Play Game เกมส์ร้ายรัก ต่อต้านหัวใจยัยตัวดี

ตอนที่ 12 : 11 : เกมส์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    9 มี.ค. 58

11

เกมส์

แสงแดดส่องมายามเช้าจากนอกหน้าต่าง ทำให้ฉันที่กำลังนอนสบายอยู่ ถึงกับรู้สึกแสบตา ก่อนที่จะค่อยๆลืมตาขึ้นมามองขึ้นไปมองเพดาน  จำได้ว่าเมื่อคืน...ฉันนอนดูดาวอยู่ชายหาดกับพี่พีเจ แล้วทำไมพอตื่นมาถึงมาอยู่ในห้องพักได้ล่ะ?!

ฉันรู้สึกเหมือนมีแขนใครมาโอบกอดเอวฉันไว้อย่างแน่นหนา ก่อนจะก้มหน้ามามองดู

“ เฮ้ย! แขนใครเนี่ย ” ฉันเอ่ยร้องอย่างตกใจ ก่อนที่จะหันหลังไปเพื่อที่จะดูหน้าเจ้าของแขนอันแข็งแกร่งนี้ เมื่อหันหน้าไปมองเขาเพียงเท่านั้น มันทำให้ฉันถึงกับ....

“ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ”

เสียงกรี๊ดฉันทำให้พี่พีเจถึงกับตกใจและสะดุ้งตื่นขึ้นมา ก่อนจะปล่อยแขนที่โอบกอดฉันทั้งคืน ToT ฉันคาดเดาไม่ผิดจริงๆ ว่าจะเป็นพี่พีเจ

“ กรี๊ดทำไมเนี่ย - -

“ ฉันมาอยู่ที่ห้องพี่ได้ไง แล้วพี่มากอดฉันทำไม ToT

“ -0- พี่กอดเธอทั้งคืนเลยหรอเนี่ย ไม่ยักรู้แหะ ”

“ ก็ใช่นะสิ พี่พีเจ พี่บอกมาเลยนะ ฉันมาอยู่ที่นี้ได้ไง ”

“ ก็เมื่อคืนเธอเผลอหลับไป พี่ก็อุ้มเธอมานอน... ”

“ แล้วทำไมไม่ไปห้องยัยเวียร์ มาห้องนี้ทำไม ”

“ อ้าว! ก็ตอนแรกพี่ก็พาไปห้องเพื่อนเธอแล้วนี้ แต่พอเข้าไป ก็เห็นไอ้ซีเคเพื่อนพี่มันแอบเข้าไปนอนกับเพื่อนแล้ว ส่วนเพื่อนเธอนี้หลับสนิทไม่รู้เรื่อง - - ไอ้ซีเคมันเลยบอกว่า มันอยากนอนกับแฟน ช่วยเอารีอานี้ไปนอนกับพี่ที แล้วมันก็ดึกแล้ว พี่ไม่รู้จะทำไง ก็เลยพามานอนด้วยไง ”

“ -0- พะ...พี่พีเจ… ”

“ มีอะไรจะถามอีกละครับ ^^

“ เมื่อคืนพี่แค่พานอน ไม่ได้แอบลักหลับ หรือทำอะไรฉันใช่ไหม =[]= ” ในที่สุดฉันก็กล้าถามคำถามนี้ไป บอกตรงฉันไม่ค่อยไว้ใจพี่เขาเลยสักนิด เมื่อคืนฉันจะโดนอะไรบ้างเนี่ย ToT

“ เราเห็นพี่เป็นคนไงกัน?

“ ... ”

“ พี่ไม่ได้เป็นพวกฉวยโอกาสนะ ถ้าพี่คิดจะทำไรกับใคร คนนั้นต้องเต็มใจเท่านั้น พี่ถึงจะทำ ”

“ ....ระ....เหรอ.... ”

“ อีกอย่าง เมื่อคืนพี่ก็เหนื่อยมากด้วย ไม่มีเวลามาทำไร หรือแอบลักหลับเราหรอกนะ ”

“ ... ”

“ พี่ก็แค่...นอนกอดเราเฉยๆนะ แหะๆ ^^;

=[]= นะ...แน่ใจนะคะ ว่าแค่นั้น ”

“ ก็แค่นั้นนะสิ ทำไมล่ะ อยากให้มีอะไรต่อเหรอ ^^+

=[]= มะ...ไม่! ไม่เอาค่ะ แค่โดนกอด ฉันก็จะบ้าตายแล้ว ถ้าทำอย่างอื่นอีกฉันไม่ตายก่อนเหรอ ”

“ ก็บอกแล้วว่าเมื่อคืนพี่เหนื่อยแทบสลบล่ะ เสียดายหรอที่ไม่ได้ทำไรนะ ^^

=[]= ไม่เลยค่ะ!

“ เสียดายก็บอกเถอะครับ ฮ่าๆๆ ”

=[]= พี่พีเจ ”

“ จะว่าไป พี่ก็แอบเสียดายนิดๆนะ ^^

“ ...พะ...พี่คง.... ”

“ เมื่อคืนไม่ได้ทำ เช้านี้มาทำแทน ดีไหมครับ?  ^^ วันนี้พี่มีแรงเยอะเลยล่ะ ” พี่พีเจเอ่ยอย่างยิ้มๆ ก่อนโน้มหน้าเข้ามาใกล้ แล้วคร่อมร่างฉันไว้ไม่ให้หนีไปไหน ToT ถ้าไม่ติดว่านี้คือบนเตียง แล้วฉันก็นอนอยู่อีก ทำให้ขัดขืนได้ไม่ถนัด แถมเขายังคร่อมร่างไม่ให้หนีไปไหนอีก ให้ตายเถอะ

“ มะ...ไม่เอาคะ พี่พีเจช่วยขยับห่างออกจากฉันหน่อยได้ไหมค่ะ ToT

“ ถ้าจะยากนะครับ ^^ ก็เราน่ารักเองนี้ ช่วยไม่ได้ ” พี่พีเจเอ่ยขึ้น ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้อีก จนปลายจมูกของเราสองคนชนกัน ทำให้ฉันถึงกับหลับปี๋ อุณหภูมิร่างกายรู้สึกร้อนขึ้นมา แขนทั้งสองข้างพยายามผลักพี่พีเจให้ออกห่าง แต่ก็เหมือนได้แค่จับไหล่พี่เขาเท่านั้น ก่อนจะค่อยๆลืมตามาอีกครั้ง ก็ยังเห็นพี่เขายังอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน ดวงตาสีแดงเพลิงที่ไล้มองทั่วใบหน้าฉัน ก่อนที่เราสองคนจะสบตากัน

“ ... ”

“ รีอา...พี่ขอโทษนะ แต่พี่ทนไม่ได้แล้วจริงๆ ” พี่พีเจเอ่ยขึ้น ก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้ๆแล้วประกบริมฝีปากฉัน สัมผัสช้าๆที่ริมฝีปากพร้อมกับความรู้สึกอบอุ่นและอ่อนหวานที่เขาได้มอบให้ฉันอย่างไม่ทันตั้งตัว พร้อมกับอะไรสักอย่างที่เย็นเฉียบ ซึมซ่านไปทั่วร่างกายฉัน ใบหน้าหน้าฉันรู้สึกร้อนขึ้นมานัยน์ตาคู่งามปิดลงช้า ๆ กลิ่นรักรสละมุนจากจุมพิตของเขาทำให้ใจของฉันรู้สึกสั่นสะท้าน สัมผัสจูบอันละไมบรรเลงไปตามครรลอง ก่อนที่พี่เจจะค่อยๆถอนจูบออกจากฉัน แล้วมองใบหน้าที่กำลังแดงของฉัน ก่อนจะค่อยๆขยับห่างในระยะที่พอเหมาะ  “ หวานจังนะครับ... ”

“ ... ”

“ อยากรู้จัง ว่าทั้งตัวจะหวานแบบนี้ไหม? ” พี่พีเจเอ่ยขึ้นก่อนจะค่อยๆขยับหน้าเข้ามาอีก แต่ไม่รู้ทำไมรอบนี้ฉันถึงมีแรงขึ้นมา แล้วผลักเขาออกจากฉันทันที

“ พอแล้วค่ะ!! ” ฉันเอ่ยขึ้นอย่างโมโห เมื่อกี้ฉันไม่น่าเคลิ้มตามเขาเลยนิด รู้ทั้งรู้ว่าเขาอันตราย แต่ทำไมฉันถึงยอมให้เขาเข้าใกล้ได้ขนาดนี้ล่ะ

“ ...พี่ขอโทษ... ”

“ ไหนพี่บอกว่าจะไม่ทำอะไรกับคนที่ไม่เต็มใจไงค่ะ?!! แล้วนี้คืออะไรค่ะ?!

“ ...!!

“ ฉันยังไม่หายโกรธเลยนะที่พี่แอบกอดฉันเมื่อคืน แล้วเช้านี้จะยังมาจู่โจมจูบฉันอีกเหรอคะ??!!

“ กอดเมื่อคืนนั้นโกรธด้วยเหรอ -0- ”

“ โกรธ!!

“ -*- แล้วจะให้ทำไงล่ะ ในเมื่อมันผ่านไปแล้ว ”

“ กอดเมื่อคืนฉันยังไม่โกรธเท่าจูบเมื่อกี้นะคะ ”

“ ...!!

“ เราเป็นอะไรกันแน่ค่ะ? คนรู้จัก? คนสนิท?

“ ทั้งรู้จักและสนิท ”

“ อ้อค่ะ แล้วคนรู้จักกับสนิทนี้สามารถจูบกันได้แล้วเหรอค่ะ?

“ ...!!

“ ฉันผิดหวังในตัวพี่จริงๆ จากที่ไม่ค่อยชอบอยู่แล้ว ก็ทำให้ฉันรู้สึก เกลียดพี่เข้าไปอีก ”

“ รีอา... ”

“ ฉันไม่น่าเคยรักคนอย่างพี่เลย ทำอะไรไม่หยั่งคิด ไม่นึกถึงความรู้สึกคนอื่นบ้าง!

“ แล้วจะให้พี่รับผิดชอบไงล่ะ?!

“ รับผิดชอบ? คนอย่างพี่สะกดคำนี้เป็นด้วยเหรอค่ะ ^^+

“ ...! เป็นสิ แล้วพี่จะรับผิดชอบกับเราจริงๆด้วย ถ้าสิ่งที่พี่ทำ มันทำให้เรารู้สึกไม่ดี พี่ก็จะรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำ ”

“ พูดได้ แล้วทำได้ไหมล่ะ?

“ แน่นอน! งั้นพี่ขอรับผิดชอบ โดยการให้เรามาเป็นแฟนพี่ ”

“ ไม่มีวัน!! ฉันไม่มีทางเป็นแฟนพี่แน่นอน ในเมื่อฉันไม่ได้ชอบพี่ จะเป็นแฟนพี่ได้ไงล่ะ?!

“ แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ?! บอกมาสิ!!

“ ให้เล่นเกมส์ที่พี่บอกเมื่อวานยังดีกว่าเยอะ!

“ ฮ่ะ! O[]O เกมส์นั้นอะนะ  เธอจะยอมเล่นกับพี่แล้วหรอ ”

“ ค่ะ - - เพิ่งคิดได้เมื่อกี้ ฉันยอมเล่นเกมส์นี้กับพี่แน่นอน ”

“ งั้นพี่ขอบอกวิธีการเล่นนะ... ”

“ ฉันบอกเองค่ะ!!

“ ...!!

“ ฉันจะลองเปิดโอกาสให้พี่ดูหน่อย  วิธีการเล่นก็คือ พี่ต้องให้ฉันชอบพี่ให้ได้ ทำให้ฉันยอมเป็นแฟนพี่ให้ได้ในระยะเวลาที่กำหนด นี้ถือเป็นการรับผิดชอบของพี่ ที่เป็นผลดีต่อพี่และฉันเอง ว่าไงล่ะ?

“ ได้ ! ตกลง ถ้าพี่ชนะเราต้องเป็นแฟนกับพี่และคนชนะสามารถขออะไรจากคนแพ้หนึ่งอย่าง ”

“ ก็ได้! คนชนะสามารถขออะไรจากคนแพ้ได้หนึ่งอย่าง แต่ถ้าฉันใจแข็งพอจนพี่ทำไม่สำเร็จ ฉันชนะและ... พี่ต้องไปจากชีวิตฉัน!!

“ ...!!

“ ว่าไงล่ะคะ ยอมรับเปล่า ”

“ ตกลง! ถ้าพี่แพ้ พี่จะไปจากชีวิตเธอเอง ”

“ หึ ฉันขอเล่นเกมส์นี้ตั้งแต่บัดนี้เลย ”

“ แล้วเราจะได้เห็นดีกัน ”

“ ระยะเวลา จนกว่าจะปิดเทอม ”

“ หึหึ ได้ ค่อยดูไว้เลยนะ... ”

“ ... ”

“ พี่จะต่อต้านหัวใจยัยตัวดีอย่างเราให้มารักพี่ให้ได้!

“ แล้วจะคอยดูค่ะ ”

 

 

[ PJ ]

   ปัง!

เสียงปิดประตูดังขึ้น พร้อมกับแรงกระแทกของเธอ ส่วนผมก็นั่งมองอยู่บนเตียงอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าผู้หญิงบทจะร้าย ก็น่ากลัวได้ขนาดนี้

ผมนั่งคิดอะไรสักพัก ก่อนถอนหายใจออกมา ทำไมผมถึงอดทนไม่ได้เลยนะ นี้ขนาดแค่โดนกอดกับจูบไปยังขนาดนี้ ไม่คิดเลย...ว่าถ้าทำอะไรแบบนั้น ผมคงรู้สึกแย่น่าดูเลย อยู่ๆผมก็เพิ่งนึกอะไรออก

รีอาออกจากห้อง เพื่อไปห้องตัวเองเมื่อกี้ แล้วถ้าเข้าไปเห็นซีเวียร์กับซีเคอยู่ด้วยกันล่ะ O0O ซีเวียร์ยังไม่เท่าไหร่ แต่ไอ้ซีเพื่อนผมนี้จะโดนรีอาฆ่าตายไหมเนี่ย!

คิดแล้วผมก็เปิดประตูออกจากห้องเพื่อจะตามไปทันที แต่เมื่อเปิดออกก็พบกับใครคนนั้นที่ยืนกำหมัดอยู่ ทำให้ผมถึงกับตกใจ เพราะไม่คิดว่าน้องชายรีอาจะมาหาผมถึงห้อง

“ เรอาร์ ”

 พัว!!

เสียงของหมัดที่เรอาร์ปล่อยออกมาอย่างแรงมากระทบที่ใบหน้าของผม มันจะมากไปแล้วนะ อยู่ก็มาต่อยหน้าผมแบบนี้ มีเหรอที่ผมจะยอม แต่ยังไม่ทันทีผมจะพูด เรอาร์ก็พูดขึ้นมาก่อน

“ หมัดนี้ที่พี่จูบพี่สาวผม!! - -* ”

“ ฮ่ะ!! ” ผมถึงกับอึ้งทันทีที่เรอาร์พูดขึ้น เฮ้ย! มันรู้ได้ไงเนี่ย อย่าบอกนะว่าเมื่อกี้มัน...

“ อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะ - -* ตอนนั้นผมออกมาเดินก่อนใคร แล้วเดินผ่านห้องพี่พอดี เห็นเต็มสองตาเลยล่ะ ”

“ นี้แก... ”

“ เออครับ ผมเห็น - -*  แล้วผมก็อยากรู้ด้วยว่าพวกพี่คุยไรกัน ผมเลยแอบเปิดหน้าต่างเลื่อนออกนิดนึงให้ได้ยินเสียง แม้จะอยู่ในระยะไกล แต่ผมก็ได้ยินทุกคำพูดนะ ”

O_O เฮ้ย! นี้แกถึงกับแอบฟังเลย ”

“ ครับ - - ผมรู้เรื่องหมดแล้ว แล้วผมก็จะไม่ขัดอะไร เพราะนี้เป็นความต้องการของพี่สาวผม ซึ่งผมก็รู้สึกดีอย่างมากที่พี่สาวจะยอมใจให้ใครบ้างแล้ว พี่โชคดีมากเลยรู้เปล่าที่พี่รีอายอมเปิดใจให้นะ ”

“ ... ”

“ ถ้าพี่ชนะ พี่ได้เป็นแฟนพี่รีอา ผมจะดีใจมากที่มีคนดึงพี่สาวผมลงจากคานทองแล้ว - - ”

“ ขนาดนั้นเลย? แล้วคิดว่าพี่จะชนะไหมล่ะ ”

“ ไม่ชนะ ก็ชนะล่ะ - - ”

“ -0- มีอย่างนี้ด้วย แล้วถ้าพี่สาวแกใจแข็งล่ะ ”

“ ถึงพี่รีอาจะใจแข็ง แต่ก็ไม่ได้ใจแข็งถึงขนาดที่คนอย่างพี่จะทำไม่ได้นี้? หรือพี่ทำไม่ได้ล่ะ ^^+

“ ใครบอก ว่าพี่ทำไม่ได้ ถึงไม่ได้ พี่ก็จะทำให้ได้ ”

“ ผมให้พี่ผ่าน ”

“ ฮ่ะ! อะไรนะ ” ผมแทบไม่เชื่อหูตัวเองเลยสักนิด

“ ผมให้ผ่าน ถ้าสมมติพี่กับพี่สาวผมเป็นแฟนกันจริงๆก็ยอมรับ ไม่ขัดอะไร เพราะให้ผ่านแล้ว ^^

“ ทำไมถึงให้พี่ผ่าน?

“ พี่ควรจะดีใจนะ ที่ผมยอมให้พี่ผ่านง่ายๆ สามารถคบกันได้อย่างสบายๆขนาดนี้ ”

“ -0- ”

“ อย่าทำให้ผมผิดหวังในตัวพี่ล่ะ แล้วก็อย่าจูบกับพี่สาวผมอีกจนกว่าจะเป็นแฟนกัน ”

“ ทำไมล่ะ ”

“ ผมไม่ให้ - - ถ้าพี่จูบพี่สาวผมอีก ผมจะไม่ให้พี่ผ่าน เอาไง?

“ ก็ได้ๆ ”

“ อย่าทำให้พี่สาวผมร้องไห้ อย่าทำให้พี่สาวเสียใจด้วย!

“ -0- นี้หวงพี่สาวเราขนาดนี้เลย?

“ มากกว่าทีคิด - - ”

“ โอเค พี่สัญญา พี่จะไม่ทำให้รีอาร้องไห้ เสียใจเพราะพี่ ”

“ ก็แค่นั้น ผมไปล่ะ ดูแลพี่รีอาดีๆด้วย ”

 

 

[ Leear ]

ฉันกลับมาถึงห้องพักตัว ก่อนจะใช้คีย์การ์ดเปิดเข้าไป ก่อนจะเห็นยัยเวียร์ที่หลับสนิทไม่รู้เรื่อง ส่วนนายซีเคนั้นก็กอดเพื่อนฉันซะหนาแน่นเลยนะ เห็นแล้วขัดตาชะมัด ให้ตายเถอะ!

“ อะแหมๆ ”

“ ... ” ไร้การตอบรับ

“ เฮ้ย! เช้าแล้วเว้ย~~ ตื่นได้แล้ว!!

ซีเวียร์และซีเคถึงกับสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกันทันที ก่อนที่ยัยเวียร์จะหันหน้าไปพบกับซีเคก็ถึงกับตกใจ แล้วถีบซีเคจนตกเตียง

“ เฮ้ย!!

  ตุ้บ!

“ โอ๊ย~~ ยัยบ้า ถีบฉันตกเตียงทำไมเนี่ย! ” ซีเคลุกขึ้นก่อนจะเอ่ยเถียงขึ้น

“ นายนั้นแหละ ไอ้บ้า!! บังอาจมาเอารีอาฉันไป แล้วมานอนห้องเดียวกับฉันทำไม ”

“ ก็คนมันคิดถึง อยากห้องเดียวกับแฟนนี้ อีกอย่างนะฉัน.... ”

“ โว้ย!! หยุดทั้งสองคนนั้นแหละ!

“ ... ” เงียบกริบ

“ ฟังฉันก่อนดิ! อย่างแรกเลยนะ ฉันอยากฆ่าแฟนแกมากเลยยัยเวียร์ บังอาจมาแย่งที่นอนฉัน แล้วให้ฉันไปอยู่กับพี่พีเจ ”

“ ฆ่ามันเลย ถีบมันเลย - - ฉันอนุญาต ”

“ ถึงแกไม่อนุญาต ฉันก็จะเตะมันอยู่แล้ว ” ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ซีเค แล้วจัดการเตะจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญของหมอนั้นทันที

 ตุ้บ!

“ อ๊ากกกกก เตะที่ไหนไม่เตะ มาเตะที่น้องชายฉันทำไม ToT

“ สมน้ำหน้า! / สมน้ำหน้า!

“ น้องชายฉันจะเป็นไรไหมเนี่ย ToT

“ เป็นก็ดีดิ - - ” ซีเวียร์

   ปัง!

เสียงประตูห้องเปิดเข้ามา ลืมไปว่าตอนนั้นฉันปิดประตูไม่สนิท เลยทำให้มีใครเข้ามาได้ ใครคนนั้นก็ไม่ใช่ใครหรอกนอกจากพี่พีเจ - -

“ พะ...พี่พีเจ ช่วยผมด้วย ToT

“ เป็นอะไรของแกอีก - - ”

“ โดนยัยรีอาเตะน้องชาย ToT

“ เฮ้ย! ไหนๆก็อยู่กันครบสี่คนล่ะ เล่าให้ฟังทีเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น - - ” ซีเวียร์เอ่ยขึ้น   ก่อนที่ฉันจะเริ่มเล่าเรื่องทั้งหมดให้ ต่อด้วยพี่พีเจที่เล่าต่อจากที่ฉันหลับไป ว่าเป็นไงมาไงถึงเป็นแบบนี้ แต่ตอนนี้คนถูกสงสัยสุดคือซีเค ว่าเข้ามาได้ยังไง

“ นายเข้ามาได้ไงซีเค ” ฉันเอ่ยถามอย่างสงสัย

“ แหะๆ ก็ปีนเข้ามาทางหน้าต่างนะ ^0^

“ ฮ่ะ!! ” ฉันและซีเวียร์

^0^

“ ฉันจำได้ว่าล็อกแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไม.... ”

“ แกลืมล็อกเหรอยัยเวียร์ –[]-

“ สงสัยจะเป็นอย่างนั้นนะจ๊ะเพื่อน ^^; แหะๆ ”

“ ไอ้เวียร์! =[]=

“ เค้าขอโทษนะเพื่อน -/\- คราวหน้าไม่ลืมแล้ว ”

“ - - เออๆ จบกันแค่นี้แหละ คืนนี้ค้างที่นี้อีกหนึ่งคืน ฉันต้องอยู่กับแก ส่วนซีเคนายไปอยู่กับพี่พีเจของนายเลยนะ ”

“ อ้าว! -0- ได้ข่าวว่าพี่พีเจของเธอไม่ใช่หรอ ”

“  - -* ว่าไงนะ ”

-/\- เปล่าครับ ไม่มีอะไร ”

“ งั้นก็พอแค่นี้แหละ เหนื่อยชะมัด ” ฉันเอ่ยขึ้นก่อนจะนั่งลงบนเตียง แล้วเงยหน้ามองทั้งพี่พีเจและซีเค ซึ่งสองคนนั้นก็มองมาทางฉันกับซีเวียร์เหมือนกัน

“ มองไรนักหนา กลับห้องไปได้แล้ว - - ” ซีเวียร์เอ่ยไล่

“ ห้องตัวเองก็มีไม่ใช่หรอ - -?

“ ไล่กันอย่างนี้เลย กลับก็ได้ ไปพี่ กลับห้องเรากัน ” ซีเคเอ่ยขึ้นก่อนจะลากพี่พีเจให้ออกไปด้วย

ตอนนี้ก็เหลือแค่ฉันกับซีเวียร์ล่ะ - - ฉันทิ้งตัวลงไปนอนบนเตียงอย่างเหนื่อยๆ ก่อนเอ่ยพูดกับซีเวียร์ขึ้น

“ แกไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนเลย เสร็จแล้วมาปลุกฉันด้วย ”

“ อย่าบอกนะว่า แกจะนอนต่อ - - ”

“ เออดิ - - ขอนอนหน่อยนึงเถอะ ”

“ ตามใจ เดี๋ยวฉันมาปลุกแล้วกัน ”

“ อือ ขอบใจ ” ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนจะนอนไปด้วยความเหนื่อยหล้า และคิดอะไรหลากหลายอย่างที่ทำให้ฉันสับสนไปหมด นี้ฉันต้องเจอกับเรื่องอะไรบ้างเนี่ย

บางที...ฉันรู้สึกแปลกๆยังไงกับตัวเองก็ไม่รู้ ฉันเอามือแตะที่ริมฝีปากตัวเองเล็กน้อย ก่อนที่หน้าพี่พีเจจะลอยเข้ามา นี้ฉันหลอนพี่เขาขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย =[]=

ความจริงฉันก็ชอบนะ จูบของเขาน่ะ  แต่ฉันไม่อยากให้ตัวเองมาเสียใจในภายหลังยังไงก็ไม่รู้ แถมเกมส์นั้นก็ดันตอบพี่เขาไปแล้วว่าจะเล่น สงสัยฉันคงต้องใจแข็งให้มากแล้วสิ แต่ทำไมฉันรู้สึกเหมือนตัวเองจะใจอ่อนกับเกมส์ครั้งนี้ไปหน่อยยังไงก็ไม่รู้นะ ที่ยอมเปิดโอกาสให้คนแบบนั้นได้เข้ามาหัวใจฉันนะ ก็ช่วยไม่ได้จริงๆนี้ ในเมื่อเขาขโมยหัวใจกับจูบฉันไปแล้ว เขาก็ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เขาไว้กับฉันเหมือนกัน

หึ...มันอาจไม่ง่ายเสมอไปก็ได้นะคะพี่พีเจที่จะทำให้ใครรักใครน่ะ

บางทีมันอาจจะง่ายหรือยากกว่าที่คิดก็ได้นะ J























 

---------------------------------------------------

สวัสดีค่ะ ><  กรี๊ด กรี๊ด กรี๊ด  ศึกพวกนางมาแล้ว อร๊ายย  น่ารักมากอ่ะคู่นี้ ฮ่าๆๆ   ต้องติดตามต่อไปนะคะว่าจะเป็นยังไง  ยังไงไรท์ก็ไม่ขออะไรมาก ขออย่างเดียวคือคอมเม้นต์กำลังใจ ^^ อยากให้เม้นต์กันหน่อยนะ ไรท์จะได้มีกำลังใจ  แล้วก็อย่าลืมคอมเม้นต์+โหวตให้กันด้วยนะคะ จะรอโหวต+คอมเม้นต์นะ

~~ ขอบคุณค่ะ ~~

By : Amy07

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #15 Nat (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 03:20
    สู้ๆน่ะเป็นกำลังใจให้คะแอด
    #15
    0
  2. #6 KAMAN PORFAR (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 15:45
    สนุกมากกกกกกกกกกกกกกฃ

    ฟินเฟ่ออออออออ
    #6
    0