(Chanyeol x you) กาหลงฟ้า

ตอนที่ 4 : Chapter 3 Work Day Bad Day 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 809
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    27 ม.ค. 61

     หลังจากที่วันนี้เจ้าเอยเหนื่อยล้ามาทั้งวัน พอกลับถึงบ้านเธอก็รีบไปอาบน้ำแช่ตัวอยู่ในอ่างจากุชชี่อย่างสบายใจและหลับตาลงอย่างต้องการพักผ่อนสายตาพร้อมกับฟังเพลงที่เธอเปิดผ่านไอพอดแล้วเชื่อมต่อบลูทูธกับมินิลำโพงอย่างสบายอารมณ์ แต่แล้วเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

กริ๊ง! กริ๊ง!

“ฮัลโหล” เจ้าเอยหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างๆขึ้นมากดรับ

“น้องเอยนี่พี่ดีดี้เองนะคะ” ดีดี้กะเทยสาวผู้มีหน้าที่ดูแลนางแบบในสังกัดและพ่วงตำแหน่งผู้จัดการส่วนตัวของเจ้าเอยด้วย ถึงแม้ว่าเจ้าเอยจะเป็นนางแบบ แต่ก็เคยมีโอกาสได้ชิมลางเล่นละคร งานโฆษณา และภาพยนตร์มาบ้างแล้ว แต่งานหลักของเธอคือการเดินแบบและถ่ายแบบ เพราะเธอเติบโตมาในวงการบันเทิงโดยผ่านการเป็นนางแบบให้กับสินค้าหรือเสื้อผ้าแบรนด์ดังมามากมาย ทุกคนจึงรู้จักเจ้าเอยในถานะของนางแบบชื่อดัง ปกติแล้วนางแบบจะไม่มีผู้จัดการส่วนตัว แต่สำหรับเจ้าเอยถือเป็นข้อยกเว้น เพราะดีดี้เนี่ยแหละที่เป็นคนชักนำเจ้าเอยเข้าวงการแล้วเอาดีด้านการเดินแบบ และเจ้าเอยก็เป็นนางแบบเพียงคนเดียวที่มีชื่อเสียงและความสามารถในการเดินแบบจนโกอินเตอร์และทำเงินเข้าบริษัทมากมายจึงได้รับอภิสิทธิ์เหนือคนอื่น

“ค่ะ พี่ดีดี้มีอะไรรึเปล่าคะ” เจ้าเอยถาม

“คือพี่มีงานด่วนอยากจะให้น้องเอยทำน่ะค่ะ” ดีดี้บอก

“เป็นงานถ่ายแบบชุดสปอร์ตแบรนด์ดังกับนายแบบหุ่นล่ำน่ะค่ะ งานนี้เงินดีด้วยนะคะน้องเอย” ดีดี้บอก

“เมื่อไหร่คะ” เจ้าเอยถาม

“พรุ่งนี้ค่ะ” ดีดี้ตอบ

“พรุ่งนี้! เร็วไปมั้ยคะพี่ดีดี้ ทำไมไม่เห็นโทรแจ้งเอยก่อนเลยอ่ะคะ” เจ้าเอยถาม

“พี่ขอโทษค่ะน้องเอย คือมันกะทันหัน แล้วพี่เองก็ยุ่งๆ แต่งานนี้เค้าบอกว่าอยากให้น้องเอยมาเป็นแบบให้ด้วย เพราะว่าเค้าเชื่อใจและชื่นชอบในผลงานของน้องเอย แล้วพี่เองก็เห็นด้วย น้องเอยอย่าปฏิเสธเลยนะคะ” ดีดี้บอกแล้วขอร้อง

“แต่พี่ดีดี้คะ เอยบอกแล้วไงว่าถ้ามีงานอะไรก็ให้แจ้งก่อนล่วงหน้า เอยจะได้เตรียมตัว ดูสิ วันนี้เอยก็ไปเที่ยวไปกินมาทั้งวัน ไม่ได้ฟิตหุ่นเลย ถ้าเอยไปถ่ายแบบแล้วพุงปลิ้นออกมาคงน่าเกลียดแย่เลย งานนี้เอยขอบายค่ะ” เจ้าเอยบอก

“โถ่! น้องเอย... ไม่ปลิ้นหรอกค่ะ น้องเอยของพี่ดีดี้หุ่นดีจะตายไป สวย เซ็กซี่ มีกล้ามหน้าท้องนิดๆ ถ่ายแบบบิกินี่ก็ยังไหว” ดีดี้บอก

“ไม่อ่ะค่ะ ต่อให้หุ่นดีแค่ไหน แต่ถ้าไม่เตรียมตัวไปก่อนมันก็พลาดได้” เจ้าเอยบอก

“แต่เห็นเค้าบอกว่างานนี้มีน้องอิงฟ้ามาร่วมถ่ายแบบด้วยนะคะ น้องเอยลองคิดดูดีๆนะคะว่าจะปล่อยให้เงินลอยไปแล้วมีคนอื่นมาคาบไปแทนมันจะคุ้มมั้ย แล้วนอกจากจะเสียเงินแล้วยังเสียหน้าอีกนะคะ” ดีดี้บอกอย่างยุยง เพราะเธอรู้ว่าเจ้าเอยกับอิงฟ้าเกาเหลากัน เธอจึงใช้เหตุผลนี้มาอ้างเพื่อต้องการให้เจ้าเอยรับงาน

“ตกลงค่ะ! เอยจะถ่าย” แล้วมันก็ได้ผลเมื่อเจ้าเอยได้ยินชื่อน้องสาวสุดที่ชัง เพราะคนอย่างเจ้าเอยเป็นพวกเสียเงินไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้

                วันรุ่งขึ้น

ณ สตูดิโอxxx

“สวัสดีค่ะทุกคน! รอนานมั้ยคะ” เจ้าเอยเอ่ยทักทายทุกคนทันทีเมื่อมาถึง

“อ้าว! น้องเอย มาพอดีเลย “ ดีดี้พูด

“สวัสดีค่ะพี่ดีดี้” เจ้าเอยกล่าวทักทายดีดี้ทันทีที่เจอ

“สวัสดีค่ะน้องเอย” ดีดี้บอก

“แหม...วันนี้พี่ดีดี้ดูมีความสุขจังเลยนะคะ” เจ้าเอยบอก

“แหมน้องเอยก็...พี่ดีดี้ก็มีความสุขแบบนี้ทุกวันแหละค่ะ” ดีดี้บอก

“พี่ดีดี้คงหมายถึงทุกวันที่มีนายแบบหุ่นล่ำๆใช่มั้ยคะ” เจ้าเอยพูดอย่างรู้ทัน

“จิ๊! น้องเอยนี่รู้ทันพี่ตลอดเลยนะคะ” ดีดี้บอก

“เรารู้จักกันมา6-7ปีได้แล้วนะคะ ทำไมเรื่องแค่นี้เอยจะไม่รู้555” เจ้าเอยบอกอย่างขบขัน

“แล้วนี่จะถ่ายกันรึยังคะ” เจ้าเอยถาม

“ยังค่ะ คุณน้องอิงฟ้ายังไม่มาเลย” ดีดี้บอก

“เหอะ! คงสายอีกตามเคย รายนั้นน่ะช้าเอื่อยเฉื่อยอย่างกะหอยทาก” เจ้าเอยบอกด้วยสีหน้าที่เบื่อหน่าย

“อุ๊ย! นั่นไงคะมาแล้ว” เสียงของดีดี้ทำให้เจ้าเอยหันไปมองผู้มาใหม่

“สวัสดีค่ะทุกคน ขอโทษที่มาช้านะคะ” อิงฟ้าบอกกับทุกคน

“เหอะ! มาช้าอีกตามเคยนะยัยหอยทาก รู้มั้ยว่าคนอื่นเค้ารอเธออยู่คนเดียว ทีหลังถ้ารู้ตัวว่าทำอะไรชักช้าก็หัดตื่นให้มันเร็วๆหน่อย” เจ้าเอยว่า

“ขอโทษด้วยนะครับทุกคน ผมผิดเองที่พาน้องอิงมาช้า พอดีว่าผมตื่นสายน่ะครับรถเลยติด ขอโทษจริงๆ” เสียงของผู้มาใหม่พูดขึ้น

“พี่ตะวันฉาย... หึ! ไม่ยักรู้นะคะว่าพี่ตะวันฉายจะมาด้วย ช่วงนี้รู้สึกว่าจะตัวติดกันเป็นตังเมเลยนะคะ” เจ้าเอยบอก

“มันก็ธรรมดาอยู่แล้วหนิ ช่วงนี้งานที่บริษัทไม่ค่อยมีอะไรพี่ก็เลยว่างมากพอที่จะมาดูแลน้องอิง ยิ่งพอรู้ว่าต้องถ่ายแบบกับเธอแล้วเนี่ย พี่ยิ่งต้องมา...” ตะวันฉายบอกแล้วส่งสายตาเชือดเฉือนไปให้เจ้าเอย

“แต่ยัยอิงมีรถแล้วหนิคะ จะคอยมารับมาส่งอีกทำไม” เจ้าเอยถาม

“ก็เพราะน้องอิงยังขับรถไม่แข็ง พี่ก็เลยอาสามาส่งไง” ตะวันฉายบอก

“แหม...ดูเป็นห่วงกันจังเลยนะคะ” เจ้าเอยบอกแล้วแสร้งทำเป็นยิ้ม แต่สายตาก็ยังคงเชือดเฉือนกับตะวันฉายอย่างสุดฤทธิ์สุดเดช

“ใช่ เป็นห่วงมาก เพราะว่าเรารักและสนิทกันมาก เผลอๆอาจจะสนิทกันมากกว่าเธอกับไอ้หมอด้วยซ้ำ” ตะวันฉายบอกพร้อมกับแสยะยิ้มไปให้เจ้าเอยโดยที่สายตาก็ยังเชือดเฉือนกันอยู่แบบนั้น ส่วนเจ้าเอยเมื่อได้ยินดังนั้นก็ถึงกับเดือดดาล

“พี่ตะวัน!” เจ้าเอยเอ่ยชื่อเขาอย่างไม่พอใจ

“น้องเอยคะ พี่ว่าเราไปเปลี่ยนชุดกันดีกว่านะคะจะได้ถ่ายกันเลยเนาะ” ดีดี้บอกเพื่อต้องการสงบสงครามประสาทของคนทั้งคู่ที่กำลังจะก่อตัวขึ้น

“จิ๊! ก็ได้ค่ะ!” เจ้าเอยพูดแล้วเดินกระแทกเท้าออกไปอย่างไว

“น้องอิงด้วยนะคะ” ดีดี้หันมาพูดกับอิงฟ้า

“ค่ะ” อิงฟ้าบอกแล้วเดินตามพี่สาวไป

พอเวลาผ่านไปได้ไม่นานดีดี้ก็เดินออกมาบอกทีมงานทุกคน

“อ้าวทุกคน!นางแบบนายแบบของเราพร้อมแล้วจ้า” พอดีดี้พูดเสร็จนายแบบหุ่นล่ำๆในชุดสปอร์ตชายก็เดินทะยอยเดินออกมาตามด้วยอิงฟ้าชุดสปอร์ตสีชมพูหวานตามแบบฉบับสาวหวานและแอบเซ็กซี่นิดๆด้วยการโชว์หน้าท้องขาวเนียน ซึ่งนั่นถึงกับทำให้ตะวันฉายที่ยืนดูอยู่เอ่ยชม

“สวยเซ็กซี่มากเลยค่ะน้องอิง” ตะวันฉายบอก

“ขอบคุณค่ะพี่ตะวัน” อิงฟ้าบอก

“แล้วน้องเจ้าเอยล่ะดีดี้” ทีมงานคนหนึ่งตะโกนถาม

“มาแล้วค่ะ!” เจ้าเอยตะโกนบอกทำให้ทุกคนต่างหันไปมองรวมถึงตะวันฉายกับอิงฟ้าด้วยเช่นกัน

O_O!!!/O0O!!!” ทีมงานทุกคนต่างพากันตกตะลึงเมื่อเห็นเจ้าเอยที่ตอนนี้อยู่ในชุดสปอร์ตบราสีแดงดำที่ถูกดีไซน์ออกแบบมาคล้ายๆบราเผยให้เห็นหน้าท้องขาวเนียนมีกล้ามนิดๆตามแบบฉบับคนหุ่นดี ส่วนข้างล่างเป็นกางเกงสปอร์ตขาสั้นสีเดียวกันเผยให้เห็นขาอ่อนนวลเนียนประกอบกับทรงผมที่ถูกปล่อยออกมาและใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางเพื่อให้เข้ากับชุดที่ใส่ จึงทำให้เจ้าเอยดูสวย แซ่บ เซ็กซี่มากจนทำให้ทีมงานทั้งชายและหญิงรวมถึงนายแบบต่างน้ำลายหกกันเลยทีเดียว แม้แต่ตะวันฉายเองที่ตอนนี้ก็เผลออ้าปากมองเธอตาค้างแบบไม่รู้ตัว

“ว้าว! น้องเอยสวยจังเลยค่ะ” ทีมงานคนนึงบอก

“ขอบคุณค่ะพี่แนน” เจ้าเอยบอก

“แล้วนี่น้องเอยไปไหนมาคะ” ดีดี้ถาม

“ไปเข้าห้องน้ำมาค่ะ” เจ้าเอยบอก

“อ่อโอเค งั้น...เริ่มถ่ายจ้า!” ดีดี้ตะโกนบอกทีมงานทุกคน

“คุณตะวันฉายคะ” ดีดี้เอ่ยเรียกตะวันฉายเมื่อเห็นว่าเค้ายังยืนอยู่หน้าเซต

“........” แต่ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ เพราะสายตาของเขาตอนนี้กำลังเผลอจับจ้องอยู่ที่เจ้าเอยตั้งแต่หัวจรดเท้า

“คุณตะวันฉาย!” ดีดี้เพิ่มระดับเสียงเรียกอีกครั้ง

“.........” แต่ตะวันฉายก็ยังไม่ตอบ

“คุณตะวันฉายคะ!!!” และเรียกอีกครั้งพร้อมกับเขย่าตัว จึงทำให้ตะวันฉายผละออกจากภวังค์แล้วหันมาหาดีดี้ทันทีเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองเผลอทำอะไร

“ครับ! คุณดีดี้มีอะไรครับ” ตะวันฉายถาม

“คือดีดี้จะบอกว่านายแบบกับนางแบบจะถ่ายกันแล้วอ่ะค่ะก็เลยอยากจะรบกวนคุณตะวันฉายให้ไปนั่งดูทางด้านโน้น คุณตะวันฉายโอเคมั้ยคะเนี่ย ทำไมเหงื่อแตกหูแดงอย่างนี้อ่ะคะ” ดีดี้ถามอย่างแปลกใจ

“เอ่อ...อ๋อ เปล่าครับ อากาศมันร้อนอ่ะครับ คือพอดีว่าผมเป็นคนขี้ร้อนน่ะครับ” ตะวันฉายบอกอย่างอ้ำอึ้ง

“หรอคะ งั้นไปนั่งตากพัดลมเย็นๆตรงนั้นก่อนนะคะ” ดีดี้บอก ตะวันฉายไม่ตอบแต่พยักหน้าให้แทนแล้วเดินออกไป

สำหรับเซตแรกของการถ่ายแบบในวันนี้เป็นการถ่ายแบบของอิงฟ้าซึ่งเธอก็โพสต์ท่าอย่างทะมัดทะแมงและสวยหวานแต่แฝงไปด้วยความแข็งแรงตามแบบที่ลูกค้าต้องการ เซตที่สองก็เป็นการถ่ายแบบคู่กับนายแบบซึ่งอิงฟ้าก็ทำได้ดีโดยที่ตะวันฉายก็คอยมองและให้กำลังใจอยู่ตลอด พอถึงเวลาพักของเธอตะวันฉายก็ดูแลเธออย่าง เอ่ยปากชมไม่หยุด จนสร้างความอิจฉาตาร้อนให้กับทีมงานหลายๆคน โดยเฉพาะกับเจ้าเอยที่ไม่ได้รับความอ่อนโยนแบบนี้จากเขาเลย เจ้าเอยได้แต่ระงับอารมณ์ของเธอเอาไว้เพราะไม่อยากให้งานเสีย จนกระทั่งถึงคิวที่เธอจะต้องไปถ่าย เจ้าเอยโพสต์ท่าอย่างคล่องตัว ตะมัดทะแมง แต่แฝงไปด้วยความเซ็กซี่เย้ายวนตามแบบที่ลูกค้าต้องการซึ่งเรียกเสียงฮือฮาให้กับทีมงานไม่น้อย เพราะชุดที่เธอใส่ทำให้เห็นเนินอกอวบอิ่มที่ทะลักออกมานิดๆบวกกับหน้าท้องและขาอ่อนที่ขาวเนียนเวลาโพสต์ท่าซึ่งการกระทำของเจ้าเอยก็อยู่ในสายตาของตะวันฉายกับอิงฟ้าตลอด

อึก!  เสียงกลืนน้ำลายของตะวันฉายดังจนทำให้อิงฟ้าหันมามอง

“พี่ตะวันฉายหิวน้ำหรอคะเห็นกลืนน้ำลายซะดังเลย” อิงฟ้าถาม

“........” ตะวันฉายไม่ได้ตอบ แต่เผลอจดจ้องสิ่งเบื้องหน้าอย่างไม่ละสายตา

“พี่ตะวันฉายคะ!” อิงฟ้าเรียก

“............” แต่ตะวันฉายก็ยังไม่ได้ยิน

“พี่ตะวันฉายคะ!!!” อิงฟ้าเรียกอีกครั้ง

“คะครับ เอ่อ...น้องอิงว่าอะไรนะคะ” ตะวันฉายหลุดออกจากภวังค์แล้วหันมาถามอิงฟ้า

“น้องอิงถามว่าพี่ตะวันฉายหิวน้ำหรอคะเห็นกลืนน้ำลายซะดังเลย” อิงฟ้าบอก

“เอ่อ...หรอคะ อ๋อ พี่คงคอแห้งน่ะค่ะ” ตะวันฉายบอกเมื่อรู้ตัวว่าเผลอทำอะไรลงไป บ้าเอ๊ย! เป็นบ้าอะไรของแกวะไอ้ตะวัน ตะวันฉายคิดในใจ

“เอ่อ...งั้นเอาน้ำมั้ยคะ นี่ค่ะ” อิงฟ้าบอกแล้วยื่นขวดน้ำไปให้

“ขอบคุณค่ะน้องอิง” ตะวันฉายบอกแล้วรับมาดื่ม

อึกๆๆ!

“โห! ถ้าทางจะหิวน้ำจริงๆนะคะเนี่ย ดื่มซะเยอะเลย ฮ่าๆๆ” อิงฟ้าบอกอย่างขบขัน

แค่กๆๆ!

“พี่ตะวันฉายโอเคมั้ยคะ อย่ารีบดื่มสิคะ เห็นมั้ยสำลักเลย” อิงฟ้าบอกพร้อมกับเอาทิชชู่มาเช็ดปากให้

“ขอบคุณค่ะน้องอิง” ตะวันฉายบอกแล้วพยายามเก็บไออาการบ้าๆนี่ให้มากที่สุด ใจเย็นลูกพ่อใจเย็น ตะวันฉายคิดในใจ

“เอ๊ะ! นี่พี่ตะวันเหงื่อแตกด้วยหรอคะ ร้อนหรอคะ” อิงฟ้าถาม

“ค่ะ พี่ร้อน” ตะวันฉายบอก

“งั้นเดี๋ยวอิงซับเหงื่อให้นะคะ” อิงฟ้าบอกแล้วซับเหงื่อให้

“ขอบคุณค่ะน้องอิง” ตะวันฉายบอก

ตลอดเวลาการถ่ายแบบเจ้าเอยก็แอบชำเลืองมองตะวันฉายกับอิงฟ้าบ้างและเมื่อเห็นว่าสองคนนั้นสวีทหวานกันทำให้เจ้าเอยไม่พอใจเป็นอย่างมาก ถ้ากรี๊ดได้เธอก็อยากจะกรี๊ด อยากจะวีนแตก และอยากจะกระชากนหัวน้องสาวสุดที่ชังมาตบสักฉาดสองฉาด แต่ตอนนี้ก็ทำได้แค่เก็บ เก็บ เก็บ และเก็บ จนเวลาผ่านไปได้สักพักก็ถึงเวลาที่เจ้าเอยจะต้องถ่ายแบบคู่กับนายแบบหุ่นล่ำ เจ้าเอยเลยถือโอกาสนี้ประชดสองคนนั้นบ้างที่สวีทกันจนไม่แคร์ใคร ในเมื่อสองคนนั้นทำได้ ทำไมคนอย่างเจ้าเอยจะทำไม่ได้!

“พี่คริส พี่คริสโอบเอวเอยได้เลยนะคะ เอาให้แน่นๆเลย” เจ้าเอยบอกกับนายแบบที่เป็นคู่ของเธอตอนนี้

“เอางั้นเลยหรอครับน้องเอย” คริสถาม

“เอางั้นแหละค่ะ” พอพูดเสร็จคริสก็ทำตามที่เจ้าเอยบอก ส่วนเจ้าเอยก็เอาแขนโอบรอบคอของคริสข้างนึงและเอามืออีกข้างลูบไล้ซิกแพคของคริส ซึ่งนั่นก็เรียกเสียงฮือฮาของทีมงานได้ดีทำให้ตะวันฉายและอิงฟ้าหันมามอง เจ้าเอยจับนายแบบเปลี่ยนท่าไปเรื่อยๆทั้งกอดคอแล้วโน้มหน้าของตนเข้าไปใกล้เหมือนกับจะจูบ หรือback hugแล้วจับหน้าของนายแบบทำทีเป็นไซร้ซอกคอแบบกลายๆจากทางด้านหลัง หรือแม้แต่กระทั่งเอามือของนายแบบมาวางไว้ตรงบั้นท้ายของเธอแล้วมือก็ยังคอยลูบไล้หน้าท้องแน่นๆของคริสไปด้วย สายตาของเจ้าเอยก็ยังคอยมองจิกกล้องแล้วส่งยิ้มอย่างยั่วยวน ถึงแม้จะแอบติดเรทหรืออิโรติกไปบ้างเล็กน้อย แต่ก็ถือว่ายังคงคอนเซ็ปต์ตามแบบที่ลูกค้าต้องการไว้ ตลอดการถ่ายแบบอยู่ในสายตาของตะวันฉายเสมอ ตะวันฉายเผลอจ้องมองทั้งสองตาเขม็งและเผลอกำมือแน่นแบบไม่รู้ตัว

“พี่ตะวันฉายเป็นอะไรคะ ทำไมหน้าแดงจัง หูก็แดง ยังร้อนอยู่หรอคะ” อิงฟ้าถาม

“ค่ะ พี่เป็นคนขี้ร้อนน่ะ” ตะวันฉายตอบอิงฟ้าแต่สายตาก็ยังจับจ้องไปที่เจ้าเอยและคริสอย่างไม่วางตา

“น้องอิงคะ นี่งานถ่ายแบบหรือถ่ายโปสเตอร์หนังโป๊กันแน่คะ” ตะวันฉายถามด้วยน้ำเสียเรียบนิ่งแต่แอบแฝงไปด้วยความน่ากลัวเล็กน้อย

“ถ่ายแบบสิคะ พี่ตะวันฉายก็พูดไป... แต่จะว่าไปแล้วพี่เอยนี่ก็เซ็กซี่เหมือนกันนะคะ น่าอิจฉาพี่คริสจังได้สัมผัสพี่เอยด้วย ขนาดอิงเป็นน้องสาวแท้ๆยังไม่ได้ใกล้ชิดพี่เอยขนาดนี้เลย” อิงฟ้าบอก

“เหอะ! เซ็กซี่พร่ำเพรื่อ น่าไม่อายเลยจริงๆ น้องอิงไม่ต้องไปอิจฉาหรอกค่ะน้องอิงมีดีกว่าเจ้าเอยเยอะ” ตะวันฉายบอกโดยที่ก็ยังไม่ละสายตาไปไหน...

     หลังจากที่ถ่ายเสร็จทีมงานทุกคนก็ต่างเก็บของและแยกย้ายกันกลับบ้าน

“วันนี้เหนื่อยมั้ยคะน้องอิง” ตะวันฉายถามอิงฟ้า

“ก็นิดหน่อยค่ะ” อิงฟ้าบอก

“งั้นพี่ว่าเรารีบกลับบ้านกันดีกว่านะ” ตะวันฉายบอก

“ค่ะ” อิงฟ้าบอกแล้วเตรียมที่จะเดินออกไป

“เป็นง่อยหรอ หรือเป็นเด็กอมมือที่ต้องคอยให้คนอื่นไปรับไปส่ง ถ้ามีรถแล้วขับเองไม่ได้ก็ไม่ต้องมีดีกว่านะ เปลืองเงิน” เจ้าเอยว่า

“เจ้าเอย!” ตะวันฉายหันไปปรามเจ้าเอยที่พูดอะไรไม่เข้าหู

“ทำไมคะ หรือว่าที่น้องเอยพูดมันไม่จริง” เจ้าเอยยังคงไม่หยุดแขวะ

“ต่อให้น้องอิงมีรถหรือไม่มี พี่ก็เต็มใจมารับมาส่งน้องอิงอยู่แล้วล่ะ ปกติเวลาน้องอิงจะไปไหนพี่ก็จะไปด้วย หวังว่าที่พูดคงจะเข้าใจนะ” ตะวันฉายเองก็ไม่ยอมแพ้ และกระตุกยิ้มมุมปากส่งไปให้

“พี่ตะวันฉาย!” เจ้าเอยว่าตะวันฉายอย่างอดไม่อยู่

“น้องเอย” เสียงของผู้มาใหม่ทำให้เจ้าเอยละจากอารมณ์กรุ่นโกรธเมื่อครู่หันไปสนใจคนที่ทักเธอ

“อ้าว! พี่คริส มีอะไรหรือเปล่าคะ” เจ้าเอยถามด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มเพื่อกลบเกลื่อนความโกรธเมื่อครู่

“วันนี้พี่ขอบคุณน้องเอยมากนะที่วันนี้ช่วยพี่ ทีมงานชอบรูปของเรามากเลย ถ้าน้องเอยไม่ช่วยพี่คงโพสต์ไม่ถูก” คริสบอก

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เอยเข้าใจว่าพี่คริสยังใหม่สำหรับงานถ่ายแบบ” เจ้าเอยบอก

“แล้วนี่น้องเอยจะกลับแล้วหรอครับ” คริสถามเจ้าเอย

“ค่ะ พี่คริสก็จะกลับแล้วหรอคะ” เจ้าเอยบอกแล้วถามกลับ

“ครับ” คริสตอบ

“แล้วพี่คริสจะกลับยังไงคะ ได้ข่าวว่ารถเสีย” เจ้าเอยถาม

“อ๋อพี่กะว่าจะกลับรถเมล์น่ะ” คริสบอก

“งั้นเอยว่าเดี๋ยวเอยไปส่งดีกว่าค่ะ พี่คริสจะได้ไม่ต้องรอรถเมล์ แล้วอีกอย่างยังไงเอยก็ต้องขับผ่านคอนโดพี่อยู่ดี อย่าลืมสิคะว่าคอนโดพี่น่ะเอยก็เคยไป” เจ้าเอยเสนออย่างเต็มใจและต้องการประชดตะวันฉายกับอิงฟ้าด้วย ในเมื่อตะวันฉายไปส่งอิงฟ้าได้ แล้วทำไมเธอจะไปส่งคริสบ้างไม่ได้

“เอ่อ งั้นก็ได้ครับ” คริสบอก

“งั้นเราไปกันเถอะค่ะพี่คริส ไปก่อนนะคะพี่ตะวันฉาย น้องอิง” เจ้าเอยหันไปแสยะยิ้มให้ทั้งคู่ก่อนจะเดินควงคริสออกไป…..

                ณ บ้านตะกูลไกรฤกษ์นุสรณ์

เวลา 02:45 น.

ตะวันฉายที่นอนไม่หลับเดินออกมาสูดอากาศหน้าระเบียง แต่กลับพบว่าบ้านฝั่งตะกูลพิทักษ์ดำรงกุลยังคงเปิดไฟสว่างและมีนิกรกับนิษฐาที่ยังคงเดินอยู่แถวหน้าบ้านพร้อมกับสีหน้าวิตกกังวล ทำให้ชายหนุ่มต้องรีบคว้าโทรศัพท์ต่อสายถึงอิงฟ้าว่าเกิดอะไรขึ้น

“น้องอิงคะ ที่บ้านเกิดอะไรขึ้นหรอทำไมคุณอาๆถึงยังไม่นอน” ตะวันฉายถาม

“เอ่อ คือพี่เอยยังไม่กลับเลยค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่เลยเป็นห่วงพี่เอยมาก เพราะปกติพี่เอยไม่เคยเถลไถลจนดึกดื่น นี่ก็จะตีสามแล้วด้วย” อิงฟ้าบอกด้วยน้ำเสียงที่วิตกกังวลเช่นกัน

“งั้นเดี๋ยวพี่ไปหานะ” ตะวันฉายบอกแล้วไปหาอิงฟ้าทันที

“สวัสดีครับคุณอา” ตะวันฉายทักนิกรกับนิษฐาทันทีที่มาถึง

“ตะวันฉาย! มาก็ดีแล้วลูก เจ้าเอยยังไม่กลับเลย ตะวันฉายช่วยตามน้องให้อาหน่อยได้มั้ยจ๊ะ นะตะวันฉาย อาขอร้อง อาเป็นห่วงเจ้าเอย อารู้สึกใจคอไม่ดียังไงก็ไม่รู้” นิษฐาบอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความเป็นห่วงเจ้าเอย

“ใจเย็นๆนะคุณ เจ้าเอยอาจจะไม่เป็นไรก็ได้” นิกรพยายามปลอบใจภรรยาของตน

“แต่ฉันสังหรณ์ใจไม่ดีจริงๆนะคุณ ฉันกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกับลูก” นิษฐาบอก

“แต่เจ้าเอยกลับมาก่อนผมกับน้องอิงอีกนะครับ ยังมาไม่ถึงอีกหรอครับ” ตะวันฉายถาม

“ใช่ลูก ตะวันฉายช่วยอาหน่อยนะลูก อาโทรหาเพื่อนของเจ้าเอยทุกคนแล้ว พวกนั้นบอกว่าไม่ได้อยู่กับเจ้าเอย ตามน้องให้อาที” นิษฐาบอกอย่างขอร้อง

“ครับ เดี๋ยวผมจะไปตามน้องให้ คุณอาไปพักผ่อนเถอะนะครับ แล้วน้องพอจะไปที่ไหนได้บ้างครับคุณอาพอจะทราบมั้ย” ตะวันฉายถาม

“อาคิดว่าเจ้าเอยน่าจะไปผับ แต่ปกติเจ้าเอยจะไม่กลับดึกขนาดนี้ แล้วถ้าไปก็ไปกับเพื่อน แต่นี่ไม่ แต่ยังไงก็แล้วแต่ตะวันช่วยไปดูน้องให้อาหน่อยนะ ไม่แน่ว่าน้องอาจจะอยู่ที่นั่น” นิกรบอก

“ครับ” ตะวันฉายบอกแล้วขับรถออกไปทันที

                ผับxxx

“น้องพี่ขอวอดก้าอีกแก้วนึง” เจ้าเอยสั่งด้วยน้ำเสียงงัวเงียบ่งบอกได้ว่าตอนนี้เธอเมามากแค่ไหน

“เอ่อจะดีหรอครับ คุณดื่มไปเยอะแล้วนะครับ” บาร์เทนเดอร์ถาม

“ฉันสั่ง!” เจ้าเอยว่า

“เอ่อ...ครับๆ” บาร์เทนเดอร์หนุ่มรีบรับคำและจัดการให้ทันที

“แฮ่ม!...ขอโทษนะครับ ผมขอนั่งด้วยคนนะครับ” ชายหนุ่มที่มาใหม่เอ่ยถาม

“.....” แต่ไร้ซึ่งเสียงตอบรับจากเจ้าเอย ชายหนุ่มจึงถือวิสาสะนั่งทันที

“ดื่มแอลกอฮอล์เยอะแบบนี้มันไม่ดีเลยนะครับ น้ำผลไม้หน่อยมั้ยครับจะได้สดชื่น” ชายหนุ่มเสนอพร้อมกับยื่นน้ำผลไม้ในมือให้

“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ” เจ้าเอยบอกด้วยน้ำเสียงเย็นชาแต่ก็แฝงไปด้วยความมึนเมา

“ถ้าคุณอยากดื่มวอดก้า งั้นดื่มคอสโมมั้ยครับ เหมาะสำหรับคุณดี” ชายหนุ่มเสนอ

“ขอโทษนะคะ ฉันไม่อยากรับของจากคนแปลกหน้า” เจ้าเอยบอก

“ว้า! น่าน้อยใจจัง ผมชื่อมาร์คนะครับยินดีที่ได้รู้จักคุณ...”

“เจ้าเอยค่ะ”

“ชื่อแปลกดีนะครับ แต่ก็เพราะดี” มาร์คบอก

“ขอบคุณค่ะ” เจ้าเอยบอก

“ผมแค่เห็นว่าคุณนั่งดื่มอยู่คนเดียว ผมก็เลยอยากจะเข้ามาคุยและนั่งดื่มเป็นเพื่อนคุณเฉยๆ ผมไม่ได้มีเจตนาไม่ดีนะครับ แค่หวังดีอยากเอาน้ำผลไม้มาให้” มาร์คบอกแล้วทำหน้าเศร้า

“เหรอคะ” เจ้าเอยถาม

“ครับ ว่าแต่คุณจะไม่ดื่มจริงๆหรอครับ งั้นไม่เป็นไรผมดื่มเองก็ได้ เสียดาย” มาร์คบอกแล้วทำท่าจะดื่ม

“เดี๋ยวค่ะ ดื่มก็ได้ คุณจะได้ไม่เสียน้ำใจ” เจ้าเอยบอกก่อนจะหยิบคอสโมกับน้ำผลไม้มาดื่มอย่างไม่คิดอะไร แต่เธอจะรู้มั้ยว่าภัยกำลังจะมาถึงตัวเธอในอีกไม่ช้านี้

                เวลาผ่านไปเจ้าเอยเริ่มไม่ได้สติบวกกับความรู้สึกแปลกที่เริ่มตีขึ้นมา

“น้อง พี่ขอจองห้องนึง” มาร์คบอกพนักงานในผับคนหนึ่ง

“ครับพี่” พนักงานบอกก่อนจะส่งกุญแจให้

“ร้อน...ร้อน...” เจ้าเอยบอกก่อนจะเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่

“ใจเย็นๆนะครับที่รัก เดี๋ยวเราก็จะได้ขึ้นสวรรค์กันแล้ว” มาร์คบอก และเมื่อมาถึงห้องมาร์คก็วางร่างบางลงบนเตียงก่อนที่จะถอดเสื้อของตัวเองออกแล้วค่อยๆลงมือปลดเสื้อของเจ้าเอย

                อีกด้านหนึ่งของตะวันฉาย

“น้อง เห็นผู้หญิงใส่เสื้อxxxสีชมพู ส่วนสูงประมาณ170 ผมยาวประบ่าสีดำอมน้ำตาลมาที่นี่มั้ย” ตะวันถามบาร์เทนเดอร์ที่อยู่แถวนั้น

“อ๋อเห็นไปกับผู้ชายคนนึงอ่ะครับ” บาร์เทนเดอร์บอก

“ไปกับใครแล้วไปไหน!?!?”ตะวันฉายถามอย่างหัวเสียพร้อมกับตรงไปกระชากคอเสื้อของบาร์เทนเดอร์เมื่อได้ยินว่าไปกับใครก็ไม่รู้

“เอ่อ ปะไป...” บาร์เทนเดอร์พูดด้วยเสียงตะกุกตะกักเพราะตกใจกลัวตะวันฉาย

“ไปไหน!!!” ตะวันฉายยังคงคาดคั้น

“ไปทางโน้นครับ” บาร์เทนเดอร์ชี้ไปทางทางหนึ่ง เมื่อตะวันฉายรู้ว่ามันคือที่ไหนก็รีบวิ่งไปทันที

“น้อง เห็นผู้ชายพาผู้หญิงXXXXXXมาที่นี่มั้ย แล้วสองคนนั้นอยู่ห้องไหน บอกมา!” ตะวันฉายถามด้วยน้ำเสียงใส่อารมณ์และคุกรุ่นด้วยอารมณ์โกรธ

“เอ่อ...ไม่เห็นนะครับ” พนักงานไม่ยอมบอกความจริง ตะวันฉายที่จับพิรุธได้โกรธจนเลือดขึ้นหน้าตรงไปกระชากคอเสื้อพนักงานแล้วง้างมือจะต่อย

“กูรู้ว่ามึงรู้บอกกูมา! มึงรู้มั้ยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียกู! ถ้ามันทำอะไรผู้หญิงของกูแม้แต่ปลายเล็บกูไม่เอามึงสองตัวไว้แน่!” ตะวันฉายบอก

“ครับๆบอกแล้วครับ อยู่ห้องXXXครับ” พนักงานบอกด้วยความกลัว

                ทางด้านเจ้าเอย

“แก แกทำอะไรฉัน ไอชั่ว ไอสารเลว อย่าเข้ามานะ” เจ้าเอยที่ตอนนี้อยู่ในสภาพกึ่งเปลือย เสื้อผ้าหลุดลุ่ยพยายามคลานหนีเพื่อเอาตัวรอดจากมาร์ค

“จุ๊ๆ อย่าดื้อสิที่รัก ฉันรู้ว่าเธอก็ต้องการ อย่าปฏิเสธตัวเองสิ” มาร์คบอกก่อนจะค่อยคลานไปหาร่างบาง

“ไม่! ไอชั่ว แกวางยาฉัน ฉันจะแจ้งตำรวจ” เจ้าเอยบอกแล้วพยายามคลานหนีแต่มันกลับเชื่องช้าเหลือเกินเพราะเธอดื่มวอดก้าไปเยอะทำให้สติเริ่มพร่ามัวไม่มีแรงประกอบกับยาปลุกเซ็กส์ที่เธอได้ดื่มเข้าไป

“จะหนีไปไหน”

พรึ่บ!

“กรี๊ดดดด! ไอบ้า! ปล่อยนะ ฮือออ อย่าทำอะไรฉัน ช่วยด้วยใครก็ได้ช่วยที ฮือออ” เจ้าเอยเริ่มร้องไห้ออกมาเมื่อมาร์คกระชากข้อเท้าของเธอลงมาอยู่ใต้ร่างของเค้าแล้วซุกไซร์ซอกคอของเจ้าเอยอย่างรุนแรงและหื่นกระหาย

“ฮึก ช่วยด้วย กรี๊ดดดด! ฮือออ” เจ้าเอยพยายามดิ้นให้หลุดแต่ทำไม่ได้จนกระทั่ง...

ปัง!

เสียงถีบประตูอย่างแรงทำให้มาร์คหันไปมอง

“มึง! ไอสวะ!

ผลัวะ! ผลัวะ! ผลัวะ!

“มึงทำอะไรเจ้าเอย” ตะวันชกหน้ามาร์คอย่างรัวๆและแรง

ผลัก! ผลัวะ! ผลัวะ! ผลัวะ!

“แล้วมึงมาเสือกอะไรด้วยวะ ผัวเมียเค้าจะเอากัน” มาร์คสวนกลับตะวันฉายอย่างไม่ยอมแพ้

ผลัก! ผลัวะ! ผลัวะ! ผลัวะ! ผลัวะ!

“ผัวเมียหรอ ผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียงอ่ะ เมียกู!” ตะวันฉายบอกอย่างโกรธเคืองก่อนจะซัดไปหลายหมัดจนมาร์คสลบไป

“เจ้าเอย...” เมื่อต่อยจนพอใจก็รีบวิ่งไปดูเจ้าเอยทันที เมื่อเห็นว่าเสื้อผ้าของเจ้าเอยหลุดลุ่ยจนเกือบเปลือยตะวันฉายก็รีบจัดเสื้อผ้าให้เจ้าเอยทันทีแล้วก็ผ้ามาปิดตรงช่วงอกที่เห็นบราเซียสีแดงทันที

“ฮึก! พี่ตะวันฉาย...” เจ้าเอยโผกอดตะวันฉายอย่างหวาดกลัว

“ช่วยน้องเอยด้วย น้องเอยกลัว น้องเอยร้อน น้องเอยไม่ไหวแล้ว” เจ้าเอยบอก

“อดทนก่อนนะ พี่จะรีบพาเธอออกไปจากที่นี่” ตะวันฉายบอกก่อนที่จะช้อนตัวเจ้าเอยขึ้นแล้วพาออกไป

กริ้งงง! กริ้งงง!

“ครับคุณอา” ตะวันฉายกดรับโทรศัพท์ขณะขับรถ

“ตะวันฉาย เป็นยังไงบ้างลูก เจอน้องมั้ย” นิษฐาถาม

“เจอครับ ตอนนี้น้องอยู่กับผมแล้ว คุณอาไม่ต้องห่วงนะครับ แต่ว่าวันนี้ผมขออนุญาตไม่พาน้องกลับนะครับ เพราะน้องเมามากกะว่าจะให้ไปพักที่คอนโดผมก่อน” ตะวันฉายบอกตามที่เห็นแต่เลือกที่จะไม่บอกเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะกลัวนิษฐากับนิกรเป็นห่วง

“ได้จ่ะ งั้นอาฝากน้องด้วยนะลูก” นิษฐาบอก

“ครับ” แล้วตะวันฉายก็ขับรถจนไปคอนโดของเค้าทันที.....


Talk:

ครบ100%แล้วจ้าาา ตอนหน้ามีNC


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #15 120548_ss (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 06:01
    รอนะค่าาา
    #15
    0
  2. #14 PiyanutThiengtam (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 22:11
    รอค่าาา
    #14
    0
  3. #13 Veevee25182520 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 22:03
    ตะวันฉายผู้ชายปากแข็ง รักเจ้าเอยอ่ะดิ
    ตอนหน้ามี nc รอเลยไรท์
    #13
    0
  4. #10 Namwah (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 01:06
    ปากแข็งให้ได้ต่อไปเถอะ
    #10
    0
  5. #9 Mr. happy :D (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:04
    หึงก็บอกเหอะคะ พี่ตะวันฉาย
    #9
    0