Love happiness ความสุขของรักเริ่มต้นด้วยเกมส์

ตอนที่ 18 : 17 : เป็นเรื่องแล้วไงล่ะ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    6 ต.ค. 57

17

เป็นเรื่องแล้วไงล่ะ?

ที่ มหาลัย

ฉันเดินเข้ามาภายใน มหาลัย พร้อมกับสายตาที่ถูกจ้องกันเพียงเล็กน้อย สงสัยคงดูในรายการนั้นแล้วช๊อกกันมั้ง -^- ฉันละเพลีย ดีนะที่มหาลัยนี้เน้นเรื่องการเรียนเป็นที่ 1 ของประเทศ เลยมีนักศึกษาที่เน้นสนใจแต่ตำรำเป็นส่วนใหญ่ สนใจเรื่องบันเทิงเป็นส่วนน้อย  แต่ยังไงวันนี้ก็คงต้องมีคุยกันเรื่องนี้อยู่แล้วล่ะ ทั้งพี่ชายฉัน และเพื่อนฉัน เตรียมเปิดห้องประชุมไว้เรียบร้อยแล้วมั้ง - - วันนี้ฉันมีเรียนเช้า บ่ายก็กลับล่ะ ไม่น่ามีไรมาก

“ ยัยเวียร์~  มาคุยกันหน่อนสิ! แกรู้ไหม แกทำฉันฟินมาก >//< ” เสียงของยัยรีอาเอ่ยขึ้น ตามด้วยเสียงของซิวเวอร์

“ แหมๆ เดี๋ยวนี้ร้าย แรง ขึ้นนะเนี่ย~~ ฮ่าๆๆๆ ”

“ ไอ้เพื่อนบ้า! มาถึงก็แซวเลยนะย่ะ เอาเป็นว่า ถ้าเรียนเสร็จแล้ว จะเล่าให้ฟัง ยังไงวันนี้พี่ชายฉันก็คงจะต้องเปิดห้องประชุม รับฟังคำพิพากษา ไว้ให้แกสองคน และฉันเรียบร้อยแล้วมั้ง - -

‘~  ซึลพอฮาจี มา No No No ฮนจากา อานยา No No No   ออนเจนานานา เนเก ฮังซัง บิชี ดเว จุน กือแด ~ ’ **

[ None** : เพลง No No No ศิลปิน Apink ]

พี่บีจี

“ นั้นไง พูดไม่ทันขาดคำ โทรมาพอดี ” ฉันเอ่ยบอกรีอา กับซิวเวอร์ ก่อนจะรับสายพี่ชายฉันเอง - -

“ ฮัลโหล.. ”

[ ฮัลโหล~  บ่ายนี้เจอกันด้วย เดี๋ยวพี่ไปรอละกัน ชวนเพื่อนไปด้วยนะ จะได้คุยกันให้รู้เรื่อง... ]

“ ค่ะ คุณพี่ชาย.... บ่ายนี้เจอกันนะค่ะ ”

[ อย่าลืมนะเดี๋ยวพี่จะไปรอที่หน้าคณะนะ ลงมาจะได้ไปด้วยกันเลย ]

“ เคค่ะ แค่นี้นะ~~ ” กดตัดสาย

“ ถ้าจะยาวเลยนะเนี่ย ”

“ เจอพี่ชายแบบนี้ ... คงนานอ่ะนะ = =

“ - - รู้กันอยู่แล้วหนิ ยังไงก็ต้องคุยกันให้รู้เรื่องอ่ะนะ ”

“ ไปๆ ไปเรียนได้ล่ะเพื่อน ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินนำฉันและรีอาไปอย่างเงียบๆ ส่วนฉันกับรีอาก็เดินอย่างเงียบเช่นกัน ก่อนที่รีอาจะกระซิบฉันเบาๆ

“ ให้เวลามันหน่อย อีกเดี๋ยวก็จะเดิมแหละ ”

“ อืม ... ฉันเข้าใจ ”

“ แต่อย่างน้อย มันก็ยังรักแก และห่วงแกแบบเพื่อนอยู่นะ.. ”

“ ฉันก็รัก และห่วงมันแบบเพื่อนเหมือนกัน ”

“ ไปๆ ไปกันเถอะ เดี๋ยวมันหาว่านินทากันอีก ฮ่าๆ ”

 

 

--- เวลา 12.30 น. ----

แหมๆ มาดักรอจริงๆแหะ -*- ครบจริงๆ ทั้งแก็งเลย จริงๆเอาซีเคมาด้วยก็ไม่แปลกนะ เพียงแต่...พี่พีเจกับพี่เลย์นี้มาทำไม เหมือนมาเสือกเลยแหะ - - อุ๊ย! ตรงไป ฮ่าๆๆ

“ มาแล้วเหรอ ”

“ ค่ะพี่ - - รู้สึกจะยกโขยงมากันเลยนะ ”

“ แต่ฉันต้องมาอยู่แล้วหนิ ” ซีเคเอ่ยแย้งขึ้น

“ รู้แล้ว! ไหนตอนแรกพี่บอกว่ามีแค่ฉัน พี่  รีอา ซิวเวอร์ และซีเคไง! แล้วพี่พีเจ กับพี่เลย์นี้มาจากไหน!? เกี่ยวข้องอะไรด้วย ”

“ ถามมันครับคุณน้องสุดที่รัก~

“ ว่าไงค่ะ ” หันหน้าไปถาม

“ แหะๆ เอ่อ...พี่... ” พี่พีเจหัวเราะแบบแห้ง

“ เรื่องนี้มีแค่ฉัน พี่บีจี ซีเค รีอา ซิวเวอร์เท่านั้นที่เกี่ยวข้อง แล้วพี่เกี่ยวส่วนไหนบ้างค่ะ?

“ เอ่อ..พี่... ”

“ แล้วพี่เลย์ล่ะค่ะ?

“ แหะๆ ก็นะ พี่ก็.... ”

“ ตอบไม่ได้สินะค่ะ - - แล้วทำไมถึงอยากฟัง? พี่บีจีอนุญาตให้ฟังแล้วหรอค่ะ?

“ ก็ขอมันแล้ว... ” พี่พีเจเอ่ยขึ้น

“ แล้วพี่บีจีอนุญาตเปล่าค่ะ ”

“ ก็..ถามมันสิ ”

“ พี่อนุญาตหรอค่ะ?

“ แหะๆ ... ไม่รู้~~  มันอยากตามมาเอง~~

“ ถามว่าพี่อนุญาตเหรอ!

“ เปล่าเลย~~  มันบังคับทั้งนั้น~~

“ เหรอค่ะ ”

“ ถามมันเลยสิ ถามซีเคก็ได้ เนอะๆ ”

= = แทนที่แกจะยืนเถียงเสียเวลาแบบเนี่ย เอาเวลาไปคุยกันเลยดีกว่าไหม? ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้น

“ ฉันเห็นด้วยกับแกนะซิวเวอร์ ตกลงจะไปกันได้ยัง? พวกฉันสองคนยืนจนเมื่อยแล้วนะ ”

“ เออๆ ไปก็ได้ ค่อยคุยกันทีหลัง เหนื่อยเป็นบ้าเลย! ” เดินนำไปที่ลาดจอดรถ

“ เฮ้ย! รอพี่ด้วยดิ ” แล้วพี่บีจีก็มายืนอยู่ข้างฉัน ก่อนที่จะกระซิบคุยกับฉันสองคน

“ พี่ค่ะ พี่พีเจกับพี่เลย์นี้ต้องส่วนเกี่ยวข้องด้วยใช่ไหมค่ะ พี่ถึงให้เขามาน่ะ ” ฉันกระซิบขึ้น

“ จริงๆพี่ก็ถามมันแล้ว แต่มันสองคนบอกว่ามีส่วนเกี่ยวข้องแน่นอน!

“ ส่วนเกี่ยวข้องยังไงอ่ะ ”

“ ไอ้พีเจอ่ะเดี๋ยวมันจะเล่าให้ฟัง ส่วนไอ้เลย์อ่ะมันบอกมีส่วนเกี่ยวข้องเพียงแต่..มันยังไม่พร้อมที่จะเล่า มันบอกว่ารอให้ถึงเวลาก่อน แต่ยังไม่ใช่วันนี้แน่ๆ ”

“ เวลาอะไร ”

“ พี่ก็ไม่รู้ ... ไอ้เลย์นะ มันร้ายลึกจะตาย ไม่มีใครตามมันทันหรอก ขนาดคนในกลุ่มด้วยกันเองยังไม่รู้เลย ว่ามันคิดอะไรบ้าง ”

“ - - อ่าๆ จะพยายามใจเย็นล่ะกัน พี่เตรียมห้องประชุมแล้วใช่ไหม ”

“ อืม ... คอนโดฯ พี่เอง โอเคใช่ป่ะ ”

“ โอเคค่ะ ... ไม่มีปัญหา ” หลังที่คุยกันเสร็จก็ถึงในรถทันที เพียงแต่ ... ในรถมันนั่งได้ 4-5 คน ก็คือ ฉัน  พี่บีจี(คนขับ)  รีอา ซิวเวอร์ และอีกคน ... มันเหลือที่อีกคน ... ซึ่งฉันรู้ว่าไม่ ซีเค ก็ พี่พีเจที่อยากนั่ง

“ เหลืออีกที่ ... งั้นฉันกับเธอนะ... ” ซีเคเอ่ยขึ้น

“ ไม่ต้องเลย! ไปนั่งกับพี่พีเจและพี่เลย์เลย ในรถนี้แค่ 4 คนพอ ส่วนพี่พีเจ พี่เลย์ นายก็นั่งคันพี่เลย์สิ ยังไงก็เจอกันอยู่แล้ว ถ้าเรื่องมากนักก็ไม่ต้องไป เอาไง!?

“ ครับๆ เข้าใจแล้วครับ ” ซีเคเอ่ยขึ้นอย่างเสียดายเล็กน้อย

“ ดี งั้นไปกันเลย แล้วเจอกันที่คอนโดฯ พี่บีจีนะ ”

 

 

[ CK ]

เอาตรงๆเลยครับ - - ผมเริ่มกลัวเมีย เฮ้ย! แฟน เฮ้ย! ไม่ใช่อีก ซีเวียร์ เอ้ย! ถูกแล้วนี้ - - ผู้หญิงเวลาโมโหแล้วนี้น่ากลัวแหะ น่ากลัวมาก จนทำให้ผู้ชายถึงกับเงียบกริบได้ บรรยากาศภายในรถของเลย์ นั่งทีไร ก็เหมือนเดิมทุกที สบายเหมือนเดิมทุกทีอ่ะนะ ฮ่าๆๆ

“ เฮ้ย! ไอ้ซีเค แกทนไปได้ไงว่ะ ” พีเจเอ่ยถามขึ้น

“ ทนไร เรื่องไร - - ”

“ เมีย เอ้ย! แฟนแกไง ” เลย์เอ่ยขึ้น พร่างยิ้มมุมปากเล็กน้อย

“ แฟนบ้าไรล่ะ ยังไม่ได้ตกลงคบกันเลย -////- ”

“ เหรอ ... จูบกันซะแบบ... ” พีเจเอ่ยขึ้นพร่างยิ้มไปด้วยเล็กน้อย

“ ฉันว่าอีกไม่นานแหละนะ ไม่วันนี้ ก็เร็วๆนี้ ”

“ แกรู้อะไรมาเลย์ ”

“ เปล่า~~  แค่คาดเดาดูเฉยๆ รู้อะไร ไม่มี~~

“ อยากให้ฉันรู้ล่ะกันว่าแกรู้อะไรมา... ”

“ ฉันเห็นด้วยพีเจ แกชอบเซอร์ไพรส์ทีหลังแบบช็อกสุดๆ ”

“ ก็ไม่ได้ขนาดนั้น ฮ่าๆๆ  คนเราก็ต้องบ้างแหละ อย่างพวกแกก็มี ”

“ แต่น้อยกว่าแก แกมันทุกครั้งเลยต่างหาก = =

“ พวกฉันอาจจะมีบาง แต่นานๆทีจะมี แกน่ะทุกครั้งเลย ”

“ งั้นมาเข้าเรื่องกันหน่อยดิ เอ่อ..แกทนซีเวียร์ได้ไงว่ะ ดูโหดร้ายขนาดนั้นน่ะ ฉันละเชื่อบีจีมันเลยแหละที่บอกว่า น้องมันร้ายน่ะ เข้าใจเลย ” พีเจเอ่ยขึ้น ก็จริงอยู่หรอกนะ แต่บางมุมเธอก็ไม่ได้ร้ายอะไรขนาดนั้นสักหน่อย

“ คนเราจะดูแค่ด้านใดด้านหนึ่งไม่ได้หรอกนะ เมื่อมีด้านเลว ก็ต้องมีด้านดี เมื่อมีด้านดี มันก็ต้องมีด้านเลว  อย่ามองเพียงแค่แต่ความร้ายกาจ เพราะอีกมุมด้านหนึ่งเธอก็มีด้านดีเหมือนกันนะ ด้านดีที่ไม่มีใครเห็น แต่บางคนเท่านั้นที่เห็น และ... ”

“ และฉันก็รักเธอที่เป็นเธอ ใช่ไหมล่ะ ฮิ้ว~ ” พีเจแทรกขึ้นมาต่อให้อย่างสนุก

“ จะบ้าหรอ ยังไม่พูดไม่จบเลย เพียงแค่จะบอกว่า ... ฉันก็ได้เห็นในด้านดีของซีเวียร์เหมือนกันต่างหาก ”

“ แหมๆ แต่ก็เกือบจะหลุดพูดแล้วใช่มั้ยล่ะ ฮ่าๆๆ ” เลย์อย่างขบขัน

“ เปล่าสักหน่อย ” ผมได้ปฏิเสธไปอย่างนั้นแหละ ความจริงก็...ใช่เลยแหละ เกือบหลุดพูดไปแล้วไง

“ โกหกคนอื่นน่ะ ... อาจจะโกหกได้นะ  แต่โกหกใจตัวเองน่ะ มันไม่ได้หรอก ใจเรามันรู้อยู่ว่าอะไร เป็นอะไร ”

“ ฉันว่าอีกไม่นานว่ะพีเจ เดี๋ยวน้องเล็กของแก็งเราก็จะสละโสดแล้ว ฮิ้ว~

“ ขอให้มันจริงเถอะ - - ”

“ ว่าไงนะ! / ว่าไงนะ!

“ เปล่าๆ ไม่มีไร ” ทำไมผมรู้สึกเหมือนหลุดบ่อยจังว่ะเนี่ย - - ตกลงยัยนั้นทำอะไรกับหัวใจของผมกันแน่ เหมือนจะแน่ใจ แต่ก็ไม่แน่ใจ เหมือนจะไม่กลัว พอเอาเข้าจริงๆก็กลัว - -* สรุปผมเป็นบ้าอะไรกันแน่!

 

 

คอนโดฯ BG

            ถึงเสียที - - ฉันและพี่บีจีเดินนำมาที่ห้อง ส่วนซิวเวอร์กับรีอาคุยกันอยู่ข้างหลัง ดีนะที่มันสองคนไม่ได้นินทาฉัน เพราะฉันแอบได้ยินมาหน่อย เลยพอรู้ว่า ไอ้ซิวเวอร์แกล้งแซวรีอาเล่น เรื่องนี้เราสามคนรู้กันดีว่าเรื่องอะไร ^^

“ ถึงสักที เดี๋ยวรอ 3 ตัวนั้นก่อนล่ะกัน - -  ระหว่างรอไปนั่งเล่นโซฟาก่อนนะ เดี๋ยวพี่หาน้ำมาให้คนละแก้ว ยัยเวียร์ มาช่วยพี่สิ!

“ ค่ะ = = ”   พี่บีนะพี่บี จำไว้เลย แทนที่จะให้นั่งพักบ้าง คนที่มาถึงเนี่ย กลับไม่ให้นั่งพักเลย ฉันเดินไปที่ครัวพร้อมพี่บีจี แล้วหยิบแก้ว 7 แก้วมาเรียงใส่ถาดไว้ ส่วนพี่บีจีก็นำน้ำเย็นๆมาเทใส่ให้ แล้วใช้ฉันยกไปเสิร์ฟ - - เป็นพี่ชายที่ดีจริงๆ

“ มาๆ ฉันช่วย ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้น ก่อนจะลุกขึ้นมา แล้วเดินไปช่วยยกถาดต่อจากฉันทันทีที่ฉันออกจากครัว แล้วจัดการเสริฟ์แก้ว วางไว้ให้ตำแหน่งแต่ละคน ชั่งเป็นเพื่อนที่น่ารักจริงๆ T_T ซึ้งใจมาก รักเลย

“ ขอบใจ  แกชั่งเป็นเพื่อนที่น่ารักจริงๆ รักเลย T_T ซึ้งใจมาก ”

“ ฮ่าๆๆ  อย่ามาเว่อร์ - - น้ำเน่าแล้วแกอ่ะ ”

“ ฮ่าๆ นั่งกันเถอะ ” โซฟาห้องพี่บีจีเป็นอะไรที่ใหญ่มาก สามารถนั่งได้ถึง 5 คน แล้วมีเก้าอี้โซฟาอีก 2 ตัวอยู่ข้างๆ แล้วมีโต๊ะเล็กๆใสสะอาดที่วางน้ำอยู่

~ ดิ๊งด่อง ~

เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้น มาถึงแล้วสินะ  เพียงแต่ฉันยังไม่อยากไปต้อนรับก็แค่นั้น โชคดียัยรีอามันหันหน้ามาสบตาฉันพอดี ฉันเลยส่งสายตาเป็นเชิงบอกว่าช่วยหน่อย ยัยรีอาเลยไปเปิดประตูต้อนรับให้แทน

“ มาถึงกันแล้วเหรอ ” เสียงพี่บีจีเอ่ยทักขึ้น แล้วเดินมานั่งลงที่เก้าอี้โซฟาด้านขวา

“ ก็อย่างทีแกเห็นนั้นแหละ ” เสียงพี่เลย์เอ่ยขึ้น แล้วเดินมานั่งลงที่เก้าอี้โซฟาด้านซ้าย

ส่วนที่นั่งข้างซิวเวอร์อยู่แล้วก็ไม่ขยับไปไหน ส่วนรีอาที่พึ่งมาก็มานั่งข้างฉันที่ริมสุด แล้วสายตาของซีเคก็มองมาที่ฉันทันที เมื่อเห็นฉันนั่งซิวเวอร์ ทำไม! เพื่อนจะนั่งกับเพื่อนหน่อยไม่ได้หรือไง จ้องซะ

“ นี้! ถ้าแกจะหวงก้างนักนะ ก็บอกให้รีอาย้ายมานั่งข้างฉันอีกด้านดิ ยืนหวงก้างอยู่นั้นแหละ ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้นอย่างรำคาญสายตาซีเคที่จ้องอยู่นั้นแหละ

“ แต่แกก็ยังนั่งข้างซีเวียร์อยู่ดี.. ”

“ แล้วไง ... ก็ฉัน ซีเวียร์ และรีอาเป็นเพื่อนกันมาตั้งนานแล้ว นั่งด้วยกันก็ไม่เห็นแปลก อีกอย่างนะ... ถ้าแกกลัวจะไม่มีเพื่อนร่วมหึงหวงนะ นั้นน่ะ พี่พีเจไง เพื่อนร่วมหึงหวงเหมือนคู่นาย ” ชี้ไปทางพี่พีเจ

=[]= พี่พีเจเนี่ยนะ  อ้อๆ ใช่นึกออกล่ะ ”

“ เห็นไหมล่ะ ทั้งแกและฉันก็ดูออก ขนาดซีเวียร์ยังดูออกเลย ”

“ ไอ้ซิวเวอร์! ตอนแรกฉันกะจะย้าย เพราะอย่างน้อยก็ยังได้นั่งข้างเพื่อน และเสียสละให้คู่รักเขานั่งด้วยกันแหละ แต่พอมาคิดดูดีๆกับที่นายพูดแล้วเนี่ย ฉันเริ่มไม่อยากย้ายล่ะ - - ”

“ แหมๆ ฉันดูใจแกออกนะ เป็นเพื่อนกันมาตั้งนานคิดว่า ดูไม่ออกเหรอ เอ๊ะ! หรือฉันจะบอกเรื่องนั้นกับซีเวียร์ดีนะ~ ฉันว่าแกคงอายจนไม่กล้าบอกแน่เลย ฮ่าๆๆ ”

“ เรื่องไรอะแก บอกหน่อยๆ ”

^^ ก็... ” ส่งซิกทางสายตาให้ แล้วบอกให้ฉันดูรีอาและพี่พีเจ อ้อ...ฉันพอจะเข้าใจบางแล้ว^^

“ หืม~ เข้าใจแล้วล่ะ ^^

“ เข้าใจอะไรของแก ”

“ แค่มองก็รู้แหละ เดาได้ไม่อยาก เดี๋ยวให้ซิวเวอร์เล่าเพิ่มอีกหน่อยก็เข้าใจมากขึ้นแล้ว ฮ่าๆๆ ”

“ - - จำไว้เลยนะเพื่อนทรพีทั้งสอง อย่าให้ฉันเอาคืนนะ ” เอ่ยขึ้นอย่างโมโหแล้วลุกขึ้นเดินไปนั่งทันที

“ เร็วๆล่ะกัน ฉันกับซีเวียร์มิอยากรอนาน ฮ่าๆๆ ”

“ เฮ้ย! ซิวเวอร์ขยับไปทีดิ จะได้ให้สองคนนั้นนั่ง ” สิ่งที่ฉันคิดไว้ก็คือ ฉันนั่งห่างจากซีเค ส่วนยัยรีอาจะได้นั่งข้างพี่พีเจ ฉันส่งสายตาไปให้ซิวเวอร์ แต่พี่บีจีดันเห็น แล้วขัดขึ้นซะก่อน.

“ อะแฮ่มๆ  ไม่ต้องขยับอะไรทั้งนั้นแหละ รีบนั่งเถอะ จะได้คุยกันสักที ” พี่บีจีเอ่ยขึ้นพร่างส่งสายตาไปให้ซิวเวอร์ เหมือนจะรู้และเข้าใจกันแค่สองคนนะ

“ อ่อ.. ครับๆ เฮ้ย! แกนั่งๆไปเถอะ อย่าเรื่องมาก เหมือนกันทั้งนั้น ”

“ แต่!.. ” ยังไม่ทันทีฉันได้เอ่ย ซีเคก็มานั่งข้างฉันเรียบร้อยแล้ว ส่วนยัยรีอาก็เหมือนกันได้แต่ทำหน้าเซ็งๆ เมื่อพี่พีเจลงมานั่งข้างๆเรียบร้อยแล้ว

“ ก็ได้ ชั่งมันเถอะ - - ”

“ ดีงั้นมาเปิดเรื่องกันดีกว่า ”

“  - - นั้นฉันต้องพูดนะเลย์ ไม่ใช่แก ”

“ เออว่ะ ลืมตัวเลย ฮ่าๆ โทษที ”

“ ชั่งเถอะ เข้าเรื่องเลยดีกว่า... ซีเค.. ”

“ ครับพี่บีจี ”

“ ก่อนเข้ารายการน่ะ แกเคยสัญญากับฉันว่าอะไร จำได้ไหม ”

“ จำได้ฮ่ะ 3 อย่างที่พี่อนุญาตให้ผมทำได้กับซีเวียร์... ”

“ งั้นพูดมาสิ มีอะไรบ้าง ”

“ จับมือ กอด และ หอมแก้ม ”

“ ก็จำได้หนิ ฉันบอกว่า 3 อย่าง แล้วที่ 4 น่ะมาจากไหน!

“ ผม.... ”

“ ฉันเคยห้ามแกแล้วใช่ไหมเรื่องจูบน่ะ ฉันเตือนแกไปแล้วนะ! ”  ฉันได้แต่มองพี่บีจีขึ้นเสียงกับซีเค โห้! พี่ชายฉันเอาจริงๆ ก็โหดและห่วงฉันเหมือนกัน

“ ผมขอโทษ!

“ แล้วทำไมแกถึงทำ.. ”

“ เพราะผมห้ามใจไว้ไม่ได้ไง! แล้วตอนนี้ผมก็คิดว่า ผมเริ่มชอบเธอมากขึ้น มากขึ้นทุกวัน ”

=[]= ” สีหน้าทุกคนในตอนนี้

“ ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ทำให้ผมใจเต้นแรงขนาดนี้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ดื้อ ร้าย แต่ทำให้ผมรู้สึกสนุก และไม่รำคาญเหมือนพวกที่ผ่านมาได้ขนาดนี้!

=[]= ” ยังค้างอยู่

“ และ...เธอเป็นคนเดียวที่ทำให้ผมนึกถึงผู้หญิงคนนึงสมัย ม.ต้น... ”

“ ผู้หญิงสมัย ม.ต้นแกคือใคร ”

“ ฉันจำชื่อเล่นเขาไม่ได้หรอก รู้แต่ชื่อจริง...  แต่อีกอย่างผมก็ไม่ได้จูบซีเวียร์คนเดียวนะ ซีเวียร์ก็จูบผมกลับเหมือนกัน ^^

“ เรื่องนั้นรู้อยู่แล้ว กำลังจะถาม... ” หันหน้าไปถามฉัน “ ว่าไงยัยเวียร์ ”

“ ก็นายนี้ท้าทายฉันมาเองหนิ ฉันก็ไม่ยอมแพ้เหมือนกัน ”

“ แล้วทำไมแกถึงร้องไห้ล่ะ ปกติแกเข้มแข็งจะตาย แถบจะไม่ร้องไห้ใครเห็นเลยนะ ” รีอาถามขึ้น

“ ก็เขาทำให้ฉันรู้สึกเจ็บ และ....นึกถึงใครคนนึงขึ้นมา ”

“ ใครคนนั้นที่ว่านะ ... ผู้ชายใช่ป่ะ ” ซิวเวอร์เอ่ยถามขึ้น

“ อืม..ใช่ ผู้ชายสมัย ม. ต้น เมื่อนานมาแล้ว ”

“ เฮ้ย! / เฮ้ย! ” รีอากับซิวเวอร์เอ่ยร้องขึ้นพร้อมกันอย่างตกใจ

O_O! ” สีหน้าเลย์กับพีเจ

=[]= จะ...จริงดิ งั้นตอนนั้นพี่คงไม่ได้ตาฝาดไป~ ” พี่บีจีเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ

“ พี่ไปรู้อะไร เรื่องนี้ฉันไม่เคยบอกใครเลยนะ หรือว่าพี่ไปค้นอะไรในห้องฉันมา ”

“ ก็เปล่าค้น แค่ดูเลย  เฮ้ย! ไม่ใช่ ”

“ ตอนไหน ”

“ ก็วันนั้นจบที่เวียร์จบ ม.3 พอวันต่อมา พ่อแม่เห็นเวียร์ยังไม่ยอมลงมาข้างล่างเลย ไม่รู้จะเป็นอะไรเปล่า เลยให้พี่ขึ้นไปดู.. ”

“ ... ”

“ พี่เลยขึ้นไปดู เห็นเรานอนอยู่ในห้อง ก็เลยแตะที่หน้าผากเล็กน้อย ก็เลยรู้เลยว่าไข้ขึ้น พี่เลยคิดว่าอาจเป็นเพราะเย็นวันนั้นเวียร์เจอเรื่องร้ายๆมา เพราะมีคนจะจับเวียร์ไปข่มขืน เลยทำให้เวียร์กลัวจนเช้ามาไข้ขึ้น แต่... ”

“ แต่พี่ไปเห็นสมุดไดอารี่ที่วางอยู่บนโต๊ะเวียร์วันนั้นใช่ไหมค่ะ ”

“ อ่าหะ ... พี่เลยแอบเปิดดูนิดนึง เลยเห็นข้อความล่าสุดที่เวียร์เขียนว่า ฉันมีอะไรไม่ดีอย่างนั้นหรอ  ทำไมเขาคนนั้นถึงไม่รักฉันล่ะ ทั้งที่ฉันรักเขามาเกือบ 3 ปี เขาไม่รักฉัน ... ก็ยังไม่เป็นไร แต่ทำไมต้องทำร้ายความรู้สึกฉันด้วยล่ะ… ’ พี่จำได้ประมาณนี้แหละ ที่เหลือก็จำไม่ได้แหละ แต่พี่ไม่รู้นะ ว่ามันเป็นใคร เพราะเวียร์ไม่ได้เขียนชื่อมันลงไป ”

“ พี่พูดถูกแล้วล่ะ ความจริงสาเหตุหลักที่ฉันเกลียดผู้ชาย ก็เพราะผู้ชายคนนั้นแหละ ส่วนเรื่องที่ฉันเกือบโดนข่มขืนน่ะเป็นสาเหตุรอง ” น้ำใสๆเริ่มหยดออกมาจากตาฉันเพียงเล็กน้อย

“ แกบอกฉันได้ไหมว่าคนนั้นมันคือใคร ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้น

“ ฉันไม่รู้ชื่อเล่นเขาหรอก รู้แต่ชื่อจริง ”

“ ชื่อว่าไรอ่ะ ” รีอาเอ่ยขึ้น

“ คราธร ภูมิ... อะไรสักอย่างเนี่ยแหละ ”

“  O_O ” หน้าของซีเค

“ เหรอ แล้วซีเคล่ะผู้หญิงคนนั้นใคร ”

“ เธอชื่อว่า... ”

“ ว่า?

“ ริณนภา กิตติ... อะไรสักอย่างเนี่ยแหละ เคยเห็นป้ายอยู่ เรียนเก่งสะด้วย ”

=[]= ” สีหน้าซิวเวอร์และรีอา

O[]O ” สีหน้าฉันและพี่บีจี

“ ทำไมอ่ะ เดาได้ไม่ยากขนาดนั้นเลย?

“ ก็เพราะเคยเอ่ยมาก็รู้ไม่ยากแล้วนะสิ ” พี่บีจีเอ่ยขึ้น

“ ใคร อยู่ในนี้หรือเปล่า ”

“ ก็ใช่นะสิว่ะ ผู้หญิงคนนั้นคือคนที่นั่งข้างแก และช็อกพร้อมๆกับฉันเนี่ย! จะใครได้ล่ะ นอกจากซีเวียร์  ริณนภา กิตติสวัสดิ์ คนนี้นะสิ! ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้นพร่างชี้ไปที่ฉัน

“ มะ..ไม่จริง!! นายคือไอ้เลว  คราธร ภูมิ.... ”

“ คราธร ภูมิไพศาล ”

“ นั้นแหละ! นั้นนายเหรอเนี่ย ไอ้คนที่ทำลายจิตใจชาวบ้าน ปฏิเสธคนอื่นอย่างไร้เยื้อใย ไม่คิดถึงจิตใจชาวบ้าน!

“ เธอเองนั้นเหรอ! ที่มาสารภาพรักฉันตอนวันสุดน่ะ! =[]=

=[]= ” สีหน้าทุกคนในตอนนี้

“ ก็ใช่นะสิย่ะ พูดมาขนาดนี้ ใครมันจะจำไม่ได้บางล่ะ!

“ แล้วทำไมนายถึงปฏิเสธซีเวียร์ในตอนนั้น ” ซิวเวอร์เอ่ยถามขึ้น หลังจากที่รวบรวมสติมาได้

“ ก็ไม่ใช่เพราะฉันไม่ชอบยัยนั้นน่ะ ความจริงแล้วชอบมากต่างหาก! แต่รักไม่ได้!!

“ แล้วทำไมถึงรักไม่ได้?! ” รีอาเอ่ยถามต่อ

“ ก็เพราะฉันคิดว่า ... ”

“ แกคิดว่าไร ” พี่บีจีถามต่อ

“ คิดว่า เธอคงไม่เหมาะสมกับคนธรรมดาอย่างผมหรอก ผมเลยปฏิเสธเธออย่างไร้เยื้อใย เพื่อหวังให้เธอเกียจผม คนอย่างเธอยังมีคนดีๆอีกมากมายให้เธอรัก คนคนนั้นคงไม่ใช่ผมหรอก เพราะผมมันไม่มีอะไรดีเลยยังไงล่ะ ผมมันก็แค่นักกีฬาของโรงเรียนคนนึง ส่วนเธอเป็นถึงคนดังของโรงเรียน ทั้งเรียนเก่ง หน้าตาดี นิสัยก็ดี เทียบอะไรกับผมไม่ได้สักอย่าง ”

“ ใครบอกว่านายไม่มีข้อดี ถ้านายไม่มีข้อดี แล้วนายจะเป็นรักแรกของฉันได้ไง ”

“ ... ”

“ นายคงจำไม่ได้สินะ วันนั้นหลังจากที่นายเล่นบาสเสร็จ แล้วตอนนั้นนายมาหลังสนามเพื่อที่จะมากินน้ำพอดี แต่นายเห็นฉันล้ม เข่าถลอกเลือดไหลเยอะ แล้วมาช่วยฉันไว้นะ เพราะตอนนั้นไม่มีใครอยู่ด้วย ถึงมีเขาก็อาจจะไม่ช่วยฉันเหมือนนายก็ได้.. ”

“ ... ”

“ นายเดินเข้ามาหาฉัน แล้วพาฉันไปล้างแผล ก่อนที่จะพาฉันไปส่งที่ห้องพยาบาลเพื่อทำแผล ตอนนั้นที่นายที่มาช่วยล้างแผลให้ ฉันรู้สึกแสบแผลมาก แต่พอนายพูดออกมาว่า ไม่เป็นไรนะ ทนหน่อย เดี๋ยวก็หายวินาทีนั้นความเจ็บปวดนั้นก็เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ แล้วนายก็ช่วยพยุงฉันจนถึงห้องพยาบาล นั้นเป็นเพียงครั้งแรกที่ฉันเจอนายแล้วประทับใจ ยังมีอีกหลายครั้งที่ฉันประทับใจนาย พอรู้ตัวอีกที ก็ชอบนายไปเสียล่ะ ไม่รู้นายจะจำวันนั้นได้หรือเปล่านะ ”

“ จำได้สิ ฉันลืมไม่ลงหรอกนะ ครั้งแรกที่ได้ใกล้เธอนะ ”

“ ... ”

“ ไม่คิดเลยนะเนี่ยว่า รักแรกของเธอคือฉัน ”

“ แล้วนายล่ะ ”

“ ก็เหมือนเธอนั้นแหละ รักแรกของฉันก็คือเธอเหมือนกัน ”

“ ฮิ้ว~~ ” เสียงพี่พีเจ พี่เลย์ และพี่บีจีเอ่ยแซวขึ้น

“ อะไรของแกเนี่ย -///- ”

“ ก็เหมือนเธอนั้นแหละ~~ ” เลย์

“ รักแรกของฉันก็คือเธอเหมือนกัน ฮิ้ว~~ ” พีเจ

“ งั้นเอาเป็นว่า จบเรื่องนี้ พอๆเลี่ยน ” บีจี

“ แล้วแกจะเอาไงต่ออ่ะเวียร์ คบเลยป่ะ ” รีอา

“ แกรู้ใจตัวเองยัง ” ซิวเวอร์

“ ยัง - - ”

“ เฮ้ย! / เฮ้ย! ” รีอาและซิวเวอร์

“ ยังไม่พร้อมที่จะคบนะ ฮ่าๆๆ  ก็คงต้องดูๆไปก่อนอ่ะนะ -///-  ”

“ แต่เดี๋ยวก็คบเองแหละ ” ซีเคเอ่ยขัดขึ้นอย่างเขินๆ

“ เร็วๆนี้ใช่ป่ะ ” เลย์

“ ก็คงงั้น ” ซีเคขัดขึ้นอย่างเขินๆ

“ ฮิ้ว~~

“ โว้ย! หมั่นไส้นะเนี่ย  ฮ่าๆๆ นับว่าแกตกอันดับไปนะไอ้ซี ฮ่าๆ  ยังไงก็ดูแลน้องฉันดีๆล่ะ ” บีจี

“ พี่บี! - -* -///-

“ อะไร ”

“ เวียร์ยังไม่แน่ใจความรู้สึกตัวเองเลยนะ แล้วจะคบกันได้ไง จะเป็นแฟนกันได้ไง มันไม่มีทางหรอก .... ” ฉันเอ่ยบอกขึ้นตามความคิดฉัน

“ นี้แกยังไม่แน่ใจอีกเหรอ - - ฉันละเพลีย ” รีอาเอ่ยขึ้นอย่างเหนื่อยใจ

“ พวกฉันสองคนก็เพลียกับแกกับเหมือนไอ้รีอา = = ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้น

“ อยากโดนตบไหม - - ”

“ รู้เหรอว่าเรื่องอะไร ^^ ” ฉันเอ่ยแซวบ้าง

“ แค่มองตาพวกแกสองคนก็รู้แล้วย่ะ - -* ”

“ ฮ่าๆ ” ซิวเวอร์และฉันเอ่ยหัวเราะพร้อมกัน

“ เอ๊ะ! จะว่าไป...นายก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันนะซิวเวอร์ ^^ ” รีอายิ้มอย่างร้ายกาจขึ้นมาทันที

“ อะไร! แกไปรู้อะไรมา ” ซิวเวอร์เอ่ยขึ้นบ้าง

“ นิดหน่อย ^^ ยินดีด้วยที่ตัดใจได้ ” แล้วมองมาทางฉันเล็กน้อย

“ ยินดีกับแกด้วยเหมือนกัน ^^ ฮ่าๆๆ ” ฉัน

“ แหมๆ ไม่คิดเสียดายฉันเลยเหรอ~~~ ” ซิวเวอร์หันหน้ามาถามฉัน

“ เสียดายสิ  - - เสียดายมากก ฮ่าๆๆ แต่ก็ขอให้โชคดีกับรักครั้งใหม่อ่ะนะ ” ฉันเอ่ยอย่างประชดเล็กน้อย

“  - - ฉันรู้ว่าแกประชด ฮ่าๆ ”

“ ซิวเวอร์เคยชอบซีเวียร์เหรอ? ” หลังจากที่พี่แกเงียบอยู่ตั้งนาน ก็เอ่ยถามขึ้น

“ ครับ ... แต่ก็เคย ส่วนตอนนี้ก็เป็นเพื่อนกัน ที่ผมหลีกทางให้มันนะ ไม่ใช่เพราะซีเค แต่เพราะซีเวียร์ต่างหาก ผมทำเพื่อเพื่อนผม ไม่ได้ทำเพื่อใคร... ”

“ *0* ทำไมแกเท่จังเลย ฮ่าๆๆ ” รีอาเอ่ยอย่างขำๆ

“ รักแกจังเลย ทำเพื่อฉันด้วย Love you จุ๊บๆ ฮ่าๆๆ ” ฉันแซวบ้าง แล้วทำท่าจะขยับเข้าไปใกล้ซิวเวอร์อีกสักนิด แต่มีเสียงหนึ่งขึ้น

“ อะแฮ่มๆ เกรงใจคนแถวนี้บ้าง - - ” เสียงซีเคเอ่ยขัดขึ้น ลืมไปนายนั้นกับซิวเวอร์ไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่ - -

“ แกไม่ต้องพูดขนาดนั้นมากก็ได้นะ บางครั้งมันก็สะอิดสะเอียน จนอยากจะอ้วกเกินไป ” พร่างขยับฉันให้เข้าไปใกล้ซีเคมากขึ้น “ รีอา แกขยับมานี้สิ ”

“ ได้เลย ^^ ” เบียดเข้ามามากขึ้น

“ เฮ้ย! ใกล้ไปไหม -////- ” กระเถิบเข้าไป ใกล้ไปไหม ตัวฉันจะติดกับซีเคอยู่แล้วนะ >///<

“ ไม่รู้~~ ถามคนข้างๆแกสิ -3- ” รีอาเอ่ยอย่างไม่รู้ไม่ชี้

“ ไกลไปนะพีเจขยับอีกสิ ^^ ” ซีเคเอ่ยขึ้น แล้วหันมามองหน้าฉันอย่างยิ้มๆ พร่างเห็นสายตาของพีเจที่มองรีอาอย่างผ่านๆ

“ ได้ จัดให้ ” พีเจขยับเข้ามาใกล้รีอาอีก

“ แหมๆ น่าอิจฉาเนอะ ทั้งไอ้พีเจและซีเค ”

“ อิจฉาผมทำไม ไม่มีไรเลย~~ ” พีเจเอ่ยขึ้นอย่างไม่รู้ไม่ชี้

“ อยากคิดว่าฉันไม่เห็นนะ ร้ายใช่เล่นเลยนะเนี่ย ^^ ” บีจีเอ่ยขึ้นพร่างยิ้มมุมปากเล็กน้อย

“ ฉันกับซิวเวอร์ก็รู้เห็นนะค่ะพี่พีเจ ” ฉันเอ่ยแซวบ้าง หึหึ ไอ้รีอาใกล้ถึงตาแกแล้วนะ อย่าคิดว่าดูไม่ออกนะ พวกฉันดูออกหมดย่ะ แหมๆ บอกคนอื่นไม่รู้ใจตัวเอง ตัวเองก็เหมือนกันแหละ ไม่ธรรมดาเลย~


















--------------------------------------------------------------------------------------------------
หลังจากที่หายหน้าหายตาไปนาน 555  จริงๆกะจะอัพหลายวันแล้วล่ะค่ะ เพียงแต่ ยังไม่จบตอนสักทีนะค่ะ วันนี้แต่งจบตอนนี้แล้วเลยมาอัพนะค่ะ >< ใกล้จบแล้วนะค่ะ ฝากติดตามกันหน่อย ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านและคอมเม็นต์นะค่ะ   เข้ามาอ่านและคอมเม็นต์เยอะๆนะค่ะ ^^

BY :  Amy07

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น