เหตุผลของการลบเรื่อง

เราเข้าใจดีว่า บางครั้ง
เมื่อจนปันยา ไร้ไอเดีย
มันก็ต้องหยุด
แต่เมื่อพัก พักแล้ว....
ไม่มีอะไรดีขึ้น
เราควรจะทำยังไง

ไอเดียที่ไม่กลับมา
เหมือนหัวใจที่ยังไม่ฟื้น
ความรู้สึกที่ไม่สามารถกู้คืน
สูญสลายและจากไปตลอดกาล

หลายครั้ง....
เราอยากจะแต่งเรื่องให้ใครๆอ่าน
มีไอเดียออกมาไม่หยุดหย่อน
เมื่อเราเลือกมันขึ้นมา
มันกลับทรยศเรา
เพราะมันเป็นเพียงความคิดตื้นๆ
ที่ไม่สามารถต่อยอดได้

ผู้อ่านทุกคนคือกำลังใจของเรา
เรารักผู้อ่านทุกคน
ทุกคอมเม้นต์....
ทุกคะแนน...
แฟนพันธุ์แท้ทุกคน....
เรารักทุกคน
เราขอบคุณทุกคน

แต่ไอเดียของเรา
นักเขียนสมัครเล่นคนนี้
คนที่ยังไม่เก่งกาจ และด้อยประสบการณ์
เมื่อเราไม่สามารถที่จะสร้างสรรค์อะไรดีๆออกมาได้
มีเพียงไอเดียเน่าๆและน่าเบื่อ
จมปักอยู่กับเรื่องเดิมๆ
ไร้ความแปลกใหม่
มันก็ไม่มีอะไรพัฒนา

สุดท้ายแล้ว....มันก็เหมือนกับเพียงว่า
หัวใจที่ไม่ได้เติมเต็ม
หัวใจที่ว่างเปล่า
และเวลานี้ มันต้องการพักฟื้น
ให้มันเต็มเสียก่อน
เพื่อที่สักวัน มันจะกลับมาแสดงความรู้สึกได้อีกครั้ง
เวลานี้
มันต้องการแค่
การพักผ่อนเท่านั้น