Play Game เกมส์ร้ายรัก ต่อต้านหัวใจยัยตัวดี

ตอนที่ 20 : 19 : คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 86
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 พ.ค. 58

19

คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับโกหก

เผลอแปปเดียวฉันก็จะขึ้นปีสองแล้วแหะ และตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาก็ค่อยตามดูแลและตามจีบฉันอยู่ตลอดเวลาจนฉันเริ่มใจมากขึ้นเรื่อยๆ

ตั้งแต่ที่ไปเที่ยวที่ต่างจังหวัดกันครั้งที่แล้วเมื่อสามอาทิตย์ก่อน ตอนที่ฉันอยู่บนเทือกเขาทางช้างเผือกกับเขาสองคนตอนนั้น....

ตอนที่มีฉันและเขา….

เฮ้อ~ ฉันถอนหายใจเบาๆ เล็กน้อย ก่อนจะสนงานรับน้องที่กำลังจัดอยู่ เพื่อเตรียมรับน้องใหม่ที่กำลังเข้ามาเป็นรุ่นน้องปีหนึ่งแทนที่พวกฉันในเร็วๆ นี้ต่อทันที  แต่มันก็พร่างอดคิดไม่ได้จริงๆ นะ เขาค่อยตามฉันมาตลอดหลายอาทิตย์ที่ผ่านมา แต่พอมาอาทิตย์นี้เขากลับหายไป จนทำให้ใจฉันรู้สึกว้าเหว่อย่างบอกไม่ถูก เหอะๆ ผ่านไปไม่กี่อาทิตย์ก็ยอมแพ้แล้วหรอ ไหนบอกจะทำเพื่อฉันไง ไหนบอกจะเอาหัวใจฉันไปให้ได้ล่ะ หึ เอาไปได้แค่ครึ่งเดียวเองเหรอ? ทำได้แค่นั้นเองเหรอ ดีนะที่ฉันเพื่อใจไว้ให้คนอย่างพี่แล้ว พี่มันก็แค่ผู้ชายไร้หัวใจคนนึงเท่านั้นแหละ สุดท้ายที่พี่ก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลยสักนิด

ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย....

ฉันถอนหายใจอีกรอบเมื่อนึกถึงมัน โอ๊ยยย นี้ฉันเป็นบ้าอะไรเนี่ย! ทำไมต้องคิดถึงเรื่องของเขาด้วย แต่...เอ๊ะ! นี้ฉันคิดถึงเขาเหรอ บ้าหน๊า

“ เป็นอะไรของแกรีอา เห็นใจลอยเหม่อถึงใครอยู่บ่อยๆ นะช่วงนี้ ” ซิวเวอร์เอ่ยเรียกสติฉันขึ้น หลังจากที่มองสังเกตฉันมาสักพัก เมื่อได้ยินอย่างนั้นฉันก็ถึงกับสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันหน้าไปตอบเพื่อนของฉันทันที

“ เปล่านี้ ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย ”

“ แต่หน้าแกเหมือนคนอกหักเลยนะ ” เสียงของซีเวียร์แทรกเข้ามา หลังจากที่ยัยนั้นส่งของให้คนอื่นในคณะทำต่อแล้ว ก็ก้าวเข้าคุยกับฉัน

“ บ้าเหรอ! แฟนยังไม่มีเลย ชอบใครก็ไม่มี จะอกหักได้ไง ”

“ เหรอ / เหรอ ”

“ ก็เออสิย่ะ ทำงานต่อได้แล้ว เดี๋ยวรุ่นน้องก็จะมาแล้วนะ ” ฉันเอ่ยปัดๆ ก่อนที่จะตั้งใจทำงานของตัวเองต่อทันที ถ้ามีเวลาเหลือเดี๋ยวฉันต้องไปซ้อมดีดกีตาร์ร้องเพลงต้อนรับรุ่นน้องต่ออีก

“ เอ่อใช่...รุ่นพี่ที่คณะเขาฝากบอกต่อๆ กันมาจนมาถึงฉันเนี่ย ว่าเหล่านักร้องทั้งหลายให้ไปรวมตัวกันซ้อมที่ห้องประชุมทุกคณะกันทุกคนเลยล่ะ ” ซีเวียร์มาบอกข่าวกับฉัน แสดงว่านี้ก็คงใกล้ถึงเวลาแล้วสินะ

“ นี้ก็น่าจะใกล้ถึงเวลาแล้วด้วย แกไปซ้อมก่อนเลยก็ได้ เดี๋ยวที่เหลือนี้ฉันกับซีเวียร์จัดการเอง ส่วนกีตาร์ตัวโปรดสุดที่รักของแกน่ะ อยู่ตรงนั้นนะ ไปหยิบแล้วเอาขึ้นห้องซ้อมได้เลย ”

“ ขอบใจแกสองคนมากนะ งั้นฉันไปก่อนล่ะ ^^ ” ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินไปหยิบกีตาร์โปร่งของฉันมา แล้วถือขึ้นไปในห้องประชุมทันที

 

 

----- ห้องประชุม ------

ฉันเดินก้าวเข้าในห้องประชุมคนแรกก่อนใคร คงมีพี่ๆ บางคนเข้ามาจัดเตรียมก่อนหน้านั้นแล้วมั้ง ในห้องนั้นเงียบสงบดีจริงๆ ดีเหมือนกัน ฉันซ้อมไปก่อนล่วงหน้าอย่างสบายใจ

ฉันเปิดประตูเข้ามาให้ห้อง ก่อนจะมุ่งไปตรงเก้าอี้ตัวนึง แล้วค่อยๆ นั่งลง แล้วหยิบกีตาร์ขึ้นมาเล่นทันทีอย่างที่ซ้อมไว้ ว่าฉันจะเล่นเพลงนี้นี่แหละ

ตอบหน่อยได้ไหม ตอบฉันหน่อย ว่าเธอคิดถึงกัน

 ไม่ต้องหวาน ต้องแหววหรอก อยากถามแค่ให้เธอ

 ตอบหน่อยได้ไหม ตอบฉันก่อน ว่าเธอคิดถึงฉัน

 อย่างที่ฉัน มันคิดถึง คอยเธอกลับมา~

ฉันร้องไปเรื่อยๆ พร่างดีดกีตาร์ไปด้วย จนถึงท่อนฮุก ฉันค่อนข้างชอบท่อนนี้เป็นพิเศษ เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกดีและยิ้มขึ้นมาได้อย่างบอกไม่ถูกเลย

แปะ แปะ แปะ

เสียงปรบมือของใครคนนึงดังขึ้น ก่อนที่เขาจะก้าวเข้ามาหาฉัน เมื่อเงยหน้าขึ้นก็พบว่าเป็นเขา... เขาคนนั้นที่ฉันอยากเจอหน้า เขาคนนั้น...ที่ฉันรู้สึกว่า...ฉันคิดถึงเขา

“ เพราะมากเลยนะ ^^

“ พี่พีเจ! ” ฉันเอ่ยเรียกชื่อเขาอย่างตกใจ เพราะคาดไม่ถึงว่าจะเป็นเขา เขามาหาฉัน เมื่อเห็นเขาก็ทำให้ฉันแอบเผลอยิ้มขึ้นมาอย่างดีใจ โดยที่ไม่รู้ตัวเลย ก่อนที่จะค่อยหุบยิ้มลงเมื่อรู้ว่าตัวเองเผลอยิ้มให้เขาไป นี้ฉันคิดถึงเขาจริงๆ เหรอ แค่ไม่เจอหน้ากันหนึ่งอาทิตย์เนี่ยนะ?

“ ไง ไม่ได้เจอกันนานตั้งอาทิตย์นึงเลยเนอะ ” เขาเอ่ยขึ้นก่อนจะส่งยิ้มหวานๆ มาให้ ดวงตาสีเพลิงแดงของเขามองมาที่ฉันอย่างคิดถึง สายตาที่แสนอบอุ่นทำให้ฉันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเลยล่ะ

“ พี่หายไปไหนมาล่ะ แล้ว...มาโผล่ที่นี้ได้ไง ” ฉันเอ่ยถามเขาอย่างปกติเท่าที่จะทำได้ เกินถามรัวใส่เขาเข้าไป เขาก็รู้กันพอดีนะสิ ว่าใจฉันมันไม่รักดีแอบคิดถึงเขาไปแล้ว

“ อ้อ...ช่วงนี้พี่ยุ่งๆ นิดหน่อยนะ เลยไม่มีเวลาไปหารีอาเลย ส่วนที่มาอยู่ที่นี้ได้ เพราะพี่ต้องมาซ้อมร้องเพลงรับน้องคณะพี่เหมือนกันน่ะ ”

“ อย่างพี่เนี่ยนะร้องเพลง?

“ อ้าว! เห็นพี่แบบนี้พี่ก็ดีดกีตาร์ร้องเพลงเพราะเหมือนกันนะครับ ”

“ เหรอคะ ” ฉันเอ่ยถามก่อนยักคิ้วให้เล็กน้อย

“ ถ้าไม่เชื่อ เดี๋ยวพี่เล่นให้ฟังเลย ” พี่พีเจเอ่ยขึ้นก่อนที่จะลากเก้าอี้อีกตัวมาอยู่ข้างๆ ฉัน แล้วยกกีตาร์ของพี่เขาที่เตรียมมามาดีดเพลงและร้องเพลงนึงให้ฟัง คงเป็นเพลงที่จะใช้แสดงด้วยมั้ง

ฟังไปฟังมาเสียงเขาก็เพราะเหมือนกันนะ ฟังแล้วฉันยอมรับว่าฉันยังแอบเคลิ้มเลย นี้นึกไม่ถึงเลยนะ ว่าถ้ารุ่นน้องผู้หญิงคนไหนได้ฟัง คงกรี๊ดกร๊าดแทบสลบในความหล่อน่ารักของเขาแน่ๆ

เอ๊ะ! แล้วนี้ฉันเริ่มไปกับเขาแล้วเหรอ -0-

เขาร้องไปเรื่อยๆ จนถึงท่อนฮุกแล้วเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉัน แล้วยกยิ้มบางๆ ก่อนจะร้องให้ฉันฟังต่อด้วยรอยยิ้มที่บ่งบอกไม่ถูกเหมือนกันว่ามันคืออะไร

ใจสั่งให้รักเธอ ก็ต้องเป็นเธอคนเดียว

 ไม่รักใครอื่นได้อีก ทั้งใจมีเพียงแค่เธอ

 ใจบอกว่าใช่เธอ ฉันก็ต้องรักเธอ

 รักเหนือกว่าเหตุผลใด

 จะไม่ยอมให้ใครแยกเราให้พรากจากกัน

เขาส่งยิ้มบางๆ มาให้ฉัน ก่อนที่จะร้องต่อไปเรื่อยๆ จนจบเพลง หลังจากจากที่ฟังจนจบเพลงแล้ว บอกตรงว่าฉันอดตบมือชมเขาไม่ได้จริงๆ เพราะเขาทำได้ดีมาก

แปะ แปะ แปะ

“ เพราะมากเลยค่ะ ^^

“ ขอบคุณครับ รีอาก็เล่นเพราะเหมือนกันนะ ”

“ เพราะอย่างนี้สาวๆ รุ่นน้องคงกรี๊ดตายเลยนะ ”

“ แล้วรีอากรี๊ดด้วยเปล่าล่ะ ”

“ ... ” ฉันนิ่งเงียบไปสักพัก เพราะไม่กล้าตอบ ใครมันจะไปกล้าตอบล่ะว่าฉันนี้แหละแอบกรี๊ดคนแรกเลย ขืนบอกเขาก็รู้กันพอดีอ่ะดิว่าฉันเริ่มกลับมาชอบเขาเพิ่มมากขึ้นแล้ว ><

จริงๆ กลับมาเริ่มชอบก็ตั้งแต่ไปเที่ยวด้วยกันครั้งนั้นแล้วล่ะ ก็เขาทำดีกับฉันแบบนี้ ใครมันจะไม่ชอบบ้างล่ะ ไม่ชอบสิแปลก - -

“ ว่าไงล่ะเรา ^^

“ ก็.... -/////- ” ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะสัมผัสได้ว่าอุณหภูมิบนใบหน้าฉันเริ่มร้อนขึ้นอย่างบอกไม่ถูก นี้ฉันเขินเพราะเขาอีกแล้วหรือยังไงเนี่ย

^^ ก็อะไร ”

“ ก็มั้งค่ะ >///<

“ จริงเหรอ พี่ดีใจนะเนี่ย พูดอย่างนี้แสดงว่าเราเริ่มชอบพี่เพิ่มมากขึ้นแล้วใช่ไหมล่ะ ”

“ ... ”

“ ... ”

“ แล้วพี่คิดว่ายังไงล่ะ ”

“ ... ”

“ ถ้าคิดว่ามันเป็นยังไง มันก็คงเป็นอย่างนั้นแหละ ”

“ งั้นถ้าพี่คิดว่าเราเริ่มชอบพี่แล้ว มันก็จะเป็นจริงใช่ไหม ”

“ ... ”

“ ... ”

“ อืม...ค่ะ พี่คิดยังไงมันก็เป็นอย่างนั้นเลย ” ฉันพยักหน้าตอบเขา ก่อนที่จะเอ่ยตามด้วยคำพูด สุดท้ายฉันก็ต้องแพ้ใจตัวเองที่สร้างมาสินะ เพียงเพราะผู้ชายคนนี้เพียงคนเดียวเลย

เพียงเพราะเขา...

เพราะเขาคือ...พีเจ

เขาคือพี่พีเจ ที่ฉันไม่สามารถปฏิเสธหัวใจตัวเองได้เลย ว่ารักเขา...

“ พูดจริงเหรอ ความพยายามของพี่มีผลใช่ไหม ”

“ ก็บอกแล้วไง ถ้าพี่คิดว่ามันเป็นยังไง มันก็เป็นอย่างนั้น ถ้าคิดว่าจริง มันก็จะเป็นจริง แต่ถ้าคิดว่าไม่จริง มันก็จะไม่จริงอย่างที่พูด ”

“ งั้นพี่คิดว่าจริง มันก็คือความจริงใช่ป่ะ ^^

“ ... ”

“ ... ”

“ ค่ะ ก็...เป็นความจริง ”

“ เยส! ดีใจโว้ยย ” พี่พีเจเอ่ยขึ้นอย่างดีใจ ก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้ฉันแล้ว....

 ฟอด~

“ ฮะ...เฮ้ย! O////O ” ฉันเอ่ยร้องอย่างตกใจ คาดไม่ถึงว่าเขาจะทำถึงขนาดนี้ แค่ร้องดีใจยังไม่พออีกเหรอ ต้องมาระรานแก้มฉันด้วยเนี่ย ><

 

 

[ PJ ]

“ อ่า~ ชื่นใจจัง ค่อยคุ้มกับที่พี่หายไปนานหน่อย ^^ ” ผมเอ่ยขึ้นพร่างมองเธออย่างยิ้มๆ ก่อนจะเห็นว่าหน้าเธอขึ้นสีขึ้นมาทีละนิดจนกลายเป็นสีแดงระเรื่อ เห็นแล้วน่ารักเป็นบ้าเลย ความจริงที่ผมหายไปตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา เพราะผมต้องไปเคลียร์ธุระกับพวกสาวๆ ที่ผมเอ่อ...เคยควงและก็เคย...นั้นกันนั้นแหละให้จบกัน เพราะผมตั้งใจจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อรีอาแล้วจริงๆ

จริงๆ ผมจัดการกับสาวๆ พวกนั้นแค่ไม่กี่วันก็จบหรอกนะ แต่บางคนก็ดื้อยื้อผมเอาไว้เหลือเกิน ผมเลยต้องเคลียร์ให้จบกันสักที จะได้ไม่ต้องมายุ่งหรือวอกแวกกับผมหรือคนรอบข้างผมอีก ผมจะได้คบกับรีอาได้อย่างสบายใจสักที

O////O พี่พีเจ!

“ มีอะไรเหรอ ^^

“ พี่ทำแบบนี้ทำไม ”

“ แล้วเราล่ะน่ารักก่อนทำไม ”

“ ...!

“ ถามจริงเถอะ ตลอดเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานะ คิดถึงกันบ้างเปล่า ”

“ ... ”

“ ... ”

“ ก็... ”

“ ... ” ผมนิ่งรอฟังคำตอบของเธออย่างลุ้นระทึก เธอจะรู้ไหมรีอาว่าผมคิดถึงเธอมากเพียงใด คิดถึงผมสักนิดนึงหน่อยเถอะนะ

“ ก็เหมือนเดิม พี่คิดว่ายังไงล่ะ ”

“ รีอา...นี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ พี่อยากรู้จริงๆ ”

“ รีอาก็ไม่ได้เล่นนี้ แค่บอกว่าเหมือนเดิม ”

“ แสดงว่าที่ผ่านมาความพยายามของพี่ไม่เป็นผลเลยเหรอ รีอาก็แค่ชอบพี่เพิ่มแค่นิดเดียวเองเหรอ คิดถึงก็ไม่ยอมบอก หรือถ้าไม่คิดถึงเลยก็บอกมาตรงๆ สิ รู้สึกยังไงก็บอกสิ อย่าปล่อยให้พี่คิดเออเองจะได้เปล่า พี่ไม่อยากคิดเองเออเองอีกแล้วนะ ” ผมเอ่ยขึ้นพร่างทำหน้าเศร้าไปด้วย สุดท้ายแผนที่ผมไม่อยากใช้เท่าไหร่ คงต้องใช้แล้วมั้ง เพื่อบีบคั้นเธอให้ได้พูดอะไรออกมาบ้าง แม้จะมีความเสี่ยงอยู่อย่างคือถ้าเธอปฏิเสธผมขึ้นมาล่ะ จากที่แกล้งทำหน้าเศร้าก็คงกลายเป็นเศร้าของจริงเลยล่ะ นึกแล้วก็เจ็บชะมัด

“ ... ”

“ ไม่พูดอะไรจริงเหรอ ”

“ ... ”

“ งั้นพี่ขอโทษนะ พี่ขอตัวล่ะ แล้วเดี๋ยวเจอกันใหม่นะ ” ผมเอ่ยขึ้นก่อนที่จะลุกขึ้น แล้วมุ่งหน้าไปที่ประตู ในเมื่อเธอไม่พูดอะไร แสดงว่าเธอปฏิเสธผมสินะ

ผมเดินจากไปได้ไม่นาน เสียงของเธอก็ดังขึ้น ทำให้ถึงกับหยุดเดินแล้วฟังเสียงของเธอทันที

“ พี่มันอ่อน!

“ ...! ” ผมถึงกับหยุดชะงักทันที ยังรุนแรงได้เหมือนเดิมเลยนะ

“ ไม่ได้เรื่อง! เหอะ! ไหนบอกจะทำให้ฉันชอบมากขึ้นไง ไหนบอกจะขโมยหัวใจฉันไปให้ได้ไง มั่นใจนักแล้วเป็นไง สุดท้ายพี่ก็คงเป็นได้แค่ไอ้ขี้แพ้คนนึงเท่านั้นแหละ! ” รีอาเอ่ยขึ้นก่อนจะก้าวเข้ามาหาผม แล้วจ้องหน้าผมอย่างไม่วางตา ไม่เคยมีใครว่าผมได้รุนแรงขนาดนี้มาก่อน นี้ถ้าเป็นคนอื่นคงโดนผมเล่นงานไปแล้วด้วยซ้ำ แต่นี้เพราะเป็นรีอา...เพราะเธอคือคนที่ผมรัก ผมจึงได้แต่กำหมัดแน่น ใจเย็นๆ ควบคุมสติไว้ เพื่อที่จะไม่ทำร้ายเธอ

“ ... ”

“ พี่จะเลิกทุกอย่างที่พยายามมาตลอดงั้นเหรอ?

“ ก็ในเมื่อสุดท้ายแล้วคนที่แพ้ก็ต้องเป็นพี่อยู่นี้ จะทำต่อไปทำไมล่ะ... ”

“ ทั้งๆ ที่พี่เห็นเส้นชัยรออยู่ตรงหน้าแล้วเนี่ยนะ! พี่ก็จะทิ้งมัน!?

“ ... ” ผมนิ่งเงียบไปสักพัก ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนคลายอารมณ์ มือที่กำหมัดอย่างแน่นก็ค่อยๆ ถูกคลายออกมา แล้วสบตาเธอด้วยสายตาที่สงสัย หมายความว่ายังไงกันแน่? ผมไม่เข้าใจ

“ พี่มาได้ครึ่งทางแล้วนะ หัวใจฉันที่พี่อยากจะขโมยนักขโมยหนาก็เอาได้แค่ครึ่งเดียวเอง แล้วอีกครึ่งนึงล่ะ พี่จะละมือปล่อยมันไปหรอกเหรอ อีกแค่ครึ่งทาง ครึ่งเดียวเองเนี่ยนะ ทำไม่ได้? โธ่! อ่อนชะมัด ”

หมับ!

เมื่อได้ฟังจากปากเธอพูดจบผมก็ไม่รอช้าให้เดินหนีไป ในใจผมตอนนี้มันกำลังเต้นตึกตักยิ่งกว่าเสียงกลองที่ตีรัวและยิ่งกว่าอะไรดีในตอนนี้อีก คำพูดของเธอมันทำให้ผมมีความหวัง มันทำให้ผมมีกำลังใจ ผมผ่านมาได้ครึ่งนึงแล้วนะ แล้วจะทิ้งอีกครึ่งนึงไปเพื่ออะไรล่ะ ผมจับข้อมือของรีอาไว้ก่อนจะดึงตัวเข้ามาในอ้อมกอดของผม ก่อนที่ผมจะใช้คางเกยไว้บนไหล่ของเธอ แล้วกอดอย่างหนาแน่น ส่วนเธอก็เหมือนจะอึ้งเล็กน้อยที่ถูกผมกอดจากข้างหน้าโดยตรงอย่างนี้ ฝ่ามือของผมทั้งสองข้างโอบรอบเอวเธอเอาไว้ ก่อนที่จะค่อยๆ เอายกใบหน้าของผมขึ้นมาแล้วสบตากับรีอาอย่างมีความหมาย

“ ... ”

“ พะ...พี่... ”

ยังไม่ทันที่เธอจะพูดต่อจนจบ ผมก็โน้มหน้าเข้าไปครอบครองริมฝีปากของเธอเรียบร้อยแล้ว สัมผัสหวานๆ และเย็นเฉียบ ที่ซึมซ่านไปทั่วร่างกาย และอุณหภูมิที่ร้อนระอุดั่งเปลวไฟที่กำลังจะหลอมละลายในตัวผมและเธอ จนทำให้ผมแทบจะหยุดไม่ได้จริงๆ รีอาเมื่อรู้ว่าตัวเองถูกเขาจูบแล้วก็ถึงกับตกใจเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ปิดเปลือกลงและรับจูบของเขาอย่างไม่ปฏิเสธ ความหอมหวานของเธอทำให้ผมหยุดไม่ได้จริงๆ  เราจูบกันมาเนินนาน จนรีอารู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะหายใจไม่ออก ก็ค่อยๆ ผลักผมออกเล็กน้อย เพื่อที่จะหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย แขนเรียวเล็กทั้งสองข้างของเธอกำลังเกาะไหล่ผมไว้อย่างคนหมดแรง นี้ถ้าเธอไม่เกาะผมอย่างนี้คงทรุดตัวลงไปนานแล้วล่ะ

 ลมหายใจอุ่นๆ ของผมที่รดลงบนใบหน้าของเธออย่างเชื่องช้า ก่อนที่รีอาจะก้มหน้างุดลงซ่อนใบหน้าที่แดงซ่านของตัวเองไว้ เมื่อเห็นอย่างนั้นผมก็อดยิ้มไม่ได้จริงๆ นะ ก่อนที่โน้มหน้าเข้าไปใกล้เพื่อที่จะกระซิบอะไรบ้างอย่างให้เธอฟัง

“ ขอบคุณนะครับที่ให้โอกาส... ”

“ -/////- ”

“ ขอบคุณนะที่เตือนสติไว้... ”

“ -/////- ”

“ และ...ขอบคุณที่บอกความรู้สึกทั้งหมดให้รู้ด้วยนะ ”

“ รีอาบอกไปตอนนั้นกัน ”

“ ผ่านจูบนั้นไง ”

“ ... ”

“ เพราะถ้าเราปฏิเสธพี่จริง คงผลักพี่ออกนานแล้ว ไม่จูบตอบกลับมาอย่างนี้หรอกจริงไหม ^^

“ -////- ก็... ”

“ ก็อะไรล่ะ ”

“ ก็...คงงั้นมั้ง -////- ”

“ ฮั่นแหนะ~~ แสดงว่ายอมรับพี่แล้วใช่ไหมล่ะ แล้วอย่างนี้เราคบกันเลยไหม ”

“ ยังคบไม่ได้หรอก ”

“ ทำไมล่ะ -0- ”

“ เอาหัวใจอีกครึ่งกับถึงเส้นชัยไปให้ได้ก่อน แล้วค่อยว่ากันนะ :P

 

 

[ Leear ]

หลังจากที่ซ้อมเสร็จกันหมดทุกคนแล้ว ฉันก็ออกมาจากห้องซ้อมด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มและมีชีวิตวาเหมือนคนกำลังมีความรัก ที่จริงแล้ว...ความรู้สึกนี้ก็หายไปนานจากฉันเหมือนกันนะเนี่ย

เมื่อมาถึงคณะของฉันเอง ฉันก็นั่งรออยู่ไม่กี่คิวก็ถึงตาฉันร้องเพลง รุ่นน้องทุกคนต่างจับจ้องสายตามาที่ฉันอย่างดีใจ ก่อนที่จะมีบางคนกรี๊ดกร๊าดบางก็มี โดยเฉพาะผู้ชายนี้...จ้องไม่กระพริบกับการปรากฏตัวของฉันเลย ยัยซีเวียร์ที่ว่าสวยจนมองตาละห้อยแล้วนะ มาเจอฉันนี้ไม่กระพริบเลย บางคนก็มองหน้าฉันก่อนที่หน้าจะเริ่มขึ้นสีอย่างเขินๆ เอ่อ...ฉันแค่เป็นรองดาวคณะเองนะ สวยสู้ยัยเวียร์ไม่ได้หรอก

แต่ก็อย่างว่าแหละ...ยัยนั้นดังจะตาย เรื่องที่ยัยนั้นมีแฟนแล้วก็น่าจะถึงหูหลายคนอยู่เหมือนกัน

“ ต่อไปนะคะน้องทุกๆ คน เชิญพบกับรองดาวคณะสาวแสนสวยและเสียงดีของคณะเราอย่างพี่รีอาด้วยค่ะ ” เสียงของเพื่อนรุ่นเดียวของฉันเอ่ยดังขึ้น ก่อนที่จะฉันจะก้าวออกไปที่เก้าอี้ด้านหน้า แล้วยกกีตาร์ตัวโปรดขึ้นมา เรียกเสียงรุ่นน้องได้หลายเลยทีเดียว

“ กรี๊ดดด น่ารักจังค่ะ ”

“ พี่สวยมากเลยค่ะ ”

“ ฮิ้วว รุ่นพี่น่ารักจังครับ ”

“ มีแฟนยังเหรอครับ ผมจีบได้เปล่า ”

Stop! น้องๆ ครับ ช่วยเงียบกันนิดนึงนะครับ จะได้ฟังพี่รีอาร้องเพลงกัน เอาละครับ! เชิญพี่รีอาของเราร้องเพลงกันได้เลย Let’s go!

เมื่อได้ยินสัญญาณจากเพื่อน ฉันก็ส่งยิ้มให้ทุกคน ก่อนที่จะค่อยๆ ดีดกีตาร์เป็นไปตามจังหวะเพลง

     ♫♫♫

คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ ไม่เจอะเจอกันกับฉัน

  คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ เหงาใจ

 คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ ไม่มีใครให้ทะเลาะ

 ไปไหนแล้วไม่มีไหล่ให้เกาะ แล้วเธอคิดถึงใคร

         ♫♫♫

ฟ้าร้องทุกครั้งมันส่งเสียงดัง เธอโดดมานั่งตักฉัน

 ฉันก็ทุเรศตัวเองเหมือนกัน ที่ปลอบไปขำไป

 ฉันรู้ว่าฉันไม่เอาไหนเลย ไม่อบอุ่นได้อย่างนั้น

 ฟ้าร้องครั้งนี้ไม่เจอหน้ากัน แล้วเธอคิดถึงใคร

        ♫♫♫

เฮ้... เมื่อเราต้องห่าง ยิ่งเนิ่นนาน อาจลืมกันเลยไม่แน่ใจเอาช่วยกันร้องหน่อยค่ะ!

เสียงของฉันเอ่ยดังขึ้น ก่อนที่เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนจะช่วยกันร้องเพลงนี้อย่างคุ้นเคย เสียงของพวกเราที่ช่วยกันร้องเพลงนี้ เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ จนไปถึงคณะอื่น ที่เริ่มหันมามองบ้าง

     ♫♫♫

ตอบหน่อยได้ไหม ตอบฉันหน่อย ว่าเธอคิดถึงกัน

 ไม่ต้องหวาน ต้องแหววหรอก อยากถามแค่ให้เธอ

 ตอบหน่อยได้ไหม ตอบฉันก่อน ว่าเธอคิดถึงฉัน

 อย่างที่ฉัน มันคิดถึง คอยเธอกลับมา*

[ Note : เพลง คิดถึงฉันไหม เวลาที่เธอ ศิลปิน แท็กซี่ ]

 

ฉันร้องเพลงให้ทุกคนฟังพร่างดีดกีตาร์ไปด้วยอย่างอารมณ์ดี สีหน้าทุกคนที่มีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะทำให้ฉันอารมณ์ดีไปด้วย ฉันร้องไปเรื่อยๆ จนจบเพลง

คอยเธอกลับมา~

    ♫♫♫

ก็มันคิดถึงเธอ~ ”

 แปะ แปะ แปะ

“ ขอบคุณค่า ” ฉันเอ่ยขอบคุณทุกคน เมื่อได้ยินเสียงตบมือ ก่อนที่ฉันจะส่งยิ้มอย่างเป็นกันเองให้กับทุกคน แล้วลุกขึ้นพร้อมกับหยิบกีตาร์ไปเก็บด้วย ก่อนที่พี่ๆ คนอื่นจะมาร้องเพลงต่อให้ฟังกัน

ฉันละสายตาจากคณะบริหารธุรกิจไปมองที่คณะวิศวะที่มีพี่พีเจอยู่ ก่อนที่เขาก็หันมาสบตากับฉันพอดีแล้วส่งยิ้มให้ ก่อนจะยกนิ้วโป้งให้ยอดเยี่ยม ส่วนฉันเมื่อเห็นอย่างนั้นก็ส่งยิ้มให้น้อยๆ แล้วชู้สองนิ้วให้เขาเป็นเชิงบอกว่า สู้ๆ กลับไป












 

------------------------------------------------------

สวัสดีทักทายกันหน่อยค่ะ >0<  วันนี้มาอัพต้อนรับเปิดเทอม ฮ่าๆ นี้ก็ใกล้เปิดเทอมแล้วเนอะ บางทีเรื่องนี้อาจจบตอนเปิดเทอมกว่าๆ ก็ได้มั้งนะ  แต่...ยังไงเรื่องนี้มันยังไม่ได้จบลงง่ายๆ หรอก เพราะรีอาเรายังไม่ยอมสักที  แม้จะเริ่มใจอ่อนแล้วก็เถอะ  พี่พีเจก็เอาใจเยอะๆ สิ ถ้าอยากให้จบลงเร็วๆ น่ะ  อยากอ่านต่อ ก็คอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้กันหน่อยนะคะ ^^

~~ ขอบคุณค่ะ ~~ 

By : Amy07

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #23 jinbuathana (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 00:59
    น่ารักมากค่ะ
    #23
    0