Love happiness ความสุขของรักเริ่มต้นด้วยเกมส์

ตอนที่ 8 : 7 : เพื่อนสนิท ( 1 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 129
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 เม.ย. 57

7

เพื่อนสนิท  ( 1 )

          ผ่านไปหนึ่งเดือนกว่าๆ

 ฉันละไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะทนอยู่กับไอ้บ้าซีเคนี้มาได้ 1 เดือนกว่าๆ  เหนื่อยใจมั้ย  ก็เหนื่อย  ต้องเล่นสงครามประสาทนี้แถบทุกวัน - - ขนาดมีหมาอยู่ด้วยยังไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย ตอนนี้ทางมหาลัยฉันก็เริ่มเปิดเรียนได้ 2-3 สัปดาห์ล่ะ ฉันละโดนเพื่อนแซวบ่อยเลยที่ไปออกรายการ Thailand    Love   Happiness กับซีเค หนุ่มสุดฮอตคณะนิเทศศาสตร์ - - ส่วนฉันเรียนคณะบริหารธุรกิจ เพื่อที่จะได้ไปบริหารบริษัท Diamond-sity  ซึ่งเป็นบริษัทของครอบครัวฉันได้หลังเรียนจบไงล่ะ มหาลัยที่ฉันกับซีเคเรียนเป็นมหาลัยชื่อดังของเมือง Shi-hydro  ค่าเทอมก็สูงมาก  แถมการสอบนี้ก็ยากสุดๆ แบบว่า ใครไม่เก่งจริง ไม่รวยจริง เข้าไม่ได้นะจ๊ะ จะบอกให้  ฮ่าๆ  ถึงตอนนี้ฉันกับไอ้ซีเคจะอยู่มหาลัยเดียวกัน ( แต่คนละคณะ ) แต่ตอนกลับห้องพักก็ต้องอยู่ด้วยกันอยู่ดี - -  ถึงทางรายการเขาจะเอาแค่บางช่วงบางตอนมาออกรายการก็เถอะ ส่วนใหญ่จะเป็นตอนที่ไปเที่ยวเล่น หรือทำกิจกรรมร่วมกับ 3 บ้านข้างๆ  ไม่ค่อยเอาตอนที่อยู่บ้านพักด้วยกันสักเท่าไหร่ ซึ่งมันก็ดีแล้วล่ะ - - ถ้าเล่นเอาทุกตอนตลอด 24 ชั่วโมงอย่างนี้ไปตลอดและทุกวันอย่างนั้นฉันได้ตายกันพอดี - -

“ ไงจ๊ะ ยัยซีเวียร์เพื่อนรักกกก ^3^  ” เสียงของเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลอ่อน ดวงตากลมโตสีทอง หน้าตาน่ารัก อย่างรีอาเอ่ยทักฉันขึ้น

“ ไงจ๊ะ  ยัยรีอาเพื่อนเลิฟฟฟฟ  คิดถึง คิดถึง ^0^ ” ฉันล้อเลียนยัยรีอาบาง แล้วเราสองคนเพื่อนรักก็เดินไปกอดกันอย่างคิดถึง คิดถึงมากกกก

“ ฮ่าๆๆ  ไปที่คณะกันก่อนเถอะ ไม่ได้เจอแกตั้งนาน  คิดถึงดาวคณะอย่างแกจัง ฮ่าๆ ”

“ ฉันก็คิดถึงแกเหมือนกัน  มีเรื่องที่อยากคุยกันด้วยเยอะเลยล่ะ ฮ่าๆ  แต่ไม่ต้องเรียกฉันว่าดาวคณะก็ได้นะ - - ไม่ต้องการฟังชื่อนั้น ”

“ ฮ่าๆ  จะพยายามนะจ๊ะ  แต่ตอนนี้เราขึ้นไปที่ห้องเรียนกันก่อนเถอะ - - ” เอ่ยจบรีอาก็เดินจับมือกับฉันแล้วเดินขึ้นห้องเรียนกัน ระหว่างที่เดินมีหนุ่มๆหันมามองฉันกับรีอากันเพียบเลย แถบยังส่งสายตาหวาบหวิวมาอีก อี๋ ฉันสยองเว้ย มองอยู่นั้นแหละ ไม่เคยเห็นคนหรือไง จริงๆก็ยอมรับนะว่า ฉันกับยัยรีอาน่ะ ก็สวยพอๆกันนั้นแหละ  แต่ฉันสวยกว่ายัยรีอานั้นนิดนึงนั้นแหละ เลยได้เป็นดาวคณะ ส่วนยัยนี้คะแนนห่างจากฉันแค่ไม่กี่คะแนนเอง  จริงๆฉันกับรีอาก็ไม่ได้คบกันเพราะความสวยและความรวยหรอกนะ แต่คบกันเพราะนิสัยใจคอต่างหากล่ะ ฉันคบกับยัยนี้มาตั้งแต่ ม.1 ล่ะ - - สนิทกันมาก รู้เรื่องเกี่ยวกับครอบครัวและเรื่องต่างๆของกันและหมด  เพราะพวกเราสองคนเวลามีเรื่องอะไรก็จะมาเล่าให้ฟังกันหมด

.

.

.

.

------  เวลา 12.00 น. ------

  ที่ร้าน Sizzler  แห่งนึง

“ รับอะไรดีค่ะ ” พนักงานหญิงคนนึงเอ่ยขึ้น

“ งั้นเอาไก่ย่างเซาท์เวสต์ที่นึงค่ะ ” รีอาเอ่ยขึ้นหลังจากดูเมนูเสร็จ

“ งั้นฉันเอาเฟรนซ์คัท พอร์ค ช้อป ที่นึงค่ะ ” ฉันเอ่ยต่อจากรีอา

“ แล้วเครื่องดื่มล่ะค่ะ ” 

“ น้ำเปล่าค่ะ/น้ำเปล่าค่ะ ” ฉันกับรีอาเอ่ยขึ้นพร้อมกัน

     หลังจากที่พนักงานหญิงคนนั้นจนรายการอาหารที่สั่งเสร็จ ก็เดินหันหลังกลับไป  หลังจากนั้นยัยรีอาก็แซวฉันเล่นแล้วค่อยเปิดประเด็ดถามเรื่องฉันกับซีเคระหว่างออกรายการ

“ แหมๆ ^^ อิจฉาคนสวยกว่าจัง มีแต่คนมองกันทั้งนั้น ”

“ คนอื่นที่ว่าเนี่ย  เขามองเธอหรือเปล่า อย่าโยนมาให้ฉันสิ ฮ่าๆๆ ”

“ เออว่ะ  ลืมคิดเลย ฮ่าๆๆ  คิดแต่ว่าเขามองแกกันทั้งนั้น ฮ่าๆๆ  ลืมนึกว่ามันมองตัวเองมาด้วยนี้ ฮ่าๆๆ ”

“ ฮ่าๆๆ  แกก็สวยไม่น้อยไปกว่าฉันหรอก ช่วงนี้ฉันเห็นอยู่นะ  พี่พีเจเขาเหมือนมองแกอยู่ห่างน่ะ ^^ ” ฉันยิ้มเจ้าเล่ห์เล็กน้อยให้กับรีอา ก็จริงนี้ ช่วงนี้ฉันเห็นพี่พีเจมองไอ้รีอาอยู่อ่ะ จะให้ฉันคิดว่าอะไรล่ะ

“ - - แกคิดไปเองหรือเปล่า อย่างพี่พีเจเนี่ยนะจะมองฉัน เหอะ! เสือผู้หญิงอย่างนั้นน่ะ  แต่ฉันเห็นเขามากันเป็นกลุ่มไม่ใช่หรอ ถ้าจะมองซีเคอาจจะมองแกก็ได้ ส่วนคนอื่นในกลุ่มอาจจะมองไปด้วยอย่างนั้นก็ได้มั้ง ”

“ เหรออ ” ฉันแกล้งตอบไปอย่างงั้นแหละ  คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง สายตาที่พี่พีเจมองยัยรีอาเนี่ย มันเหมือนมีความหมายอะไรลึกซึ้งแฝงอยู่อย่างนั้นน่ะ -////- คิดแล้วเขินแทนเพื่อนนะเนี่ย  ฉันว่าอีกไม่นานน่ะ  ยัยรีอากับพี่พีเจอาจได้อยู่ใกล้กัน และใกล้ชิดกัน แล้วรักกันก็ได้ ประมาณนี้อ่ะ  >///<  อร๊ายยย  ฉันเชียร์คู่นี้

“ เออ  อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ ว่าแกคิดอะไรอยู่ -*-  ”

“ คิดอะไร  ไม่มีเลย ไม่ได้คิดๆ ”

“ เหรอออออ ”

“ ก็เออไง  ความจริงก็คิดนิดหน่อยแหละ ฮ่าๆๆ ”

“ เหอะมาคุยเรื่องแกกับซีเคดีกว่า  เป็นไงจ๊ะ  อยู่ด้วยกันได้เดือนกว่าเนี่ย มีหวั่นไหวกันบ้างมั้ยเอ่ย ^^

“ แล้วแกคิดว่าไง - - ถึงได้ถามแบบนี้ ”

^^ ฉันคิดว่ายังไงก็ต้องหวั่นไหวตามประสาคนใกล้บางแหละ ถึงแกจะใจแข็งแค่ไหนก็ตาม สุดท้ายก็ต้องมีใจอ่อนลงบ้างแหละนิดนึงอ่ะนะ  ฮ่าๆๆ ”

“ ยัยรีอา!!  >////<  จำไว้เลยนะแก ”

“ ฮ่าๆๆ หรือไม่จริงล่ะ ”

“ ก็...จริงอยู่นิดนึงแหละ -/////-  ”

“ หึว่าแล้วเชียว  อีกเดี๋ยวแกก็มีแฟนแล้วอ่ะดิ -3-  ”

“ แต่ก็ไม่แน่  แกอาจจะมีแฟนก่อนฉันก็ได้  เผลอๆลงจากคานก่อนฉันอีกก็ได้มั้ง ฮ่าๆๆ ”

“  เหรอออ  แน่ใจเหรอว่าฉันจะมีแฟน ไปฟังใครพูดมาห่ะ ”

“ ฉันสังเกตเอาก็รู้ล่ะ ถามจริงเหอะ แกยังชอบพี่พีเจอยู่ใช่ป่ะ ถึงวันเวลาจะผ่านไปนานแล้วก็เถอะ แต่แกก็ไม่เคยลืมพี่เขาได้เลย อันนี้ตอบตามความจริงนะเว้ย ”

“ เออ -////-  ฉันยอมรับว่ายังชอบพี่เขาอยู่ 50% ตอนนี้ตัดใจมาได้ครึ่งนึงล่ะ เวลาเจอพี่เขาฉันยอมรับว่ามีหวั่นไหวบ้างแหละ ”

“ ว่าแล้วเชียว ”

“ เอ่อ...ใกล้วันวาเลนไทน์แล้วหนิ แหมๆอย่างนี้คงได้เห็นดอกกุหลาบเต็มโต๊ะแกล่ะสิ ”

“ โต๊ะแกด้วย - - ไม่ใช่โต๊ะฉันคนเดียวสักหน่อย ”

“ แหมๆ สาวๆคุยไรกันเนี่ย ”  เสียงปริศนาของชายหนุ่มคนนึงดังขึ้น ฉันและรีอาหันหน้าได้ตามเสียงนั้น ก็เห็นชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีเงิน  ดวงตาสีฟ้า กำลังยิ้มมาทางเราสองคน แล้วเดินมาร่วมโต๊ะด้วย

“ ซิวเวอร์!! / ซิวเวอร์!! ” ฉันกับรีอาเอ่ยขึ้นพร้อมกันอย่างตกใจ ซิวเวอร์เดือนคณะของคณะบริหารธุรกิจ เพื่อนสนิทฉันอีกคนกับยัยรีอา เอ่อ...ที่ฉันเคยบอกว่าไม่ค่อยนิสัยผู้ชายน่ะ ขอยกเว้นอีตาคนนึงนะ เพราะอีตานี้เป็นเพื่อนฉันกับรีอา เนื่องจากอีตานี้มันมีนิสัยกวนตีนนิดหน่อยคล้ายกัน ฉันกับรีอารู้จักกับอีตานี้ตอน ม.4 แรกๆก็ไม่สนิทกันหรอก แต่ครูจัดที่นั่งให้เราสามคนนั่งใกล้กันน่ะ เลยสนิทกัน

“ ตกใจอะไรขนาดนั้น คนนะครับไม่ใช่ผี ฮ่าๆๆ ” ซิวเวอร์เอ่ยทักทายอย่างกวนๆ

“ อยู่ๆก็มา ใครไม่ตกใจก็บ้าแล้ว ” รีอาเอ่ยขึ้น

“ แล้วคิดยังไงมานั่งกับพวกฉันเนี่ย ดูดิสาวๆในร้านมองนายหมดแล้ว ” ฉันเอ่ยพร้อมบอกเป็นเชิงว่าให้มองไปรอบๆ ซึ่งก็เป็นอย่างที่ฉันคิด ก็อีตานี้มันก็หล่อจริงนี้น๊า ถึงได้เป็นเดือนคณะได้เนี่ย

“ ฮ่าๆ  มานั่งกับเพื่อนมันผิดตรงไหนว่ะ - - อีกอย่างฉันไม่แคร์สายตาพวกนั้นหรอก ” ซิวเวอร์เอ่ยอย่างขำๆ

“ เพื่อนเก่านะสิ  คบกันมาตั้งแต่ ม.4 พอเข้ามหาลัยนี้ไม่สนฉันกับยัยรีอาเลยนะยะ - -* งอนจริงๆนะเนี่ย ”

“ เออ  นั้นดิ  เริ่มเข้ากับพวกผู้ชายได้แล้วหรอ เห็นเมื่อก่อนเพื่อนผู้ชายมีอยู่ไม่กี่คน แล้วก็คบกับฉัน 2 คน แหมๆ เดี๋ยวนี้ฮอตใหญ่เลยนะ ได้เป็นถึงเดือนคณะ ^^

“ ฮ่าๆ  แล้วซีเวียร์ล่ะ  แกก็เป็นดาวคณะไม่ใช่หรอ อย่างอนไปเลยนะตัวเอง เค้าเป็นเดือน ตัวเองเป็นดาว คู่กัน คู่กัน -3- ” หลังจากนั้นซิวเวอร์ก็เอาหน้ามาใกล้ซีเวียร์ แล้วบีบจมูกเล่นอย่างหมั่นเคี้ยว   

“ แล้วดาวกับเดือนก็คู่กัน  ฮิ้วว   ฮ่าๆๆ ” รีอาต่อให้

“ ไอ้บ้า!!  มาบีบจมูกฉันทำไมเนี่ย  >////<  ฮ่าๆๆ ”

“ อะ....อาหารมาแล้วกินกันดีกว่า ” ซิวเวอร์เอ่ยอย่างอารมณ์ดี  ก่อนจะแย่งอาหารฉันกับรีอากิน แต่ฉันกับรีอาห้ามเอาไว้ก่อน หมอนั้นเลยอด ฮ่าๆๆ

“ ไม่ได้ !! ฉันไม่ให้แกกินอาหารของฉัน ไปกินของรีอานู่น ” ฉันเอ่ยห้ามก่อน แล้วซิวเวอร์ก็เปลี่ยนตำแหน่งการกินอาหารจากจานของฉัน  ไปยังรีอา

“ ไม่ได้เว้ย!! ฉันก็ไม่ให้เหมือนกัน อยากกินนักไปสั่งกินสิ ” รีอาเอ่ยขึ้น

“ โว้ย!!  ยัยบ้า  ไม่สงสารฉันเลยหรือไง อุส่าห์มานั่งคุยด้วย เพราะคิดถึงพวกแกสองคนนะเนี่ย  ยังจะมาใจร้ายใส่อีก T-T  เออ  สั่งเองก็ได้  เชอะ -3-  ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้นอย่างงอนๆก่อนจะเรียกพนักงานมาสั่งอาหาร เพื่อที่จะได้กินข้าวกับฉันและรีอา ระหว่างทานข้าวไป พวกเรา 3 คนก็คุยกันไปเรื่อยเปื่อย คุยไปคุยมา ซิวเวอร์ก็เอ่ยถามเรื่องฉันกันซีเคขึ้น - - จำไว้นะไอ้เพื่อนเวร

“ แหมๆ ได้ยินมาว่าไปออกรายการ Thailand    Love   Happiness กับซีเค หนุ่มสุดฮอตคณะนิเทศศาสตร์ หรอจ๊ะตัวเอง ^0^  ” ซิวเวอร์เอ่ยอย่างกวนๆ

“ ทางที่ดีแกไม่ต้องเรียกฉันว่าตัวเองก็ได้ - - ฉันสยองเว้ย ” ฉันเอ่ยขึ้นพร้อมกินไปด้วย

“ เออน๊า  ฉันจะเรียกแกยังไงก็เรื่องของฉัน ตอบคำถามเพื่อนสุดที่รักอย่างฉันมาเลย เป็นไงบ้างว่ะ ”

“ น่าเบื่อจะตายอยู่แหละ ต้องเล่นสงครามประสาทกันด้วยทุกวัน ขนาดเอาดีมอลต์ไปด้วย ยังช่วยอะไรไม่ได้เลย  ไอ้เราก็นึกว่าจะมีหวงเราบ้าง ที่ไหนได้แถบจะไม่หวงเลย แถมยังเล่นกับซีเคแถบทั้งวันอีกด้วย ”

“ ดีมอลต์ ?? หมาแกอ่ะนะ  นี้แกถึงขนาดเอาหมาไปด้วยเลยหรอเนี่ย O_o ” ซิวเวอร์

“ ก็เอออ่ะดิ  แต่ไม่เห็นจะช่วยให้อะไรมันดีขึ้นได้เลย -*-  ”

“ แล้วแกกับซีเคมีซัมธิ่งรองกันยังอ่ะ ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้นพร้อมทำตาแบบอยากรู้สุดๆ

“ ยังเว้ย!!  จะบ้าหรอไง ถึงฉันกับซีเคจะอยู่บ้านพักเดียวกัน นอนห้องเดียวกัน แต่ยังไม่ได้ทำอะไรอย่างที่แกเว้ย  อีกอย่างเตียงที่นั้นมันก็ใหญ่มากด้วย ฉันนอนฝั่งนึง  ซีเคนอนฝั่งนึง  มีหมอนคั่นกลาง - - ”

“ ตอนแรกฉันก็นึกว่าแกจะไม่รอดเหมือนซิวเวอร์เหมือนกันแหละแก ” รีอา

“ - - นี้แกคิดว่าฉันง่ายหรือไงไอ้ซิวเวอร์ ยัยรีอา .... ฉันไม่ได้ง่ายนะเว้ยจะบอกให้ แกสองคนกับฉันก็เรียนศิลปะป้องกันตัวที่เดียวกัน ฝีมือก็พอๆกัน ถ้าไอ้ซีเคมันคิดจะทำอะไรฉันนะ มันคงได้ตายก่อนทำน่ะ ”

“ เออ  ฉันรู้ว่าแกมันเก่ง  เอาตัวรอดได้ ขอให้รอดได้ตลอดรอดฝั่งละกัน ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้น  นี้มันชมฉันหรือประชดฉันว่ะ - - ไอ้บ้านี้

“ ตัวแกอาจจะรอด แต่หัวใจแกอาจจะไม่รอดก็ได้นะเว้ย ” รีอาเอ่ยขึ้นพร้อมยิ้มมุมปาก

“ ฮิ้ววว ” ซิวเวอร์ส่งเสริม

“ ไอ้เพื่อนบ้า -/////-  พอเลยๆ กินข้าวต่อได้แล้ว ”

“ ฮิ้วววววว  อะย่ะ อะย่ะ  เขินหรอ  อันแน่ หน้าแดงเลย  กิ้วๆ ” ซิวเวอร์และรีอายังแซวฉันไม่หยุด  จำไว้เลยนะไอ้เพื่อนบ้า อย่าถึงตาพวกแกบ้างนะ ฉันจะล้อกลับให้สาสมกับที่พวกแกล้อฉันเลย

“ เออ  พอเลยๆ เปลี่ยนมาที่เรื่องของรีอาดีกว่า ” ฉันยิ้มมุมปากเล็กน้อยหันไปมองรีอา  ส่วนซิวเวอร์ก็หันไปมองรีอาด้วยเช่นกัน หลังจากนั้นก็ถามใหญ่เลย ฮ่าๆ

“ อะไรนะ!!  O_o  ไอ้รีอานี้แกจะมีแฟนแล้วหรอ ใครมาจีบแกอ่ะ แล้วแกชอบผู้ชายคนนั้นป่ะ แล้วผู้ชายคนนั้นเป็นใคร ฉันรู้จักเปล่า  แล้ว ...... ”

“ โว้ย!!  พอแล้ว ไอ้ซิวเวอร์แกนี้ถามทีชุดใหญ่เลยนะ ไอ้บ้า!!  ฉันยังไม่มีแฟนโว้ย ” รีอาโวยวายเมื่อเจอคำถามชุดใหญ่จากซิวเวอร์ เป็นใครก็ต้องโวยกันบ้างแหละ

“ แต่เดี๋ยวแกอาจกำลังจะมีในเร็วๆนี้ ฉันเห็นนะ  สายตาที่เขาคนนั้นมองแกอ่ะ ^^ อะย่ะๆ ” ฉันต่อให้

“ โห้ไรว่ะ  ถ้าพวกแกสองคนมีแฟน ฉันก็ต้องอยู่โสด  บนคานคนเดียวดิ อะไรว่ะ มีแฟนพร้อมกันหมดสามคนไม่ได้หรือไง พวกแกอ่ะ  ไอ้ซีเวียร์  ไอ้รีอา  พวกแกจะทิ้งฉันอยู่บนคานคนเดียวหรอ T0T เศร้าอ่ะ ”

“ บอกว่าไม่ใช่แฟนไง!! / บอกว่าไม่ใช่แฟนไง!! ” ฉันกับรีอาโวยใส่ซิวเวอร์ขึ้นพร้อมกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น