FIC ''Don't challenge ที่รักอย่าท้า'' kyumin & etc.

ตอนที่ 2 : Don't challenge ที่รักอย่าท้า : 1 (ลงครบแล้วค่ะ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 ส.ค. 53

Don't challenge ที่รักอย่าท้า : 1

 

 

 

 

ณ สนามบินปักปิ่ง

 

 

"ฮีชอลฉันต้องไปแล้วนะ"  ฮันคยองหนุ่มชาวจีนบอกกัีบฮีชอลแฟนหนุ่มหน้าสวยของเขา

" ฮัน...ไม่ไปไม่ได้เหรอ... " ฮีชอลเอ่ยเสียงสั่นนิด ๆ เขารู้ดีว่านี่เป็นอนาคตของฮันคยอง แต่เขาก็ไม่อยากใ้ห้ฮันต้องจากเขาไปนาน ๆนี่นา...

" ฮีชอลนายเข้าใจฉันหน่อยสิ  ฉันสอบได้มันเป็นโอกาสนะฮี... ''  ฮันคยองพูดให้ฮีชอลเข้าใจ ร่างเล็กตรงหน้าเขากำลังงอแงเหมือนเด็ก ๆเลย ฮ่า ๆ

" อ่า...ก็ได้ฉันเข้าใจนายละ ยังไงก็สู้ ๆ นะ ฉันรู้ว่านายทำไำด้บ๊ายบายที่รัก... "     ฮีชอลพูดให้กำลังใจบุคคลอันเป็นที่รักกว่าจะรู้ตัวอีกทีก็นึกอะไรขึ้นมาได้  อ่าฉันพูดอะไรออกไปเนี่ยย เขินจัง...

คำพูดของฮีชอลทำให้ร่างสูงรู้สึกร้อนที่ใบหน้าของตัวเอง    "  ฮ่าา แฟนฉันน่ารักจังเลยมาหอมหน่อยซิ  "   " ไอ้ฮัีนอายนะเว้ย พูดไรเนี่ย "  ตาบ้าฉันเขินยังมาแกล้งกันอีก....

" อะไรกันแฟนจะไปต่่างประเทศทั้งทีไม่ให้หอมเลยนะ อย่างนี้ใครจะไปมีกำลังใจเนี่ย  " ร่างสูงพูดด้วยความน้อยใจที่มีอยู่น้อยนิด ทำให้ร่างบางต้องยอมให้ร่างสูงกอดเขา

" อ่ะ ๆ ก็ได้ ชิไอ้ขี้โกง "


หลังจากที่ทั้ง 2 ร่ำลากันเรียบร้อยแล้วฮีชอลก็กลับไปทำธุระของเขาต่อส่วนฮันคยองก็ขึ้นเครื่องเพื่ือตรงไปยังเกาหลี.....



---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------





" ซองมินนนนนนนน~ ~ "  เสียงแหลมเล็กของใครบางคนที่กำลังวิ่งเข้ามาหาร่างอวบที่กำลังนั่งอ่านหนังสือเรียกให้เขาต้องหันหน้าไปหาเจ้่าของเสียงนั้น


" แฮ่ก ๆ เหนื่อยชะมัดเลย นายเห็นคิบอมมั้ยอ่า " ร่างบางถามคนตรงหน้าด้วยความเหนื่อยหลังจากวิ่งหนีคิบอมมา

" ไม่เห็นอ่ะ พวกนายวิ่งไล่จับกันอีกล่ะสิ "  ซองมินพูดกับดงเฮเพื่อนจอมแสบของเขา ไปวิ่งไล่คิบอมอีกล่ะสิ ดงเฮน้าา ดงเฮ ...

" แล้วตาบ้าคิมคิไปไหนเนี่ยย  คิดจะหลบดงเฮคนนี้เหรอ ..หึหึ "  ดงเฮพูดกับตัวเองแต่ก็ทำให้ร่างอวบที่นั่งข้าง ๆ รู้สึกแปลก ๆไปด้วย

" เฮ้ออ 2 คนนี้ัน้า วิ่งไล่จับกันตลอด ไม่เหนื่อยบ้างรึไง - - คนนั่งอ่านหนังสือตรงนี้เหนื่อยแทนนะเนี่ย"  ซองมินบ่นกัีบตัวเองคนเดียว


" ซองมินงั้นฉันไปก่อนนะ เผื่อนายนั่นไปหลีสาว พ่อจะจับฟาดก้นโชว์สาวพวกนั่นเลย วะฮ่า ๆ "

" = = อาการหนักนะดงเฮไปเถอะ ฝากบอกคิบอมด้วยว่าดูแลแฟนตัวเองดี ๆ เวลากินยาก็เขย่าปวดซะบ้างล่ะ คิก ๆ "   เมื่อซองมินพูดเสร็จก็รีับวิ่งหนีไป ปล่อยให้ดงเฮยืนฮึดฮัดอยู่คนเดียว

" เชอะ ซองมินอ่ะ แล้วคิบอมมันไปไหนเนี่ย "  ร่างบางบ่นกับตัวเองแล้วเดินไปหาคนรักต่อไป



เฮ้อออ ... สงบสุขซักทีซองมินไม่ชอบที่ที่มีคนพลุกพล่านมากนัก  ขอนอนซักงีบเถอะออดขึ้นตอนเช้าแล้วค่อยไปละกัน.....ว่าแล้วร่างอวบก็นอนลงกับพื้นหญ้าแล้วผลอยหลับไป....





กริ๊งงงงง ! ~

ออดเข้าเรียนดังขึ้นในตอนเช้า...


" นี่คยูฮยอนนายได้ทำการบ้านวิชาคณิตมามั้ยอ่า " ฮยอกแจเพื่อนร่างเล็กเอ่ยขึ้นถามคยูฮยอน

       ตุ้บ!  เสีัยงสมุดของคยูฮยอนที่โยนลงบนโต๊ะของฮยอกแจ

'' อ่ะ เอาไป ''

'' นี่ฉันยังไม่ได้ขอยืมนายเลยนะ " ร่่างเล็กแปลกใจที่คยูฮยอนโยนสมุดมาให้

" เพราะฉันรู้ว่านายต้องขอยืมไงล่ะ หึหึ " 

แล้วบทสนทนาของทั้งคู่ก็จบลงเมื่ออาจารย์เข้ามา

" พวกเราเงียบ ๆ กันหน่อย วันนี้่เรามีเพื่อนใหม่มาจากเมืองจีนด้วย "  และเสียงวุ่นวายในห้องก็เงียบลงเมื่ออาจายร์พูดถึงนักเรียนที่จะมาเรียนร่วมห้องด้วย

" เอ้า ฮันคยองเชิญจ้่ะ มาแนะนำตัวกับเพื่อน ๆ สิจ๊ะ "  อาจายร์เรียกฮันคยองบุคคลมาใหม่

เมื่อเขาเข้ามาในห้องเสียงซุบซิบก็เริ่มดังขึ้น  ' นี่เธอดูสิเขาหล่อเนอะ '    

  ' น่ารักมากเลยอ่ะมีแฟนรึยังนะ'' นี่นายดูสิเด็กใหม่ท่าทางไม่เบาเลยว่ะ '

" สะ สวัสดีครับ  ชื่อ ฮันคยองมาจากประเทศจีนครับ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะัครับ "  ฮันคยองก้มหัวตามมารยาท

เมื่อแนะนำตัวเสร็จแล้วอาจารย์ก็ให้เขาไปนั่งข้าง ๆกับฮยอกแจ

" เอาล่ะ ฮันคยองเธอไปนั่งข้าง ๆฮยอกแจนะจ๊ะ ข้างๆหน้าต่างนั่นแหละ "


ร่างของฮันคยองเดินไปตามที่อาจารย์บอกโดยที่เขาไม่ลืมที่จะโปรยยิ้มสุดเท่ให้กับทุกคนในห้อง

" อ่า สวัสดีฮยอกแจ " ร่างสูงนั่งข้าง ๆ กับร่างบางโดยมีสายตานับหลายสิบคู่มองมาที่เค้า

" สวัสดีฮันคยองทำไมนายพูดเกาหลีได้ล่ะ " ฮยอกทักทายกลับและยิงคำถามใส่ฮันคยองทันที

" ก็ฉันเป็นลูกครึ่งน่ะ แหะๆ " ฮันคยองตอบกลับฮยอกแจด้วยความเป็นกันเอง

" แล้วนายย้ายมาทำให้่เหรอ"

" แล้วนายพักที่ไหน มีแฟนยังอ่ะ นายมีโทรศัพท์มั้ยขอเบอร์หน่อยสิ ชอบกินไรเหรอ บลา ๆ ~ "  ฮยอกแจถามคำถามเขาไำม่หยุดหย่อน  จนทั้งเขาและฮันคยองเรียนไม่รู้เรื่องทั้งวัน


กริ๊งงงง  เสียงออดบอกเวลาเลิกเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยคยองฮี


" นี่ซองมินจะไปไหนต่อมั้ยอ่ะ " คิบอมถามซองมินเพราะเพื่อนตัวเล็กคนนี้ไม่ค่อยได้ไปไหนกับชาวบ้านเขาเลย

" ไม่ล่ะคิบอมนายไปกับดงเฮเถอะ ฉันจะไปทำงานที่ร้านต่อ บ๊ายบายไปละ "  พอคุยกับคิบอมเสร็จซองมินก็รีบไปตรงไปยังร้านเค้กที่เค้าทำงานอยู่  ที่เค้ามาทำงานตอนเลิกเรีัยนไม่ใช่เ้พราะว่าฐานะทางบ้านไม่ดีแต่อยากหาเงินเองไม่ต้องรบกวนแม่  ถึงแม้ว่่าแม่จะบอกว่าไม่ต้องไปทำแต่ซองมินมีเรอะจะยอมเชื่อฟัง ...




ร้านเค้กพี่ชินดงกับพี่นาริ....

" มาแล้ววครับบบ ขอโทษฮะที่มาสาย " ซองมินก้มหัวให้กับเจ้าของร้านทันทีที่มาถึง เค้าสายไปตั้ง 10 นาที ตาย ๆ ซองมิน ทำไมนายชักช้าอย่างนี้เนี่ย


" อื้ม มาแล้วเหรอ ไม่เ็็ป็นไรหรอก เอ่ารีบไปเปลี่ยนชุดสิ " ชินดงสั่งลูกน้องของเขาให้รีบ ๆ เพราะเดี๋ยวก็จะมีคนมากินเค้กที่แฟนสุดน่ารักของเขาทำแล้ว คิก ๆ    

ชายร่างอ้วนนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว จนกระทั่ง.....

พลั่ก ! " นี่นายชินดง นายมานั่งเหม่อลอยอะไร งานการมีทำไมไม่ทำฮ๊า! "

นาริแฟนสาวสุดสวยของเขาทำไมโหดอย่างนี้อ่า T^T  ชินดงลูบหัวตัวเองป้อย

"
นาริอ่า..."




กรุ๊ง กริ๊งง ~

ทั้ง 2 หันไปเมื่อได้ยินเสียงเป็นสัญญาณว่าลูกค้ามาแล้ว

"
เชิญครับบบ " เสียงหวานของซองมินเอ่ยเชิญลูกค้าผู้มาใหม่ ด้วยความยิ้มแย้มแจ่มใส ลัดหน้าคู่รัก 2 คนข้างหลัง

"
รับอะไรดีครับ " เอ่ยกับลูกค้าพร้อมกับเตรียมจดออเดอร์อย่างแข็งขัน

"
กาแฟขมอย่างเดียวซองมินเงยหน้าขึ้นมาแล้วก็ต้องมนต์สะกด  ทำไมคนตรงหน้าเขาเหมือนถูกปั้นมาอย่างบรรจงขนาดนี้ ทั้งมีความสวยงาม สมบูรณ์แบบและหล่อเหลาไปในตัวน่าหลงไหลจริง ๆ ตึกตัก ๆ ๆ ๆ  ...รู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อคยูฮยอนเงยหน้าขึ้นสบตา

"
คะ.. ครับ แล้วรับอะไรเพิ่มอีกมั้ยครับ อย่างเช่น พายฟักทอง ชีสเค้กฟักทอง แยมโร..."  ซองมินจะแนะนำเค้กชนิดต่อไปก็ต้องเงียบลงเพราะเสียงของคยูฮยอนดังขึ้น

"
พอ ! หยุดพูดได้ป่ะ ฉันสั่งอย่างเดียวไปเอามาเร็ว " เสียงดังของร่างสูงตรงหน้าทำให้ซองมินและชินดงรวมถึงนาริต้องสะดุ้ง

" ดะ..ได้ครับซองมินรับออเดอร์แล้วรีบเดินออกมาส่งออเดอร์ให้กับพี่ชินดง แล้วมานั่งรอออเดอร์ ชิ คนอะไร หน้าตาดีซะเปล่าไม่น่านิสัยอย่างนี้เลย  หึ นายได้เจอดีแน่!

" ซองมินส่งออเดอร์จ้า " นาริเรียกสติซองมินให้รีบเอากาแฟไปส่ง

" ครับบ มาแล้วครับบ " หึ ฉันจะแกล้งนายยังไงดีน้า  อ่ะรู้แล้ว

" กาแฟได้แล้ว คะ..อ๊ะ ผมขอโทษฮะ ๆ ขอโทษนะฮะ " ซองมินแกล้งสะดุดล้มและมันก็เป็นไปตามแผนกาแฟหกใส่เต็มเสื้อของร่างสูง

 " เฮ้ย ! ร้อน ๆ นี่นายอยากตายรึไง หา ! คิดจะแกล้งฉันใช่มั้ย  " คยูฮยอนตะคอกใส่ซองมินและกระชากเสื้อเชิ้ตที่ซองมินใส่อยู่จนกระดุมหลุดลุ่ย   " อ๊ะ คุณผมเจ็บนะ ผมขอโทษคุณไปแล้วไง ! "  ข่มใจไว้ซองมินตานี่ไม่ทำร้ายนายหรอก ตึก ตัก ๆ ๆ ....

" นายต้องชดใช้ให้ฉัน  เมื่อร่างสูงพูดจบก็ผลักซองมินอย่างแรงและเดินออกจากร้านไป.....

 

 

 

 

 

 

ไรเตอร์ต้องแก้ไขเยอะมากเลย มันไม่สนุกใช่มั้ย T^T ไรเตอร์รู้ดีค่ะ  ขอโทษนะคะคือพึ่งสมัครเล่นเด็กดีน่ะค่ะ มันเลยเอ๋อ ๆ หน่อย แหะๆ

เอาล่ะมาทายกันซิ ว่าตอนต่อไปซองมินต้องชดใช้อะไรคยูฮยอน ลีดเดอร์ อาจจะงงนิดหน่อยที่ฟิคเรื่องนี้คู่หลักคือคยูมินแต่ทำไมฮันชอลได้ออกเยอะ อันนั้นไรเตอร์ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ = = รอดูตอนต่อ ๆ ไปนะคะ เม้นให้กำลังใจหนูด้วย > <

 

สุดท้ายยย รักลีดเดอร์ทุกคนเลย (เฉพาะคนที่เม้นนะ ฮุวะฮ่า ๆ )












นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #17 ฮันคยอง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2553 / 09:11
    ไรเตอร์คับ คยูโหดจังคับ

    มินมิน ก้ร้ายไม่เบา



    แกล้งคยูตั้งแต่ฉากแรกเลย

    สนุกดีคับ

    #17
    0
  2. #15 The B (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2553 / 21:13
    พี่นาริโหดๆ
    #15
    0
  3. #12 sj_DH_09 (@eve9310) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 22:04
    ซองมินจะเจออะไรอ่ะ

    ทำไมคยูดูโดจัง
    #12
    0
  4. #11 sj_DH_09 (@eve9310) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 22:04
    ซองมินจะเจออะไรอ่ะ

    ทำไมคยูดูโดจัง
    #11
    0
  5. #7 min (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2553 / 00:06
    คยูน่ากลัว
    #7
    0
  6. #3 Double_T_๗. (@khunerng1185) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2553 / 13:34
    มาอัพอีกนะคุณเธอ

    ไม่อัพฉันงอนจริงๆด้วย ^ ^
    #3
    0
  7. #2 \/(*๑๑*)\/ (@aotzee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2553 / 23:57
    มาอัพอีกนะไรเตอณ

    ฮันฮยอก เจอ กน แล้ว

    ยะ ฮูว์ๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2
    0