมเยอะ แถมต้องเรียนเยอะอีก อยากขอเม้นต์หน่อยนะ จะได้มีแรงมากขึ้น ^^ สุดท้ายนี้ก็อยากบอกว่า ติดตาม + คอมเม้นต์ + โหวต เยอะๆนะ 

~ ขอบคุณค่ะ ~

BY : Amy07

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น