(Chanyeol x you) กาหลงฟ้า

ตอนที่ 7 : Chapter 6 รุก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    1 เม.ย. 61

แกร็ก!

                ตะวันฉายเปิดประตูเข้ามาในห้องอย่างแรงด้วยความหงุดหงิด

“โถ่เว้ย!!! เป็นบ้าอะไรของแกวะไอตะวันฉาย!!!

ปัก! (x7)

ตะวันฉายต่อยกำแพงด้วยความหงุดหงิดและโมโหตัวเอง แต่ยังดีที่ห้องพักที่ตะวันฉายพักอยู่ในโซนลับตาคนและเป็นส่วนตัวแต่ก็สามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ได้ดีจึงไม่สะเทือนหรือส่งเสียงรบกวนใคร เขาเองก็ไม่เข้าใจการกระทำของเขาเหมือนกันว่าทำแบบนั้นไปทำไม แต่ที่รู้คือเขาไม่ชอบที่เจ้าเอยเมินเฉยเขาทั้งๆที่ปกติจะเป็นเธอที่เป็นฝ่ายเข้าหาเขาตลอด แต่อีกใจนึงก็ไม่เข้าใจตัวเองทั้งๆที่เขาเองก็ต้องการให้เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

                ส่วนทางด้านเจ้าเอยเมื่อกลับถึงห้องก็ทรุดตัวร้องไห้อย่างเจ็บปวด เจ้าเอยไม่เข้าใจว่าทำไมตะวันฉายถึงต้องทำแบบนี้กับเธอ ทำไมเค้าต้องมองเธอเป็นผู้หญิงแบบนั้น แล้วเธอก็โกรธตัวเองไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมาอ่อนแอร้องไห้ให้กับอะไรที่ไร้สาระปัญญาอ่อนแบบนี้ด้วย เธอคือเจ้าเอยคนที่เข้มแข็งไม่ใช่หรือไง ทำไมต้องทำตัวอ่อนแอน่าสมเพชแบบนี้ด้วย เมื่อคิดได้ดังนั้นเจ้าเอยจึงหยุดร้องทันที เธอต้องเข้มแข็ง พ่อเคยบอกว่าการที่เราสร้างกำแพงหรือเกราะป้องกันให้ตัวเองดูเข้มแข็งก็ยังดีกว่าการที่เราอ่อนแอไม่สู้คนแล้วต้องให้คนอื่นมาปกป้องทั้งที่ความจริงของชีวิตไม่มีใครสามารถมาปกป้องเราได้ตลอด เราควรลุกขึ้นสู้และกล้าที่จะเผชิญกับปัญหาด้วยตัวเอง การที่เราอ่อนแอมันจะยิ่งทำให้ศัตรูหรือคนอื่นทำร้ายเราได้ง่าย

“ฮึก! พี่ตะวันไม่อยากให้เอยเมินใส่ใช่มั้ย ได้! งั้นต่อไปนี้เอยจะรุกพี่ตะวันแบบสุดๆไปเลย ถึงพี่จะมีคลิปบ้านั่นเอยก็จะไม่กลัวอีกแล้วว่าเอยจะเสียหาย ถึงยังไงพี่ก็หนีเอยไม่พ้นหรอก แล้วเราจะได้รู้กัน...” เจ้าเอยพูดขึ้นด้วยแววตาที่เข้มแข็งขึ้น

                รุ่งเช้าของอีกวัน

“ทุกคนพร้อมกันแล้วใช่มั้ยครับ ยังขาดใครที่ยังไม่มาอีกรึเปล่า” ธนกฤตถามทุกคนทันทีที่มารวมตัวกัน

“ขาดพี่เอยครับ พี่เอยยังไม่มา” ออกัสบอก

“มาแล้วค่ะ morningนะคะทุกคน ขอโทษที่มาช้าค่ะ” เจ้าเอยบอกทุกคน แล้วหันไปมองตะวันฉายที่ยืนอยู่ข้างๆอิงฟ้าก่อนที่จะทำในสิ่งที่ไม่คาดคิด

จุ๊บ!

morning kissค่ะพี่ตะวัน” เจ้าเอยเดินเข้าไปเกี่ยวแขนตะวันฉายแล้วจุ๊บที่ปากตะวันฉายทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นตกใจกับการกระทำของเจ้าเอย ตะวันฉายเองก็เช่นกัน

“ยัยเอย! ทำอะไรน่าเกลียด ลูกเป็นผู้หญิงนะ!” นิษฐาปราม

“อะไรกันคะแม่ ก็ปกติหนิคะ เอยก็ทำแบบนี้กับพี่ตะวันฉายออกจะบ่อย มากกว่านี้ก็ยังเคยมาแล้วเลย” เจ้าเอยเน้นเสียงตอนสุดท้ายก่อนจะหันไปสบตาตะวันฉายอย่างท้าทาย

“หืม? หมายความว่ายังไง” นิกรถาม

“ก็หอมแก้ม นั่งตัก จับมืออะไรแบบนี้ไงคะ ตอนเอยไปเรียนซัมเมอร์ที่เมืองนอกเค้าก็ทำแบบนี้กันออกจะบ่อย เอยขอโทษด้วยแล้วกันนะคะเอยคงจะติดธรรมเนียมการทักทายแบบฝรั่งมาบ้าง แต่ไม่ต้องห่วงนะคะเพราะเอยทำแบบนี้กับพี่ตะวันแค่คนเดียว เพราะเอยรักพี่ตะวันฉาย รักมาก แล้วก็จะเป็นแบบนี้ตลอดไป” เจ้าเอยเน้นประโยคหลังเป็นพิเศษก่อนที่จะปรายตาไปมองอิงฟ้าแล้วแสยะยิ้มมุมปากให้หนึ่งที อิงฟ้าเมื่อเห็นแบบนั้นก็เริ่มรู้สึกไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่แต่ก็ได้แต่เก็บไว้ไม่ได้แสดงออกอะไร

“เอ่อ...ทุกคนครับ ไหนๆก็มากันครบแล้ว เรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่านะครับ” ธนกฤตบอกเพื่อเบนความสนใจเมื่อเริ่มรู้สึกไม่ชอบมาพากล

“เดี๋ยวก่อนไอกฤต...ทุกคนครับผมขอตัวคุยกับเจ้าเอยสักครู่นะครับ มานี่เลยยัยตัวแสบ!” ตะวันฉายบอกแล้วลากตัวเจ้าเอยออกมาคุยในมุมที่ลับตาคน

“เป็นบ้าอะไรของเธอ! ทำแบบนั้นทำไม” ตะวันฉายถามทันทีอย่างไม่เข้าใจที่อยู่ดีๆเธอก็เปลี่ยนไปจากเมื่อวาน จะมาไม้ไหนอีกนั่นคือสิ่งที่ตะวันฉายคิด

“ทำอะไรคะ เอยไม่ได้ทำอะไรซักหน่อย ก็แค่...ทักทาย” เจ้าเอยบอกอย่างไม่ยี่หระอะไร

“นี่อย่ามากวนประสาทฉันนะ บอกมาว่าเธอคิดจะทำอะไรกันแน่” ตะวันฉายเขย่าไหล่เจ้าเอยเพื่อให้เธอบอก

“โอ๊ย! นี่พี่ตะวัน เอยเจ็บนะ” เจ้าเอยบอก

“บอกมา!” ตะวันฉายบอกแล้วเขย่าตัวเจ้าเอยอีกครั้ง เจ้าเอยจึงรวบรวมแรงทั้งหมดแล้วผละออกมา

“ทำไมคะ! ก็มันเป็นความต้องการของพี่ไม่ใช่หรือไง ไม่อยากให้เอยเมินเฉยใส่ เอยก็ไม่เมินใส่แล้วนี่ไงไม่ดีหรอ” เจ้าเอยบอกอย่างท้าทาย

“อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าเธอจะทำอะไร อย่าลืมนะว่าฉันมีคลิปเธออยู่ ถ้าทำอะไรไม่ดีคลิปเธอว่อนเน็ตแน่” ตะวันฉายขู่

“เอาเลยสิคะ! อยากทำก็ทำเลย เอยไม่กลัวหรอก เพราะเอยไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ถ้าพี่ปล่อยคลิปคนที่เสียหายและเสียใจไม่ใช่แค่เอยแต่เป็นพี่ด้วย เพราะอะไรรู้มั้ยคะ หึ! อันที่จริงเอยก็มาคิดๆดูแล้วนะคะว่าถ้าคลิปหลุดไปแล้วรู้ถึงคุณพ่อคุณแม่แล้วก็คนอื่น พี่คิดหรอคะว่าพี่จะได้แต่งงานกับยัยอิง บางทีเจ้าสาวอาจจะถูกเปลี่ยนเป็นเอยแทนก็ได้ เพราะเรื่องคืนนั้นใครๆก็รู้ว่าเอยหายไปกับพี่ตะวัน ต่อให้พี่ปล่อยคลิปนั่นไปแล้วตัดต่อเซนเซอร์ยังไงทุกคนก็ต้องรู้อยู่ดีว่าผู้ชายคนนั้นคือพี่ พวกเค้าไม่ได้โง่นะคะ แล้วคิดดูสิว่าถ้ายัยอิงรู้จะเป็นยังไง คงจะร้องไห้ฟูมฟายเพราะเสียใจจากการกระทำของคนที่ตัวเองรักนักรักหนา มันก็น่าสนุกดีไม่ใช่หรอคะ...หึ!” เจ้าเอยบอกแล้วแสยะยิ้มอย่างสนุก ใช่! หลังจากที่เธอร้องไห้ เธอก็คิดทนทวนทุกอย่างดูแล้ว ตะวันฉายขู่มาเธอก็ขู่กลับ แฟร์ๆดี เพราะยังไงตะวันฉายก็หนีเธอไม่พ้นอยู่ดี เธอจะไม่ยอมเจ็บคนเดียวหรอก ถ้าเธอไม่ได้ใครหน้าไหนก็ต้องไม่ได้ หึ!

“เธอขู่ฉันหรอเจ้าเอย” ตะวันฉายลืมคิดถึงผลที่จะตามมาอีกทางหนึ่งไปเสียสนิทและเริ่มวิตกกังวลขึ้นมาทันที

“เอยไม่ได้ขู่ เอยแค่พูดความจริง” เจ้าเอยบอก

“เธอมันโรคจิต” ตะวันฉายว่า

“ใครกันแน่ที่โรคจิต หึ! ฟังนะคะ ถ้าเอยไม่ได้ใครก็ต้องไม่ได้ ในเมื่อพี่เห็นเอยเป็นโรคจิต เป็นนางมารร้ายขี้อิจฉา เอยก็จะร้ายให้ถึงที่สุด จนกว่าความรักของพี่กับยัยอิงจะพินาศ” เจ้าเอยพูดแค่นั้นแล้วเดินออกไปทันที

“ทุกคนคะพี่เอยกับพี่ตะวันมาแล้วค่ะ” เอวาบอก

“เอาแหละครับทุกคน เข้าเรื่องเลยนะครับ แพลนของพวกเราวันนี้คือไปวัด พิพิธภัณฑ์ อุทยาน แหลมพรหมเทพเราจะไปดูพระอาทิตย์ตกดินกันที่นั่นเค้าบอกว่ามันสวยมาก แล้วตอนค่ำก็ไปเดินตลาดนัดคนเดินหรือPhuket Walking Streetแล้วก็หาอะไรทานที่นั่นกันเลย จะกลับถึงที่พักก็น่าจะประมาณดึกๆเราจะเคาท์ดาวน์กันที่นี่คืนนี้นะครับ” ธนกฤตบอก ใช่แล้ว! วันนี้เป็นวันสุดท้ายของปี

“ว้าว! ทริปของวันนี้นี่น่าสนุกเหมือนนะครับ น่าจะได้เห็นอะไรสวยๆงามๆบ้าง” ไอเฟลพูดอย่างตื่นเต้นแล้วทุกคนก็แยกย้ายกันไปขึ้นรถแล้วเดินทางออกจากศรีพันวา

                เวลาผ่านไปจนถึงช่วงเย็นอีกครั้งตอนนี้ทุกคนก็มาถึงแหลมพรหมเทพสถานที่สำหรับชมวิวและถ่ายภาพซึ่งถือว่าเป็นสถานที่ยอดนิยมที่ถ้าใครมาภูเก็ตก็ไม่พลาดที่จะต้องมาโดยเฉพาะช่วงเย็นเพื่อมาดูพระอาทิตย์ตกดิน

“พี่ตะวันขา มาเซลฟี่กันเถอะค่ะ” เจ้าเอยบอกแล้วก็เดินกระแทกเท้าเข้าไปแทรกกลางระหว่างตะวันฉายกับอิงฟ้าทันทีจนอิงฟ้าเซออกไปเล็กน้อย

“โอ๊ย!” อิงฟ้าอุทาน

“อุ๊ย! ขอโทษทีนะจ๊ะน้องรัก ไม่เห็นน่ะ” เจ้าเอยบอกแล้วแสร้งทำเป็นขอโทษก่อนจะหันไปสนใจตะวันฉาย

“มาค่ะ ถ่ายรูปกัน” เจ้าเอยบอกแล้วเซลฟี่กับตะวันฉายด้วยท่าทางสวีทบางทีก็ถึงเนื้อถึงตัวซึ่งการกระทำของเจ้าเอยทำให้ตะวันฉายรู้สึกไม่พอใจที่เธอทำแบบนี้เพราะเค้าต้องการอยู่กับอิงฟ้าแค่สองคน อิงฟ้าเองก็เช่นกันแต่จะทำยังไงได้ในเมื่อเธอไม่เคยชนะเจ้าเอยเลยสักครั้งเธอจึงได้แต่ปล่อยผ่านไปก่อน

“น้องอิงคะ!” ธนกฤตเรียกอิงฟ้าทำให้เจ้าตัวละความสนใจจากภาพตรงหน้าหันมาตามเสียงเรียก ซึ่งก็พบว่าเป็นธนกฤต

“อ้าว! พี่หมอมีอะไรหรอคะ” อิงฟ้าถาม

“พี่ว่าเราไปถ่ายรูปตรงโน้นกันเถอะค่ะ พี่ยังไม่ได้ถ่ายกับน้องอิงเลย น้องอิงจะว่าอะไรมั้ยคะถ้าพี่จะขอถ่ายรูปด้วยหน่อย” ธนกฤตถาม ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้ไม่เห็น แต่เขาก็เลือกที่จะพาอิงฟ้าออกไปจากตรงนั้นควรจะดีกว่า

“ได้สิคะ” แล้วอิงฟ้าก็เดินไปกับธนกฤต

“น้องอิงคะ! น้องอิง! รอพี่ก่อน!” ตะวันฉายพยายามจะเรียกอิงฟ้าแต่เธอก็ไม่ได้หันกลับมา ตะวันฉายจึงคิดว่าอิงฟ้าต้องงอนเขาแล้วแน่ๆ

“เจ้าเอยปล่อย! นี่เธอทำบ้าอะไรของเธออีก ทำไมชอบยุ่งวุ่นวายกับฉันนักฮะ” ตะวันฉายว่าเจ้าเอยอย่างไม่พอใจ

“ก็เอยพอใจที่จะทำแบบนี้แล้วพี่ตะวันจะทำไมคะ” เจ้าเอยบอก

“ฉันจะไปหาน้องอิง ปล่อย!” ตะวันฉายบอกแล้วพยายามแกะมือของเจ้าเอยให้ออกจากแขนของตน

“ก็ลองขัดใจเอยสิคะแล้วพี่จะรู้ว่าเอยทำอะไรได้บ้าง” เจ้าเอยบอกอย่างนั้นทำให้ตะวันฉายได้แต่ฮึดฮัดอย่างไม่พอใจ

                ทางด้านอิงฟ้า

“น้องอิงโอเคมั้ยคะ” ธนกฤตถามเมื่อเห็นว่าเธอดูเศร้าไป

“ก็ต้องโอเคสิคะ ทำไมพี่หมอถึงถามแบบนั้นล่ะ” อิงฟ้าบอกแล้วพยายามส่งยิ้มไปให้แต่ในใจเธอบอกว่าไม่โอเคเลยสักนิด

“ก็เรื่องตะวันฉายกับน้องเอย... น้องอิงไม่ต้องคิดมากนะคะ น้องเอยก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ” ธนกฤตบอก

“ค่ะ น้องอิงทราบดีว่าพี่เอยรักพี่ตะวันฉายมาก บางทีเจ้าสาวของพี่ตะวันอาจจะเป็นพี่เอยก็ได้ค่ะไม่ใช่อิงหรอก คนอย่างพี่เอยอยากได้อะไรก็ต้องได้อยู่แล้ว พี่เอยเค้าเก่งมากอยู่แล้วโดยเฉพาะแย่งของคนอื่น” ประโยคหลังอิงฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาแกมประชดอย่างน้อยใจนิดๆปนไม่พอใจแต่ธนกฤตกลับได้ยินชัดเจน อิงฟ้าคิดว่าบางทีเธอก็อยากที่จะสู้เจ้าเอยบ้างเหมือนกันเพราะวันนี้ทั้งวันเจ้าเอยรุกตะวันฉายบ่อยมากแถมยังหาเรื่องจิกกัดเธอทางสายตาและคำพูดอีกทั้งที่เมื่อวานก็ไม่เห็นเป็นแบบนี้ แล้วตะวันฉายก็พูดชัดเจนแล้วว่าจะแต่งงานกับเธอในไม่ช้า บางทีเส้นความอดทนของเธออาจจะขาดลงไม่วันใดก็วันหนึ่งเพราะเธอเองก็อดทนมามากแล้ว แล้วเธอก็รู้สึกมีลางสังหรณ์แปลกๆเกี่ยวกับตะวันฉายและเจ้าเอย เพราะทุกครั้งที่เจ้าเอยรุกตะวันฉายจะไม่ยอมง่ายๆแต่ครั้งนี้กลับต่างไปจากเดิม

“ไม่เอาสิคะน้องอิง อย่าพูดแบบนี้ เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนอาจจะต้องใช้เวลา สักวันน้องเอยจะเข้าใจว่าน้องอิงกับไอตะวันรักกัน” ธนกฤตเริ่มแปลกใจกับน้ำเสียง คำพูด และท่าทางที่แปลกไป ปกติอิงฟ้าจะไม่พูดจาประชดประชันและว่าเจ้าเอย แต่ถ้าฟังดูดีๆแล้วเหมือนแอบจิกกัดเจ้าเอยเล็กน้อย เขาเลยได้แต่ปลอบเพื่อไม่ให้ร่างบางคิดมากด้วยการลูบหัวอย่างอ่อนโยน

 เมื่อเที่ยวที่แหลมพรหมเทพกันเสร็จแล้วก็พากันมาเดินตลาดคนเดิน

“ไอเฟล!” เจ้าเอยเรียก

“ว่ายังไงจ๊ะที่รัก” ไอเฟลถาม

เพี๊ยะ!    

“เลิกเรียกฉันแบบนั้นซักที หนิ ฉันมีเรื่องอยากให้นายช่วยหน่อย” เจ้าเอยบอก

“โห! ตีเสร็จแล้วมาขอความช่วยเหลือเนี่ยนะ บ้าป่ะ ฉันคงช่วยเธอหรอก” ไอเฟลว่า

“ไอเฟล! ได้! งั้นฉันจะบอกน้องน้ำส้มว่านายนอกใจเธอ นายจะโดนเทก็คราวนี้แหละ” เจ้าเอยขู่

“เฮ้ยๆ อย่านะเว้ย คนนี้จีบยากกว่าจะได้เบอร์มา ตกลงจะให้ช่วยไรก็ว่ามา” ไอเฟลบอก

“ช่วยกันยัยอิงออกจากพี่ตะวันหน่อย” เจ้าเอยบอก

“กันทำไม” ไอเฟลถาม

“ก็เพราะฉันจะเดินกับพี่ตะวันแค่สองคนไง อย่าถามมากได้มั้ย ทำตามที่บอกก็พอ!” เจ้าเอยว่าแล้วเดินออกไป

“พี่ตะวันขา! ไปเดินตรงโน้นกับเอยหน่อยสิคะ มีของกินเยอะแยะเลย ไปกับเอยนะคะ” เจ้าเอยบอกแล้วเดินมาแทรกตะวันฉายกับอิงฟ้าเหมือนเดิม

“แต่ฉะ...” ตะวันฉายกำลังจะค้าน

“อย่าขัดใจเอย” เจ้าเอยรีบพูดแทรกทันทีด้วยเสียงเบาๆให้ได้ยินกันแค่สองคน

“พี่เอยคะ ขอโทษนะคะ แต่พี่ตะวันกับอิงจะไปทางด้านโน้นกันค่ะ” อิงฟ้าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ก็แฝงไปด้วยความไม่พอใจ

“น้องอิงครับ! พี่ได้ยินว่าจะไปทางโน้น งั้นเดี๋ยวพี่ไปเป็นเพื่อนนะครับพี่ก็อยากไปอยู่พอดีเลย” เป็นเสียงไอเฟลที่พูดขึ้น

“ได้ยินแล้วใช่มั้ยอิงฟ้า หวังว่าเธอคงจะไม่เสียมารยาทกับเพื่อนฉันหรอกนะ” เจ้าเอยบอกแล้วพาตะวันฉายเดินไปอีกทางหนึ่ง เมื่อเดินมาจนพ้นสายตาของอิงฟ้าแล้วเจ้าเอยจึงผละออกจากแขนของตะวันฉายแล้วแสร้งทำเป็นไม่สนใจตะวันฉาย แต่หันไปสนใจอาหารหรือขนมที่ขายอยู่แทน

“สนุกพอรึยังเจ้าเอย เมื่อไหร่เธอจะพอซักที” ตะวันฉายถามเจ้าเอยในขณะที่ยังเดินตามเจ้าเอยอยู่

“.....” แต่เจ้าเอยก็แสร้งทำเป็นหูทวนลมไม่สนใจ

“เจ้าเอยอย่าเมินฉัน! ฉันรู้ว่าเธอได้ยิน” ตะวันฉายว่า

“คะ? พี่ตะวันพูดกับเอยหรอคะ อืมมม ก็ไม่รู้สิคะ จนกว่าจะหมดสนุกมั้ง” เจ้าเอยบอกแค่นั้นก่อนจะหันไปสนใจของกินต่อ

“เฮ้อ...แต่พี่ไม่สนุกด้วยนะเจ้าเอย” ตะวันฉายบอกด้วยสรรพนามและน้ำเสียงที่อ่อนลงแต่ก็แฝงไปด้วยความเหนื่อยอ่อนจนทำให้เจ้าเอยชะงักแล้วละความสนใจจากของกินตรงหน้ามาทางตะวันฉาย

“พี่ตะวัน...”

“พี่ไม่อยากให้เราทำแบบนี้เลยนะ” ตะวันฉายพูดต่อ

“งั้นก็ได้ค่ะ เอยจะยอมสงบศึกกับพี่ตะวันหนึ่งวันเริ่มตั้งแต่ตอนนี้ถึงพรุ่งนี้ แต่ตอนนี้ไหนๆพี่ก็อยู่กับเอยแล้วพี่ต้องไปกินขนมกับเอยก่อน” เจ้าเอยยอมพักศึกชั่วคราว ย้ำว่าแค่ชั่วคราว เธอจะไม่ยอมใจอ่อนและรามือให้เขาง่ายๆแน่

“........” ตะวันไม่ตอบแต่มองเจ้าเอยด้วยแววตาที่หลากหลายและยากจะคาดเดา

“นะคะพี่ตะวัน ตอนนี้น้องเอยหิวจะแย่ พี่ตะวันไปหาอะไรกินกับน้องเอยนะคะ น้องเอยอยากกินหอยทอด ผัดไทย ไข่ปลาหมึก ข้าวเกรียบปากหม้อ สาคูไส้หมู ช่อม่วง หมูโสร่ง ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง เม็ดขนุน ลูกชุบ บุหลันดั้นเมฆ ขนมฝักบัว แล้วก็อีกหลายๆอย่าง” เจ้าเอยพูดพลางเดินไปกอดแขนตะวันฉายอย่างออดอ้อน สิ่งที่เธอพูดมาล้วนเป็นความจริง เธอหิวมากถึงมากที่สุด และของเหล่านั้นก็เป็นของโปรดเธอด้วย เจ้าเอยชอบกินอาหารและขนมไทยมากซึ่งบางอย่างก็หาซื้อยากเพราะเป็นขนมหรืออาหารไทยโบราณ อย่างหมูโสร่ง บุหลันดั้นเมฆ และขนมฝักบัวซึ่งไม่มีใครรู้จักมากนัก แต่ที่นี่มีขาย

“กินเยอะเดี๋ยวก็อ้วนหรอก” ตะวันฉายว่า

“ไม่อ้วนหรอกค่ะ เพราะน้องเอยมีพี่ตะวันนี่ไง นะคะๆไปกับน้องเอยนะคะ” เจ้าเอยอ้อนพร้อมกับทำตาปริบๆอย่างน่ารักจนตะวันฉายถึงกับอมยิ้มอย่างไม่รู้ตัว

“แล้วเกี่ยวอะไรกับพี่ฮะ” ตะวันฉายถาม

“ก็เพราะน้องเอยจะให้พี่ตะวันฉายกินด้วย น้องเอยจำได้นะคะว่าพี่ตะวันฉายของน้องเอยก็ชอบอาหารไทยกับขนมไทยเหมือนกัน น้องเอยจำได้ด้วยว่าพี่ตะวันฉายชอบกินอะไร พี่ตะวันฉายชอบกินต้มยำกุ้งน้ำข้นกับผัดไทยซึ่งเอยเจอร้านแล้วด้วย ไปกันเถอะค่ะ มาเร็ว” ไม่พูดเปล่าเจ้าเอยก็ลากตะวันฉายมาทันที

“อะ ถึงแล้ว น้องเอยให้พี่ตะวันฉายเลือกว่าจะกินอะไร ระหว่างอาหารตามสั่งที่มีต้มยำกุ้งน้ำข้นอยู่ในนั้นด้วยกับร้านผัดไทยหอยทอด” เจ้าเอยถาม

“ผัดไทยหอยทอด” ตะวันฉายบอก

“น่ารักที่สุดดดด” เจ้าเอยบอกพลางหยิกแก้มตะวันฉายที่เลือกร้านถูกใจ เพราะเธอก็อยากกิน ก่อนที่จะเดินเข้าร้านไปก่อนแล้วสั่งอาหาร

“หึๆ เธอนี่บ๊องเหมือนกันนะเจ้าเอย” ตะวันฉายว่าตามหลังอย่างขบขันก่อนที่จะเดินตามเข้าไป

“เป็นไงคะอร่อยมั้ย น้องเอยเลือกร้านเองกับมือเลยนะ” เจ้าเอยบอกอย่างภูมิใจ

“ก็...งั้นแหละ” ตะวันฉายบอก

“ชิ! ขี้เก๊กชะมัดเลย” เจ้าเอยว่า

“เธอว่าใคร” ตะวันฉายถาม

“ก็ว่าพี่นั่นแหละ ว่าหมามั้ง อร่อยก็บอกว่าอร่อยเถอะ กินซะเกลี้ยงขนาดนี้” เจ้าเอยว่า

“ยัยตัวแสบ!” ตะวันฉายส่งสายตาคาดโทษไปให้เจ้าเอย

เมื่อเที่ยวเสร็จก็กลับมาที่ศรีพันวาเพื่อรอเคาท์ดาวน์เวลาผ่านไปจนถึงตอนนี้เจ้าเอยก็มายืนอยู่ตรงระเบียงเพื่อรอดูพลุ

“5! 4! 3! 2! 1! Happy New Year! ฮู้ววว!” เสียงของบรรดาผู้คนที่ออกมาดูพลุที่ชายหาดทำให้เจ้าเอยยิ้มตามไปกับความสุขของผู้คนเหล่านั้น เพราะนี่ถือเป็นภาพแห่งความทรงจำที่น่าจดจำเป็นอย่างมาก ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวตอนนี้ของเธอถือว่าดีไปหมด ทั้งความใสของสระว่ายน้ำในห้องพัก ทั้งเสียงแมงหวี่หรือแมลงที่ส่งเสียงร้องยามค่ำคืน เสียงคลื่นและเสียงลมโชยอ่อนๆ รวมถึงเสียงพลุและความสวยงามของมัน คิดได้ดังนั้นเจ้าเอยก็ยกมือขึ้นมาประสานกันก่อนที่จะหลับตาและขอพรโดยที่เจ้าตัวไม่รู้เลยว่าการกระทำทั้งหมดอยู่ในสายตาของใครบางคนที่มองเธอด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ซึ่งใครคนนั้นคือคนที่เธอรัก...ตะวันฉาย

                “แม่ครับ” เสียงเด็กหนุ่มวัย17เอ่ยเรียกมารดาของตนที่กำลังขอพรอยู่ท่ามกลางเสียงพลุมากมาย

“ว่าไงต้นกล้า” เมื่อเธอขอเสร็จก็หันมาหาลูกชายทันที

“แม่ขอพรว่าอะไรหรอครับเห็นแม่ขอตั้งนาน” ต้นกล้าถามแม่ของตนด้วยความอยากรู้

“แม่ก็กำลังขอพรให้เราได้เจอพี่อีกครั้งในเร็ววันไงลูก แล้วแม่ก็ขอพรให้คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองเราสองคนแล้วก็พี่สาวของลูกให้มีแต่ความสุขพบเจอแต่สิ่งดีๆ” นฤมลบอกกับลูกชาย

“หมายความว่าผมอาจจะได้เจอพี่เอยอีกใช่มั้ยครับ” ต้นกล้าถามอย่างดีใจ

“ใช่จ่ะ แต่มันยังไม่ถึงเวลา ลูกรอได้ใช่มั้ย” นฤมลถาม

“ครับ ผมรอได้” ต้นกล้าบอกแล้วสองคนแม่ลูกก็กอดกันอย่างสุขใจ




Talk:

มันก็จะสั้นๆหน่อย แล้วมันก็จะอิงบุพเพหน่อยๆ555 ผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #39 ChanyeolBamb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 21:48
    ค่อเร็วๆนะค้ะ รออยู่น้าาา
    #39
    0
  2. #38 natlada29947 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 02:23

    เป็นกำลังใจให้


    #38
    0
  3. #37 natlada29947 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 02:23

    ต่่่่่่่่่่่่่่่อเร็วๆนะคะไรท์

    #37
    0
  4. #36 ChanyeolBamb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 00:35
    ต่อๆๆๆ
    #36
    0
  5. #35 Mr. happy :D (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 23:18
    เจ้าเอยกับตะวันฉายน่ารักกกก ต่ออีกๆ
    #35
    0
  6. #34 120548_ss (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 22:37
    เจ้าเอยตอนนี้เหมือนเด็กเลย น่ารักมากค่ะ
    #34
    0