[Fic TVXQ&SJ] FirsT TimE ผับนี้เด็ด...เสร็จทุกราย !!(yaoi)

ตอนที่ 6 : FIRST MEET : Reflection

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 337
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    23 ต.ค. 54




First meet : Reflection

 

  

“ปล่อยผมลงเถอะครับ” ร่างเล็กที่ขี่คอร่างสูงกว่าอยู่ดิ้นเร่าๆพร้อมพูดปฏิเสธด้วยความเขินอายกับสายตาของคนเกือบทั้งมหาลัย

“ทำไมล่ะ ขาเจ็บอยู่นี่ พี่แบกไว้แบบนี้แหละดีแล้ว”

“ผมเดินเองได้ครับ ปล่อยเถอะอายคนอื่นเค้า”

“ฮ่ะๆ คนมองก็ปล่อยเขามองไปสิครับ เอ๊ะ หรือซองมินอยากให้พี่อุ้มแทน ?

“อย่านะ !!

“ฮ่าๆ หยุดดิ้นแล้วบอกทางกลับบ้านเรามาดีกว่าครับ” คยูฮยอนจงใจเน้นคำว่า “เรา” เป็นพิเศษ แถมเสียงเจ้าตัวก็ไม่ใช่เบาๆเสียด้วย เล่นเอารุ่นพี่รุ่นน้องแถวประตูมหาลัยมองกันให้ขวับ แต่ก็ดีสำหรับเขานะ จะได้รู้กันไปว่าน้องซองมินเด็กบริหารคนนี้น่ะเขาจอง !

“ปล่อยผมลงก่อนสิ”

“ไม่ ! บอกทางบ้านซองมินมาเร็วๆสิครับ”

“ไม่บอก”

“ไม่บอกพี่พาไปบ้านพี่แทนนะ”

“ซอยเก้า ถนน xxx !!” ซองมินรีบบอกอย่างรวดเร็วจนคยูฮยอนแอบขำเล็กๆกับท่าทางแบบนั้น ขู่ฟ่อๆยังกะลูกแมว พอโดนกลับนิดหน่อยรีบระล่ำระลักตอบแทบไม่ทัน น่ารักจริงๆเชียว

“ซองมินนายน่ารักมากเลยรู้ตัวรึเปล่า”

“ผมเป็นผู้ชาย ชมว่าน่ารักคงไม่เหมาะมั้งครับ”

“ซองมินน่ารักนั่นแหละถูกแล้ว พี่พูดจริงๆ”

“อื้อ” ทำไมนะ ทั้งๆที่ไม่ชอบให้ใครชมว่าน่ารัก แต่พอคำๆนั้นหลุดจากปากรุ่นพี่คนนี้ กลับรู้สึกดีแปลกๆอย่างบอกไม่ถูก

“รู้ตัวรึเปล่าว่ากำลังถูกจีบน่ะ?

“ก็รู้อยู่นะ” คำตอบตรงๆจากร่างบางทำเอาร่างสูงอึ้งไปพอสมควร คิดว่าเงียบๆซื่อๆซะอีก กล้าตอบขนาดนี้ ไม่ธรรมดาล่ะมั้ง

“ผมไม่ได้ซื่อบื้อนะ เรียนบริหารมันต้องคิดมากเป็นธรรมดาอยู่แล้ว”

“พี่คยูฮยอน เพลบอยแห่งวิศวะ ดังจะตายไป เพื่อนๆผมหลายคนคลั่งไคล้พี่มาก”

“ไม่รู้มีดีอะไรเนอะ ^ ^

“มีดีหลายอย่างนะ ไว้จะพิสูจน์ให้ดู”

“จะรอดูนะครับ อ๊ะ ! หลังนั้นแหละบ้านผม ปล่อยผมลงได้แล้วครับ”

“ไม่ปล่อย J

“อ่ะ !” กุญแจถูกยื่นมาตรงหน้าคนตัวโต คยูฮยอนทำหน้างงหน่อยๆก่อนที่ซองมินจะเอ่ยประโยคถัดมา

“กุญแจบ้านผมไง ไขเข้าไปสิ” จะเรียกว่ารู้ใจเขาหรือรู้ว่าปฏิเสธไปก็เสียเปล่าดีนะ แต่ไม่ว่าจะทางไหนผลประโยชน์ก็ตกอยู่ทางร่างสูงอยู่ดี คยูฮยอนยิ้มกริ่มใช้มือนึงประคองร่างที่โอบรอบคอเขาแน่น ส่วนอีกมือไขกุญแจเปิดประตูบ้านอย่างรวดเร็ว

“ไม่มีใครอยู่เหรอ?” ร่างใหญ่วางซองมินไว้ที่โซฟาห้องรับแขกพลางสอดส่ายสายตาไปรอบๆ

“อืม หยุดเลย อย่ามาทำสายตาแบบนั้นใส่ผมนะ !!

“สายตาแบบไหน?

“ก็...” จะให้พูดไปรึไงว่าสายตาแบบเสือจ้องจะงาบลูกกวางน่ะ !!

“เอาเถอะ พี่ว่าซองมินคงเหงาแย่ พี่อยู่เป็นเพื่อนนะ ^ ^

“งานการไม่มีทำรึไง” ร่างบางที่เริ่มมีภูมิคุ้มกันรอยยิ้มหวานๆกับท่าทางทะเล้นๆของรุ่นพี่เพลบอยบ่นหน้าตาย

“มีครับ แต่งานอยู่เฝ้าน้องซองมินสำคัญกว่า”

“จะจีบผมให้ติดอ่ะ ยากนะ”

“หือ?

“ผมไม่ได้โง่ ไม่ได้ซื่อแบบที่พี่คิดหรอกนะ”

“คิดว่าไม่รู้รึไงว่าพี่วางแผนให้พี่ฮันคยองขัดขาผมน่ะ”

!!?

“แล้วคิดว่าไม่รู้เหรอ ว่าที่พี่ทำดีแปลกๆกับผมแบบนี้มันมีจุดประสงค์แอบแฝง”

“เด็กบริหารฉลาดแบบนี้ทุกคนเลยรึเปล่าครับเนี่ย ?

“ถามยูริดูสิครับ”

!!?” อะไรกันเด็กคนนี้รู้ด้วยเหรอว่าเขาเคยคบกับยูริมาก่อนน่ะ !

“เชิญพี่กลับไปเถอะ วันนี้งานผมเยอะ ต้องรีบปั่นโปรเจคส่งโปรเฟส”

“พี่นั่งเฉยๆก็ได้ สัญญาว่าจะไม่ซนครับ”

“กลับไปเถอะ”

“เอาอะไรมาแลกล่ะ?

“เฮ้อ บ้านก็บ้านผมนะครับทำไมต้องเอาอะไรมาแลก แต่ถ้าพี่อยากได้นักล่ะก็”


           
พึ่บ
!


           
ความเย็นเฉียบของโลหะเล็กๆปะทะเข้ากับฝ่ามือหนา คยูฮยอนมองวัตถุบนมืออย่างไม่เชื่อสายตาพร้อมรอยยิ้มกว้าง


“ให้กุญแจพี่เลยเหรอ ไว้ใจกันเกินไปรึเปล่า
?

“ไม่เอาก็เอาคืนมาครับ”

“ฮ่าๆ พี่ล้อเล่นหน่า งั้นไม่รบกวนแล้วน้องซองมินอุตส่าห์ใจดีให้ของสำคัญขนาดนี้ ไว้ว่างๆจะมาจีบใหม่นะครับ บ๊ายบาย

“บาย” ร่างเล็กมองตามแผ่นหลังกว้างออกไปจนพ้นประตูบ้าน ซองมินยิ้มมุมปากแล้วพึมพำกับตัวเองเบาๆ

“เฮ้อ นิสัยเก่าโผล่อีกแล้วสิ แย่จริงๆ”

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



[เฮ้ยโทษทีว่ะไอไก่ วันนี้ไปผับไม่ได้ติดถ่ายเอมวี อันนี้ของจริงเว้ยไม่เชื่อโทรไปหาผู้จัดการกูได้ กูรู้เมิงมีเบอร์พี่เขา แค่นี้แหละ บาย ติ๊ด]


“ว้อยยยยยย
!!” เจ้าของผับ FirsT Time โวยวายอย่างหงุดหงิดเมื่อเพื่อนของตนที่เห็นจะเป็นความหวังสุดท้ายไม่สามารถมาที่ผับได้


           
ตาคมๆเหลือบมองไปทางบาร์ด้านซ้าย เห็นซีวอนกับพี่ฮีซอลนั่งดริ๊งกันอยู่ชิวๆ เหลือบมองด้านขวาก็ไอทงเฮกับคิบอมนั่งเล่นไพ่กันไปจู๋จี๋กันไป มองไปยังโต๊ะมุมในก็คู่ชางมินริกกี้กำลังอภิปรายรายงานกันอย่างขยันขันแข็ง


“ยูชอนนนน กูขอร้องหาคนช่วยที สับรางไม่ทันแล้วเว้ย
!!

“ใช่ๆ กูเห็นด้วยกับไอยุน ด่วนๆเลยนะเพื่อนจ๋า” สองหนุ่มยุนโฮและชินดงพูดพร้อมส่งสายตาอ้อนวอนมาทางเจ้าของผับ ยูชอนส่ายหน้าแรงๆแล้วบ่นพึมพำ

“ไอคังอินก็ลาไปเยี่ยมแม่ที่ต่างประเทศ ไอฮันคยองก็โดนทำร้าย(น้องชาย)มานอนพักอยู่บ้าน ไอคยูแมร่งก็ติดต่อไม่ได้ ทางเลือกสุดท้ายของพวกเมิงก็ไอเยซอง ดั๊นมาติดถ่ายเอมวีซะนี่”

“ไม่นะ !!!” สองเสียงประสานขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย


           
หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมปาร์คยูชอนถึงไม่ไล่ไอสามตัวที่นั่งสวีทกับแฟนให้ไปทำหน้าที่โฮส สาเหตุมันเนื่องมาจากข้อตกลงของบรรดาโฮสทั้งหลายที่ทั้งเรียนทั้งทำงานยามวิกาล ทำให้เวลาอยู่กับแฟนน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย ดังนั้นจึงมีกฏออกมาว่าเวลาอยู่กับแฟนห้ามรบกวนโดยเด็ดขาด หากฝ่าฝืนจะถูกขัดบทสวีทหวานของไอผู้รบกวนแทน


           
กริ๊ง
!!


“อะไรฟ้ะ มาอีกแล้วเหรอ
!!?” โฮสอันดับหนึ่งที่ตอนนี้บริการแขกไปพร้อมกันถึงห้าคนบ่นขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู

“นี่คือคำทักทายลูกค้าเหรอว้ะ เดี๋ยวพ่อหักเงินเดือน !” ยูชอนเอ็ดแม้ในใจจะคิดเหมือนกันก็ตามที รอยยิ้มการค้าถูกหยิบมาประดับบนใบหน้าพร้อมขาเรียวก้าวออกไปต้อนรับแขกผู้มาใหม่

“สวัสดีครับ ไม่ทราบว่า…! แจจุง !?

“สวัสดีครับพี่ยูชอน โฮสอันดับหนึ่งอยู่รึเปล่า?

“อยู่ แต่มันไม่ว่างน่ะ ติดพันลูกค้าอยู่ห้าคน เฮ้อ วันนี้โฮสผับพี่หายไปตั้งสี่คน แถมไอสามตัวนั่นก็ขอเวลาอยู่กับแฟนอีกเป็นชั่วโมง ลำบากโคตรๆเลยว่ะแจจุง”

“ดีเลยผมกำลังต้องการเงินสดอยู่พอดี !

“หมายความว่าไง อย่าบอกนะว่า…!

“วันนี้เป็นโฮสให้วันนึงแล้วกัน แต่ขอจ่ายสดหลังเลิกงานเลยนะ”

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



“พร้อมรึเปล่าเรียวอุค”

“พร้อมสิครับ” เสียงสั่นๆจากปากหัวหน้าวงบอยแบนด์หน้าใหม่ทำเอาผู้จัดการสาวหัวเราะลั่น

“แน่ใจรึ ฮ่าๆ นั่งอยู่เฉยๆเถอะเดินไปเดินมาเป็นหนูติดจั่นอยู่ได้”

“โห่ ไม่มาเป็นผมไม่รู้หรอกครับพี่กาอิน อีกไม่กี่นาทีจะถ่ายทำแล้วด้วย”

“จ้าๆพ่อคุณ ว่าแต่ทำไมพวกนายสามคนดูไม่เห็นตื่นเต้นเท่าเรียววุคเลยล่ะ?” กาอินให้ไปถามซึงฮยอน จียงและดองวุคที่นั่งเล่นไพ่กันอย่างสงบ

“ตื่นเต้นทำไมครับ เกิดอะไรผิดพลาดขึ้นมาคนโดนก็คือหัวหน้าวง ทำไมผมต้องตื่นเต้นล่ะ”

“เฮ้ย กระทืบไลค์เมิงเลยไอจียง ฮ่าๆๆ”

“ป๊อกเก้า !! จ่ายมาเลยจียง ซึงฮยอน” กาอินกับเรียววุคส่ายหัวกับสามหนุ่มเบาๆก่อนที่จะเปลี่ยนโฟกัสไปยังประตูซึ่งเปิดออกโดยผู้มาใหม่

“ขอโทษครับที่มาช้าครับ !” ร่างสูงนัยน์ตาคมในชุดเสื้อเชิ้ตแขนเท่าศอกสีเทาลายขาวพาดสลับเป็นแนวขวางกับกางเกงยีนส์สีเข้มพูดพลางส่งยิ้มตามแบบฉบับโฮสหนุ่มให้กาอิน

“อืม มาวันแรกก็สายเลยนะ ดีจริงๆพ่อพระเอกเอมวี” กาอิน สาวสวยผู้อยู่ในวงการบันเทิงมาหลายปีชินเสียแล้วกับรอยยิ้มกะล่อนแบบนี้ เจ้าหล่อนมีภูมิต้านทานคนหล่อในระดับสูงปรี๊ด ไม่มีทางจะหลงกลรอยยิ้มแบบนั้นง่ายๆหรอก

“ขอโทษครับพี่กาอิน พอดีคลาสเพิ่งเลิก เสร็จแล้วก็รีบซิ่งมาเลยนะเนี่ย”

“เอาเถอะๆ ช่างมัน เออ! รู้จักกันไว้ซะ นี่คือวงบอยแบนด์ที่จะมาฟิชเจอร์ริ่งกับวงที่แกเล่นเป็นพระเอกเอมวี ไอสามตัวนั้นซึงฮยอน จียงและดองวุค” สามสหายเงยหน้าจากวงไพ่มาส่งยิ้มน้อยๆพร้อมโบกมือเท่ๆกลางอากาศ เยซองยิ้มรับก่อนสายตาจะมาสะดุดที่คนอีกคน

“ส่วนคนนี้หัวหน้าวงชื่อเรียววุค ทั้งสี่ตัวนี้อายุเท่าแก และก็มีผู้จัดการเป็นฉันเหมือนแกด้วย”

“สวัสดีครับเรียววุค ผมเยซอง” เมื่อนัยน์ตาเรียวสบเข้ากับนัยน์ตาคู่สวยของผู้ซึ่งยืนอยู่ตรงข้ามก็เกิดอาการ “อยากม่อ” ขึ้นมาทันที ใบหน้าสวยหวานรับกับริมฝีปากเล็กสีสดและผิวเนียนขาวละเอียดในเสื้อกล้ามสีดำตัวเดียวทำเอาโฮสหนุ่มเกิดอาการ “อยากฟัด” ขึ้นมาเสียดื้อๆ

“อือ กูชื่อเรียววุค ขอโทษนะ แต่มาผมๆคุณๆกูไม่ชินปากว่ะ” ร่างบางที่รู้ตัวว่าถูกมองด้วยสายตากระลิ่มกระเหลี่ยมอยากจะเดินไปชกตาคมๆนั่นให้ช้ำเหลือเกิน ติดก็แต่มารยาทอันดีที่ทางบ้านสอนมาเท่านั้นแหละ เขาถึงได้สงบเสงี่ยมยืนนิ่งๆส่งไปเพียงสายตาจิกกัด

“ว้า ผมไม่เห็นด้วยน่ะสิ แย่จัง L” ไอนี่กวนตรีน = =^ เรียววุคคิดในใจ

“ก็แล้วแต่เมิง แต่กูจะเรียกเมิงๆกูๆเนี่ยแหละ”

“ฮ่าๆ แล้วแต่คุณเลยครับ เคยมีคนบอกมั้ยว่าตาคุณสวยมากเลย”

“ก็เยอะอยู่นะเผอิญเกิดมาหน้าตาดี”

“แล้วเคยมีคนบอกมั้ยว่าหุ่นคุณเรียววุคน่ะน่าฟัดมาก!

“อ๋อก็มีนะ ตอนนี้ยังนอนหยอดน้ำข้าวต้มอยู่ในโรงพยาบาลอยู่เลย” กาอินที่ยืนฟังบทสนทนาทั้งหมดถึงกับทนไม่ไหว หัวเราะก๊ากออกมาอย่างอดไม่ได้ เด็กในสังกัดของเธอเถียงกันได้ฮาถูกใจยิ่งนัก คนนึงก็ม่อยิงคำหวานไปอย่างไม่แคร์สื่อ ส่วนอีกคนก็รู้สึกว่าหมาในปากจะทำงานกันขยันขันแข็งเหลือเกิน

“ดุอย่างนี้ ผมกลัวนะครับ”

“กลัวก็หุบปากไปซะ อย่ามาพูดจาเหมือนฉันเป็นผู้หญิง ไม่ชอบ”

“ขอโทษแล้วกันนะครับคนสวย”

“ไม่เป็นไร แต่ทีหลังอย่าพูดอีกล่ะ คนหล่อน้อยกว่ากู” คนสวยตรงหน้าสติดีกว่าที่คิดแฮะ ไม่มีท่าทีจะเข้ามาทำร้ายหรือต่อว่าเขาอย่างกระโชกโฮกฮากเลยสักนิดทั้งๆที่ถูกยั่วยุซะขนาดนี้ มีเพียงคำพูดตอกกลับมาอย่างหน้าตายด้วยวาจาคมกริบเท่านั้นที่บ่งบอกได้ว่าเจ้าตัวไม่พอใจ


           
ชักถูกใจซะแล้วสิ


           
ถ่ายเอมวีครั้งนี้คงจะมีอะไรดีๆกว่าที่คิดแน่ๆ
J

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



“รู้ตัวรึเปล่าว่าตัวเองน่ารักขนาดไหน
หืม?

“บะบ้า >////<

“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ระวังโดนจูบไม่รู้ตัวนะครับ ^^


           
เห็นท่าทีที่ดูเหมือนโฮสมือโปรของแจจุงไปทำเอายูชอนเกิดอาการไปไม่เป็นไปพักใหญ่ ใครจะคิดว่าหน้าสวยๆแบบนั้นจะมีเสน่ห์กับพวกอุเคะกับเขาด้วย
! แถมแต่ละประโยค ถ้าปิดตาฟังเสียงคงคิดว่าหนุ่มหล่อเจ้าสำราญที่ไหนสักคนกำลังพูดอยู่แน่ๆ


“อ๋า
>//////<!” ร่างเล็กนั่งหน้าแดงหนักกว่าเดิม คนตรงหน้าทั้งๆที่หน้าตาสวยแท้ๆแต่กลับมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างประหลาดทำเอาใจสั่นหวั่นไหวจนควบคุมไม่ได้เลย

“ผมจะไปสั่งเครื่องดื่มเพิ่ม คุณจงฮยอนอยากได้อะไรรึเปล่าครับ?

“ขอเป็นแอปเปิ้ลมาตินี่แล้วกันฮะ”

“รอสักครู่ครับจุ๊บ ~ !

O/////O” ร่างบางขโมยหอมแก้มร่างเล็กเบาๆพร้อมขยิบตาให้ก่อนเดินไปยังเคาท์เตอร์บาร์

“สุดยอดเลยว่ะแจจุง พี่ไม่นึกเลยว่าแกจะทำได้ขนาดนี้”

“แหม ของชอบผมอยู่ล่ะ ฝากเตรียมแอบเปิ้ลมาร์ตินี่แก้วนึงสิ จะไปบริการลูกค้าอีกคนก่อน เดี๋ยวกลับมาเอาอีกห้านาที”

“อืม สับรางเก่งเหมือนกันนะเรา หึหึ”

“อืม ก็เงี้ยแหละคนหล่อประสบการณ์ย่อมเยอะเป็นธรรมดา”

“เออๆ พ่อคนหล่อ รีบๆไปเถอะเดี๋ยวหักเงินซะเลยนี่ !” แจจุงหัวเราะร่าแล้วเดินมายังมุมสลัวอีกทาง

“สวัสดีครับผม…!

“พี่แจจุง !!

“อา…??” ใครกันเนี่ย หน้าตาน่ารักแบบนี้เหมือนเคยเห็นที่ไหนแฮะ

“ผมแทมินไง พี่แจจุงจำผมไม่ได้เหรอฮะ T_T

“โธ่ ทำไมจะจำไม่ได้กันครับ แค่กำลังตกใจเฉยๆ ว่าทำไมแทมินถึงเรียกใช้บริการพี่ ปกติเป็นแขกของพี่ยุนโฮไม่ใช่เหรอครับ?” โฮสหน้าใหม่แถเนียนๆ

“วันนี้อยากเป็นแขกของพี่แจจุงนี่นา ไม่ได้เหรอ?” น้ำเสียงอ้อนๆน่ารักทำเอาแจจุงอดลูบหัวสีน้ำตาลอ่อนเบาๆไม่ได้ ร่างบางยิ้มหวานพร้อมทิ้งตัวลงนั่งข้างๆเด็กหนุ่มน่ารักที่กำลังเขินจนหน้าแดงกับความชิดใกล้ของตนกับคนสวยข้างๆ

 



 

“เห็นที จ้างแจจุงมาคงจะเรียกลูกค้าได้เยอะน่าดู” ยูชอนพูดพลางมองหน้าเพื่อนรักที่พักจิบคอกเทลล์หลังส่งลูกค้าไปแล้วสามคน

“ไม่คิดว่าเด็กนั่นจะทำอะไรแบบนี้เป็นด้วย ทั้งๆที่หน้าสวยจนฉันคิดว่าเป็นอุเคะ แต่ทำไมบรรยากาศตอนนี้ถึงให้ฟิลเป็นเซเมะฟ้ะ”

“ฮ่าๆ ก็ไม่รู้ว่ะ ว่าแต่เมิงเป็นไรว้ะยุน กำแก้วคอกเทลล์ซะแน่นเชียว”

“ห๊ะ กูทำเหรอ ?” โฮสหมีหน้าตาเหรอหรา มือหนาปล่อยแก้วลงวางบนเคาท์เตอร์ สายตาคมมองไปยังร่างของแทมินที่กำลังหัวร่อต่อกระซิกกับแจจุงอย่างสนุกสนาน


           
ทำไมถึงรู้สึกไม่พอใจกันนะ
แปลกจริง ?


           
รึว่าเราจะถูกใจน้องแทมินมากจนไม่อยากจะให้เป็นของๆคนอื่นนะ ?


           
แต่พอคิดอีกทีสาเหตุมันน่าจะมาจากคนอีกคนมากกว่า


           
ร่างสูงสะดุ้งกับความคิดประหลาดของตัวเอง ขายาวๆก้าวพาร่างตัวเองไปยังห้องน้ำ เปิดก๊อกน้ำล้างหน้าระบายความคิดแปลกๆให้ออกจากหัว


           
เฮ้อ
นี่ผมเป็นอะไรกันแน่นะ ?

 






“สี่พันแปด สี่พันเก้า ห้าพัน
เท่านี้พอมั้ย?” ยูชอนที่นับธนบัตรส่งให้หนุ่มรุ่นน้องถามหลังจากเวลาเลิกงานซึ่งก็ปาเข้าไปตีหนึ่งกว่าแล้ว

“พอเสียยิ่งกว่าพออีกครับ เป็นโฮสรายได้ดีขนาดนี้เลยเหรอ แถมทำงานสบาย สนุกอีกต่างหาก สนใจจ้างผมเป็นโฮสประจำมั้ยล่ะครับ?

“อืม ถ้านายสนใจล่ะก็นะแจจุง”

“ไม่ได้ !!” โฮสอันดับหนึ่งที่เหนื่อสายตัวแทบขาดจากลูกค้าชิงตอบเสียก่อน สองร่างหันไปมองยังผู้ที่เดินเข้ามาสมทบในวงสนทนาอย่างงงๆ

“เอ่อผับเมิงก็โฮสเยอะอยู่แล้วนี่ จ้างอีกทำไมให้เปลืองว้ะ” โฮสหมีเริ่มแถ

“เยอะเป็นสิบแต่ใช้งานกันได้จริงๆกี่คนว้ะ แว่บกันบ่อยเหลือเกิน”

“ถึงมีผมเข้ามา รายได้ของพวกพี่ก็ไม่ลดลงหรอกครับ” แจจุงเสริมอีกแรง

“ไม่ได้ๆ ยังไงก็ไม่ได้ !

“อะไรฟ้ะ เอาแต่ใจ ไร้เหตุผลชะมัด”

“อย่ามาว่าพี่นะแจจุงไม่ได้ก็ไม่ได้สิ ในฐานะโฮสอันดับหนึ่ง กูขอสั่งว่า ไม่-ได้” ประโยคแรกพูดกับแจจุงส่วนอีกประโยคนั่นหันไปสั่งเพื่อนรักเจ้าของผับ

“อ๋อ ที่แท้ก็กลัวผมมาแย่งตำแหน่งโฮสอันดับหนึ่งนี่เอง วางใจเถอะผมไม่คิดการใหญ่ถึงขั้นนั้น”

“ฮ่ะๆ ฮาๆๆๆ”  ยูชอนมองเพื่อนสนิทกับเพื่อนแฟนเถียงกันแล้วก็ฮา ไอยุนนะไอยุน ทำไมเขาจะรู้ว่าที่มันกันท่าซะขนาดนี้เป็นเพราะอะไร ไอสายตาเคืองๆกับมือหนาที่กำแก้วคอกเทลล์ซะแทบแตกยามมองไปยังแจจุงนั่นก็อธิบายอะไรๆได้กระจ่างในสายตาปาร์คยูชอนหมดแล้ว


           
ความคิดดีๆผุดขึ้นมาในสมองเจ้าของผับ ยูชอนยิ้มเจ้าเล่ห์พลางกระซิบที่หูของโฮสอันดับหนึ่งเบาๆ


“แจจุงเป็นโฮสที่ผับก็ดีนะ มันจะได้มาที่นี่ทุกวันไง เมิงถูกใจไม่ใช่รึไงหือ ได้เห็นหน้าทุกวันไม่ดีเหรอ
?

“มันก็ดี แต่ไม่รู้สิ ไม่อยากใช้ของร่วมกับใคร”

“ยังไงมันก็งานหน่า เลือกเอาแล้วกัน โอกาสใกล้ชิดแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆนะเว้ย แถมในผับนี้เมิงยังจับนู่นจับนี่ได้โดยไม่ผิดปกติอีกต่างหาก” เพราะการจับตัวอีกฝ่ายถือเป็นเรื่องปกติมากในผับ FirstT Time ไก่ช่อนอุตส่าห์หาทางให้ไอเพื่อนหมีมีโอกาส “ลวนลาม” ได้อย่างเนียนๆนะนี่

” โฮสหนุ่มตาลุกวาวทันที สายตาเคืองๆเปลี่ยนเป็นสายตาเจ้าเล่ห์

“ตกลงแจจุง มาทำงานที่นี่กับพวกพี่ๆก็ได้”

“ครับ!

“แต่มีข้อแม้ว่า

???

“เวลาทำงาน ต้องมารับแขกคนเดียวกับพี่ พร้อมกับพี่เป็นเวลาสองวันต่อสัปดาห์นะครับ J” ชายชองยิ้มกว้างให้กับความคิดชาญฉลาดของตัวเอง มาบริการด้วยกันแบบนี้โอกาสลวนลามทำให้ร่างบางหวั่นไหวมันก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม


           
ผิดกับอีกสองหนุ่มที่ยืนตาค้าง พลันคิดเห็นตรงกันว่า


           
มันจะสามพีรึไงว้ะ
!!

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



“เป็นอะไรเรียววุค เต้นไม่ค่อยดีเลยนะ” ดองวุคถามงงๆ ก็ไอหัวหน้าวงหน้าสวยนี่เต้นออกโปรขนาดไหนใครๆก็รู้ ดั๊นเต้นผิดเอาง่ายๆแบบนี้มันแปลกๆอยู่นะ

“เปล่าๆ โทษทีสงสัยตื่นเต้น ขอโทษนะครับ” ร่างบางหันไปตอบเพื่อนแล้วโค้งขอโทษทีมงานผู้ถ่ายทำและสาวๆวง girl’s general ซึ่งสาวๆก็น่ารักส่งยิ้มหวานกลับมาอย่างไม่ติดใจอะไร


           
สุดท้ายสายตาจิกๆก็ถูกส่งให้พ่อพระเอกเอมวีที่ “จงใจ” ลวนลามเขาชัดๆ
! แอบเห็นพวกสาวๆหัวเราะคิกคักชี้มือชี้ไม้ให้เพื่อนๆในวงดูกันเป็นแถบๆ มีผิวปากแซวอีกต่างหาก พวกคุณเธอมีความสุขหรือไงคร้าบเห็นผู้ชายถูกผู้ชายลวนลามเนี่ย


“ยุนอาว่า
เราพักก่อนดีมั้ยคะ”

“ใช่ๆๆ เจสก็เห็นด้วยคะ”

“เอ่องั้นพักกอง !

“ขอโทษนะครับพี่กาอิน”

“อืม ไม่เป็นไร พี่เข้าใจ” เข้าใจว่าโดนลวนลามซะแบบนั้นย่อมตกใจจนเต้นผิดก็เป็นธรรมดา หึหึ

“น้ำครับ เรียววุค ^O^” ร่างสูงหน้าหล่อดีกรีเดือนนิเทศน์เดินถือขวดน้ำเย็นๆมาให้ร่างบาง

“หึหึ สาวๆมีให้เลือกเยอะแยะ มาลวนลามผู้ชายกันเอง วิปริตเหรอเมิงน่ะ”

“แหม เรียววุคน่ารักกว่าตั้งเยอะ”

“โอ๊ยๆๆ พวกกูก็อยากได้น้ำบ้างอะไรบ้างอ่ะ ไม่ได้อยากได้น้ำตาล” ซึงฮยอนส่งเสียงแซวโดยมี จียงทำหน้ากระแดะรับไม่ได้ร้องกรี๊ดกร๊าดอยู่ข้างๆ

“อะไรอ่ะ เค้าออกจะงามขนาดนี้ไม่สนใจ ดันไปสนใจไอแห้งแบบนั้น กระซิกๆ”

“พวกเมิงสองคนหยุดเหอะ กูไม่ไหวจะฮา” ดองวุคกุมท้องกลั้นหัวเราะอย่างสุดความสามารถ

“ขอโทษนะคะ ขอถ่ายรูปได้มั้ยเอ่ย ?” สี่หนุ่มหันเป็นเห็นร่างเล็กหน้าแบ๊วอย่างหัวหน้าวงนามแทยอนกับทิฟฟานี่สาวสวยหุ่นดีที่ถือกล้องอยู่ในมือ

“ถ่ายกับใครเหรอครับ?” เยซองถามงงๆเพราะไม่แน่ใจว่าหมายถึงเขาหรือบอยแบนด์สี่คนนั้น

“ถ่ายเยซองกับเรียววุคอ่ะ” เรียววุคเหวอหนักเมื่อแทยอนตอบกลับมาแบบนั้น

“เอ่อหมายถึงคุณแทยอนจะถ่ายกับพวกผมสองคน…?

“ไม่ใช่ๆๆ จะถ่ายพวกคุณสองคนนั่นแหละ ขอไปตรงริมๆทะเลนะ วิวโรแมนติกดี” ยังไม่ทันตอบตกลง ซันนี่ ยูริและยุนอาก็ตามมาช่วยลากสองหนุ่มไป


“ใกล้กันอีกนิด ชิดๆอีกหน่อยสิคะ โอบเอวเรียววุคหน่อยสิคะเยซอง
!


           
แชะ
!!


“หันมองหน้ากันแล้วส่งยิ้มหวานสิคะ กรี๊ดดดด น่ารักที่สุด
!!


           
แชะ
!!


           
เยซองยิ้มหวานปานจะกลืนกินให้ร่างบางที่เขากอดไว้โดยมียิ้มหวานปานจะฆ่าทิ้งลงทะเลส่งกลับมา เรียววุคอยากกระทืบไอบ้าข้างๆให้ตายๆไปซะแต่ติดที่ว่าเขาไม่สามารถปฏิเสธคนสวยๆอย่างสาวๆวง
girl’s general ได้ พออ้าปากจะชิ่งก็เหมือนสาวๆรู้ทัน เลยโดนสายตาอ้อนๆขอความเห็นใจส่งกลับมา แบบนี้จะให้ปฏิเสธไหวยังไงกัน !


“เยเรียว เอ๊ย
! เยซองเรียววุค คุณสองคนน่ารักที่สุดเลย >3<!” ทิฟฟานี่แทบกรี๊ดดิ้นตายอยู่ที่ชายหาดเมื่อมองรูปถ่ายในมือ

“รูปสุดท้าย ขอท่าซารางเฮโยคะ !


           
แชะ
!!


           
จุ๊บ ~ !!


“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
!!!

“เฮ้ย !!!!


           
เสียงแรกเป็นเสียงของสาวๆที่กรี๊ดกันเยี่ยงถูกหวยรางวัลที่หนึ่งเมื่อพระเอกหนุ่มหอมแก้มนุ่มของหัวหน้าวงบอยแบนด์สุดน่ารัก ส่วนร่างบางก็เกิดอาการตกใจสุดขีดและมีปฏิกิริยารีเฟล็คชั่นที่ขาทันที


           
พลั่ก
~ ตู้มมมม !!!


            
 ร่างของเยซองถูกถีบตกทะเลอย่างไม่รู้ตัว ท่ามกลางสายตาของคนทั้งกองที่บ้างก็ไปช่วยดึงพระเอกหนุ่มเพราะคาดว่าสีข้างคงถลอกปอกเปิกไปไม่น้อย


“ขอโทษทีครับ พอดีตกใจไปหน่อย มันเป็นรีเฟล็กชั่น” เรียววุคแก้ตัวพร้อมส่งรอยยิ้มเยาะเย้ยให้ร่างที่เปียกมะล่อกมะแล่ก

“นี่ๆ เมื่อกี้ฉันถ่ายทันด้วยแหละ ดูสิๆๆ >_<!” ซอฮยอนยื่นกล้องให้เพื่อนๆในวงดูเรียกเสียงกรี๊ดได้อีกระลอก เรียววุคที่แอบเห็นรูปเขาถูกไอพระเอกหน้าม่อนั่นหอมแก้มเกิดอาการอย่างแสดงรีเฟล็คชั่นของตัวเองอีกครั้ง


           
ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้หญิงนะ
พ่อถีบลงทะเลไปแล้วว้อยยยย !!!


           
วันนี้มันวันเชรี่ยอะไรว้ะเนี่ย !!?

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เยเรียวออกโรง ฮาๆๆ พ่อพระเอกเอมวีสุดม่อ ป๊ะ กับหัวหน้าบอยแบนด์หน้าหวาน อะไรจะเกิดขึ้น ต้องติดตามคะ

และคู่หลักของเรา แจจุงกำลังจะเข้ามาเป็นโฮสของผับ ! อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อคนสวยต้องมารับแขกพร้อมๆกับโฮสหนุ่มอันดับหนึ่งนามชองยุนโฮ !

ปรากฏการณ์ 3P จะเกิดขึ้นหรือไม่ !? ติดตามตอนต่อไปคะ !! (ก๊ากกก ยังกะโฆษณาหนัง)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #28 LoVe_UH (@nuttynut) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2554 / 17:12

    ไว้อาลัยกะเย่ 3 วิ. . . .อาเมน น น น
    5 5 5 5 + เรียวสุดยอดอ่ะ เถื่อนไป๊. . . .

    ซองมินจ๋า แสดงว่าไม่ได้เรียบร้อยอ่ะดิ๊????

    กรี๊ดกร๊าด หมีๆ ๆ ๆ ๆ  แกแหลได้โหล่วอ่ะ. . . .
    แหมๆ ๆ ๆปรากฎการณ์ 3 พีอ่ะไม่มีหรอก ก ก
    แต่. . . ถ้าป็นยุนแจอ่ะไม่แนๆ ๆ ๆ  ชิมิ หมี ๆๆ  ๆๆ

    #28
    0
  2. #27 ning_changmin (@ning-kamonpat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2554 / 23:34
    เยซอง ลวนลามๆๆๆๆ
    #27
    0