Love happiness ความสุขของรักเริ่มต้นด้วยเกมส์

ตอนที่ 15 : 14 : เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ ....

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 97
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 ก.ค. 57

14

เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ...

 

  [Silver ]

       ผมคงเป็นได้แค่เพื่อนกับเธอใช่ไหม ?? ... ซีเวียร์      เธอเคยรู้บ้างไหม  ว่าตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมา   ผมไม่ได้คิดกับเธอแค่เพื่อนเลย   ผมแอบชอบเธอมาตลอด  ตั้งแต่ตอนที่เจอกันครั้งแรกแล้ว  ผมรู้ว่าเธอคงคิดกับผมได้แค่เพื่อน  เธอไม่เคยมองผมเป็นอย่างอื่นเลยนอกจากคำว่า เพื่อน’  ผมเชื่อแล้วล่ะ  ว่าผู้หญิงกับผู้ชายไม่สามารถเป็นเพื่อนกันได้   เรื่องนี้ก็มีแค่ผมกับรีอาเท่านั้นแหละที่รู้  ขนาดรีอายังดูออก  แล้วซีเวียร์ล่ะ  ทำไมเธอถึงดูไม่ออก แต่ก็ยังดีนะที่ได้เป็นเพื่อนกัน    ผมได้แต่นั่งถอนหายใจแล้วคิดว่า  ถึงเวลาที่ต้องบอกความจริงกับเพื่อนคนนี้แล้วล่ะ ซีเวียร์....ฉันขอโทษนะ..ที่รักเธอ

                 ~~ ปัง! ~~

  เสียงประตูเปิดมาอย่างเสียงดัง   จะใครได้อีกล่ะ  ไอ้รีอาชัวร์  มันเป็นคนบอกให้ผมไปสารภาพซีเวียร์เองแหละ

“  - - นั่งทำ MV ไรอยู่ว่ะเนี่ย ”

“  มาถึงก็กวนตีนเลยแก - - ใครว่า ฉันทำ MV ฉันแค่กำลังคิดไรอยู่หน่อยๆก็แค่นั้นเอง ”

“  เหรอ!   ฉันเป็นเพื่อนกับแกและยัยเวียร์มาตั้งนาน   คิดเหรอว่าดูไม่ออกนะ ฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้นนะ - - ”

“  - -^^   อย่าให้ถึงตาแกกับพี่พีเจบ้างล่ะกัน ”

“ แกก็รู้ว่ามันเป็นไม่ได้  ยังจะถามอีก   ถ้าเป็นฉันกับแกยังพอว่า .... ”

“  อะไรๆ   พูดดีๆ หน่อย ฉันกับแกอะไร คนที่ฉันชอบนะซีเวียร์ไม่ใช่แก   แกก็เป็นแค่เพื่อน ”

“  เออ  ก็เหมือนกัน  คนที่ฉันชอบนะคือพี่พีเจ  ไม่ใช่แก  แกก็เป็นแค่เพื่อน ”

“  ห่ะ!!!  OoO   แกว่าไงนะ   แกยังชอบพี่เขาอยู่เหรอ ”  ผมตกใจเล็กน้อย  ไอ้บ้านี้  พูดจริงดิ?

“   เปล๊า    ” เสียงสูง

“  เหรอออ   น่าเชื่อถือมากเลย  เสียงสูงเนี่ย ”

“  หมายถึงอดีตต่างหาก  อย่ามามั่ว -*- ”

“  ขนาดเด็กอนุบาลยังดูออก  คิดเหรอว่าฉันจะดูแกไม่ออกน่ะ ”

“  ชั่งเถอะ!!  ตกลงจะเอาไง  สารภาพวันนี้เลยป่ะ ”

“  ก็ต้องวันนี้ดิ  จะมีวันไหนได้อีกล่ะ เจ็บหนักวันนี้  ดีกว่าเจ็บหนักในวันข้างหน้านะเว้ย ”

“ เยี่ยม ไลค์ให้เลย  พึ่งรู้ว่าแกมีความคิดแบบนี้ด้วย ” ยกนิ้วโป้งให้

“  ฉันก็มีสมองนะ จะบอกให้ - - ”

“ เออๆ พอๆ เถอะ  ไปกันได้ล่ะ  เรื่องจะได้จบไป ”

 

 

 ซึลพอฮาจี มา No No No ฮนจากา อานยา No No No   ออนเจนานานา เนเก ฮังซัง บิชี ดเว จุน กือแด ~

       เสียงโทรศัพท์ฉันดังขึ้น  ใครโทรมาล่ะเนี่ย -*-  ไม่อยากจะบอก  ฉันติ่ง Apink น่ะนะ  ฮ่าๆๆ

ซิวเวอร์

         มีเรื่องอะไร  ถึงได้โทรมาล่ะเนี่ย   -*-   ฉันถอนหายใจเล็กน้อย  อยากคิดว่า ฉันดูไม่ออกนะ  ว่าซิวเวอร์คิดอะไรกับฉันน่ะ   ฉันพอดูออกอยู่  แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า  ฉันไม่ได้รักนายซิวเวอร์  โทษด้วยนะเพื่อน

“ ว่าไง ”

[ วันนี้แกว่างป่ะ ]

“  ทำไม??

[ มาเจอฉันกับรีอาที่ร้าน xyz หน่อย มีเรื่องอยากคุยด้วย ]

“  ฉันก็มีเรื่องอยากคุยกับพวกแกเหมือนกัน  ฉันคิดว่าคงเป็นเรื่องเดียวกันแหละ ”

[ แกรู้เหรอ  ว่า เรื่องอะไร?? ]

“  ก็เดาได้ไม่ยาก  งั้นเดี๋ยวเจอกัน ”  ว่าจบฉันวางสายทันที แล้วเดินออกจากคณะ  หลังจากช่วยงานอาจารย์เสร็จ  แต่!   ดันมีใครบางคนมาขัดขวางการเดินของฉันล่ะเนี่ย  จะเป็นใครได้ล่ะ   ถ้าไม่ใช่ ซีเค!

“ จะไปไหนเหรอ  ให้ฉันไปส่งป่ะ ”

“  ไม่จำเป็น   ฉันไปเองได้   แล้วกรุณาอย่าขัดขวางฉันด้วย  ฉันรีบ ”

“  รีบมากป่ะ  มีเรื่องไรกัน ”

“  นายจำเป็นต้องรู้ด้วยหรอ ”

“ ... ”

“  ถ้าอยากสอดนัก  ก็ไปด้วยกันเลยมั้ยล่ะ ”

“  วันนี้มาแปลก ...  ”

“ อะไร ”

“  ผีเข้าเปล่าเนี่ย   หรือไม่สบาย ” เอามือมาแตะที่หน้าผากเบาๆ  แล้วพูดต่อ  “  ตัวก็ไม่ร้อน  ปกติดีนี้ ”

“  ก็ปกติไง - -  จะไปไม่ไป  ถ้าไม่  ฉันจะไปล่ะ  เสียเวลาจริงๆ เลย ”

“  ไปครับบ ”

 

 

  ร้าน  xyz

         ซิวเวอร์มาเร็วกว่าที่ฉันคิดอีกนะเนี่ย    คงจะเตรียมตัว  เตรียมใจ  ฟังคำตอบสินะ - - เอาว่ะเป็นไงเป็นไง  มาพร้อมรีอาสะด้วยสิ   แสดงว่ารีอาคงรู้เรื่องนี้เหมือนกันสินะ

“  มาถึงเร็วดีหนิ ” ฉันเอ่ยทักทาย  แล้วมองไปเห็นสายตาที่ซิวเวอร์มองซีเค  คงไม่อยากให้ซีเคอยู่ด้วยล่ะสิ

“  แน่อยู่แล้วล่ะ แต่..... ” เหลือบตาไปมองซีเค

“  ทำไมจะให้ฉันออกไปจากร้านนะสิ  โทษด้วยนะ พอดีว่าฉัน...... ”

“  ออกไป!

“ เธอว่าไงนะ!

“  ออกไปซีเค!

“ ทำไม! ก็ฉันจะอยู่น่ะ ”

“  ก็บอกว่าให้ออกไปนอกร้านไง!!  คนเขาจะคุยกันเป็นส่วนตัว   แค่ไปรอนอกร้านหน่อยไม่ได้หรือไง!!

“ เออๆ....ยอมก็ได้   เห็นแก่เธอนะซีเวียร์  ฉันถึงยอม...” หันไปมองหน้าซิวเวอร์ “ อย่าคิดว่า..ฉันจะยอมนะ ”

“ - -  แล้วจะได้รู้กัน!

“  เอ่อ...ส่วนฉันก็....  ผู้รับรู้ด้วยอ่ะนะ   อยู่ด้วยได้ป่ะ ”

“ แล้วแต่แกเลย  อยากอยู่ก็อยู่  อยากไปก็ไป - -* ”

“  นี้เป็นการไล่ทางอ้อมป่ะ ”

“  ก็ไม่เชิงอ่ะนะ  ” ยักไหล่เล็กน้อย

“ งั้นฉันอยู่ล่ะกัน ”

“ ชั่งกล้า ”

“ ก็ต้องกล้านะสิ  เพื่อนกันหนิ - -* ”

“  เข้าเรื่องเถอะ  นั่งลงกันได้ล่ะ ” ฉันเอ่ยขึ้นอย่างตัดความรำคาญ แล้วนั่งลงตรงข้ามกับซิวเวอร์ ส่วนรีอาผู้อยากรู้อยากเห็นนั้นนั่งตรงกลาง - -

“ เปิดประเด็นเลยล่ะนะ ” รีอาเอ่ยขึ้น

“  ฉันขอพูดก่อนเลยนะ  คือว่า....ฉัน..... ”

“ .... ”

“ ฉัน...ฉัน... ”

“  พูดสิ   ฉันรอฟังอยู่  รอฟังมานานแล้วนะ ”

“  โอเค  ก็ได้   ฉันชอบเธอซีเวียร์ฉันชอบเธอได้ยินมั้ยว่าฉันชอบเธอ ”

“ ได้ยินแล้ว - - ไม่ได้หูหนวก  แล้วก็รู้มาได้สักพักแล้ว ”

“  แกรู้ได้ไง .... ” หันไปมองรีอา  “ แกบอกเหรอรีอา!

“ เฮ้ยฉันยังไม่ได้บอกเลยนะเว้ย ”

“  รีอาไม่ได้บอกหรอก...  ไม่ได้มีใครบอกฉันหรอก  แต่ฉันรู้เอง  ....  จะลักษณะ  ท่าทาง  และคำพูดของพวกแกมันบ่งบอกมาก  จนทำให้ฉันรู้สึกได้  ว่า.. นายชอบฉัน  เล่ามาต่อให้จบสิ ”

“  อื้ม .... ตั้งแต่ตอนแรก...ที่เราเจอกัน..ได้รู้จักกัน  ฉันก็รู้สึกว่า  อยากเป็นเพื่อนกับเธอ  เพราะเธอดูน่าคบและไม่เหมือนกับผู้หญิงคนอื่นดี..... ”

“ แล้วฉันละเฮ้ย ” รีอาเอ่ยขัดขึ้น

“  เออ ...แกก็ด้วยรีอา   แต่ฉันเน้นซีเวียร์เป็นหลัก - - ”

“  - -  เล่าต่อสิ  เล่ามาให้หมด ”

“ อ่าเค ....  ความรู้สึกแรกของฉันที่มีต่อแกน่ะ  มันคือ เพื่อน   แต่พอได้รู้จักกันนานๆ   ได้อยู่ด้วยกันบ่อยๆ  ความรู้สึกมันก็อาจจะเปลี่ยนไปได้ จนมีอยู่มาวันหนึ่ง...  ตอนมัธยม 6  ที่เป็นปีสุดท้าย  เป็นครั้งแรกที่ฉันได้กอดกับพวกเธอ  ตั้งแต่เกิดมา  ฉันแถบไม่เคยกอดผู้หญิงคนไหนเลยนอกจาก....แม่...ของฉัน   เพราะฉันคิดว่า  ผู้หญิงที่เข้ามาหาฉันนะมีแต่พวกแรดๆ ทั้งนั้น  ฉันไม่ชอบเลย    พอได้กอดกับเธอ  หัวใจของฉันเต้นแรงขึ้น  แรงขึ้น  แรงขึ้นเรื่อยๆ   ตอนแรกฉันไม่แน่ใจว่านี้คือ ความรักหรือเปล่า..... ”

“ ... ”

“   แต่พอวันเวลาผ่านไป  หัวใจของฉันก็ยิ่งชัดเจนยิ่งขึ้น  จนฉันมั่นใจว่า ฉันชอบเธอ... ”

“ ... ”

“ ....ไม่สิ....ฉันรักเธอเลยต่างหาก... ”

“ ...นะ....นาย... ”  ฉันอึ้งกับคำพูดของซิวเวอร์

“  ..ฉันพูดจริง...  แม้ในตอนนี้....ความรู้สึกของฉันก็ยังคงเหมือนเดิม....แต่ความรู้สึกเธอนะสิ... ”

“ ..ฉัน..ฉัน... ”

“  ...ความรู้สึกเธอมันเปลี่ยนไปใช่มั้ย ...  เธอจะเกลียดฉันมั้ย ...ที่ปกปิดความจริงนี้มาตั้งนาน.... ”

“  ฉันไม่เคยเกลียดนาย ” ฉันตอบอย่างมั่นใจ

“ แต่เธอโกรธฉันใช่มั้ย.... ”

“ .... ”

“  ฉันขอโทษ ... แต่ทุกอย่างที่ทำไป....ก็เป็นเพราะว่า ฉันรักเธอซีเวียร์   ถึงแม้จะรู้ว่าเธอคิดกับฉันแค่เพื่อนก็ตาม    แต่ฉันก็ดันคิดกับเธอแบบนั้น... ”

“ ซิวเวอร์... ”

“ ให้อภัยฉันได้มั้ย ... ยังเป็นเพื่อนกับฉัน ... กับรีอาได้มั้ย ... รีอามันเกือบจะบอกแกแล้ว  แต่ฉันสั่งมันไว้ว่าห้ามบอกเธอ  มันก็เลยยอม  เพราะเห็นใจฉันนะ ...  ให้อภัยพวกฉันด้วยนะ ”

      น้ำใสๆ ไหลรินออกดวงตากลมโตของฉัน  ใครว่าฉันโกรธพวกแก  ฉันให้อภัยพวกแก   เพราะพวกแกเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับฉัน และพวกเราก็ยังคงจะเป็นเพื่อนกันตลอดไปต่างหากล่ะ

“ แกเป็นไรอ่ะยัยเวียร์ ” รีอาเอ่ยอย่างตกใจ

“  ฉันแค่จะบอกว่า ฉันไม่เคยโกรธ  ไม่เคยเกลียด พวกแกเลย  เพราะพวกแกเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับฉัน  ตรงข้าม... ฉันรู้สึกดีอย่างหนึ่งนะที่พวกแกบอกความจริงกับฉัน ..... ”

“ ... ”

“ ซิวเวอร์   ฉันก็รักนายนะ   แต่แบบเพื่อนน่ะ   ความรู้สึกฉันที่มีต่อนายมันเป็นได้แค่เพื่อนน่ะ... ”

“ ... ”

“ คนที่เป็นฝ่ายควรขอโทษ  ไม่ใช่แก  แต่....เป็นฉัน... ”

“ ... ”

“  ขอโทษที่ได้มองข้ามความรู้สึกดีๆ ที่นายมีให้แบบนั้น  ขอโทษที่คิดกับนายแค่เพื่อน..... ”

“ ไม่เป็นไรหรอกซีเวียร์  ฉัน... ”  ยังไม่ทันที่ซิวเวอร์จะพูดจบ  ฉันก็แทรกขึ้นมาก่อน

“  ฉันยังพูดไม่จบเหลืออีกอย่างหนึ่ง   และขอโทษ... ”

“ ... ”

“ ขอโทษที่ฉันไม่ได้รักนายแบบนั้น ”

“  ฉันเข้าใจล่ะ ” ซิวเวอร์เอ่ยอย่างเศร้าๆ  พร้อมแสดงยิ้มออกมาด้วยความจริงใจ

“  แต่ฉันก็รักนายแบบเพื่อนนะ   นายเป็นเพื่อนผู้ชายคนแรก   และคนเดียวของฉันเลยนะ  ที่สนิทขนาดนี้ ”

“  ฉันรู้แล้วนะ   เรื่องนี้ฉันก็ทำใจมาบ้างแล้วล่ะ ....  ฉันรู้น่ะว่าคำตอบต้องเป็นแบบนี้ ”

“  ฉัน.... ”

“  ไม่ต้องขอโทษแล้ว   พวกเราต่างขอโทษกันไปหมดแล้วหนิ ^^ ” ยิ้มด้วยน้ำตา

“  นายโอเคนะ ”

“ โอเคสิ  ฉันโอเคอยู่แล้ว ^0^  เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเองแหละ แต่ฉันอยากขออะไรอย่างนึงสิ .... ”

“  อะไรล่ะ??

“ ขอจูบเธอได้ป่ะ ”

“ ห่ะ!! OoO

“ ..คะ..แค่กๆๆ...  โว้ยพูดมาได้  ไม่อายคนแถวนี้เลยนะ ” รีอาเอ่ยขึ้น

“  เอ่อ..มันคงจะเกินไปสินะ...งั้นฉันขอ..... ”

“ อะไรล่ะเนี่ย  -0- ”

“  ขอให้เธอ...กอด  กับหอมแก้มฉันได้ป่ะ??

=[]=

“ กอดครั้งที่สอง  กับหอมแก้มครั้งแรกน่ะ ”

“เอ่อ.... ”

“ ได้มั้ย??

“ เอ่อ....ไอ้กอดนี้ก็โอเคนะ  แต่หอมแก้มนี้มัน...... ”

“  ฉันลดเลเวลให้แล้วนะ ^^   ถือว่าฉันขอได้ป่ะ ”

-0- นี้คือลดเหรอ ”

“ หรือจะจูบ??

“ ไม่จูบแน่นอน - - ”

“ งั้นหอมแก้มก็ได้....คิดสะว่ามันเป็นเด็กๆ น่ะ ^^

“  เอ่อ....  ”   เอาไงดีว่ะซีเวียร์   เล่นมาอย่างนี้ถึงกับไปไม่ถูกเลยนะเนี่ย  มันอาจจะไม่แปลกสักเท่าไหร่มั้ง  ที่เพื่อนจะกอดกัน  ที่เพื่อนจะหอมแก้มกัน  แต่อย่างน้อยมันก็ดีกว่าจูบล่ะกัน - - 

“ ... ”

“ งั้น...ก็.... ”

“ ก็?

“ ก็ได้มั้ง - - แค่กอด  กับ หอมแก้มนะ  แค่นั้นนะ ”

“ รู้แล้วนะ  แค่นั้นเองแหละ ”

“ แต่ตอนจะจากกันนะ ตอนนี้ยังไม่ดีกว่า  เดี๋ยวข้างนอกอาละวาด - - ฉันเอาไม่อยู่แน่ ”

“ แหม่ๆ   แคร์ความรู้สึกคนข้างนอกด้วย~~

“ ไรย่ะรีอา - - ใครแคร์กัน   ไม่มี๊ ”

“ เสียงสูงสะด้วยย ”

“ เปล่า -////-  แล้วนี้กินไรคุยไรเสร็จแล้วหนิ  จะกลับเลยป่ะ ”

“ รีบเหรอออ ”

“ ไอ้รีอา!!

“ อะไรยัยซีเวียร์!

“ เอิ่ม...พอเถอะพวกป้าๆ ทั้งสอง ฮ่าๆๆ ”

“ แกว่าไงนะ! / แกว่าไงนะ!

“ ก็แค่บอกให้พอเฉยๆ ”

“ ประโยคหลัง!

“ ป้าๆ ทั้งสอง -0- ”

“ กรี๊ดดดด / กรี๊ดดดด

“ แกตายแน่ไอ้ปลวก!

“ ปลวกอะไรจะหล่อขนาดนี้ ^^

“  พูดออกมาได้ - -*  ชั่งกล้า ”

“  ก็ต้องกล้านะสิ - -  เอ่อ....ไปกันได้แล้วมั้ง เดี๋ยวคนข้างนอกรอนาน~~~

“ - - จะกอด กับ หอมแก้มเร็วๆล่ะสิไม่ว่า - -  ฉันรู้ทันหรอกนะ ”

“  ก็ใช่ด้วยอ่ะนะ ^0^ ทำเลยสิ  ฉันรอเธออยู่ ”

“ - - เออๆ  ก็ได้ ”

             ฉันค่อยเข้าไปใกล้ซิวเวอร์แล้วกอดทันที  - -  จะได้จบไวๆ เขินนะเว้ย  กอดผู้ชายทั้งที    มือหนาๆของซิวเวอร์ค่อยๆ ขยับขึ้นมาทีแผ่นหลังบางๆ ของฉัน แล้วกอดกลับฉันเช่นกัน  ฉันสัมผัสได้ถึงหัวใจของเขา  ว่ามันเต้นแรงมาก  อย่างที่ซิวเวอร์บอก  จากนั้นก็ค่อยผลักออกห่างกันนิดนึง จากนั้นฉันก็นำปลายจมูกเล็กๆ ของฉัน กดไปที่บริเวณแก้มเนียนใสของซิวเวอร์อย่างรวดเร็ว  แล้วรีบผลักออก  ซิวเวอร์ถึงกับสตั้นไป 5 วินาทีเลยนะเนี่ย  ( มีใครไม่ช็อกบ้างล่ะ - - ) แล้วค่อยนำมามือของเขามาจับที่แก้มของเขาเพื่อสัมผัสบริเวณที่ฉันหอมแก้มเขาไป   ใบหน้าของเขาเริ่มมีสีแดงขึ้นเรื่อยๆ  นี้เขาเขินหรือเนี่ย =[]=

“ ขอบใจสำหรับกอดนี้.... ”

“ -/////- ”

“  และขอบใจ..สำหรับหอมแก้มด้วยนะ ^^

“  รู้แล้ว! -/////-  ฉันไปล่ะ  เขินเหมือนกันนะเว้ย  เป็นครั้งแรกที่หอมแก้มผู้ชายก่อนเลยนะนั้น ”

“ แล้ว...เคยมีผู้ชายคนไหน  ได้หอมแก้มเธอบ้างป่ะ  ที่ไม่ใช่คนในครอบครัวนะ ขอเป็นคนแรก ”

“ เอ่อ...ก็... ”

“ มีสินะ  ” ซิวเวอร์ถอนหายเล็กน้อย ก็จะเอ่ยถามต่อขึ้น “ ใครล่ะ??

“  ก็...ซีเคน่ะ -/////- ”

=[]= หมอนั้นน่ะนะ  ตอนไหนว่ะ  ทำไมไม่เล่าให้ฟังกันบ้าง ” รีอาแทรกขึ้น

“ ใครมันจะไปกล้าเล่าล่ะย่ะ ”

“ ซีเคนะหรอ .... ” ซิวเวอร์เอ่ยเสียงเศร้าๆ “ หึ...หมอนั้นโชคดีเนอะ .... ”

“  ... ”

“ ได้หอมแก้มเธอเป็นคนแรกด้วย ”

“ ซิวเวอร์ ฉัน.... ”

“  ฉันไม่เป็นไรหรอก   ไปล่ะนะ  ขอบใจมากสำหรับวันนี้  บายล่ะ ^^  ”    ซิวเวอร์เอ่ยน้ำเสียงที่ดูสดใสแล้วเดินจากไป ทั้งที่ความจริงเขากำลังเศร้าต่างหาก ฉันคงได้แต่หวัง  ว่าขอให้เขาโชคดีนะ ซิวเวอร์


















---------------------------------------------------------------------------------------
          >0<  ทักทายกันอีกครั้งนะค่ะ   วันนี้มาอัพแล้วนะ    ยาวกว่าเดิมด้วย ><   เนื่องจากไม่ได้อัพตั้งนาน  T_T  เพิ่งสอบเสร็จไปได้ไม่กี่วันที่ผ่านมานี้เองอ่ะ  เลยมาอัพทันที  สัญญาว่าจะพยายามอัพบ่อยนะค่ะ   ขอคอมเม็นต์กันด้วยนะค่ะ ^^ ขอบคุณค่ะ

BY : Amy07

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น