Love happiness ความสุขของรักเริ่มต้นด้วยเกมส์

ตอนที่ 13 : 12 : รางวัล!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 122
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 มิ.ย. 57

12

รางวัล!?

“ แต่ฉันจะเอาไม่ให้ไม่ปล่อย ” ผมเอ่ยขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้   ใครมันจะไปยอมแพ้ง่ายๆว่ะ

“  ถ้าไม่ปล่อยก็ไม่ให้โว้ย!!

“ แล้วถ้าปล่อยจะให้ใช่มั้ย ??

“ เออดิ!!  ไม่ปล่อยก็ไม่ให้  ถ้าปล่อยค่อยให้ ”

“ ก็ได้... ” ผมเอ่ยขึ้นอย่างยอมๆ หลังจากนั้นก็ปล่อยตัวเธอออกจากอ้อมกอดของผม แล้วจับที่ข้อมือเธอเอาไว้    ไม่ให้หนีไปไหน  แล้วก็เอ่ยต่อ  “ แต่ต้องภายในวันนี้นะ! ห้ามเบี้ยวเด็ดขาด! เข้าใจ??

“ รู้แล้ว!! ”   สิ้นเสียงของเธอ  ผมก็ถือโอกาสจับมือกับเธอไปเดินเล่นสะเลย  ส่วนเธอก็เงียบ  เงียบ  แล้วก็เงียบ  คิดอะไรอยู่เนี่ย

               

                       [ C-Vic ]

 ฉันอยากจะบ้าตาย!!   ง้อภาษาอะไรของเขาเนี่ย !!  นี้มันบังคับชัดๆๆ  ไอ้บ้า!!  นายมันบ้าที่สุด หึ้ย!! ที่สาธารณะก็ยังไม่เว้น ตาย ตาย  ฉันจะทนได้อีกเท่าไหร่เนี่ย  ไอ้หัวใจไม่รักดีของฉันก็เต้นแรงมากสะด้วยเวลาอยู่ใกล้ซีเค  แล้วฉันจะรอดมั้ยเนี่ย?? 

“  เดินมาสักพักแล้วเหนื่อยมั้ย??

“ เหนื่อย!! ” ฉันตอบอย่างประชดเล็กน้อย มันจริงก็อยู่นิดหน่อยอ่ะ เหนื่อยใจไงล่ะ

“ เหนื่อยไร!?

“ เหนื่อยใจ  เหนื่อยมากก ”

“ งั้นฉันจะทำไงให้เธอหายเหนื่อย??

“ - -*  แล้วแต่จะคิด ”  ถามคิดไม่ได้ก็ไม่รู้จะว่าไงล่ะ แค่ไม่ต้องให้ฉันให้รางวัลนายก็จบ ^0^  แต่ไม่พูดดีกว่า ให้ลองคิดเองดู...

“ งั้นไปซื้อเครปที่ร้านนั้นกันเถอะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง เวลาอารมณ์ไม่ดี ต้องกินขนมหน่อยถึงจะอารมณ์ดี ^^

“  ฉันไม่ใช่เด็กสามสี่ขวบนะ ที่พอเจอลูกอม อมยิ้มหน่อยก็อารมณ์ดีขึ้นเอง - -*  แต่ก็...ตามใจนายล่ะกัน ” ฉันตอบอย่างปัดๆ  ToT   ไอ้เราก็นึกว่ามันจะคิดได้ ที่ไหนได้  ไปซื้อเครปกินเนี่ยนะ

“ ฮ่าๆๆๆ  งั้นไปกินเถอะ  ”   ว่าจบเขาก็ลากฉันมาที่ร้านเครปแห่งหนึ่ง หืม...ร้านนี้ก็สะอาดดีนะ  แถมลูกค้าก็เยอะดีด้วย  น่าจะอร่อยใช้ได้เหมือนกันแหะ เมื่อมาถึงร้านเขาก็บอกให้ฉันรอเขาแปปนึง ก่อนจะเดินไปสั่งเครปให้ฉัน  หวังว่าคงจะไม่พิสดารนะ - -*  หลังจากที่เขาสั่งเครปให้ฉันและเขาได้เสร็จ  เขาก็เดินตรงมาที่ฉันพร้อมยืนเครปมาให้ฉันอันนึง

“ กินได้เปล่าเนี่ย!? ” ฉัน

“ ทำไมจะกินไม่ได้ล่ะ -*-  ฉันไม่ได้ใส่อะไรลงไปสะหน่อย ”

“ แน่ใจ??

“ 100%

“ -  -  กินล่ะนะ ” ฉันเอ่ยเสร็จ ก็กัดไปหนึ่งคำ อื้ม....รสชาติก็ใช้ได้แหะ  อร่อยดี

“ รสชาติเป็นไง??

“ ก็ใช้ได้ ” ฉันเอ่ยขึ้นอย่างเรียบๆ  แล้วเดินเล่นไปซีเค   จะว่าไปการอยู่กับนายนี้ไม่ใช่ว่าจะร้ายเสมอไปนะ ก็...อบอุ่นดีด้วยนิดนึง   -////-  นิดเดียวจริงๆนะ หลังจากที่เดินเล่นไปได้ชั่วโมงกว่าๆ  ซีเคก็ชวนฉันกลับทันที เพราะฟ้าเริ่มมืดแล้วล่ะ ระหว่างที่นั่งรถไป  เขาก็เอ่ยถามฉันขึ้น

“ วันนี้เป็นไง ^^  สนุกป่ะ ”

“ สนุกบ้านนายสิ  - -*  ”  กล้าถามเนอะ  แกล้งคนอื่นแล้วยังจะมาถามอีก  หน้าไม่อาย -*-

“ แสดงว่าก็โอเคสินะ ”

“ ก็งั้นๆอ่ะ -*-  ”

“ อย่าลืมล่ะ ^^

“ ลืมอะไร??

“ รางวัลสำหรับคนเก่งไง ^0^

 

[ CK ]

   ฮ่าๆๆๆในที่สุดก็สำเร็จ  CK WIN ฮ่าๆๆ  ถึงแม้ว่าการเอาชนะของผมจะเหมือนการบังคับไปหน่อยก็เถอะ   -*-   ( เขาเรียกว่าบังคับเลยแหละย่ะ - -* ) แต่มันก็สำเร็จแหะ  คุ้มอีกตั้งหาก ได้หอมแก้มไปด้วยตั้งหลายที    -////-  อ้า~~~  กลิ่นยังติดอยู่เลย  หอมชะมัด -////-   ( ไอ้โรคจิต!! )  รางวัลจะขออะไรดีนะ  ขอให้เธอจูบผมมั้ยเนี่ย  แต่ผมว่ามันก็เกินไปนะ  เอาแค่หอมแก้มก็พอมั้ง -////-  ลดให้หน่อยล่ะกัน  ว่าแต่จะบอกเธอดีมั้ยน่ะ หรือจะให้เธอคิดเอาเอง  งั้นให้เธอคิดรางวัลเอาเองดีกว่า  น่าสนุกดี  ฮ่าๆๆๆๆ   ผมขับรถพาเธอกลับมาที่บ้านพัก  แล้วเดินลงจากรถ อ้อมไปอีกฝั่งหนึ่งเพื่อที่จะเปิดประตูรถให้เธอ แต่เธอดันเปิดลงมาเองสะก่อน

“ ฉันเปิดลงเองได้   มีมือ  ไม่ได้พิการ - -* ”

“   -*-  ก็แค่อยากช่วยเปิดให้เฉยๆ ”

“ เหรอออ   เชื่อตายล่ะ ”

“ พอๆ กลับบ้านพักได้แล้ว  เดี๋ยวหมาเธอรอตายก่อนพอดี ”

“ หมาตัวไหนล่ะ ชื่ออะไร ”

“ ก็หมาเธอไง ดีมอลต์น่ะ ”

“ อ่อเหรอ...เจ้าดีมอลต์นี้เอง ”

“ ถามทำไมแปลกๆ เธอก็มีหมาตัวเดียวหนิ ”

“ ใครว่าฉันมีหมาตัวเดียว  ตอนนี้ฉันมีหมาสองตัวล่ะนะ ^^

“ แล้วอีกตัวชื่อไรล่ะ ”

“ อีกตัวหนึ่งก็ชื่อซีเคไง ฮ่าๆๆๆๆ ”  เธอเอ่ยขึ้นอย่างสะใจเล็กน้อย แล้วเดินไปที่บ้านพักทันที ทิ้งให้ผมยืนอึ้งอยู่ตั้งนาน   ว่าไงนะ!!   หมางั้นหรอ  นี้หลอกด่าว่าผมเป็นหมาหรอ หน็อย!!  ยัยตัวแสบ  เธอเจอดีแน่

 

[ C-Via ]

   ฉันเดินกลับเข้ามาในบ้านอย่างสบายใจ  ฮ่าๆๆๆ  สะใจชะมัด   ได้ด่าหมอนั้นสักที มีความสุขจริงๆ เลย  ฉันเดินเข้าไปในห้องรับแขก เพื่อที่จะดูว่าดีมอลต์อยู่หรือเปล่า จะได้เล่นกับมันหน่อย ^^  เอ๊ะ...นั้น  เจอพอดีเลย นางกำลังนอนหลับอย่างสบายเลย พอนางเห็นฉันเข้ามาในห้อง นางก็ตื่นทันที แล้ววิ่งตรงมาที่ฉัน

“ คิดถึงแกชะมัดเลยดีมอลต์  วันนี้นะฉัน.... ” ยังไม่ทันทีฉันจะพูดจบ  อีกเสียงหนึ่งก็แทรกเข้ามา  ขัดจังหวะจริงๆ -*-

“ เมื่อกี้เธอด่าว่าไงนะ!!

“ ได้ยินไม่ชัดหรือไง ถามอยู่นั้นแหละ ”

“ เธอด่าฉันว่าหมาหรอ!!

“ เออ!!  ก็ได้ยินชัดแล้วหนิ   ยังจะมาถามอีก   ประสาท - -* ”

“ เธอเจอดีแน่ซีเวียร์ ”

“ จะทำอะไรฉันอีกล่ะ  ขอบอกไว้ก่อนเลย ว่าถ้าทำอะไรฉันอีก คราวนี้จะไม่ให้รางวัลแล้ว ต่อให้โดนบังคับแค่ไหนก็จะไม่ยอม!!

“ ยัยซีเวียร์!!

“ อะไร!!   เรียกชื่อฉันทำไม  ฉันจำชื่อตัวเองได้อยู่แล้ว ไม่ต้องบอกซ้ำหรอก ”

“ ยะ...... ”

“ จะอะไรอีกล่ะ!! ” ฉันแทรกขึ้น   เริ่มรำคาญแล้วนะเว้ย

“ เธอนี้มันจริงๆเลย ”

“ นายจะไปทำอะไรก็เรื่องของนายก่อนเถอะ  เดี๋ยวฉันกะว่าจะทำอะไรนิดหน่อยน่ะ ”

“ ทำไรล่ะ ”

“ ยุ่งไรด้วย!!

“ เออๆ  จะทำไรก็ทำ ฉันอาบน้ำให้สบายตัวก่อนดีกว่า ”  ว่าจบเค้าก็เดินเข้าไปในห้องทันทีเพื่อที่จะอาบน้ำ

  ปัง!!

  จะกระแทกไรนักหนาเนี่ย  เดี๋ยวไม่ให้รางวัลสะเลยหนิ ตอนนี้ก็เหลือแค่ฉันกับสุนัขของฉันล่ะ -*- ทางสะดวกหน่อยแหะ

“ ไปทำรางวัลให้หมอนั้นกันเถอะ ^^ ” ว่าจบฉันก็เดินไปที่ครัวเพื่อที่จะทำอาหาร  คงสงสัยกันล่ะสิ  ว่าลูกคุณหนูอย่างฉันจะทำอาหารเป็นด้วย  ฮ่าๆๆ  จริงๆก็พอทำได้อ่ะน่ะ พอดีว่าตอนเด็กๆฉันชอบทำอาหารเล่นน่ะ สนุกดี ^^   ว่าแต่ฉันจะทำอะไรดีล่ะเนี่ย  งั้นเป็น สปาเก็ตตี้ไวท์ซอส ล่ะกัน  ง่ายดี หลังจากนั้นฉันก็เดินไปหยิบอุปกรณ์  และส่วนผสมในการทำมาเริ่มทำเลย

 ------- ผ่านไป  30 นาที -----------

เสร็จล่ะ  หน้าตาใช้ได้เลยแหะ  ฉันจัดการตักใส่จานทั้งสองจานทันที ก่อนจะนำไปวางไว้โต๊ะอาหาร เดี๋ยวเขาก็มากินแหละมั้ง  ฉันเดินไปวางที่โต๊ะอาหารเสร็จ ก็เดินเข้าห้องเพื่อที่จะอาบน้ำต่อทันที แต่พอเปิดมา...ฉันก็ถึงกับช็อก =[]=  อีตาบ้าซีเคอยู่ในสภาพที่ล่อแหลมมาก เพราะเขาพันแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวตรงส่วนร่าง ส่วนด้านบนโชว์เรือนร่างที่แสนสวยงาม กล้ามเป็นมัดๆ ผิวขาวสะอาด  ที่สำคัญซิกแพค!!   โอ้!!  พระเจ้า ตายล่ะ อะไรจะขนาดนี้  อาบน้ำแต่งตัวตั้งนาน ยังไม่ใส่เสื้อผ้าอีก

“ กรี๊ดดด....ไอ้บ้า  ทำไมยังไม่ใส่เสื้อผ้าอีกล่ะเนี่ย  มัวทำไรอยู่เนี่ย ” ฉันหันหลังขวับทันที

“ เลือกเสื้อผ้าอยู่ - -*  ”

“ กับอีแค่ชุดนอนเนี่ยนะ จะเลือกไรนักหนา หยิบๆไปใส่ได้แล้ว ฉันจะอาบน้ำต่อแล้ว >///<  ”

“   ให้ฉันอาบให้ป่ะ *0*  ” ทำตาแพรวพราว

“  ไม่ต้อง!!   ฉันทำเองได้  นายน่ะ  รีบๆใส่  แล้วออกจากห้องไปแล้ว!!

“ เออๆ  รู้แล้วนะ ”  ว่าจบเขาก็จัดการใส่เสื้อผ้าทันที   บ้าจริงตาฉันจะเป็นไรมั้ยเนี่ย   ทนมองไปได้ไงว่ะไอ้ซีเวียร์  ผ่านไปสักพัก ฉันก็เอ่ยถามเขาอีกทีเพื่อความแน่ใจ

“ เสร็จยัง??

“  เสร็จแล้ว  หันมาได้แล้ว ” หลังจากนั้นฉันก็หันไปมองเขา พบว่าเขาสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว ค่อยโล่งหน่อย  ไม่งั้นฉันตายแน่

“ ดี  งั้นออกจากห้องไปได้ล่ะ ” ว่าจบเขาก็เดินออกจากห้องไปทันที เฮ้อรอดตายสักที เกือบเห็นอะไรที่มันอุบาทตาแล้วมั้ยล่ะ - -เวรกรรมจริงๆ

 

[ CK  ]

   ฮ่าๆๆ  ผมฮาแตกทันทีเมื่อเดินออกมาจากห้อง ผู้หญิงบ้าอะไร พอเห็นผู้ชายอยู่ในสภาพแบบนั้นก็หลบหน้า หันหลังไม่มองทันที  โดยเฉพาะเรือนร่างของผม -/////-  มีผู้หญิงหลายคนอยากมอง อยากสัมผัส แต่ก็ไม่ได้  แต่นี้ผมอุส่าห์จะโชว์ให้ดูทั้งที ดันไม่รู้จักดูอีก ว่าแต่ผมบ้า หรือเธอบ้ากันนะ  ( -*- แกนั้นแหละบ้า โรคจิต )  ผมเดินไปที่โต๊ะอาหารเห็นจานสปาเก็ตตี้วางอยู่สองโต๊ะ อย่าบอกนะว่านี้คือรางวัลของผมน่ะ O0O  ไม่อยากเชื่อแหะ  คนอย่างซีเวียร์ทำอาหารเป็นด้วย แถมหน้าตาน่าทานเหมือนคนทำเลย แล้วมันจะใช่ของผมจริงมั้ยเนี่ย ??  เอาว่ะ   ถามเจ้าของไม่ได้  ถามหมาแทนล่ะ - -**

“  นี้! ดีมอลต์  อาหารที่วางอยู่บนคือของฉันกับซีเวียร์ใช่ป่ะ??

          ~~โฮ้ง  โฮ้ง ~~

“ แล้วนี้รางวัลฉันใช่มั้ย??

             ~~โฮ้ง  โฮ้ง ~~

“  ฉันเข้าใจล่ะ ”  เอ่ยจบผมก็เดินไปที่โต๊ะอาหารทันที เพื่อจะรอมากินข้าวด้วยกัน  ระหว่างรอ ผมก็คิดแผนอะไรเล่นๆในการแกล้งเธอ  สะหน่อย  จะแกล้งอะไรดีล่ะเนี่ย

 

              -------- ผ่านไป 40 นาที ------------

  ผมมองเธอเดินออกมาจากห้อง แล้วเดินตรงมาที่ผม เพื่อที่จะนั่งฝั่งตรงข้ามกับผม ผมจ้องเธอ เธอจ้องผม เราสองสบตากันเพียงแวบหนึ่ง ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายถามผมก่อน....

“ จะมองอะไรอีกนานป่ะ ”

“ มองเธอไงล่ะ นานได้เท่าไหร่ยิ่งดี ”

“ - -* กินๆเข้าไปได้ล่ะ รางวัลน่ะ  ฉันอุส่าห์ทำให้เลยนะ  ถือว่าเป็นรางวัล ”

“ นี้รางวัลหรอเนี่ย  แล้วอย่างเธอเนี่ยนะทำเอง!?

“ -*- ก็บอกไปแล้วว่าทำเองไง พูดไม่รู้เรื่องหรือไง กินๆไปได้แล้ว ”

“ เธอไม่รู้จริงๆหรือไง ว่ารางวัลที่ฉันอยากได้คืออะไร ”

“ ความจริงก็พอรู้อยู่อ่ะนะ แต่ไม่ให้อ่ะ มีไรป่ะ เลยทำอาหารให้แทนน่ะ ”

“ - -***  ว่าไงนะ ”

“ รีบๆกินไปสะ เดี๋ยวอาหารเย็นหมด ฉันจะกินล่ะ ” ว่าจบเธอก็จัดการหยัดใส่ปากเขาไปคำหนึ่ง

“ ที่จริง....อยากกินเธอมากกว่าอาหารอีกนะ ^^ ” ทันทีที่ผมพูดจบเธอถึงกับสำลักทันที ผมยิ้มเล็กน้อยอย่างพอใจ ฮ่าๆๆ

“ คะ..แค่กๆ... นายว่าไงนะ -//////-  ”

“ ฉันบอกว่า อยากกินเธอมากกว่าไงล่ะ ชัดเจนยัง??

“ ไอ้....ไอ้บ้า...ตกลงจะกินมั้ยเนี่ย  ไม่งั้นเอาไปให้ดีมอลล์กินล่ะนะ ”

“ กินก็กิน ” ผมเอ่ยจบก็จัดการกินทันที   บ้าจริง!!   เสียแผนหมด  อด  อด  อดโดนซีเวียร์หอมแก้มอ่ะ ToT  ดันรู้สะอีก ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ย!! แผนหล่มสลายหมดเลย TT  สงสัยผมประเมินเธอต่ำไปหน่อย คิดว่าเธอจะยอม ที่ไหนได้ ไม่ยอม ....จะว่าอาหารฝีมือยัยซีเวียร์ก็อร่อยดีแหะ -0- เหลือเชื่ออยู่หน่อยๆที่ยัยนั้นทำอาหารเป็น แถมทำอาหารอร่อยถูกปากผมอีก มันทำให้ผมเริ่มรู้สึกอยากชิมตัวเธอสะแล้วสิ ว่าจะอร่อยและหอมหวานขนาดไหน แต่ผมคงได้แต่รอ! ไม่รู้จะมีวันนั้นได้จริงๆหรือเปล่า??












-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

          ToT  โทษทีที่ไม่ได้อัพตั้งนาน  พอดีเปิดเทอมมาแล้วงานเยอะมากเลยอ่ะค่ะ   ยังไงก็ติดตามกันหน่อยนะค่ะ  อย่าเพิ่งเลิกติดตามนะ T^T    คอมเม็นต์กันเยอะๆหน่อยนะค่ะ   อ่อ..... นามปากกาเราเปลี่ยนใหม่แล้วนะค่ะ  เป็น Amy07 ค่ะ นามปากกาแรก คือ รอยยิ้มของความสุขนะค่ะ แต่มันยาวเกินไป เลยเปลี่ยนอ่ะค่ะ 555 แต่ก็เป็นคนเดียวกันนะค่ะ

BY  :  Amy07  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น