เกมรักพิทักษ์ดวงใจ

ตอนที่ 27 : บทที่ 13 : เมื่อความจริงปรากฏ 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,592
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    20 ก.ย. 59

บทที่ 13 

 เมื่อความจริงปรากฏ 


                              พัญวลักษณ์ก้าวขึ้นรถยนต์คันหรูอย่างใจเย็นก่อนจะขับเคลื่อนออกไปด้วยความเร็วไม่มากนักสลับกับชะลอตัวไปอย่างเชื่องช้า คิ้วสวยได้รูปขมวดขึ้นอย่างสงสัยเมื่อสายตาเหลือบมองทางกระจกหลังก็ยังเห็นรถยนต์ป้ายทะเบียนแปลกคันหนึ่งขับตามมาก่อนที่ริมฝีปากบางจะยกขึ้นเมื่อเห็นว่ายังมีสปอร์ตคันงามอีกคันกำลังเร่งความเร็วสูงขึ้นมาเทียบเคียงกับรถของเธอ

                         เป็นคนใครไปไม่ได้นอกจากน้องชายคนใดคนหนึ่งของคุณสามีกำมะลอซึ่งความน่าจะเป็นก็คงหนีไม่พ้นธันวาผู้ที่น่าจะถนัดในทางนี้เสียมากกว่า...

                         ทว่ารถอีกคันเป็นของใครกัน?

                         ติ๊ดๆ

                         ยังไม่ทันที่พัญวลักษณ์จะได้คิดอะไรต่อก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น มือเรียวหยิบหูฟังบลูทูธขึ้นเกี่ยวหูสวยก่อนจะกดรับสายทันทีเมื่อเห็นว่ารถด้านข้างแซงขึ้นนำหน้าไปแล้ว

                         “ฮัลโหล”

                         “ผมธันวานะครับ มีรถตามคุณแพนมาตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว”

                         “แพนทราบค่ะ ป้ายทะเบียนไม่คุ้นแถมคนขับก็ไม่น่าจะใช่คนไทยเสียด้วย เอายังไงดีคะ?”

                         “เรารอดูสถานการณ์ไปก่อนดีกว่าครับ พวกมันคงไม่คิดทำอะไรตอนนี้ เดี๋ยวคุณแพนเร่งเครื่องแซงผมไปนะแล้วผมจะลดความเร็วแทรกตรงกลางเอง” ปลายสายตอบกลับมา

                         “ได้ค่ะ” พัญวลักษณ์รับคำสั่นๆ แต่สายตาเหลือบไปมองปุ่มหนึ่งข้างช่องแอร์ ซึ่งเมื่อกดแล้วช่องลับอัตโนมัติที่พี่ชายสุดที่รักสั่งทำไว้ให้พิเศษจะเด้งออกมาจากคอนโซลหน้ารถและข้างในก็บรรจุอุปกรณ์สู้รบขนาดย่อมเอาไว้มากพอสมควร

                         “ดีครับ เดี๋ยวผมจะโทรไปบอกพี่ธรรศไว้ก่อน เผื่อมีอะไร”

                         “แพนว่าอย่าเพิ่งดีกว่าเดี๋ยวทุกคนจะพากันตกใจไปกันหมด งั้นแค่นี้ก่อนนะคะ” พัญวลักษณ์บอกแล้วก็รีบวางสายก่อนจะเหยียบคันเร่งเพื่อหวังจะสลัดรถคันปริศนานั้นให้ได้โดยมีธันวาขับตามมาติดๆ

                         เพียงไม่ถึงยี่สิบนาทีรถยนต์คันหรูสองคันก็เข้าจอดเทียบหน้าบ้าน และทันทีที่ร่างบางก้าวลงจากรถ ธรรศธารณ์ก็รีบเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่ภายในใจก็โล่งอกไปได้ไม่น้อยที่เห็นร่างบางกลับมาได้อย่างไร้ร่องรอยขีดข่วน ไม่อย่างนั้นสำนักข่าวนั่นคงได้เหลือแต่ชื่อแน่

                         “เป็นอะไรไปคะ หน้านี่หงิกเชียว ใครไปทำอะไรขัดใจไว้เหรอคะ” พัญวลักษณ์แกล้งถามไปอย่างนั้น สาเหตุคงเป็นเพราะเธอสั่งห้ามไม่ให้คนตรงหน้าเข้ามายุ่งด้วยความต้องการที่จะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ขืนปล่อยให้คนตรงหน้าจัดการมีหวังสำนักข่าวนั่นคงไม่ได้ผุดได้เกิดกันพอดีเสียดายสื่อดีๆ ออก

                         สู้เข้าไปเป็นหุ้นส่วนแล้วร่วมรับผลประโยชน์ก็ไม่ได้!...

                         “ยังจะทำเป็นเล่นอีกนะ คุณไม่ให้ยุ่งเรื่องนี้ ผมก็ไม่ยุ่งแล้วไง แต่ก็น่าจะให้ผมไปเป็นเพื่อนด้วยก็ยังดี เผื่อมีอะไรผมจะได้ช่วยทัน” ธรรศธารณ์บอกเสียงดุแต่ก็ไม่ได้จริงจังมากนัก

                         “แต่คุณก็ส่ง คุณธันตามแพนไปอยู่ดี จริงไหมคะ?” ร่างบางถามอย่างรู้ทัน

                         “คุณรู้ได้ยังไง ว่าผมส่งนายธันตามคุณไป” เขาถามอย่างแปลกใจกับความช่างสังเกตของผู้หญิงตรงหน้า ทั้งที่เขาส่งน้องชายที่ได้ชื่อว่าเป็นยอดนักสืบของบ้านแต่ก็ยังไม่วายโดนจับได้

                         ว่าที่นายหญิงแห่งธันเดอร์จะฉลาดเกินไปแล้ว! และนั่นก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีมากทีเดียว...

                         “แพนรู้ว่าคุณธรรศไม่มีทางปล่อยให้แพนไปคนเดียวหรอก”

                         “รู้ดีจริงๆ เลยนะเมียผมเนี่ย” ธรรศธารณ์บอกพลางบีบจมูกร่างบางอย่างนึกมันเขี้ยว

                         “ไม่คุยด้วยแล้ว เดี๋ยวแพนเข้าไปหาเด็กๆ ดีกว่า เชิญคุณคุยกับคุณธันต่อแล้วก็กัน” ร่างบางว่าแล้วก็รีบหันหน้าเดินเข้าบ้านเพื่อไม่อาจอีกฝ่ายเห็นใบหน้าที่กำลังเห่อร้อนขึ้นจนกลายเป็นแดงอย่างที่เธอแทบไม่ต้องส่องกระจกก็รับรู้ได้

                         พัญวลักษณ์เดินตรงเข้าไปยังห้องรับแขกเพื่อหาลูกชายลูกสาวทั้งสองที่ได้ฝากเอาไว้ให้ธัญธิชาช่วยดูแลระหว่างที่เธอไปจัดการเรื่องข่าว แต่ปรากฏว่าภายในห้องรับแขกกลับว่างเปล่าไม่มีใครอยู่เลยสักคน ร่างบางจึงเดินออกไปยังศาลาริมน้ำซึ่งตอนนี้ทุกคนน่าจะรวมตัวกันอยู่ที่นั่น และมันก็เป็นอย่างที่คิดจริงเสียด้วย... 

                         เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของทั้งเด็กและผู้ใหญ่ทำให้พัญวลักษณ์หยุดยืนอยู่ใต้ต้นไม้ที่ไม่ไกลจากศาลาริมน้ำมากนักด้วยยังไม่อยากเข้าไปขัดจังหวะ ปล่อยให้ทุกคนเล่นกับหลานไปก่อนคงจะดีกว่าโดยเฉพาะคุณพิไลวรรณที่อดใจไม่ได้เล่นกับหลานมานานจากอคติที่มีต่อคนเป็นแม่อย่างเธอ แต่เมื่อเธอยอมเปิดเผยความจริงท่าทีของแม่สามีก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

                         คิดถึงเรื่องนี้แล้วคงต้องขอบคุณสองแม่ลูกนั่นเสียจริงที่อุตส่าห์จ้างคนเต้าข่าวขึ้นมาจนทำให้เธอสามารถตัดสินใจจัดการอะไรบางอย่างเร็วขึ้น


ต่อค่ะ


หตุการณ์เมื่อก่อนหน้านี้...

 

         ภายหลังจากที่พัญวลักษณ์ฝากเด็กน้อยทั้งสองคนให้น้องสาวของสามีกำมะลอช่วยดูแลแล้ว หญิงสาวก็หันกลับมาเผชิญหน้ากับคุณพิไลวรรณที่มองตรงมาอย่างไม่หลบสายตา นี่ถ้าหากสายตาของท่านเปลี่ยนเป็นเข็มได้ร่างบางก็คงจะพรุนไปแล้ว

         “นี่มันเรื่องอะไรกันแน่? เธอช่วยอธิบายให้ฉันเข้าใจหน่อย” มาดามใหญ่แห่งธราเวศม์ถามขึ้นทันทีเมื่อลูกสาวพาเด็กทั้งสองคนออกไปแล้ว

         “ก็อย่างที่ทราบไปแล้วเมื่อคืน ว่าดิฉันเป็นน้องสาวของพี่พิ” พัญวลักษณ์บอกอย่างใจเย็น               

          “เรื่องนั้นฉันรู้แล้ว แต่ที่อยากรู้ ไอ้ข่าวฉาวพวกนั่นมากกว่า ความจริงมันเป็นยังไงกันแน่!?” คุณพิไลวรรณชี้นิ้วไปยังหนังสือพิมพ์บนพื้นที่ถูกลูกชายคนโตขยำทิ้งไป

         “เรื่องข่าวฉาวที่ว่าไม่มีความจริงเลยสักนิด ส่วนเรื่องดิฉันกับคุณธรรศแล้วก็เด็กๆ มันเริ่มขึ้นตั้งแต่...” พัญวลักษณ์เริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนมาถึงเหตุการณ์ ณ ปัจจุบันอย่างไม่คิดปิดบัง ในเมื่อพี่ชายไว้ใจฝากฝังเธอกับเด็กๆ ให้คนในบ้านนี้ดูแล เธอก็จะยอมเปิดใจดูบ้างและหวังว่าพวกเขาจะไม่ทำให้ผิดหวัง

         “คุณแม่ครับ ผมขอยืนยันคำพูดของแพนอีกครั้งว่าทั้งหมดเป็นเรื่องจริง เราไม่ได้ตั้งใจจะหลอกหลวงหรือปิดบัง มันเป็นเหตุสุดวิสัย” ธรรศธารณ์เอ่ยขึ้นทันที่เมื่อร่างบางเล่าเรื่องราวทั้งหมดจบลง เขาไม่คาดคิดว่าเธอจะยอมเล่าทุกอย่างโดยไม่ปิดบังความจริงเลยแม้แต่น้อย และนั่นก็แสดงว่า...

         เธอยอมเป็นส่วนหนึ่งของธราเวศม์แล้ว!

         “ไม่ได้ตั้งใจเหรอ? นี่ขนาดไม่ได้ตั้งใจ! ถึงขนาดสร้างเรื่องมาหลอกกันอย่างนี้ได้มันเกินกว่าตั้งใจแล้ว... แล้วคุณ! คุณธามคุณรู้เรื่องนี้ด้วยหรือเปล่า?” คุณพิไลวรรณถามด้วยความโมโห หากทว่าลึกๆ ก็ต้องยอมรับว่าสาเหตุหนึ่งของเรื่องราวทั้งหมดเธอเองก็มีส่วนอยู่ไม่น้อย

         “ก็แค่สงสัยอะไรบ้างนิดหน่อย แต่อย่างน้อยทั้งเจ้าธรรศและหนูแพนก็ทำให้คุณไม่ต้องถูกสองแม่ลูกนั่นหลอกใช้อีกอย่างไรล่ะ” คุณธามบอกภรรยาตามความจริงทั้งยังช่วยพูดให้กับลูกชายลูกสะใภ้ด้วย เขากุมมือคู่ชีวิตข้างกายอย่างให้กำลังใจ

         “แล้วทำไมไม่บอกแม่ ปล่อยแม่เป็นไอ้โง่ให้คนอื่นหลอกใช้อยู่ได้” คนเป็นแม่หันมาพูดกับลูกชายอย่างตัดพ้อจนน้ำในตาเอ่อคลอจนวาวแต่เธอก็สามารถกระพริบตาถี่ๆ เพื่อรีบไล่มันออกไปได้

         “คุณแม่คิดว่าถ้าพวกผมบอกความจริงไปแล้ว คุณแม่จะเชื่อง่ายๆ เหรอครับ ยิ่งหนูลิลลี่ก็แสนน่ารักในสายตาคุณแม่ซะอย่างนั้น” ธรรศธารณ์พูดความจริงอย่างที่คนฟังก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องแก้ตัว

         “ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ทำไมต้องปล่อยให้แม่เข้าใจผิดอยู่ได้ว่า เมียแกไร้สกุลรุนชาติ!” แม้จะเอ่ยกับลูกชายอย่างนั้นหากสายตาก็มองไปยังหญิงสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นลูกสะใภ้อย่างรู้สึกผิด

         “ไม่จำเป็นหรอกค่ะ คุณค่าของดิฉันไม่ได้อยู่ที่วงศ์ตระกูลแต่มันอยู่ที่เนื้อแท้ของจิตใจมากกว่า และดิฉันก็ต้องขอโทษคุณท่านอีกครั้งนะคะที่ทำอะไรไม่ดีให้ไม่พอใจ” พัญวลักษณ์พูดออกไปอย่างตรงไปตรงมาก่อนจะยกมือไหว้เพื่อขอโทษ หากจะมีคนชื่นชอบในตัวเธอก็อยากให้บุคคลเหล่านั้นชอบในความเป็นตัวเธอมากกว่าชาติตระกูล          

          “ฉะ ฉัน...ก็ขอโทษ” คุณพิไลวรรณเอ่ยขอโทษอย่างยากเย็นถึงแม้จะดูเสียหน้าไปบ้างที่ต้องมาพูดคำนั้นกับเด็กรุ่นลูกแต่อย่างน้อยเธอก็รู้จักผิดชอบชั่วดีพอ เธออาจจะเคยหลงไปกับความดีที่เสแสร้งจนเกือบทำให้ชีวิตของลูกชายที่รักต้องพังพินาศ

         แต่เมื่อได้โอกาสแก้ตัวแล้วจะไม่ยอมทำผิดพลาดอีกเป็นครั้งที่สอง!

         “ไม่เป็นไรค่ะ ดิฉันเข้าใจในสิ่งที่คุณท่านทำ แม่ทุกคนย่อมรักและหวังดีต่อลูกเสมอจึงไม่แปลกถ้าคนเป็นแม่หวังจะให้ลูกได้ครองคู่กับคนที่ดีด้วย จริงมั้ยคะ” พัญวลักษณ์บอกอย่างเข้าใจ ทุกคำพูดล้วนแล้วมาจากใจของเธอทั้งสิ้นกระทั้งแววตาก็สื่อออกมาอย่างซื่อตรง

         “นั่นสินะ ฉันรักและหวังดีกับลูกจนไม่ได้คิดถึงสิ่งที่ลูกต้องการอย่างแท้จริง ขอบใจมากนะหนู” ใบหน้าที่เคยมั่นใจในทุกสิ่งที่ตนกระทำเศร้าหมองลงอย่างได้ชัด

         สายตาที่เคยมองผู้คนหลากหลายรูปแบบมาหลายสิบปีต้องสบตาเข้ากับดวงหาตาคู่หวานตรงหน้าอีกครั้ง เธอต้องการมองลึกเข้าไปถึงข้างในก็เห็นได้ชัดถึงแววตาที่จริงใจ ซื่อตรงอย่างที่ไม่เคยคิดสนใจมาก่อน

         “ค่ะ และดิฉันต้องขอโทษคุณท่านกับคุณพ่อด้วยนะคะที่ต้องโกหกกับเรื่องทั้งหมด”

         “ผมก็ต้องขอโทษพ่อกับแม่เหมือนกัน อันที่จริงผมเป็นคนดึงแพนเข้ามาในเกมนี้เองเสียด้วยซ้ำ” ชายหนุ่มที่นั่งมองคนเป็นแม่กับภรรยาสาวแก้ไขข้อเข้าใจผิดต่อกัน เมื่อได้จังหวะเขาก็ไม่พลาดที่จะเอ่ยคำขอโทษและยอมรับผิดอย่างลูกผู้ชาย

         “พ่อเข้าใจ แต่หลานๆ น่ะเอามาให้แล้ว พ่อไม่คืนหรอกน่ะ” คุณธามเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแกมหยอกอย่างโล่งอกขึ้นเมื่อเห็นคู่ชีวิตมีสีหน้าที่ดีขึ้นและเข้าใจเรื่องทุกอย่างดีแล้ว

         “นั่นสิคะคุณ เด็กๆ ทำเอาฉันหลงรักจนถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว ฝากบอกตาพิด้วยนะถ้าจะขอคืนแม่ไม่ยอมแน่” หลังจากทำความเข้าใหม่ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว คุณพิไลวรรณจึงยอมรับหลานนอกไส้ได้ไม่อยากและที่สำคัญเธอแทนตัวเองว่า แม่ได้อย่างเต็มปากและเต็มใจ!

         “เอ่อ เรื่องนั้นคงต้องแล้วแต่พี่พิคะ เมื่อพี่พิกลับมาแพนก็คงไม่ต้องรบกวนที่นี่แล้ว” ร่างบางตอบอย่างใจคิด แน่นอนว่าสามีตัวร้ายคงจะไม่ยอมแต่เธอก็อยากรู้ว่าเขาจะทำยังไง

         “บ้านหลังนี้เข้าแล้วออกยากครับ คุณภรรยา...จริงไหมครับพ่อ”  น้ำเสียงเจ้าเล่ห์เอ่ยขึ้นทันทีก่อนจะหันไปขอความเห็นจากคนเป็นพ่อ

         เห็นทีเขาต้องหาทางทำอะไรสักอย่างให้มากกว่าแค่ใบทะเบียนสมรสเสียแล้ว...

         “เรื่องนั้นคุยกันเองนะ พ่อไม่เกี่ยว ไปคุณวรรณเราไปเล่นกับหลานดีกว่าปล่อยให้หนุ่มสาวเขาเคลียร์กันเอง อ่อ เจ้าธรรศจัดการเรื่องข่าวให้เรียบร้อยด้วยล่ะ เจ้าพิจะได้ไม่ว่าเอาได้ว่าดูแลน้องสาวเขาไม่ดี เดี๋ยวพี่ชายเขาไม่ยกให้ขึ้นมาจะยุ่งเอานะ” เมื่อปล่อยระเบิดลูกเล็กให้ลูกชายคนโตเก็บกู้เองแล้วประมุขของบ้านก็เดินโอบเอวภรรยารักออกไปทันทีพร้อมกับเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นตลอดทาง

         “แพนเรื่องของเรา...” ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบมือบางก็ยกขึ้นปิดปากเขาเสียก่อนพร้อมส่ายหน้า

         “เรื่องของเรายังเคลียร์ตอนนี้ไม่ได้ค่ะ แพนต้องจัดการเรื่องข่าวเสียก่อน”

         “เรื่องแค่นั้นเอง ผมสั่งคำเดียวสำนักข่าวบ้านั่นก็เหลือแต่ชื่อแล้ว”

         “คุณธรรศ เรื่องนี้ขอแพนจัดการเองเถอะนะคะ” หญิงสาวหันไปบอกคุณสามีกำมะลออย่างจริงจัง

         “คุณจะทำอะไร มันอันตรายนะแพน” ธรรศธารณ์ถามอย่างเป็นห่วง

         “เอาน่า แพนมีวิธีก็แล้วกัน แต่ไม่ใช่วิธีใช้กำลังอย่างคุณธรรศแน่ จะเล่นกับคนที่มีอำนาจสื่ออยู่ในมือ เราต้องจัดการให้อยู่หมัดไม่อย่างนั้น สื่อก็จะเหมือนกับบุมเบอแรงที่ย้อนกลับมาทำร้ายเราหนักแรงกว่าเดิมนัก” พัญวลักษณ์บอกอย่างมั่นใจในวิธีของตัวเอง เพียงแค่เธอได้ยินชื่อสำนักข่าวที่ค่อนข้างมีชื่อนั่นแล้วแผนการเอาคืนก็ไหลเข้าหัวมาอย่างง่ายดาย

         “แน่ใจนะ”

         “แน่ใจที่สุดค่ะ”

         “งั้นก็ตามใจคุณก็แล้วกัน”

         “ขอบคุณค่ะ งั้นแพนขอตัวก่อนนะคะ จะรีบไปจัดการค่ะ”

         “เดี๋ยวแพน ผมไปด้วย”

         “ไม่ค่ะ ขืนคุณธรรศไปด้วย แผนที่แพนเพิ่งคิดได้ก็พังกันพอดีสิ ไม่เอาหรอก” พัญวลักษณ์พูดจบก็รีบเดินออกไปทันทีปล่อยให้สามีหนุ่มหัวเสียกับความเอาแต่ใจของเธอ

         ส่วนธรรศธารณ์เมื่อเห็นว่าเกินจะห้ามได้อีก จำต้องปล่อยให้ภรรยาสาวเป็นคนจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง หวังว่าแผนของเธอจะได้ผล และมันจะไม่ทำอันตรายต่อว่าที่แม่ของลูกไม่อย่างนั้น ไม่ใช่แค่สำนักข่าวนั่นจะเหลือแต่ชื่อหากเขาจะทำให้ชื่อก็ไม่อาจมีได้ แน่นอนว่าเพื่อความไม่ประมาทเขาต้องส่งคนไปคอยดูแลอย่างไม่ให้คลาดสายตา หากมีสิ่งหนึ่งที่เขายังคาใจ...

         เธอจะใช้วิธีไหนจัดการกับเรื่องนี้?

.................................................................................................................................................

มาต่อจนจบตอนแล้วค่ะ  แอบหายไป 2 วัน ไรต์ป่วยค่ะ อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยกลางวันร้อนอบอ้าว กลางคืนฝนตก จนร่างกายงงค่ะ อาการปวดหัวเลยกลับมาเยือนเสียเลย แหะๆ ใครเป็นเหมือนไรต์บ้างคะ วันนี้ค่อยสดชื่นหน่อยไรต์เลยฝืนตัวเองมาอัพได้แล้ว ต้องขอโทษด้วยนะคะ  ยังไงก็ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ  


ปล. เหมือนเดิมจ้า ฝากนิยายเรื่อง เกมรักวิวาห์ลวงกันด้วยนะคะ 

ดาวน์โหลดได้แล้วจ้า 


เกมรักวิวาห์ลวง
ฝนดาวเหนือ
www.mebmarket.com
'ปานชีวา' นักออกแบบสาวถูกคนเป็นป้าดึงเข้าสู่แผนการจับหลานเขยเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว ทั้งที่เธอไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลยแม้แต่น้อย  'อนาคิน' เจ้าของเกา...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

1,200 ความคิดเห็น

  1. #1015 น้อง (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 12:47
    รักษาสุขภาพด้วยคะ อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
    #1015
    1
  2. #1014 kittysmall (@lekwasanaDek-D) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 22:21
    ขอให้ไรท์สุขภาพแข็งแรงน้า 
    #1014
    1
  3. #1013 ja_aey (@ja-aea) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 20:31
    พักผ่อนเยอะๆแล้วก็อย่าลืมทานยาด้วยนะจะได้กลับมาแข็งแรงเร็วๆ
    #1013
    1
    • Columnist
      #1013-1 ฝนดาวเหนือ (@amamizu_uz) (จากตอนที่ 27)
      23 กันยายน 2559 / 22:30
      ขอบคุณมากค่าา ไรต์จะรีบหายแล้วอัพต่อเนื่องเหมือนเดิมน้าาา
      #1013-1
  4. #1012 ployjah (@0884210355) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 19:00
    หายไวๆนะค่ะ
    #1012
    0
  5. #1011 mikomikojang (@mikomikojang) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 18:54
    หายไวๆนะคะ อากาศบ้านเราช่วงนี้ชวนป่วยจริงๆคะ
    #1011
    0
  6. วันที่ 20 กันยายน 2559 / 17:54
    หายเร็วๆๆๆนะไรท์
    #1010
    0
  7. #1008 mikomikojang (@mikomikojang) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 18:46
    ปูเสื่อรอ อิอิ
    #1008
    0
  8. #1007 Nabil_45 (@Nabil_45) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 16:53
    รออัพต่อนะคะ
    #1007
    0
  9. #1006 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 16:53
    ชอบๆๆๆๆๆ
    #1006
    0
  10. #882 8lek (@8lek8) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2556 / 07:43
    สนุกมากค่ะ ^^
    #882
    0
  11. #874 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 23:43
    ในที่สุดก็รู้ซะที  เฮ้อออ อ  โล่ง~~~~~~
    #874
    0
  12. #817 Nuttie-n (@nuttie-23) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2556 / 16:06
    แพนมาเหนือเมฆมาก แม่สายยิบซีของพี่ธัน อิอิ
    #817
    0
  13. #691 puifaizaa (@faikra) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:54
    มาน้อยอีกแล้ววว  รอตอนต่อไปค่ะ
    #691
    0
  14. #684 sirynth (@sirynth) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:44
    Congrats ka, another great successful step for writer.
    #684
    0
  15. #683 alittledog (@alittledog) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 04:41
    ยินดีด้วยนะค่ะ
    #683
    0
  16. #682 waiwaiipang (@waisanthia) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:15
    ยินดีด้วยค่ะ
    #682
    0
  17. #681 เงาลวง (@wanenjoy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:34
    ยินดีด้วยค่ะ
    #681
    0
  18. #680 Yara (@J-piya) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:14
    ดีใจด้วยกับปริญญานะคะ แล้วก็รอตอนต่อไปค่ะ
    #680
    0
  19. #679 porii (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:33
    ดีใจด้วยนะค้า รออ่านต่อค้า
    #679
    0
  20. #678 น้องน้อย (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:58
    ดีใจด้วยนะ และขอบคุณที่มาอัพให้อ่าน
    #678
    0
  21. #677 nighttime_bad (@nighttime59) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:22
    ยินดีด้วยนะคะ
    #677
    0
  22. #676 nunpanu (@nuntapun) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:57
    ดีใจกับความสำเร็จ
    #676
    0
  23. #675 Karn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:46
    ยินดีด้วยนะคะ มาอัพบ่อยๆนะคะ สนุกดีคะ ชอบแพนค่ะ ฉลาด เก่ง
    #675
    0
  24. #548 Xนุ่µ (@st23652) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2555 / 14:53
    มาต่อด้วยนะครับ รออยู่ สนุกมากก
    #548
    0
  25. #547 ลิเว (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 10:58
    มาต่อให้ค้างอีแล้วนะครับเนี่ย
    #547
    0
  26. #546 Yara (@J-piya) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2555 / 21:29
    งานนี้พระเอกของเราจะได้ Show ซักที รอค่ะรอ
    #546
    0
  27. #545 lovelyvenus (@lovelyvenus) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2555 / 10:43
    มาอัพอีกนะคะ
    #545
    0
  28. #544 mikomikojang (@mikomikojang) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2555 / 23:56
    กำลังสนุกเลยมาต่อไวๆนะคะ
    #544
    0
  29. #543 kungnz (@kungnz) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2555 / 10:21
    เริ่มเข้าแนวสืบสวน ^__^
    #543
    0
  30. #542 sirynth (@sirynth) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2555 / 11:22
    did somebody want to kidnap the kids­ Pan rules!
    #542
    0
  31. #541 ต้นรัก (@ausblueberries) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2555 / 15:17
    มารออ่านที่เหลือค่ะ
    #541
    0
  32. #540 lovelyvenus (@lovelyvenus) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2555 / 21:44
    มาอัพอีกนะคะ
    #540
    0
  33. #539 mikomikojang (@mikomikojang) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2555 / 23:10
    มาต่อไวไวนะคะ กำลังสนุกเลย อิอิ
    #539
    0
  34. #538 saluk (@saluk) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2555 / 21:19
    ผู้หญิงของข้าใครจะแตะ ฮ่า ฮ่า
    #538
    0