BTS | CLOSED TERRARIUM (KOOKGA)

ตอนที่ 2 : PROCESS 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,383
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 146 ครั้ง
    26 เม.ย. 59




PROCESS 1

 





 




“วันนี้ต้องรดน้ำแล้วนี่หว่า”

 


ยุนกิพึมพำระหว่างที่มองหน้าจอโทรศัพท์ที่ขึ้นแจ้งเตือนว่าครบรอบสองอาทิตย์ที่ต้องรดน้ำสวนขวดของนัมจุนแล้ว มือขาวโยนโทรศัพท์ทิ้งไว้บนเตียงแล้ววิ่งลงไปที่สวนหลังบ้านเพื่อหยิบฟ็อกกี้อันเล็กๆที่ใช้ฉีดน้ำต้นไม้ ก่อนจะวิ่งลงเท้าเสียงดังตึงตัง(จนโดนพี่เลี้ยงตะโกนดุ)กลับขึ้นมาห้องนอนอีกครั้ง ค่อยๆจับขวดโหลเปิดออกอย่างระมัดระวังเพราะกลัวของตกแต่งด้านในจะเละ นัมจุนไม่ใช่คนปากร้าย แต่เชื่อเถอะว่าเขาไม่อยากโดนมันด่าแบบผู้ดีๆเพราะทำของขวัญแฟนมันเละก่อนถึงวันเกิดนักหรอก

 


“เห้ย! ทำไมมันเป็นสีเหลืองงี้วะ จะตายป่ะเนี่ย!

 


ตาเรียวเบิกกว้างทันทีที่เห็นมอสด้านหลังขวดเริ่มแห้งจนกลายเป็นสีเหลือง แต่ด้านหน้ายังคงปกติดี คนขายบอกว่าห้ามวางโดนแดดตรงๆ เขาก็วางไว้บนโต๊ะทำงานส่วนที่อับแสงที่สุดแล้วนะ ม่านก็ไม่ค่อยได้เปิด

 



แล้วทำไมเป็นแบบนี้ไปได้?

 



ร่างเล็กรีบฉีดน้ำรดสวนขวดเจ้าปัญหาทันที หวังว่าเขาจะยังช่วยชีวิตมันทันนะ

 

 

 



ก๊อก ก๊อก

 


“ไม่ได้ล็อคคค”

 

ปากเอ่ยรับเสียงเคาะประตู มือก็ง่วนอยู่กับการฉีดน้ำ คิ้วขมวดเป็นปมอย่างไม่รู้ตัว ยุนกิกำลังเครียดจริงๆแล้วนะ สวนขวดที่ซื้อมานี่ก็ไม่ใช่ร้อยสองร้อยตามตลาด เป็นพันอยู่นะครับคุณ แหล่งที่มาของวัตถุดิบที่เขียนแนบมากับนามบัตรนี่อลังการจนยากจะเชื่อ ไม่ว่าจะเป็นดินที่สลายมาจากหินภูเขาไฟ มอสจากป่าดงดิบสักที่ในแอฟริกา ก้อนกรวดจากแหล่งหินลาวาลอยน้ำได้อะไรก็ไม่รู้ เอาเป็นว่าวัตถุดิบนำเข้าทั้งนั้น คือแบบดันกระแดะไปซื้อบนห้างไงครับ คือแบบเป็นคนรักเพื่อน อยากให้มันได้สิ่งที่ดีที่สุด แต่สิ่งที่ดีที่สุดทำไมมันอ่อนแอตายง่ายอย่างนี้ล่ะครับ! L

 

 


“คุณมินมีผ้าที่จะซักมั้ยคะ?” เสียงพี่เลี้ยงคือเสียงถัดมาที่ยุนกิได้ยิน แต่เขาก็ไม่ได้ตอบเพราะมัวแต่พะว้าพะวงกับสวนขวดเจ้าปัญหานี่ “ถ้ามีก็เอาลงไปให้พี่ข้างล่างนะ”


“เอ้อ พี่จู ตอนกลางวันห้องผมนี่แดดแรงมั้ยอ่ะ?” แต่สุดท้ายก็เอ่ยถาม คิมวอนจู (หรือที่ร่างเล็กเรียกสั้นๆว่า พี่จู) พี่เลี้ยงที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆด้วยความสงสัย ปกติยุนกิปิดม่านตลอด ไม่ค่อยรับรู้นักหรอกว่ามีแดดไม่มีแดด


“แรงนะคะ พี่เข้ามาทำความสะอาดทีไรนี่เหมือนโดนเผา แต่เราก็ต้องเปิดม่านให้แดดเข้าบ้างนะคุณมิน ไม่งั้นห้องจะอับ ตอนพี่เข้ามาทำความสะอาดก็เปิดทิ้งไว้ตลอดนั่นแหล่ะค่ะ แล้วค่อยขึ้นมาปิดตอนเย็นๆก่อนคุณมินกลับ”


“ละ..แล้วพี่จูทำความสะอาดห้องผมบ่อยแค่ไหนเหรอ?” เหงื่อเริ่มไหลตามขมับ ลางสังหรณ์แปลกๆเริ่มเข้ามาเยือน




“ทุกวันสิคะ”

 

 



โอเค เอาเป็นว่ารู้ต้นตอแล้วล่ะ

 

 



“อย่าลืมเอาผ้าลงไปให้พี่ล่ะ”


“คร้าบ” ยุนกิเอ่ยรับเสียงอ่อน ทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงอย่างคนหมดแรง “เอาไงดีวะเนี่ย แม่งตายแน่ๆ”

 

 



เขาลุกขึ้นไปหยิบนามบัตรของร้านดูอีกครั้ง

 



OPEN & CLOSE

MON-FRI : 10.00 A.M. – 10.00 P.M.

SAT-SUN : 10.00 A.M. – 08.00 P.M.

 



เหลือบตามองนาฬิกา ตอนนี้ยังเพิ่งหกโมงเย็นถ้าขับรถไปน่าจะทันอยู่ วันนี้วันอาทิตย์รถไม่ค่อยติดเท่าไหร่ ลองทำอะไรดูหน่อยดีกว่าปล่อยมันตายไปเฉยๆ ที่ตายไปนั่นไม่ใช่แค่ต้นไม้แต่มันเงินทั้งนั้นนะครับL

 

 

 






07.24 P.M.

 


ยุนกินอุ้มโหลแก้วมาอย่างระวัง เขาลองชะเง้อมองเห็นว่าร้านยังเปิดอยู่ก็ค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย ขาเรียวก้าวเข้าไปด้านในก่อนจะวางสวนขวดลงตรงหน้าของผู้ชายคนหนึ่งที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาตักดินใส่โหลแก้ว เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นมามองเป็นการชะงักปากของมินยุนกิที่กำลังจะเอ่ยถามได้อย่างทันทีทันใด ผู้ชายใส่แว่นคนเดิมคนนั้น คนที่ขายสวนขวดนี่ให้เขานั่นเอง

 


“มีอะไรเหรอครับ?”


“คะ..คือว่า มันเป็นแบบนี้น่ะ” ร่างเล็กไม่เข้าใจว่าทำไมต้องติดอ่างทุกครั้งที่เริ่มพูดคุยกัน เขาไม่ได้ตื่นเต้น หรือว่าเขินอะไรแบบนั้น แต่แค่รู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก


“คุณวางมันตรงที่ที่โดนแดดตรงๆใช่มั้ย?”


“ผมหลบมันแล้วนะ! แต่พี่เลี้ยงนะสิ ชอบมาเปิดม่านเรื่อยเลย” ยุนกิบ่นอุบอิบ และถ้าเขาตาไม่ฝาด เขาคิดว่าตัวเองทันเงยหน้าขึ้นไปเห็นว่าอีกฝ่ายที่มักหน้านิ่งอยู่เสมอแอบยิ้ม



 

 

เขาไม่มีความคิดอะไรในหัวตอนนี้


ยุนกิแค่รู้สึกว่าคนคนนี้ตอนนี้ยิ้มนี่แม่งโคตรน่ารัก

 

 



คนสูงกว่าเดินไปอีกทางยืนหันหลังจัดการทำอะไรสักอย่างที่เขาก็มองไม่เห็น ยุนกิเดินตามไปหยุดอยู่ด้านหลัง เขย่งเท้าเล็กน้อยพยายามชะโงกหน้ามองผ่านไหล่กว้างๆของคนที่ไม่ได้สูงไปกว่ากันมากนัก (แต่ก็ยังสูงกว่าเขาอยู่หลายเซนฯ) แต่ก็ไม่เห็นอะไรอยู่ดี เป็นจังหวะเดียวกับที่อีกฝ่ายหันกลับมา ยุนกิตกใจตัวแข็งเพราะระยะห่างที่ไม่มากเท่าไหร่ คนสูงกว่าไม่มีท่าทีตกใจอะไร เขาแค่เอื้อมมือผ่านตัวลูกค้าที่ยืนนิ่งเพื่อหยิบโทรศัพท์มือถือแล้วกดต่อสายหาใครบางคนเท่านั้น

 


“พี่ครับ กลับมาร้านแป๊บนึงได้มั้ย?”

 


ร่างเล็กค่อยๆถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่ออีกคนเดินไปอีกทางแล้ว มือขาวจับหน้าอกตัวเองที่กำลังมีอาการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงด้านในพลางพึมพำเรียกสติตัวเองให้เข้าที่

 


“เย็นไว้นะ เย็นไว้ แค่หนุ่มแว่นธรรมดา เนิร์ดจะตาย ไม่ใช่สเป็คแกเลยมินยุนกิ”

 



“คุณนั่งรอก่อนก็ได้นะครับ” ทว่าเสียงของตัวต้นเหตุที่เขาคิดว่าเดินไปไกลแล้วกลับโผล่มาด้านหลังอีกครั้ง


“โอ้ยตกใจหมดเลย” ยุนกิเผลอพูดเสียงดัง อีกฝ่ายมองเขาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ริมฝีปากอยู่ในระดับปกติไม่ได้ยกขึ้นแต่อย่างใด แต่แววตาคู่นั้นต่างหากที่ดูยิ้มหยอกแปลกๆ


“ผมโทรตามพี่เจ้าของร้านให้แล้ว เดี๋ยวเขาจะมาช่วยดูให้ครับ” แม้แต่เสียงก็ยังราบเรียบ มีแค่โทนเดียว เขาก็ไม่เข้าใจว่าเจ้าตัวจะนิ่งไปไหน


“อ้าว คุณไม่ใช่เจ้าของร้านหรอกเหรอ?”


“ผมเป็นแค่คนรู้จักกับเจ้าของร้านน่ะครับ”


“โห แล้วขายของซะดีเลย เก่งกว่าเจ้าของร้านอีกมั้งเนี่ย”



 

คนถูกพาดพิงไม่ได้ตอบอะไร เขาแค่เดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม จดจ่อสมาธิอยู่กับสวนขวดที่ตัวเองทำค้างไว้ ยุนกิเลยเดินตามไปนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามพลางมองอีกฝ่ายอย่างเงียบๆ คนตรงข้ามเอียงขวดแก้วเล็กน้อยก่อนจะตักทรายสีฟ้าใส่เข้าไปด้านในอย่างเบามือ เหมือนว่ากำลังจะทำเป็นทะเลล่ะมั้งเพราะว่ามีทรายสีขาวรองพื้นอยู่ก่อนแล้วมันเลยดูเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ร่างเล็กกัดริมฝีปากของตัวเองอย่าใช้ความคิด ดวงตาคู่คมเงยขึ้นสบแค่เพียงชั่ววินาทีก่อนจะลงก้มลงไปอย่างเดิม นิ้วยาวที่จับช้อนคันเล็กเลื่อนมาดันแว่นสายตาที่ตกลงมาปลายจมูกให้เข้าที่ เป็นจังหวะเดียวกับที่ยุนกิเอ่ยถามอะไรบางอย่าง

 



“นี่”


“ครับ?”


“แล้วถ้าเป็นคนที่ชอบถูกดูแลล่ะ” คนฟังเงยหน้าขึ้นมองเขาช้าๆ “ต้องเลี้ยงต้นอะไร?”

 

 

 







เวลายี่สิบสองนาฬิกาสามสิบห้านาที มินยุนกิกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ที่พื้น จ้องมองต้นกระบองเพชรในโหลแก้วที่วางนิ่งอยู่บนเตียง นึกถึงเหตุการณ์เมื่อหัวค่ำแล้วก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงทำอะไรไม่มีเหตุผลเสียได้ ทั้งๆที่ปกติเขาไม่ค่อยใช้จ่ายตามอารมณ์นักหรอก (ยกเว้นเรื่องดื่มเรื่องเที่ยวน่ะนะ) แต่สุดท้ายเขาก็เผลอเออ-ออตามผู้ชายคนนั้นและซื้อเจ้าต้นหนามแหลมนี่มาไว้ที่บ้านจนได้ เขาจะคิดว่านี่เป็นการลงทุนระยะยาวก็แล้วกัน แต่ไม่รู้ว่าจะได้กำไรหรือเท่าทุนจากเจ้านี่กันแน่น่ะสิ

 


ร่างเล็กถอนหายใจเฮือกใหญ่ คิ้วยังคงขมวดมุ่นในระหว่างที่ยกโหลแก้วไปวางบนโต๊ะทำงานตำแหน่งเดิมที่เคยวาง เพราะตอนนี้สวนขวดของนัมจุนเขาส่งไปรักษาอาการเหี่ยวแห้งกับเจ้าของร้านแล้ว รออีกสักสัปดาห์ค่อยไปรับกลับซึ่งทันวันเกิดซอกจินพอดี เขาเดินกลับมานอนแผ่บนเตียง เอื้อมมือหยิบโทรศัพท์มาเล่นอย่างไม่มีอะไรจะทำ ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาในสมองของเขามีแต่ภาพของจองกุก (ผู้ชายใส่แว่นที่ชอบใส่กางเกงชิโนคนนั้นชื่อจองกุก เขาแอบได้ยินเจ้าของร้านเรียกอีกฝ่ายตอนที่มาถึง) ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาคงจะสนใจอีกฝ่ายขึ้นมาจริงๆซะแล้ว มินยุนกิเป็นคนที่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรหรือรู้สึกอะไรอยู่ เขาทบทวนความรู้สึกของตัวเองอยู่เสมอเลยจนดูเหมือนเป็นคนที่รู้สึกอะไรไวเกินไป รักง่ายหน่ายเร็วอะไรประเภทนี้ และถ้าจะพูดง่ายๆล่ะก็ เขาคงชอบจองกุกไปแล้วล่ะมั้ง และถ้าถามอีกว่าอยากจีบรึเปล่า ก็ตอบได้ง่ายๆอีกล่ะว่า

 



โคตรอยากจีบเลย!

 



ร่างเล็กเด้งตัวขึ้นจากเตียงอีกครั้ง ก้าวเร็วๆไปที่โต๊ะทำงานพลางควานหานามบัตรของร้านจากในลิ้นชัก ก็ในเมื่อถ้าจองกุกสนิทกับเจ้าของร้านขนาดนั้น ในอินสตาแกรมก็ต้องติดตามหรือไม่ก็ต้องติดแท็กรูปกันบ้างสิน่า มีความเป็นไปได้สักห้าสิบห้าสิบเลยแหล่ะความคิดนี้ นิ้วเรียวพิมพ์ชื่อร้านในช่องค้นหาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกดเข้าดู Following ของร้านเป็นสิ่งแรก ท่ามกลางยี่สิบสามแอคเคานต์ที่ร้านนี้ฟอลนั้นไม่มีคนที่ชื่อจองกุกแม้แต่คนเดียว ยุนกินั่งลงบนเตียงก่อนจะเริ่มเลื่อนดูรูปในแอคเคานต์ของร้าน ก็มีแค่รูปสวนขวดที่เป็นสินค้าแล้วไม่ได้ติดแท็กแอคเคานต์ไหนในรูปอีกด้วย ความอยากเอาชนะเริ่มเพิ่มมากขึ้นตามอารมณ์ สวนทางกับความเป็นไปได้เริ่มลดลงมาเหลือแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ แต่เขาไม่ยอมแพ้หรอก แค่หาอินสตาแกรมคนคนนึงนี่มันไม่เกินความสามารถหรอกมั้ง ยุนกิกดเข้าไปดูรูปที่ติดแท็กร้านมา ลองเลื่อนดูส่วนใหญ่จะเป็นลูกค้าที่สวนขวดไปแล้วโพสท์รูปลงอินสตาแกรม

 


หรือว่านายจองกุกนั่นจะไม่ได้เล่นอินสตาแกรม?

 


ความคิดนี้ก็เป็นไปได้อยู่นะ แต่ในจังหวะที่จะกดออกจากแอพพลิเคชั่น ปลายนิ้วกลับพลาดไปกดโดนรูปแรกสุดซึ่งเป็นรูปสวนขวดแก้วขนาดกลางที่ไม่ได้ตั้งพื้นแบบปกติ แต่กลับถูกแขวนเอาไว้ ด้านในเป็นต้นกระบองเพชรที่มีขนาดและรูปร่างต่างกันไป ยุนกิชะงักเมื่อเห็นชื่อแอคเคานต์นั้น

 



JJKXXK

 



 

จะใช่รึเปล่าวะ


รูปดิสเพลย์ก็เป็นท้องฟ้าไปซะครึ่ง มีเป็นรูปคนอยู่แค่ขอบๆ เห็นว่าเป็นผู้ชายแน่ล่ะแต่จะใช่รึเปล่านี่สิ

 

 


แต่ในที่สุดมินยุนกิก็ตัดสินใจกดเข้าไปดูแอคเคานต์นั้น ก่อนจะพบว่ามัน

 

 


ล็อค?

 

 


“เห้ย ล็อคได้ไงอ่ะ เมื่อกี้ยังขึ้นอยู่เลย” เขากดเข้าไปอีกครั้งหน้าจอก็ยังขึ้นว่าแอคเคานต์นี้ตั้ง ไพรเวทแล้วพอกดกลับไปตรงรูปติดแท็กก็ไม่พบรูปสวนขวดนั่นแล้ว “หรือว่าเพิ่งล็อคไอจีวะ แล้วทำไมต้องล็อคตอนนี้ด้วยเนี่ย เลยไม่รู้เลยว่าใช่จองกุกรึเปล่า”

 

 

มินยุนกิดิ้นอยู่คนเดียวบนเตียงด้วยความหงุดหงิด เขามาช้าไปแค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้นเองก่อนที่เจ้าของแอคเคานต์อินสตาแกรมจะกดตั้งไพรเวท ใจหนึ่งก็อยากรู้ อีกใจก็ฟอร์มจัดไม่อยากกดติดตามใครที่ไม่รู้จัก ถ้าไม่ใช่จองกุกก็ต้องกดเลิกติดตามอีก ดูนิสัยแย่ชะมัด ร่างเล็กชั่งใจ ปลายนิ้วโป้งข้างขวายกค้างเหนือคำว่า ติดตาม

 

 


“เอาไงดีวะ

 

 

 

 






#สวนขวดกุกก้า





TALK.


อ่า หวัดดีค่ะ จุดประสงค์ที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมาก็เพราะอยากเห็นจองกุกใส่แว่น ใส่กางเกงชิโน ใส่รองเท้าอดิดาสสแตนสมิทธ์ แค่นี้แหล่ะค่ะ555555555 อิมเมจจองกุกเป็นภาพที่ชัดในหัวเรามากๆ แต่เขียนออกมายากมากเลยค่ะ ;w; หา Reference เยอะมากเพราะปกติบังทันก็ไม่ได้จะแต่งตัวหรือทำอะไรแนวนี้ ไอจีก็เปิดขึ้นมาจริงๆ พยายามนึกว่าคนแบบจองกุกในเรื่องนี้จะอัพรูปแบบไหน แคปชั่นยังไง ของพี่ก้าก็ด้วยเหมือนกันค่ะ เป็นรายละเอียดเล็กน้อยที่ข้ามไม่ได้เลย คือเราคิดเยอะเองแล้วก็จะหงุดหงิดเอง55555 คอมเมนท์ติชมหรือดุด่าว่ากล่าวได้เลยนะคะ พร้อมปรับปรุงเสมอค่ะ ส่วนถ้ามีข้อสงสัยอะไรก็ถามได้ที่ทวิตเตอร์ @sollyclntp หรือผ่านทาง Ask ชื่อเดียวกันค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ <3




*แว่นกุก*







Proofread : 16/04/26













T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 146 ครั้ง

3,568 ความคิดเห็น

  1. #3425 crescent_moon2 (@Crescent_Moon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:55
    คุณยุนกิคงจะไม่รีบเบื่อคุณพ่อค้าใช่ไหมคะ &#128514;
    #3425
    0
  2. #3352 aqua11 (@aqua11) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 14:08

    อ่านจบตอนนี้ก็ไปตามหาไอจีตามคุณยุนกิเลยค่ะ 555555

    แอบหวั่นใจกับนิสัยรักง่ายหน่ายเร็วของยุนกิเหมือนกันนะคะเนี่ย แต่ก็หวังว่ากับจองกุกจะไม่เป็นแบบนั้นน้า ;-;

    ว่าแต่จองกุกรู้ตัวแล้วแกล้งเขาปะคะเนี่ย อยู่ ๆ มาล็อคไอจีเฉยย

    #3352
    0
  3. #3330 lookpangg (@lookpangg) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 12:43
    กดเลยๆๆๆๆๆๆ
    #3330
    0
  4. #3292 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 18:39
    จองกุกหรือเปล่าน้าาา
    #3292
    0
  5. #2942 eunpink (@eunpink) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 22:09
    ถ้าใช่ไอจีจองกุก ก็เหมือนรู้ว่าชูก้าตามหา555555
    #2942
    0
  6. #2517 Monster (@maco) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 01:36
    โอ๊ยลุ้นตอนที่จะฟอลไอจี
    พี่กิรุกเร็วมากกก
    #2517
    0
  7. #2163 fumio101 (@fumio101) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 09:11
    อุตส่าห์นั่งหา แต่ดันฟอร์มจัด ฮือออออ น่ารัก
    #2163
    0
  8. #2157 premper (@supawadee17) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 12:02
    ถึงกับตามไปฟอลไอจีเรียบร้อย
    #2157
    0
  9. #2099 ceixx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 18:48
    ชอบเนื้อเรื่องแล้วก็พอร์ตที่ไรท์แต่งมากค่ะ มันดูน่ารักเรียบๆไม่มากไม่น้อยพอดีๆ มีเขินแบบน่ารักก ชอบยุนกิจังอยู่ในโหมดแอบปิ้งหนุ่มสินะ น่ารักกก
    #2099
    0
  10. #2078 kookga-kookmin (@kookga-kookmin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 20:01
    ขอบคุณความละเอียดของไรท์ค่ะ อยากตามไปจนจบเลยไรท์น่ารักใส่ใจทุกอย่าง5555 อีกอย่างคือไม่เคยอ่านกุกก้า ไม่เคยอ่านที่ยุนกิดิ้นๆงุ้งงิ้งๆแบบนี้ โคตรน่ารักเลย55555
    #2078
    0
  11. #2041 CiNDERLY_ (@CiNDERLY_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 18:45
    แค่ฉากฟอลโล่วไอจีก็ตื่นเต้นมากแล้วค่ะ ฮืออ55555
    #2041
    0
  12. #2040 pearrapeephat (@pearrapeephat) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 21:59
    Follow เลยลูกเพพพพ
    #2040
    0
  13. #1999 pinwaris (@pinwaris) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 15:41
    เหมือนมองเห็นตัวเองยังไงไม่รู้นะคะเนี่ย เราว่าเราเข้าใจพี่นะคะพี่ยุนกิ555
    #1999
    0
  14. #1957 Bird--gg (@Bird--gg) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 15:20
    วาปไปไอจีจริงๆนั้น 555
    #1957
    0
  15. #1904 Aewlabelle (@Aewlabelle) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:06
    นี่ไปตามไอจีมาจิงๆ 55555555
    #1904
    0
  16. วันที่ 23 เมษายน 2560 / 23:34
    เพื่งมาตามอ่าน  นี่ฉันจะจีบจองกุกหรอทำไมต้องไปกดค้นหาไอจีที่ว่าด้วย โอ๊ย พอเห็นมันล็อคนี่ความรู้สึกยุนกิชัดๆ ตลก 55555555555555555
    #1897
    0
  17. #1785 ARDS; (@babyshorttyrd) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 02:48
    ใจบางงง55555555555' พี่ก้านี่มาแนวเดียวกันรักง่ายหน่ายเร็ว
    #1785
    0
  18. #1758 MITA ALIZE (@pop1916041) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 11:21
    อ่านแล้วใจบางไปหมด ยิ่งเห็นรูปแว่นท้ายตอนละนึกภาพตามนี่ใจยิ่งบางเหมือนจะขาด ทำไมจองกุกดีงามขนาดนี้ ฮืออออออ
    ตลกพี่ยุนกิจังค่ะ พี่ตอนอยู่บ้านนี่แอบมีความลูกคุณหนูเบาๆแหะ ตลกตอนส่องไอจีน้องนี่แหละ โอ๊ยยยย นี่มันสัจธรรมความส่องมาก และโมเม้นตอนพบว่าไอจีน้องล็อกนี่เก็ทฟีลเลย55555
    จองกุกดูเป็นคนติสท์ๆนะคะ /แต่นั่นแหละ หล่อเหลือเกิน น้องใจจะขาดแล้ว น้องอยากได้มากทำยังไงดี ฮือ
    ฟิคนี้มันฟิคอวยจองกุกค่ะ อวยมันให้หมดทั้งคนเขียนคนอ่าน 555555
    เป็นกำลังใจให้พี่ยุนกิในการพิชิตใจเด็กแว่นนะคะ55555
    #1758
    0
  19. #1688 ifai___ (@ifai___) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 21:57
    ชอบมั่ก
    #1688
    0
  20. #1682 Juuzou61 (@Juuzou61) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 19:46
    กดเลยดิพี่ โอ๊ยยยยยยชอบบบบบ
    #1682
    0
  21. #1620 SVTJH (@SVTJH) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 11:11
    มีความสับสนอะดิ5555สับสนนนนนน
    #1620
    0
  22. #1589 dewjjk (@dewjjk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:20
    ยุนกิ5555555555 นอโผล่5555555 คิดๆแล้วก็ขำค่ะ นิสัยแบบนี้คุ้นๆเหมือนตัวเองก็ชอบทำอยู่บ่อยๆ โคตร relatable เลยค่ะไรท์ แง
    #1589
    0
  23. #1531 Mo_mo (@12343234) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:56
    อู้หูวว ยัยอ้วนจะจีบปู้จายยยย เอาใจช่วยนะลูก55555
    #1531
    0
  24. #1527 ตะไมล์ (@mcmile) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:07
    โห้ยน่ารัก จองกุกดูหล่อ มีนัมจินด้วนนยยย
    #1527
    0
  25. #1520 pairsu (@shzgnttshke) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 23:00
    ไรท์คะ ใครเมะใครเคะหรอคะ...
    #1520
    0