(Chanyeol x you) กาหลงฟ้า

ตอนที่ 8 : Chapter 7 การกลับมาของนฤมล 35%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    16 มิ.ย. 61

     หลายวันผ่านไปหลังจากกลับมาจากทริปที่ภูเก็ตทุกคนก็ต่างวิ่งวุ่นทำงานกันเป็นระวิง ธุรกิจเครื่องประดับของนิกรก็กำลังไปได้ดีมีลูกค้าชาวต่างชาติติดต่อขอซื้อกันมากมายโดยมีเจ้าเอยกับอิงฟ้าคอยช่วยงานบริษัทอยู่เรื่อยๆพร้อมกันนั้นทั้งคู่ก็มีงานละครเดินแบบถ่ายแบบด้วยเช่นกัน ส่วนตะวันฉายก็วุ่นอยู่กับการตรวจเช็คไวน์เพื่อส่งล็อตต่อไปให้ลูกค้า...

                บ้านพิทักษ์ดำรงกุล

“โห! บ้านสวยจังครับแม่ ที่นี่หรอครับที่พี่เอยอยู่” ต้นกล้าถามผู้เป็นแม่

“ใช่ลูก...ที่นี่แหละ” นฤมลบอก

“อ้าวๆ นั่นใครน่ะ! มายืนทำอะไรลับๆล่อๆอยู่หน้าบ้านฮะ” แหววคนใช้ของบ้านพิทักษ์ดำรงกุลพูดขึ้น

“เอ่อ...สวัสดีจ้ะ ฉันกับลูกจะมาสมัครงานหนะจ่ะ” นฤมลบอก

“อ๋องั้นหรอ แต่ช่วงนี้คุณๆเค้ายุ่งกันอยู่หนะ คุณผู้ชายก็เพิ่งออกไปบริษัทตั้งแต่เช้า คุณหนูก็เพิ่งขับรถไปทำงานเมื่อกี้เอง ส่วนคุณผู้หญิงไปทำบุญที่วัดกับคุณกนกวรรณกว่าจะกลับก็อีกสักพัก รอได้มั้ยล่ะ” แหววบอก

“ได้จ่ะได้ พวกเรารอได้” นฤมลบอก

“งั้นก็เข้ามาก่อนสิ เดี๋ยวไปรอที่ห้องรับแขก อีกเดี๋ยวคุณผู้หญิงก็คงจะกลับ” แหววบอก

“ขอบใจนะจ๊ะ/ขอบคุณนะครับพี่...”

“แหวว ฉันชื่อแหวว” แหววบอก

“ครับพี่แหวว ขอบคุณนะครับ” ต้นกล้าบอกพร้อมกับส่งยิ้มไปให้อย่างเป็นมิตร

“เอ่อ...นี่ลูกชายน้าหรอ หล่อดีนะ” แหววพูดอย่างยิ้มๆ

“ขอบคุณครับ” ต้นกล้าบอก

                หลายนาทีผ่านไป

“ใครมาหรอแหวว” นิษฐาถามขึ้นเมื่อมาถึงแล้วเห็นนฤมลกับต้นกล้าจากด้านหลัง

“อ๋อพอดีมีคนจะมาสมัครงานเป็นคนใช้หนะค่ะคุณผู้หญิง” แหววบอก

“งั้นหรอ...” นิษฐาพูดแล้วเดินเข้าไปหาทันที

“สวัสดีจ่ะ...” นิษฐาทักขึ้นก่อนที่นฤมลและต้นกล้าจะหันกลับมา

O_O!!! นะนฤมล!!!...” นิษฐาเอ่ยออกมาเบาๆพร้อมกับสีหน้าที่ดูตกใจเพราะไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีกในรอบ20ปี

“สวัสดีค่ะคุณนิษฐา” นฤมลบอกด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือนิดหน่อยๆด้วยความรู้สึกผิดและดีใจที่ได้เจอกันอีกครั้ง

“นะนี่เธอหายไปไหนมานฤมล ทะทำไมเธอถึง...” นิษฐากำลังจะถามแต่ก็นึกบางอย่างขึ้นได้

“เอาเป็นว่าเราไปคุยกันที่ห้องนั่งเล่นส่วนตัวของฉันดีกว่านะ ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอเยอะมากเลย แต่ว่าฉันจำเป็นจะต้องคุยกับเธอแค่2คน ส่วนหนู...” นิษฐาบอก

“ผมชื่อต้นกล้าครับ เป็นลูกชายของแม่” ต้นกล้าแนะนำตัว

“ต้นกล้า ฉันมีเรื่องจะคุยกับแม่ของหนูตามลำพัง หนูจะไปเดินเล่นในสวนหลังบ้านก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวฉันจะให้แหววพาไป” นิษฐาบอกแค่นั้นก่อนจะตะโกนเรียกแหวว

“แหวว!

“ขาคุณผู้หญิง”

“พาต้นกล้าไปนั่งเล่นที่สวนหลังบ้านหน่อยสิแล้วก็เตรียมนมกับขนมให้ด้วยนะ” นิษฐาสั่ง

“ไม่ต้องหรอกครับคุณผู้หญิงผมเกรงใจ” ต้นกล้าบอก

“ไม่ต้องเกรงใจหรอก เพราะหนูอาจจะต้องรอนาน เอาเป็นว่าตามนี้แหละ ไปจัดการด้วยนะแหวว ส่วนเธอนฤมล...ตามฉันมา” นิษฐาบอกแล้วเดินนำไป

“เธอหายไปไหนมา ทำไมถึงไม่ติดต่อกลับมาบ้าง” นิษฐาถามขึ้นทันที

“ดิฉันต้องขอโทษคุณหญิงด้วยนะคะที่ดิฉันหายไป ตั้งแต่ตอนนั้นหลังจากที่เกิดเรื่องดิฉันกับพี่ยุตก็ไปคุยกับเจ้าหนี้ หลังจากนั้นเราก็เริ่มก่อร่างสร้างตัวกันอยู่พักใหญ่ในระหว่างนั้นก็มีปัญหาที่ต้องจัดการบ้างหลังจากนั้นไม่นานเราสองคนก็มีต้นกล้า พอต้นกล้าโตขึ้นมาหน่อยพี่ยุตก็เสีย ตอนนั้นเราสองคนแม่ลูกลำบากมากเพราะดิฉันต้องทำงานอย่างหนักเพื่อเก็บเงินทำศพให้พี่ยุตรวมถึงเก็บเงินส่งให้ต้นกล้าเรียนหนังสือ มีอะไรหลายๆอย่างที่ดิฉันต้องจัดการจนไม่มีเวลาติดต่อมาหาคุณผู้หญิงกับคุณผู้ชาย แต่ดิฉันก็ยังได้เห็นข่าวคราวของพวกคุณบ้างนะคะ” นฤมลบอก

“มีปัญหาแล้วทำไมไม่บอกฉัน เธอรู้มั้ยว่าฉันคิดว่าเธอจะทอดทิ้งเจ้าเอยแล้ว” นิษฐาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ไม่ค่ะ ไม่มีทางที่ดิฉันจะทำแบบนั้นกับลูก ดิฉันยังรักและคิดถึงเจ้าเอยตลอดเวลา เพียงแต่ดิฉันไม่อยากรบกวนคุณผู้หญิงกับคุณผู้ชาย แค่นี้มันก็มากพออยู่แล้ว แล้วดิฉันก็ไม่อยากให้ลูกรู้ค่ะ เพราะตอนนั้นแกกำลังโตเป็นเด็กที่น่ารัก ฉันไม่อยากให้แกเสียใจที่ต้องมารู้ความจริงเรื่องแม่” นฤมลบอกด้วยน้ำตาคลอ

“อย่าพูดแบบนั้นนฤมล ยังไงเธอก็ขึ้นชื่อว่าเป็นแม่แท้ๆ แต่ฉันก็เข้าใจเธอนะ” นิษฐาบอก

“ค่ะคุณผู้หญิง แล้วเจ้าเอยเป็นยังไงบ้างคะ สบายดีมั้ย แล้วทำอะไรให้คุณผู้หญิงกับคุณผู้ชายไม่สบายใจรึเปล่า” นฤมลถาม

“ก็ไม่เท่าไหร่หรอก แต่เจ้าเอยสบายดี เธอไม่ต้องห่วง” นิษฐาบอก

“ขอบคุณนะคะที่เลี้ยงดูเจ้าเอยจนมีดีทุกวันนี้ ถ้าแกอยู่กับฉันคงไม่มีวันนี้แน่ๆ” นฤมลบอก

“พอแล้วนฤมล เลิกดูถูกตัวเองได้แล้ว เธอเป็นแม่ที่ดีนะ ดูอย่างต้นกล้าสิยังนิสัยน่ารักเลย อย่าเอาฐานะมาเป็นตัวตัดสินทุกอย่างเลยนะ” นิษฐาบอก

“แล้ว...ทำไมเธอถึงจะมาสมัครงานที่นี่ล่ะ” นิษฐาถาม

“ดิฉันอยากอยู่ใกล้ๆลูกค่ะ ดิฉันคิดถึงลูก” นฤมลตอบ

“อืมมม...ก็ดีนะ ฉันดีใจนะที่เธอกลับมาหาเจ้าเอย ถึงแม้เจ้าเอยจะไม่รู้ก็ตามว่าเธอเป็นแม่” นิษฐาบอก

“ค่ะคุณผู้หญิง แต่คุณผู้หญิงอย่าบอกแกนะคะว่าฉันเป็นแม่ ปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปนั่นแหละค่ะดีแล้ว ดิฉันเป็นห่วงความรู้สึกของแกหนะค่ะ” นฤมลบอกแกมขอร้อง

“ฉันก็คิดว่ามันต้องเป็นอย่างนั้น ฉันไม่อยากให้เจ้าเอยรู้เพราะเป็นห่วงเรื่องความรู้สึกเหมือนกัน ตอนนี้เจ้าเอยอยู่ที่นี่ในฐานะลูกสาวคนโตของตระกูลพิทักษ์ดำรงกุล  แล้วอีกอย่างเธอก็ยกลูกสาวให้ฉันแล้วเพราะฉะนั้นตอนนี้ฉันก็มีศักดิ์เป็นแม่ของเจ้าเอยถึงจะเป็นแค่ในนามแต่ฉันก็รักเจ้าเอยเหมือนลูกแท้ๆคนนึง ส่วนเธอฉันให้สิทธิ์เธอดูแล้วเจ้าเอยเต็มที่เพราะเธอมีศักดิ์เป็นแม่ผู้ให้กำเนิด” นิษฐาบอกด้วยสีหน้าที่จริงจังว่าเรื่องนี้จะต้องเหยียบไว้เป็นความลับ เจ้าเอยจะรู้ไม่ได้เด็ดขาด เธอสงสารลูกและไม่อยากเสียเจ้าเอยไป

“ส่วนเรื่องงาน...ฉันจะรับเธอเข้ามาทำงานที่นี่แต่อยู่ในฐานะคนดูแลส่วนตัวของฉัน ส่วนต้นกล้าฉันจะให้เป็นคนดูแลส่วนตัวของออกัสลูกชายของฉัน จะได้เป็นเพื่อนเล่นกันด้วย” นิษฐาบอก

“ขอบคุณมากนะคะที่เมตตาเราสองคนแม่ลูก”

“ไม่เป็นไร เอาไว้เดี๋ยวฉันจะบอกเรื่องนี้ให้คุณพี่ทราบด้วยแล้วกันนะ ไปพักผ่อนเถอะเดี๋ยวฉันจะให้คนพาไปที่ห้องพักของเธอกับลูกนะ”

“ค่ะ”

..........35%..........


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #48 lekjackson852 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 12:18

    รอนะคะไรท์~~~~

    #48
    0
  2. #47 NontiyaPhan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 03:34
    คิดถึงแล้วววว
    #47
    0
  3. #46 ChanyeolBamb (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:14
    อยากต่ออ่านแล้ววว ลงเร็วๆน้าไรท์~
    #46
    0
  4. #42 120548_ss (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 15:08
    คิดถึงมากกกกค่ะ
    #42
    0