Love happiness ความสุขของรักเริ่มต้นด้วยเกมส์

ตอนที่ 3 : 2 : ซีเวียร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    11 พ.ค. 57

2

ซีเวียร์

                              ฉันกลับมาถึงที่บ้านหลังจากไปทำงานที่บริษัท Diamond-sity  ซึ่งเป็นบริษัทของครอบครัวฉัน โดยมีคุณ คุณธนาวัตร  กิตติสวัสดิ์ เป็นเจ้าของบริษัทและเจ้าของธุรกิจ ซึ่งเป็นคุณพ่อฉันเองแหละค่ะ  ครอบครัวฉันมีกันอยู่ 5 คน มี คุณย่า  คุณธัญญา กิตติสวัสดิ์ ผู้ก่อตั้งบริษัทและธุรกิจนี้ขึ้นมาพร้อมกับ คุณโซเปียว กิตติสวัสดิ์ คุณตาฉันเองแหละ ครอบครัวฉันมีเชื้อสายจีนน่ะ  คุณตาฉันเป็นคนจีน แต่หนีมาอยู่มาเมืองไทย จนได้พบรักกับ คุณย่าของฉัน อยู่กันไม่นานก็มีคุณพ่อขึ้นมา คุณพ่อฉันเป็นลูกคนเดียวของบ้าน เลยได้รับมรดกมามากมาย รวมทั้งได้รับกิจการช่วงต่อจากคุณย่าและคุณตา แต่แปลกแหะ - - คนจีนเค้าน่าจะมีลูกหลายคนนี่น๊า ทำไมคุณย่าถึงมีแค่คุณพ่อคนเดียวเองอ่ะ แต่ก็ชั่งเถอะ คุณพ่อฉันจะได้รับมรดกคนเดียว อิอิ ^^ ส่วนคุณแม่ฉัน คือ คุณรัณทิดา กิตติสวัสดิ์ พบรักกับคุณพ่อตอนที่แม่ฉันอยู่มหาลัย ตอนนั้นที่แม่ฉันมหาลัยท่านเป็นดาวคณะเลยนะ ลูกออกมาเลยหน้าตาน่ารักอย่างนี้ไง แหมๆ พูดถึงเรื่องครอบครัวฉันเยอะไปหน่อย ไหนก็พูดมาสะขนาดนี้แล้วขอต่ออีกนิดนึงล่ะกัน ^^ คุณพ่อกับคุณแม่อยู่มาได้ไม่กี่ปี มีฉันและพี่ชายของฉันของฉันขึ้นมา สงสัยล่ะสิ ว่าฉันมีพี่ชายด้วยหรอ ฮ่าๆๆ  พี่ชายฉันชื่อ บีจี อยู่กลุ่มแก็ง play boy อะไรนั้นน่ะ   ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพี่ฉันต้องไปอยู่กลุ่มพวกนั้นด้วยเนี่ย - - ก็ยอมรับนะว่าพี่ฉันหล่อหน้าตาดี โฆษณาพี่ชายตัวเองแปป *3* ส่วนฉันก็ชื่อ ซีเวียร์ อดีตนักแสดงเด็ก แต่ฉันออกจากวงการบันเทิงไปแล้วล่ะ เพราะมันส่งผลเสียต่อการเรียนฉัน  แต่ก็คนมาติดต่อฉันไปถ่ายแบบบ้าง ฉันก็ยอมรับว่ายอมรับทำงานถ่ายแบบบ้างนะ แต่น้อยอยู่  อ่อ ตอนนั้นที่ฉันบอกว่าครอบครัวฉันมี 5 คนนะใช่  เพราะคุณตาท่านเสียไปแล้วเมื่อ 9 ปีก่อนน่ะ เลยเหลือแค่คุณย่า คุณพ่อ คุณแม่ พี่บี และฉันเอง  ยังไม่รวมเจ้า ดีมอลต์ สุนัขพันธุ์โกลเด้น รีทรีฟเวอร์  ของฉันอีกนะ  พี่บีซื้อให้ฉันเป็นของขวัญวันเกิดนะ ตอนนี้มันยังเล็กอยู่น่ารักมากเลยล่ะ ><

“ เวียร์ทำงานเสร็จแล้วหรอลูก มานั่งกินข้าวมา ” พ่อฉันเอ่ยขึ้นพร้อมกวักมือเรียกฉันมา ฉันเลยเปิดประตูอุ้มเจ้าดีมอลต์ที่วิ่งเล่นอยู่นอกบ้าน เข้ามาในบ้านด้วย

“ ค่ะพ่อ  เดี๋ยวเวียร์ขอเอา เจ้าดีมอลต์  และกระเป๋าที่เอาไปทำงานไปไว้ในห้องเวียร์ก่อนนะค่ะ แล้วจะลงมาค่ะ ” ฉันเอ่ยจบก็เดินตรงไปที่บันได เพื่อจะเข้าห้องของฉันเองแหละ พอเข้าไปในห้องฉันก็ปิดประตู และวางเจ้าดีมอลต์ลง พร้อมกับเอากระเป๋าไปวางไว้ที่โต๊ะทำงาน

“ อยู่ในห้องฉันไปก่อนนะดีมอลต์ เดี๋ยวฉันจะมาเล่นด้วยนะ ” ฉันเอ่ยจบ  ก็ปิดประตูห้องแล้วเดินลงไปกินข้าวกับครอบครัวฉันทันที

“ งานเรียบร้อยดีมั้ย ” คุณแม่เอ่ยขึ้น

“ ก็ดีค่ะ  ทุกอย่างเรียบร้อยดี ไม่มีปัญหาเลยค่ะ ^^

“ ไงหลานย่าเหนื่อยมั้ย งานคงเยอะน่าดูสินะ ^^  ” คุณย่าเอ่ยพร้อมยิ้มให้ฉันเล็กน้อย

“ ก็เยอะพอควรนะค่ะคุณย่า ^^ แต่ตอนนี้เรามากินข้าวกันดีกว่านะค่ะ แล้วพี่บีล่ะค่ะ ยังไม่กลับบ้านมาอีกหรอค่ะ ”

“ เจ้าบีมันไปกินกับเพื่อนมันน่ะ ” คุณพ่อเอ่ยเสียงเรียบ  ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเพื่อนพี่บีมีใครบ้างก็ไอ้กลุ่ม play boy นั้นแหละ - -

“ อ่อค่ะ...งั้นเรามากินข้าวกันเลยดีกว่าค่ะ  วันนี้อาหารเย็นเราน่ากินมากเลย ^^  ” เอ่ยจบทุกคนก็ลงรับประทานอาหารเย็นในทันที แหมๆอาหารเย็นวันนี้มีแต่ของดีๆทั้งนั้น ของโปรดฉันด้วยเลยแหละ พอทุกคนรับประทานอาหารกันเสร็จหมดแล้ว คุณพ่อเอ่ยก็ขึ้นถามฉันเป็นการทำลายความเงียบ

“ เอ่อ....เวียร์  ลูกรู้เรื่องที่ลูกต้องไปออกรายการ Thailand    Love   Happiness ยัง เจ้าบีมันบอกลูกยังล่ะ ”

“ รายการอะไรอ่ะคุณพ่อ...เวียร์ไม่เห็นรู้เรื่องอะไรเลย...แล้วพวกเขาติดต่อมาตอนไหน  อะไร ยังไง  ก็ยังไม่เห็นรู้เลยอ่ะ  แล้วนี้เขาติดต่อคุณพ่อมาเปล่าค่ะ ” ฉันยังงงอยู่เลย  รายการบ้าไรเนี่ย ฉันไม่อยากจะไปออกเลย เสียเวลาในการทำงานฉันจริงๆ ฉันก็แค่เคยดัง แล้วก็ตอนนี้ก็มีถ่ายแบบบ้าง นี้อะไรเนี่ยจะให้ฉันไปออกรายการอีก  โอ้ววม่ายยย  ซีเวียร์อยากตายยยยยย T^T

“ อ้าว...นี้หลานยังไม่รู้อีกเหรออ  เมื่อตอนกลางวันอ่ะ  พวกเขาโทรมาคุยกับพ่อหนูที่ให้หนูไปออกรายการน่ะ ^-^  ” คุณย่าฉันเอ่ยขึ้น  ขนาดคุณย่ายังรู้เลยอ่ะ  T-T

“ แล้วคุณพ่อตอบไปว่าอะไรอ่ะค่ะ ”

“ พ่อก็ตอบไปว่าตกลงสิ ก็วันเกิดลูกปีนี้พ่อยังไม่มีเวลาซื้อของให้ลูกเลย ถึงมันจะผ่านมา 4 เดือน แล้วก็เถอะ พ่อก็เลยจะให้ลูกไปพักผ่อนออกรายการนั้นน่ะ ^^ 

“ -0- แล้วงานเวียร์ล่ะ ถ้าเวียร์ออกรายการนั้นอ่ะ ใครจะมาดูแลงานเวียร์ แล้วอีกอย่างรายการนั้นมันเกี่ยวอะไรอ่ะ แล้วใช้เวลานานเท่าไร ในการอยู่รายการนั้นอ่ะ ”

“ ตอนนี้เดือนธันวาคม  ใกล้ปีใหม่แล้ว เขาเลยอยากให้เวียร์ ไปออกรายการนั้นตอนใกล้ปีใหม่นะ ถือเป็นคู่รักใกล้ปีใหม่ของปี 25XX นะจ้า  ”

“ อะไรน่ะค่ะคุณแม่   คู่รัก คุณแม่หนูพึ่งอยู่มหาลัยปี 1 เองนะแม่   จะมีแฟนได้ไง  แถมงานที่โรงเรียนกับบริษัทที่ต้องมาทำในงานฝึกหัดอยู่เสาร์-อาทิตย์ นะ คุณแม่ค่ะ  หนูต้องการเรียนให้จบนะค่ะ ช่วงปิดเทอมกลางภาคนี้หนูก็ทำแต่งาน  ไปเรียนพิเศษเสริมเพิ่มเติม ไปเที่ยวบ้างแต่น้อย แบบนี้ก็ดีอยู่แล้วนี้ค่ะ แล้วจะให้หนูไปออกรายการนั้นทำไมอ่ะ T^T

“ แต่ลูกมหาลัยปี 1 ก็ถือว่าโตแล้วนะ  ปีนี้ลูกก็อายุ 19 จะ 20 แล้วนะ บรรลุนิติภาวะแล้ว ถ้าอายุยัง 18 อยู่นี้แม่จะไม่ให้เลย  แต่ลูก 19 แล้วนะ  อีกอย่างพ่อแม่ก็อยากให้ลูกพักผ่อนบ้าง เหนื่อยมาตั้งนาน  พักบ้างเถอะลูก แต่เรื่องเรียนพิเศษ  ถึงลูกจะออกรายการ ลูกก็สามารถเรียนได้หนิ  ส่วนงานที่บริษัทก็พักไปก่อนจนกว่าจะจบรายการแล้วค่อยทำก็ได้นี้จ๊ะ ^0^  ”

“ แล้วเมื่อไหร่จะจบรายการนั่นล่ะค่ะ -3- ”

“ ก็ประมาณเดือนพฤศจิกายนของปีหน้าอ่ะจ๊ะ อีกอย่างลูกก็โตแล้ว  แม่อยากให้ลูกมีแฟนบ้างอ่ะ ที่ผ่านมามีผู้ชายมาจีบลูกตั้งเยอะ  แต่ลูกก็ไม่สนสักคน อยู่แต่กับผู้หญิง  แม่ไม่อยากให้ลูกเป็นเลสเบี้ยนนะ - -  ดังนั้นเชื่อแม่เถอะไปออกรายการนั้นซะ ”

“ คุณแม่อ่า  ตั้งนานนะแม่  เป็นปีกว่าๆเลยนะแม่   อีกอย่างนะ  หนูเป็นผู้หญิง  ไม่ใช่เลสเบี้ยน ”  ฉันเถียงอย่างสุภาพที่สุดเท่าที่จะทำได้   กรี๊ดดดด  ฉันอยากตาย  นานขนาดนั้นใครจะไปทนได้เนี่ย  แล้วผู้ชายคนนั้นที่จะมาใช้ชีวิตอยู่กับฉันแถบเป็นปี เป็นใครก็ยังไม่รู้เลย  กรี๊ดดดดดด ><

“  ไม่รู้ล่ะ  แม่ตอบตกลงกับทางรายการไปแล้ว  วันนี้วันที่  7 ธันวา  แม่ให้เวลาลูกคิด 3 วัน พอวันที่ 10 แม่จะมาถ่วงคำตอบ  แต่ 3 วันนี้ลูกยังไม่ต้องไปทำงานที่บริษัทเรานะ จะไปเดินเล่นหรือไปเที่ยวห่างที่ไหนก็เรื่องของลูก ถือเป็นการพักผ่อนไปในตัวด้วย ตกลงตามนี้นะ  ห้ามเถียง ”คุณแม่เอ่ยเสียงดุ

T_T หนูเถียงได้สะทีไหนล่ะ  งั้นตกลงตามนี้ก็ได้ค่ะ ” ฉันเอ่ยเสร็จ  ก็ขอตัวขึ้นไปขึ้นไปในห้องนอนของฉันทันที 

  ทันทีที่ฉันเข้าไปในห้องของฉัน ก็รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอนทันที ฉันออกมาจากห้องพร้อมชุดนอนที่แสนจะธรรมดา คงงงกันล่ะสิ  ครอบครัวฉันรวยขนาดนี้  แต่ฉันกลับชุดนอนที่ธรรมดา  ก็มันนอนสบายหนิ ชุดนอนฉันเป็นกางเกงขายาวสีขาว กับเสื้อแขนยาวสีขาว ก็ช่วงนี้มันหน้าหนาวหนิ  ฉันเลยเลือกที่จะใส่ ขายาว แขนยาว ส่วนใหญ่เวลาหน้าฝนฉันก็ใส่ ขายาว แขนยาวเหมือนกัน ก็อากาศมันเย็นเหมือนกันนี้น๊า  ส่วนหน้าร้อนฉันก็ใส่ กางเกงขาสั้น กับเสื้อกล้าม นอน  แล้วนี้ฉันคิดอะไรกับชุดนอนฉันล่ะเนี่ย  ฉันต้องมาคิดเรื่องรายการนั้นไม่ใช่หรอ โอ๊ยยย  ปวดหัวจะตายอยู่แล้วเนี่ย  ฉันเดินไปนั่งบนเตียง  แล้วจะเจ้าดีมอลต์ก็กระโดดมาหาฉันที่เตียง  ถึงมันจะยังเล็กอยู่ก็เถอะ แต่มันก็สามารถพอจริงๆที่กระโดดขึ้นมาได้เนี่ย เจ้าลูกสุนัขตัวน้อยกระโดดมาหาฉัน อย่างรู้งาน ฉันละรักเจ้าตัวนี้จริงๆ

“ ไง ดีมอลต์  คิดถึงฉันบ้างมั้ยเนี่ย  ตอนที่ฉันไม่อยู่น่ะ ”

  โฮ่งๆ ’  เสียงของเจ้าดีมอลต์ทำให้ฉันสบายใจและมีความสุข จึงอุ้มมันมาอยู่ที่ตักฉัน แล้วลูบหัวมันอย่างอ่อนโยน  เวลาฉันเบื่ออะไร หรือกังวลอะไร ฉันก็จะมาอยู่กับมัน แล้วเรื่องให้มันฟังน่ะ

“ ฉันจะทำไงดีอ่ะดีมอลต์  ฉันต้องไปออกรายการ  Thailand    Love   Happiness  อ่ะ แถมไปเป็นเวลาปีกว่าอีกอ่ะกว่ารายการนั้นจะจบอ่ะ โอ๊ยยย  ฉันอยากจะตายอยู่ล่ะ ต้องไปออกรายการอะไรนั้นกับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้อ่ะ  แต่ถึงยังไง  ถ้าฉันไปออกรายการนั้น  ฉันก็จะเอาเจ้าไปด้วยอยู่ดีนะดีมอลต์ เราจะไม่ทิ้งกันนะ ^^  ” ฉันเอ่ยขึ้นพร้อมยิ้มเล็กน้อยให้เจ้าดีมอลต์

ซึลพอฮาจี มา No No No ฮนจากา อานยา No No No   ออนเจนานานา เนเก ฮังซัง บิชี ดเว จุน กือแด ~

เสียงโทรศัพท์ฉันดังขึ้นเป็นเพลงเกาหลีที่ฉันชอบ เพลง No No No นั้นเอง อิอิ  มันไพเราะดีฉันเลยตั้งเป็นเสียงเรียกเข้านะ  ใครโทรมากันนะ  ฉันหยิบโทรศัพท์รุ่น Iphone 5 อันใหม่ล่าสุดมาดูว่าใครโทร

รีอา

    ยัยอารี่เพื่อนรักของฉันนี้เอง  ยัยนั้นมีนิสัยเหมือนฉันคล้ายกับฉันมาก  ชอบอะไรเหมือนกันเยอะ  แล้วก็ไม่ค่อยชอบนิสัยผู้ชาย อะไรประมาณ ครอบครัวยัยนั้นมี 4 คน พ่อ  แม่   รีอา และน้องชายมัน บ้านยัยนั้นก็คล้ายๆกับบ้านฉันนี้แหละ  ต่างก็แค่บ้านฉันรวยกว่ายัยนั้นนิดหน่อย  โอ๊ยย นี้ฉันเอาแต่เล่าเรื่องของยัยอารี่ จนลืมรับสายยัยนั้นอีก กดรับสายดีกว่า

      ~  ติ๊ด ~

“ ว่าไงอารี่ ”

 […แกๆ  พรุ่งนี้ว่างมั้ย  ไปเที่ยวกันมั้ย  แม่ฉันให้หยุดพักจากการเรียนหนัก แล้วก็หยุดพักทำงานที่บริษัทน่ะ ฉันเบื่อมากก  เลยชวนแกไปเที่ยวกันน่ะ...]

“...ก็ว่างนะ....แกนี้เหมือนกับฉันเลยนะ  โดนหยุดพักเรื่องเรียน กับ งาน น่ะ  ดีเลย ฉันก็อยากไปเที่ยวกับแกเหมือนกัน มีเรื่องอยากคุยกับแกเยอะเลย ”

[ ok งั้นพรุ่งนี้เจอกันที่ร้านกาแฟที่ใกล้ๆที่เรียนพิเศษของพวกเรานะ ]

ok  Goodbye ” วางสายเสร็จฉันก็เตรียมตัวเข้านอนโดยทันที แต่ก่อนเข้านอนฉันพาเจ้าดีมอลต์มาส่งที่นอนก่อนดีกว่า ที่นอนดีมอลต์กรงไม้คล้ายกับเตียงเด็กไม่มีหลังคา ที่รองเป็นเบาะนิ้ม มีของเล่นของมันอยู่ด้วยนิดหน่อย แต่เตียงนี้ไม่ใช่เตียงเหมือนเป็นคอกมากกว่า  มีพื้นที่ประมาณ  5 x 5 เมตร  ก็อย่างว่าอ่ะนะ  ห้องนอนฉันมันใหหญ่มากอ่ะ  เลยมีพื้นที่ให้ดีมอลต์มันนอนด้วยอ่ะนะ ฉันวางมันลงในคอกไม้

“ ฝันดีนะดีมอลต์ ” ฉันเอ่ยจบ  ก็เดินขึ้นไปทีเตียงนอนที่แสนจะสบายของฉัน หลังจากนั้นฉันก็นอนหลับไป

 

                       วันที่แรก

~ เช้าวันรุ่งขึ้น ~

เวลา 8.00 น.

     ฉันตื่นนอนจัดที่นอน  แล้วไปอาบน้ำ  แปรงฟัน แล้วแต่งตัวให้เรียบร้อย หลังจากนั้นฉันก็จัดกระเป๋าสะพายใส่ของที่จำเป็นลงไป แล้วสะพายที่แขนข้างขวาของฉันทันที  จากนั้นก็อุ้มเจ้าดีมอลต์ลงไปด้วยกัน เพื่อจะกินอาหารเช้าข้างล่าง ซึ่งทุกคนก็คงมานั่งรออยู่แล้ว พอลงมาถึงข้างล่างแล้ว ฉันก็ปล่อยเจ้าดีมอลต์ไปกินอาหารเช้าที่แม่บ้านจัดเตรียมไว้ให้ แล้วเดินมาที่โต๊ะอาหาร

“ แต่งตัวแบบนี้จะไปไหนอีกล่ะ ” บีจีเอ่ยถามขึ้น ระหว่างกำลังเป่าข้าวต้มร้อนๆเข้าปาก

“ ไปหาเพื่อน  แล้วพี่กลับมาตอนไหนเนี่ย ”

“ 3 ทุ่มครึ่ง ” คุณย่าบอกแทนบีจีให้ พร้อมกินข้าวต้มหมูร้อนๆไปด้วย

“ อย่าลืม สัญญาที่ให้กับแม่นะซีเวียร์  แล้ววันที่ 10 แม่จะมาถ่วงคำตอบ ” คุณแม่เตือน

“ รู้แล้วค่ะ ”

“ แต่งตัวแบบนี้คงไม่ได้ไปเรียนพิเศษหรอกนะ ” คุณพ่อเอ่ยถามขึ้นระหว่างตักข้าวต้มหมูเข้าปาก

“ คุณพ่อค่ะ ถ้าหนูไปเรียนหนูคงจะใช้กระเป๋าเป้แล้วล่ะค่ะ ไม่ได้ใช้กระเป๋าสะพายแบบนี้หรอก - - ”

“ แล้วนี้เราจะไปไหนนี้เวียร์  เดี๋ยวพี่ไปส่งมั้ย ”

“  ไปเที่ยวกับรีอาค่ะ ” ฉันเอ่ยขึ้น พร้อมกับกินข้าวต้มหมูแสนอร่อยในเช้าวันนี้

                หลังจากกินข้าวเสร็จ ฉันก็ดื่มน้ำ เตรียมจะออกไปข้างนอก แล้วพี่บีจีก็จะอาสาไปส่ง เพราะเขาก็จะออกไปข้างนอกเหมือนกัน ฉันเลยยอมให้เขาไปส่งฉัน อีกอย่างฉันไม่มีรถขับด้วยอ่ะนะ เพราะฉันขับรถไม่เป็นอ่ะ  ส่วนใหญ่ฉันก็เลยนั่งรถที่บ้านฉันไปอ่ะนะ ลุงเจี๊ยบ คนขับรถของบ้านฉัน ส่วนใหญ่เป็นคนไปรับ-ส่งฉันเวลาไปเรียนอ่ะนะ  พอโตขึ้นมาหน่อยฉันก็เริ่มไปเรียนเอง ไปไหนเอง ไม่ต้องให้ลุงเจี๊ยบไปรับ-ส่งฉันน่ะ   พ่อแม่ฉันบอกว่ารอให้ฉันเรียนจบก่อนแล้วจะซื้อรถให้ขับอ่ะนะ

“ จะให้พี่ไปส่งตรงไหน ” พี่บีจีเอ่ยถามขึ้นระหว่างขับรถออกนอกหมู่บ้าน

“ ร้านกาแฟใกล้ๆที่เรียนพิเศษอ่ะพี่ ”

“ อย่าบอกนะว่า จะไปเรียนอีก ”

“ โหพี่บี  พี่คิดได้ไงเนี่ย  ถ้าเวียร์ไปเรียน เวียร์ก็ต้องเอากระเป๋าเป้ไปสิ ไม่ใช่กระเป๋าสะพาย  เวียร์แค่นัดพบยัยอารี่ที่นั้นเอง - - ”

“ ฮ่าๆๆ  แล้วไป ” พี่บีจีเอ่ยขึ้นอย่างขำ  จริงๆเลยนะพ่อคุณอารมณ์ดีไปไหนเนี่ย

“ - - ”

“....เอ่อเวียร์...พรุ่งนี้ว่างมั้ย...”

“ พี่บีถามทำไมอ่ะ ขนาดเวียร์ยังไม่แน่ใจเลยว่าตัวเวียร์เองจะว่างมั้ย - - ”

“ เอาเป็นว่าถ้าว่าง โทรหาพี่ล่ะกัน มีเรื่องจะคุยด้วย ”

“ แล้วถ้าไม่ว่างล่ะ ”

“ ก็โทรมาด้วย -*- ” พี่บีจีเอ่ยจบก็ขับรถไปเรื่อยๆ จนถึงที่หมาย  ฉันเลยขอลงจากรถทันที แล้วรีบเดินไปหายัยรีอาเพื่อนรักของฉันทันที ส่วนพี่บีจีพอส่งฉันเสร็จก็ขับรถออกไปทำธุระของเขาต่อ

“ ยัยซีเวียร์ >0<  ทางนี้ๆ ” หญิงสาวผมสีน้ำตาลอ่อน ดวงตากลมโตสีทอง หน้าตาน่ารัก นี้ละยัยรีอาเพื่อนฉัน

“ ยัยรีอา >0<  ” ฉันรีบเดินเข้าไปกอดยัยเพื่อนรักตัวดีของทันที

“ วันนี้เราจะไปเที่ยวที่สวนสนุกกันนนนะ ”

“ ดีเลย  แล้วเราจะอยู่ด้วยถึงกี่โมงอ่ะ ”

“ ประมาณ  4 โมงเย็นดีมั้ย ”

OK เลย ”

“ แล้วเมื่อกี้ใครมาส่งแกอ่ะ ”

“ พี่ชายฉันเองแหละ เห็นบอกจะไปทำธุระ เลยจะมาส่งฉันก่อนแล้วค่อยไปน่ะ ”

“ อ่อ..งั้นตอนนี้แกไปนั่งรถฉันกันเถอะ  เราไปสวนสนุกกันเลย ^0^  ”  หลังจากนั้นยัยรีอาก็ลากฉันไปนั่งรถของฉัน  แล้วก็ขับรถมุ่งหน้าไปสวนสนุกทันที

-----   สวนสนุก  funny  fire -------

“ ยะฮู้ววว !!!  มาถึงสะที ” ฉันเอ่ยร้องอย่างดีใจ

“ เย้ๆ !!  มาถึงแล้ว ” รีอาเอ่ยร้องอย่างดีใจ    หลังจากนั้นฉันกับยัยรีอาก็เดินจับมือไปเล่นเครื่องเล่นกัน ระหว่างนั้นฉันเจอ  เรอาร์   น้องชายของรีอา  ที่เดินมากลับกลุ่มเพื่อน  ฉันเลยสะกิดยัยรีอา

“ เฮ้ยๆ  รีอา  นั้นมัน เรอาร์ น้องชายแกนี้ ใช่ป่ะ ” ฉันสะกิดเรียกรีอา  คงงงกันล่ะสิ ว่าฉันรู้จักน้องชายยัยนั้นได้ไง ก็เพราะยัยรีอาเคยให้ฉันดูรูปเรอาร์ที่ถ่ายกับรีอาไงล่ะ ส่วนฉันก็ให้ดูรูปฉันที่ถ่ายกับพี่บีจีแลกกันไงล่ะ

“ เฮ้ยจริงด้วย  มันมาทำไรที่นี้เนี่ย ” รีอาว่าแล้วก็ตะโกนเรียกเรอาร์ “ เฮ้ย!!  ไอ้เรอาร์  แกมาทำไรแถวนี้เนี่ย ”

หนุ่มหน้าใส เจ้าของเรือนผมสีผมสีน้ำตาลอ่อน ดวงตาสีทองเรียวกริบ หันมามองต้นเสียงที่เรียก

“ เฮ้ย!! นี้พี่มาได้ไงเนี่ยพี่รีอา O0O แล้วนั้นใครอ่ะ เพื่อนพี่ชื่อ ซีเวียร์ ใช่ป่ะ ” เรอาร์เอ่ยอย่างตกใจ แล้วเดินมาถามรีอา กลุ่มเพื่อนเรอาร์ก็เดินตามมาด้วย

“ สวัสดีครับพี่รีอา ผมชื่อ คิวบิก เป็นเพื่อนกับเรอาร์ เรียกสั้นๆว่า คิว ก็ได้ครับ ^^ ” หนุ่มหน้ากวนทักขึ้น

“ สวัสดีครับพี่รีอา ผมชื่อ ทามไลน์ เป็นเพื่อนของเรอาร์ เรียกสั้นๆว่า ทาม ก็ได้ครับ ^^ ”หนุ่มหน้าหวานทัก

^^ สวัสดีจ้า แล้วเรารู้จักพี่ได้ไงเนี่ย ” รีอาเอ่ยถามขึ้น แล้วคิวบิกกับทามไลน์ก็ชี้นิ้วไปทางเรอาร์ หลังจากนั้นยัยรีอาก็สะกิดฉัน เป็นเชิงว่าตาแกแนะนำตัว

“..เอ่อ...สวัสดีจ้า ^^...พี่ชื่อ ซีเวียร์  เป็นเพื่อนกับพี่รีอาน่ะจ้า ^_^  ” ฉันแนะนำตัวบ้าง พร้อมยิ้มเล็กน้อย

“ โห้! พี่ซีเวียร์จริงด้วย O0O ” เรอาร์เอ่ยขึ้นอย่างตกใจ

“ เป็นไรมากป่ะ ไอ้เรอาร์ ” รีอา

“ จะไม่ให้อึ้งได้ไง  พี่ซีเวียร์ตัวจริงสวยกว่าที่ผมคิดเอาไว้อีกนะเนี่ย ”

“ เรียกว่า พี่เวียร์ เฉยๆก็ได้นะ ^^  ” ฉัน

“ พี่เวียร์ครับ / พี่เวียร์ครับ ” คิวบิกกับทามไลน์เอ่ยขึ้นพร้อมกัน

^_^ 

“ ขอถ่ายรูปคู่หน่อยได้มั้ยครับ / ขอถ่ายรูปคู่หน่อยได้มั้ยครับ ” สิ้นคำพูดสองคนนี่ ฉันก็หันหน้าไปหารีอา ยัยนั้นก็พยักหน้าเชิง ถ่ายๆไปเถอะ จะได้รีบไป

“ ก็ได้จ้า...แต่ให้รีอาถ่ายด้วยนะ ” สิ้นคำฉัน ยัยรีอาถึงกับตกใจ สุดท้ายก็โดนฉันลากไปถ่ายรูปด้วยกัน 5 คน

“ ขอบคุณครับ / ขอบคุณครับ / ขอบคุณครับ ” จากนั้นก็แยกย้ายไปเล่นเครื่องเล่น ฉันกับรีอาไปด้วยกัน       เรอาร์ คิวบิก และทามไลน์ ไปด้วยกัน  ฉันไปเล่นเครื่องกับรีอา จนถึงเที่ยงเราสองคนก็เดินไปหาอะไรกินกัน ในสวนสนุกแห่งนี้มีร้านอะไรมากมาย ฉันกับรีอาเลยเดินเข้าไปในร้านอาหารแห่ง หลังจากนั้นก็สั่งอาหารเสร็จ ฉันก็หันมาคุยกับรีอา

“ รีอา...ฉันมีเรื่องจะปรึกษาแกหน่อยอ่ะ ”

“ เรื่อง??

“...คือ..ฉันโดนบังคับให้ไปออกรายการ Thailand    Love   Happiness อ่ะ ...ทั้งที่ฉันไม่อยากไปสะเท่าไรอ่ะ แต่คุณพ่อฉันนะสิ  ฉันตอบตกลงกับทางรายการแล้วว่าจะคุยกับฉันให้ไปออกรายการให้ได้  พอฉันปฎิเสธ คุณแม่ฉันก็บอกห้ามปฎิเสธ จะให้ฉันไปออกรายการนั้นให้ได้อ่ะ แก..ฉันจะทำไงดีอ่ะ ”

“ ...เอ่อ....อันนี้ฉันไม่รู้แหะ  ว่าจะทำยังไง  เพราะฉันไม่เคยไปออกรายการนั้นน่ะ ”

“....แก...แกต้องช่วยฉันนะ...แถมเวลาในการไปออกรายการนั้นอ่ะก็ใช้เป็นปีกว่าๆกว่าจะจบรายการนะ  แถมอยู่กับผู้ชายสองต่อด้วยอ่ะ แกก็รู้ว่า ฉันไม่ค่อยชอบนิสัยผู้ชาย สะเท่าไรอ่ะ  แกช่วยบอกฉันหน่อยสิ ว่าเป็นแก  แกจะทำยังไงอ่ะ  ฉันมีเวลา 3 วันในการคิดนะ วันนี้ก็เป็นวันแรกสะด้วยสิ เหลือเวลาอีกไม่กี่วันเองอ่ะ เป็นแก...แกจะทำยังไงอ่ะรีอา ”

“...อืม...ถ้าเป็นฉันก็จะพยายามให้ถึงที่สุดก่อน...ถ้าไม่ได้จริงๆ....ก็ต้องยอมอ่ะนะ แกต้องคิดให้ดีๆ แต่ฉันว่าแกไม่น่าจะรอดนะ ดังนั้นก็ยอมๆไปเถอะ ” รีอาเอ่ยขึ้นเป็นเชิงว่ายังไงก็ไม่รอดหรอก

T^T ไอ้รีอา  แทนที่แกจะให้กำลังเพื่อน  กลับตอกย้ำอีกนะ ”

“ -0- พอๆ เลิกพูดเรื่องนี้สักทีเถอะ ” พูดจบอาหารทีสั่งก็มาพอดี เราสองคนเลยนั่งกินอาหารกลางวันกันอย่างเอร็ดอร่อย  หลังจากกินอาหารกลางวันเสร็จเราสองคนก็ไปเล่นเครื่องเล่นกันต่อ ฉันกับรีอาเล่นเครื่องเล่นถึง บ่าย 2โมงครึ่ง หลังจากนั้นก็ไปเดินเล่นที่ห้างสยามพารากอน -3- เดินดูเสื้อผ้าทั่วไป

ซึลพอฮาจี มา No No No ฮนจากา อานยา No No No   ออนเจนานานา เนเก ฮังซัง บิชี ดเว จุน กือแด ~

เสียงโทรศัพท์ฉันดังขึ้น  ใครโทรมากันเนี่ย  ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ปรากฏว่าเป็น...

พี่บีจี

ฉันกดรับสายทันที

“ ฮัลโหล ”

“ จะกลับกี่โมงเนี่ย  แล้วนี้อยู่ที่ไหนอ่ะ ”

“ 4 โมงค่ะ ตอนนี้อยู่ที่ห้างสยามพารากอนค่ะ ”

“ เค  งั้นเดี๋ยวพี่ไปรับ 4 โมงครึ่งเจอกันที่นั้นเลยก็ได้ ”

“ ไม่ต้องก็ได้ค่ะ เวียร์กลับเองได้  เวียร์จะให้รีอาไปส่งเวียร์ที่บ้านเองค่ะ ” ฉันเอ่ยกับพี่บีจี พร่างกระพริบให้รีอา เป็นเชิงว่า ไปส่งฉันด้วยนะ

“ งั้นก็ตามใจ - - ”  สิ้นคำพูดพี่บีก็ตัดสายทิ้ง  หลังจากนั้นก็ไปเดินเล่นกลับรีอาต่อดีกว่า ^0^ ลั้ลลา มีความสุขต่อดีกว่าฉัน หลังจากนั้นยัยรีอาก็ฉันถึงที่  ฉันลงจากรถรีอา โบกมือลาเล็กน้อย ก่อนจะเข้าบ้านไป ยังไม่ทันได้ขึ้นห้องเลยพี่บีจีที่นั่งอยู่บนโซฟา ก็เอ่ยถามฉันขึ้น

“ พรุ่งนี้ว่างมั้ย   ไปที่ร้าน สตาร์บัค กับพี่หน่อย มีคนที่อยากแนะนำให้รู้จัก ”

“ ใคร ??

“ เออน๊า  เดี๋ยวก็รู้เองแหละ ”

“ อ่าๆ ก็ได้  ไปถึงกี่โมงล่ะ ”

“ 10.00 น. ”

“ เค ” หลังจากนั้นฉันเดินขึ้นไปที่ห้องพร้อมกับดีมอลต์  วันนี้มันเดินขึ้นไปพร้อมกันฉันเลย อีกอย่างฉันขี้เกียจอุ้มมันด้วยอ่ะ  เลยให้มันเดินบ้าง  ฉันมาถึงห้อง  จัดของให้เรียบร้อย หลังจากนั้นก็จัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยหลังจากนั้นก็ลงทานอาหารกับครอบครัว

“ วันแรกผ่านไป  เหลืออีก 2 วันนะ อย่าลืม ” คุณแม่เอ่ยขึ้นเสียงเรียบๆ  โอ๊ยย  ขนาดกินข้าวยังจะถามอีกหรอเนี่ย  ฉันละอยากตาย ไม่ไหวจะเคลียร์เรื่องนี้จริงๆ - - ฉันได้แต่พยักหน้า พอกินข้าวเสร็จก็รีบขึ้นไปทันที วันนี้ขอนอนเร็วสักวันจะได้มั้ยเนี่ย  ฉันเดินไปที่โต๊ะทำงานของฉัน หลังจากนั้นฉันก็หยิบหนังสือขึ้นมาทบทวนบทเรียนล่วงหน้า ฉันไปสัก 2 ชั่วโมง หลังจากนั้นก็ขึ้นเตียงนอน ส่วนเจ้าดีมอลต์ไม่ต้องห่วง มันหลับไปเรียบร้อยแล้วล่ะ ได้เวลานอนแล้วสินะ จบสักทีวันแรก

 

 

   วันที่สอง

เวลา  8.00 น.

 ฉันตื่นนอนมาแต่เช้า  จัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย หลังจากนั้นก็เตรียมกระเป๋าสะพายอันเดิมลงไปด้านหลังพร้อมกับอุ้มเจ้าหมาน้อยของฉันลงไปข้างล่าง พอลงมาถึงข้างล่างทุกคนก็มานั่งที่โต๊ะอาหารกันหมดแล้ว  แหมๆพร้อมหน้าพร้อมตากันจริงๆ - - ฉันเดินไปที่โต๊ะเพื่อทานอาหารเช้า

“ วันนี้วันที่ 2 แล้วนะ เหลืออีก 1 วันนะ พรุ่งนี้ๆคำตอบ ”

“ คุณแม่ค่ะ เช้า-กลาง-วันเย็น คุณแม่จะเตือนเรื่องนี้ทุกครั้งเลยหรือไงค่ะ - - ”

“ ก็แม่กลัวลูกลืมเรื่องนี้หนิ เลยเตือน ” 

   โห้! แม่ค่ะแม่  เตือนอยู่นั้นแหละ มีสักวันใน 3 วันนี้ที่แม่จะไม่พูดเรื่องนี้บ้างมั้ยเนี่ย  ฉันก็ได้แต่คิดในใจ ไม่กล้าพูดออกมา เดี๋ยวโดนอีก - -  หลังจากกินข้าวเสร็จ พี่บีจีก็ลากฉันไปที่รถ  จะพาฉันไปหาใครเนี่ย - - ระหว่างขับรถไปที่ที่นึง พี่บีจีก็เอ่ยขึ้น

“ ตกลงเราจะยอมมั้ยเนี่ย   ที่ไปออกรายการนั้นอ่ะ ”

“ ก็ไม่ยอมนะสิ  ใครจะไปยอมง่ายๆล่ะ ก็ต้องพยายามคิดดูก่อนนะว่าจะเอายังไง ”

“ - - เฮ้อ น้องฉัน  ทำไมดื้ออย่างนี้เนี่ย ”  พี่บีจีถอนหายใจ ก่อนจะยืนมือมาจับหัวฉันแล้วลูบเบาๆ  หลังจากนั้นก็พาฉันไปที่ ร้านสตาร์บัค แห่งนึง  พอไปถึงฉันก็ลงไปจากรถเดินไปพร้อมกับพี่บีจีเข้าไปในร้านก็พบผู้ชายอีก 3 คนในร้านโบกเรียกพี่บีจี พี่บีจีจูงมือฉันเข้าไปหาคนพวกนั้นแล้วบอกให้ฉันนั่งลงที่โต๊ะตัวเดียวกับพวกนั้น  ไม่รู้พวกนั้นจะจองไรฉันไรนักหนา ไม่เคยเห็นคนหรือไง - -

“ พี่บี พี่ฉันพามาหาพวกนี้ทำไมอ่ะ ” ฉันเอ่ยถามขึ้น

“ พวกนี้ที่ว่าก็คือเพื่อนพี่เองทั้งนั้นแหละ - - กลุ่ม play boy  ” พี่บีจีเอ่ยขึ้น  ก่อนจะหันหน้าไปพยักหน้าให้เป็นเชิงว่าแนะนำตัวไปแล้ว  เจ้าของเรือนผมทอง ดวงตาคมกริบสีน้ำเงินเข้ม เริ่มแนะนำตัวขึ้น

“ สวัสดีครับ ^^ พี่ชื่อเลย์  เป็นหัวหน้ากลุ่ม play boy เป็นเพื่อนกับบีจี ยินดีที่ได้รู้จักครับ ” ต่อด้วยเจ้าของเรือนผมสีส้มอ่อนๆ ดวงตาสีเพลิงแดง เอ่ยแนะนำตัวต่อ

“ สวัสดีครับ ^^ พี่ชื่อพีเจ  เรียกว่า พี่เจ ก็ได้นะ เป็นเพื่อนกับบีจี ยินดีที่ได้รู้จักครับ   เอ๋ชื่อพีเจ คุ้นๆแหะ อ่อใช่  คนที่ยัยรีอาแอบชอบมานานเลยนี้น๊า แต่ไม่กล้าบอก พอรู้ว่าเขาเริ่มอยู่กลุ่ม play boy และเจ้าชู้ขึ้น ยัยนั้นเลยพยายามตัดใจ เพราะเกลียดผู้ชายเจ้าชู้  หลังจากตัดใจได้ก็ไม่ค่อยชอบนิสัยผู้ชายเหมือนฉันเลย  เราสองคนเลยเป็นเพื่อนกันได้ เพราะไม่ชอบนิสัยผู้ชายเหมือนกัน  ต่อมาคนสุดท้าย เจ้าของเรือนผมสีดำเงาสนิท ดวงตาคมกริบสีดำสนิท ใบหน้าคมเรียว เอ่ยแนะนำตัวบ้าง

“ สวัสดีครับ ^^ พี่ชื่อ ซีเค  เรียกว่า พี่ซี ก็ได้นะครับพี่เป็นเพื่อนกับบีจี ยินดีที่ได้รู้จักครับ ” เมื่อแนะนำตัวกันเสร็จกันหมดแล้ว พี่บีจีก็มองมาทีฉันเป็นเชิงว่าถึงตาฉันล่ะ - -

“ สวัสดีค่ะ ชื่อ ซีเวียร์ ค่ะ เป็นน้องสาวของพี่บี พี่บีคงเล่าเรื่องของฉันให้ทุกคนฟังหมดแล้วมั้งค่ะ ” ฉันยังพูดไม่ทันไร สามหนุ่มก็ยืนมือมาจะจับมือกับฉัน เป็นการแสดงการทักทาย แต่มีหรือที่ฉันจะยอมจับมือกับพวกนั้นน่ะ  ฉันยกมือไหว้เป็นการทักทายกลับแทน เล่นเอาพวกนั้นเงิบ -0- ทั้งสามคนเลย ฮ่าๆๆ

“ เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า ”พี่บีจีเอ่ยอย่างเอาจริงเอาจังสักที แล้วเอ่ยต่อว่า “ เวียร์คงรู้ที่จะต้องไปออกรายการ Thailand    Love   Happiness แล้วสินะ แล้วตกลงเราจะยอมไปออกรายการนั้นมั้ย ”

“  - -  เหลือเวลาอีกตั้ง 1 วันไม่ใช่หรอพี่บี  อีกอย่างนะ  ยังไงเวียร์ก็ไม่ยอมไปออกรายการนั้นง่ายๆหรอก เวียร์ต้องพยายามให้ถึงที่สุดก่อนถึงจะยอม เรื่องอะไรจะยอมง่ายๆ แล้วใครที่จะออกรายการคู่กับเวียร์เป็นใครก็ยังไม่รู้เลย ”

“ แล้วถ้าพี่จะบอกว่า คนที่จะต้องไปออกรายการกับเวียร์เป็นเพื่อนพี่ 1 ใน 3 คนนี้ล่ะ  จะว่าไง ” เอ่ยจบ 3 คนนั้นก็มองหน้าที่ฉันว่าจะเอายังไง อีกคนนึงที่ชื่อซีเคนี้ก็มองฉันมาด้วยสายตาแปลกๆ คิดจะทำอะไรอยู่เนี่ย

“ ใครล่ะ  ใน 3 คนนี้  ถ้าไม่บอกแล้วจะรู้มั้ยเนี่ย ” ฉันเริ่มอารมณ์เสียแล้วนะ

“ พี่เองแหละครับ น้องซีเวียร์ ^^  ” พี่ซีเคเอ่ยขึ้นพร้อมยิ้มหวานให้  ฉันละเบื่อ  ทำไมนะทำไม ผู้ชายดีๆหายไปไหนหมดเนี่ย  แค่นี้ก็ปวดหัวจะตายอยู่แล้วนะเนี่ย พอรู้ว่า คนที่ตัวเองต้องไปออกรายการด้วยดันเป็นคนเจ้าชู้อีก  กรี๊ดด  ฉันจะรอดมั้ยเนี่ย  T^T ซีเวียร์จะร้องไห้ ทำไมถึงเป็นแบบนี้

“ พี่บี  เวียร์ตัดสินใจแล้ว  ยังไงเวียร์ก็ไม่ยอมออกรายการนี้!! ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ” ฉันละเกลียดนิสัยผู้ชายจริงๆ โดยเฉพาะผู้ชายเจ้าชู้ละเกลียด

“ ไม่!!  ยังไงเวียร์ก็ต้องออก ยังไงคุณพ่อก็รับปากกับทางรายการแล้วนะ ไม่ว่าจะยังไงก็ตามเวียร์ก็ต้องไปออกรายการกับซีเค ”

“ แล้วทำไมเวียร์ต้องไปด้วย ในเมื่อเวียร์ไม่อยากไป ก็จะไม่ไป ” เอ่ยจบฉันก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินออกจาร้านทันที  แต่ยังเดินไปได้ไม่เท่าไร พี่บีจีก็เดินมาขวางทางและจับแขนฉันไว้ไม่ให้เดินไปไหน

“ เวียร์!!  ฟังพี่!! ”  ฉันถึงกับชะงักและตกใจ เกิดมาพี่บีจีแถบไม่เคยขึ้นเสียงใส่ฉันเลย ยกเว้นเวลาโมโหหรือโกรธมากเท่านั้น นานทีจะได้เห็น หลังจากไม่ได้เห็นมาเป็น 10 กว่าปี มาเห็นอีกทีก็ครั้งนี้แหละ  ฉันเลยยอมเงียบ เพราะกลัวเสียงพี่บีจี แล้วให้พี่บีจีพูดต่อ

“ พี่เข้าใจนะว่าเวียร์ไม่ค่อยชอบนิสัยผู้ชายคนอื่นเท่าไร ยกเว้นคนในครอบครัว ..... ” พี่บีจีพูดถูก ฉันไม่ชอบนิสัยผู้ชายคนอื่นเท่าไร ยกเว้นคนในครอบครัว

“ แต่เวียร์ก็ควรเห็นใจคนในครอบครัวเราบ้างนะ ว่าที่เค้าทำไปนะ เพราะเค้าอยากให้เวียร์  มีความสุขและโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่บ้าง  ไม่ใช่เป็นเด็กๆแบบนี้ ”

“ ... ”

“ ตอนแรกที่พี่รู้ ก็กะจะไม่ยอมแล้วล่ะ แต่พอคิดให้ดีแล้ว ก็ดีเหมือนกันที่ให้เวียร์ไปออกรายนี้ เพราะตั้งแต่เกิดมา พี่ไม่เคยเห็นเวียร์มีแฟน  หรือมีใครอยู่ในใจเลยนี้ จนบางทีพี่ก็เคยคิดนะว่า เวียร์เป็นเลสเบี้ยน  แต่มันก็ไม่น่าจะใช่อีกอยู่ดี เพราะพี่รู้จักเรามาตั้งแต่เด็ก  ดูแลมาตลอดหลายปีที่ผ่าน ปกป้องจากอันตรายมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทุกคนในครอบครัวเป็นห่วงเวียร์มากเลยหรือรู้มั้ย รวมทั้งพี่ด้วย บางครั้งพี่ก็ต้องพยายามตามดูแลเวียร์ห่างๆรู้ตัวมั้ย  จนถึงตอนนี้พี่คิดว่าเวียร์ควรจะมีใครสักคนเข้ามาในส่วนเติมเต็มชีวิตของเวียร์ ค่อยดูแลเวียร์ ค่อยปกป้องเวียร์ และห่วงใยเวียร์เหมือนคนในครอบครัว แล้วพี่ก็คิดว่า มันถึงเวลาแล้ว อีกอย่างซีเคเพื่อนพี่ มันก็ไว้ใจได้ และน่าไว้ใจกว่าผู้ชายคนอื่นไม่ใช่หรอ ถึงมันจะเจ้าชู้  แต่เวียร์ก็สามารถเอาตัวรอดไม่ใช่หรอ ฝึกมาเยอะขนาดนี้ ยังไงก็เอาตัวรอดได้สบายอยู่แล้ว อีกอย่างอยู่แค่ปีกว่าๆเอง ไม่ได้อยู่ไปตลอดชีวิตนี้ ถือว่าพี่ขอร้องก็แล้วกันนะ พี่อยากให้เวียร์มีคนค่อยดูแลจริงๆนะ ”  โอ้โห !!!  พี่บีจีพูดมาสะขนาดนี้  จนฉันซึ้งเลย  พูดจนฉันยอมใจอ่อนได้ขึ้นเยอะสะขนาดนี้เลยนะเนี่ย  แต่คำพูดของพี่บีจีก็ดูจริงจังแหะ  เกิดมาพี่บีแถบไม่เคยขออะไรฉันเลย แถมยังค่อยปกป้องและดูแลอีกตั้งหาก หรือว่าครั้งนี้ฉันจะยอมดี ฉันถอนหายใจ แล้วพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจในสิ่งที่พี่บีจีพูด  ก็อย่างว่าอะน่ะไม่มีใครเคยเอาฉันอยู่เลยสัก ไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่ คุณย่า เพื่อน  แต่ยกเว้นพี่ชายคนนี้ที่เอาฉันอยู่ แล้วก็สามารถพูดจนฉันยอมจนได้

“ แล้วที่พี่บีพาเวียร์มาวันนี้ เพื่อทำความรู้จักกับเพื่อนพี่อย่างเดียวใช่มั้ยค่ะ ”

“ ใครว่าล่ะ พี่กะจะให้เวียร์ไปเดตกับซีเคด้วย จะได้รู้จักกันมากขึ้นและไม่อึดอัดตอนอยู่ด้วยกันที่รายการไง ”  พีบีจียิ้มให้ฉันเล็กน้อย  ตายละ ยังจะไปเดตอีก พี่บีจีลากฉันกลับเข้ามาในร้านแล้วซื้อน้ำปั่นให้ฉันดื่มเพื่ออารมณ์จะได้ดีขึ้น ฉันเลยรับมาดื่ม ก่อนที่คนที่ชื่อว่าเลย์จะเอ่ยถามขึ้น

“ เรียบร้อยดีป่ะ ”

“ เออ..เรียบร้อยดี...กว่าจะยอม ” พี่บีจีเอ่ยขึ้นอย่างเซ็งๆ

“ ใครบอกว่าเวียร์จะยอม ” ฉันแทรกขึ้นมา

“ หมายถึงความว่าอะไร ” พี่บีจี

“ ก็หมายความว่า...มันต้องมีข้อแลกเปลี่ยน...แล้วข้อแลกเปลี่ยนอันนั้น..พี่บีจะต้องช่วยฉันด้วย ”

“ จะให้พี่ทำอะไร ??

“ พี่ก็รู้ว่า..ฉันไม่สามารถยอมอยู่กับผู้ชายสองต่อสองได้  ดังนั้นต้องมีบุคคลที่สามมาอยู่ด้วย ” ฉันยิ้มเล็กน้อย

“ จะเอาใครไปอยู่ด้วย ”

“ ดีมอลต์  เวียร์จะเอามันไปกลับเวียร์ด้วย ถ้าพี่บีไม่ยอมไปคุยกับทางรายการให้เวียร์ เวียร์ก็จะไม่ไปออกรายการ ok มั้ยค่ะพี่บี ”

“ เอ่อ..พี่ขอถามไรหน่อย...ดีมอลต์ที่ว่านี้คือใครครับ ” ซีเค

“ ลูกสุนัขของเวียร์เองค่ะ ชื่อดีมอลต์ - -  ”  เอาว่ะมีหมาอยู่ด้วย ยังไงก็ปลอดภัยขึ้นเยอะกว่าเดิม

“ งั้นตกลง  พี่จะไปคุยกับทางรายการให้ แต่ตอนนี้ถึงเวลาแล้ว พี่จะให้เวียร์ไปเดตกับซีเค เที่ยงพอดีให้เวียร์กับซีเคไปกินข้าวด้วยกันเนี่ยแหละ ส่วนเรื่องดีมอลต์ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวพี่จัดการให้ อยู่กับเพื่อนพี่ทำตัวให้มันดีๆล่ะ ” เอ่ยจบก็หันไปพูดกับซีเคต่อ “ แกก็เหมือนกัน  ดูแลน้องสาวฉันดีๆล่ะ ” เอ่ยจบพี่บีจีก็ทิ้งฉันไว้กับซีเค อึดอัดยังไงก็ไม่รู้แหะ

“ จะทำอะไรกันก่อนดีครับเวียร์ ^^

“ งั้นไปกินข้าวก่อนเลยก็ได้ค่ะ ^^ เที่ยงแล้วหนิค่ะ  งั้นเวียร์ขอเลือกร้านเองนะค่ะพี่ซี ” ฉันพยายามยิ้มเข้าไว้ หลังจากนั้นก็เดินนำไปร้านอาหาร กินอะไรน๊า  งั้นกินร้านแบล็คแคนยอน ล่ะกัน ฉันตรงไปที่ร้านนั้นทันที

“ กี่ที่ค่ะ ^^ ” พนักงานในร้านเอ่ยขึ้น ยังไม่ทันไรซีเคกับฉันก็เอ่ยขึ้นพร้อมกัน

“ 2 ที่ค่ะ / 2 ที่ครับ ”  เอ่ยจบ  ฉันกับซีเคก็หันมามองหน้ากันเล็กน้อย ก่อนจะเดินตามพนักงานเข้าไปในร้านทันที ฉันกับซีเคนั่งตรงข้ามกัน หลังจากนั้นฉันกับซีเคก็สบตากับเพียงเล็กน้อยหลังจากสั่งอาหาร

“ เอ่อ...พี่ซี  ทำอาชีพอะไรอ่ะค่ะ ”

“ ก็ถ่ายแบบทั่วไปอ่ะครับ ^^ แล้วน้องเวียร์ล่ะ ”

“ ก็เรียนอยู่อ่ะค่ะ ^^  มีทำงานในบริษัทบ้างก็มีอ่ะค่ะ ”

“ แล้วไม่มีพวกถ่ายแบบ หรือเล่นละครบ้างหรอ  หน้าตาน้องก็น่ารักดีออก ^^ 

“  ก็..ก็มีบ้างอ่ะค่ะถ้าเป็นถ่ายแบบ ส่วนเล่นละครไม่มีค่ะ เวียร์ตัดขาดจากการเล่นละครแล้วค่ะ ^///^ 

 เล่นพูดสะฉันเขินเลยนะเนี่ยพี่ซีเค  หลังจากนั้นอาหารก็มาพอดี ฉันกับพี่ซีเคนั่งกินอาหารกลางวันด้วยกันด้วยกัน หลังจากกินอาหารกลางวันเสร็จ พี่ซีเคก็พาฉันไปดูหนัง  แล้วเลือกหนังได้ดีมากกก ( ประชด!! ) พี่บีจีไม่ได้บอกหรือไงว่า ฉันกลัวผี T^T ยังจะเลือกหนังผีมาอีก  แบบนี้มันแกล้งกันชัดๆ ระหว่างดูหนังผีบ้านี้ ฉันก็เอามือปิดหูแล้วหลับตาปี๋ ท่องไว้ในใจว่า ฉันโตแล้ว...ฉันต้องไม่ร้อง T^T  เมื่อไหร่จะจบสักทีเนี่ย  พี่ซีเคนี้ก็บ้าเปล่าเนี่ยดูหนังผีแล้วหัวเราะ ประสาทแหละ สุดท้ายฉันก็ทนไม่ไหวปล่อยน้ำตาออกมา T^T ก็คนมันกลัวผีหนิ  จนกระทั่งออกจากโรงเท่านั้นแหละ ฉันถึงจะหยุดร้องแถมพี่ซีเคก็เอาแต่ปลอบฉันอยู่นั้นแหละ ฉันหยุดร้องตั้งนานแล้ว -3-  จนกระทั่งใกล้จะจากกันเท่านั้นแหละ พี่ซีเคหันหน้ามาพูดกับฉันเล็กน้อย

“ น้องเวียร์  พี่ขอ Line กับ Facebook น้องเวียร์หน่อยสิ ”

“ เอา IG กับ WhatsApp ด้วยมั้ยล่ะค่ะ ”  ฉันประชด

“ ถ้าได้ก็ดีครับ ^^ ฮ่าๆๆ ”

“ แล้วจะเอาไปทำไมล่ะค่ะ ”

“ เอาไว้คุยกับน้องไงล่ะ พี่อยากคุยกับน้องอีก จะสนิทกันมากขึ้นไง ” ฉันคิดอยู่สักพัก พี่แกพูดก็มีเห็นผลแหะ  ถ้าสนิทกันมากขึ้นจะได้ไม่มาเกรงใจและอึดอัดแบบนี้ ฉันคิดอยู่สักพักจนสุดท้ายก็ยอมให้พี่แกไป ฉันจด  Line  , Facebook  และ IG ให้พี่ซีเคไป ให้แค่ 3 อย่างพอ ไม่อยากให้เยอะ หลังจากนั้นพี่บีจีก็มารับฉันจากพี่ซีเค เฮ้อ! เหนื่อยเป็นบ้า  ฉันกลับไปกลับพี่บีจี ระหว่างอยู่ในรถ

“ ไง  สนุกมั้ย ^^ 

“ สนุกบ้าอะไรล่ะพี่  เขาพาเวียร์ไปดูหนังผีอ่ะ  ทำไมพี่ไม่ได้บอกเขาว่าเวียร์กลัวผีอ่ะ ”

“ ฮ่าๆๆ  สนุกหน้าดูเลยสินะ ฮ่าๆๆ  พี่ไม่ได้บอกซีเคเองแหละว่าเรากลัวผี ฮ่าๆๆ ”

“ พี่บี  เวียร์ไม่เรียก พี่ซีเคว่า พี่ ได้ป่ะ รู้สึกแปลกๆอ่ะ รู้สึกไม่อยากเรียกพี่ยังไงก็ไม่รู้อ่ะ - - ดูท่าทางเขาน่าจะอายุเท่าเวียร์ยังไงก็ไม่รู้อ่ะ ”

“ ฮ่าๆๆ  น้องพี่นี้ฉลาดจริงๆ จริงๆไอ้ซีเคก็อายุเท่าเวียร์จริงๆนั้นแหละ  แต่ละคนในกลุ่ม play boy อายุไม่เท่ากันหรอก ไอ้เลย์อยู่ปี 4 พี่ปี 3 ไอ้พีเจปี 2 ส่วนซีเคปี 1 ^0^ แต่พวกเราก็มารวมกลุ่มกันได้เพราะความฮอตในหมู่สาวๆของพวกเราทั้ง 4 คน เลยมาเราตัวกันในกลุ่ม play boy ยังไงล่ะ ”

“ แล้วทำไมถึงเรียกกันดูเหมือนเพื่อนเลยอ่ะ เรียกว่า แก อะไรประมาณนี้อ่ะ ”

“ ก็ถ้าให้เรียกพี่มันจะดูแก่เกินไปยังไงล่ะ เลยเรียกกันแบบเพื่อนมากกว่า อีกอย่างเรียกพี่ก็ดูสุภาพเกินไป เป็นครั้งเท่านั้นที่เรียกพี่น่ะ หมดข้อสงสัยยัง ^0^     อ่อออ.....ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง อย่างนี้ฉันก็ไม่ต้องเรียกเขาว่าพี่แล้วล่ะสิ ฮ่าๆๆๆ  รุ่นเดียวกันนี้เอง แกล้งได้สนุกหน่อย ฮ่าๆๆ  มาถึงบ้านสักทีสินะ วันนี้ครอบครัวเราทานอาหารกันพร้อมหน้าพร้อมตา แล้วก็ไม่พ้นเรื่องที่คุณแม่เตือนฉันเรื่องรายการนั้นอยู่ดี ฉันเลยรีบทานอาหารแล้วพาดีมอลต์ขึ้นห้องไปพร้อมกับฉันทันที่ แล้วก็จัดการธุระส่วนตัวฉันให้เรียบร้อย หลังจากนั้นก็จะเตรียมตัวนอน เฮ้อ ! ยังไงก็ไม่มีทางรอดจริงๆแล้วอ่ะนะ ยอมๆไปก็ได้ว่ะ เราพยายามถึงที่สุดแล้วหนิ วันที่สองผ่านไป พรุ่งนี้ฉันก็ต้องเตรียมใจไปบอกคุณแม่แล้วสินะ  - - นอนดีกว่า.....

 

   วันที่สาม

 เวลา 8.00 น.

  ฉันตื่นนอนมาทำธุระส่วนตัวจนเสร็จหมดแล้ว เหลือแค่เตรียมใจเท่านั้น เอาว่ะเป็นไงเป็นกัน ฉันเดินลงมาด้านล่างพร้อมกับดีมอลต์  แล้วเดินมาที่โต๊ะอาหาร ซึ่งทุกคนก็อยู่กับพร้อมหน้าพร้อมตาอยู่แล้วหนิ

“ พี่บี   พี่จัดการเรื่องนั้นให้ฉันยัง ?? ” ฉันหันไปถามพี่บีจีอย่างเรียบๆ

“ เรียบร้อยแล้ว ทางรายการเขาอนุญาตให้เอาสุนัขไปด้วยได้ ” พี่บีจีเอ่ยขึ้น

“ คำตอบ !! / คำตอบ !! / คำตอบ !! ” คุณพ่อ คุณแม่ และคุณย่าประสานเสียงพร้อมกันเพื่อท่วงคำตอบ

“ งั้นตกลงค่ะ  เวียร์จะยอมไปออกรายการนั้นก็ได้ค่ะ ” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น

  1. #12 maji love (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 19:29
    ชอบซีเคง่ะ
    #12
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #4 Amy MINI (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 22:01
    ขอโทษนักอ่านด้วย หากเขียนผิดหรือทำให้งง เช่น อารี่ จริงๆคือรีอา รีอาคือชื่อเล่น ส่วนอารี่คือชื่อจริงเป็นคนเดียวกันนะค่ะ อีกอย่างพอดีรีบเขียนไปหน่อยนะค่ะ เลยอาจทำให้เขียนผิดบ้าง ต้องขอโทษด้วยนะค่ะ
    #4
    0